Furien egitekoa aitajaunak eta Olinpoa zerbitzatzea dela uste baduzu,
oker zabiltza.
Luzaroan neuk ere hori uste nuen.
Aitajaunei obeditu,
gerra egin dezaten saihestu
eta haien negozioa babestu.
Horixe egiten nuen, baina inoiz ez da nire egitekoa izan.
Haien interesen zerbitzura nengoen.
Baina beti nahi izan dut beste zerbait.
Lehen Furiak aitajaunen mahaian esertzeari uko egin zion
zerbait handiagoan sinesten zuelako.
Deitu nahi duzun moduan.
Bakea,
justizia
edo oreka.
Horra Furiaren egitekoa.
Eta ez dut Olinpoa berrezarriz beteko.
Ez Ferialaria, ez Belgikarra, ez haien aliatuak ez dira mahaian eseriko.
Bada gauzak aldatzeko garaia.
Olinpoa hilda dago.
Oz hilda dago.
Bizi bedi Furia.
Joder!
Gainezka egiten ari da! Beste zerbait behar dut!
Utzi niri.
- Oz hilda dago. Baieztatuta. - Ostia puta!
Selmak Oz hil, umeak eraman, eta Simoni tiro egin dio.
Ganbara pitzatu zaio.
Gelditu behar dugu.
Nola? Damokles ere ez da gai izan.
- Utzi heroiarena egiteari. - Goazen ospitalera.
Ez. Kartzelan sartuko naute. Ez dut ospitalera joan nahi.
Bai. Bala-zauririk badago, deitzen digute.
- Ez diogu hiltzen utziko! - Umeak.
Elie, ez dut ulertzen, tratua egin genuen.
Oz hilda dago, Lyna!
Akabo tratua Tossarrekin!
- Begira zer argitaratu duen. - Joder…
- Zer? - Bilatzeko aginduak. Izorratu zaituzte.
Joder.
Oz entregatu behar zuen. Izorratu du. Edozer egingo du bere burua salbatzearren.
Eta Furia eta bere taldea kontsolazio-saria dira.
Joder, txakur putez fidatzeagatik…
- Bai, noski. - Alua.
Lasai zaitez.
- Ranelagheko medikua? - Bai.
Aukera bakarra da.
- Arduratuko naiz. - Joder.
Hartu arnasa.
Hilko naiz.
Hartu arnasa.
Zer esan zenuen?
"Txistu egiten dugunean, etorri"?
Nahiz mezan, nahiz senarrarekin txortan zabiltzan.
Hori esan zenuen?
Has dadila ikuskizuna.
Tira, egin txistu.
Eta banator.
Ordainaraziko diet.
Hitzematen dizut.
Mila esker bizitza errazteagatik, Varda.
Zure traizioari esker, denbora irabazi dugu.
Aldi berean, ez nau batere harritzen.
Gizonak ahulak dira.
Nire bihotzak diruagatik egiten ditu taupadak.
Ez.
Taupadak egiten ditu tiro ez egitea erabaki dudalako.
Hanparen buru bakarra egon daiteke.
Zure nagusiak ulertu zuen.
Eta pertsona hori zuk izan behar duzu.
Guztion onerako, noski.
Jakina, ba.
Aspaldi nabil lanean boterea berreskuratzeko.
Baina inork ez zidan jarraitu nahi.
Eta ez nuen ulertzen zergatik umeak bahitu zenizkietela jakin arte.
Baina ezin nituen aurkitu.
Baliabide gehiago zituen norbait behar nuen.
Horregatik jo zenuen Ferialariarengana.
Jakin-mina dut.
Hankak eta zakila kendu zenizkion.
Nola konbentzitu zenuen?
Ez da zaila haren ahulgunea aurkitzea.
- Obedituko didazu? - Bai.
Eta zer egingo duzu dagoeneko mahaian daudenekin?
Jada obeditzen dizute. Badakizu.
Olinpoak huts egin du.
Esku gogorra beharko da Paris zuzentzeko.
Baina gerra irabazi behar dugu.
- Bai, sinetsi nahi zuen. - Bai.
Ai ene…
Egoa.
Apur bat lagundu nion haren negozioari erasotzen ari zeniotela sinetsaraziz.
Hura jomugan zenutela, lekukoak nituela ziurtaturik.
- Eta irentsi zuen. - Bai.
Zerbait esan behar dizut.
Une jakin batean, ahultzat zintudan. Zelako etsipena. Pentsatu nuen: "Zer?
Furia hori al da?".
Ez da zure errua. Emakumea naiz, 50 urte ditut, gaixo nago.
Ez zintuzten hezi ni boteretsu edo arriskutsutzat jotzeko.
Ezta zure lagunak ere.
Ez. Haien zerbitzura egon bitartean, ez ninduten hilko.
Haien konfiantza irabazi behar nuen.
Eta ba al dago inor arma-laguna baino fidagarriagorik?
- Zuk esandakoa egin dut. Orain zer? - Inprobisatzera.
Badakizu nori gustatuko zitzaiokeen hori? Ozi.
Ozez ari garela…
- Nola harrapatu zenuen? - Neure peoiak sakrifikatuz.
Aizue, lasai!
- Buru egin zizutenak? - Bai. Banekien horrek irtenaraziko zuela.
Baita polizian satorrak izateko nahikoa azkarra zela ere.
Kasutik gertuko norbait.
Jakina, ezin zen Elie izan, ogi-puska da eta.
Tossar zela uste nuen.
- Eman bi minutu. - Bai.
Eta, Iris ikusi nuenean…
hura zela jakin nuen, dudarik gabe. Profil egokia zuen.
Badakizu nor naizen?
Bai.
Zerbait galde diezazuket?
Nola erosi zaitu Ozek?
Ez nago salgai.
Noski.
Harena zara.
Nahi duzuna eman diezazuket, badakizu.
Zer nahi duzu?
Askatasuna.
Ze polita.
Edozer egingo zukeen Ozengandik askatzeko.
Hori hitzeman zidan Selmak.
Gauza bera hitzeman dezakezu?
Argia, makiavelikoa eta gupidagabea.
Azkenik ezagutzen dut benetako Furia.
Ados, primeran.
Bai, koordenatuak bidaliko dizkizut.
Ados.
Bazoaz?
Zer zabiltza hemen?
Tira, Amytisek esan dit hor ez geratzeko,
ikaratuko naizela, baina ez naiz ume txikia.
Tori.
Emaiozu hau Nikori.
Bale.
Bale. Orain, zer?
Ez dakit. Zer egingo zukeen Ozek?
Azken oztopoak erditik kendu.
Ferialaria.
- Lyna. - Zu.
Ez gaitezen engainatu.
Bizirik banago, arrazoi on batengatik da. Biok dakigu.
Ia agortu zaizu.
Gure tratamendua gabe…
Tira, badakizu.
Gaitzak, itzuli, eta hondoratuko zaitu.
Lehenik, gorputza. Gero…
Sei hilabete?
Urtebete?
Ez askorik gehiago.
Halako ehunka dosi genituen, baina, nahaspilarekin,
galdu egin dira.
Ze arduragabeak.
Gaur egungo langileak, tira…
Ez nauzu hilko, Selma.
Gehiegi behar nauzu.
Bai, egia da.
Behar zaitut.
A, ez. Ez zaitut behar.
Bale.
Orduan, hau da nire amaiera?
Bai, baina oraindik ez, oraindik baliagarria zara eta.
Nahi badut, bihar hil zaitzaket.
Niko?
Zer, laguntxo?
Tori. Lynak, zera…
Lynak, zer?
Léon, ez begiratu. Lynak, zer? Esan.
Ba…
esan du zeregin garrantzitsu bat zuela.
Léon, nora joan da Lyna?
- Ez didazu esango? - Ez.
Zuk ere ez? Zer gertatzen da?
Bakarrik joan da Selmaz arduratzera?
Hara, zu bai zorrotza.
Tori.
Hartu.
SELMAREN BILA NOA. ESAN ELIERI ITXAROTEKO.
Zer? Errefortzuak eskatuko dituzu? Laguntza behar balu, eskatuko zizukeen.
Haren erabakia da.
Eta hau, nirea. Tossarren bila noa.
Zer zabiltza?
Zergatik dago aulki bakarra?
Tira, nirea delako.
Paris nirea delako.
Ehun mila buruan bala bat sartzen dionarentzat.
Kontsolatzen bazaitu, estimatzen zaituzte, baina ez bere umeak bezainbeste.
- Haien familiak mehatxatu dituzu? - Bai.
- Putakume halakoa. - Bai.
Rosie, hil ezazu.
Non ibili zarete?
Pistan gauzak okertu egin dira.
Guretzat ere bai, salatu gaituzte. Tiroketa egon da,
- baina armak ekarri ditugu hala ere. - Zure alaba ederki aritu da.
Egin beharrekoa egin duzue. Musu bat nahi ala?
Neska zoragarria da. Ez duzu ikusten.
- Umerik al duzu? - Ez.
Jakina ezetz.
Ba aski da.
Jendea beste gabe aldatzen dela uste duzu? Trebatu eta gogortzeko molda dezakegula?
Txorakeria hutsak dira.
Rosie jaio zenean, zilbor-hestea lepo inguruan zuen.
Urdin zegoen, zurbil, existitzeko bihurritzen zen.
Berdin jarraitzen du.
Urdanga.
Existitu eta bizirauteko bihurritzen da.
Ez du honetarako balio.
Zure tokia hartuko du, zuk uste baino lehenago.
Inoiz ez du neurria emango.
Rosie.
Rosie, entzun.
Ez da uste duzuna.
Ez duzu ikusten zertan ari den?
Alaba gajoa. Bizitza belauniko emango duzu.
Ni, berriz…
hilko naiz, zutik baina.
Niri ipurdia garbitzeko baino ez duzu balio.
- Denonen emaitzak ditut. - Ez dut denborarik.
Bilatu beharko duzu. Zerbait ez dator bat txolopote honetan.
Tossarren bertsioa balioztatu behar genuen.
Tiro hilgarria bidezko defentsan.
Denon, geldi!
Bai, kontua da tiro egin ziotela, baina ez zuela horrek hil.
Zer?
- Aldendu. - Ikusten? Esan nizun.
Arma ateratzen badut, erabiltzeko da.
Garbia izan zen. Ziztadatxoa belarri atzean,
ia ikusezina odol-analisietan.
- Ez zuten hitz egiterik nahi. - Hitz eginarazi behar genion.
Zer?
Ez da posible. Badakit zer egiten dudan. Urratua baino ez da izan.
Profesional baten lana. Egia esan, ia ihes egin zidan.
Ados.
Hortxe dago.
Tira. Ateratzen ari da.
- Listo. - Joder, eskerrak.
Atsedena, doktore, mesedez.
Beste edonor hilko zatekeen. Zure laguna apartekoa da.
Laguna baino gehiago da.
Baina, bai, bada…
Apartekoa naiz.
Neskak behar zaitu.
ZOAZ UMEEN BILA ETA DEITU HAN ZAUDENEAN.
Bai, umeengatik, baina ezin zaitut horrela utzi.
Zoaz, ezin naiz urrun joan. Tira.
Zoaz, Niko.
Ez, ezin dut…
Zoaz. Zer esan nahi duzu? Zoaz, orain.
Joder.
Amytis, zera…
- Zurekin utz dezaket? - Lasai.
Eutsi gogor.
Eutsi. Eutsi gogor, bale?
Tira, eutsi.
Tira, noiz aterako dugu azkeneko bala, doktore?
Zergatik?
Hargatik.
Letreiatu behar dizut?
Hanpa babestu behar dugulako, furiak garelako,
ondarea babestu behar dugulako eta etorkizuna eskaini nahi nizukeelako.
Ez zara nekatzen gauza bera errepikatzeaz?
Bai, apur bat.
Hain egoskorra ez bazina, ez nuke errepikatuko.
Entzun nizun, Selma.
Bai, entzun nizun.
Txarrena da
sinetsi nizula.
Ohorea, ondarea,
familia.
Baina boterea behin ere ez zenuen aipatu.
Ai, egia. Ui.
Barkatu.
Ahaztu zitzaidan.
Boterea garrantzitsua da.
Hartzea,
lapurtzea,
kostarik kosta mantentzea.
Hau zure azken ikasbidea omen da.
Bai, hala dirudi.
Aprobetxatu.
Badakizu zer ikasi nuen Ozekin?
Lagunei tiro egiten?
Simon? Benetan?
Ez, hori ez.
Ikasi nuen boterearen alde ona
ez dela bakarrik norberaren bizitzarekin zer egin erabakitzea,
baizik eta besteen bizitzekin zer egin.
Zuk horixe egin zenuen poliziarengana jotzean.
Nigatik erabaki.
Gure askatasuna erosten ari nintzen.
Lortu nuen, ostia!
Zu eta biok aske ginen!
Bai, zera!
Baina zu bazara aske.
Zer zabiltza hemen?
E?
Ozek bezala hitz egiten duzulako etorri naiz. Hark bezala jokatzen duzu.
Metodo nazkagarri berak dituzue.
Eta ezin dut onartu.
Aizu, sentimendu nahasiak ditut. Zeharo nahasiak.
Alde batetik, azkenik bazara ausarta. Horrek pozten nau.
Baina alde okerrean zaude, eta horrek bihotza erdiratzen dit.
Haserretzen nau.
Zer espero zenuen?
Uste zenuen hona bakarrik etor zintezkeela zure pistolatxoa eta anbizio handiekin?
Zer uste zenuen gertatuko zela?
Ez nago bakarrik.
Mugikor honek
joko du.
Umeak biltegi batean daude Paris iparraldean.
Selmak hor sartzea erabaki zuen.
Bere ustez zuen gain duen boterea galduko du.
Umeak ez daude hemen. Biltegia hutsik dago.
Espero dut berri txarrak ez izatea.
Uste zenuen Simonenaren ostean ez nituela tokiz aldatuko?
Aizu.
Inoiz ez zaitut gutxietsi.
Utz gaitzazue bakarrik.
Bakarrik uzteko esan dut.
Eta eraman Ferialaria, eskerrik asko.
- Orduak daramatzat kezkaturik. Dena ondo? - Zu zinen.
Nola izan naiz hain baboa?
Ez, egon, azalduko dizut. Ozen menpe nengoen, ez nuen aukerarik.
Baina amaitu da. Aske naiz.
Aske naiz.
Badakit zer uste duzun, baina ez da egia. Hasieran agian bazen, baina ja ez.
Nahi baduzu, gure artekoak funtziona dezake.
- Entregatu zeure burua. Ondo egingo dugu. - Ez.
Emadazu aukera bat.
Zeure duintasuna salbatzeko aukera ematen ari naiz. Aprobetxatu.
- Tossar, Iris… - Hementxe duzu.
- Frogarik al duzu? - Posta elektronikoan.
Orduan sartu zituen mugikorra eta billeteak armairuan.
Zoaz, hemen itxarongo dut.
Eta haren txartelaz ireki zen Ozen zelda.
Izorratuta zaude.
- Ez didazu aukerarik utzi. - Alua!
Geldi!
Obeditu bazenit, gaur eskainiko nizukeen Paris.
Halakoa izango da Selmaren erreinaldia?
Obeditu
ala hil.
Tira, badago aukera.
Beste aukera bat dago.
Nire Furia izan nahi?
Ofiziala da.
Ganbara guztiz pitzatu zaizu.
Bizirik sentitzen zinen ni ezagutu aurretik?
Zure pisua, zure karrera, zure lan aspergarria…
Zatoz hona eta eseri.
Hau da zure tokia.
Zoaz pikutara…
izeba.
Nahi duzun moduan.
Badakizu zergatik ez dudan umerik izan?
Honengatik.
Eta honengatik.
Hobe gauza batzuk ez heredatzea.
Tira, hori da arrazoi ofiziala.
Egia esan, inoiz ez dut izan nahi. Baina halakorik ez da esaten.
Eta, nire bizitzan azaldu zinenean, hain txikia, polita eta gogaikarria,
jabetu nintzen erabaki zuzena izan zela.
Manerak, hiruko taula, gometsak eta barazkiak ez dira niretzat.
Ze aspergarria.
Listo? Amaitu duzu? Ezin duzu gehiago?
Zuzen zenbiltzan.
Ezin zara Furia izan.
Baina, badakizu,
bizitzan, batzuek arma bat dute eta besteek, bi.
- Zer da? - Itxaron kanpoan.
- Ez, zer da? - Egon.
Azken bala arteriatik gertuegi dago, ezin dut atera.
Jarri eskua hemen. Egin presioa.
Odol gutxiago dago, baina kirurgia behar du.
- Nora zoaz? - Eraman ospitalera.
- Aizu, nora zoaz? - Zer zabiltza?
Ez naiz kartzelara itzuliko.
Eraman ospitalera, odolgabetuko da.
Ez naiz itzuliko, nahiago dut hil. Niko, zurekin geratuko naiz, mesedez.
Zuk jakingo duzu. Ezin dut gehiagorik egin. Zoazte ospitalera.
Ez, Niko, zurekin geratuko naiz. Niko, ez noa ospitalera.
Aizu!
Aizu, gera nirekin.
Hemen nago.
Tira! Gera nirekin.
Gera nirekin.
Simon?
Aizu, Simon.
Aizu.
Iritsi gara.
LARRIALDIAK
Zer gabiltza hemen?
Ezetz esan dizut, Niko.
Poliziari deitzen badiote, plan bat dut zu ateratzeko. Fio zara?
Utzi txorakeriak.
Operatuko zaituzte eta, gero, zer? Tipo bat edo bi jarriko dituzte atean.
Bi aluk gaindituko nautela uste duzu?
Niko.
Zer?
Mesedez.
Egizu nigatik.
Abiarazi autoa.
Ez naiz kartzelara itzuliko.
Nora joan nahi duzu?
Badakizu zergatik…
ez dudan Paris gogoko, ezta?
Bai.
Zergatik?
Izarrik ikusten ez delako.
Horrexegatik.
Badakizu nora eraman, ba.
Tira, goazen hemendik.
Lo egin nahi dut.
Tira, goazen.
Tira, abiarazi autoa.
Niko.
- Niko. - Gera hemen, jauna.
Niko, zergatik egin didazu hau?
Niko!
Zergatik?
Zergatik egin didazu hau?
Niko!
Gizon hura da.
Jaka polita.
Zuk akabatuko nauzu?
Hura ez da ausartzen ni hiltzera.
Ez hura, ez ni.
Inor ez.
Hori da kontua, ba?
Ni ere entzerratuko nau.
Aio.
Ez dugu Lynaren berririk.
Ze arraio da auto hori?
Zer dabil alu hori?
Ni salbatzera zatoz?
Ez.
Ez, neure burua.
Nola egin duzu hori?
Ez naiz ni izan.
Hura baizik.
Kaixo, laztana.
Ama.
Bai.
Azpitituluak: Yara Prieto Ortiz