Michael! Michael! Michael!
- Uważajcie! - W niego!
Michael!
Wracaj do braci.
Zaczniemy od początku.
Tym razem bezbłędnie.
Raz, dwa, trzy, cztery.
Stop.
Zgrajcie oddech. Musicie to poczuć.
Jasne?
Od początku.
Raz, dwa, trzy, cztery.
Michael... patrz na mnie.
Michael, oczy tutaj.
Michael, masz patrzeć na mnie.
Dobrze. Wystarczy. Już dobrze. Było w porządku.
Ale jak się poprawicie, poczujecie różnicę.
Jedz. Proszę.
Przestań.
Mikey, dlaczego bawisz się jedzeniem?
Przecież on nigdy nie je.
- Cicho. - La Toya,
nie pytałam cię o zdanie.
- Zrobiłem buźkę. - Widzę.
Prawdziwe dzieło sztuki.
Słuchajcie, chłopcy.
Wiem, że mnie nie zawiedziecie.
Myślę... że jesteście gotowi.
Załatwiłem nam kilka występów.
Zaczynamy jutro w Illinois. Dwa koncerty dziennie.
Nie muszą aż tak ciężko pracować.
Pracować? Nie mają pojęcia, co to praca.
Ale mają szkołę.
Coś wam powiem.
W życiu jesteś albo zwycięzcą, albo przegranym.
Jasne?
Jesteście biednymi czarnymi dzieciakami z Gary w Indianie.
Nic nie dostaniecie za darmo.
O wszystko trzeba walczyć.
Chcecie całe życie tyrać w hucie jak ja?
- Nie. - Nie życzę wam tego.
Więc musicie się postarać.
Bardziej niż inni.
To jest wasze życie.
- Gotowi zawalczyć? - Tak jest.
Głośniej. Jesteście gotowi zawalczyć?
Tak jest.
Wyciągnijcie ręce przed siebie, jakbyście chcieli dotknąć ściany.
O tak. Wyciągnijcie ręce, no już.
Ale nie dotykajcie.
Dobrze. O to chodzi.
Nie opuszczajcie rąk.
Teraz spójrzcie na ścianę.
I zamknijcie oczy.
Wyciągniemy ręce razem.
Jako jedność.
Jako rodzina.
Nie ma już Jackie’ego, Tito, Jermaine’a, Marlona,
ani Michaela.
Od tej chwili...
jesteście Jackson 5.
Michael.
Świetny występ!
Byłeś genialny, Tito.
Cześć, chłopcy.
Cześć, mamo.
Umyjcie ręce i przebierzcie się w piżamy.
- Jest późno. - Chwila. Zaraz, zaraz.
Bierzcie instrumenty. Już.
Jutro idą do szkoły. Co ty mówisz?
Jeszcze nie pora na kołysankę. Musimy coś przećwiczyć.
No już, ustawcie się.
Jesteśmy zmęczeni. I dobrze nam poszło.
Mikey, damy radę.
Jesteś zmęczony?
I myślisz, że dobrze wam poszło?
Tak, Michael?
Tak, Joseph. Dobrze nam poszło.
Michael, chodź tu.
Udajesz, że mnie nie słyszysz?
Chłopcze! Chodź tu, kiedy ci każę.
Co? Moje zdanie nic nie znaczy w tym domu?
- Wystarczy. - Masz mnie słuchać.
Będziemy ćwiczyć, aż to dobrze zaśpiewacie.
W życiu jesteś albo zwycięzcą...
- Albo przegranym. - Właśnie.
Będziesz płakać?
Płacz, nochalu.
Ustawcie się.
Michael, to mama.
„Starzy wrogowie krążyli wokół siebie przez dłuższą chwilę.
Żaden się nie odezwał.
Kapitan Hak zakończył swój żywot w paszczy swego odwiecznego wroga - krokodyla.
Nibylandia nareszcie była wolna”.
Pięć, sześć... Pięć, sześć, siedem, osiem.
Michael, oczy tutaj. Patrz tutaj.
CZARNOKSIĘŻNIK Z KRAINY OZ
Spróbuj, Marlon.
Super. Dobrze. Ręce w górę.
To jest publiczność. Tutaj.
Tak jest.
Dziękujemy bardzo.
Zrobimy przerwę,
a ja przedstawię państwu kilku przystojnych młodzieńców.
Drogie panie, uważajcie, żeby nie skradli wam serc.
Drodzy państwo, powitajmy gorąco Jackson 5!
Cześć, chłopcy.
Jest uroczy.
No, idź, synu. Idź.
Podobają się pani?
Pan jest ich menedżerem?
Joseph Jackson.
Suzanne de Passe, Motown.
Motown.
Chłopak ma prawdziwy talent.
Słuch absolutny.
Słuch absolutny?
To jeszcze nic.
Z takim głosem dużo osiągnie.
Odezwę się, panie Jackson.
1969 MOTOWN, LOS ANGELES, KALIFORNIA
Panie Gordy.
- To pan Gordy. - Suzanne.
Witajcie, chłopcy. Nauczyliście się piosenki?
- Wciąż ćwiczymy. - Zaczniemy od Michaela.
Michael, za bardzo się ruszasz.
Dobra, jedziemy.
Michael, znowu to robisz.
Podejdź bliżej mikrofonu.
Dobrze. Musisz stać nieruchomo.
Rozumiesz?
Daj więcej wstępu.
Zaczynamy.
- Porozmawiam z nim. - Nie, łapie to.
Pięć minut.
Joseph, zajmij się resztą chłopaków.
My sobie radzimy.
A nie mówiłam?
Posłuchaj, synu.
Zajmuję się tym od dawna,
ale nigdy nie słyszałem takiego głosu.
Zaśpiewałeś tę piosenkę lepiej niż Smokey.
Naprawdę?
Jesteś wyjątkowy.
Masz coś do powiedzenia.
To rzadkość, Michael.
To jest suwak głośności. Spróbuj.
Daj w górę. Suwak chodzi w górę i w dół
i reguluje natężenie dźwięku.
Dzięki niemu twój głos będzie brzmiał głośniej albo ciszej.
- Jasne? - Tak.
- Te pokrętła tutaj to EQ. - Do czego służy?
Do korekcji częstotliwości.
Podczas nagrania dzielimy wszystko na ścieżki...
Przepraszam. Idziemy, Michael.
Pan Gordy ma dużo pracy. Zajmujesz mu czas.
Idź, Michael.
Resztę pokażę ci innym razem.
- Dziękuję, panie Gordy. - W porządku.
Michael.
Możesz mnie pytać o wszystko. Kiedy tylko zechcesz.
- Dobrze. Ile masz lat? - Dziesięć.
Nie dziesięć – osiem.
W tej branży zmyśla się prawie wszystko. Zwłaszcza wiek.
Przejście.
Michael.
Michael, ile masz lat?
Osiem, proszę pana.
1971 HAYVENHURST ENCINO, KALIFORNIA
Czytam o Serengeti.
Lwy, tygrysy, małpy, żyrafy.
Kiedyś będziemy mieli więcej przyjaciół.
Byłoby fajnie, co?
Popatrz. Podoba ci się?
Chodź, Michael. Joseph cię woła.
I zamknij tego szczura w klatce.
Jest obrzydliwy.
No chodź.
To jest Bill Bray. Nasz szef ochrony.
Będzie zawsze w pobliżu.
Masz go słuchać.
Miło pana poznać, panie Bray.
Mnie również miło, młody człowieku. Mów mi Bill.
Dobrze, Bill.
W porządku.
Chroń go za wszelką cenę.
Michael, przegapisz najlepsze.
Lamy mają trzy żołądki, ponieważ żywią się wyłącznie roślinami.
To bardzo mądre, inteligentne stworzenia.
A najważniejsze, że nigdy nikogo nie ugryzą.
To samo mówiłeś o szczurach.
Serio – lamy nie gryzą. Tylko plują, kiedy są rozdrażnione.
Mam trzymać w domu plujące, rozdrażnione zwierzę?
Mieszkają na zewnątrz. Zgódź się. Będę się nią zajmował.
Wykluczone, Michael.
Mam dość zmartwień, a ty nie potrzebujesz nowej maskotki.
To nie maskotki. To przyjaciele.
Cóż...
Rozumiem.
A nie chciałbyś mieć prawdziwych przyjaciół? Dzieci w twoim wieku.
Chciałabym, żebyś takich miał.
Czasem chcę, ale nie jestem jak inne dzieci.
Nie widzą we mnie kolegi.
Tylko się na mnie gapią i chcą robić zdjęcia.
Spójrz na mnie, Michael.
Już w dniu kiedy się urodziłeś, wiedziałam, że jesteś inny.
Różnisz się od swoich braci
i nie ma w tym nic złego.
Masz w sobie wyjątkowe światło.
A wiesz, co mówi Jehowa.
„Niech wasze światło świeci przed ludźmi”.
Więc niech to światło świeci.
Rozumiesz?
Tak.
Nie pozwól, by ktokolwiek ci to odebrał.
Nawet ty sam.
Chodź tutaj.
Następna piosenka jest jedną z naszych ulubionych.
Jesteście gotowi?
Michael...
Zerwanie z przeszłością. Poczucie wolności.
O tym jest twój album, bracie.
1978 LOS ANGELES, KALIFORNIA
Tego chcą ludzie.
- To ucieczka od rzeczywistości, Quincy. - Właśnie.
Tak.
A więc...
jak powiesz ojcu o solowej płycie?
Oddalasz się od rodziny – to mu się nie spodoba.
Już nie jestem dzieckiem, Q.
Spojrzę mu prosto w oczy...
i powiem mu to wprost.
Chcę, żebyście powiedzieli ojcu, że solowa płyta to wasz pomysł.
Dobrze.
Tak.
Pójdę się napić.
Michael,
cieszymy się, że nagrywasz solową płytę.
Tylko dlatego Epic podpisał z wami kontrakt.
Bez urazy wobec twojej rodziny, ale...
na to liczyliśmy.
Świetnie.
Ale będzie lepiej, jeśli to wyjdzie od was.
Zrobimy wszystko, żeby ci pomóc.
Opowiedz nam o tej płycie.
Dobrze. Ta płyta jest dla mnie bardzo ważna.
Potrzebuję wolności, by pisać muzykę i teksty, które przychodzą mi do głowy.
Żeby dać wyraz swojej artystycznej wizji.
Chcę nowego brzmienia, nowego siebie.
Producentem jest Quincy Jones.
Rod Temperton już pracuje nad piosenkami.
Świetnie, Michael.
Załatwione.
Uważamy, że solowy album Michaela
przyniósłby korzyść wytwórni,
a co ważniejsze - marce Jacksonów.
Wspieraliby się wzajemnie w działaniach PR i sprzedaży gadżetów.
Napędzaliby się nawzajem.
Napędzaliby się, jasne.
Zatem...
zgadza się pan?
Oczywiście. Co dobre dla Michaela, to dobre też dla mnie.
Jeśli czegoś potrzebujecie...
Tylko jedna sprawa.
W wolnym czasie Michael może robić, co chce,
ale nadal pracuje z braćmi.
Słucham?
Od 9:00 do 17:00 jest mój.
Później on sam decyduje.
Jeśli chce nagrywać o północy, droga wolna,
byle o dziewiątej rano stał przy mikrofonie.
Tak to działa... w moim domu.
Rozumiemy.
Dzięki, że wpadliście. To oznaka szacunku.
- Sama przyjemność. - Tak.
Tak się cieszę. Wieczorem zaczynam nagrywać z Q.
Szkoda, że nie możesz przyjść.
Trochę się denerwuję, ale się cieszę. Zdecydowanie bardziej się cieszę.
Tyle pomysłów wciąż przychodzi mi do głowy.
Muszę je zrealizować.
Rozumiesz?
A teraz idź spać, Louie.
Wrócę rano i wszystko ci opowiem.
Gotowy, Joker?
Jedziemy.
Mam prowadzić?
Nie tym razem.
Na pewno?
Kiedy indziej. To już wolałbym, żeby Louie prowadził.
Nie spiesz się. Rozgość się.
Bez pośpiechu.
I przestań ruszać nogami.
Q, mógłbyś przygasić światła?
Troszeczkę.
Dzięki.
Jesteś pewny siebie. Jesteś silny.
Jesteś piękny.
Jesteś najlepszy na świecie.
Michael, gotowy?
Tak długo czekaliśmy.
Michael!
Tak.
Mina nieważna. Bierz pierścionek.
- Jest kwadrans po piątej. - Dziękuję.
- Bardzo przepraszam. - Ja też.
Jedzie. Szybciej.
- Co znów wykombinował? - Co tym razem?
To niespodzianka.
Samochód? Kupiłeś cholerne Ferrari, Michael?
Wracam do łóżka.
Chłopcy, cicho, bo zbudzicie ojca.
La Toya,
- ...wiesz coś o tym? - O co chodzi?
Co znowu wymyśliłeś?
Zobaczysz.
Nie bój się.
No idź.
Nie bój się.
Poznajcie mojego nowego przyjaciela. Bubbles.
Uratowałem go ze strasznego miejsca.
Robią tam testy na zwierzętach.
Witaj w rodzinie.
Wiesz, że szympansy to dzikie zwierzęta
i nie powinny mieszkać w domu w Encino?
Będę się nim zajmował.
Obiecuję.
- Czy on gryzie? - Och, nie. Jest milutki.
Ale szympansy
są wrażliwe na pewne dźwięki i ludzi.
Wtedy się kryją albo atakują.
Spokojnie, Bubbles. Nie bój się.
Jesteś bezpieczny.
Chcesz pograć?
To ja.
Właśnie wydałem płytę.
To moje dema. Nie zniszcz ich.
Coś ci pokażę.
Popatrz.
Patrz.
Widzisz?
NIBYLANDIA
To Nibylandia.
Wciąż ją odwiedzam.
Jest pełna magii, przygód i piratów.
Pomogę ci.
Patrz. Zagubieni Chłopcy.
Moja ulubiona strona. Piotruś Pan.
I jego cień.
A więc, Michael...
Byłeś operowany w ciągu ostatnich pięciu lat?
A leki? Coś przyjmujesz?
Nie.
Tylko krem na bielactwo.
Współczuję.
To o wiele częstsze, niż się ludziom zdaje.
Czy się rozsiało?
- Trochę. - Tak?
Ale ten krem pomaga wyrównać kolor skóry.
Widzę. Tak.
Michael, miło cię znów widzieć.
Jesteśmy prawie gotowi. Jakieś pytania?
Nie. Możemy zaczynać.
Dobrze, zaznaczę parę miejsc wokół nosa.
Całkiem przystojny z ciebie dzieciak.
Na pewno tego chcesz?
Już nie jestem dzieckiem.
A mój nos jest za duży.
Nie powiedziałbym.
Moja twarz jest asymetryczna.
Chodzi o zdjęcia i w ogóle.
Muszę być doskonały.
Ty decydujesz.
Odpręż się.
Hej.
Co się dzieje, synu?
Synu?
Michael.
Chłopcze, podejdź tu.
Co, do jasn...
Pokaż to.
O mój Boże.
Michael.
To na moje zatoki.
TO, CZEGO PRAGNIESZ, JEST PO DRUGIEJ STRONIE STRACHU
ZNAJDŹ SWÓJ GŁOS DĄŻ DO DOSKONAŁOŚCI
Może ja też zrobię sobie nos.
Chcesz tego?
Tak.
Muscles mówi, że wszyscy to robią.
Wszystkie wielkie gwiazdy. Nasi ulubieńcy.
Wygląda świetnie.
- Tak myślisz? - Tak.
- Chciałem coś zmienić w wyglądzie. - Tak?
Mieć nowy wizerunek.
Teraz, kiedy tworzę własną muzykę...
chcę być inaczej postrzegany.
Nie jako chłopak z dziecięcego zespołu.
Jasne.
Fani cię kochają, Michael.
To więcej niż fani. Są częścią rodziny.
Już czas, żebym sam zaczął decydować o własnym losie.
Chcę sam decydować o tym, kim jestem.
Mikey...
Joseph zwołał zebranie.
Ostrożnie, jest głodny.
Bardzo?
Dosyć.
Zjadłby mysz?
Może.
Jest. Nasza gwiazda.
Nasza gwiazda.
Siadaj, siadaj.
Dobra...
wszyscy się cieszycie z sukcesu Michaela.
Miło to widzieć. To wzruszające.
Może dojść na szczyt.
Sam, w pojedynkę.
To byłoby coś. O ludzie.
Coś wam powiem, rodzina Jacksonów to marka.
To nasza Coca-Cola.
Więc musimy otworzyć sklep i zacząć sprzedawać.
Bo inaczej co się stanie?
Ludzie będą kupować Pepsi.
Musimy znów wejść na rynek i sprzedawać nasze produkty.
Więc postanowiłem...
że ruszymy w trasę i nagramy płytę na żywo.
W trasę bez Jermaine’a?
Odeszliśmy z Motown, a twój brat z nimi został.
Takie są konsekwencje.
Musimy wykorzystać sukces płyty Michaela.
Więc nagramy kilka piosenek...
Joseph.
Muszę pomyśleć.
Wykluczone.
Powiedziałem ci, co masz myśleć.
Masz z tym problem?
Musimy to przedyskutować, Joseph.
Myślisz, że skoro zostałeś wielką gwiazdą, bo nagrałeś solową płytę,
jesteś lepszy od nas wszystkich?
Od swoich braci? Od matki, ode mnie?
Tak?
Musisz pomyśleć.
- Czyli jesteś lepszy ode mnie? - Wystarczy.
O to chodzi, Michael?
- O to chodzi? - Dość tego!
Katherine, siadaj.
Jedźmy.
Dokąd?
Po prostu jedź.
Dobra.
Mam dość tego wszystkiego.
Joseph mnie wykorzystuje.
Miałem wszystko zaplanowane.
Listę utworów, oprawę wizualną.
To miała być trasa solowa.
A on... chce wszystko popsuć.
Po prostu...
Potrzebuję wolności.
Cóż...
mógłbyś się wyprowadzić.
Nie jestem na to gotowy.
To nie takie proste.
Życie nie jest proste, synu, możesz mi wierzyć.
Kocham moją rodzinę.
Naprawdę.
Po prostu chcę robić swoje.
Joseph nigdy się nie zmieni.
Rodzina jest dla niego najważniejsza.
Cokolwiek zrobisz,
zawsze będzie to postrzegał jako sukces rodziny.
Zbierz własną ekipę.
Znajdź dobrego prawnika.
Pomyśl o tym.
TRASA KONCERTOWA THE JACKSONS TRIUMPH WYPRZEDANE
Dołączę przy następnej partii.
Jak tylko to zrobię, on się popłacze.
ZAPISZ WSZYSTKO, CO CHCESZ OSIĄGNĄĆ
NIE OGRANICZAJ SWOJEJ KREATYWNOŚCI
1981 LOS ANGELES, KALIFORNIA
Dziękujemy za zaufanie.
Popieramy decyzję o zasięgnięciu niezależnej porady prawnej.
Zapewniamy pełną i kompleksową opiekę
nad całym portfolio medialnym.
W Hardee-Barovick traktujemy klientów jak rodzinę i chcemy...
Mam już rodzinę.
Nawet zbyt liczną.
Chodzi o solową karierę, prawda?
Pewnie kilka serc w Encino będzie krwawić.
Chyba że coś przeoczyłem.
- Znam pana? - Nie, nie sądzę.
Na pewno?
Raczej bym to zapamiętał.
Jak się pan nazywa?
John Branca.
Prawnik Beach Boys.
Tak. Neila Diamonda, Boba Dylana i paru innych. Teraz pracuję tutaj.
Lubię Beach Boys.
Ja też. Brian Wilson to geniusz.
Twórca najlepszych współbrzmień w rock’n’rollu.
- Wie pan, czego chcę, panie Branca? - Jasne.
Chce pan być największą gwiazdą na świecie.
Pomoże mi pan w tym?
Tak.
Jak?
Wierzę, że nie ma nikogo, kto by się z panem równał.
I nigdy nie będzie.
Panie Jackson.
Przepraszam za...
Chcę z nim pracować.
Możemy na chwilę zostać sami?
Proszę.
Oczywiście.
Tak.
Dobrze, panie Branca.
Ma pan pierwsze zadanie.
Proszę zwolnić Josepha.
Pana tatę?
Chce pan zwolnić swojego ojca?
Jak mam to zrobić?
Szybko.
W IMIENIU MICHAELA JACKSONA
ZWALNIAM PANA Z FUNKCJI MENEDŻERA
Dobrze.
- Chyba lepiej zapięte, o tak. - Masz rację.
La Toya, zabieraj się stąd.
Kate, popatrz na to. Widzisz?
Chłopak mnie zwolnił za pomocą świstka.
Nie potrafił zrobić tego po męsku.
Spojrzeć mi w oczy.
Już ja mu dam nauczkę, jak przyjdzie.
Nie zrobisz tego.
Właśnie że zrobię.
Nie.
Zbijesz go?
Chcesz go zbić?
Jest dorosły.
Co powiedziałaś?
Że już nic mu nie zrobisz.
Nikogo nie ukarzesz.
Nikogo nie zbijesz.
A jeśli myślisz inaczej, lepiej odejdź.
Następnym razem powinieneś mu podziękować.
Wszystko, co mamy, jest dzięki niemu. Nie zapominaj o tym.
Ale wy zapomnieliście, że to ja wyciągnąłem nas z Gary.
Wszystko, co robię, jest dla rodziny.
Możesz to sobie dalej wmawiać.
- Nie byliśmy tam. - Gdzie?
- W lewo, w lewo. - Idziemy w lewo. OK.
- Ciuchcia. - Uwielbiam je.
Dzień dobry.
- To jest przecenione... - Tak. Naprawdę się cieszę.
Wygląda super.
To twoje.
- Już chcę grać. - To Michael Jackson.
Co?
- To Michael Jackson. - Co?
- Proszę mu wybaczyć. - Cześć.
Czy pan naprawdę jest...
Jestem Michael. Tak.
Mamo, proszę...
Może... Bardzo bym chciała autograf.
To znaczy, dla syna.
- Oczywiście. - Skarbie.
Jest pana wielkim fanem.
Proszę, może na tym? Jak masz na imię?
- Może pan napisać: dla Pauline. - Mamo.
- Pauline. - Mamo.
Mam na imię Max, nie Pauline. Nie jestem Pauline.
To nowa gra na Atari?
- Świetna. - Grał pan?
Tak. Gram cały czas.
Trzymaj joystick w lewo, jak strzelasz.
- Tak zwiększasz moc. - Super. Dziękuję.
Jasne.
Cześć.
- Chcesz autograf? - Poproszę.
- Jak masz na imię? - Annaka.
Annaka. Ładne imię.
- Co się mówi? - Dziękuję.
Jesteśmy twoimi fanami.
Bardzo dziękuję.
Cześć wszystkim. To takie miłe.
- Prosto do kosza. - Tutaj.
- Na wolną. - A ty z kim grasz?
Tutaj. Mam.
- Hej. - Hej, Mikey.
- Co u was? - Cześć, Bill.
- Za blisko. - Czyja jest następna piłka...
Patrzcie! Kupiłem Twistera.
- Twistera? - Zagramy wieczorem?
- Serio? - Chcesz w to grać?
Pewnie. Jak kiedyś.
Chciałbym, ale rodzina czeka. Nie mam czasu na gry.
- Reszta idzie w miasto. - Marlon ma randkę.
Tak.
Może zagramy, jak wrócisz?
Marlon ma w planach innego twistera.
- Cicho bądź. Szczęście mi sprzyja. - Jasne.
Jesteście do niczego.
Nie mów tak, Mike.
Oszukujesz. Masz być na czerwonym, nie zielonym.
To nic. Nie przejmuj się.
To wymaga ćwiczeń.
A ja tańczę profesjonalnie.
Zjesz lody?
Dobra, ale potem muszę popracować.
Nie zniszcz niczego.
Zaraz wracam.
Może oprawię to w ramki.
Przeczytaj.
NINIEJSZYM ZWALNIAM PANA
Dalej. Czytaj.
Zwolnić własnego ojca.
Jaki syn robi coś takiego?
Michael.
Musisz się dużo nauczyć o rodzinie.
SZPITAL DZIECIĘCY WEST BEVERLY
- Witamy. - Cześć.
Piękne imię.
- Spójrz tutaj. - Dziękuję.
To dla ciebie.
Cześć.
Dostanę z płytą?
Michael, tutaj.
Możesz powtórzyć, blaszaku?
Oglądasz telewizję?
Tak, czasami.
A pan?
Tak.
Kreskówki. I często Three Stooges.
Charliego Chaplina. Wiesz, kto to jest?
- Pewnie. - Nie wiesz.
Głuptas z ciebie.
Jest wspaniały. Naprawdę.
To aktor, reżyser filmowy.
Pisze też piosenki.
Mam psa. To jamnik.
- Jak się nazywa? - Rudy.
Roztył się. Mama mówi, że za często go karmię.
Uroczy ten Rudy.
Masz jakieś zwierzęta?
Węża.
- I żyrafę. - Niemożliwe.
I lamę.
Trzy papugi, dwa pająki i masę psów.
To musi być najlepiej sprzedająca się płyta w historii.
Nie czarnego artysty,
ale w ogóle, bez względu na rasę.
Chcę mieć największą trasę koncertową w historii.
Tylko stadiony.
A na nich tysiące ludzi. Na całym świecie.
Chcę też robić krótkie filmy z moją muzyką.
- Ambitne. - Gdy coś widzisz,
możesz to zrobić - a ja widzę to bardzo wyraźnie.
Dzwonił Walter Yetnikoff. CBS chce wydać komunikat prasowy.
Nie. Żadnej prasy, żadnych wywiadów, nic.
Nie będzie zadowolony.
Wytłumacz mu to.
Chcę być tajemniczy.
Jak Garbo. Rozumiesz?
Gdyby kometa Halleya pojawiała się co roku... rok w rok,
kto by na nią patrzył?
To trzeba wypromować.
Potrzebuję dobrej płyty, która się sprzeda.
- Nic więcej się nie liczy. - Zgoda.
Więc sugeruję zacząć nagrywać świetne dema.
Możesz to zrobić?
Oczywiście. Mogę to zrobić.
- Co robisz, Mike? - Odbieram przekaz.
Otwieram się, by Stwórca dał mi piosenkę.
Jeśli nie odbiorę tych pomysłów,
Bóg może dać je Prince’owi.
- Choć raz się wyluzuj. - Tito.
Dobry wieczór.
NIE PRZESZKADZAĆ PRACUJĘ
POWTARZAM JESZCZE RAZ NIE PRZESTANĘ
ROZŚWIETL ŚWIAT
Tak.
Większość zastrzelonych to ofiary
terytorialnych wojen rywalizujących gangów.
WALKI GANGÓW
Ryan Chavez donosi z Los Angeles.
Przyjaciel zabity przez członka wrogiego gangu.
Człowiek zastrzelony w aucie w Sacramento,
bo ubierał się w niewłaściwy kolor.
Ludzie ubrani na niebiesko nazywają się Crips.
Bloods noszą kolor czerwony.
Smokey przeżył atak, ale jest sparaliżowany.
Ludzie giną za to, że mieszkają w jakiejś dzielnicy.
Miasto jest pełne walczących żołnierzy.
To proste, jestem Crips.
Ale nie oddałbyś za niego życia, prawda?
Mówisz to przed kamerą, ale nie umarłbyś za niego.
Ja umarłbym za kumpla.
Z czasem wciągnąłem się w narkotyki
i zacząłem mieć problemy na ulicy.
Więc stwierdziłem: albo to, albo śmierć.
To był Ryan Chavez z Los Angeles.
POKAŻ IM, ŻE SIĘ NIE BOISZ
TWARDY – SUROWY – WYTRWAŁY – GOTOWY
NIKT NIE CHCE BYĆ POKONANY
WYTRWAŁY GOTOWY
WYŚNIJ, ZOBACZ I UWIERZ.
MAM W OCZACH ŻAR. RÓB, JAK MÓWIĘ I SPŁYWAJ.
KŁAMSTWO STAJE SIĘ PRAWDĄ
- Halo? - Hej, Bill, to ja.
Co tam, Joker?
Muszę coś zrobić i mam nadzieję, że mi pomożesz.
Wszyscy są w studiu. Ale przyszli tylko dla ciebie.
Nie mogę uwierzyć, że to robisz.
Muzyka zbliża ludzi, Bill.
I o to chodzi.
A jak się uda, mam pomysł na coś większego.
Tylko tyle potrafisz?
- Stary, żenada. - Co to jest, do cholery?
Stójcie. Stójcie. To Mike!
To Michael Jackson.
Niemożliwe.
- Mówiłem ci. - Naprawdę przyszedł.
To było mocne.
- Co to jest? - To się nazywa poppin’.
Hej, a to...
To jest nasz C-Walk, bracie.
Dostanę autograf?
Co tam. To dla siostry.
- Człowieku. - Daj spokój.
Jasne. Potem dam wszystkim autografy.
- I tak to się robi, Mike. - Serducho, Mike.
Jasne.
Wiem, że to nie jest dla was łatwe.
Chcę wam podziękować, że tu przyszliście.
To dla mnie bardzo ważne.
Muzyka i taniec łączą wszystkich.
To uniwersalny język.
- Racja. - Tak.
- Możemy zmienić świat. Wierzę w to. - Tak jest.
- Dobrze mówi. - Tak czuję.
- Brzmi OK. - Szacun.
Popracujmy nad tym razem.
Tak.
Nie przerywajcie.
Dopracujmy tę część.
Na razie zapomnijmy o rękach...
To nie powinno być wymuszone.
Tylko naturalne, płynne.
Wszyscy razem.
Rozumiecie? Unisono.
Wyobraźcie sobie... ławicę ryb. Wszyscy poruszamy się razem.
Wiecie, o co mi chodzi?
Chcę coś wypróbować.
Właśnie wpadł mi pomysł.
Bill, podasz mi kurtkę?
Chcę spróbować czegoś, gdy przechodzimy tym krokiem
z kurtką.
- Dziękuję. - Tak.
Jeszcze raz. Ja zrobię coś innego,
ale wy róbcie swoje.
Dobre.
- Niezłe. - Tak!
Co myślicie?
To było świetne.
Pasuje? Dobra.
Chcę spróbować z muzyką.
Tak.
Chcę, żebyście wszyscy wystąpili w moim klipie.
- Jasne. - Dobra.
Grajmy głośniej. Chcę to poczuć.
CBS chce, żebyś nazwał płytę Michael Jackson.
To zbyt egocentryczne.
Głośniej.
Wejdź w funky i niech to przejdzie do reszty refrenu.
OK. Spróbuję.
Jesteś na okładce albumu. Śpiewasz w każdej piosence.
Jeszcze bardziej.
Nie ze mną te numery.
- To jest rock and roll. - To cholerny Van Halen.
Nie ty, moja Mario Antonino, bo tobie dam życie wieczne.
Możemy się na chwilę zatrzymać?
Stop, stop!
Było świetnie. Idealnie.
Porozciągajcie się przez chwilę.
Hej.
Czy ta kamera powinna robić zbliżenie?
Mogę spytać Johna.
Chodzi ci o coś konkretnego...?
Tak, martwię się, że nie uchwycimy stóp.
Fred Astaire zawsze mówił: „Musisz filmować całe ciało”.
Dzięki temu widz naprawdę czuje taniec.
Tak, tak.
Poprosisz Johna, żeby spróbował?
- Do jednego ujęcia. - Jasne.
- Dzięki. - Tak.
Michael, pozwól.
Zamiast zbliżenia, chce, żeby kamera się oddaliła i uchwyciła stopy.
Tak zrobimy.
- OK. - Po prostu cofnij...
Michael, odjedziemy z kamerą i pokażemy cię od stóp do głów.
- Idealnie. Dzięki. - Dobra.
Dobrze. Wszyscy wracamy na pozycje.
Cisza. Nie ruszajcie się.
Dobra. Dźwięk gotowy.
Kamera gotowa. Klaps.
Puszczaj.
OK, muzyka.
Akcja!
Michael! Michael!
Gratuluję! Cóż można dodać?
Album jest niesamowity, wszyscy go kupują.
Podbija listy przebojów pop i R&B.
Gdyby ten chłopak nagrał duet z Rebą, bylibyśmy na szczycie list country.
Dzięki, Walter. Bardzo dziękuję.
Michael, wszyscy w CBS są z ciebie dumni.
Ja też.
Co mogę dla ciebie zrobić, synu?
Twoje życzenie jest dla mnie rozkazem.
Naprawdę cieszy mnie sprzedaż Thrillera.
Ale...
Branca.
Jesteśmy zadowoleni, ale trzeba jeszcze zadziałać w kwestii promocji.
Jego teledyski muszą być w MTV.
MTV? Aj, aj, aj! Niemożliwe.
Te teledyski to arcydzieła.
Nie widziałeś „Thrillera”. Zwali cię z nóg.
One najlepiej wypromują płytę.
Jeśli trafią do rotacji w MTV, mogą podbić świat.
Wiesz o tym.
MTV nie puszcza czarnych artystów. Nie wiem dlaczego.
Może nie chcą wystraszyć białych dzieciaków na przedmieściach.
Zrobiłem tę płytę dla wszystkich, białych i czarnych.
Teledyski Michaela zasługują na to, by je pokazać.
Michael, coś ci powiem...
Jestem dumnym czarnym artystą.
Nie dam się przesadzić na tył autobusu – ani MTV ani nikomu innemu.
Uwierz mi, John, próbowałem.
Bez urazy, Walter, ale postaraj się bardziej.
Sally, kotku, połącz mnie w tej chwili z Bobem Pittmanem z MTV.
Powiedz frajerowi, że ma odłożyć wszystko i odebrać telefon.
- Oczywiście. - Dziękuję.
- Michael, podoba ci się Nowy Jork? - Tak.
Mogę ci załatwić bilety na Marcel Marceau on Broadway, pierwszy rząd.
Albo lepiej w drugim. Lepiej nie ryzykować.
Ci francuscy artyści nie lubią się kąpać. Wiesz, o co chodzi.
To coś jak Pepé Le Pew, tylko mniej gadania.
Zaraz beknę. Jak idiota wypiłem Coca-Colę.
Sally?
Bob, dzięki, że odebrałeś.
Słuchaj...
Musisz puścić moją „Billie Jean”.
Wiem. Wiem.
Problem w tym, że mam to gdzieś.
Głęboko gdzieś. Bardzo głęboko.
Więc puścisz „Billie Jean” i będziesz ją grał cały czas.
Dobra, Bob, ujmę to inaczej.
Jeśli w ciągu dziesięciu minut nie puścisz „Billie Jean”,
wycofam z waszej ramówki wszystkich artystów CBS.
Bruce'a Springsteena, Cheap Trick, Charliego Danielsa,
Billy'ego Joela, Cyndi Lauper, Boba Dylana...
Wrzuć ich wszystkich do plastikowej torby,
posmaruj ją dobrze margaryną
i wsadź sobie w tyłek.
Tak, w odbyt.
To koniec naszej współpracy.
1983 MOTOWN 25, PASADENA, KALIFORNIA
„Thriller” Jacksona sprzedał się w 25 milionach egzemplarzy.
Michael Jackson zmienia definicję supergwiazdy.
W pojedynkę tchnął nowe życie w branżę muzyczną.
Z każdą emisją „Billie Jean” w radiu
wzrasta przekonanie, że to artysta, który...
Jest jednym z najpopularniejszych wykonawców wszech czasów,
a zarazem jednoosobowym imperium finansowym.
Michael! Michael! Michael! Michael!
Witaj! Miło cię widzieć.
Panie Gordy, tutaj.
- Gdzie on jest? - O, jest! Tutaj.
No chodź tu! To było genialne.
Ten występ przejdzie do historii!
Powinienem stać dłużej na palcach.
Jestem z ciebie taka dumna. Wszyscy o tym mówią.
Wspaniałe.
Ludzie, widzieliście to? Nie mogę! Ale daliście czadu!
To jest mój syn! Mój syn!
Genialna maszynka do robienia pieniędzy.
Złapiemy się później, Mike.
- Pa, Mike. - W porządku, mamo.
Nie mogłeś mu dziś darować?
Co?
Don, powiedz, ilu ich wypromowałeś?
Dziesięciu, jedenastu, dwunastu?
Wypromowałem 13 aktualnych mistrzów świata.
Obecnie mamy w stajni 110 zawodników.
Ale powiem ci jedno.
To będzie biznes, który rozkwitnie:
waga lekkopółśrednia.
Zaprowadzę te młode gwiazdy na sam szczyt.
- Wierzę w to. - Tak.
- Życie jest piękne, przyjacielu. - To prawda.
Te kubańskie cygara - prosto od Castro.
- Tak. - Tak, tak, tak, tak.
No to o czym chciałeś rozmawiać?
Myślałeś kiedyś, żeby wejść w biznes muzyczny?
- Spróbować czegoś nowego? - Nie rozumiem.
Chcę zabrać chłopaków w światową trasę.
Zaczynamy od Ameryki Północnej, same stadiony.
Największe.
Czas pokazać światu, że Jacksonowie wrócili.
- Tak jest. - I są lepsi niż kiedykolwiek.
Widziałeś sprzedaż „Thrillera”? Ludzie oszaleją.
A Michael dołączy?
Oczywiście, że dołączy.
Miło słyszeć.
A co ja z tego będę miał?
Obserwuję cię, Don. Obserwuję cię z wielką uwagą.
Podoba mi się, jak promujesz zawodników.
Jesteś królem marketingu. I myślę...
że gdybyśmy połączyli siły, moglibyśmy...
- Moglibyśmy być partnerami. - Ja i ty?
Zaproponowałbym dobry układ.
Lubię takie.
Potrzebuję tego dla moich chłopaków.
Bardzo.
Zasługują na management najwyższej klasy.
Mam na myśli produkty z ich marką, marketing.
Na wielką skalę. I tylko ty i ja możemy to zrobić.
Nazwiemy to „The Victory Tour”.
Może mam coś dla ciebie.
Pepsi. Chcą wrócić do gry.
Michael mógłby być twarzą marki. Nakręciłby kilka reklam.
Dobrze.
- Już to widzę. - Tak.
Ale nie ściemniasz, Joe?
Bo jak nie będzie Michaela...
Cudowne... To mój ulubiony fragment.
„On zwariował”.
Pójdę już.
- Nie możesz. - Idę spać. Jestem zmęczona.
Koniec jest najlepszy.
Mama jest zmęczona, skarbie.
Pogaś później światła, proszę.
- Dobranoc, mamo. - Dobranoc.
Co tu robisz?
A co? Ojciec nie może odwiedzić syna?
Najlepiej sprzedająca się płyta wszech czasów
dziełem biednego dzieciaka z Gary.
Kto by pomyślał?
Ja pomyślałem.
Chodź tutaj.
Joseph, wiem, że czegoś chcesz.
Michael...
Chcę, żebyś pojechał w trasę z braćmi.
Pozwoliłem ci nagrać płytę solo.
A teraz musisz zrobić coś dla mnie.
Dla swojej rodziny.
Już nie jestem dzieckiem.
A ty nie jesteś moim menedżerem. Muszę zacząć żyć własnym życiem.
Na własną rękę.
Jak wszyscy.
Nie jesteś jak wszyscy.
Mówisz, że chcesz być traktowany jak dorosły.
Dobrze.
Chcesz zobaczyć, jaki jest świat
bez rodziny, która cię chroni...
bez rodziny, która cię rozumie.
Nikt cię nie zrozumie tak jak my.
Będziesz miał wszystkie pieniądze świata
i będziesz otoczony ludźmi, którzy będą ci przytakiwać.
O to ci chodzi?
Jaki to ma sens?
Zadzwonię do Dona Kinga
i powiem mu, że pojedziesz w tę trasę.
Wiem, że nie chcesz zawieść rodziny.
Stop, stop.
Stop, ludzie.
Mam pomysł na ujęcie...
Zrobię najazd na ciebie kamerą, kiedy będziesz tutaj.
Zbliżenia twojej twarzy tu wysoko.
Skup się na kamerze podczas schodzenia.
- OK. - Świetnie.
Dobra, jedziemy.
Który to dubel? Szósty?
Szczęśliwa szóstka. Do roboty. Z werwą!
Kochacie Jacksonów! Kochacie Jacksonów!
Kochacie Pepsi. Jedziemy!
Kamera A.
Kamera B.
- Kamera C. - I muzyka.
Michael!
Co się stało?
Wezwijcie lekarza.
- Bill, szybko tutaj! - Jestem tu, Michael.
- Podnieś go. - Jestem tu, Joker.
- Bedzie dobrze. - Chodź, Michael.
Z drogi!
Z drogi.
Michael, idę do ciebie.
Usuńcie się! Z drogi. Zróbcie przejście.
Z drogi. Z drogi!
Przepuście mnie!
Dajcie przejść!
Przepraszam!
Katy, chodź.
CENTRUM LECZENIA OPARZEŃ
- Chcę porozmawiać. - Słucham.
Jestem ojcem. Joseph Jackson.
To matka, Katherine.
- Bardzo mi miło. - Dziękuję.
Syn jest w stanie stabilnym.
Obniżamy mu tętno, ale bardzo cierpi.
- Kiedy wyzdrowieje? - Trudno powiedzieć.
To będzie długi proces.
Ma oparzenia trzeciego stopnia i poważne uszkodzenia nerwów.
- Nie jest dobrze. - Rozumiem.
Czy syn będzie mógł jeszcze kiedyś występować?
Joseph.
Panie Jackson, pana syn omal nie umarł.
Wiem o tym.
Gdyby ogień zajął ubranie albo sięgnął twarzy i oczu, byłoby po nim.
Znam swojego syna.
Jedyna rzecz, która go wyleczy, to powrót na scenę.
Tam jest jego życie.
- Rozumiem. - Boże.
- Naprawdę? - To trochę potrwa...
Ale syn będzie potrzebował pańskiego wsparcia, żeby do tego wrócić.
Przykro mi.
Modlimy się za ciebie!
Raczej nie odrosną.
Będzie potrzebna operacja: laserowo usuniemy blizny
i naciągniemy część skóry głowy na miejsce oparzenia.
Wszczepimy implant, który chroni skórę głowy.
Będę musiał nosić perukę?
Na tych poparzeniach – tak.
Perukę na całą głowę?
Trudno powiedzieć.
Możemy też wypróbować protetyczne wstawki włosów,
ale czy się, będzie wiadomo po operacji za tydzień.
Będzie pan musiał...
przez jakiś czas przyjmować Demerol.
Nie chcę leków.
Jeśli mam być szczery – to konieczne.
Będziemy musieli okresowo wymieniać implant.
Nerwy w tym miejscu są odsłonięte. Będzie pan odczuwał silny ból.
Proszę teraz odpoczywać, wrócę później.
Jeteśmy tu z tobą, Michael!
Widzicie, ile osób się tu zebrało...
WRACAJ SZYBKO DO ZDROWIA!
To dowód na to, jak wielką gwiazdą jest Michael Jackson.
Fani chcą tu zostać, aż Jackson poczuje się lepiej.
No dobrze, Joker.
Mam tu wszystko, co lubisz.
Pozdrowienia od Golden Temple.
- Lubisz tę knajpkę. - Meksykańskie, chińskie, kurczak.
I twoje ulubione czerwone cukierki.
Dzięki, Bill.
Zostaw to tam.
Nie jestem głodny.
Dobra.
Trzymajcie się.
Dziękuję, Bill.
Przepraszam cię, Michael.
Powinnam była cię chronić.
Mamo...
Nie chcę teraz o tym rozmawiać.
Dobrze.
Nikt nie powstrzyma Josepha.
Nikt.
Pamiętaj, że choćby nie wiem co,
zawsze będę przy tobie.
Zawsze.
Muszę trochę odpocząć, mamo.
PIOTRUŚ PAN
To nie twoja wina.
Jesteśmy tu, Michael!
Jak się czujesz?
W porządku.
Wciąż bardzo mnie boli.
Ale lekarze mówią, że się goi, więc...
To dobra wiadomość.
Te dzieciaczki tutaj,
które nigdy nie wyzdrowieją – mają oparzenia na całym ciele...
Serce się kraje.
Naprawdę.
Pomyślałem...
że muszę coś dla nich zrobić.
Ile dostaniemy odszkodowania?
Będzie kilka milionów.
Każdy cent ma trafić do tego centrum oparzeń.
Proszę, załatw to.
Oczywiście.
Poczułem się senny.
Te leki przeciwbólowe...
Odpocznij.
Jutro do ciebie wpadnę.
Dobrze.
To ty przyniosłeś?
Myszkę? Tak.
To ode mnie.
- Cudowna. - Cieszę się.
Dziękuję, Branca.
- Do jutra. - Do zobaczenia.
Jeśli nie pojedzie w trasę, wszystko runie.
Kontrakty, sponsorzy, nasza reputacja.
Wszystko przepadnie. Wszystko.
Bez Michaela chłopcy nie będą mogli koncertować.
Twój syn dopiero opuścił OIOM.
Michael nie chciał jechać na Victory Tour.
Zaplanowałeś wszystko za jego plecami.
Kiedy wreszcie zrozumiesz, że on idzie własną drogą?
I nie możesz mu przeszkadzać.
Bo go stracisz.
A co z resztą chłopaków?
Znajdą własną drogę.
Wiesz co, Bill?
- Co takiego? - Bóg był dla mnie bardzo dobry.
To prawda.
Nie chodzi tylko o wypadek...
Omal nie umarłem.
Dostałem drugą szansę.
Cóż...
Bóg dał ci talent, synu.
Możliwość dotarcia do całego świata.
Nie mogę tego lekceważyć.
Nie.
Muszę dzielić się światłem,
dawać miłość i radość...
Uzdrawiać.
Tak.
To moje przeznaczenie.
Naprawdę w to wierzę.
Może najpierw skupmy się na powrocie do zdrowia?
Potem zrobimy wszystko, co zechcesz.
Pojadę w tę trasę.
Jesteś pewien?
Dla rodziny.
Potem będę gotowy.
Spojrzę mu prosto w oczy.
To moje życie.
Moja droga.
Moja.
1984 OSTATNIA NOC – VICTORY TOUR
Dobra, wyjdźmy tam i dajmy czadu.
- Tak. - Dajmy im to, na co zasługują.
- Tak. - Najlepszy show świata.
Powiedziałem ci, co masz myśleć.
Kocham was.
Nie jesteś jak wszyscy. Myślisz, że jesteś lepszy ode mnie?
- Kocham cię, Mike. - Ja was też.
Też cię kocham, Mike.
Nikt cię nie zrozumie tak jak my.
The Jacksons na trzy. Raz, dwa, trzy...
Jacksons.
Kiedy chłopcy odpoczną, planuję trasę międzynarodową.
Z Michaelem?
Tak. W największych halach, na największych stadionach.
To dopiero początek Victory Tour.
- Będzie więcej koncertów? - Tak, odwiedzimy każdy kontynent.
Najpierw Paryż, Londyn, Tokio, RPA.
Wszędzie dotrzemy.
To będzie największa trasa, jaką widział świat.
KOCHAM MICHAELA! NA ZAWSZE
Śpiewamy wszyscy!
Wszyscy!
Kochamy cię, Michael!
Świetnie poszło!
Widzieliście to?
Słyszycie ich?
Chodźcie, Jacksonowie.
Wychodzimy.
Właśnie.
Jak się macie, Los Angeles?
Jest dobrze? Jak się macie?
Pokażmy „V” na znak zwycięstwa.
JACKSONS - TRASA ŚWIATOWA '84
Chcę wam podziękować
za sześć wspaniałych wieczorów na Stadionie Dodgersów.
Dziękuję muzykom.
Byli niesamowici.
Ale przede wszystkim
dziękuję moim braciom.
I wam, fanom.
Ściszcie, ściszcie.
Ściszcie muzykę.
Słuchajcie.
Chcę wam powiedzieć...
że to była nasza ostatnia trasa.
Nasza trasa pożegnalna.
Michael! Michael! Michael! Michael! Michael!
Byliście wspaniali. To było długie 20 lat.
Michael! Michael! Michael! Michael!
Kochamy was!
Dobrej nocy. Kocham was.
Kochamy was.
Kochamy was, Los Angeles.
Jesteście cudowni.
Dobrej nocy, LA.
Dziękujemy.
Michael.
Dlaczego to powiedziałeś, do cholery?
Że to koniec?
To ja powiem, kiedy będzie koniec.
Michael. Porozmawiajmy o tym.
- Joe. - Wciąż jestem twoim ojcem!
To koniec.
Michael! Michael! Michael! Michael!
1988 LONDYN, ANGLIA
Michael! Michael! Michael! Michael!
Michael! Michael! Michael!
Wchodzisz.
Michael!
Michael! Michael!
JEGO HISTORIA WCIĄŻ TRWA
Śpiewamy wszyscy!
Tekst: Agata Deka