NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Dotknij.
PIĘĆ MIESIĘCY TEMU
I…
DIABEŁ
Rany, diabeł? To znaczy, że przytrafi mi się coś złego?
Jest spoko.
- Diabeł niekoniecznie jest zły. - Ale to diabeł.
Jedyny w swoim rodzaju.
Ale diabeł niesie różne znaczenia.
Jechałam tu cztery i pół godziny, bo podobno jesteś najlepsza.
Tyle możesz mi powiedzieć?
Może to moja teściowa.
Nigdy się nie dogadywałyśmy.
Zawsze dzieje się coś dziwnego, jak jestem u niej.
Potłuczone szkło…
…do łazienki i…
Czy ty w ogóle słuchasz?
Pójdę już.
Zaczekaj.
Ktoś wie, że tu jesteś?
Ale dupek.
Słyszałam, że zrobili z ciebie kanapę.
Myślałam, że taką małą dla zakochanych.
Boże.
Ale mi wykręciłaś numer. Jak ci się to udało?
Chętnie bym się na tobie zdrzemnęła.
Ale bez żartów.
Szkoda mi widzieć cię w takim stanie. Nie zasłużyłaś na to.
Trzymaj się z daleka od Lisy.
Jest moja.
- Mówiła do mnie. - Kto, Boro?
Moja matka.
Albo coś, co podaje się za moją matkę.
Podasz szczypce z barku?
Podaje się za twoją matkę? Co mówiła?
Żebym ją odszukała.
Nadają się?
A zmieszczą się w ranie postrzałowej?
- Może to? - Tak.
Tak.
Okej.
Tak.
Co ty robisz?
Zdrówko.
To kula, nie drzazga.
Jest w moim płucu.
Jezu.
Nie wyciągnę jej.
Muszę ją tam zostawić.
Masz coś pilniejszego?
Tak.
Najpierw zabiję Lou, a potem zakończę sprawę z Boro.
Panie Hardaway. Moja dziewczyna mówi, że spodnie są za darmo,
ale kurtka będzie za sto dolarów.
- W porządku. - Jest wyższa.
- Ale powinno pasować. - Dzięki.
Dzięki.
Dzięki, Roy.
Podwieźć cię?
Nie.
Muszę się tym zająć sama.
To miło, że nie chcesz umrzeć.
Trzymaj się tego.
Jak mnie znalazłaś?
Polizałam trującą ropuchę.
Ropucha dała ci klucz do pokoju?
Nie.
To była moja matka.
Nie rozumiem.
Ale mam dość.
Poddaję się.
Hej, Jonathan.
Jonathan?
Słyszysz mnie?
Chcesz przywitać się z Lisą?
Nie odpowie, bo nie żyje.
Zadowolona?
O Boże!
Przyszłaś mnie zabić, prawda?
Po prostu to zrób.
Zatrzymaj to.
Nie.
Muszę najpierw coś usłyszeć.
Chcesz przeprosin?
Okej.
Proszę bardzo.
Przepraszam.
Że ukradłem twój film.
Że zatrudniłem zabójcę.
Że zatrudniłem go ponownie,
gdy nie zabił cię za pierwszym razem.
Spójrz na mnie. Tego chcesz?
Upokarzam się przed tobą.
A teraz proszę…
Zakończ to!
Nie chcę przeprosin.
Powiedz mi, co się zmieniło.
Nigdy nie odpowiedziałeś.
Co?
Kupiłeś mój film.
Zatrudniłeś mnie jako reżyserkę.
Zachowywałeś się jak mentor.
Zaufałam ci.
Mówiłam ci, ile ten film dla mnie znaczy.
A ty go ukradłeś.
Więc…
co…
się zmieniło?
W samochodzie…
zsunęłaś moją rękę z nogi.
Poczułem się mały.
Przyszłam tu, by cię zabić.
Ale teraz…
Przepraszam.
Myślisz, że jesteś taka sprawiedliwa?
Myślisz, że to…
artystka kontra drapieżny producent?
A co z Mary?
Popieprzona laska, którą wykorzystałaś i porzuciłaś.
Nie chciałam, żeby Mary sobie to zrobiła.
A co z twoim przyjacielem? Też nie żyje?
Każdy, kto się z tobą zetknie, ma przejebane.
A jeśli chodzi o pozytywy…
to moje gratulacje.
Odzyskałaś swój film.
Ale czy na pewno jesteś bohaterką tej historii?
Boże!
O Boże!
Kurwa!
Boże, co jest?
Mam coś w oku.
Mam coś w oku. Nie widzę. Pomóż mi.
- Pomóż mi! - Okej.
Co to? W kąciku oka.
To robak.
- Robak? Co, do chuja? - Nie ruszaj się! Bo nie widzę.
- Co mam robić? - Nie ruszaj się.
- Wyciągaj to! - Dobra. Nie ruszaj się.
Boże!
Potrzebuję pomocy medycznej pod numerem 13.
Halo?
Na twoim miejscu byłabym ostrożna.
Tak? Niby czemu?
Ta kobieta, która była w moim mieszkaniu?
To mordercza wiedźma.
A ty jesteś na jej terenie.
Zostawiłem ją na kanapie z połową twarzy.
To maczeta mojego bratanka. Może ją rozpoznajesz.
Miał zamiar zamordować cię nią.
Ale zrobię to ja.
Może sprzedam twoje organy takiemu jednemu.
- Czemu tu jesteś? - Dziwne te twoje podziękowania.
Boro opowiedziała mi o waszej umowie.
Stwierdziłam, że brzmi znajomo.
Ty dostajesz, co chcesz, a reszta musi płacić rachunek.
Mary.
Jeśli zadajesz się z Boro…
to nie jest dobry pomysł.
Jest tutaj?
Zjawi się.
Okej.
Nie wiem, co tu się odwala,
ale nie podoba mi się to. Wychodzę.
Po co ten pośpiech? Pogadajmy. Wybaczam ci.
Wiem, że to dla ciebie coś znaczy.
Tak, wybaczam ci.
Nigdy nie pozwoliłabym ci na ten pejotl, gdybym wiedziała…
Że wydłubię sobie oko?
W porządku.
Po tym wszystkim obejrzałam film i po prostu…
Łał. Brak mi słów.
Co za film. To naprawdę coś.
Masz dar, Lisa.
Prawdziwa artystka.
Co się dzieje?
Pozwoliłaś mi wydłubać oko i je zjeść, gdy ty kręciłaś,
a potem wykorzystałaś to w swoim głupim filmie!
Co się dzieje?
Nic nie widzę.
Jakie to uczucie? Ty mały, samolubny wampirze!
Wykorzystałaś mnie! Jesteś złym człowiekiem.
Złym!
I wiesz, co jeszcze?
Zabiłam twojego głupiego przyjaciela.
Dźgnęłam go w oko, żebyś wiedziała, że to ja,
ale może to było zbyt subtelne.
Czemu?
Czemu to zrobiłaś?
Chciałam, żeby było ci smutno.
Przepraszam.
Nie udało mi się jej zatrzymać.
To nic, słoneczko.
Próbowałaś. Będzie kolejna szansa.
Wyświadcz mi przysługę. Przynieś mi… Przynieś mi kotka.
Ta mała butelka.
Potrzebuję każdej kropli, jeśli mam skoczyć.
- Halo? - Roy, tu Lisa.
- Lisa? - To prawda, że masz broń?
- Tak, a co? - Muszę ją pożyczyć.
Potrzebuję więcej szczegółów.
Próbowałam zerwać z Boro, ale nie poszło dobrze.
Muszę być bardziej asertywna.
Jezu Chryste, Lisa. Jesteś pewna, że to dobry pomysł?
Krew ci pomoże, prawda?
To ciało zaczyna się rozpadać.
Nie martw się, słoneczko.
Co za twarz.
- Uwielbiam ją. - Jestem zdeformowana.
Nie. Jesteś śliczna.
Tak.
Gdybyś nie była popieprzona,
to wzięłabym twoje ciało, taka śliczna jesteś.
- Chcesz je? - Nie mogę.
Będę wynajmować, a nie kupować, rozumiesz?
To nic.
Możesz być moją pomocnicą.
Niedługo wróci. Przygotujmy się.
Dzięki, że tu jesteś.
Jakim byłbym kolesiem, gdybym puścił cię samą?
- Bystrym. - Tak?
- Tak. - Pójdę stąd, jeśli ty też to zrobisz.
Muszę to zakończyć.
Inaczej ona mnie znajdzie.
Spodziewa się ciebie?
Pewnie tak.
Przyniosłem to.
- Świetnie. - Nie…
Ja będę go trzymał.
Okej.
Gdy wejdziemy, trzymaj się z tyłu.
Jeśli będziesz musiał do niej strzelać, to w głowę.
Więcej niż raz.
Nie wahaj się.
Uważaj na dziewczynę z opaską na oku.
To koniec.
Jestem tobą trochę rozczarowana.
Wpadłam, żeby podziękować za wszystko.
I tyle.
Wywiązałaś się z obietnicy.
A ja zapłaciłam.
Ja decyduję, czy zapłaciłaś.
Kici, kici.
Nie dostaniesz więcej kociąt.
Potrzebujesz mnie.
Tak.
W twojej klatce piersiowej dzwoni kula.
Co z tym zrobisz?
Powiedz mi.
Mogę cię naprawić, jak…
Pieprzone paznokcie.
Pierre?
Właśnie tak.
To gratis.
Na co czekasz?
Oczywiście, że wyciągnęłaś kulę z płuca.
Bo chcesz, żeby było twoje.
Daj spokój.
- To komplement. - Znam prawdę.
Ta istota, która za mną podążała?
Nie próbowała mnie skrzywdzić.
Próbowała nawiązać kontakt!
Skąd ta pewność?
Bo to moja matka.
A moja mama cię nie lubi.
Roy!
Dołącz do nas.
Witam pana Roya Rogersa.
Johna Wayne'a.
- Jesteś tu, by chronić Lisę? - Wspierać. Chronić.
Ale z ciebie bohater.
Roy.
Idź stąd. Szybko.
Nie.
Zostań.
- Idź. - Zostań!
Są tu wszyscy przyjaciele Lisy.
Chris, wyjdź do nas.
- Code. - Podał mi swoje prawdziwe imię – Chris.
Interesujący koleś.
Wiedziałaś, że w liceum wygrał krajowe mistrzostwa
w grze na saksofonie?
Miał świetną rodzinę.
Mam ją zastrzelić?
Dalej. Tylko celnie.
Lisa…
Twoja zemsta go zabiła.
Mogę go przywrócić.
Musisz tylko mnie wpuścić.
Jesteś silna. Teraz to widzę.
Nie skoczę, jeśli mnie nie wpuścisz.
Myślisz, że jestem na tyle głupia, by wchodzić w kolejny układ?
To koniec.
Chodź, Lisa. Idziemy.
Nie!
Ja decyduję, kiedy koniec.
Oto ona, elegancko spóźniona.
Jezu. Jesteś niewiele starsza od mojej córki.
Miło poznać cię osobiście. Przez drzwi się nie liczy.
Wybacz, akurat byłam zajęta.
Oczywiście. Jesteś artystką.
Tak.
- Co teraz? - Od razu do sedna.
Dobra. Chcesz poznać sekret?
To nie do końca sekret, mówię o tym otwarcie.
Nie mam talentu.
Dosłownie. Nic a nic.
Chciałem być aktorem, ale nie udało się.
Chciałem być pisarzem, poległem.
Ale to, co posiadam, jak wadę urodzeniową, to pieniądze.
Lubię je inwestować
w artystów takich jak ty.
Co ty na to?
Brzmi wspaniale. Musimy podpisać nową umowę?
- Masz prawnika? - Mogę mieć.
- Prześlę umowę. - Co będzie w niej zawarte?
Że napiszesz scenariusz
i go wyreżyserujesz.
- Co ty na to? - Musi gwarantować mi reżyserię.
- Oczywiście. Ty reżyserujesz. - Świetnie.
Zamówiłem dla ciebie to samo.
- Dziękuję. Teraz… - Dziękuję.
To jasne, że wszystko zależy od castingu.
Wciąż myślimy o Royu Hardawayu, tak?
- Coś się zmieniło? - Cóż…
Spędziłam z Royem trochę czasu
i wydaje mi się, że nie do końca pasuje.
Ale Lucy… to główna rola.
Interesuje mnie znalezienie aktorki, która poradzi sobie z wyzwaniem.
Tak. Okej.
A może Charlie Suede?
Tak.
Załatwi ci zielone światło.
Mogę zorganizować spotkanie.
Niech pomyślę.
Może… sam nie wiem. Dziś wieczorem?
- Może być. - Świetnie.
Mam otwarcie galerii w Westside.
Charlie tam będzie, na pewno przypadniesz jej do gustu.
Musisz tylko się sprzedać.
- Mogę to zrobić. - Dobrze.
Toast.
Za nowy początek.
Nowy początek.
Lisa Nova, scenarzystka, reżyserka, autorka, robi karierę w L.A.
i nikomu się nie kłania.
Oprócz mnie, teoretycznie.
Ale ty reżyserujesz.
Jasne.
Tak.
Wiem, że sprawy z Lou trochę się pokomplikowały.
Ale tym razem go nie będzie.
To dobrze, bo nie można służyć dwóm panom.
Racja.
Czyli wszystko w porządku.
- Jesteśmy zgodni? - Tak.
Co?
Ale ty…
Chcę się upewnić, że w to wchodzisz.
- Okej. - Wychodzisz. Okej.
Myślałem…
Mogę wysłać… Zadzwonię i podam ci adres.
Albo mój asystent zadzwoni.
Daryl Hannah. Teraz to widzę.
- Wyglądasz świetnie. - Co się stało z twoim przyjacielem?
Jego nerwy wzrokowe zostały uszkodzone. Jest ślepy jak kura.
Nie smuć się. Niedługo mu się poprawi.
Jules wciąż tu jest?
Zrobili mu wargi z mięśni pobranych z nogi.
- Będziemy się całować. - Super.
Do zobaczenia, Lisa.
- Zrobi wszystko, by zachować młodość. - Ale picie ludzkiej krwi?
Wyłącz to.
- Możesz słuchać. - Nie chcę słyszeć, jeśli nie widzę.
Czytałem o niej.
- Nie wiem, czy to południe, czy północ. - Porywała młode dziewczyny.
Nie.
Potem wieszała je za nadgarstki
i biczowała, aż ich ciało rozpadało się na strzępy.
O tak. I odcinała im palce nożycami.
- Nie. - Nakłuwała ich ciała igłami.
- Odrywała im sutki. - Lisa.
Używała srebrnych szczypców.
- Gryzła je. - Nie.
- A potem popychała… - Powodzenia.
Gdy otwierały usta do krzyku,
wtykała w nie rozżarzony pręt.
Przestań!
O tak. Mów dalej.
Tu Lisa. Zostaw wiadomość.
Cześć, Lisa. Tu Alvin.
Nie przyszłaś na imprezę. Zgrywasz niedostępną.
Już drugi raz muszę na ciebie czekać.
Wybaczam ci. Ale wiedz jedno.
Alvin Sender nie czeka trzy razy.
OKO LUCY
Oddzwoń, jak odsłuchasz wiadomość.
Dzięki.
Kim jesteś?
Żegnaj, Jennifer.
Bilet do São Paulo.
- Wakacje w Brazylii? - Nie. Wracam do domu.
Proszę. Wesołych świąt.
Następny.
Napisy: Inez Girek