NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Cześć.
- Halo. - Cześć, śpiochu.
Nikt ci nie mówił, że ranne ptaszki zjadają więcej?
Jak się ma roślinka, którą ci dałam?
Trochę urosła?
Jest dzika jak ty.
Co jest?
Halo, tu sąsiadka z góry.
Czy nie wyrosła ci przypadkiem roślina na suficie?
Co jest, kurwa?
Jezu, pijesz kranówę?
Nie lubię nieproszonych gości. Szczególnie takich jak ty.
Spójrz. Zielona woda to skorodowane miedziane rury.
Trujesz się i nawet nie masz o tym pojęcia.
Świetnie wyglądasz. Promieniejesz.
Masz gorączkę?
Co ty tu robisz?
Dzwoniłem przez trzy dni, ale nie odbierasz.
Byłeś tu wczoraj.
Jestem pewien, że to trzy dni temu wyrwałaś mi kilka włosków.
Już odrosły. Wysoki poziom testosteronu.
Czekałem, aż ta klątwa zacznie działać…
ale póki co nic.
Rozczarowujące.
Przypomina mi się, jak byłem mały
i zdobyliśmy z kuzynem rzymskie fajerwerki.
Byliśmy tacy podjarani.
Chcieliśmy popisać się przed całą ulicą.
W głowie widziałem ten orgazm ognia i hałasu…
Nadchodzi chwila prawdy, podpalamy…
Czekamy…
Kurwa!
Nic.
To był niewypał. Naciągnęli nas.
Niezła lekcja o oczekiwaniach.
Coś, z czym może akurat się zmagasz.
Nie przyszedłem cię dręczyć.
Dzwoniłem, żeby złożyć ci propozycję, która może ci się spodobać.
Co to może być?
Praca.
Jako moja asystentka.
Czemu miałabym tego chcieć?
W ten sposób ludzie zaczynają.
Poznają kulisy biznesu i nawiązują kontakty.
Wejdziesz do gry.
Możesz nawet podrzucać pomysły.
Nie chcesz być częścią procesu?
Nie chcesz być częścią…
tego?
LOU BURKE WRACA Z MARTWYM JUTREM INNY KANDYDAT DO OSCARA: MAGIA
To mój film.
Przewidują „magię box office'a”.
Może rzuciłaś odwróconą klątwę.
Tak.
Gratulacje.
Wiesz co?
Za rok czy dwa będą tak pisać o twoim filmie.
A raczej moim filmie opartym o twój koncept,
ale wszyscy chcemy mieć hit, prawda?
Przypływ, wszystkie łodzie.
Tak działa film.
Nie przychodź tu nieproszony.
Przemyśl to.
Zjedzmy lunch w tym tygodniu. Sushi.
Do widzenia.
Czwartek.
Przykro mi z powodu rzymskich fajerwerków, ale przyszłość jest piękna.
Kurwa!
Nie.
Fajne mieszkanko.
Naprawdę widać w nim twoją rękę.
Co to?
O rany.
Wiesz co? Cieszę się, że wpadłaś.
Czemu Lou nie cierpi, jak obiecałaś?
Zaprosił mnie na lunch. Drwi ze mnie.
Czym karmisz swoje rośliny?
Rosną szybciej, niż się spodziewałam.
Wpadłam, żeby sprawdzić, jak się czujesz.
Opowiedz, co się dzieje.
Może ty mi powiedz?
Co ty mi zrobiłaś?
Przecież mówiłam. Połączyłam was.
Ale tylko ja cierpię.
Mnie dzieją się różne popieprzone rzeczy.
A jemu nic nie jest.
Jak popieprzone?
Mam koszmary.
Te same, co w dzieciństwie.
Rytuał może…
wzmacniać pewne lęki lub urazy psychiczne,
które istniały wcześniej.
A to coś, co miało odejść?
Nie odchodzi. Czuję, że mnie obserwuje.
To jest straszne.
Kiedy to się skończy?
Jeśli znów przyjdzie, zignoruj to.
Może się pokazać, ale jest uwięzione po drugiej stronie.
Nie powinno cię skrzywdzić.
„Nie powinno”?
Mogę cię chronić.
Jestem Boro.
Żyj dalej.
Zjedz lunch z Lou.
Nie zrobię tego.
Daj spokój.
A jeśli powiem ci, że podczas lunchu
u Lou pojawią się nieprzyjemne dolegliwości?
Jak zjeść wieloryba?
Znasz to powiedzenie?
Po jednym kęsie.
Duma to wielki kaszalot pokryty bliznami po walkach z krakenem.
Nie da się zjeść go na raz.
Ale…
Przepraszam.
Miałaś kilka dni, by przełknąć tego morskiego stwora.
Dość czasu, by przemyśleć moją szczodrą ofertę, więc…
jak będzie?
Wchodzisz czy nie?
Wiem, czemu chcesz mnie zatrudnić.
Jesteś obiecującym talentem,
a ja chcę ci pomóc zostać artystką.
Nie.
Bo Jules Brandenberg to żart i dobrze o tym wiesz.
Chcesz zatrudnić mnie za minimalną stawkę
i podkradać wszystkie moje użyteczne pomysły
bez mojego podpisu, a potem wykorzystać w moim filmie.
Może kierowniczka produkcji?
Dostanę pusty tytuł?
A ten Neandertalczyk będzie siedział na stołku reżysera?
Jules…
Czy ci się to podoba, czy nie, zrobił wszystko, co trzeba.
Nakręcił kilka udanych teledysków.
Potrzebuje trzymania za rączkę i otwierania drzwi.
Ale mogę to robić.
To mój fach.
Przykład. Raz w miesiącu urządzam w domu małe seanse.
Przychodzą ważni ludzie.
Następny jest za tydzień. Jules będzie.
Pojawi się przynajmniej jedna głowa studia filmowego.
Rozegraj dobrze karty,
a przyjdziesz na następne.
Mam pytanie.
Skoro Jules wymaga prowadzenia za rękę, to po co go zatrudniłeś?
Czemu nie oddałeś mi filmu?
Czemu to takie nieprawdopodobne?
Lisa…
Jednego nie rozumiesz…
Nie rozumiesz, że…
Lisa…
Cholera.
Napij się wody.
Właśnie…
Piję wodę.
Dokładnie to robiłem.
Wiesz, co trzeba zrobić? Possij cytrynę.
Nie. Trzeba pociągnąć za język.
Przepłukać gardło słoną wodą.
To…
To krępujące.
Pieprzona czkawka?
Czkawki są do dupy.
Szoruj. Chcę zobaczyć pianę.
Mówiłaś o innym rytuale, z trującą ropuchą.
- To przyspieszy sprawę? - Tego nie możemy zrobić.
- Czemu? - To zbyt niebezpieczne.
Za dużo krwi i magii seksualnej. Mogłabyś zginąć.
To napuść na niego amebę zjadającą mózg
albo brazylijskiego pająka, po którym mu stanie, aż odpadnie.
To by mi pasowało.
Proszę.
Osusz się.
Słyszę głosy, widzę rzeczy z koszmarów,
a on ma pieprzoną czkawkę?
Lisa…
Dawniej prowadziłam inne życie,
trzymałam się go
i zrobiłam coś, czego nie cofnę.
Utknęłaś w przeszłości.
Jeśli nie odpuścisz,
nic nie zadziała.
Chcę, żeby cierpiał.
Naprawdę.
Teraz.
Czy twoje pnącze już zakwitło?
Jeśli znajdziesz kwiat,
weź pyłek
i podaj mu.
Jak?
Wsyp do napoju, wsadź w dupę, obojętnie.
Do środka.
Co się stanie?
Zadziała jak akcelerator.
Wywoła ból, którego tak pragniesz.
Dobrze.
O Jezu, jesteś tu.
Przepraszam.
Co tu robisz?
Kurwa.
Naprawdę jest pusty.
Sprawdziłam cały budynek i nie ma tu nikogo.
Wiem.
To było tu wcześniej?
Nie.
Przebiło się przez moją podłogę.
Jakie pnącza przebijają się przez podłogę?
To całkiem ładne.
Wyglądam słodko? Czy to przesada?
Gdzie go znalazłaś?
Nie ruszaj się.
Co?
W środku jest robal.
Rzeczywiście.
Odbiorę.
Rezydencja Lisy Novej. W czym mogę pomóc?
Mówi Roy Hardaway. Jest Lisa?
- Chwileczkę. - Dzięki.
Dzwoni do ciebie gwiazda filmowa.
Cześć.
Chcesz skoczyć ze spadochronem w ten weekend?
Nie chcę z tobą skakać ze spadochronem.
A może wolisz skoczyć do wody? Mam łódź.
Zostałeś może zaproszony na spotkanie u Lou Burke'a
- w ten weekend? - Świąteczny seans, jasne.
Wspaniale. Musisz mnie ze sobą zabrać.
Ja już tak jakby…
Powiedz jej, że już ci się nie podoba.
- Tak po prostu? - Tak.
- Okej. - Okej.
- To chyba jesteśmy umówieni. - Super. Do zobaczenia.
Cześć.
Cóż…
No proszę.
Boże. To trzęsienie ziemi?
Chyba nie.
Jestem pewna, że tego tu nie było.
Na pewno?
Tak.
Pomogłaś mi się wprowadzić. Widziałaś tu piracki właz?
Nie pamiętam.
Co to za miejsce?
Jezu, dobra.
Na trzy. Gotowa? Raz, dwa, trzy.
Dobra. Jeszcze raz.
Raz, dwa, trzy.
Tak…
Po co dzwonił Roy Hardaway?
Idziemy gdzieś w sobotę.
Chce mnie przelecieć.
Tak?
Co założysz?
Pieprzony Jules Brandenberg.
Tak to wygląda, jak robisz wszystko, co trzeba.
Powiedz mi jeszcze raz, dlaczego chciałaś tu przyjść.
Jestem społeczną masochistką.
Lubię być tam, gdzie mnie nie chcą.
Nie chcą?
Nie chcę cię rozczarować,
ale taki talent jest u mnie zawsze mile widziany.
Szczególnie z takim przystojnym dżentelmenem.
Dzięki, że ją przyprowadziłeś, Roy.
Witajcie. Bawcie się dobrze.
- Jak idzie klątwa? - Pracuję nad tym.
Roy! Mój człowiek.
Chyba będziesz nominowany do Globa.
Nigdy nie wiadomo.
Mam projekt idealny dla ciebie i Charliego Suede'a.
Musimy porozmawiać.
Lisa.
Denise, to jest Lisa.
Co ty tu robisz?
Lubię imprezy.
Czy z Denise wszystko w porządku?
Nie żyje.
Denise, uśmiech.
Lisa Nova.
Chodź.
Tutaj.
Poznaj moich przyjaciół. To Leslie.
- Miło mi. - Cześć.
- Jody Heights. - Cześć.
Oczywiście.
Jody, jak pewnie wiesz,
rozdaje karty w małej firmie Columbia.
Dokładnie.
Lisa, pomimo że dopiero zaczyna,
jest świetną scenarzystką i reżyserką.
Znacie to przeczucie,
jak gęsia skórka na karku,
gdy znajdujecie nieoszlifowany diament?
Niebawem,
jak przewiduję,
Lisa będzie wywoływać gęsią skórkę u was.
Jeśli Lou tak twierdzi, to musisz być niezła.
Dziękuję.
To prawda.
Dobra, zapraszam do sali kinowej. Zaraz zaczyna się film, ándale!
Hej. Witam z powrotem.
Zdobyłaś w końcu te włosy łonowe?
Tak, ale nie przyniosły pożądanego efektu.
Szkoda.
Jestem zaskoczony, że duma pozwoliła ci tu przyjść.
Aresztowanie nie zaszkodziło mojej dumie.
Chodziło mi o to, że akurat dziś.
- To nie dziwne? - A co w tym dziwnego?
No wiesz…
Jaki puszcza dziś film, Jonathan?
Dobra.
Witajcie. Wesołych świąt.
Miło was widzieć.
Dzięki, że przyszliście. Dzięki, że pamiętacie adres.
To…
Jesteś.
W tym tygodniu będzie trochę inaczej.
Krócej niż zwykle.
Pokażę wam film, który znalazłem
na biurku asystenta.
Nie ściemniam.
Jest trochę surowy,
ale może zobaczycie w nim to, co ja,
czyli obietnicę czegoś większego.
Na całe szczęście
mamy utalentowanego reżysera,
który zrobi z niego coś wspaniałego.
Chodź, Jules.
Witam wszystkich.
Dla tych, którzy znają tylko moje teledyski,
nazywam się Jules Brandenberg.
Wielkie dzięki dla Lou Burke'a za danie mi szansy.
Jestem podekscytowany możliwością reżyserowania filmu
na podstawie obiecującej krótkometrażówki znalezionej przez Lou.
Wiecie…
Ten film może wydać się wam zwodniczo prosty,
ale to zaczątek tylu wspaniałych pomysłów,
które można wykorzystać.
Motyw Edypa, Elektry, Prometeusza.
Więc…
Nie mogę się doczekać kontynuacji tych elementów.
Film nazywa się Oko Lucy,
ale pewnie zmienimy tytuł.
Jules, panie i panowie. Jules.
Gotowi, by to zobaczyć?
Tak!
- Gotowi, by to zobaczyć? - Tak!
Dobra, obejrzyjcie go.
Pójdę go włączyć.
Wiedziałaś, że puści twój film?
OKO LUCY
Dobrze się bawisz?
Wejdź.
Zamknij drzwi.
Nie wspominaj mojej żonie, że widziałaś mnie z koką.
Wybacz, jeśli wyszło trochę dziwnie,
ale ja cię nie zapraszałem.
Przestań, chciałeś, żebym tu była.
Proszę.
Niewiele, ale dobre.
Dołożę się.
Panie przodem.
Ja dziękuję.
Daj spokój.
Mogę wciągać kokę sam,
ale nie mogę sam wciągać przy kimś.
To żałosne.
Niech będzie.
Jezu.
Co tam dodali?
Mój diler jest nieprzewidywalny.
Nie żartujesz.
Cholera, muszę tam wyjść.
Hej.
Próbowałem się schować.
Wybaczcie, coś mnie… Chyba mnie coś ugryzło.
Czujecie jakieś ugryzienia?
- Nie. - Nie? A ja…
Może to alergia pokarmowa.
Myślę, że to… Kurwa!
Przepraszam. Tak.
Wybaczcie. Już dobrze. Boże! Jasna cholera.
Kurwa, ale to… Naprawdę…
Może to alergia pokarmowa.
- Oby nic zakaźnego. - Nie sądzę.
Raczej nie. Nie mamy…
Pomocy!
Jasna cholera!
Zadzwoń po policję!
Niech ktoś zadzwoni!
- Odsuńcie się! - Wezwijcie lekarza!
Chyba jednak nie wyreżyseruje twojego filmu.
Nie chciałam tego.
O tak, chciałaś.
Dopiero zaczynamy.
Napisy: Inez Girek