ŻYCZENIE
Dawno, dawno temu był sobie młody człowiek,
który wierzył, że najważniejsze na świecie są życzenia.
Oczywiście nie byle jakie życzenia.
Tylko takie, które wypływają z serca.
Które sprawiają, że jesteś tym, kim jesteś.
Ale rozumiał też, jak trudne może być
spełnienie takiego życzenia.
Jak łatwo można zniszczyć marzenie.
Postanowił więc coś z tym zrobić.
Niestrudzenie studiował magię z wszystkich zakątków świata
i został potężnym czarodziejem,
potrafiącym chronić wszystkie powierzone mu życzenia.
A jeśli ktoś zasłużył, to czasem nawet te życzenia spełniał.
Czarodziej nie był pewien, czy świat zaakceptuje jego dar.
Ale on i jego wierna żona odkryli najwspanialszą wyspę,
daleko na Morzu Śródziemnym.
Tam zbudowali królestwo jak żadne inne,
gdzie każdy człowiek i każda rodzina, skąd by nie przybyli, byli mile widziani.
Nie da się szybciej?
Ku ich radości ludzie przybywali
z najodleglejszych zakamarków świata.
Przekazywali swoje życzenia i byli wdzięczni za ich ochronę.
Każdy żył nadzieją, że pewnego dnia to jego życzenie zostanie spełnione.
Wszyscy są zgodni,
że nikt nie zasłużył na spełnienie życzenia bardziej
niż mój dziadek.
Najbardziej kochający,
najprzystojniejszy facet,
który dziś kończy 100 lat.
I już?
Skończyłeś gadać?
Valentino nigdy nie milknie.
Szkoda, że nie rozumiemy, co mówisz.
Król zwołał na dziś ceremonię życzeń!
To jest to!
To nie może być przypadek, że król zwołuje ceremonię życzeń
w twoje urodziny.
Puk, puk, odpukać w niemalowane.
Ten wieczór będzie należał do ciebie, dziadku.
Czuję to.
Asha, upieczmy tort.
Nie.
Ale ja uwielbiam tort.
Nie dam rady.
Oprowadzam wycieczkę po okolicy, a potem...
Pomagam. Pomagam Dahlii.
Właśnie. Tak że...
- Czemu tak dziwnie mówisz? - Dziwnie?
Co ty knujesz?
Skąd myśl, że coś knuję?
Poznaję ten ton.
Dojrzewam.
Głos mi się zmienia.
Asha!
Wybaczcie, spóźnię się.
Widzimy się na ceremonii.
Nie przegapiłbym tego.
Mam dobre przeczucia!
Jestem!
Jestem już. Jestem.
Sekundeczkę.
Niech oddech złapię.
Hola, szalom, salam.
Wszyscy gotowi?
Oto jest Rosas, królestwo bez wad
Większych cudów niż tutaj Nie widział ten świat
Bo to najszczęśliwszy Pod słońcem jest ląd
To, co chcesz, możesz mieć Tu, gdzie sny jawą są
Zatańczyć chcesz? To tańcz!
Jeśli chcesz, zaplątaną się stań
Chcesz na srebrny glob?
Wyłącznie tutaj masz to w lot O tak!
Właśnie takie jest Rosas
Tutaj swoje marzenia
Zmienicie w życzenia do spełnienia
O tak! Właśnie takie jest Rosas
Tu się szczęście uśmiecha
Nie czeka nieszczęście na człowieka
Tu dom mam ja i wy
I każde z nas
To właśnie jest Rosas
Więc tak, to Magnifico, wielki nasz król
On stworzył Rosas przed wiekiem czy pół
I z rąk ciska grom A oczy mu lśnią
Nie, żartuję sobie tylko.
Ale on ma tę moc!
To pośród nas
Lepszy sort
Całuśnie słodki z niego czort
Ojej!
Magiczne show
Do życzeń tutaj, puf! Ktoś się wziął
No i kto osiemnaście ukończy tu lat
Ten w ręce króla swoje życzenie ma dać
On cały ich zbiór W pieczy ma dzień za dniem
I raz na miesiąc Król spełnia czyjś skryty sen
Czy spełni też i wasz? I mój?
I dziadka niech też spełniłby
Piękna rzecz
Jak to jest?
Och, nie znam lepszego tu nic Aż nie wiem, jak to rzec
O tak! Właśnie takie jest Rosas
Wszystkie swoje marzenia
Zmienicie w życzenia do spełnienia
O tak! Właśnie takie jest Rosas
Tu się szczęście uśmiecha Nie czeka nieszczęście na człowieka
Tu dom mam ja i wy
I każde z nas
Bo to właśnie Rosas
To ja oddam życzenie.
Naprawdę tak jest, że oddane życzenie się zapomina?
Z głowy i jak nowy.
Chcę poznać króla.
Macie szczęście. Dziś wieczorem odbędzie się ceremonia życzeń.
Weźcie w niej udział.
- Uwielbiam jeść! - Miłej zabawy.
Tu jest niesamowicie!
- Chcę tu zamieszkać. - Ja też.
- Nigdy stąd nie wyjadę. - Pycha!
Pomóż mi!
Najlepsza przyjaciółko, krynico rozsądku.
Zaraz mam rozmowę kwalifikacyjną.
Co za stres. Zaraz wybuchnę.
Jaką rozmowę?
Dahlia.
Masz na myśli rozmowę kwalifikacyjną z naszym aksamitnie słodkim królem.
Proszę cię, nie mów tak.
Moja najlepsza przyjaciółka praktykantką króla.
Będę sławna.
Język mi się zaplątał.
Brak mi słów.
Buzia mi jakoś dziwnie zwisa? Chyba tak.
Zadaj mi pytanie, które może tam paść.
Dobrze. Asha, twoja słaba strona.
Słaba strona?
Kiedy się denerwuję, tracę rozsądek.
Nie.
Nadmierna troska.
Tak? Czekaj. To słaba strona?
Dlatego to idealna odpowiedź.
Nie ma za co.
Wyluzuj.
Otaczają cię przyjaciele.
Ciasteczka?
- Ciasteczka. - Lubię ciasteczka.
- Ja pierwszy. - Ejże!
- Z drogi! - Tak, tak.
Ciasteczka.
Chcę ciasteczko.
- Puszczaj! - Powoli.
- Przesuń się. - Kocham ciasteczka.
- Safi, to cytrynowe. - O nie.
Tak.
Życie jest niesprawiedliwe.
Weź moje.
Bazeema, skąd się tu wzięłaś?
No hej.
Weź też moje. Nie mam apetytu.
No tak. Rozmowa kwalifikacyjna z królem.
Spójrz mi w oczy.
Bez obaw. Wesprzemy cię po porażce.
Gabo.
Są i ciasteczka.
Safi na nie nakichał.
Super, dzięki.
Fuj.
No nic.
Nie winię cię, że chcesz oszukać system.
Co? Nie chcę niczego oszukać.
Daruj.
Każdy wie, co jest grane.
Król spełnia życzenia praktykantów.
No i zwykle ich krewnych.
Nie zawsze.
A może zawsze.
Twój dziadek nie kończy dziś 100 lat, wciąż z niespełnionym życzeniem?
Zignoruj go.
Nie wspominając o tym, że i ty kończysz 18 lat.
Wszystkiego najlepszego.
Za kilka miesięcy.
Nie dzisiaj.
A gdy przekażesz życzenie królowi,
nie chcesz skończyć jak nasz Simon, prawda?
A co ze mną nie tak?
Nie wiem.
Stałeś się jakby nudny.
Bez urazy.
Nudny?
Wszyscy tak myślicie?
- Apsik. - Gdzie tam, nie nudny. Tylko...
Spokojny.
Nie martw się, Simon. Wciąż jesteś sobą.
Założę się, że twoje życzenie wkrótce się spełni.
A twój biedny dziadek wciąż czeka...
Królowa.
- Wasza Wysokość. - Królowa.
O rety.
Asha, król jest gotów cię przyjąć.
Już? Spóźniłam się? Myślałam, że...
Nie. Poprzednia rozmowa...
To katastrofa!
...skończyła się wcześniej. Idziemy?
No dobrze, jestem gotowa.
Nie jestem.
Będzie dobrze.
Tylko niczego nie dotykaj.
Pamiętaj, by się ukłonić.
- Przekaż, że go kocham. - Co?
Żartuję. Tego mu nie mów.
Świetnie. Dziękuję.
Czołem. Nie rób sobie nadziei.
Praktykantka musi pilnować ognia.
Król lubi gorącą herbatę.
Lubi też mówić. Nawet bardzo.
- Wystarczy go słuchać. - Potrafię słuchać.
Niektóre rzeczy mogą się wydać dziwne.
Ale jak czarodziej czegoś potrzebuje,
- to nie pytasz czemu. - Rozumiem.
A przede wszystkim nie myśl,
że zobaczysz życzenia. Nawet o to nie proś.
Tak zrobię. Znaczy, nie zrobię, Wasza Wysokość.
Trzymam za ciebie kciuki, Asha.
- Naprawdę? - Ano.
Dziękuję.
Ale... dlaczego?
Widzę, jak troszczysz się o innych.
To jasne, że kochasz to królestwo
i jego mieszkańców.
Oczywiście.
Taka wspaniałomyślność to od zawsze fundament Rosas.
Jesteś gotowa na spotkanie z królem?
Mam nadzieję.
Król niebawem się zjawi.
Ja sprawdzę przygotowania do ceremonii.
Oczywiście.
Do widzenia.
Magia ognia,
Historia zaklęć.
O nie.
Asha, to zakazana księga.
Dzień dobry. Ja tylko...
Co się dzieje?
Rzuciłem zaklęcie na szybę.
Po prostu spodobały mi się te ozdoby.
To niebezpieczna księga.
Po co ją trzymać?
Król musi być gotowy na wszystko. Zaczekaj.
Stój. Nie ruszaj się.
- Nie ruszaj się. - O nie.
Trochę ruchu nie zaszkodzi.
Wszystko w porządku?
Nie. Bo...
W najlepszym.
Zrozumiem, jeśli mam odejść i nigdy więcej się tu nie pokazywać.
Daruj, bez przesady.
Już przyszłaś i zwróciłaś moją uwagę.
Zatem śmiało.
Powiedz, dlaczego powinnaś zostać moją praktykantką.
No dobrze.
Nadmierna troska.
Interesujące.
To moja słaba strona.
Uznałam, że najlepiej od razu ujawnić wady.
Słusznie.
A twoje mocne strony?
Dobre pytanie.
Szybko się uczę, jestem pracowita
i potrafię pomagać.
Jestem młoda i podatna na wpływy,
jednak nie zbyt młoda i nie zanadto podatna.
Poza tym lubię rysować.
Podoba się?
A co to jest?
Kózka.
- Skika sobie. - Fakt.
- Widzi Wasza Wysokość? Skika. - Znowu. To wyjątkowy talent.
To już talent?
Tata mnie tego nauczył.
- Chyba pamiętam twojego ojca. - Naprawdę?
Był filozofem, prawda?
Wciąż opowiadał o gwiazdach.
Wspinaliśmy się na drzewo na wzgórzu.
Byliśmy tam tylko my i gwiazdy.
Mawiał wtedy tak:
„Gwiazdy są po to, by nas prowadzić,
by nas inspirować,
by przypominać nam, że wszystko jest możliwe”.
Nawet kiedy już chorował, zabierał mnie tam, by pomarzyć.
Marzyłam jedynie, żeby poczuł się lepiej.
Ile miałaś lat, kiedy zmarł?
Dwanaście.
To niesprawiedliwe.
Za młodu też poniosłem wielką stratę.
Nie wiedziałam.
Przykro mi.
Straciłem całą rodzinę.
Nasze ziemie zostały spustoszone
przez samolubnych i chciwych złodziei.
Gdybym wtedy znał magię...
Założyłem to królestwo,
by stworzyć miejsce, gdzie wszyscy będą bezpieczni.
Asha, nikt nie powinien patrzeć, jak jego marzenia umierają.
Nikt nie powinien być skazany na życie z takim poczuciem straty.
Dlatego robię to, co robię.
I dlatego ja chcę tu pracować.
Chodź ze mną.
Jesteś wśród garstki osób, które tu zaprosiłem.
Jeśli mam ci zaufać,
muszę mieć pewność, że rozumiesz,
jak bardzo są dla mnie ważne.
Ale co?
Życzenia mieszkańców Rosas.
Czujesz ich obecność, prawda?
Są szałowe.
Przepraszam. Nie wiem, dlaczego to powiedziałam.
Masz rację.
One są szałowe.
Nie spodziewałam się, że będą tak... żywe.
O tak.
Widzisz,
ludzie uważają, że życzenia to tylko myśli.
To nieprawda. Są częścią ich serc.
Najlepszą częścią.
Kto szczęścia pragnąłby dotknąć, niech wie
Szczęście to wy
Aż czasem trudno uwierzyć mi
Że to wcale nie sny
Bo ludzie lata czekają
Na cud taki jak wy
A ja do szczęścia mam otwarte drzwi
Wy unosicie mnie tak jak wiatr
Odciskacie w mym sercu ślad
Bądźcie ze mną na wieki, na wieki
Kocham was jak nikt
Kto, kto ma was chronić, jak nie ja
Tu, gdzie azyl, tu, gdzie dom
Kto, kto ma was chronić
Jak nie ja?
Nikt z was nie zrozumie, czym jest łza
Gdy na widok wasz
Mgławica wspomnień wraca do mnie
Spływa tu z przeszłych snów
Tu krzywda was nie spotka, o nie Ja za każdą cenę
Postaram się zapewnić wam spełnienie
Niech się dalej dzieje, co chce
Macie moje słowo Zawsze będę obok
Bo kocham was jak nikt
Kto, kto ma was chronić
Jak nie ja?
Tu, gdzie azyl, tu, gdzie dom
Kto, kto ma was chronić
Jak nie ja?
Gdy nadzieję zdusi chwila zła
To z pomocą
Przyjdę ja
I z najczarniejszego smutku dna Ja was wyciągnę
Nie raz, nie dwa
Obiecuję zawsze chronić was
Moją mocą
Bo kocham was jak nikt
Kto, kto ma was chronić
Jak nie ja?
Tu, gdzie azyl, tu, gdzie dom
Kto, kto ma was chronić
Jak nie ja?
Wiesz, Asha,
chciałbym, by ktoś zapragnął zostać najlepszą praktykantką,
jaką kiedykolwiek miał potężny czarodziej.
Co ty na to?
Asha?
To życzenie mojego dziadka Sabino.
Dziś są jego urodziny,
kończy 100 lat.
Imponujące.
Wasza Wysokość,
może rozważysz
spełnienie jego życzenia dziś wieczorem?
Nie owijasz w bawełnę, co?
Większość czeka kilka miesięcy,
nawet i rok,
nim o coś mnie poproszą.
Przepraszam.
- Nie chciałam... - Nie ma sprawy. W porządku.
Pokaż mi to życzenie.
Piękne życzenie.
Piękne.
Ale niestety
jest zbyt niebezpieczne.
- Niebezpieczne? - Twój dziadek pragnie stworzyć coś,
co zainspiruje przyszłe pokolenia.
Wspaniałe życzenie,
ale mało konkretne.
Co stworzy?
Może zbuntowany tłum?
Do czego zainspiruje?
Może do zniszczenia Rosas?
Dziadek nigdy nikogo by nie skrzywdził.
- Tak myślisz. - Ja to wiem.
Cóż, jesteś bardzo młoda. Tak naprawdę nic nie wiesz.
Tymczasem ja spełniam życzenia tylko wtedy,
gdy mam pewność, że są dobre dla Rosas.
Czyli większość tych życzeń nigdy nie zostanie spełniona?
A mimo to wciąż je chronię, jak wszystkie pozostałe.
Nie można ich po prostu zwrócić?
Że co?
Życzenia, których nie spełnisz,
mógłbyś po prostu zwrócić.
Wtedy ludzie mogliby sami próbować je realizować.
Te niebezpieczne
można powstrzymać, ale pozostałe...
Nic nie rozumiesz.
Ludzie tu przychodzą, bo wiedzą, że nie spełnią tych marzeń.
Bo to zbyt trudne,
a świat jest niesprawiedliwy.
Z własnej woli powierzają mi życzenia,
a ja sprawiam, że zapominają o swoich zmartwieniach.
Zapominają o tym, co w nich najpiękniejsze.
Nie wiedzą, co tracą.
Ale ty wiesz.
A teraz wiem i ja.
To niesprawiedliwe.
Dziadek jest dobrym człowiekiem.
Mieszkańcy Rosas są dobrymi ludźmi.
Zasługują na więcej niż...
Ja decyduję, kto na co zasługuje!
Mi Rey?
Wybacz, że przeszkadzam. Czas rozpocząć ceremonię.
To już, kochanie?
Asha usiądzie obok ciebie na scenie.
Nie, nie trzeba.
Nalegam.
Mieszkańcy Rosas, jesteście gotowi?
Kolejny piękny wieczór w moim królestwie.
Jak dobrze was widzieć.
Jak dobrze być widzianym.
Najpierw najważniejsze.
Mamy dwoje nowych obywateli gotowych oddać swoje życzenia.
Helena, Esteban,
będziecie tu bardzo szczęśliwi, obiecuję.
Pomyślcie życzenia.
Z głębi serca.
Ulżyło wam, prawda?
Z głowy i jak nowy!
Dobrze, a teraz...
Kto jest gotów na spełnienie życzenia?
Spełnij moje życzenie! Tutaj!
Dziś rzucono mi wyzwanie,
abym zaryzykował
i spróbował czegoś innego.
Dziękuję ci, Asha.
Dlatego bez wątpliwości i z sercem na dłoni
spełnię dziś życzenie kogoś,
- kto czekał na to długo i cierpliwie. - Na pewno Sabino.
Sania Osman.
Gdzie jest Sania?
- Tam jest. Podejdź. - Sania? To ja? To ja.
To ja!
- Przejście! - Dziękuję. Nie do wiary!
Sanio Osman,
całkowicie szczerze mówię,
że to dla mnie ogromna przyjemność
spełnić twoje najskrytsze pragnienie.
Będziesz szyć najpiękniejsze suknie
w całym królestwie!
Moje życzenie się spełniło.
Biedny dziadek.
Czekał tak długo.
Widzicie? Nie ma co robić sobie nadziei.
Asha.
Oczywiście nie mogę przyjąć cię na praktykantkę.
Ale nie martw się.
Będę chronił życzenie twojego dziadka
i twojej mamy.
Zawsze.
Mi Rey?
Dobrze wypadłem, nieprawdaż?
Zjemy coś?
Nie marnujmy jedzenia.
Wcinajcie, smacznego.
Masz rację.
Musimy myśleć pozytywnie.
Asha...
Znalazłaś się w garstce kandydatów
na najbardziej prestiżowe stanowisko w królestwie.
A ty, dziadku...
Będą jeszcze okazje.
Święte słowa.
Asha?
Dziadku...
Muszę ci coś powiedzieć.
Co takiego?
Nie sądzę,
żeby twoje życzenie
zostało kiedykolwiek spełnione.
- Co? - Czemu tak mówisz?
Król mi powiedział.
Uznał, że jest zbyt niebezpieczne.
Moje życzenie jest niebezpieczne?
Nie. Właśnie w tym rzecz.
Wcale takie nie jest.
Widziałaś je?
Tak.
I powinieneś wiedzieć, co to.
Nie.
Nic nie mów.
Ale jest takie piękne.
Najwyraźniej Magnifico uważa inaczej, więc...
Co daje mu prawo, by o tym decydować?
Jest królem.
To jemu wszystko zawdzięczamy.
Gdybyś widział życzenia, gdybyś je poczuł
tak jak ja, to byś zrozumiał.
Nie chodzi tylko o twoje życzenie.
Jest tyle wspaniałych, potężnych życzeń,
które nigdy się nie spełnią.
- Unoszą się tam bezradne. - Asha.
Usiądź, uspokój się.
Nie mogę! Nie mogę tak tu siedzieć,
znając twoje wspaniałe życzenie
- i nie mówiąc ci o nim. - To nie siedź.
Co?
Możesz wstać od stołu.
Dziadku?
Dlaczego chcesz, bym poznał życzenie,
które się nie spełni?
Przecież...
To twoje życzenie.
Chcesz złamać mi serce?
Nie.
Przenigdy bym nie...
Przepraszam.
Asha!
„Szczęście może prawda tylko dać”
Tak mówią, lecz prawda mnie wciąż rani
Jeżeli będą wiedzieć to, co ja
Jeżeli oczy im otworzę
Może w końcu zmienią zdanie?
Gdy się odzywam, mówią „zamilcz”
Lecz to już na nic Już popchnęłam pierwszy kamień
Za dobrze znam ten ton I naprawdę mam go dość
Może jestem młoda, ale wiem już coś
Patrzę w gwiazdy, szukam tam wskazówek
Mimo przeszkód przez ciemność będę szła
Kto cel swój zna, ten drogi nie zagubi
Choć dzisiaj wierzę w to jedynie ja
Życzę sobie, by
Lepszy był ten świat, a z nim i my
Życzę sobie, by
Lepszy był ten świat, a z nim i my
Świat i my! O!
Dawałam stłamsić się, a to był błąd
I posłuszna byłam Tak jak dzieci zwykle są
Ale dziś już bym się chciała wyrwać stąd
Lecz jak popłynąć mam pod prąd I siłę czerpać skąd?
Pytania się kołaczą, od czego zacząć? Kto mi powie, czy ktoś to wie?
Niby chcę zanurkować Lecz przed otchłanią strach ogarnia mnie
Co dalej mnie tu czeka? Odpowiedź mi gdzieś ucieka
Jak przejść te siedem rzek i mórz?
„Do góry głowa, bo cię na to stać” To są twoje słowa, z twoich ust
Patrzę w gwiazdy, szukam tam wskazówek
Mimo przeszkód na pewno znajdę je
I chociaż jeszcze nieraz się pogubię
Już wiem, że mimo to, nie będzie źle
Życzę sobie, by
Lepszy był ten świat, a z nim i my
Życzę sobie, by
Lepszy był ten świat, a z nim i my
- Hej, ej, ej, ej - Życzę sobie, by...
- Hej, ej, ej, ej, a, a - Lepszy był ten
Świat i my, o!
Życzę sobie, by
Lepszy był ten świat, a z nim i my!
Czujesz to?
Co się dzieje?
O nie.
Mi Rey,
rozpieszczasz nas swoją magią.
Nie wiem, co to było,
ale było cudowne.
To nie byłem ja.
Co?
To coś poruszyło życzenia.
Czy to było ostrzeżenie?
Wygląda na to, że właśnie mi grożono.
Kto ośmieliłby się ci grozić?
Co to było?
Też to poczułeś, prawda?
To było niesamowite.
Jak radość i nadzieja,
i szansa, i cud,
wszystko w pełnym miłości blasku.
Czy blask może kochać?
Wygaduję głupstwa,
prawda?
Uznam to za potwierdzenie.
Valentino!
Nie podchodź.
Straszne to.
Czekaj.
Nie!
No dobra.
Hejcia.
Co ty wyprawiasz?
To moje, sio.
Co?
Czym ty jesteś?
Wyglądasz jak...
Jak gwiazda.
Nie możesz być gwiazdą.
Znaczy...
Wiem, życzyłam sobie...
Ale...
Nie.
Tak?
To jakieś szaleństwo.
- Uwielbiamy szaleństwa! - Mam zwidy.
Co robisz?
Valentino, nie jedz tego.
Nic się nie dzieje.
Kiedy czary zaczną działać?
Oho, coś się stało.
Mówię! Ja mówię.
Kto by się spodziewał, że mam taki niski głos.
Pyszotka.
Chrupiąca ta magia.
Musująca i pikantna.
Dobra, mam parę tysięcy pytań.
Najpierw takie.
„Jakim cudem usłyszała mnie gwiazda
będąca wysoko na niebie?”.
A ostatnie:
„Jak to w ogóle możliwe?”.
Luzik, mała.
Na wszystkie twoje pytania jest jedna prosta odpowiedź.
Jaka?
Rusz głową.
Ty i ja wcale się nie różnimy.
Wszyscy jesteśmy...
W szoku?
I składamy się dokładnie z tego samego niezwykłego materiału.
Mowa o...
Nadziei?
Spróbujmy inaczej.
Tyle pytań masz co krok Dlaczego w niebo wzrok kierujesz?
Pytasz, czemu tańczy kwiat Gdy najzwiewniejszy nawet wiatr czuje?
I dlaczego w pniach słoje są? Skąd się wziął wielki dąb?
Czy naszych przodków śnią nam się sny?
- Co z nich - Mamy my?
Jak cały kosmos się mógł ukryć W tych źrenicach dwóch?
Tyle pytań masz co krok Dlaczego w niebo wzrok kierujesz?
Mówimy o tym cały czas Że blisko odpowiedzi masz
Skąd się tutaj wzięłaś, pytasz raz po raz
Na nas patrz.
Czy to zmierzch, czy może brzask W ciszy wsi i w zgiełku miast
Skąd się tutaj wzięłaś, pytasz raz po raz
Jesteś z gwiazd.
Tak!
- Bum! Czyżby ci opadł paszcz? - Aha!
Ja wiedziałem, że masz ten blask
Każdy z nas jakiś ma niepowtarzalny walor
- Mówimy do ciebie - Halo
Idziemy tam, gdzie mgławicowy szlak Każdy sobie
Swoją Mleczną Drogę tworzy Którą wyśnił w swoich snach
Po kręgu życia, tej orbicie czadowej
- Wirujemy tak - Że się kręci w głowie
Nas żywi kwiat, który słońce je
Stąd gazy cieplarniane biorą się
Ale tlen to też gaz, czyli życie i cześć
Może ci grzybki pomogą Zrozumieć, w czym rzecz
Więc każdy z nas ma coś z gwiazd? Rewelacja!
Ha! Mówimy o tym cały czas Że blisko odpowiedzi masz
Skąd się tutaj wzięłaś, pytasz raz po raz
Jesteś z gwiazd!
Tak piękna, że brak słów nam aż Rozpromieniasz cały las
Jeśli chcesz się lepiej poznać Sercem patrz
Jestem z gwiazd!
Czas na morał, morał jest w cenie
Więc słysząc go, nie oniemiej
Zapisz w głowie to stwierdzenie
Mamy w sobie gwiezdne korzenie
Jeżeli mówię niejasno Niech za mnie powie wam gwiazda
- To nie jest żadne bredzenie - Mamy w sobie gwiezdne korzenie
Mówimy o tym cały czas Że blisko odpowiedzi masz
Skąd się tutaj wzięłaś, pytasz raz po raz
Jesteś z gwiazd.
I teraz całą prawdę znasz To prawda jest o każdym z nas
Wiemy, skąd jesteśmy tu i ty, i ja
Jestem z gwiazd!
- Jestem z gwiazd - Nie bądź łoś, weź się z gwiazd
- Hej! Hej! - No i kto ma ten blask?
- Kto? - Ja! Jestem z gwiazd!
Jesteś z gwiazd
Cały świat już cię zna! Hej! Hej!
No i kto ma ten blask?
- Kto? - Ty! Jesteś z gwiazd!
Ale jazda!
Co za wspaniała więź.
Róbmy to częściej.
Moglibyśmy się lepiej dogadywać.
Miło, że mnie nie zjadłeś, Mały Johnie.
Nie dziękuj, Bambi.
Nie ma sprawy.
Coś niesamowitego.
Tata mówił mi, że jesteśmy z gwiazd.
Stąd moje życzenie.
A potem się pojawiłaś.
Dla mnie.
Co mam zrobić...
Zaraz, czy ty spełniasz życzenia?
Wybacz.
No pewnie, że nie.
Nie było pytania.
Po prostu nie wiem, jak to działa.
Pragnęłam czegoś więcej dla nas, dla mojej rodziny.
I dla...
Nie.
Nie jestem samolubna.
Chcę tylko, żeby ich życzenia miały szansę się spełnić.
Tylko że...
Król Magnifico trzyma życzenia w zamku.
Zamyka je w kulach, takich bąbelkach,
które są bardzo piękne,
ale też bardzo szczelne.
Nie chce ich oddać.
Co robisz?
Ostrożnie.
Moją mamę ogolono dla tej włóczki!
Tak, to ten zamek.
Chcesz powiedzieć, że sami odbierzemy życzenia?
To nie będzie kradzież?
Przecież...
No tak.
Życzenia do niego nie należą.
No dobrze, ale...
Zaczekaj!
Zwolnij. Musimy opracować plan!
To było specjalnie.
Już biegnę!
Papatki!
Co to było? Co?
Kto mógłby to zrobić?
Dlaczego nic tu nie ma?
Mi Rey, co tu się stało?
Nie wiem, kto nam zagraża,
a te księgi są bezużyteczne!
Oddychaj głęboko.
Daruj sobie te rady.
Wszystko robię po to, aby to się nigdy nie powtórzyło.
A kiedy coś ci grozi, nie oddychasz.
Wtedy się skupiasz.
Przywołanie takiego blasku wymagałoby potężnego zaklęcia.
Nie. Sam powtarzasz, że zakazana magia nie jest rozwiązaniem.
Król musi być gotowy na wszystko, aby chronić swoje królestwo.
Najpierw musisz chronić siebie.
To właśnie robię.
Ale nie w ten sposób.
Nie wiemy nic o tej księdze.
Władasz potężną magią.
Ale ta księga...
Boję się, że tobą zawładnie.
Proszę, odłóż ją.
Jeśli chcesz znaleźć odpowiedzi,
posłuchaj swego ludu.
- Oni cię kochają. - Wiem.
- Zrobią dla ciebie wszystko. - Oczywiście.
Jesteś ich najprzystojniejszym, ukochanym królem.
Masz rację.
Jestem przystojnym królem.
Kochanie, doskonała rada.
Królestwo ma szczęście, że ma ciebie.
Ja także.
Wszystko w porządku.
Przestań się wiercić.
Przyciągasz uwagę.
No hej.
To ja już sobie...
Co masz w torbie?
Dobrze.
Możesz wyjść.
To piżama?
Dziękuję. Czuję się zrozumiany.
Skupcie się.
Muszę porozmawiać z Dahlią.
Na pewno da się jakoś zakraść do pracowni króla.
Zakraść, czyli po cichu.
Wszystko pod kontrolą.
Gwiazdka może zaniepokoić ludzi.
- Zupełnie jak gadająca koza. - Co?
Dlatego oboje tu zostajecie.
Z kurami?
Słyszałaś, co powiedziała...
Zaraz wracam. Bądźcie cicho.
Przestań. Nawet ty przyznasz,
że to światło było cudowne.
To pewnie jakaś klątwa.
Ciasteczka!
Nie! Te są dla króla.
Wiewiórka właśnie powiedziała mi „dzień dobry”.
Tego nie zripostuję.
Ja też nie.
No bo co odpowiedzieć wiewiórce?
Powinnam patrzeć pod nogi.
Kto dotyka, zmywać zmyka.
To był wypadek.
Jak ty to zawsze robisz?
Jak się czujecie, ty i dziadek?
Dajemy radę.
I tak się zastanawiamy,
jak dostarcza się jedzenie królowi?
Służący przynoszą mu posiłki do jadalni.
A kiedy jada w pracowni?
- Co? - Kto wtedy przynosi?
Do pracowni nie wolno wchodzić.
Tylko garstka ludzi wie, jak tam wejść.
W tym ty?
Bez komentarza.
- Drogie panie. - Kto tam jest?
Ja nic nie słyszę.
Dahlio, jeśli znasz sposób, by wejść do pracowni króla,
musisz mi go zdradzić.
Po co? O co chodzi?
Momencik.
Co robisz?
Idę po jajka.
Nie! Pomogę ci, daj.
Przestań, nie trzeba.
Jesteś uczulony.
Ciągle kichasz, to ci szkodzi.
Chcesz mi odebrać moje kuraczki?
- Wiesz, że Safi je uwielbia. - Właśnie.
- Wszystko w porządku? - Coś jest nie tak.
Co tam ukrywasz?
- Nic. - Żyjmy pełnią życia!
Nikogo.
- Co się tam dzieje? - Pocisz się.
Możesz nam powiedzieć.
Z drogi, bo wyważymy drzwi!
Nie.
No dobrze.
Po wczorajszej ceremonii
wypowiedziałam życzenie.
Gwiazdce.
Masz pięć lat czy co?
A gwiazda odpowiedziała.
Brawo, moje drogie.
Wznieście swe głosy pod niebiosa, nieloty!
Drogie panie,
wielki finisz!
To moi przyjaciele.
To obiektywnie niemożliwe.
Co? Dlaczego się smucisz?
Simon ma 18 lat.
Oddał już życzenie królowi.
Nie pamiętam, co straciłem.
Nie bierz tego.
Nie. Trzymaj się ode mnie z daleka. Nie!
Czy tylko ja widzę, że to się bardzo źle skończy?
Chyba że zachowacie to dla siebie.
Tylko Magnifico może używać magii.
I tylko on może
spełniać życzenia.
On tak twierdzi.
Moment. Gwiazdka spełnia życzenia?
Nie, ale chyba chce mi pomóc zrealizować moje.
Jak dobra wróżka.
Życie to nie bajka.
Czego sobie zażyczyłaś?
Nie, wiesz co?
Nie mów nam. Nie wezmę w tym udziału.
Król wzywa poddanych.
Proszę was, Magnifico nie może się dowiedzieć.
Obiecuję, że moje życzenie nie wpłynie na żadne z was.
Ani na królestwo.
Sporo obiecujesz.
Ufamy ci.
Prawda... A ona gdzie?
Jak ona to robi?
Nie martw się. Nikomu nie powiemy.
Właśnie.
O kurczakach.
Nic się nie bój.
Prawda, Gabo?
Ja nie kapuś.
- O czym mi nie mówisz? - Dobra.
Wczoraj w pewnym sensie zakwestionowałam decyzję króla.
- Co? - To skomplikowane.
Co dalej?
Dahlio, co byś zrobiła, gdybyś się dowiedziała,
że życzenia twoich najbliższych
nigdy nie zostaną spełnione?
Masz na myśli życzenie dziadka?
I mojej mamy. Dzięki mnie.
Chcę odzyskać ich życzenia, żeby im je oddać.
Chcesz okraść króla?
To nie jest kradzież.
Życzenia nie należą do niego.
A nie możesz poprosić króla, żeby ci je oddał?
Myślę, że straciłam szansę, by o cokolwiek go jeszcze poprosić.
Tak dostarczamy posiłki do pracowni.
Doskonale.
- Można się powspinać! - Uważaj!
- Nie zmieścimy się. - Wsteczny.
Jesteś tego pewna?
Magnifico może wrócić w każdej chwili.
Dlatego go zatrzymasz.
Ładnie proszę?
Jak mam zatrzymać króla?
Coś wymyślisz.
Jesteś geniuszem!
- W lewo. - W górę!
- Muszę dosięgnąć liny. - I jedziemy!
Wybacz, wrzasnąłem ci do ucha.
- To światło było niewiarygodne! - Niesamowite!
Coś niespotykanego.
Cisza!
Wiem, że zastanawia was światło
z wczorajszej nocy.
Nie wyczarowałem go ani na to nie pozwoliłem.
- Tak! - Co?
Była to magia, choć dość niezdarna i amatorska.
A także całkowicie zabroniona.
Jest wśród nas zdrajca,
który złamał prawo.
Używając magii, naraził was wszystkich.
Ale nie lękajcie się.
Do mnie się nie umywa.
Zapewniam was,
że zdrajca poniesie karę.
Surową.
Asha.
Strasznie wolno ci idzie.
Jesteśmy.
Przygoda czeka tuż za drzwiami!
Chodźmy.
O nie.
O nie, zamknięte.
No to z główki!
Bez rogów boli.
Co ty robisz?
Gwiazdko, tylko niczego nie zniszcz.
Ale też się nie hamuj.
- Co jest? - Idź na całość.
Nie żałuj magicznego pyłu.
Będzie dobrze.
Tak!
Nie!
Rosas was potrzebuje.
Wszelkie informacje będą bardzo pomocne.
Wiem, że nigdy, przenigdy
byście mnie nie zawiedli.
Dziękuję.
Wasza Wysokość!
Proszę zaczekać!
Mów śmiało.
No dobra.
Cześć.
Jestem Dahlia.
Piekę królewskie ciasteczka.
Wspaniale. Jak mogę ci pomóc?
Jak miło, że król pyta.
Wasza Wysokość mówi, że każda informacja będzie pomocna.
Ale może by to jakoś doprecyzować? Co się kwalifikuje?
Dowody rzeczowe?
A poszlaki?
Świadectwo własne, z drugiej ręki?
A przeczucie?
No właśnie.
Co z przeczuciem?
Dowolne.
Jakiekolwiek informacje na temat tego, kto lub co za tym stoi.
Śmiało, przeczuwajcie.
Skoro to amatorska magia,
to jak może król nie wiedzieć, co to?
Proszę?
Może pojęcie „amator” też zdefiniujemy?
O was tu się rozchodzi.
O wasze bezpieczeństwo.
I, co najważniejsze, o bezpieczeństwo waszych życzeń.
To nasze życzenia nie są bezpieczne?
Oczywiście, że są!
Są jak nowe.
Oby tego nie potrzebował.
No dobra, życzenia.
To są drzwi.
Magnifico machnął ręką i po prostu...
No to może tak? Nic?
A może tak?
Tak? Albo tak?
- Tak! - Ekstra!
Nie ma to jak współpraca!
Gwiazdko, cieszę się, że dobrze się bawisz,
ale musisz się skupić.
Znajdź życzenie dziadka i mojej mamy.
Pospiesz się.
Skąd wiemy, że życzenia są bezpieczne? Nie możemy ich zobaczyć.
Dlaczego nie? Skąd ten zakaz?
I dlaczego ich nie pamiętamy?
Po kolei.
Skoro już pytamy, to co, gdybym chciał zmienić życzenie?
Właśnie, życzenia się zmieniają.
Ustawmy się w kolejce, każdy zdąży.
Może na pocieszenie
- kolejna ceremonia? - Właśnie.
To by nas podniosło na duchu.
- Prosimy! - Teraz!
Teraz nie, to kiepski moment!
Życzenia, życzenia!
Cisza!
Tylko to wam w głowie?
Ceremonia życzeń?
W porządku.
Kto wskaże mi zdrajcę,
otrzyma spełnione życzenie.
Co?
To nie wszystko.
Każdy, kto pomoże zdrajcy,
kto mnie zawiedzie,
nie doczeka spełnienia swego życzenia.
Chwileczkę! Wasza Wysokość...
Dość!
Jak śmią wątpić!
Zadają pytania, bo czują się bezpiecznie.
Idę do życzeń. Bez dobrych wieści nie wchodź.
Co ja mogę, że lustro kocha mnie?
Mam te geny
Co z kosmosu chyba wzięły się
Wielki król, który nie ma wad To właśnie ja daję światu ład
Ja, słodki kwiat, nie tam podły gad Łask nie szczędzę, a tu wdzięczności brak
A ja
Gdy tylko ktoś chciałby cudzy płaszcz
Dam go zaraz, mówisz, masz!
Bo w sobie wielką empatię mam, szach-mat!
Gdy wali ci się chata Gdy los cię w ziemię wgniata
Do siebie cię przygarnę I pomogę jak bratu brat
Przed wami ścielę złoto Przy mnie Midas to podkościelny dziad
Bo ja mam gest, mam gest, mam gest i Za to nie pragnę nic
Jedynie dajcie mi szacunku choć tyci tyć
A gdzie wasza wdzięczność jest?
„Jesteś cudny” Och, wiesz, jak mnie wziąć pod włos!
No mówicie, śmiało
Ten styl, ten cios, ten luz, to sztos Ba!
Ja królestwo to dałem wam A wy tylko fochy tu i tam!
Hm, ci poddani okropni są Ktoś zamiast mnie chce wziąć mój tron?
O nie! Czternaście życzeń w rok wam dałem
No, pliz! Cztery ponad plan!
A wam się nie podoba król? To prawie bunt, serce pęka mi
Ja przecież spełniam wasze sny Tak! Jeden tylko mam cel
Życzeniami chcę żyć, od urodzin po śmierć
A gdzie wasza wdzięczność jest?
Gdzie wasza wdzięczność jest?
No, gdzie wasza wdzięczność jest?
Nie chciałem tego robić Nie miało wcale być tak
Ale szelest kartek Już mnie wprawia w trans
Mam plan, nie oddam swojej mocy wam!
Mikstura czy trik, zaklęcie czy czar
Byle tylko zaraz zgasł ten blask
Nie chcę sztuczek brać z tego foliału
Lecz kiedy las płonie, róż nie żałuj.
Na czym to ja? A, tak.
Wiem, że ktoś tu zdradził mnie Więc będzie, co musi być
Śmiało, wyjdź i powiedz, że To tylko przypadek, więcej nic
Znajdźcie tego kogoś mi Ktoś chce z mych życzeń kpić?
Tylko ja daję wam tu Jakoś tam jeszcze żyć
A gdzie wasza wdzięczność jest?
Gdzie wasza wdzięczność jest?
I gdzie wasza wdzięczność jest?
Gdzie wasza wdzięczność jest?
Gdzie ona jest, no gdzie?
Wiem, gdzie możemy popracować.
Nie bałem się, Sakino.
Bo jak wszystkie kozy wiem,
że im większym wyzwaniom jesteśmy gotowi stawić czoła,
tym wspanialsze nasze życie.
Dziadku.
Mówiłeś, że nie chcesz znać życzenia, które nigdy się nie spełni.
Ale teraz
możesz je spełnić.
Takie proste.
Takie czyste.
Wiem, myślisz, że postępujesz słusznie.
Niepotrzebnie oddałem królowi moje życzenie.
Ono...
Ono należy do mnie.
Dziadku...
Może i nigdy nikogo nie zainspiruję,
ale teraz przynajmniej mam szansę spróbować.
Twoje życzenie będzie następne, mamo.
Zgadza się, Asho.
Ktoś cię zdradził.
Gdzie ona jest?
Gdzie gwiazda?
Nic tu na ciebie nie czeka!
Jak to zrobiłaś?
Co to za zaklęcie?
Nie znam się na czarach.
Wydarłaś niebu gwiazdę,
by mnie okraść.
Życzenia nie należą do ciebie.
Nie zamierzałeś spełnić życzenia dziadka.
Zasługuje, by je odzyskać.
- Wszyscy zasługują... - Mówiłem ci.
Ja decyduję, na co zasługują.
Proszę, Wasza Wysokość.
Popełniła błąd. To się nie powtórzy.
Wiem o tym.
Poznajesz, Sakino?
Moje życzenie.
Tak, twoje życzenie, które mi powierzyłaś.
Bo wszyscy wiemy, co czeka życzenia
w prawdziwym świecie.
Zostają zmiażdżone.
- Mamo! - Sakino! Nie!
Co się dzieje?
Cóż to za dar.
Przez cały czas chroniłem życzenia, nie wiedząc,
jaką dają moc.
Czuję, że mogę zrobić
wszystko.
Gwiazda.
Muszę ją mieć.
W nogi, już!
- Co to? - Ejże!
- To włóczka? - Prędko.
Proszę was jak jedno udomowione zwierzę drugie.
Pomóżcie nam!
Ostrożnie.
Już, Sakino. Trzymaj się!
Grunt nam się skończył.
Jest łódź.
Prędko.
Wracajcie do stajni.
W razie czego palcie głupa.
Kierujmy się na wysepkę.
Jest najbliżej. Możemy się tam ukryć.
Dziękuje.
Mamo?
Moje serce zna to uczucie.
To smutek.
Nie chciałam tego.
Wiem, kochanie.
Jak mogłam pomyśleć, że cokolwiek zmienię?
Żałuję tego życzenia.
To prawda.
To życzenie zrujnowało życie mojej rodzinie.
Wszyscy mieszkańcy są w niebezpieczeństwie,
i to przeze mnie.
Wcale nie.
To wszystko
wina Magnifico.
Nasze kochane Rosas.
Twojemu ojcu pękłoby serce,
gdyby wiedział.
Wiem, co myślisz.
Też o tym myślę.
- Bardzo was kocham. - O co chodzi?
- Dotrzyjcie na wyspę... - Asha.
- ...i się ukryjcie. - Co ty wyprawiasz?
Muszę go powstrzymać.
- Nie! - To niebezpieczne!
Ja to zaczęłam
i ja to dokończę.
Dla nas wszystkich.
- Asha! - Nie!
Nie umiem pływać!
Doskonale.
- Rekin! - Co?
Nie, nie widziałem rekina.
Ćwiczę tylko.
Aby posiąść gwiazdę...
Kostur.
Kostur o takiej mocy, że nawet noc ulegnie mej woli.
Doskonale.
Gałąź jarzębiny
zanurzona w eliksirze Tollensa.
Stopione żelazo dla siły.
Miedź dla gwałtowności.
I najważniejsze.
Moc zaczerpnięta z trzech niewinnych serc.
Zakwestionowaliście moją wolę
i to, co dla was robię.
Nie zasługujecie na spełnienie życzeń.
Ale dzięki mnie
na coś się przydacie.
Ukochany.
Co za smutek.
Tak!
Amaya, kochanie, chodź! Zbliż się!
W samą porę, poznaj moją nową zabawkę!
To dopiero moc.
Czy ja świecę?
Bo mam takie wrażenie.
Jak mogłeś?
- Wiesz, że zakazana magia jest... - Niedoceniana.
Jak ja przez mój lud.
Przez tę dziewuchę.
To ona.
Ściągnęła gwiazdę z nieba,
aby zniszczyć wszystko, co stworzyłem.
Asha?
Chciała tylko odzyskać życzenia bliskich.
Stajesz po stronie zdrajczyni, Amayo?
Nie.
Wiesz, że nigdy nie pomogłabym zdrajcy.
Wierzę w ciebie od chwili, gdy się poznaliśmy.
Razem zbudowaliśmy to królestwo.
Nie ma nic ważniejszego.
Wspaniale.
A teraz przygotujmy wystąpienie.
Pora zapolować!
To tylko taka przeszkoda.
Olbrzymia i nieprzebyta.
Musimy znaleźć Dahlię i resztę.
Ja widzę tylko stopy.
Spójrzcie na tych biedaków!
Asha ukradła i zniszczyła ich życzenia.
Musi za to zapłacić!
Ponoć jej rodzina zaginęła.
Zabiła ich jak nic.
Nic tu nie ma sensu.
Ale mieliście miny.
Dobra, bez obaw.
To gra świateł, nic więcej.
Wiecie, że was kocham.
Królowa wygląda na przestraszoną.
Dobra, dość zabawy.
Chyba myślimy o tym samym.
Znowu.
Czekaj, dyskretnie!
Zapewne się zastanawiacie, dlaczego was wezwałem.
Po królestwie biega sobie zbuntowana nastolatka,
niszczy życzenia, fakt.
Niemniej
ktoś dzielny postanowił się zgłosić
i ją wskazać.
Wielkie brawa
dla Simona O'Donohue!
Simon?
Tak, wiem.
Też byłem w szoku.
Nasz mały śpioszek.
Nie ma co się stresować.
Pokaż nam dumę, radość!
- Wasza Wysokość. - Ojej.
Wiem, gadająca mysz.
Bez paniki.
Jestem czyściusieńka,
wieści Waszej Wysokości przynoszę.
„Mówiłaś, że wspaniałomyślność to fundament Rosas.
Widzę, że się boisz, pani,
ale Rosas potrzebuje twojej pomocy.
Całuję, Asha”.
To o całowaniu sama dodałam.
No to pa.
Mój drogi Simonie.
Jesteś gotowy,
by ujrzeć swe życzenie?
Zostać najdzielniejszym,
nieustraszonym, najwierniejszym rycerzem króla!
Szkoda, że przyjaciel z niego marny.
Jest mi niezmiernie miło
spełnić twoje najskrytsze pragnienie.
- Niech żyje król! - Niech żyje król!
Czyż to nie wspaniałe?
Zdrajców jest jeszcze sześciu, Wasza Wysokość.
Dahlia, Gabo, Dario,
Safi, Hal
i Bazeema.
Znajdźcie ich, aby mogli zapłacić za zdradę.
Znajdźcie Ashę, a być może zostaniecie nagrodzeni.
I najważniejsze.
Znajdźcie gwiazdę,
abym zyskał moc,
dzięki której spełnię wszystkie życzenia!
Ślepy zaułek.
Fakt, ślepy. Za to z nieszlifowanym mahoniem!
Brawo, Valentino.
Zadkowi podziękuj.
To tutaj się wymykasz, Bazeemo?
I nic nam nie powiedziałaś.
Introwertycy zasługują na swój własny azyl.
Cieszę się, że go masz.
Jesteśmy tu bezpieczni.
Nie, nigdzie nie jesteśmy bezpieczni.
Dzięki Ashy jesteśmy uciekinierami.
Chciała tylko, żeby jej bliscy odzyskali życzenia.
A ty jej uwierzyłaś?
To prawda, Gabo.
- Kryć się! - Wszyscy umrzemy!
Hej, Asha.
Powiedz, że nie zniszczyłaś ich życzeń.
Oczywiście, że nie.
To Magnifico.
Jeszcze czego.
Król faktycznie zachowywał się okropnie...
Okropnie...
Okropnie.
Simon wyglądał, jakby cierpiał.
Tak, zanim na nas doniósł.
Jesteśmy zgubieni!
Nie jeśli będziemy walczyć.
Okłamał was Ma Magnifico jeszcze drugą, podłą twarz
Dałam złapać się jak wy Na haczyk jego bajań
Kiedy jedna z gwiazd runęła w dół Nie sądziłam, że tak będzie
Ja nie chciałam Lecz wyszła na dobre ta sprawa cała
Bo wtedy on zdjął maskę I na świat
Wypełzł wąż
Mówił, że życzeniom od lat źle życzę ja, a To nie tak, nie, nie, nie
I nie, nie, nie zdołam go sama pokonać
Już czas, bo jak nie my, to kto?
Już czas, nie wolno nam tu spać ani dnia
W końcu wiem, w co on gra
To fakt, że można się go bać
Lecz ja nie będę z boku stać
To nie ja
W końcu wiem, w co on gra
Naprzód marsz! Tu nie tylko ja mam tego...
- Tak, dosyć! - Tak!
Niech słyszy tupot naszych stóp Tup, tup, tup
Tak!
Na niego tutaj czekać będzie grób
To rewolucja zbliża się, biegiem
- Jeśli zepsuje mu ktoś plan - Aha
To my, bo odwagę w sercu każdy ma
Ma
W końcu wiem, w co on gra
W końcu wiemy, w co gra!
Czy to, czy to nam uda się
Czy nie, dziś każdy wie
- Jaka jest stawka ta - Stawka ta
W końcu wiem, w co on gra
W końcu wiemy, w co gra
Czy on wie, że coś się zmienia?
Słychać bębnów nowy temat?
Słodką dzidzię też odmienić czas
Tak, tak, tak, tak
- Spada króla popularność - Co zabrał, oddać ma za darmo
- On ma nas za nic - Nie rozumie nas
Widziałam cały ten mrok Który w sobie ma
- Co dnia chęć władzy - Tak go pcha
- Do zła - Zła
W końcu wiem, w co on gra
W końcu wiemy, w co gra!
Do cna, do cna zepsuty jest
Kochałam go i z tym
Muszę żyć
- W końcu wiem, w co on - Wiem
- W końcu wiemy
W końcu wiemy, w co gra
Cześć.
Wasza Wysokość, to jest Gwiazdka.
Jesteś niezwykła.
Wiedzcie,
że Magnifico uciekł się do najpodlejszej magii.
Zamierza schwytać Gwiazdkę.
Chce odebrać ci całą moc.
No to Gwiazdka musi odejść.
Jeśli ktoś ma odejść,
to ty pierwszy.
Nie odejdzie, dopóki nie uwolnimy życzeń.
Czyli macie jakiś plan?
Oczywiście, że mamy plan.
Kraina fantazji w niebie?
Nibylandia? Nigdylandia!
Idealna niania dla twoich okropnych dzieci?
No to siup!
Prawdziwa miłość, przeurocze.
Tyle z prawdziwej miłości.
Mi Rey!
Ashę i gwiazdę widziano w lesie.
Doprawdy?
No proszę.
Zwołać obywateli,
by ujrzeli twój triumf?
Nie za często ich ostatnio zwołujemy?
Zgrywam się!
Zadąć w trąby.
Sprowadzę i dziewczynę, i gwiazdę!
Musimy działać szybko.
I po cichu!
Odciągnę króla jak najdalej.
Gdy tylko opuści zamek,
pędź pomóc pozostałym z życzeniami.
No wiem, wiem.
Ja też się martwię.
Co robisz?
O, kijek.
No dobrze.
I co ja mam z tym zrobić?
Magia.
Dziękuję.
Leć. Prędko.
No dobrze. Dam radę.
Co?
No dalej.
Cóż.
Powodzenia, Asha!
Wyzwanie przyjęte.
- O rany. - Cześć.
Sercem rozumiemy świat.
Patrzcie, gorące napoje.
- Gwiazdko! Jesteś! - Całe szczęście!
Nasza kolej.
Otworzymy dach
i Gwiazdka zwróci życzenia mieszkańcom.
Królowa kazała poszukać mechanizmów linowych.
Mogą być takie?
Właźcie!
Jak mawiała moja mamunia:
„Jeśli ktoś spadnie,
niech se leży”.
Mowy nie ma, kolego.
Złaź. Ja mam lęk wysokości.
Ale frajda!
No to w górę!
Ale wysoko.
Proszę. Olejek obsydianowy.
Ochroni cię przed księgą.
Wygląda jak książka kucharska
dla dzikusów i paskudników.
Poszukaj sposobu, by zniszczyć kostur lub odebrać mu magię.
Albo przynajmniej
odebrać kosturowi władzę.
W ogóle cię nie czaję!
Ani drgnie!
Robię, co mogę.
Dario!
To nie drzwi, żeby pisali, że masz ciągnąć!
To nie czas na zagadki!
To oczywiste jak przysłowie o nóżce i skakaniu.
Wszyscy razem.
Na mój sygnał.
Jeden.
Dwa.
Dziewięciulubu.
Dwadzieścia, alfabet.
Czekaj, co?
Nie umiem liczyć.
Teraz!
Tak jest! Pełną parą!
O nie!
Jest niemal nietykalny.
Metal nie uszkodzi kostura.
Magia też go nie okiełzna.
Nikt nie jest w stanie ocalić króla.
„Kto raz przyjmie zakazaną magię,
pozostanie z nią na wieki”.
Nie mogę skręcić!
Gapię się i nie mogę przestać.
Te, patyk, współpracuj.
Niech mnie łania.
Potrzebujemy większego ciężaru!
To nie spadanie, jak się samemu skacze.
Niech ci będzie!
Dla Rosas!
Skaczcie wszyscy!
Ja umrę!
Przeżyję!
Czy to nasze życzenia?
- Zapewne. - Są wolne.
Życzenia. Uwolniła je.
Zuch dziewczyna.
Dalej.
Dziadku, masz 100 lat.
Wolę mam jeszcze silną.
Udało im się!
Nie!
To nie ma znaczenia. Już za późno.
Asho.
Magnifico nigdy się nie spóźnia.
Simon?
Gwiazdka!
Naprawdę sądzisz, że dasz mi radę?
Dzięki, Mały Johnie!
Do usług, Asha!
Proszę, nie rób mi krzywdy.
To nie mnie powinieneś się bać.
Gwiazdka!
Niespodzianka.
Dobry wieczór, rodacy!
Ależ dziś gwiazd na niebie.
Poza tobą.
Ty utknęłaś na dole.
Cóż mogę rzec?
Nie lubię, gdy ktoś mnie zdradza.
To ty zdradziłeś swój lud!
O nie.
Mam cię dość.
Wasza Wysokość!
Twój podstęp się nie udał, Amayo.
Dostałem to, czego chciałem.
A ty co?
Nie masz prawa uwalniać życzeń.
Są moje!
A teraz pokłońcie się swemu królowi!
Gwiazdko, uciekaj!
Nie!
Asha!
Witaj, Asho.
Jak miło cię widzieć.
Jak ci idzie
to całe branie życzeń w swoje ręce?
A nie.
W sumie mam to gdzieś.
No cześć.
- Do dzieła. - Gwiazdko!
Nie!
Tak.
Lustereczka, mówcie przecie,
kto jest najprzystojniejszy?
Ja!
O nie.
Wygrałem.
Życzenia naprawdę się spełniają.
Nie zasługujesz na Gwiazdkę!
Mówiłem, to ja decyduję.
O nie.
Gwiazdy nie spełnią już żadnych życzeń!
Nie będzie już nadziei,
marzeń
ani ucieczki.
W nogi!
Nie będzie rewolucji.
Nie będzie komu opowiadać historii.
Już nikt nigdy mi się nie postawi!
Wszyscy jesteście
nikim!
Jesteśmy
z gwiazd.
Widzę obok światło gwiazd, nie ciemność
I stąd błagam was, zrozumcie, że to znak
Naucz się wreszcie przegrywać.
Jeśli wy staniecie tutaj razem ze mną
Jego magia straci całą moc, o tak
Życzę sobie, by
Cisza!
Życzę sobie, by
- Życzę sobie, by - Życzę sobie, by
Lepszy był ten świat, a z nim i my
Całe pokolenia życzenia miały
I czekały za rokiem rok
Ale idzie już kres naszych łez Już pora na odważny krok
Długie lata całe tylko nas oszukiwałeś
Lecz już nie będziesz zwodził nas
Nie życzymy sobie tego dłużej Dojrzał tu do zmiany czas
Nie! Nie!
Przestańcie!
Patrzę w gwiazdy, widzę mnie i ciebie
Mimo przeszkód tą drogą iść się chce
Jak skończy się ta noc Nikt jeszcze nie wie
W jedności siła jest, nie bójmy się
Więc życzę sobie, by
Nie!
Lepszy był ten świat, a z nim i my
To moje życzenia!
Życzę sobie, by
Lepszy był ten świat
A z nim i my
- Udało się! - Są wolne!
- Moje życzenie. - Takie piękne.
Spełnię je.
Nie mogę się doczekać.
Co za uczucie.
Chodź do domu.
Tu jesteś.
Moje piękne życzenie.
Mamo, odzyskałaś życzenie.
- Córeczko! - Asha!
Tak się cieszę.
Jest i on.
Co masz na swoje usprawiedliwienie?
Asha.
Przepraszam cię.
Tak mi przykro.
Nie oczekuję, że mi wybaczysz.
Tak się bałem, że będę musiał żyć...
No wiesz.
Niekompletny.
Tak bardzo chciałem w niego wierzyć.
Ja też.
Jak my wszyscy.
Nie ufajcie przystojniakom.
Dlatego zadaję się z wami.
Chodź no tu.
Halo?
To ja, wasz król.
Amaya, całe szczęście!
Widzisz, co mi zrobili?
- Uwielbiasz lustra. - To nie jest śmieszne.
Wydostań mnie stąd, natychmiast!
Nie.
Co? Po tym wszystkim, co zrobiłem dla ciebie, dla Rosas?
Tak mi dziękujecie?
Na takie podziękowanie zasługujesz.
Powieś to na ścianie.
W lochu.
Proszę, nie! Tam cuchnie!
Niech żyje królowa!
- Nigdy nie potrzebowaliśmy Magnifica. - A idźcie już z nim.
Przepraszam. Tędy, to tutaj.
Wasza Wysokość, znalazłam ją!
Wasza Wysokość.
Słyszałam, że marzysz o lataniu.
Poznaj Piotrusia. Chce zbudować latającą machinę.
- Cześć! - Powinniście współpracować.
Dajcie znać, jak mogę pomóc.
Dopiero się rozkręcam.
O czymś takim nawet nie marzyłam.
Ja marzę o utopijnej metropolii, gdzie wszystkie ssaki są równe.
I odziane!
Chwileczkę, a ty gdzie?
Wiem.
Przepraszam, zepsułam ją.
Czy to magiczna różdżka?
Dziękuję, ale nie, dziękuję.
Magia nie jest dla mnie.
Mogę najwyżej ubrać drzewo.
Ja chętnie wezmę.
To dla Ashy.
Ale co mam z tym zrobić?
Bądź naszą dobrą wróżką. No bo co?
Gdzie tam, nie mogłabym.
Mogłabym?
Dziękuję.
No dobrze.
- Przepraszam! - Klara!
Właśnie dlatego chodzę i zrzędzę!
Gwiazdka ją podszkoli, prawda?
O nie.
Znam cię aż za dobrze.
Musisz wracać, prawda?
Spełniać życzenia innych.
Będę za tobą tęsknić.
Jak płaczę, to mam wyższy głos.
Valentino.
To nie znaczy, że już idzie.
Całe szczęście!
Bo tego bym nie zniósł.
W końcu mam dopiero trzy tygodnie.
Gwiazdko, jak możemy ci dziękować?
To proste.
Nie przestawajcie marzyć.
I żyli długo i szczęśliwie
ŻYCZENIE
Napisy: Konrad Szabowicz