Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Што е тоа?
Список на желби.
Нема да имаме многу желби кога ќе пристигнеме, но...
Барем ќе знаеме од каде да почнеме.
Токму затоа ја сакам.
СКАЛА
Која станица е оваа?
Не гледам знаци.
Тоа се рудари што копаат ураниум, мадам.
Тргни се, ортак.
"Според вистински настани"
"Букурешт, комунистичка Романија"
Другар директор,
што мислите за злото што може да не надвие?
Зло? Зошто?
Атомска експлозија, атомска централа експлодирала кај Русите,
кај Чернобил. А облакот оди право кон нас.
Добро утро, маестро! -Добро утро, млад човеку!
Има ли театарот атомско засолниште?
Мислам дека веќе нема.
Кулисите се таму, погрижи се за нив.
Да, господине!
"Театар"
Во ред е, Пепе? Седи удобно на тронот, ортак.
Баш си умен. Дојде за да ти дадам ракија од Залау.
Добро утро! Како е техничкиот оддел?
Работиме, маестро.
Да ве запознаам со новиот извршен директор на театарот,
другарот Константин Вишан.
Добро дојдовте во нашиот театар, другар директор!
Постоеше вистинска потреба.
Со среќа!
Господине!
Тој е слеп.
Слеп како лилјак.
Еве копија за вас,
другарот Чука веќе доби една заради одобрение.
Поврзани сте, оние горе ве сакаат.
Додека да дојде писмено одобрение, ќе почнеме со читањето.
Читањето...
Бакнежи...
Да, во мојата канцеларија сум.
Не грижи се.
Старите кучиња се искусни.
Одите на часови по клавир, другар Чука?
Не. Мојата секретарка.
Другар Кондиеску, сакам да бидам искрен.
Не мислам дека романот "Браќа Карамазови"
може да биде адаптиран за сцена.
Тоа е шок за мене, огромен интелектуален напор.
И грамаден успех.
А дискретното наѕирање на мистичното потекло
од коешто најмногу се плашев, беше чудесно.
Особено кога доаѓа од автентичен интелектуалец како вие,
тоа е ласкаво и утешно.
Морам да признаам, бев мошне нервозен поради одобрувањето.
Досега не сум бил одобрен.
Другар министер, нашиот нов министер сакаше да биде сигурен и прати текст...
Немам време.
Молам?
Немам време, другар.
Г. Валериу,
приготвив супа со крутони и скара.
Подоцна, подоцна.
Мора да бидеме трпеливи,
ајде да бидеме трпеливи.
Зошто "Трагачите" би биле најдобриот вестерн?
Навлегува во стереотипите што ги прикажува.
"Либерти Валанс" е далеку понадмоќен.
Оана, кога ќе викаш? -Набргу. Ќе ми помогнеш за звукот?
Секако.
Костаке!
Доцниш! Мислев дека комунистите те ангажирале.
Не, успеав да се измолкнам.
Ти донесов подарок. -Што?
Изненадување за секого.
Дами, анонимни студенти, или како и да ве нарекуваат другарите,
се надевам дека сте добро
зашто тука за вас е... Дедо Мраз!
Уметнику, влези!
Добровечер, добровечер!
Побрзо!
Ајде, соберете се...
Каде го собра овој кутриот?
Од снимањето. Гладуваше во ТВ-станицата.
Ајде, стави ја касетата! -Го заобиколив облакот од Чернобил.
Носот на Рудолф блескаше...
Дедо Мраз е баш кул, нели? -Лани имаше куса коса.
Сигурна сум дека се ебев со него по аудицијата.
Не!
Дедо Мраз, чудесен си. Сакаш ли пијалак?
Да, се уморив од млеко и бисквити.
И не заборавајте дека ве набљудувам сите,
а ноќе, кога сонувате, ви влегувам во сништата и ви ги бришам.
Не сега...
Да, мамо.
Во ова време? -Да, Оана, во ова време.
Брзата помош го зеде Тику. Да, сега е во болницата.
Тато е во болница. -Проблеми со срцето?
Мамо, што се случило? -Падна на терасата.
Заврши ли забавата?
Добро, ќе разговараме подоцна.
Добро. Мамо, ако си добро, јас ќе останам тука, во ред?
Не...
Од Виктор Браунер.
Автентично? -Секако.
Ќе и се допадне на мама.
Секак. Во странство е мошне скапо.
Душо. -Да.
Душо.
Брзо! -Да?
Знаеш дека наутро не можам да чекам долго.
Знам.
Добро утро. -Добро утро.
Станува потешко.
Мислам дека е поради бабулето.
Цревата, Андреј, проклетството во семејството.
Слушај...
Не тука. Горе.
Горе.
Мислам дека тече на таванот.
Ветувам, ќе го средам тоа.
Треба да минуваш повеќе време со нас.
Се сеќаваш што ми кажа во возот, кај рударите?
Дека ме сакаш и дека цел живот ќе ме сакаш.
А ако луѓето сакаат по смртта, ќе ме сакаш засекогаш.
Кога ќе се вратам, ќе се погрижам за детската соба.
Да, така.
Ветувам.
Да.
Аврам!
Да! -Само сакав да... Почекај малку.
Кажи набрзина.
Слушај... -Брзам.
Можеш да ми дадеш 200 леи?
Во продавницата има шеќер и растително масло,
а сакам да го земам следувањето за гориво.
Ако дознае мојата принцеза, ќе ме убие зашто ќе останеме без пари.
И децата доаѓаат... -Да, да...
Ќе ти ги вратам по еден месец.
Еден месец! -Еден месец.
Со трошоци.
Одобрена е претставата "Браќата Карамазови".
Се уште не е одобрена од повисоките авторитети.
Работат како луди...
Драгос посоцна ќе ви објасни како е поставена сцената.
Маја, костимите како и вообичаено.
А сега, улогите.
Ќе седнам малку. -Да.
Фјодор Карамазов. Стариот татко.
Погодувајте...
Георге, честитам!
Конечно, точно? -Престани!
Какво изненадување.
Да продолжиме. Иван Карамазов, Александру Презан.
Одлично сторено, другар!
Димитри, вториот син, којшто е женкар...
Меѓу нас е секако... -Дадено е, од гардеробата.
А сега, еден експеримент.
Смердјаков, копилето...
Хорија Фајнару. -Смеам ли?
Може да го изведувам немо?
Ќе биде една од најинтересните улоги во мојов живот.
Стори како што сакаш, сепак ќе биде драматично.
А сега, девојките.
Катерина Ивановна, Дијана Кантуниари.
Те сакам, млад Мареш.
Јас ќе земам... -Грушенка, Ана Олари.
Лиза, малечката Лиза... -Ако е гола, можам и тоа.
Студент на прва година. -Слика?
Лидија Моцану. -Се познаваме.
Таа е на факултетски испит и не можеше да дојде.
А сега, големото изненадување,
Аљоша Карамазов...
Пак јас...
Андреј Аврам.
Дојде од провинциски театар. -Дали е од бригадата?
Аматер? -Засега соработува во репертоарот.
Повикајте го тука. -Андреј, дојди, те молам.
Дојди, мил.
Земи си текст. -Дојди тука.
Те молам. -Да те видат сите.
Со среќа, млад човеку, со среќа!
Еден момент, молам.
Другарот Вишан, што денеска не можеше да дојде,
ве кани на чаша шампањ.
Оригинално.
Вујко Георге?
Со сопруга, дете и слава, ти си среќен човек.
Љубов моја, ако дојде да ми кажеш дека сум среќен,
значи дека среќата веќе си заминала.
Значи, среќата не постои.
Среќа?
Здравица за нашите актери и, несомнено, за нашиот успех.
Нашиот влог е самата душа на човештвото.
Карамазови поставуваат некои темелни прашања
за односот меѓу човека и Бога и со самите себеси.
Со тоа што самата ваша душа ќе биде на искушение.
А Достоевски ни покажува пат за којшто ни е потребна сила.
На здравје!
Како да не го сакам театарот? -За среќа.
Гледаш ли, вујко Георге?
А која ти била најголемата улога досега?
Според бројот на линиите?
Не, според важноста.
Зависно од тоа што ти е важно. -Мене?
Не знам, како добивањето аплауз пред спуштањето завеса.
Ти кажи, Фајнар.
Битно е тоа што Дијана Кантуниари вели дека е.
Тоа е првото правило во женскиот театар.
Млад човеку, не губи го ентузијазмот,
таа е каква што е, кучка, кога чувствува закана,
или кога бара закана.
Да, сфаќам дека никој се уште нема причина да ми верува.
Доверба?
Добра шега.
Ќе ти треба многу самодоверба во наредните месеци.
Здраво! Тука сум.
Андреј Аврам.
Аудиции за "Тригорин".
Здраво! Млад и талентиран.
Јас... Како да кажам?
Зорувате за слава, среќа,
за интересен и блескав живот.
Но за мене, простете, сите овие прекрасни зборови
се како дијамант што го немам вкусено.
Вие сте мошне...
Кон салата, мило, таму е публиката.
Мошне си млада и љубезна,
многупати си раководена од истрајни мисли,
деноноќно мислиш само за Месечината, на пример.
Имам своја месечина.
Овој е од Пјатра Неамт? -Од провинцијата е.
Секако, моите пријатели не ме третираат како...
Ќе почнам пак.
Да, доволно е.
Доцнеше и притоа заборави некои од репликите.
Но можам повеќе, чувствувам дека можам. -И полн со себе.
Благодарам.
Но бев добар...
Добровечер!
Доцнеше во театарот, доцни на забавата.
Барем е доследен. Дојди!
Здраво, Андреј Аврам. -Анда, мило ми е.
Како ти е ногата? -Закрепната.
Твојот Тригорин беше одличен. -Благодарам.
Ќе бев среќен ако ми кажеше дека си видела полоши од мене
додека беше одзади, во крилото.
Знам кога некој го бива зашто престанав да сликам.
Твојата аудиција беше навистина добра, коментираа тие.
А ти случајно си била таму?
Не. -Зошто тогаш?
Актерка си? -Не, никогаш.
Ме привлекуваат костими, сценски дизајн, сакам да откривам свет, актери,
како се чувствуваат, живеат, како успеваат да...
Дедо Мраз, заврши тука?
Андреј, ќерка ми Оана.
Здраво пак! -Здраво.
Какво изненадување. -Така рекол кога сум се родила.
Тоа е се што успеав да кажам. Дојди, јади нешто. Ајде.
Дојди, душо.
Знаеш дека...
Твојот пасош е одобрен.
Купи букет цвеќе. Те молам, те молам.
Добро утро, маестро! -Добро утро, млад човеку!
Здраво! -Здраво!
Да почнеме!
Андреј, твојата прва реплика, прва сцена, со Георге.
Го скокаме делот пред... Ајде, да почнеме!
Дојдов да побарам благослов.
Сакав да појдам во опатијата... -Андреј, Андреј, седни!
Види, ако е нервозен Георге, можеби треба да се вознемирам.
Но во твојот случај нема проблем, ајде!
Види кој зборува за емоции. Види му го лицето.
Ајде!
Дојдов да побарам благослов...
Дојдов да побарам благослов.
Ќе одам во опатијата, особено откако монасите ме прифатија
да почнам да новачам.
Андреј, тоа е мошне добро.
Георге, сакам да личиш на лукав,
стар женкарски, алкохолизиран сатир.
Имавме комеморација за мајка ми.
Знам дека отец Зосима ти оставил длабок впечаток,
па син ми сака да стане монах? Така ли сака твојата скапоцена душа?
Па, немам што да кажам.
Значи, ќе одиш по црковниот пат, а?
На гробот на мајка ми.
На гробот на мајка ми го посакав ова од се срце...
Многу личиш на твојата луда мајка!
Одлично е што личиш на неа, искрено. Те жалам, Аљоша.
Многу ми е жал, не знам дали ќе ми веруваш,
но влезен си ми под кожава, мое добро момче.
Но барем ќе добиеш можност да се молиш за нас,
грешните, зашто имаме сторено будалштини.
Не е можно, велам, откако ја турнав кофата, да не...
Добро, добро, тоа е тоа... А сега малку смеа...
Во царството нивно додека... -Насмевки.
Остави ме на мира, само малку, те молам... -Георге!
А потоа те прашувам: Од каде им се вилите?
Имаат такви фабрики во задгробниот живот?
А потоа ти велам, ако вилите не постојат, треба да ги измислат
за твојот копилест татко, во спротивно можна ли е правда?
Не постојат вили!
Од каде знаеш дека не постојат?
Во манастирот, ќе видиш, ќе се премислиш.
Мое добро малечко момче... Ангелче мое.
Ангел мој од небото.
Андрушенка, погледни ме малку, те молам, со своите ангелски очи.
Нема да глумам гледајќи кон ѕидовите, како кон задник.
Жалам, но барав секаде. Најдов само од 50 и ова од 2000.
Што требаше да сторам? Го донесов ова и...
Добро сторено, вака се штеди енергија.
Покажува кон таванот. Во ред е?
По ѓаволите со тоа! Згора на се, емитува топлина.
Што прават девојките? -Одам на шопинг.
Мила мноја, твојот заштитник е малкуцка скромен.
Биди трпелива.
Не ме бива за трпение, но се фалам со друго.
Гледам дека црвенееш, како да си болен од многу валканици.
Тоа е премногу за тебе, нели?
Не црвенеев зашто зборуваш така, не поради твоите дела
туку зашто сфаќам дека сум како ти.
Ти? Бегај оттука! Тоа би било премногу.
Премногу и недоволно. И двајцата се качуваме по иста скала.
Јас сум на најниското скалило, ти... -Малку повисоко.
Ти малку повисоко.
Но кога го ставаш стапалото на првото скалило,
без оглед што правиш, не можеш да се качиш на сите.
Добро е? -Многу добро.
Ајде, продолжи!
Здраво. Сладолед, молам.
Сладолед. Благодарам!
Кажи ми ако сакаш нешто друго освен засолниште тука.
Прво, фрли го сладоледот. -Да.
И затвори ја вратата.
Здраво. -Здраво.
Ги барам "Браќа Карамазови".
Да претпиставиме дека си ги нашол. Што ќе сториш?
Сакам да станам актер.
Значи не си, но сакаш да станеш.
Воопшто не знам.
И сакаш да го играш Аљоша.
Размислувам.
Не жали се, Аљоша.
Ме следиш?
Мислам не. Можеби.
Тоа беше шега.
Се познавате?
Секако, ноќе е Дедо Мраз,
а во текот на денот се подготвува за актерство. Нели е така?
Имам лоши вести за тебе.
Го имаме само вториот том и шест од собраните дела.
Но имаме и добри вести.
Сите "Карамазови" се во вториот том.
Г. Бендиман? Ништо ново за мајка ми?
Подоцна ќе и се јавам на мама.
Млад човеку, бољшевиците со години го забрануваат Достоевски.
Се плашат дека ќе се прошири неговиот вирус на верата.
Бил на исто рамниште како Данте, Шекспир,
златната генерација на литературата.
Ужасно.
А во извесен миг го носиш тука. Вака? А потоа можеш... Вака.
И го положуваш... Токму така... Во ред. Ајде, горе и...
Ќе ни помогнеш, така?
Знаеш...
Во 18 век еден старец со лоши стари навики изјавил дека...
Ако не постои Бог, тогаш Тој треба да биде измислен.
И тоа е вистина. Така е, така велат.
Човекот го создал Бога.
Што се однесува на мене, одамна престанав да размислувам
дали човекот го создал Бога или Бог го создал човекот.
Не веалм дека не го прифаќам Бога, сфати ме добро,
само велам дека не го прифаќам светот создаден од Него.
Можеш да ми кажеш зошто не го прифаќаш овој свет?
Да!
Ќе ти кажам интересна приказна, за да ме сфатиш подобро.
Интересна...
Од времето на бугарското востание против Турците.
Замисли едно мало дете... -Колку фино, баш фино!
Замисли едно дете. -Дете.
Во мајчините прегратки. -И ја знаеш приказната.
Била зашеметена од страв. -Ајде, продолжи!
Сред турските војници што им провалиле во куќата.
Што мислиш, што решиле да сторат?
Сите поитале да го погалат детето.
Правеле гримаси, се глупирале.
И ги испружиле јазиците.
Сврти се кон нив.
И ги испружиле јазиците. -И се глупирале.
И правеле гримаси. -Фин, балетски стил.
Сакале да го насмеат. На крај успеале.
Покријте си ги ушите, не треба да слушнете.
И детето се насмевнало.
Зашто ја знаеш приказната. -Потоа, еден од војниците...
Ја извадил пушката. -Ја извадил пушката.
Како да е цвет, ја извадил пушката. -Ја извадил пушката.
И, и...
Нанишанил кон главата на детето... -Кон главата на детето...
На растојание од една дланка... -Не, но тоа е добро, фино е.
Мислам, на детето му се допаднало тоа.
Детето рекло: "Ау!" И детето посегнало.
И сите се смеат, приказната сепак е убава,
а тој го застрелал детето, детето е разнесено на парчиња,
цревата му биле распрснати, па ја силувале мајката...
Токму затоа мораме уште од почетокот да почнеме на фин начин.
Еден стар сводник од 18 век велел дека Бог не постои.
Тоа можеби е вистина.
Можеби е вистина, но не ми е грижа.
Само ми е грижа дека светот е зол.
И не викаш, туку велиш покажувајќи колку те чини тоа.
Светот е зол!
Ќе видиме утре.
Но имам сомнежи.
Почнувам да се сомневам дека можам да ја толкувам оваа улога.
Уплашен си!
Постојат актери што мислат дека ако го знаат текстот и го рецитираат,
ја одиграле својата улога.
Но ти сакаш повеќе. Зошто би бил уплашен?
Затоа што...
Тоа е предалеку од мене.
Ајде не сери, се извинувам...
Мина извесно време, да видиме што се случува со него.
Остави го, не сакаат да го гледаат.
Уште една рунда, молам, со многу вода. И сметката.
Беше пријатна вечера, господа. Благодарам.
Ти благодариме.
Дишиме.
Маестро, можеби треба да престанеш да пиеш.
Да.
Како што минува времето, луѓето стануваат подобри.
Или поогорчени.
Стануваат огорчени.
Андреј, момче мое...
Сите имаме гревови.
Но тоа не не прави демони. Ме сфаќаш?
Дозволи си да бидеш добар.
Маестро, на кој број?
Тука.
23, снимање 14. -И акција!
Ти, идиоте, како можеше да дозволиш да се случи ова?
Правилата, другар... -Заборави на правилата!
Имате право, другар мајор, господине. -Стоп!
Што правиш? Заспа? Камерата снима, не престанувај!
Простете, жалам. -Ајде!
Требаше да те искористам и да те удрам посилно.
Кога имаш испит за филмот?
Ќе го одложам.
Ќе паднам на испит. Првпат.
Како и да е, ќе одам со мајка ми во Австрија.
Ќе те видам некогаш?
Престани да мислиш на глупости. Само одам на одмор, тоа е се.
Си бил некогаш во странство?
Не. -Не?
Што сакаш да ти донесам оттаму?
Ако навистина се враќаш...
Да...
Ќесичка вистинско кафе.
Многу ли е? -не.
Задржи го ова додека да се вратам.
Сакаш?
Андреј...
Можеби звучи глупаво,
но сепак кажи.
Мислам дека се заљубив во тебе.
Ако сакаме да ја споделиме
радоста поради раѓањето на нашиот Господ Исус Христос,
треба да го споделиме Неговото страдание,
Неговата жртва на крстот.
Господ нека биде со вас!
Отец Неколау, добро утро!
Бог да ве благослови.
Ти кажав за мојот сопруг Андреј.
Има некои дополнувања, само да каже кога.
Знаеш, татко му е свештеник. -Да? Парохиски?
Думитру Аврам имал мала парохија во планината, која изгорела.
Да, мислам дека сум чул.
Андреј, остани со отецот.
Знали, татко ти изгледа бил семејниот исповедник...
Првиот чекор на скалата.
Која скала?
На нашето патување кон небото
ќе научиме да правиме корекции
при секој нареден чекор нагоре.
И така,
ќе се ослободиме од гревовите
во божјо присуство.
Да, се сеќавам што велеше татко ми. Но не знам што да сторам.
Моли се раѓањето на твоето бебе да биде благослов.
А ако сакаш да разговараш со некого...
Да, оче.
Мила мајко,
имам многу прашања
во врска со тато што би сакал да ги поставам.
Во наредните 18 месеци задолжителна војничка служба
ќе јадете, ќе спиете и ќе серете само кога јас ќе ви кажам.
Внимание!
Всушност, за животот на свештеникот.
За искушението,
за лажењето...
Омразата...
Прими писмо?
Не, старо е. Од татко ми во Америка.
Внимание!
ќе се вратам по 5 минути и ќе ве ебам. Ќе ви ги ебам мајките!
Аврам!
Глупаку, си играш со мојата куќа. Ќе те докусурам!
Долу, лази!
Ти си лајно, Аврам.
Немаш насока, немаш совест!
Кога те создал Бог бил многу зафатен,
па заборавил да ти го даде тоа наречено дисциплина.
Внимание!
Долу! Лази!
Стани!
Долу!
Стани! Лази, лази!
Ајде!
И многу други прашања што ќе ми помогнат да го сфатам Аљоша.
Молам, прати го писмово.
Здраво, маестро! -Да!
Дојде ли Валериу Кондиеску?
Штотуку пристигна. Но малку беше уморен.
Каде е? -Се качи горе.
Добро утро, маестро! -Добро утро!
Што правиш? Броиш ракоплескања?
Да.
Дојди тука.
Размислувам за вчерашната проба со Димитри и имам идеја.
Постојано се жалиш поради Аљоша. Ти дадов друга улога.
Голема тага ме обзема кога гледам како се мачиш.
Како да го губам умот. Дефинитивно го губам умот.
Ти си само илузија, фантазмагорија,
халуцинација на болен човек.
Јас сум ѓаволот и ништо човечко не ми е туѓо.
Емоциите се исчезнати.
Од тебе научив да се впуштам во сите видови задоволства.
На пример...
Сакам да одам во турска бања и да се капам со трговците.
И со свештениците. Особено со свештениците.
Чудо.
Уште едно задоволство, можеби најголемо, кога грдоста ме опфаќа,
е да ги слушам исповедите.
Морам да ти кажам една.
Пред неколку дни, една чудесна девојка
со убаво тело и грациозност,
дојде да се исповеда кај својот духовен старец.
Клекнала,
се исповедала,
а потоа што се случило?
Старецот паднал во искушение и сакал да се види со неа навечер.
Што мислиш?
Природата била посилна одпшто неговата вера.
Да продолжиме... Сцената со скалата. Текст.
Андреј?
Андреј? -Да?
Повикај брза помош, лошо ми е. -Веднаш.
Андреј! -Сега, веднаш!
Соседу, Анда раѓа. -Посакувам здравје!
Мора да одиме на болница.
Се обидов да викнам брза помош, такси, никој не одговара.
Не можам, веќе е недела. Имам парни броеви.
Незаконски е, поради тоа одземаат дозвола.
Ако е неопходно, ќе разговарам со генералот.
Соседу, заборавив на долгот. -Само малку, да се преслечам.
Ајде оди. Остави ја ракијата! -Само малку.
Ајде! -Еве го, доаѓа!
Поправете ги улиците!
Многу гровтав годинава, соседу. -Кој икал?
Свињата мислам. Годинава многу квичеше.
Ќе биде голема суша.
Грдотијо! Што правиш? -Ајде, ајде, побрзо.
Погледни го...
Имаме итен случај.
Бидете трпеливи, ја исекле струјата.
Да донесеме ламби од автомобилот.
Таа раѓа!
Гомнару, таа раѓа!
Еве! Имаме светлина. -Оди по ѓаволите!
Тежи три килограми и момче е, докторе!
Музика!
Добровечер. -Добровечер.
Мојата сопруга. -Сопругата.
Здраво, мадам!
Мојата сопруга. -Г-ѓа Јордаке.
Стефан.
Здраво, соседу. Здраво. Што е ова?
Костаке? -Проби за рождеството Господово.
Шоуто на Томас Аврам. Син на Стефан и Анда.
Премиерата ќе се одржи во зградата со кубиња зад мене.
Тоа е црквата. Нашата црква, тука.
Денеска, наместо публика во салата, ангели господови ќе бидат поканети.
Без грижи, молам, без гајле,
и онака нема да го слушаме грчењето на Тома.
Андреј, што има таму? -Соба без станар.
Типот беше приведен од комунистите.
Човек во затвор, работејќи кај каналот.
Тажен момент.
Жалам, морам да заминам, очекувам повик од странство.
Пријатно.
Андреј, ќе ти приготвам пијалак што претходно не си го пиел.
Коњак шприцер.
Се враќам веднаш.
Колку време е потребно? Доцна е. А малечкото е немирно.
Сите се среќни поради нас. Барем кажи им добра ноќ.
Како и да е, сите се пијани. До утре ќе заборават се.
Плус, има многу чад. -Но тие се вински коносиери.
Ќе ме викнеш кога ќе почне танцот?
Гледаш? Тоа е правилно размислување.
На здравје!
Коњак шприцер за секого.
Па, како си? Се уште се плашиш од улогата?
Морам да ти кажам нешто. Искрено.
Тоа е тоа, момент на искреност. Не толку чест во нашиот театар.
Имаш право.
Сега првпат го читам романот "Браќата Карамазови".
Ме надвладеа неверојатен страв.
Чекај. Немаш читано ништо од Достоевски?
Не. -Совршено! Еден совет. Не читај ништо.
Па, не слушна што се случи со момчето на Силвиу Балан?
Книгите на Фјодор го уништија.
Еден ден нашето момче, со голема торба со собраните дела на Достоевски,
го напуштило домот
и оттогаш спие каде што ќе најде легло,
шета низ пабови читајќи од Достоевски
и моли за чаша вотка.
Болест поради читање книги. Некои си остануваат глупави.
Мареш е. -Мареш.
Валериу Кондиеску е мртов.
Прицврсти го на аголот.
Го донесоа ли, г. Бебе? -Го донесоа, внатре е.
Бог да го благослови.
Така не се држи бебе, душо. Дај да ти покажам.
Тивко!
Како сакате да спијам ако не може да биде тивок?
Да ти помогнам. -Не, биди тивок...
Пак ќе кажеш дека сум пиел...
Тоа е репликата, нели? -Да, таа е.
Пак ќе кажеш дека сум пиел, но тоа не е вистина.
Зашто јас не пијам!
Уживам во себе. Нели тука имаше стол?
Имаше стол. -Зад сцената е.
Ајде, почни.
Ти си ангел, Аљоша.
Ти си ангелот на земјата, мило мое братче.
Сторив големи злодела.
Допирав доблесни девојки со сите мои страсти,
се капев како свиња во ова миро,
истиснат од топлината галена во мојата душа.
Проколнат сум. -Го знам текстот.
Се капев како свиња во сиот овој неред,
истиснат од топлината галена во мојата душа.
Проколнат сум, Аљоша.
Дегенерик, тоа сум јас.
Отровно животно сум. Но знаеш што, Аљоша?
Не сум толку нечесен човек.
Имам мој бог. -Со смеа, многу, повеќе, ајде.
Постојано го поддржуваш со смеа.
Црвенееш, Аљоша.
Го презираш тоа, нели? Уморен си од премногу валканици.
Премногу е за тебе, нели?
Црвенеам зашто сум како ти.
Ти? Не зафркавај. Како може да бидеш како јас?
И двајцата се качуваме по истата скала.
Јас сум на најниското скалило,
а ти си малку повисоко.
Кога зачекоруваш... -Дури и ако ставиш стапало на скалата.
Дури и да му го кажам тоа, дека сега...
Дури и ако имаш стапало на скалата, немаш време да дојдеш до врвот.
Дури и ако си стапнал на скалата,
немаш време да дојдеш до врвот.
Тогаш, да не стапнуваме, Аљоша.
Кој може да го стори тоа?
Но ти можеш?
Се плашам, не. -Замолчи, Аљоша.
Замолчи, братче мое, замолчи!
Грушенка.
Курвата.
Грушенка, курвата, која ми вели дека ги познава луѓето,
знаеш што ми кажа таа пред неколку дена?
Дека еден ден ќе те изеде на еден залак, дали разбираш?
На еден залак, Аљоша.
Добро, тоа е тоа. -Човеку, тоа е... Човеку...
Тој почна да...
Жалам, зафркнав работа. -Поцрвене.
Што можеме да сториме?
Ѕвоното од сцената...
Другари, лошите вести никогаш не доаѓаат сами.
"Карамазови" се откажани. Откажани... Не биле одобрени.
Наредната седмица ќе најдеме некои Романци, мораме да имаме премиера.
Г. Аврам, одмини ме.
Неговата смрт им даде совршено оправдување.
Г. Висан,
би требало да знаете дека овие момци
никогаш не би дозволиле премиера на претставата.
Бидете сигурен во тоа.
Тоа не беше фино, деца.
Имам две вести за тебе. Немаме само лоши вести.
Почнувајќи од утре, официјално ќе бидеш наш колега
и успеав да ти набавам лична карта за Букурешт.
Друг проблем е дека утре во 12 часот
треба да се појавиш на телевизија и да рецитираш новогодишна поема.
Целата земја ќе те гледа, а и претседателот.
Не можам. Всушност, не знам да рецитирам. Не научив како.
Сфаќам.
Знаев дека си гнаса.
Излези!
Другар Андреј, г. Валериу го остави ковертот со бонус за тебе.
Благодарам.
Ало, актерот не е достапен поради смрт во семејството.
Ќе најдеме некој друг.
Да.
Што чекаат да купат?
Медицински памук за дамите.
Ми студи, грозно ми студи, се смрзнувам.
Речиси е полноќ.
Ноќе, кралот е буден, пие, се гоштева, се препнува...
Еј! Што правите тука? -Оставете го на мира.
Продавам, другар, продавам поезија. Платив и за штандот.
Ноќе, кралот е буден, пие, се гоштева, се препнува,
танцува како манијак, а кога тој пие...
Еј! Луд си? -Не, другар, закрепнав.
А кога тој пие уште едно вино, тапаните почнуваат да ечат,
оркестарот пламнува...
Душо, имаш писмо.
Благодарам.
Ти донесов млеко. -Мошне убаво од тебе.
"Министерство за внатрешни работи Општина Букурешт, милиција"
Земи, добро е? -Погледни во огледалото, Андреј. Ти ли си?
Андреј, се уште имаш време да се спасиш, имаш талент.
Веќе го имаш тоа што другите го посакуваат.
Имаш семејство, здраво тело.
Добро, не се однесуваш кон него како што треба.
Сега имаш лузни на лицето, панталоните ти се валкани.
Андреј, против кого се бориш?
Андреј?
Андреј!
Сега си татко, тројца сме и здрави сме.
Секогаш си бил див коњ, цврст,
секогаш мораше да најдеш сопствен пат, те разбирам.
Но треба да разбереш
дека претставата е откажана, театрите ги преполовија платите,
твоите славни уметници сега заработуваат на радио и телевизија.
Те молам, сфати.
Го читаш Достоевски, но залудно.
Немаш страв од Бога.
Живееш само за аплаузи, за своите сништа и...
Секогаш кога седнувам и почнувам да цртам, создавам модел,
што мислиш, зошто го правам тоа?
Сакам да заработам нешто за да го одгледам детево, Андреј.
Анда, ти се молам.
Престани, веќе не сакам да ги слушам твоите глупости.
Секоја ноќ доаѓаш дома мртов, со изгубен ум.
Некогаш доаѓаше мирисајќи на парфем,
но сега... Имаш лузни на лицето.
Тоа е налудничаво!
Андреј,
треба заедно да гледаме дете.
Веќе ништо не ти е важно?
Апсолутно ништо?
Само пијалак и театар?
Ги имаш овие.
Голем човек. -Бог нека го прости!
Имаме руска вотка, директно од мајката држава. Шише?
Ако имаш две, или четири, а јас ќе ти платам на 20-ти, кога ќе ми платат.
Да, имам. -Добро.
За твоето момче!
Очигледно е, опаѓаш.
Не сакам да те тешам,
но во споредба со тоа што сега се случува на телевизијата,
откажувањето на "Карамазови" не е голема работа.
Добив директива што вели:
"Не лажи ги децата за Свети Никола,
замени го со атеистичкиот Дедо Мраз
и направи да исчезне православниот Божиќ.
Така кажа Чаушеску.
Во август почнавме да снимаме празнични програми.
Сега целосно мораме да го отстраниме Свети Никола.
Надвор паѓа снег, налудничаво е.
Имбецил владее врз имбецилен народ.
Го заслужуваме тоа зашто не правиме ништо.
Еве, подарок од Оана. -Од Оана?
Да.
Знаеше дека ќе останеа? -Да, се разбира.
Костаке, прости поради... -Веќе не е битно, мило ми е.
И онака веќе не се живее во овие лајна.
Бегам одовде при првата можност.
Ќе заминам по која било цена. -Бог нека ти помогне.
Млекото, се сеќаваш, смената си заминува.
Да почекаме.
Кремљ почнува да работи, последниот чин е во тек. Паѓа завесата.
Благодарам.
Знаеш дека не е дозволено напуштање на амбасадата, нели?
Ако сакаат да јадат, ги носат со автобус,
ако им треба жена, одат во бањата...
Како да се платени да останат во затвор.
Благодарам, другар.
Куку!
Пак си пиел?
Што е ова? -Путер.
Путер и? -И што?
Приспособено за бебиња, за Тома. -Си дал отказ или?
Не, ограбив крава додека се враќав.
Твои се цртеживе?
Да.
Од претставата што ја составуваме заедно.
Кул.
Се што допираш, оживува.
Набргу ќе одиш во Букурешт и ќе станеш славна.
Секак, ќе одам во Букурешт, но не сакам слава.
Сакам семејство.
Колку деца сакаш да имаш?
Не знам каков татко ќе бидам.
Имај повеќе самодоверба,
биди поточен, научи да проштеваш...
Да,
веќе имам поголема самодоверба.
Багели со сол и дупка. -Внимавај во големиот град.
Ова е бројот на тетка ми Мути во Букурешт,
прво ќе престојуваме кај неа.
Пенкалото на Пују.
Ќе се молам за тебе. И за двајцата.
Тргни се малку, Мута. -Ми студи, ајде!
Тоа е тоа, Јордаке, добро. -Ќе трае долго време?
Добро.
Покажи го Тома. -Се смешка.
Тоа е тоа.
Само малку.
Што правиш?
Знам дека не можеш да ми одолееш.
Ајде, Тома, донеси ја мајка ти поблизу до Дедо Мраз.
Среќен Божиќ, љубов моја. -Среќен Божиќ.
Среќен Божиќ, малечко мое. -Погледни!
Кој спие?
Ако сакаш, ќе го задржиме.
Вака е совршено.
Елфите на Дедо Мраз.
Среќен Божиќ! -Ајде, соседу!
На здравје, на здравје!
Ова е од дедо ми.
На здравје, да се фотографираме.
Ајде, деца, почнете да пеете!
Ѕвездата се крева, како голема мистерија,
ѕвездата блеска и носи добри вести.
Се најдобро! Среќна Нова година!
По повод Новата година,
другарот Николае Чаушеску одржа говор,
генерален секретар на Романската комунистичка партија,
претседателот на Социјалистичка република Романија.
Благодарам. Среќна Нова година!
Среќна Нова година! На здравје!
Среќна Нова година! -Среќна Нова година!
Имав сон
во кој гледав тага во тебе и ја сфатив твојата тишина.
И ја исклучив небесната милина за да се одмориш,
а потоа ти заборави,
но не те оставив во мракот,
оставив многу ѕвезди да ти обезбедат светлина.
Сега, се што преостана е...
Само да те сакам
и се надевам дека барем денеска...
Ало?
Среќна Нова година, љубов моја!
Имав сон во којшто...
Ало?
Г. Белдиман?
Среќна Нова година!
Конечно дојде!
Се смрзнувам и здодевно ми е.
Не ти кажа сопругата?
Те барав за празниците.
Се случија многу нешта.
Имам нешто за тебе.
Ги чував за тебе извесно време.
Достоевски, ти должев.
Г. Белдиман, ти си волшебник!
А ова е божиќен подарок за тебе.
Г. Белдиман...
...и божественост, мило мое.
Останав без зборови.
Чудесно. -Па...
И секогаш и за вјеки вјеков, амин.
Тома беше многу... Добро момче.
Благодарам, мајко.
Андреј, што е проблемот? -Не требаше да ми го дадеш.
Татко ти ќе... -Татко ми е мртов.
Мамо,
тој замина само еднаш, а кога замина, замина кај Бога.
Пробав да го користам.
Тато го затапел врвот.
И подоцна сфатив зошто пишувањето беше несредено
во писмата што ги добивав.
Издлабени.
Задржи го!
Чувај го!
Што, всушност, му се случи?
Што му се случи?
Продолжи да кажува дека нашата слобода е поважна од неговите проблеми.
Беше премногу добар.
Всушност,
полицијата го однесе.
Заедно со многу други.
Господине, го донесов.
Влези!
Другар Аврам, мило ми е. Ајде, раскомоти се!
Молам, извинете, тука сме пренатрупани.
Знаеш зошто ти се јавив? -Не, не знам.
Искрено, бев многу изненаден. Никогаш не сум бил во милиција.
Никогаш не си бил во милиција? Добро за тебе!
Седни онаму.
Каде е досието?
Ова е тоа?
Како си, малечко?
Не задржувај ги повеќе, пушти ги, добро?
Другар Аврам,
ќе бидам искрен кон тебе,
се надевам дека ќе ни помогнеш.
Налетав на некои... фраери,
што имале бизнис со уметнички дела.
Ја знаеш Оана Кондиеску, филмската режисерка, нели?
Значи, ја знаеш. -Сме се запознале. Професионално.
Играв во еден од нејзините филмови на факултет. И тоа е се.
И во текот на снимањето
се случи ли...
Да го видиш тука, или можеби да се спријателиш со него?
Овој.
Не.
Не брзај, имаме доволно време. Види!
Сигурен сум дека не сум го сретнал.
Работи во телевизија.
И снима.
Ти си актер, нели?
Да, не.
Не, никогаш не сум го видел. Да, јас сум актер.
Сепак, извесно време немам глумено.
А ноќта кога си бил во домот на младата филмска режисерка,
а изутрината си заминал,
тоа било поради снимањето, точно?
Се случило ли во нејзината куќа да видиш...
Некои слични слики?
Не.
Сигурно?
Сигурно. Немам видено.
Погледни пак.
Не, ниту една.
Овие копилиња...
Андреј, те сакам.
Мислиш дека можеш да ми направиш услуга? -Во кое било време.
Можеш да ми го оставиш клучот под чергичето?
Оди. -Ајде.
И тој се обидел да...
Другар, каде одиш? -Дома. Што е проблемот?
Оди по друг пат, тука е забрането. Ајде!
Андреј, што правиш тука? Ајде!
"19 јуни 1987 година"
Прости им, Боже!
Не знаат што прават.
Внимание, стој!
Тоа е забрането!
Не можам.
Обиди се пак.
Имаме време.
Не можам. И тоа е тоа.
Диши, сине. Можеш.
Потоа викни силно: Јас сум Андреј Аврам и не знам да се скијам.
Јас сум Андреј Аврам и не знам да се скијам.
Јас сум Андреј Аврам и не знам да се скијам! -Погласно!
Јас сум Андреј Аврам и знам да скијам! -Тоа е тоа!
Јас сум Андреј Аврам и знам да се скијам! -Тогаш скијај се!
Тоа беше успешно.
Андреј, запри!
Чекај ме тука!
Црквата се урива!
Моето малечко! -Добар ден!
Мило ми е што дојде. -И мене ми е.
Измиј си ги рацете. Ќе одиме да јадеме.
Дојди со дедо.
Да одиме во дворот.
Што ти е проблемот?
Го зедоа Пују.
Се плашев да ти кажам преку телефон.
Но дојдоа од безбедноста и го однесоа.
О, Боже...
Добро што не се разбуди Андреј.
Сакам да го оставам кај тебе
и да одам во Букурешт за да дознаам повеќе.
А кој може да ти каже нешто?
Не знам.
Зошто краставицата минала преку улица? -Зошто?
Зашто била зелена.
Каталин! Кој е наивниот?
Треба да одиме.
Каталин на Спарки. Селанче. Кој е каменов?
Внук на сигнализаторот.
Како се викаш, гомнар?
Андреј. Аврам.
Гомнар ми е средното име.
Види ги овие! -Ортак, ова се наши шини.
Ако сакаш да ги користиш, мора да се соочиш со воз.
Разбра?
А сега, селанче, да одиме, пристига!
Гомнари, кој ќе скокне е кукавица! -Не плаши се, Каталин. Со тебе сум.
Гомнар, се шегував! -Андреј! Трчај!
Те фатив!
Разбудете се!
Будење!
Разбудете се!
Будење!
Разбудете се! Будење!
Будење!
Разбудете се!
Разбудете се, ајде!
Што правиш тука?
Андреј, какво изненадување! -Здраво, Тудор.
Тој е Аврам од мојот филм. Ќе дојдеш ли?
Здраво. Не, сакав да те прашам нешто.
Секако.
Мора да ми помогнеш. Сакам да работам, дополнително, што било...
Можеш да ми помогнеш?
Мислам дека Константин почнува нешто.
Ќе разговарам со него. -Совршено, благодарам.
Се гледаме, поздрав! -Да.
Со среќа.
Другар Караника. -Присутен.
Другар Делимаче. -Присутен.
Другар Стерје Циумете. -Присутен.
Другари,
со брилјантната победа од 6 септември,
легионерското движење презеде решителен чекор на капетановиот пат.
Нас соочувањето со смртта не не плаши.
Жртвата на секој легионер
обезбедува целосна победа на движењето.
Мртвиот гледа кон нас и ни суди.
Нивната крвна жртва бара жртва!
Рана по рана, болка по болка,
мачење по мачење, гроб по гроб,
така досега победувавме, така и ќе победуваме.
Храбар карактер е храбар, Андреј.
Мислам, да не заобиколуваме,
полн си со талент, а начинот како го отслика Сима е...
За железничките шини што останаа паралелни.
Имаш генијална меморија, Каталин. Бев уплосан помеѓу шините.
И јас бев уплашен, за тебе.
Ова лајно е Корабјоара.
Келнер? -Да?
Каква вотка е оваа? -"Виборовка."
Ова е "Корабјоара", измамнику.
Не знаеш што пиеш? Вагабонди, гомнари...
Ортак, ме лажеш в очи? -Смири се, те молам.
Веројатно згрешиле на шанкот. Смири се, те молам!
Ќе добиете попуст.
Земи го и тоа! Крадци!
"Виборовка."
Гомнар!
Андреј?
Тоа е одличен успех, совршено актерско постигнување.,
Но ќе ги налутиме оние во министерството ако му дадеме награда.
Сфаќам, но тоа е голема неправда.
Да дадеме поранешна соодветна награда.
Исклучено.
Прифаќам. Тоа е голема неправда.
Но актерска награда доделуваме на актер, а не на лик.
Еднаш реков: Не доаѓа предвид.
Не го прифаќам тоа.
Не прифаќам.
Добровечер.
Пријатно.
Договорено е, потпис.
И долу.
Што друго тато му донесе на Тома?
Сликовници и лабораториски стаорец за проучување.
Точен си во главата, Андреј? На твоја возраст?
Трошиш пари за непотребни лајна.
Само уште стаорец ни фалеше!
Не сакам детето да расте гледајќи само бугарски сликовници.
Не слушаш како го сакатат јазикот по улиците?
Подобро бугарски сликовници одошто мртви
откако ќе ни падне таванот.
Ако ме зеде за сопруга, тогаш грижи се и за куќава.
Доволно беше, одиме!
Тато!
Жалам што пречам. Сакам да разговарам со Костаке Ворвореану.
Се извинувам, но кој прашува? -Андреј Аврам.
Јас сум пред главниот влез на телевизиската зграда.
Чекај ме кај автобуската постојка. -Добро.
Млад човеку, ти треба ова? -Што?
На продажба е. -Не.
Здраво, г. Аврам. -Здраво, Андреј.
Костаке веќе извесно време не доаѓа на работа.
Не можев да ти кажам преку телефон.
Слушнав, го фатиле при преминување граница.
Го најдов ова под неговото биро. Не знам што да сторам со тоа.
Благодарам, пријатно.
"Оддел за масовна култура"
Го препознавате, секако.
Во ред е. Знам дека им помагате на Евреи продавајќи нивни скапоцености.
Знам и дека парите што ги добиваат
им обезбедуваат пасош за да заминат од земјава.
Те знам премалку.
Можам да кажам дека...
Живееме во тешки времиња.
И опасни.
Костаке Ворвореану бил приведен.
Исчисти си го дворот.
Копилињата можеби ќе ти поставуваат прашања.
Во Темишвар.
Стрелаат луѓе што ги зазедоа улиците
за да бараат леб и слобода.
Слушај: Темишвар, 17 декември 1989 година.
Анда, Мута! Анда!
Таа спие.
Почнале да пукат во Темишвар. Има мртви, повредени.
Каде е Анда? -Чека во колона за месо.
Но од каде си го дознал ова?
"Словодна Европа" ги раширила вестите.
Слушнав крици, митралези, жени, деца. Не знам.
Ова е руско масло, го палат фитилот.
Слугинчињата на Горбачов.
Ало?
Да, тој спие.
Не, батали. Ајде, дојди си дома!
Оле! Оле! Оле! Чаушеску е готов!
Анда! Анда!
Дојди тука!
Чаешеску избегал.
Убиецот не напушти! -Долу Секуритате! Слободни сме!
Долу, долу, долу, долу!
Слобода! -Слобода! Тиранинот падна!
Победа!
Долу Чаушеску!
Долу комунизмот!
Победивме!
Ме фотографираш? Што е ова, свадба? Еби се!
Мрдајте!
Вода, дајте ни вода!
Сакате вода?
Ќе ви дадам вода со лајна!
На универзитетот се случил масакр.
Дошле со тенкови, убивале луѓе.
Изутрина, со шмрк ја измиле исушената крв.
Слобода.
Слобода!
Чаушеску избегал!
Да! Слобода!
Види го ова.
Се грижев за тебе. Што се случило?
Среќен сум.
Ништо сериозно, паднав додека чекав за млеко.
Во градот владее лудило.
Да, гледав. Постојано емитуваат на ТВ-вестите.
Што правиме? Цртаме? Не, добро ми е.
Илиеску, поранешен комунистички водач, говори при преземање власт.
Што правиш, мој генерале?
Премногу се возбудив.
Полека. -Полека, полека.
Што ти се случило? -Ништо.
Не можев само да набљудувам, нели?
Види, Илиеску пак држи говор. -Да.
Оние што досега не водеа ја обесчестија комунистичката паррија.
Да се надеваме дека ќе дојдат подобри.
Ако не се отарасиме од нив, ако тој ќе не води...
Овој доаѓа од комунистичката школа.
Добри се, се смеат, ветуваат.
Но остануваат скриени зад своите деца
и зад децата на своите дсеца. Разбираш?
Андреј, мајка ти е на телефон.
Кажи и дека се туширам, прашај ја што сака.
Го нашле телото на Каталин. Копилињата го убиле.
Не!
Проклета партиска полиција!
Правите што сакате!
Но овој пат не!
Ако не донесете хеликоптер да не извади оттука,
ќе умреме со овие деца.
Бог не повика заедно зашто сме недолжни како и тие.
Волови! Предајте се! Спуштете го оружјето!
Рацете на глава! Легнете, еден по еден.
Војници! Не пукајте!
Не пукајте! -Долу! Долу, идиоте!
"1990 година, Универзитетски плоштад, Букурешт"
"Првата зона ослободена од комунизмот"
Долу комунизмот!
Тука, на Универзитетскиот плоштад, се собираат луѓе,
секој ден истите луѓе...
Наша мисија е да се бориме, да се спротивставиме.
Владината одлука за прекин на дијалогот со демонстрантите,
со претставниците на потписниците на прогласот.
Честитки!
Сношти бев на премиерата.
Бев импресионирана од сцената со автобусот.
Вистина е дека не е присутна во романот?
Пинтилие ја вметне. Но тоа е вистина.
Тоа се случило и во Темишвар, во 1985.
Се надевам дека отсега ќе ни биде подобро.
Би требало да е онаму, на балконот.
Луѓето ќе те слушаат.
Слободо, те сакаме, или ќе победиме или ќе умреме!
Што е ова, г. Бебе? -Од каде да знам? Богзнае.
Некои копилиња, но не од нашиот театар.
Под власта на Другарот имаше мир и дисциплина.
Добро утро! -Добро утро!
Добро утро, пријателе! -Здраво.
Те молам, слушај ме.
Немам многу време, итам кон министерството.
Сепак, имам неколку корекции во "Карамазови"
и пак почнуваме со пробите.
Совршено.
Ми требаш мирен, со бистар ум.
Не оди на Универзитетскиот плоштад.
Го имаат мнозинството, имаат се.
Го виде тоа долу. Тоа е нивниот одговор.
Значи, тоа е тоа?
Мил Боже!
И ти? Немаш ништо да кажеш?
И онака би била бескорисна војна. Мора да бидеме трпеливи.
Трпение?
Но леснотијата со која го прифати раководењето во театарот?
Дали е логично?
И ќе бегаш долго време. А тоа има логика.
Премногу лесно ти ја затвориле устата. -Како можеш ти да го кажеш тоа?
Те донесов во овој театар,
те извлеков од ќор-сокакот во којшто ќе изгниеше.
Срами се.
Јас да се срамам?!
Дан, ти водиш театар, а не затвор.
Првпат во животот се чувствувам слободен. А така и ќе остане.
Долу Илиеску!
На овој плоштад
храброста на некои деца го собори Чаушеску на колена.
Ним венчавката со смртта не им создаваше страв.
Но нивната жртва не беше залудна.
Струјата е прекината во канцелариите во палатата.
Тука сме да кажеме јасно: "Долу комунзимот!"
Долу комунизмот!
Мртвиот гледа кон нас и ни суди.
Нивната жртва бара друга жртва.
Нема да си заминеме.
Ќе одиме се до крај!
Слушај, знаеш што треба да сториш.
Купи брош или пофин парфем, квалитетен,
но не прескап зашто... Добро.
Погледни!
Види, тој е гомнар.
Да? Ортак, ти реков кога... Добро, ајде... Да.
Слушај... Илиеску е прониклив.
Непобедлив е.
Присутни се легионери, во ред. Се прашувам кој ги плаќа.
Курви, курви и наркомани. -Токму така, шефе.
Да! Не!
Ни треба силен напис. Ќе ти ја дадам целата прва страница.
На целата страница стави слика од гомнарот. За да се предаде.
Кус текст, нешто, но нека биде јасен.
Нешто како "Легијата Редививус".
Или, уште подобро: "Легионери сакаат да ја преземат моќта."
Те молам, напиши што сакаш, но тоа останува.
"Легионерите сакаат да ја переземат моќта."
Добро, ајде, остав.
Тави, човеку, ако минеме добро, добиваш дополнителен поен.
Да, господине. -Венчан си? Не. Добро.
Подобро што не си се оженил.
Веќе нема да бидеш со онаа, да и плаќаш залудно.
Мили рудари, благодарам
за вашата итна реакција.
Анда? Анда!
Да. Што се случило? -Слушна ли што се случило?
Мораме да бидеме ревносни.
Ќе одиме кај Националната телевизија, да им се обратиме на луѓето.
Мута, зошто зборуваш на француски? Зборувај на романски
зашто ништо не те разбирам.
Секогаш зборував вака. Ова е мојот мајчин јазик.
Овој пат се справуваме со фашисти.
Мута, што ти е?
Георге ми прати билет. Букурешт - Париз, а потоа Њујорк.
Долу фашистите.
Ова се рударите.
Долу фашистите.
Што правиш со ножот? Сакаш да ме убиеш?
Мислам дека ни треба лекар.
Мораме да воспоставиме вистинска демократија.
Да, такси!
За луѓето.
Сега, овие елементи ја поткопуваат нашата демократија.
Војската мора да понуди стабилност.
И да ги брани достигнувањата на народот.
Нема да стојам настрана
кога вандали изведуваат такви варварски нешта против народот.
Работиме, не мислиме! Работиме, не мислиме!
Известете го претседателот дека ќе ги запалиме автобусите.
Таков беше договорот.
Добре дојдовте! Фала!
0-1. Влезете во зградата!
Долу!
Платени се со шверцувани долари.
Изнесете ги стаорците, спасете не од некадарните!
Отворете ја вратата!
Дали 0-1 влегоа во зградата?
Наваму, момци!
Одете накај балконот. Облечен е во бело.
Претепајте го!
Мирел, тој е легионерот!
Ти ли си тоа?
Жив или мртов?
Ќе ви пишам казна.
Ќе морате да кажете што барате во дворот на соседот.
Го нарушувате јавниот мир.
Добро е! Видов како бега.
Внесете го во колата!
Ти си идиот, нели?
Ти си снимила 9 пати едно белодробно крило? Девет? Идиот!
Си сакала да го убиеш? Кажи!
Така кажа другарот што го донесе.
Девет икс-зраци, идиотке!
Што да сторам?
Тој праша за тебе.
Тома те чека.
Андреј!
Да?
Во името на Отецот, сега и во вјеки вјеков. Амин.
Жив сум?
Речиси жив.
Кој те донел?
Збунет сум.
Нешто се случи.
Не разбирам...
Изгледа изгубив...
Ме удрија силно во главата,
а потоа во телото.
И им простив зашто го изгубив умот.
Отецу, слушам глас...
Мојот,
но не во ушите,
некаде во телото,
во срцето.
Тој знае.
"По 9 месеци"
Мута замина. -Што?
Мута е мртва.
Кој е таму? Види.
Тома?
Качи се!
Пак те бараа од театарот.
Барем дај им сигнал.
Анда, вистината е дека неговото закрепнување е вистинско чудо.
Тестовитѕе покажуваат... -Смеам ли?
Да, секако.
Имаш посттравматска загуба на слухот,
поради дупнато ушно тапанче.
Со десното уво нема да слушаш долго време.
Можеби чудо.
Сега спиеш подобро?
Многу подобро. -Добро.
Чудесно.
Голема тага ме обзема кога те гледам вознемирен.
Ти си илузија, фантазмагорија,
халуцинација на болен човек.
Мислам дека сум луд.
Мило мое, не си луд.
Јас сум ѓаволот и ништо човечко не ми е туѓо.
Веднаш.
Г. Андреј, имате пакет од главната врата.
Благодарам.
Што сакаш?
Природата беше посилна од неговата вера.
Не е лесно да уништиш илјадници суштества за да спасиш едно.
Која е наградата? Да се соочиш со човечките клетви!
Аљоша, што ти е тебе?
Што те тревожи?
Смртта на опатот Зосима?
Остави ме на мира!
Си почнал да се лутиш како обичен смртник?
Ти, ангелу?
Сето ова зашто стариот опат почна да мириса како мртовец.
Нависитна мислиш дека беше светец? Дека веќе не смрдеше?
Верував и верувам зашто сакам да верувам.
Лут си. Му се лутиш на добриот Бог.
Почна да се бориш против Него.
Бунтовен си.
Не се бунтувам против Бога.
Не сакам да го прифатам Светот каков што Тој го создал. Тоа е се.
Простувам се
и на секого.
Барам прошка од се и од секого,
не само за моите дела
туку за се што тие сториле.
Татко,
како што сакаше, ќе го напуштам манастирот.
Ќе излезам во светот,
да бидам со луѓето господови.
"Филмот им е посветен на сите создавачи на претстави"
"Во 1999 година, актерот одбра да му служи на Бога"
"Денес тој е опат на еден мал манастир
што го носи името на светиот маченик Филимон,
заштитиникот на актерите."
1977-1987: "Мрачната деценија" По заповед на диктаторот Чаушеску,
20 цркви и манастири биле урнати во Букурешт,
најголем дел од нив стари повеќе од 350 години.
"22 декември 1989"
"Веднаш по 12 часот Чаушеску ја напушти власта и избега"
"Тоа беше кулминација на револуцијата, која однесе 5203 жртви"
"1990 - Нулта година. Денес, по 30-годишна истрага,
бројот на жртвите при реакцијата на рударите останува непознат."