Boże, ale ty kaszlesz.
- To nawet fajne. - Tak.
Ogłoszenie w sprawie zdjęć.
Klasa pierwsza, 9.30.
Klasa druga: 10.30.
Gimnazjaliści w porze lunchu.
I gotowe.
Cicho, zdziro.
Cicho.
Dobra.
Gigantyczny...
Bomba!
Grzebyk?
Lusterko? Grzebyk? Nie?
Lusterko?
Grzebyk?
Bonzai!
Spieprzaj, dupku!
Ja poproszę.
Jak masz na imię?
Gaduła. Lubię takie.
Jak mija dzień?
Ta...
Kolacja we dwoje?
Zapraszasz mnie na randkę?
Tak.
Wypchaj się, masz 12 lat.
Ale śmieszne. Mam 15 lat.
A ty ile?
Co to za pytanie?
Nie pyta się dziewczyny o jej wiek.
Wkurzasz mnie.
Masz rację. Dla mnie to bez znaczenia.
Jak chcesz zapłacić za kolację?
Jeśli przyjmę zaproszenie, jak zapłacisz za kolację?
Wszystko powtarzasz.
- Nieprawda. - Prawda.
Jak to: „Wszystko powtarzasz”?
No, mów. Jak zapłacisz?
Chodzisz do kina?
Oczywiście, że chodzę.
Widziałaś Pod jednym dachem?
Tak.
Patrzysz na Tony'ego.
W filmie było z milion dzieciaków, nie pamiętam Tony'ego.
Zjesz ze mną, nie z moją rolą.
Nie przechwalam się, sama pytałaś, jak zapłacę.
Ale z ciebie aktor... ale z ciebie aktor.
W czym jeszcze grałeś?
- W tym domu straszy. - Nie.
Dwa łóżka, dwie łazienki.
I trzy skecze w Merv Griffin Show.
- A widziałaś...? - Nie chcę całej listy.
Facet, nie umówię się na randkę z 15-latkiem.
„Facet”.
Podoba mi się to.
No to „dzieciaku”.
Nie pójdę na randkę z 15- latkiem, dzieciaku.
Nie mów „randka”. To nie jest randka.
Wpadniesz się przywitać.
Podobasz mi się, fajnie się z tobą rozmawia.
Gdzie mieszkasz?
W Encino.
Encino? Tak jak ja. Gdzie w Encino?
- Przy Hatteras. - Róg Hatteras i czego?
Ty zboku, „Róg Hatteras i czego?”.
Nie zdradzę ci adresu.
- Będę w Tail o' the Cock. Jak zawsze. - Mam to gdzieś.
- Gdzie są twoi rodzice? - W pracy.
W pracy. Wpadnij się przywitać.
Zamknij się.
Mój wieczór wygląda tak.
Zabieram brata Grega do Tastee-Freez około 18.30.
Idzie spać o 19.30.
Chcesz się tłuc z Encino do Tail o' the Cock?
- Mieszkam w Sherman Oaks. - No nie...
Zabieram Grega do Tastee-Freez o 18.30, kładę go spać o 19.30.
A potem się wymykam na kolację.
- I będę tam. Nie naciskam. - Naciskasz. Naprawdę. Tak właśnie robisz.
Wpadnij się przywitać, jeśli to nie koliduje z twoimi planami.
„Koliduje z moimi planami”?
Zostawisz braciszka? Ile ma lat?
Osiem. Dziewięć.
Jesteś przezabawny.
Plączesz się w zeznaniach.
Kim ty jesteś? Miniaturową wersją
Roberta Gouleta, Deana Martina czy coś?
- Skąd jesteś? - Z Sherman Oaks.
Sherman Oaks.
- Hej, Alana. - Hej, Cindy.
Wiesz, że mamy tu gwiazdę filmową?
Gary Valentine.
Nazywasz się Valentine?
Valentine.
- Poprosić go o autograf? - Odpuść sobie.
Cały czas tu jestem. Czuję, że było mi sądzone cię poznać.
Wiesz, że mam 25 lat, prawda?
Możemy się przyjaźnić. Coś więcej byłoby karalne.
Dajesz mi nadzieję.
- Los nas złączył. To przeznaczenie. - Zamknij się.
Karta.
- Tutaj. Dobra. - Chcę spędzić z tobą czas. To źle?
Nie gadaj. Nogi razem. Patrz w górę, nie spuszczaj głowy.
Przymknij trochę usta.
Ale pokaż ząbki.
- Jak tygrysek. Dobra. - Dzięki.
Następny.
Czemu cię wcześniej nie spotkaliśmy?
Przestań tyle gadać, zboczku.
Zobaczymy. Nie licz na wiele, ale zobaczymy.
A teraz ja wracam do roboty, a ty na lekcje.
Przestań. Nasze drogi przywiodły nas tutaj.
Przestań zgrywać filozofa, Einsteinie.
Może się później spotkamy.
Nie spotkamy się później.
Broda ciut do góry, Lauro.
Broda w górę.
U KUPIDYNA HOT DOGI I ZIMNE NAPOJE
Hej, Gary, Greg.
- Spotkałem swoją przyszłą żonę, Greg. - Poważnie?
A ty będziesz moim drużbą.
Będę w Tail o' the Cock. Kocham cię, Greggo.
A ja ciebie.
Tylko nie świruj.
Przestań wywalać gały.
Przepraszam, Don.
- Mogę prosić dwie cole? - Jasne, Gary, już podaję.
Dzięki.
Przestań.
Co?
Słyszę, jak oddychasz.
Przestań.
- Oddychać? - Tak.
Więc, Alana... jakie masz plany?
Nie wiem.
Jak wygląda twoja przyszłość?
Nie wiem.
Lubisz pracować w Tiny Toes?
Nienawidzę pracować w Tiny Toes.
Załóż własną firmę.
W jakiej branży?
Nie wiem. Co lubisz?
Nie wiem.
Jesteś aktorką. Powinnaś być aktorką.
A sam jak zostałeś wziętą gwiazdą?
Jestem showmanem. To moje powołanie.
Nic innego nie potrafię. To było mi sądzone.
- Od dziecka tańczę i śpiewam. - Przestań.
Od dziecka?
Tańczysz i śpiewasz?
- Gdzie są twoi rodzice? - Mama pracuje dla mnie.
- Jasne. - A tak.
- W mojej firmie piarowej. - W twojej firmie piarowej?
- Bo masz taką. - Tak.
- I jesteś aktorem. - Tak.
I tajnym agentem.
Nie jestem tajnym agentem. Zabawne.
Żartujesz?
Nie, skąd.
Sporo tego.
- To skomplikowane. - Ja myślę.
I do tego prace domowe z matmy.
Mama jest teraz w Vegas, zarządza hotelem Hacienda.
A ja zostałem tutaj.
- Robię PR dla Tail i Chadneya. - Lubię Chadneya.
- Serio? - Tak.
Lubisz japońską kuchnię?
Nie znam.
Mikado?
- Następnym razem idziemy do Mikada. - Następnym razem?
Tak.
Żarcie mają super.
Jesteś słodki, Gary.
Będziesz bogaczem z rezydencją, zanim skończysz 16 lat.
A ja będę tutaj...
i mając 30 lat, wciąż będę pstrykać fotki uczniom.
Zapomnisz o mnie.
Nie zapomnę.
Ani ty o mnie.
Jeśli poproszę, dasz mi swój telefon?
- Czemu miałabym ci go dawać? - Żebym mógł do ciebie zadzwonić.
- Sama nie wiem, Gary. - Czemu nie?
Jak go zapamiętasz?
To raptem siedem cyfr.
758-4686.
- 756-4686. - Już się pomyliłeś.
758-4686.
Dobra, Don Rickles.
Tylko za często nie dzwoń.
Nie jesteśmy parą. Pamiętaj o tym.
Jesteśmy... No, wiesz.
Wiem.
Cześć, tato.
Co jest?
- Co? - Co się dzieje?
Nic.
- Która godzina? - Dziesiąta.
Co robiłaś?
Przecież rano ci mówiłam.
- O czym? - O kolacji z Lisą.
- Z Lisą? - Tak.
- A kto to, kurwa, jest Lisa? - Znasz ją.
Lisę?
- Pracuje ze mną... - Nie znam.
- Co? - Tak.
Gdzie byłaś? Czemu się tak ubrałaś? Czyżby randka?
- Chyba się przeciągnęła. - Spadaj, Este!
„Nazywa się Jerome H. Frick.
Dla znajomych po prostu Jerry, a jego atrakcyjna młoda żona to Mioko.
Ich nowy lokal, Mikado,
serwuje dania kuchni japońskiej
i to z pewnością autentyczne. Jerry 15 lat prowadził lokal w Tokio.
Personel, z wyjątkiem Jerry'ego, to Japończycy,
a filigranowe kelnerki noszą różnobarwne kimona.
Spróbuj.
Będziesz zachwycony”.
- Coś wspaniałego, Anito. - Fantastyczne.
Oczywiście. To po prostu cudowne.
Dziękuję.
A nie powinniśmy wspomnieć o zaciszności miejsca?
- O przyjemnej ciszy? - Tak.
Jednak wszystkiego nie opiszemy. To urocza restauracja,
ale jeśli trzeba coś wybrać...
No tak. Jasne. No to może...
Mioko...
Co ty sądzić?
Co ty sądzić o artykuł do gazeta?
Yoko-san.
A wspomniano o kuchni? Pyta, czy wspomnieliśmy o kuchni.
- O kuchni? - Tak.
Już o tym rozmawialiśmy.
Mam wcześniejszy... szkic.
Jest.
„Oferują pełny asortyment japońskich przystawek
pod amerykańskie lub japońskie alkohole.
Dla odważnych jest sashimi.
Ale spokojnie, w karcie są amerykańskie dania.
Mikado zadowoli i smakoszy, i niesmakoszy”.
Co ty o tym myśleć?
Lepiej wspomnieć o kuchni niż o kelnerkach.
Fantastycznie. Zanotuję to.
- Tak. - I taka wersja pójdzie do gazety.
Wielkie dzięki
- za wybranie agencji G & G. - Doceniam, Anito. Bardzo dziękuję.
Nie ma za co.
Więc...
Chyba się na mnie pogniewasz.
Nie mogę cię zabrać do Nowego Jorku na Jerry Best Show. Muszę być w Vegas.
- Nie gniewam się. - Nie?
A co w tym złego?
Nie polecisz na tournee do Nowego Jorku bez rodzica lub dorosłego opiekuna.
Stek Salisbury jest pyszny. A jak kurczak?
Pyszny.
Może ma pan ochotę na kolejny napój?
Słucham?
Czy napije się pan czegoś?
Jak masz na imię?
Brenda.
Śliczne imię.
Poproszę dwie cole, Brendo.
- Jesteś jednym z aktorów? - Tak.
- Jestem Lance. - Cześć.
Me llamo Alana.
Bien.
- Hej, Gar. - Lance.
I jak? Całkiem gładko się leci, co? Nigdy takim nie latałem.
- Co jedliście? - Stek Salisbury.
Kurczaka.
Wam też serwowali stek? Świetnie.
Dobra. Miło cię było poznać, Alana. Widzimy się po lądowaniu.
Miło mi.
Masz bomba opiekunkę. Niezła.
Nawet o tym nie myśl.
Żartujesz? Mój umysł już się zapętlił na tym kawałku.
Cześć, chłopcy!
Cześć, Lucy!
- Mark, jak się masz? - Dobrze, a ty?
Cześć, Tim.
Harold.
Mam na imię Henry!
- Co tam, Lucy? - Lance.
I Valentine. Nie. Bez numerów.
Co to jest? Co? V? V jak vagina? Czemu to robisz? Czemu ludzie to robią?
- Pokój i miłość, skarbie. - Cicho, gnojku. Nie waż się wygłupić.
- Udanego występu! - Dzięki, Lucy.
Nie przynieś mamie wstydu. Baw się dobrze.
Połamania nóg.
Dam ci ze sceny sygnał. Puszczę żarcik.
Nie może inaczej.
I wychodzimy na scenę.
W prawo.
Lucy, cieszymy się, że nas dziś odwiedziłaś.
Zanim się pożegnamy, chciałbym zaprezentować tych cudownych 18 dzieci...
- Cudownych. - Zagrały w Pod jednym dachem.
- Marzą o tym. - Są tutaj?
Tak.
A oto i one!
Pobudka, wstawać!
Co dzień budzimy dziarsko się o świcie
Uciekaj stąd, jeżeli chcesz do późna spać
My wolimy na rowerze pedałować Grać w kręgle i randkować
Przy dźwiękach gitar Choć nie zawsze czysto brzmią
Czasami myślisz Że wpadłeś w błędne koło
I każdy drobiazg denerwuje bardzo cię
Zbierz zabawki, pościel łóżko Telefon odrzuć w kąt
Dlaczego zachowują się jak dzieci?
To ogród pełen hałaśliwych kwiatków
Które są wasze...
Moje...
I nasze
Życie to bajka Jeśli masz energii dosyć...
Jestem jego przyzwoitką.
...jak na oceanie
Czasem jest flauta, czasem wicher dmie
Wszyscy się starać muszą
Wszystkie ręce na pokład!
Wspólnymi siłami pokonamy sztorm
Na drodze a to słońce, a to słota
A wszystko twoje...
Moje...
I wszyscy razem, bęc, bęc, bęc!
To wszystko twoje...
Moje...
I nasze!
- Lance, jak ci idzie w Hollywood? - Świetnie, Jerry.
Wystąpiłem gościnnie w serialu Banaczek z Georgem Peppardem dla NBC.
George Peppard. Wspaniale.
- Dzięki. - A ty, Gary?
Tydzień temu zaliczyłem trzy myszki.
- Mówisz o Klubie Myszki Miki? - O trzech myszkach.
A ty to kto?
- Dzięki, że pytasz, Jerry. Jestem Margo. - Cześć, Margo.
Ty gnoju! Ty mały siurku!
Myślisz, że to było zabawne? Taki z ciebie dowcipniś?
Poniżył mnie przed milionami!
Puść! To moi fani!
Nie można mnie tak traktować! Jesteś skończony! Zniszczę cię!
Nie jest zbyt zadowolona.
- Zawsze tak się zachowuje? - Mniej więcej. A co u ciebie?
- Dobrze. - To dobrze.
Pójdę zdjąć tę piżamę.
- Na razie. - Pa.
- Dzięki, William. Schodami w dół. - Dzięki, Vic.
Gary?
Gary Valentine. Miło cię widzieć. Co tam?
Promowałem Pod jednym dachem w Jerry Best Show.
- Boże, ale drągal! - Cześć, Gale.
- Miło cię widzieć. - Urosłeś.
- Tak. - Widać jadłeś warzywa.
I akcja.
Nowy garnitur Searsa „10 w 1”. Noś go tak.
Albo tak.
Albo w wersji z kamizelką. I w siedmiu innych.
Super, wciąż trzymasz poziom. Dzięki. Fajnie, że się zgłosiłeś.
Co u ciebie?
Dobrze. Rozwiodłem się, ale za to chudnę, więc...
Czyli fajnie.
- Wyglądasz świetnie. - Dzięki. Próba czytana?
Jasne. Do roboty.
I akcja.
„Moja twarz jest...” Przepraszam. Mogę zacząć od nowa?
„Moja...”
„Moja twarz to pryszczata katastrofa, nie wiem, co robić”.
Cięcie. Fanta-bosko!
- Wciąż masz pazur. Bomba. - Dzięki, Gary.
- Fajnie było was widzieć. - Ciebie też. Pa!
Na razie.
ODBIÓR ZAMÓWIEŃ
Zjemy burgery tu czy w domu?
Wolisz w domu?
Tak, jedźmy.
Co ma zrobić mama? Spać z dziećmi?
Odmówić Henriecie? Czy zadbać, żeby każdy miał własny śpiwór?
- Zadbać o śpiwory. - 13- letnia córka
chce zaprosić na noc koleżanki i kolegów. Co powinna zrobić mama, Mike?
Nie mam żadnych wątpliwości. Odmówić Henriecie.
Oddzielne pokoje? Nie sądzę.
Halo?
Zastałem Alanę?
Tak. Kto mówi?
Lance.
Momencik.
Alana, Lance do ciebie!
Halo?
Lance?
Halo?
Słyszysz mnie?
Słyszę czyjś oddech.
Ktoś dzwoni.
Ślicznie.
Lance?
Jesteś gotów na przyjemną kolację?
Bardzo. Jeszcze raz dzięki za zaproszenie.
Cudownie.
Czy odmówisz błogosławieństwo nad chałką?
O rany, dzięki. Ale, z całym szacunkiem, powiem pas, jestem ateistą.
Jesteś Żydem.
No... z pewnością masz rację.
Wychowałem się w judaizmie, ale potem podążyłem drogą ku ateizmowi.
Nie umiem wierzyć w Boga, widząc wokół cierpienie.
Wietnam. No wie pan. Więc z całym szacunkiem powiem „nie”.
Nie zmówię modlitwy, ale dziękuję.
Jak wygląda twój penis?
Co?
Jak wygląda twój penis?
Chyba tak jak standardowy penis.
Jest obrzezany?
Tak.
No to, kurwa, jesteś Żydem!
Dlaczego to robisz? Dlaczego? Mógł zostać moim chłopakiem!
Nie przyprowadzaj kretynów na wieczerzę szabatową.
- Jest ateistą i aktorem, i jest sławny! - I jest Żydem.
Wyrwałby mnie stąd! Este, nie patrz na mnie. Ani się waż!
- Zawsze patrzysz! - Przecież nic nie mówię.
A ty? Co sobie myślisz?
„Jestem Este. Ideał. Pomagam rodzicom. Sprzedaję nieruchomości.
„Nie to, co niepozbierana Alana, która sprowadza tu idiotów”.
- To znaczy... - Wiedziałam.
Wiedziałam, że tak myślisz.
Wiecznie coś sobie myślisz, myślicielko. Myślicielka! Myślisz i myślisz!
- Nie można ze wszystkimi walczyć. - Pierdol się, Danielle!
SKLEP Z PERUKAMI U PANA JACKA
Witaj, kotku. Czym mogę służyć?
Co to takiego?
To łóżko zrobione z wody, skarbie.
Jak masz na imię?
Gary.
Może wejdź i przyjrzyj się z bliska.
Nie ugryzie.
Śmiało, kotku.
Fajne, co?
No i hop.
NAJLEPSZY SEN
I wrzuć na luz.
Jaka jest cena?
69,95 $.
Rajcuje cię to? Zachwyca cię?
Nikt już nie będzie sypiał na materacach.
To skansen.
Dobre dla zgredów.
Dużo ich sprzedajecie?
Jesteś pierwszym klientem.
- Od kiedy jest w ofercie? - Od paru dni.
Najnowszy trend.
Wystrzałowa technologia snu i marzeń sennych.
Luksus w płynie.
Możesz oczarować znajomą damę.
TARGI NASTOLATKÓW POP EXPO
Musi tu zejść.
Wydzwoń go albo ściągnij siłą.
- Chodźcie. - Dzwoń do Vince'a.
Mówiłem, targi się jeszcze nie rozpoczęły!
Boże...
Nie wiem, po co tu ciągle schodzę, serio. NIkt mnie nie słucha.
Sonny i Cher, Tim. Sonny i Cher.
Nie. Bez Sonny'ego.
- Mają to gdzieś. - Nieczynne.
- Nie dotykać. - Rok w rok to samo.
Jeszcze zamknięte.
- Pan to prawdziwy Herman Munster? - Jeszcze zamknięte. Tak, prawdziwy,
ale nie wolno wam tu przebywać. Zakaz wstępu.
Uciekajcie!
Hej, Gary.
- Mam genialny pomysł. - Mów.
Mam fajkę taty.
Dajmy klientom trochę trawki, podkręcimy sprzedaż łóżek wodnych.
Fakt, to dobry pomysł. Przyniesiesz z wozu resztę?
- Jasne. - Dzięki.
Dziwolągi.
Popatrzmy.
Motorynka Taco.
Czarne światło.
Fotobudka.
Dobra. Czas na sprzedaż łóżek.
I jest moja gwiazda.
- Do mnie, luzacy! - Magia.
Głowa tu, patrzysz tam.
Cudownie. Patrz tam.
Ręka tak.
Kto chce być sławny?
- Hej, Gary. - Pomyślcie, ile...
Chyba mam namiar na LSD. To nie lepsze niż trawka?
Nie. Trzymaj się trawki.
- Dobra. - Trzymaj się trawki.
Byłyście nad oceanem?
- A co? - Pewnie.
Wiecie, jak relaksuje unoszenie się na wodzie?
Na wodzie?
Tak samo działa łóżko wodne Mokry Spód.
Podkręcaj atmosferę, Kiki.
Okręg Szkolny Los Angeles, najlepszy okręg na świecie.
Miss Pasadena, panie i panowie.
A teraz Mary, z samego serca Burbank.
Mary, czyli Miss Burbank.
Szef kuchni w trzecim pokoleniu. Jej babcia i mama...
Cześć, boska.
Cześć, przystojniaku.
Często tu przyjeżdżasz?
Nie. Nie jestem nastolatką.
Sprzedaję kolczyki za koleżankę.
Jesteś w dołku? Masz kłopoty ze snem?
Teraz, kiedy o tym wspominasz...
Kłopoty z chłopakiem?
Oklaski dla wszystkich finalistek.
Nie mam chłopaka.
Więc nie mam kłopotów.
To świetnie.
Pokażę ci największy przełom w spaniu od czasu wynalezienia sprężyn.
...i filmy z Tarzaną.
Widziałem już takie. Świetna sprawa.
- O, cześć, Kiki. - Alana. Co ty tu robisz?
Odwiedzam małego Davida Cassidy.
- A ty? - Pracuję dla niego.
Co ty powiesz?
Ile masz kropeczek?
Nie wiem. Chyba nawet nie liczyli.
- Gary! - Co się dzieje?
Panowie!
- Co jest...? - Gary!
- Panie władzo, co...? - Nie!
To nieporozumienie.
- Co zrobiłeś? - Co takiego zrobiłem?
- To małolat. - I to niewinny.
- Ma swoje prawa! - Za co?
Numery odznak?
- Co mi zarzucacie? - Złożę skargę naczelnikowi policji!
Dokąd go wiozą?
Gary, bez paniki. Odszukam cię. Nie martw się, dobra?
Ma niebieską koszulę i rudawe włosy. Jest uzbrojony i niebezpieczny.
Kurwa.
Spierdalać, małolaty!
Podejrzany skręcił z Vine w Selma,
a potem skręcił w lewo przy Palladium.
Niebieska koszula, jasne spodnie. Biały, 16 lat, rudawe włosy.
Mam 15 lat. 16 kończę za miesiąc.
Pójdziesz siedzieć, dryblasie. Za zabójstwo.
Miłej zabawy w Attica, gnoju.
Czy to ten?
A skąd!
Chodź!
Wyjdź!
No, chodź!
Coś ty zmalował?
Zabiłeś kogoś?
Miałeś ze sobą prochy?
Czym im podpadłeś?
- Masz tę fajkę? - Nie...
Nie, wywaliłem ją.
Hej, „Mokry spód” brzmi tak, jakby ktoś nasrał w gacie.
Wiem!
Kiepsko się kojarzy.
Was to śmieszy, ale chętny na łóżko
nie chce myśleć o sraniu, pełnych pieluchach czy klocku w gaciach.
W łóżku nie tylko się śpi.
Zdaje się, że masz na myśli seks.
„Mokry spód” nie rozpala żądzy.
- Nie nagrzałaś się? - Nie.
Łóżka wodne są ostatnio na ustach wszystkich. I to nie bez powodu,
bo to największa innowacja w sferze snu od wynalezienia sprężyn.
Jeśli myślisz o zakupie, zamów łóżko z dowozem pod drzwi.
Zadzwoń do światowego potentata, Pacific Waterbeds.
Oferują łóżka Gruby Bernie w wersji king size. Świetna nazwa.
180 na 210 centymetrów, mebel wart 100 $ za jedyne 39,95.
39,95 $ i masz własnego Grubego Berniego. Wystarczy, że zadzwonisz.
Wybierz 451-3631
i Gruby Bernie podjedzie pod drzwi twojego domu.
Z 10-dniową gwarancją zwrotu pieniędzy.
Ukochana osoba cię pokocha. Czy jest to ona, czy on,
czy dwójka, czy trójka. A może chcesz wyznać miłość,
tylko nie wiesz, jak to zrobić?
Zrób to, kupując wersję king size. Sam się za to pokochasz się.
A może wolisz zalec solo we własnym łóżku wodnym
bez towarzystwa? To się nazywa narcyzm!
Tu KPPC Pasadena, a za chwilę The Doors.
Masz rację. Jak zawsze.
Gruby Bernie, czym mogę służyć?
Świetnie.
Pacific Waterbeds i Gruby Bernie. Czym mogę służyć?
GRUBY BERNIE
Cześć, Gene.
Co dziś mamy?
Cześć, Gene.
- Cześć. - Tylko kilka kartonów.
Dupki!
Bierzcie to.
- 20, 25, 30. - Mam 400.
400.
- 150. - Mam 400...
a ty masz...
Moment. A piątka?
- Tu mam 50. - 5, 10. 15. 20. 25. 30.
- 30. - A tu 21.
- A drobne? - Chyba 19.
Kiepsko na początek.
- Mamy 21. - Było tylko 19.
„Gruby Bernie”.
Na dole mniejsze litery.
- Za często powtarza się „Gruby”. - Zmniejszymy czcionkę i będzie dobrze.
A potem...
Spróbujmy...
Jesteś leworęczna?
Tak. Nie wiedziałeś?
Nie.
Nie znałem jeszcze leworęcznej osoby.
Naprawdę?
GRUBY BERNIE
Gary!
Jest!
Jak miło.
- Co słychać? - Miło cię widzieć.
- Cześć, Mioko. - Nie, to moja nowa żona, Kimiko.
- Cześć, Kimiko. - Śliczna jak obrazek. A ta ślicznotka?
To moja pani, Alana.
- Miło mi. - Wspólniczka.
Miło mi.
Miło mi poznać.
- Jerry, chciałbym pogadać o... - Moment!
Zróbmy to po bożemu. Usiądźmy i napijmy się, dobrze?
- Super. - Idźcie pierwsi.
ŁÓŻKA I PUFY WODNE
Gary, kocham cię i zrobię dla ciebie wszystko, ale
to po prostu nie pasuje do mojej restauracji.
Jesteśmy Japończykami, a łóżko wodne jest czysto amerykańskie.
Kimiko, co myśli o to łóżko wodne?
Co mówi?
Trudno powiedzieć, nie znam japońskiego.
Gary, chcę pomóc,
ale nie da się ci pomóc bez eksponowania tych rzeczy?
Hej, Alana.
Hej, Frisbee.
Pracujesz tu?
Niestety. A ty co robisz?
Pomagam znajomemu sprzedawać łóżka wodne.
Gary'emu?
- Tak. Znasz go? - Jasne. Uwielbiam dzieciaka.
Uwielbiasz?
Skąd go znasz?
Wiecznie tu się kręci. Przyjaźni się z Jerrym.
Uroczy mały krętacz.
Jest bystry i ma głowę do biznesu.
Wciąż pracujesz dla Tiny Toes?
Nie, zostałam wspólniczką Gary'ego.
Jego prawą ręką?
Namawiał cię na ręczne robótki?
- Tak, wiecznie się tego dopomina. - Dobra. Przekażę ci tę pałeczkę.
No to na razie, Frisbee.
Pozdrów ode mnie siostry.
Wrażenie jest takie,
jakbyś był na mokrej, gąbczastej, mało sprężystej trampolinie.
Seksowniej.
Seksowniej. Mów seksowniej.
A nie można... wypróbować egzemplarza wystawowego?
Nie, ale możemy dostarczyć łóżko z gwarancją zwrotu pieniędzy, gdyby...
Seksowniej,
- bo nie kupi. - Zastanowię się i oddzwonię.
- Nie daj mu się rozłączyć. - Jak masz na imię?
Ted.
- Ted? - Tak.
Ted. Uwielbiam to imię.
- Jestem Alana. - Cześć, Alano.
- Mogę wpaść i zainstalować ci łóżko? - Co?
Rozłożyłabym i pokazała ci, co i jak.
Porusza się jak ocean...
jest mokre w środku.
Trzeba się przyzwyczaić, ale kiedy już w to wejdziesz, ach, Ted...
Chyba nie będziesz miał więcej pytań.
No i sprzedałaś łóżko wodne, Alano. O której mogłabyś się z nim zjawić?
Ojej... Jaki napalony.
Muszę najpierw skończyć pracę.
Tak?
Tak. Wredny, stary szef każe mi cały dzień tyrać.
Powiedz Grubemu, że masz zlecenie i wyjdź.
- Gruby Bernie jest taki podły, Ted. - Słyszę.
Trzyma mnie w zamknięciu.
- Ale wiesz co, Ted? - Co?
Wiem, że pokochasz nasze mokre łóżka.
- Wiesz, co mają? - Co?
Drewniany zagłówek. Bardzo sztywny i prosty...
- przywierający do ściany. - Brzmi super.
- Nie mamy zagłówków. - Przekażę słuchawkę koledze Kirkowi.
Podasz mu swoje dane, a ja się zjawię u ciebie później.
Dzięki, że nas wybrałeś. Miłego dnia.
Co ty robisz? Nie mamy łóżek!
No to załatwmy je. Woda w plastiku to balon z wodą.
Z ramą to łóżko. Jedźmy do Northridge Lumber.
- Napisałem ci tekst, a improwizujesz. - Mówiłeś: „seksowniej”.
Ale nie: „Jedź do niego i wleź mu do łóżka”.
Mówiłam, że mam talent aktorski. Mówiłam.
Jeśli chcesz, żeby było seksowniej, będę, kurwa, ociekać lubieżnością.
Każdy ma inne marzenia i pomysły, więc...
Na każde pytanie odpowiadaj „tak”. O cokolwiek spyta.
Spyta, czy umiesz śpiewać - „tak”. Czy umiesz tańczyć - „tak”.
- To akurat umiem. - Tak, wiem. Ja wiem.
Ale jeśli spyta, czy umiesz robić coś, czego nie umiesz, też odpowiedz „tak”.
Możesz się tego douczyć, kiedy już dostaniesz rolę.
Na każde pytanie odpowiadaj „tak”.
O cokolwiek spyta,
- mów, że tak... - Dobra, rozumiem.
- Cześć, Janice. - Cześć, Gary.
- Mary. - Skarbie!
Gary mówił, że zaliczyłaś kurs Miltona Farmera w Everywoman's Village.
Tak.
Podziwiam to, co robi dla młodych aktorów. To prawdziwy cudotwórca.
Masz ciepły uśmiech.
Co jest... bardzo mocnym atutem.
I masz bardzo żydowski nos.
Co staje się ostatnio bardzo modne.
- Mam wiele próśb o żydowskie dziewczyny. - Poważnie? To świetnie.
Nie.
Nie!
Ucałuj Tatum.
Uprawiasz sporty? Masz bardzo jędrne ciało.
Tak.
Czy umiesz jeździć konno?
Tak.
Umiesz się fechtować?
Tak, umiem.
- Grasz w koszykówkę? W baseball? - Tak.
- W piłkę nożną? - Tak.
Masz jakieś inne zdolności, o których powinnam wiedzieć?
Trenowałam krav magę.
Pierwsze słyszę. Co to jest „krew maga”?
Izraelska sztuka walki. Używana na polu bitwy.
Tata był w armii izraelskiej. Wszyscy ćwiczyliśmy.
Więc powiedzmy... że to odmiana karate.
Raczej „Jak użyć długopisu, by wykłuć komuś oko”.
Wojowniczka, co, kurwa?
Lubię takie.
Widzę to.
Przychodzisz tu, starasz się być grzeczną ślicznotką,
ale w rzeczywistości przypominasz mi...
psa.
Angielskiego pitbulla...
z seksapilem...
i...
bardzo żydowskim nosem.
- Znasz jakieś języki? Poza angielskim. - Hebrajski.
- Oprócz hebrajskiego. - Przepraszam.
Hiszpański...
francuski...
łacinę...
i portugalski.
Bueno.
Fantástico.
- Zgodzisz się grać topless? - Tak.
Nie.
Role przeją ci koło nosa, jeśli damy szlaban na nagość.
Zagrasz nago, ale ze mną się nie miziasz?
Pokażesz cycki światu, ale nie mnie.
- Kazałeś mi mówić „tak”. - Ale nie na to!
- Nie wiedziałem, co odpowiedzieć. - „Nie!”
Gdybym dostała rolę, nie miałabym oporów. Aktorki ciągle się rozbierają.
- Co w tym złego? - W kinie jest teraz za dużo nagości.
Jesteśmy przyjaciółmi, Alano.
A jednak pokazałabyś cycki widzom, chociaż mi tego odmawiasz.
- Czemu nie poprosisz o to rówieśniczki? - Bo proszę ciebie!
- Naprawdę chcesz zobaczyć moje cycki? - Tak.
- Gdzie Greg? - W swoim pokoju.
A mogę dotknąć?
Nie!
I jeśli ktoś się o tym dowie, nie chcę cię znać!
Do jutra.
Myślisz, że to dziwne, że trzymam z Garym i jego kumplami?
Nie.
A ja myślę, że dziwne.
Jest tak, jak sama chcesz myśleć.
Myślę, że to dziwne, że zadaję się z Garym i innymi 15-latkami.
GRUBY BERNIE WIELKIE OTWARCIE
ŁÓŻKA I PUFY WODNE
Cieszysz się?
Tak, cieszę się. A ty?
Jeśli ty się cieszysz.
Jasne, że się cieszę!
Wyglądasz bomba!
Serio?
Na przykład model Ziemia, Ahoj! jak na napisie.
Można odpłynąć.
Model idealny na plecy i szyję.
A arabski winyl nie ma sobie równych.
Testowaliśmy go
w najgorszych warunkach...
- Wielki Bernie. Dla poważnych śpiących. - Tak?
„Klasyczny projekt kopiowany przez wszystkich innych”.
Chłopcy, spokój. Nie ma siłowania się na łóżku.
Ogląda puf, ale trzeba jej wcisnąć Wielkiego Berniego.
- Sue Pomerantz. - Gary Valentine!
Model Baśń z Tysiąca i Jednej Nocy, z górnej półki, 100% arabskiego winylu.
Ulubiony materac Berniego w wersji king size.
Z podgrzewaczem, zagłówkiem,
popielniczkami po bokach i wbudowanymi lampami.
A jeśli Gruby Bernie zaśnie na swoim łóżku wodnym z petem?
Świetne pytanie.
Woda jest zbyt zimna, by papieros przepalił powłokę.
- Sprytne. Więc jest chłodzony? - Latem tak, zimą nie.
A oto łódź rzeczna Ziemia, Ahoj!,
- również z arabskiego winylu. - Witamy.
Proszę usiąść na pufie.
Polecamy łóżka wodne i pufy.
Witamy u Grubego Berniego.
Cześć.
Witamy.
Mają certyfikat UL. Czyli wszystko można.
Cześć. A kto to taki, Gary?
Cześć. Jestem tu menadżerką. Alana.
Alana - Sue, Sue - Alana.
Cześć, miło cię poznać.
Gary, mogę cię na chwilę ukraść? Nie wiem, jak wypełnić formularze.
Zaraz przyjdę.
Tylko szybko, bo w papierach wszystko musi się zgadzać.
- Nie chcemy manka w pierwszym dniu, co? - Zaraz przyjdę.
- Wszystko w porządku? - Tak, jasne.
- To twoja dziewczyna? - Nie.
- A sprawia wrażenie mojej dziewczyny? - Trochę.
Nie. To znaczy... Nie. Pracuje dla mnie.
Moja dawna babysitterka.
Jestem na haju. Kirk mnie zjarał.
Jestem taka szczęśliwa, Gary.
Gratulacje.
Zrobiliśmy to razem, co?
- Tak. - Zrobiliśmy to. Cieszysz się?
ARABSKA NOC - EGZOTYCZNY LUKSUS
UPOMINKI - AKCESORIA
Ej, wracaj, lala!
Przepraszam! Co, u kurwy nędzy?
Alana!
Wiesz, Rainbow? Jesteś dla mnie tajemnicą. Nic o tobie nie wiem.
Kim są twoi przyjaciele, czy masz rodziców...
czy masz jakieś kłopoty...
Możesz mi się przyznać.
Tu nie ma tajemnic, Frankie.
Pochodzę z Intercourse w Pensylwanii.
- Wiem, znam wszystkie żarty. - Ja nic nie mówię.
Jest jeszcze lepiej.
Dojeżdża się tam przez Faithful.
To zapewne ciężkie brzemię.
Moi rodzice nie żyją.
Zginęli w wypadku samochodowym pięć lat temu.
Bardzo mili ludzie.
W Intercourse niewiele się dzieje.
Więc kiedy tylko skończyłam liceum,
chwyciłam torbę i gitarę, i ruszyłam do Kalifornii.
I cięciorko.
- Cudownie. - Dziękuję, Alano.
- Czytam, że umiesz jeździć konno. - Tak.
I mówisz po portugalsku.
Rainbow kocha konie i łucznictwo. Rozwijamy ten wątek poboczny.
Szukamy do tej roli aktorek, które opanowały te umiejętności.
I jeżdżę, i strzelam.
Dziękujemy, Alano. Dzięki, że przyszłaś.
Mam wrażenie, że spędziłem 10 minut z Rainbow.
A ty, Jack?
Absolutnie.
Dziękuję, panie Holden.
Wiesz...
przypominasz mi Grace.
Kelly?
Panie Holden...
Jeszcze raz martini?
Tak, proszę.
Ty też?
Jasne.
No to trzy.
Nigdy jeszcze nie piłam martini.
Jest pyszne.
Dżungla.
Tam jestem sobą.
Ale nie w tej dżungli.
W Afryce.
Tak, Afryka.
Widziałem, jak dwóch moich czarnych przyjaciół ścięto w Kongu.
Zwierzę ci się z przeżyć, którymi z nikim się nie dzieliłem.
Ale nie pytaj mnie o Kuala Lumpur.
Czy to dialogi...
czy prawdziwe wspomnienia?
Delikatne z ciebie stworzenie.
Jesteś moją Rainbow.
Jestem Żydówką.
Co w tym śmiesznego?
Mówię prawdę.
Czy to Rex, kurwa, Blau?
Kto powiedział „Blau”?
Tutaj. Blau!
Jack!
Zaczekaj, aż poznasz tego typa.
Jack, w mordę, Holden. Bang!
Ty skurwielu z piekła rodem, chodź tu!
Ty lśniący, złoty,
wysoki, niedrogi kutasie.
- Wielkie nieba. - Fajnie cię widzieć.
Bóg istnieje.
Pomyśl sześć dowolnych cyfr, odgadnę je. Serio.
Myślisz: sześć, trzy, cztery, pięć.
Fajnie cię widzieć.
- Jak miło. - Zostajesz?
Tak. Oczywiście.
Możemy zrobić coś na wynos.
Ciekawy zwrot akcji, Henri.
Tylko bez awantur, błagam.
Spokojnie, Tail o' the Cock to mój lokal.
Tak, zostaję. Stolik dla czterech. Może 38?
- Może dziś zajmiesz inny... - Stolik 38, Henri.
Na linii wzroku.
Na linii wzroku, tak? Dobrze.
Pełno benzyny na kolei.
Teraz wiesz, co chciałbym powiedzieć...
Widziałaś go kiedyś na motorze?
I dobrze.
Wiem, że wiesz, że wiedziałem i wiesz, że wiem.
- Cierpliwy ze mnie człowiek. - Akurat!
- Ktoś zaraz podejdzie. - Dzięki, Henri.
Trzeba go pilnować. O tak.
O nie. Nieważne.
Jack...
wiesz, co mam na parkingu?
- 650 cm sześciennych. - Nie, nie.
Ty łobuzie.
Pustynne sanie. Czekają na ciebie, Jack.
Powstały dla ciebie.
- Rozkręca się. - Tak.
Wiem, że się kręci. I musi się odkręcić.
Nie udawaj, chcesz.
- Nie. - Potrzebujesz tego.
O tak.
Tak?
Gary... widzę Alanę.
Kirk, mordercze spojrzenie.
Zaciśnięte zęby i bagnet na broń.
Armand!
- O czym rozmawiacie? - Drań.
Co my robimy?
Tak, panie Rex?
Trzy krzesła z poręczami z baru,
flaszka Everclear, dużo tłuszczu z kuchni.
Widzimy się przy ósmym dołku obok bunkra, dos minutos. Pronto.
Czas ucieka!
Muszę się przygotować. Na razie, dzieciaczki.
- Oglądałaś Brak czasu na honor? - Z Holdenem?
- Tak. - Jeszcze raz martini?
Mogę przynieść. Zaraz zamówię cztery razy martini.
„Mosty wiszą nad wąską szczeliną, łącząc dwa strategiczne punkty Korei.
„Oczywiście odpowiednio ufortyfikowane.
Spędzimy nad nimi 30 sekund, które wydadzą się wiecznością”.
Jedziemy do Korei?
Nie rozumiem.
- Ale jestem sexy, prawda? - „Nie ma na świecie działa,
które nie kryłoby się na tych zboczach. A stojący za nimi żołnierze
wiedzą, skąd przybywamy i dokąd się kierujemy...
Przelecimy między nimi.
Polecimy nisko i prosto...
bez elementu zaskoczenia.
A oni tam siedzą...
czekając na nas...
w nadziei, że się zjawimy.
To są mosty Toko-San, Nancy”.
Panie i panowie,
dobrzy ludzie z Cocka...
odstawcie kolację.
Ta sałatka może poczekać.
Niech ten stek wystygnie.
Dziś gościmy tu kogoś, kogo naprawdę nie trzeba przedstawiać.
To pan Jack Holden.
Tak jest.
A kto oglądał jego filmy,
ten wie, że w każdym z nich
Jack jeździ na motocyklu,
jakby nie było innych środków lokomocji.
Czy jest w dżungli, czy w Manili,
czy w Paryżu...
czy jest w Rio de Janeiro.
Na pustyni nie ma taksówek.
Dzięki, Jack.
A dla tych z was,
którzy widzieli być może filmik pod tytułem Mosty Toko-San...
Kirk.
Jack...
i przepiękna Grace Kelly.
Dziś wieczór macie szczęście.
Bo dziś
przeniesiemy Toko-San do waszego Encino.
Tak jest.
Dzięki.
A teraz wstajecie i idziecie za mną do ósmego dołka.
Chodźmy.
Tędy!
Odegrałabyś Grace?
- Nie umiem jeździć na motocyklu. - Wystarczy się mocno trzymać.
No to jedziemy.
Moja Rainbow. Pojedzie.
Zapalić ognisko! I to już!
Idziemy, ludkowie! Gęsiego!
Gęsiego. I naprzód.
Po krawędzi.
Dzięki, zacni ludkowie.
Armand, zajmiesz się tym tłumkiem?
Dobra, ludzie. Potrzebuję więcej ognia!
Więcej płomieni!
Boże.
Idealna noc na skok.
Niewiarygodne.
Przyjechał. Na pewno to zrobi.
A pewnie.
Dobra.
Mogę prosić o ciszę na planie?
Dźwięk!
Kamera A.
Kamera B.
Dobra. I klaps!
Akcja, Jack.
Pamiętasz moje prawdziwe imię?
Nienerwowo. Zuch chłopak.
Rozpalił się do czerwoności!
Jadę, Nancy!
Tak!
- Rozpieprzyłam gitarę Danielle. - Żyjesz?
Rozpieprzyłam gitarę Danielle.
O rany...
Nic mi nie jest!
Toko-San!
- Ten facet chce się napić! Do Cocka! - Do Cocka!
Toko-San!
Świat odczuł skutki wojny na Bliskim Wschodzie.
Producenci ropy zrobili z niej broń polityczną.
Zmniejszą produkcję o 5% miesięcznie,
do czasu wycofania przez Izrael wojsk z okupowanych ziem.
Jeśli kraje arabskie dotrzymają słowa, produkcja spadnie
o 50% w skali roku.
Zdaniem części polityków
utrzymanie arabskiego embarga
pogorszy znacząco kryzys paliwowy,
co może skutkować racjonowaniem benzyny.
SZWEDZKI KLUB WYMIANY ŻON
Niedobory dotkną każdego z nas bez wyjątku.
Fabryki, samochody, domy i biura
zaczną zużywać mniej energii, do czego nie nawykliśmy.
- Kryzys paliwowy nie oznacza... - Wiedziałeś o embargu na ropę?
Że co?
Rozumiesz coś z tego?
Gigantyczne korki to w Los Angeles coraz częstszy widok.
Nasze łóżka są z winylu, Gary.
- A winyl produkuje się z ropy. - Serio?
- Tak, kurwa. Myślałeś, że ze złota? - Nie wiem, myślałem, że to...
- Myślałem, że to... - Co? Czary?
Sztuczny materiał. Coś jak guma.
Którą też produkuje się z ropy, cepie.
Próbowałam wczoraj wieczorem zatankować. Z mizernym skutkiem.
Miałam przy sobie tylko parę dolarów. Boję się, co będzie w weekend.
To koniec świata, Greggo!
BRAK PALIWA? WYPOŻYCZ ROWER
- Hej, koledzy! - Cześć!
- Który z was jest szefem? Ty? - Tak, ja.
Możemy chwilę pogadać?
- Jasne. - Dzięki. Zrób im chwilę przerwy.
Chwila przerwy.
No więc tak...
- Wiesz, kim jestem? - Tak.
Z kim chodzę?
Z Barbrą Streisand.
Barbrą Streisand.
- Sand. - Sand. Jak piaski,
- ocean, plaże. - Barbra Streisand.
Źle.
Kpisz sobie, kurwa?
Dobra, olać to. I tak jej nie poznasz.
Bo ona... A mówią, że ja jestem trudny.
Wybieramy się do kina, jadę po nią, więc was tu zostawiam.
Zwykle nie zostawiam w domu obcych, ale tak się spóźniliście...
- Nie mieliśmy benzyny. - Wsadź se tę wymówkę w dziurkę od siurka.
- Jak masz na imię? - Gary.
- Dużą masz dziurkę w siurku? - Standardową.
Skąd wiesz? Co byś czuł, gdybyś sobie tam wsadził tę wymówkę?
- Bolałoby, co? - Tak.
Ale chcę ci to zrobić.
Nie chcę, żebyś się bardziej spóźnił, możesz już jechać.
Patrzcie, jaki bezczelny skurwiel.
Lubię takich.
Dogadamy się jak kolesie z ulicy.
Tak.
Nigdy czegoś takiego nie widziałem.
Bez ceregieli, prosto z mostu.
Masz małą...
Masz plamkę na lewym oku, niedobór witaminy K.
Gadam, kurwa, jak lekarz. Łykaj witaminę D. I tran.
Widzisz to ferrari daytona? To mój wóz.
Ma pełny bak. Zajadę na czas do kina.
Bo nie jestem jełopem, jestem Jon Peters. Mój jedyny problem to miłość do dup.
Uwielbiam dupczyć. Bardzo.
- Uwielbiam. To twoja siostra? - Nie.
- Dziewczyna? - Nie.
Kiedyś mnie ta obsesja dobije.
- Wiesz, ile zaliczam dup? - Nie.
Wszystkie.
Wszystkie są moje.
- Lubisz Barbrę Streisand? - Tak.
Lubisz?
Tak.
Ja też.
Może się znudzić, ale...
Tak.
Zabiję ciebie i twoją rodzinę, jeśli nagnoicie mi w domu.
- Jasne? Masz kota? - Nie.
- Psa? - Nie.
- Brata, siostrę? - Brata.
Brata? Zaduszę ci brata.
Steve będzie was miał na oku.
Miło cię było poznać, Gary. Masz być przerażony.
Stawką jest twoje życie.
Ale to już wiesz, nie?
Prawo ulicy.
Pani Streisand?
Tu Steve.
Tak, właśnie wyszedł.
Może chciałaby pani wiedzieć, że zamówił wieczorem łóżko wodne.
W tej chwili.
Czworo dzieci i dziewczyna, a może młoda kobieta. Trudno mi ocenić.
Tak. Jasne.
Tak. Oczywiście. Dzięki, pani Streisand. Pa!
Pracowałem z Julie Andrews.
Trudna osoba.
Groził, że zabije Grega.
EKOLOGICZNE ŻYCIE GRUBEGO BERTIEGO
Koniec, spadamy.
Czuby.
„Zaduszę ci brata”.
Korciło mnie, żeby mu powiedzieć: „Nie, to ja cię zaduszę”.
Korciło mnie, ale zachowałem spokój. Zachowałem spo...
Posuń się!
Cofnij. Kurwa mać.
Wracamy pod górę, dobra?
Jak poszło?
Dobrze, w porządku.
- Nie narobiliście chlewu? - Nie.
W porządku? Dobrze widzisz?
- Tak. - Może...
Wjedź tyłem na podjazd, a potem naprostuj.
Steve!
Dałeś ciała, facet. Dałeś ciała. Dzwoniła?
Nie.
Cholera jasna, Steve.
Gdzie jest...?
Zero paliwa w pierdolonym wozie, Stevozie!
Kurwa mać!
Długo ze sobą jesteście?
- Ja i ona? - Tak.
- Nie jesteśmy razem. - Nie.
Dlaczego nie?
A ja wiem?
Mam 28 lat.
- Że co? - Mam 25 lat.
25? Kiedy masz urodziny?
W grudniu.
Czyli koziorożec? Strzelec?
Strzelec.
Którego grudnia? 13?
15.
Chybiłem tylko o dwa dni.
Co chcesz dalej robić?
Masz siostry, braci czy coś?
Siostry.
Starsze czy młodsze?
Starsze.
Jesteś najmłodsza?
A tata? Masz z nim dobry układ?
- Tak. - Czym się zajmuje?
- Nieruchomościami. - Tak?
To on cię uczył jeździć? Świetnie ci to wychodzi.
Dzięki.
To nie takie proste. Gary nie potrafi.
Dobra, zwolnij. Stoi tutaj.
Podjedziesz bezpiecznie? Tak?
Na pewno?
Tak myślę.
Dobra, wystarczy.
Nie chcę cię obarczać kosztami naprawy. Może ja wezmę kierownicę,
a ty tylko depnij po sprzęgle i wciskaj hamulec. Zrobimy to razem, tak?
Zrobimy to razem.
No to już. Właśnie tak. Gładko... gładko. Oddychaj.
Chyba się uda. Tak. Uda się. Chyba się uda.
Patrz. Popatrz tam. Widzisz?
Gotowe.
Udało się.
Świetnie, Alano.
- Tak. - Nie puknęliśmy go.
Ja...
Ale ty pięknie pachniesz!
Zatankujcie i spadam.
O kurwa.
Ale kolejka.
Jak sardynki w puszce. Dobra, w lewo. Ani myślę stać w tym pierdolniku.
Tamten wóz przepuść.
Dobra, a teraz stop.
Spokojnie, zjadą z drogi.
Dobra. I zatrzymaj się.
Boże! Ja pierdolę, kurwa mać.
Co tam masz, skurwielu?
To terytorium Czumaszów, kurwa!
Nawet nie wiedzą, gdzie się znajdują.
Tak, skurwielu, zgadza się.
To od teraz mój pistolet.
Jedź. Dawaj.
- Wrzuć wsteczny. Wsteczny. - Teraz?
Twój ruch!
- Wyluzuj. - To mój pistolet.
POMPY NIECZYNNE
Chcesz trochę paliwa, Jon? Mam twoje paliwo.
Mam tu twoje paliwo, Jon.
Ferrari Jona Petersa.
Nie.
Gdzie jesteśmy?
Nie wiem.
Nie mamy paliwa, trzeba pchać.
Co się kurwa, gapisz?
Co robisz?
Wsiadaj.
Uwaga!
Jeśli na Ventura będzie zielone,
skręcimy w prawo do stacji 76.
Skręć w lewo, Mobil jest bliżej.
- Oleję znak stopu. - Ufam ci.
O ja cię, Alana! Co za hardkor!
Hardkor, Alana!
Chłopaki, wszystko gra? W porządku?
Udało nam się! Alana, udało ci się. Udało nam się!
Jakim cudem przeżyliśmy?
URZĄD POCZTOWY W ENCINO
Co...?
Zamknięty kiosk w środku pieprzonego...
Tak, zgadza się!
Słyszałaś o aferze z tym drugim instruktorem na korcie?
- Cześć. - Lubicie masło orzechowe?
Masło orzechowe?
- Nie bardzo. - Nie?
- Kremowym czy chrupiącym? - Z jakim wolisz.
Wolę chrupiące.
Która ma lepszy bekhend?
NASZ ZIOMEK WACHS NA BURMISTRZA
- Halo? - Brian?
Tak?
Cześć, mówi Alana Kane.
Alana.
Rany. Cześć. Jak się masz?
- Dobrze, a ty? - Jakoś leci. Co porabiasz?
Niewiele.
Czy wciąż pracujesz dla Joela Wachsa?
Tak, nie inaczej.
Potrzebujecie wolontariuszy?
Nieustająco.
Mówisz o sobie?
Tak.
Alana...
dołącz do sztabu. Potrzebujemy cię.
- Zawsze pilnie odrabiałaś lekcje. - O mój Boże, pamiętasz?
Pewnie. Jak mógłbym zapomnieć?
Potrzebujemy cię.
WYBIERZMY JOELA WACHSA WACHS NA BURMISTRZA
NASZ ZIOMEK WACHS NA BURMISTRZA
JOEL WACHS NA BURMISTRZA LOS ANGELES
WŁAŚCIWY CZŁOWIEK Z WŁAŚCIWYCH POWODÓW
- Jak się masz? - Dobrze, a ty?
- Też. Fajnie cię widzieć. - Ciebie też.
Przedstawię cię. Witaj w sztabie wyborczym.
- Miło mi. - A to jest Elizabeth.
Spencer... przy telefonie Chuck.
Dzwonimy.
Joel, jesteś najmłodszym radnym miasta i jedynym kawalerem.
Masz czas na życie towarzyskie?
Singiel ma więcej czasu na pracę. Grafik radnego nie sprzyja rozrywkom.
- Co na to dziewczyny? - Nic nie mówią.
Nie randkuję.
To szalenie trudne, uczestniczyć we wszystkich oficjalnych wydarzeniach,
pogodzić je z zapełnionym grafikiem. Ale... myślę, że wkrótce zjawi się ktoś,
kto zechce dzielić ze mną trudy...
Z pewnością nie brak chętnych.
Wciąż słyszę: „Znam dziewczynę w sam raz dla ciebie”.
Poznałem wspaniałe kobiety ze swojego okręgu.
Ale powtórzę to, co im powtarzam: „Przykro mi, mój czas nie należy do mnie”.
- Cóż... powodzenia. - Dziękuję.
Jeszcze tylko zdjęcie, panie Wachs.
Wymawia się Wachs.
Jeśli można, to tutaj... Tak.
Proszę stanąć przy mamie. Ładne wspólne zdjęcie.
Tyle pani robi dla jego kampanii...
To jest Alana Kane.
- Wolontariuszka? - To dla mnie zaszczyt.
- Raczej dla mnie. Witam w sztabie. - Stawiam na rzetelność.
Ja też.
- Wiem. - I uczciwość.
Jak ja.
Oto tereny publiczne
zakupione przez władze za 34 000 $, choć są warte miliony.
Sam Yorty i jego kolesie
są gotowi zniszczyć ten piękny łańcuch gór o powierzchni 91 tysięcy hektarów
za przysługi, łapówki i brzydkie domy, na które stać tylko ich znajomych.
Ale wcale nie musi tak się dziać. Rozumiem,
to obłęd. Wszyscy mówią o rewolucji... Ale nie musi do niej dojść.
Wystarczy, że u władzy znajdą się osoby,
które nie zapomną o swoich obietnicach wyborczych.
I cięcie. Super.
- W punkt. - Ekstra.
- Tak. - Cudownie, Joel.
Fakt.
Gotów? W porządku?
Tak.
Co pan powie tym, którzy wytykają panu młody wiek i brak doświadczenia?
Podziękuję im za komplement.
Przepraszam... Powtórzysz to? Nie nagrało się.
Naprawdę?
Tak. Tak...
Przepraszam.
A teraz się nagrywa?
Jeszcze raz.
Panie radny...
Co powiesz tym, którzy zarzucają ci młody wiek i brak doświadczenia?
Podziękuję im za komplement.
Widzę to tak...
- Przepraszam. Rejestrujemy to? - Taśma się skończyła.
Pięć minut przerwy, przepraszam.
To nic.
Joel, pamiętaj, że jutro mamy spotkanie
- w Toluca Lake. Nie spóźnij się. - A sprawa flipperów? Art wydzwania...
- Słyszałeś o Sachsie? To koniec. - Tak.
Przegłosowany. Klamka zapadła.
Flippery znów będą legalne. Pierwszy raz od...
Zdelegalizowano je w 1939, uwierzysz?
Tak. Przestarzała ustawa dyskryminująca długo się trzymała.
Jak mam dzwonić do Arta, muszę mieć pewność, że to utrącą.
Utrącą. Zasięgnąłem języka w sądzie.
To koniec. Jutro ogłoszą decyzję.
Tak. Gary Valentine.
Założyłem nową firmę
i chciałbym kupić flippery.
Nie?
Dzięki, że odebrałeś. Miłego dnia, Jimmy.
Robisz to, co myślę, że robisz?
- A co twoim zdaniem robię? - Szukasz na rynku flipperów.
To właśnie robię.
Bo?
Bo możemy wystartować jako pierwsi.
Stworzyć Pałac Flipperów Grubego Berniego.
Spędzasz dzień z wybitnym człowiekiem, który chce coś w mieście zmienić,
i jedyne, co do ciebie dotarło, to legalizacja flipperów?
Nie tylko to do mnie dotarło.
Halo. Tu Gary Valentine.
Don, dzięki, że tak szybko oddzwaniasz.
„Szybko”? Kim ty w ogóle jesteś?
Tak.
Czy mógłbym w dogodnym dla ciebie czasie przyjść i obejrzeć sprzęt?
- Ja cię kręcę, Gary. - Świetnie. Super.
Jestem niedaleko, za 10 minut wpadnę. Dzięki, Don.
- Nie podwiozę cię. - Nie musisz. Sam poprowadzę.
- Sam siądziesz za kierownicą? Chojraku. - Tak zrobię.
Jeśli zaczniesz palić te papierosy, porzygasz się potem jak cipa.
Po nich?
Po tych tutaj?
„Mayburn, king size”.
Nie odważysz się.
Jestem bardziej cool niż ty. Nie zapominaj o tym.
Nie mów mi, jaki jestem, starsza pani.
Co takiego?
- Powiedziałem „moja pani”. - Co?
- „Moja pani”.
Nie musisz mi mówić, jaki jestem cool.
Nie jesteś cool i jedzie ci z ust.
Ty tak twierdzisz. I jesteś stara.
Jestem stara?
Nie jestem cool?
Naprawianie świata nie jest cool?
- Spytaj Briana, czy jesteś cool. - Spytam.
A kto uważa, że ty jesteś cool? Twoi fani od łóżek wodnych?
Sue, Kirk i Mark?
Mam też innych znajomych.
Nawet nie wiesz, co się dzieje na świecie.
Myślisz, że świat się kręci wokół Gary'ego i jego pierdółek.
- Bo tak jest. - Nie. Bo świat to coś więcej.
- Nieprawda. - Prawda.
Dalej pstrykałabyś po szkołach fotki uczniów, gdyby nie ja.
Ty gadasz o flipperach.
A ja jestem politykiem.
Muszę zrobić z sobą porządek.
No to rób.
- A ty dokąd? - Wychodzę.
Dobra, zawiozę cię.
Chcesz obejrzeć te głupie flippery czy nie?
Gary, powiozę cię, nie ma sprawy.
Masz coś z głową?
Nie wsiadaj.
Ani się waż, kurwa, wsiadać.
Gary, kurwa, Valentine, jeśli wsiądziesz...
Nigdy więcej się do ciebie nie odezwę.
Stój!
Dzień dobry. Alana Kane, biuro radnego Wachsa.
Nie przeszkadzam?
Czy wie pan, że radny Wachs chce zredukować poziom korupcji...
No to wal się.
JOEL WACHS NA BURMISTRZA
Co jest z tą analizą?
To broszka Lena Bartona. Nieduże, ale...
Mówi Alana Kane z biura radnego Wachsa, nie przeszkadzam?
Dzwonię...
Przepraszam, muszę kończyć.
Przepraszam.
- Mogę ci coś powiedzieć? - Tak.
Słynę z tego, że jestem... nieco zapominalski, roztargniony i...
No właśnie, nie pamiętam, o czym mówię.
Odkąd się pojawiłaś, czuję się bardziej zorganizowany, ogarnięty i zmotywowany,
więc... dziękuję ci za to.
I ja dziękuję.
To wszystko.
Mówi Alana Kane z biura radnego Wachsa. Nie przeszkadzam?
Czy słyszał pan o jego zamiarze
zmniejszenia korupcji w...
No to pierdol się.
WŁAŚCIWY CZŁOWIEK Z WŁAŚCIWYCH POWODÓW
Biuro radnego Wachsa, czym mogę służyć?
- Hej, to ja. - Cześć.
- Co robisz? - Pracuję, a ty?
Był tu Gary, zostawił ulotkę swojego Pałacu Flipperów.
I co powiedział?
Upewniał się, czy pójdziemy.
I czy o tym wiesz.
Co jeszcze mówił?
Myślę, że się za tobą stęsknił.
Tak powiedział?
Nie, ale wyglądał bardzo nieszczęśliwie.
I słodko.
Pytał o Briana.
- Wybierz się do jego salonu gier. - Nie mogę, jestem w pracy.
Mają pepsi gratis.
Lokal jest czynny do północy.
- Pepsi... - I gra zespół.
Pepsi gratis... Danielle, ja tu walczę o ulgi dla seniorów i ratuję góry,
a ty mi zachwalasz darmową pepsi.
Brian, widzisz tamtego faceta?
Z dwunastką?
Tak. Chyba nas szpieguje.
Gapi się tu jak jakiś świr.
Nie wydaje ci się dziwny?
Może trochę.
Sterczy tam od rana.
- Idź i powiedz mu coś. - Nie przejmuj się nim.
Jeśli postoi dłużej, powiem mu coś.
- Mogę w czymś pomóc? - Tego nie wiem.
Gapisz się na nasze biuro.
Tak. Muszę na czymś zaczepić wzrok.
Co tu robisz?
- Czekam na przyjaciela. - A kto to taki?
Nie znasz go.
Spadaj.
Jazda stąd. Idź się przejść.
To wolny kraj.
Może lepiej sama wróć do swojego malutkiego biura...
zanim zacznę ci zadawać pytania.
Jakiś problem?
Dla mnie żadnego.
Idź sobie stąd.
Jasne, już mnie nie ma.
- Co mówił? - Nie wiem.
NA BURMISTRZA
Pałac Flipperów Grubego Berniego!
- Pałac Flipperów! - Zapraszamy.
Zespół i darmowa Pepsi.
2001, Fireball, Jive Time. Dziś u Grubego Berniego.
Kirk odbierze cię po szkole. Rozdaj, ile się da.
Kocham cię.
Zapraszamy. Bez ograniczeń wiekowych.
Pałac Flipperów, otwiera się o zmierzchu.
Zapraszamy o zachodzie słońca.
- Mamy Fireball, Jive Time... - Pałac Flipperów.
Panie...
Cześć, Gary. Proszę tutaj.
Wybiera się pan na kolację?
- Mam nadzieję. - Świetnie.
Marynarka.
Ostrożnie...
PAŁAC FLIPPERÓW GRUBEGO BERNIEGO
Hej, kolego... Kolego!
Zniszczysz maszynę.
Facet, spokojnie.
Słyszysz mnie? Kolego, przestań!
Odpierdol się, człowieku.
Dobra, spadasz stąd.
Wynocha.
JUŻ LEGALNIE! FLIPPERY
Wróć, kiedy ochłoniesz.
Co to? Co to ma być? Rowery na bok.
Na bok. Jack, Matty, zabierajcie rowery.
- Bo co? - Zabierajcie je! Blokują wejście!
- Podaj mi tę marynarkę. - Masz. Nie wiem, czyja to.
Tak.
Cieszę, że tu jesteś.
Mówiłem ci już?
I ja się cieszę.
Biuro radnego Wachsa. Alana przy telefonie.
Super, że cię złapałem.
Pan radny!
Jeśli nie jesteś zbyt zajęta, może poszłabyś ze mną na drinka?
Ja?
Tak, ty. Będzie miło.
Może skoczymy na szybkiego drinka do Rive Gauche?
Brzmi dobrze.
Tylko jeden mały drink.
Nie chcę ci zajmować czasu,
ale postaraj się przyjechać. To dla mnie ważne.
Dobra, już lecę.
- Wielkie dzięki. Na razie. - Do zobaczenia.
Zapomniał portfela.
- Znowu? - Tak.
Facet nie wygra.
Jak to?
Jest w rozsypce. O wszystkim zapomina.
Jak nie portfel, to klucze albo neseser.
- Trzy razy byłem u niego po papiery. - Co nie oznacza, że przegra.
Pójdę z tobą.
Nie.
Skończ zamykać biuro.
Znalazłam!
Widzimy się później?
Jasne.
U Boba w Tarzanie?
U Boba w Tarzanie, pasuje.
Pa, pa!
Pa!
Koniec zabawy. Spadaj.
- Ale zapłaciłem... - Wyjdź.
- Ale ja... - Jestem tu właścicielem. Uciekaj.
Cześć, Este.
Hej, Gary.
Tu jest naprawdę świetnie.
Ktoś pomalował pazurki.
- Zrobiłam sobie pedikiur. - Fajnie.
Dzięki.
- Dzięki, że wpadłaś. - To wielka noc.
- Świetnie wyglądacie. - Dzięki.
Miałaś okazję pogadać z Alaną?
Przyjdzie?
- Wiesz, gdzie pracuje, nie? - Tak.
Każesz mi tam iść?
Tak.
No leć.
ZDJĘCIA - POŻYCZKI
Bałem się, że mi odmówi, ale nie.
Zgodziła się.
To jest mój stary kumpel Matthew.
- Miło mi. - Również.
Alana pracuje w moim sztabie. Wspaniale mi pomaga.
- Przy spotach TV. - I przy billboardzie „Rzetelność”.
I setki innych razy. Nie bądź skromna.
To proste, kiedy cel jest szczytny.
Zabawne, właśnie o tym mówiliśmy.
Naprawdę?
Madame.
Może coś podać?
Martini.
Z wódką czy ginem?
- Z wódką i z ginem. - A do tego oliwka lub limonka?
Tak.
Już podaję.
Czemu tu jeszcze siedzę?
- Miałaś kłopot ze znalezieniem lokalu? - Skąd. Często tu wpadam.
Świetnie.
- I wciągasz w to tę biedaczkę. - Możemy delektować się deserem?
Po co te nerwy? Będzie dobrze. Alana czeka na drinka.
To hasło twojej kampanii?
„Będzie dobrze, póki nikt się nie dowie, kim naprawdę jestem”.
- Zmagam się z czymś, czego nie rozumiesz. - Więc oświeć mnie.
- Wiesz, jak niezręcznie się czuję? - Nie, bo nic mi nie mówisz.
Ten jeden raz, kiedy chcę się czuć na luzie,
- robisz wszystko, żeby to zepsuć. - Nieprawda, Joel.
Nie ja ją tu wezwałem.
- Masz mi to za złe? - Tak, bo nie myślisz o mnie.
- O nas. - No tak, zapomniałem.
- „Jestem Matthew i zawsze chodzi o mnie”. - Nie.
Nie, nie, Joel.
- Nigdy nie chodzi o mnie. I to mnie boli. - Posłuchaj.
Jesteśmy tu. Jemy kolację.
Zaprosiłeś mnie.
Jestem zmęczony, chcę zjeść kolację. Czego więcej ode mnie chcesz?
Chcę ciebie. Dla siebie.
Ale to tak prosto nie działa, prawda?
Nie wiem.
No to musisz dorosnąć.
Facet kręcił się rano pod biurem.
Teraz jest tutaj.
Dlatego zadzwoniłem.
Moje życie prywatne nie powinno przesłaniać naszych priorytetów.
A jakie są te priorytety?
Społeczność, moja kampania, to, na co pracuję.
No dobrze. Ale jesteśmy na kolacji. Na co teraz pracujemy?
Alano, umówiliśmy się na drinka,
spóźniłaś się,
więc zabierzesz teraz swojego chłopaka, Matthew, do domu.
Zabierze swojego chłopaka do jego domu
- czy twojego? - Ciszej, proszę.
Zabierze cię do twojego domu.
Ty też tam się zjawisz?
Możemy to obgadać innym razem? Proszę cię.
- Przyjdziesz dziś do mnie? - Pomówmy o tym przy innej okazji.
Czy mam... Czy mam tam na ciebie czekać?
Nie, Matthew.
Dziękuję, że się pojawiliście.
Ruszmy razem w tango.
- Miło... że zechcieliście... - I w marsz żałobny.
Dzięki, Alano. Jesteś słodka.
Masz chłopaka?
I tak, i nie.
Nie wiem.
Czyli jest gnojkiem?
Jest.
Jak oni wszyscy, co?
Dzięki, kochanie.
Masz wielkie serce.
Dzięki, Matthew.
- Super. Na czym grasz? - Na gitarze.
Ja też.
Gdzie Gary?
Wszystko dobrze?
Gdzie jest Gary?
Wyszedł.
Dokąd?
A ja wiem?
Pyk. Pyk. Pyk.
Pani Alana? Dobry wieczór.
- Czy jest tu Gary? - Nie, dziś go tu nie było.
- Nie widział go pan? - Nie. Może w czymś pomóc?
Nie, dziękuję, Henri.
ŻYJ I POZWÓL UMRZEĆ
O mój Boże!
Ludzie!
Czy mogę prosić o uwagę?
Chcę wam przedstawić panią Alanę Valentine.
Idiota.
Cześć.
Kocham cię, Gary.
PAMIĘCI ROBERTA DOWNEYA SENIORA (KSIĘCIA)
KONIEC