To szaleństwo, Pike.
Co, ratowanie Groga?
Chronienie bliskich za wszelką cenę?
Mówiłeś, że zrobiłbyś to samo.
- Vax? - Bracie!
Nie mamy czasu na…
Pike?
Ty żyjesz.
I masz sporo artefaktów.
Teraz tego nie rozumiecie, ale zrozumiecie.
Grog!
Nie dotykaj go!
Co ty odwalasz?
Szeptany go wskrzesi.
Jeśli chcecie pomóc Grogowi, odejdźcie.
Wiesz, że nie możemy.
Nie możecie czy nie chcecie?
Posłuchaj głosu rozsądku. Szeptany nie jest niezwyciężony.
Czterech jego podwładnych nie żyje.
Nie potrzebuje ich do ascendencji.
Potrzebuje tylko mojej krwi.
Co? Dlaczego?
Nie spodziewaliście się, że biedna, mała Pike może być ważna.
Przecież nie o to…
Później się pokłócicie. Musimy się stąd wynosić. Wszyscy.
Wyleczymy zarazę i wymyślimy, jak Grog…
Proszę, Pike. Musimy wracać.
Nie ma już odwrotu.
Już oddałam mu krew.
O nie.
Dzięki dobrowolnie przekazanej niebiańskiej krwi
przysięga zostanie zapieczętowana,
a twój duch wzniesie się ponad granice śmiertelności!
Zatem nie ma wyboru.
Trzeba z nim walczyć.
Nie ma mowy.
Co ty robisz?
Ratuję świat.
LEGENDA VOX MACHINY
Rytuał. Musimy się tam dostać.
Ja pójdę.
Keyleth!
Szlag! Powstrzymajcie Pike, ale jej nie krzywdźcie.
I tak wam się nie uda.
Pieprzyć to, lecę.
Nie, Vax!
- Co ty… - To nie możesz być ty.
Matrona mówiła, że zginiesz podczas walki.
Musi być inny sposób.
Owszem. Tylko mnie wysłuchajcie.
Co jesteś winien Matronie?
Wysłała cię tu na śmierć, żeby dalej pociągać za sznurki.
Tak jak Everlight wysłała moją przodkinię.
Bogowie kłamią!
Sami decydujcie!
Nie tak działa wiara.
Nie!
Ale zacznie.
Vax!
Mam cię. Keyleth!
Zabijesz nas wszystkich?
Nie rozumiesz?
Śmierć nie będzie już mieć znaczenia.
Nie. Grog!
Na mocy przymierza przypieczętowanego jej krwią
twe ciało przemieni się w naczynie boskiej mocy.
Złóż świętą przysięgę!
Tak jak wy jesteście moją krwią, tak i ja jestem waszą.
Niechaj zrosi nową drogę, wolną od bólu, cierpienia,
wolną od tyranii dawnych bogów!
Świat, w którym sami decydujemy o własnym losie.
Bo tego chce wasz nowy bóg!
Kolego!
Wyciągnę cię stamtąd, Grog!
Pomogę ci!
Zostaw go!
Zostawcie nas!
Pike!
Co ty wyprawiasz?
Dlaczego to boli?
To nekrotyczna magia. Jak u Szeptanego.
Do diabła, wypuść nas!
Musiałam przetrwać bez Vox Machiny
cały cholerny rok!
Wy przyjmowaliście tytuły lordów, dam i księżniczek żywiołów.
Porzuciliście nas bez słowa!
Nie wiedzieliśmy.
Bo niby skąd?
Przychodzicie tylko po pomoc.
Żądacie, żebym leczyła wasze rany.
Robicie bałagan, a ja po was sprzątam.
I jak mi za to dziękujecie?
Oszukana przez Everlight.
Odrzucona przez Scanlana.
Dałam z siebie wszystko.
Straciłam dziadziusia.
I Groga.
Nawet samą siebie.
Kto ochroni moje serce?
Kto uleczy mnie?
Pikey?
Wygraliśmy?
Spokojnie, wielkoludzie.
Ty żyjesz!
No pewnie.
Delilah Briarwood i pajace w szatach to za mało,
by powstrzymać Groga.
Kula już ogarnięta?
To nie Ank’Harel.
Kolego…
Wielkoludzie, tutaj!
Walka trwa!
Idę!
Nie! Zaczekaj!
Nie stój tak!
Delilah ich uwięziła!
To nie Delilah nas uwięziła.
O nie, Pikey.
Coś ty zrobiła?
Sporo cię ominęło.
Później nadrobimy.
Szeptany właśnie staje się bogiem!
Rzuć tarczę, Pike.
Nie mogę.
Jesteś pod wpływem zaklęcia?
To rzuć tarczę.
Nie rozumiesz.
Odszedłeś. Umarłeś.
Zgadnij, kto cię zabił.
Szeptany wskrzesił Groga!
Szeptany?
On zabił niewinnych ludzi.
Krzywdził innych.
Czemu go bronisz?
Bo ma rację!
Nie mamy wyboru. Bogowie nam go nie dali.
Zawsze jest wybór.
Albo postępujesz słusznie, albo nie.
On cię oszukuje.
Bogowie nas oszukują.
Matrona powiedziała, że Vax ma zginąć w walce z Szeptanym!
A my i tak tu przybyliśmy!
Tak robią przyjaciele.
Niedobrze.
Wypuść nas albo wszyscy zginiemy.
Nikt nie zginie.
Szeptany zabił tych ludzi,
bo wiedział, że może przywrócić im życie.
Grog, on może wskrzesić Wilhanda.
Może i tak, ale to nie wymaże jego grzechów.
Tak nie można, Pikey.
I co?
Miałam pozwolić ci umrzeć bez powodu?
Wcale tak nie umarłem!
Ratowałem cię!
Wilhand także zginął, by nas ratować. Nie planował wracać.
Ten dupek zabija, by ratować siebie.
Nie można ufać komuś takiemu.
To zły bóg.
Chodź.
Musimy pogodzić się ze stratą bliskich.
W takim razie sam mu wpierdolę.
Nie możesz, on cię zabije!
Już zabił.
Przeszło mi.
Stój!
A jeśli go powstrzymasz, a jego moc umrze razem z nim?
Nie mogę znów cię stracić.
Jeśli na to pozwolisz, i tak mnie stracisz.
Stój, mówię!
Bogowie.
Nie chciałam…
Uleczę cię.
Nie!
Nie chcę leczenia.
Chcę odzyskać przyjaciółkę.
O ile wciąż tam jest.
Musi być inny sposób.
Uciekać, wysadzić wieżę albo…
Spokojnie, Kiki.
Powiedziała, że umrzesz.
Jeszcze nie jest bogiem.
A splot przeznaczenia pozostaje słaby.
Może zdołamy odmienić los.
Sami spleciemy jego nici.
Jeśli to koniec, stawimy mu czoła razem.
Życie jest nic niewarte, jeśli czynimy w nim krzywdę.
Wilhand mnie tego nauczył.
W imię Prawdy,
skąpany w boskiej krwi i wierze prawych,
czy jesteś gotów za nas umrzeć?
Jestem!
Zatem powstań jako nowy bóg!
Przyjmij życie wiecz…
Dokończ rytuał, Delilah!
Dokończ go!
Nie bez walki!
Zniszczę was oboje!
Delilah! Wracaj!
Nigdy nie wygracie!
Ty też nie.
Miej na tyle przyzwoitości, by już nie wstawać.
Jak śmiecie przerywać wstąpienie?
To nic.
Nie muszę być bogiem, żeby sprowadzić na was zagładę!
Przechytrzyłem bogów.
Pokonałem czempionów.
Nie pozwolę, byście zrujnowali 500 lat manipulacji.
Nie słyszałeś?
Jesteśmy Vox Machiną.
Robimy rozpierdol!
Nie da się ukryć.
Nie! Grawer Mitów!
Co zrobicie bez świętego ostrza?
Witaj, czempionie.
- Vax! - Czas zakończyć tę błazenadę.
Keyleth!
Więc ją kończmy.
Zdrajczyni! Rzuciłem ci świat do stóp!
Może i tak.
Ale wybrałam ich.
Osłaniajmy ją.
Tylko Grawer Mitów może go zabić.
Dość kłamstw.
Nigdy cię nie okłamałem, Pike.
Mogę ich wszystkich wskrzesić.
Archibald. Kashaw.
Mąż i dziecko Zerxusa.
Wilhand.
Wszyscy, których straciłaś.
Nie gadaj do mojej przyjaciółki!
Grog!
Niewdzięczny barbarzyńca.
Co darowano, można i odebrać.
Matrono, już czas.
Grog!
Jeszcze nie jesteś bogiem, dupku.
Vax, nie!
Czekaj! Grawer.
Jeśli to zrobisz, umrzesz.
W takim razie umrzemy obaj.
A więc nasz los jest przesądzony, czempionie.
Pieprzyć przeznaczenie.
Błagam.
Ja żyję?
Żyjesz.
Bogowie.
Szeptany nie żyje.
Wszystko, co stworzył, zniknie wraz z nim.
W tym Kula, która prowadzi do domu.
Prędko!
Portal! Pędźmy na złamanie karku!
Kiepski dobór słów.
Zamyka się! Dalej!
Ostatnim razem źle to się dla mnie skończyło.
To właź do środka.
Nie zdążymy!
- Musimy zamknąć Kulę, zanim… - Kochanie.
Wygraliśmy?
Grog, ty…
Przepraszam.
Już dobrze, Pike.
Schrzaniłaś sprawę, ale wróciłaś.
Tylko to się liczy.
Vax.
Zaraza jest wszędzie.
Przecież uciekliśmy.
Zmieniłeś swój los.
Pij.
Wypij eliksir.
Proszę, zadziałaj.
Udało ci się.
Dziękuję.
To koniec.
Naprawdę.
Chodźcie tu.
- Jak dobrze. - Już cię nie puszczę.
Cudownie.
Możemy zaczynać.
Ki chuj?
Martwiłem się, że nieco przesadzam,
ale doskonale się spisaliście.
I znów jesteśmy tam, gdzie się poznaliśmy.
Przepiękna symetria.
Potrzebowałem twojej krwi, by związać boską moc.
Ale moje ciało musiało umrzeć,
bym opuścił fizyczną formę.
Było tyle możliwości.
Przez 500 lat przygotowałem się na masę sytuacji.
Kto mnie zabije?
Wierna Delilah?
Pike, anioł, który zwątpił?
Czempion Matrony, który wypełnia przeznaczenie?
Mieliście Grawera Mitów.
Każdy z was mógł tego dokonać.
Dlatego byłem zawiedziony, gdy wasze drogi się rozeszły.
Ale nie pozwoliłbym, by wasze szczęście
zmieniło moje przeznaczenie.
Wymagało to trochę wysiłku.
Kilka rozdziałów sprytnie umieszczonych
w książkach przygodowych
przekonało przygłupiego pionka,
by wysłał was mi na spotkanie.
BOHATEROWIE TAL’DOREI
Choć nie spodziewałem się,
że mała Ashari tego dokona.
Co tylko dowodzi, że mam rację.
Ocaliłaś swego wybranka wbrew woli jego bogini.
To miłość na tyle silna, by pokonać los.
Jak miłość moich sług do ich boga.
Jesteśmy jego krwią.
Tu właśnie popełniłem błąd wieki temu.
Zabrakło mi potęgi wiary.
Ludzi, którzy mieli nadzieję, wierzyli we mnie tak zaciekle,
że dobrowolnie oddawali za mnie życie.
Im więcej miałem wiernych, tym większą gromadziłem potęgę.
Ale wy to wiecie. Jesteście bohaterami!
Vox Machina. Protektorzy Królestwa.
Skoro ci ludzie uwierzyli w was,
pomyślcie, jaką siłę zdobędę, gdy mi się pokłonicie.
Szkoda, że pupilek Matrony nie może już stawić mi czoła.
Przy okazji wielkie dzięki.
Teraz mam szansę zaoferować wam coś, czego wasi bogowie nigdy wam nie dali.
Wybór.
Oczy Exandrii są zwrócone na was.
Wierni na zawsze odrodzą się w mojej chwale.
Padnijcie na kolana.
Przysięgnijcie mi wierność przed całym światem,
a zapewniam, że czempion przeżyje.
Wszyscy będziecie żyć długo i szczęśliwie w nowej, wspaniałej epoce.
Jest też alternatywa.
Nie.
Świat patrzy.
Wybór należy…
Poddaję się.
Poddaję się. Błagam.
Puść go.
Proszę.
Poddaję się.
Proszę, puść go.
Co ty na to, czempionie?
Pierdol się.
- Szkoda. - Nie!
Nie!
Gratulacje, bohaterowie.
Ocaliliście świat. Na zawsze.
Zostaniecie zapamiętani.
Napisy: Konrad Szabowicz
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski