W poprzednim odcinku Drużyny…
Świetny, co?
Kupiłeś swój pomnik obalony w Wisconsin?
Dziewczynom dobrze to zrobi.
- Wyjeżdżasz? - Nie!
Kiedyś tak.
To przystanek przed powrotem do ligi uniwersyteckiej.
Zaczekaj z imprezą, aż go nie będzie.
Za plecami?
- Wypad. - Lucas nic nie zrobił.
Wdał się w bójkę w kuchni.
Historia między wami? Skończona.
@KoleśK0rn otagował cię w poście
Wiem. Wyglądam fatalnie. Wiń Internet.
Ktoś wrzuca zdjęcia mojego pomnika
i mnie taguje czy jakoś tak.
Ten Korny Korn? Komiczne
„Ten Korny Korn? Komiczne”. Jasne, komiczne.
Nawet tego nie rozumiem. Dlaczego komiczne?
Nie rozmawiamy.
Kiedy będę mogła rozmawiać z Lucasem.
No to sobie poczekasz.
Niewiarygodne.
@KoleśK0rn otagował cię w poście
Lucas.
Lucas to robi.
Chce się zemścić. Drwi ze mnie, prawda?
Powiedz mu…
Lucas to nie Korny Korn.
To on. Ma motyw. Miał okazję.
Zna się na programowaniu.
Daj spokój!
To nie on! Powiedział mi.
Rozmawialiście?
SMS-owaliśmy.
Oboje w tym siedzicie, co? Nieważne.
Jeden mecz do Drugiej Ligi. Nie rozproszy mnie…
Za 30 min w moim gabinecie. NIE spóźnij się. - Sherilyn
No weź!
DRUŻYNA
Cześć.
Wiesz, czemu się na ciebie gniewam?
Bo masz problemy z gniewem?
Tylko przy tobie.
Nie wiem.
Chodzi o imprezę, którą Emma urządziła w piątek?
Nie martw się tym. Ma szlaban.
Słyszałam o tym od zmartwionych rodziców,
ale nie o to się gniewam. Próbuj dalej.
Chodzi o… Korny Korna?
To nie moja sprawka. Idiotyczny pomysł.
Serio? Mnie się podobało. To zabawne.
- Tak? - Moja ulubiona część poranka.
Kapituluję. Po prostu powiedz.
Członkowie rady słyszeli, że agent szuka ci czegoś
w lidze uniwersyteckiej.
Próbujesz od nas odejść?
Próbowałem. Ale utknąłem w więzieniu dla trenerów.
Nigdzie się nie wybieram.
- Ale chciałbyś? - Tak. Kiedyś tak.
Od początku taki był plan.
- Wyluzuj. Wszyscy wyluzujcie. - Na pewno?
Niektórym członkom rady to nie pasuje.
Nie obchodzi mnie ich zdanie.
Uważają, że czas poszukać nowego trenera.
Gruziński zniknął, więc masz tu niewielu przyjaciół.
Jestem tu.
Chcę dojść do Drugiej Ligi.
Zrobicie to w środę, pokonując Point Lindę.
To uspokoi członków rady.
Bez obaw. Pokonamy Point Lindę.
Holly właśnie prowadzi trening.
- Holly? - Dałem jej poniedziałki.
Jestem pod wrażeniem.
Nie wyglądasz na kogoś, kto dzieli się treningami.
No wiesz,
uważam, że powinna zdobywać doświadczenie.
Co?
Wymyśliłeś to, kiedy próbowałeś odejść?
Zapomnij o tym.
Przyczyny są nieważne. Ważne są wyniki.
Wiedziałam.
Co do wyników, naprawisz boisko?
- Pracuję nad tym. - Bardziej się postaraj.
Nie! Samantha do Loui…
Przerwa! Chodźcie.
Samantha, jesteś rozgrywającą. Prowadzisz atak.
Musisz znać tę akcję na pamięć.
Inaczej Point Linda nas ośmieszy.
Wiem, że to nie najlepsza drużyna…
Nie najlepsza? To parodia.
To szkoła artystyczna.
Chyba nigdy niczego nie wygrały.
Na pewno wygrały. Raz.
- Ten mecz to banał. - Nie ma czegoś takiego.
Co pan tu robi? To nie trening Holly?
Ma treningi w poniedziałki, ale…
Podgląda ją pan? Szpieguje?
Ciężko znieść, że trenujemy bez pana?
Proszę cię.
Przyszedłem sprawdzić postępy w pracach na boisku.
I widzę, że ich nie ma.
- Jeśli nie zdążą… - Zagramy w Point Lindzie.
Nie odpuścimy gry u siebie.
Zwłaszcza jeśli stawką jest Druga Liga.
Trenerze. Pokonamy Point Lindę.
Właśnie takiej postawy…
Wybacz. Przejąłem twój trening.
- Ja tylko… Nie. - Nie. Trenerze.
Wiem, chcesz wygłosić przemowę.
Dziękuję.
Takiej postawy musimy unikać.
Oczekiwać nieoczekiwanego.
Nie możemy zwolnić, bo mamy przewagę.
Pedał w podłogę. Nic nie może nas rozpraszać.
Pełne skupienie. My…
Boże.
@KoleśK0rn otagował cię w poście
Nie. To…
Widziałyście ten idiotyzm z Korny Kornem?
- Bawi was to? - Każdy to zna.
Najlepszy jest Korny Korn w liliach.
Bardzo zabawne.
Czyżby?
@KoleśK0rn otagował cię
Kto to robi? Wiecie?
Oby żadna z was.
Bo jeśli skupiacie się na tym, to nie na grze.
Nie ma takiej opcji. Jasne?
@KoleśK0rn otagował cię w poście
Dobra. Wracajmy do pracy.
Jak…? To nawet nie jest śmieszne.
Daj. Wracajcie na boisko. Zaczynamy!
Taka jest Emma. Uparta jak jej matka.
Dalej się nie odzywa?
Chyba że w SMS-ach.
Nie przesadzasz? We wszystkim?
Nie.
Dzień dobry.
- Kawy? - Tak.
Dziś jest naprawdę mocna.
Pewnie ci się przyda
po naszej wczorajszej degustacji win w Angelini's.
Oto i Korny Korn.
A nie, ty jesteś mniej wyluzowany.
Nie dostałam zaproszenia na piątkowy wieczorek.
Chyba że Klub Korn przyjmuje tylko osoby poniżej 17. roku życia.
To nie wieczorek, to impreza. Po prostu się odbyła.
Po prostu się odbyła?
Panie i panowie przysięgli, Marvyn Korn jest niewinny.
Impreza po prostu się odbyła.
Niepokalane poczęcie imprezy.
To ty jesteś dorosłym. Ponosisz odpowiedzialność.
Zakończyliśmy to, gdy tylko przyjechaliśmy.
„My”?
Też byłaś na tej imprezie? Ciekawe.
Byliśmy na kolacji i zadzwoniła Emma.
Na kolacji? Słyszałaś? Byli na kolacji.
Co o tym sądzisz?
Sądzę…
że nie wiesz, o czym mówisz.
Ufam Marvynowi.
Byliśmy wczoraj na bardzo miłej kolacji.
Dodam, że naszej trzeciej.
Czyli oficjalnie się ze sobą spotykamy.
Prawda?
Tak.
- Spotykamy się. - Tak.
Spotykamy się.
Nie chcę tego ukrywać,
po prostu dbam o prywatność.
Mam zbyt wiele na głowie.
- Chcę skupić się na koszykówce. - Wiem.
Właśnie, potrzebuję boiska na spektakl.
- Na co? - Wystawiam sztukę.
Myślałem, że na stołówce.
Tam mamy próby, ale na występ
potrzebuję dużo większej sali.
Nie. Mam dość problemów z naprawą boiska…
- I mecz… - Marvyn.
Byle zdążyć przed premierą w przyszłym tygodniu.
- Ale… - Dziękuję.
Córka też ci dziękuje.
Oby to nie był kolejny post Korny Korna.
Niestety nie. Muszę lecieć.
Raz jeszcze dzięki za boisko.
Tak, ale… Nie zgodziłem się.
Co się dzieje? Spóźnimy się na lekcję.
Wezwałam was, bo klątwa ciążąca nad spektaklem znów dała o sobie znać.
Dowiedziałam się, że Charlotte, nasza Beth Macbeth,
złamała kość udową. Poślizgnęła się na empanadzie.
Naprawdę złamała nogę?
Czyż ironia to nie najokrutniejszy z konceptów literackich?
Potrzebujemy więc nowej aktorki
na tydzień przed premierą.
Która z was chce spróbować sił w roli głównej?
Panno Goodwyn.
Panno Goodwyn!
Jest tu nowa Beth Macbeth? Jakaś odważna dusza?
Tak. Ja.
Jestem jej dublerką, naturalnym zastępstwem.
Przesłuchania tego dowiodły.
Cała reszta jest po przesłuchaniach.
- Rola powinna być two… - Nie zostałam przesłuchana.
Nie było mnie tu. Chciałabym spróbować.
Panno Goodwyn.
Uwierzy pani, jaki tupet ma nasza Panna Spóźnialska?
Rozważa to pani, bo spotyka się z jej tatą.
To nepotyzm i niesprawiedliwość, matko.
Lepiej przemyśl to, co powiedziałaś!
I miałaś mnie tak nie nazywać w szkole.
Zaraz. To pani córka?
Zachowała nazwisko ojca, żebym jej nie przyćmiła.
Nie. Bałaś się, że to ja cię przyćmię, matko.
Podjęłam decyzję.
Emma i Harper już wkrótce zmierzą się na przesłuchaniach
i ukoronujemy nową Królo-Królową Beth Macbeth.
Idźcie na lekcję.
Dobrze, Judaszu.
Obyś była przygotowana.
Ja ćwiczyłam tę rolę z matką.
Będę przygotowana.
Poproszę Lucasa o pomoc z kwestiami, jest lepszy od matki Goodwyn.
- W porządku? - Jest taka irytująca.
Muszę walczyć z nią o rolę.
Jestem dublerką. Powinna być moja.
Mogę pomóc ci poćwiczyć po szkole.
Będę Lucasem twojej Emmy.
Mysz, jesteś najlepsza.
Dobra. Widzimy się po szkole.
Co za przyjaciółka.
Powiedz jej, że ci się podoba.
- A jeśli tego nie czuje? - To się dowiesz.
Lepiej wiedzieć.
Jak byś to zrobiła?
Pewnie źle, ale wierzę w ciebie.
Coś wymyślisz.
Ilu przerw na kawę im trzeba?
Nie wiem. Muszę się tym zająć. Patrz.
Przepraszam.
Miło was poznać.
- Marvyn Korn. To Holly. - Co słychać?
Hej. Jerry.
Miło mi.
- Jak wam idzie? - Działamy.
Tak.
Wiem, że skończycie na czas,
ale Holly trochę się denerwuje.
Myśli, że nie zdążycie na środowy mecz.
Ja sądzę, że się uda.
Nie umie odróżnić śruby od młotka.
Powiedz, że mam rację, Jerry.
Nie… Ta pani ma rację.
To potrwa minimum do końca tygodnia.
Do końca tygodnia? Jerry, dobijasz mnie.
Wygrana w środę oznacza Drugą Ligę. Potrzebujemy tego.
Pomóż nam. Pomóż mnie.
- Pomóc? - Tak.
Nie jestem fanem.
- Nie lubisz koszykówki? - Lubię zawodników.
Ale ci źli zostają trenerami, a pan i z tym ledwo daje radę.
Więc tak.
- Nie jestem fanem. - Dobra.
A jesteś fanem zarabiania?
Jeśli nie skończysz na czas,
ściągnę kolejnego wykonawcę.
Chce pan to tak rozegrać?
Dobra. Nikt nie wchodzi na halę przez 48 godzin.
Zrobię, co się da.
Załatwione.
Chodź.
- Widziałaś? - Zwaliłeś wszystko na mnie.
I wkurzyłeś typa, który by cię zmiażdżył.
Nie ugiąłem się. Przegrana nie wchodziła w grę.
Nie skończą na czas. Nie jest twoim fanem.
Mamy zniknąć na dwa dni, gdzie będziemy trenować?
Znajdziesz nam miejsce na treningi.
To zadanie dla ciebie.
Nie musisz się tego uczyć cały lunch.
Mamy pokonać Point Lindę.
Boże.
Nowy post Korny Korna?
Nie dostałam powiadomień.
Jeszcze go nie wrzuciłam.
Ty jesteś Korny Kornem?
My nim jesteśmy.
Wymyśliłyśmy to, kiedy wściekł się na imprezie.
Chciałyśmy mu pokazać, jak cieszyć się życiem.
Miało być tylko parę postów, ale ludzie to podchwycili.
Poważnie.
Nawet Jake z Carlsbad wrzuca to na storkach.
Bo podoba mu się Olive.
Przestań. To prawda, ale…
Skończmy z tym, nim trener odkryje, że to my.
Zniesie to. Ma poczucie humoru.
Ma?
Bez obaw. To genialne.
Dzięki.
Widzisz? Panujemy nad tym.
To się nada na trening. Damy radę.
Świetnie. Nadal myślisz, że zmusiłeś Jerry'ego
do naprawienia podłogi na mecz,
ale w razie czego to nasz plan B.
Nie wierzę w plany B.
Jak to nie wierzysz?
Jeśli masz plan B, to tak…
jakbyś brała pod uwagę porażkę.
A jeśli to robisz, poniesiesz porażkę.
Nawet ja tego nie rozumiem, a mówię płynnie po kornowsku.
Jerry skończy na czas, prawda?
- Może ja zajmę się podłogą? - Dobra.
Chyba że jestem zbyt zdenerwowana?
Nie odróżniam gwoździa od młotka.
Wiesz, jak było.
Nie powinieneś był tego robić. To mnie poniża.
Mamy się wzajemnie wspierać.
Dobra. Przyjąłem.
Chodźmy.
Matma jest najgorsza.
Dobra.
Jeszcze dwa pytania i idziemy na lody.
Jak sprawa twojego taty?
To nic pewnego,
ale chyba tylko lekko go skarcą, tak jak mówiłaś.
Myślisz, że to zrobił?
Wywrócił nam życie do góry nogami i nie przeprosił.
Dzięki aresztowi domowemu nie męczy mnie na meczach.
Odbiłoby mu, gdyby wiedział, że jestem rzucającym obrońcą.
Nie powiesz mu?
Dobra. Koniec matmy.
Wezmę kurtkę i idziemy.
Tak!
Ostatnio wydaje się smutna.
- Kto? Destiny? - Tak.
Nic jej nie jest.
Dziewczyna Gruzińskich często tu bywa.
To nie brzmi jak zwykła obserwacja.
Boję się, że obarcza problemami Destiny.
Ktoś musi zaopiekować się naszą małą.
Naszą małą?
Chciałaś być jej matką?
Mogłaś nią zostać 16 lat temu, po porodzie.
O rany.
Dobra.
- Przepraszam. - Nie.
Masz rację. Taka była umowa.
Wychowujesz ją, a ja się nie mieszam.
Trzymam się z daleka.
Wiesz, że nie to miałam na myśli.
Ja nawet nie…
Wiem. To znaczy nie wiem,
ale wiem, jak to jest, kiedy tracisz grunt pod nogami.
Okłamywały mnie przez całe życie.
Nawet nie wiem, co z tym zrobić.
To jakieś szaleństwo.
Czy możesz…
zachować to na razie dla siebie?
Żebym mogła zastanowić się…
co zrobić? Przerasta mnie to.
Tak.
Jakby co, jestem przy tobie.
Dzięki.
KOBIECA PRACA – KOBIECY SUKCES
Hej, Emma.
Oto i on.
Nie ma za co.
W porządku. Tata wszedł do środka.
Jak się czujesz?
Nie znoszę mojego ojca.
Chodziło mi o dzisiejsze przesłuchanie.
Denerwuję się.
Naprawdę tego chcę.
Czuję, że główna rola to szansa, bym stała się kimś więcej
niż tylko córką Marvyna Korna.
Hej.
Uda ci się.
Dasz radę.
Będziesz świetna.
- Tęsknię za tobą. - Ja też.
Patrz na tę Romantyczną Różyczkę.
Puszy się przy kawalerze.
Jak dorwie rolę…
Nie uda jej się. Ty ją dostaniesz.
Tak?
To dzika karta.
Element zaskoczenia.
Nie wiem.
Czuję, że gra w spektaklu, żeby spędzać czas z Lucasem.
Zwłaszcza teraz, gdy trener zabronił im się spotykać.
Zakazana miłość.
To takie romantyczne, nie?
Zgadzam się.
Co jest gorszego, niż kochać kogoś
i nie móc z tym nic zrobić?
Właśnie.
Jeśli się kochają,
powinni coś powiedzieć trenerowi.
Gdyby wiedział…
Gdyby ona wiedziała.
Kto? Emma?
Nie. Matka.
Nie oparłaby się tragicznej historii miłosnej.
- Jesteś genialna. - Tak?
Tak.
O rany. Wybacz. Muszę lecieć.
Trener nas wzywa.
Dobra.
- O co chodzi? - Czego od nas chce?
Jakiego Korna dostaniemy? Wściekłego? Radosnego?
Będę mogła wrócić do łóżka?
Co wam mówiłem?
To nie wchodzi w grę.
Skupiając się na tej bredni,
nie skupicie się na meczu.
Ale nie. Wszystkim się podobało.
Mysz, Destiny, Olive.
Zalajkowałyście to, niektóre z was skomentowały.
Nie słuchacie mnie,
więc muszę zdecydować za was.
Oddajcie telefony.
Że co?
Nie jesteśmy Emmą.
Nie ograniczy nas pan. Mamy swoje życie.
Musimy jutro wygrać. Telefony.
- Nie. - Telefony!
- Marvyn. - Zajmę się tym.
No już. Telefony. Tutaj.
Dawaj. Destiny.
Nie obchodzi mnie cholerny mecz.
Za kogo się pan ma?
Mamy na głowie rzeczy ważniejsze od koszykówki.
Nie ma nic ważniejszego!
To próbuję wam wbić do głów.
- Czy…? - Korny Korn to ja.
- Co powiedziałaś? - Nie.
Korny Korn to ja.
To ja wrzucałam posty.
Wrzuciłaś wszystkie… moje zdjęcia?
Ja też jestem Korny Kornem.
To był tylko zabawny, nieszkodliwy żart.
Nieszkodliwy? Zabawne.
Wszystko zabawne.
Nie traktujecie niczego poważnie.
Wszystkie… o tym wiedziałyście?
Mysz?
Louise?
Dobra. Mam was dosyć.
- Mówi poważnie? - Co jest?
O rany.
Marvyn! Zaczekaj.
- Czemu tak się tym martwisz? - Co?
- To tylko żarty. - Robią ze mnie idiotę.
Jesteś tak wrażliwy, że nie zniesiesz żartu?
Nie. Tak!
Dawniej nikt by tego nie zrobił.
Chcę wrócić do ligi uniwersyteckiej. Rozumiesz?
A ta coraz bardziej się oddala. I jeszcze to?
To zwykła…
To cię poniża? Masz poczucie że cię nie szanują?
- Tak. - Nie uważam tak.
To cię uczłowiecza.
Nie tego uczelnie szukają w trenerze.
Nie miałaś skończyć tej podłogi?
Owszem.
Ale ktoś musi zająć się dziewczynami.
Czy masz ich dość?
Nie. Ale muszę od nich odpocząć.
Dobra. Zajmę się dziewczynami.
Świetnie. A ja podłogą.
Dobra.
- Wróci? - Kto wie? Kogo to obchodzi?
Mnie! Tak się wściekł. Co ja zrobię?
To tylko żart. Korn ochłonie.
A jeśli nie?
Trening po szkole. Dam adres. Bez spóźń.
Masz odpowiedź. Uwaga na „spóźń”.
Moje ambicje są zgubne
Czekajcie, aż zobaczą
Że zostanę królową
Niech żyje królewska mość
Słyszę bicie dzwonu
Śpiewa, by wysłać ją do Piekła
Lub Nieba, kto to wie
Muszę zrobić
Wszystko, by tak było
I choć to zabija
Tak musi być
Uczynię z siebie
Królewską mość
Nieźle, panno Schapira.
Zobaczmy, co potrafi Emma.
Chodź, niech cię obejmę
Nie ma cię przy mnie
A jednak wciąż cię widzę
To nic, to nic
To nie zmieni mych uczuć
Wiedz, że zawalczę o koronę
Co ona robi? To nie ballada.
…są zgubne…
To chyba tajna wiadomość do Lucasa.
Zostanę królową
Łączy ich zakazana miłość.
Mój Boże.
Nieszczęśliwi kochankowie?
Zakazana przez kogo?
Zgadnij.
Marvyn.
Muszę zrobić
Wszystko, by tak było
I choć to zabija
Tak musi być
Uczynię z siebie
Królewską mość
Dobra robota, panno Korn.
Przede mną istny wybór Zofii.
A jednak podjęłam decyzję.
Rolę główną Beth Macbeth otrzyma…
Harper Schapira.
Tak!
Ja się tym zajmę.
Nikt nie próbuje mnie powstrzymać?
- Nie. - Nie.
Wiemy, że się pan gniewa i że dałyśmy ciała.
Głównie ja i trochę Olive.
Ja powiem.
Przepraszamy za kłamstwa.
Gdybyśmy wiedziały, że Korny Korn pana urazi, nie zrobiłybyśmy tego.
Chociaż to nic wielkiego.
Nie rozumiecie, co chcę wam przekazać.
Został jeden mecz, prawda?
Co, jeśli przegracie z Point Lindą?
Zostanie jeden mecz. Z Carlsbad.
Pokonać Carlsbad. Zaryzykujecie?
Nie, ale nie musimy.
Jasne.
Spójrzcie na nią.
A co, gdybyście grały z nią, pięć na jedną?
Oczywiście wygracie. A jak nie?
- Oczywiście. - Oczywiście.
I tak by się stało.
W 99 na 100 przypadków byście wygrały, a co z tym jednym razem?
Co z tym razem,
gdy nie jesteście przygotowane?
Nie jesteście na 100% skupione albo na 100% w formie. Co wtedy?
Chwila. Przepraszam.
Co on robi?
Nie wiem, ale chciałabym wrzucić o tym post z Korny Kornem.
…zagrać z nimi jedna na pięć?
Chcę je czegoś nauczyć.
Jasne.
Louise, twoje marzenie się spełniło.
- Jak ci na imię? - Chelsea.
Chelsea zagra na waszą piątkę.
Pierwsza piątka i ona.
Do pięciu.
Zróbmy to!
Zaczynajcie.
Po prostu…
- Dawajcie. - Olive!
Hej! Dobrze.
- Spójrzcie tylko. - Jestem wolna.
Ewidentna ustawka.
To ma być dla nas nauczka.
- Odpuszczamy od razu? - Nie odpuszczamy.
Jest sama. Damy radę.
Dawajcie, dziewczyny! Do roboty!
Co tu się stało?
Jedna na pięć! Ruchy!
Minęła cię!
Co się stało?
Pięć, jeden.
Pięknie, Chels.
- Dzięki, Chels. - Do usług, trenerze.
Oddałabym wszystko, żeby mnie trenował.
Nie wiecie, ile macie szczęścia.
Słuchajcie go.
Dobrze. Dał nam pan nauczkę.
- To profesjonalistka. - I co?
Nie doceniłyście przeciwniczki.
Nie wiem już, co robić.
Nie wiem, jak do was dotrzeć.
Chciał pan telefony.
Ja chcę wygrać.
- Potrenujmy. - Dobrze.
Dobrze.
Jeśli się poświęcacie, to ja też.
Możemy potem pogadać?
Obyście nie miały planów, posiedzimy tu.
Dobra. Zaczynajmy.
Trzyosobowa przeplatanka.
SZKOŁA DLA DZIEWCZĄT
Zadowolony?
Wykonali świetną robotę.
Zarwali noc, żeby skończyć.
Zagroziłaś im?
Nie, przeprosiłam za ciebie.
Resztę zrobiła za mnie pizza Bianchi.
Odrobina uprzejmości nie zaszkodzi.
Muszę odebrać upominki, które kupiłam.
- Dla dziewczyn. - Z jakiej okazji?
Z okazji przejścia do Drugiej Ligi.
Jasne. Masz upominki tylko dla dziewczyn, czy…?
- Może znajdzie się coś dla ciebie. - Dobra.
- Możesz iść. - Nie potrzebuję zgody, ale dzięki.
Goodwyn cię szukała.
Pewnie chce zapytać o udostępnienie hali na spektakl.
Nie mam pojęcia.
Zapytaj jej. Miała być w pokoju nauczycielskim.
Cześć.
- Hej. - Ponoć mnie szukałaś.
- Hala dobrze wygląda. - Dzięki.
Wiem, chcesz jej użyć do spektaklu,
ale nie mam pewności, czy zdążymy…
Na pewno zdążycie, ale nie o tym chciałam pogadać.
Zakazałeś Emmie rozmawiać z Lucasem poza próbami do spektaklu?
To kara za imprezę, którą urządziła.
- Wstydź się. - Co?
Emma i Lucas są słodcy i niewinni.
Kochają się, a miłość to coś bardzo rzadkiego.
Powinno się ją wspierać.
Dlatego obsadziłam ich w rolach męża i żony.
Co takiego? Czemu? Zrobiłaś mi to na złość?
Nie! Zrobiłam to dla ciebie.
Marvyn, dzieci to nowy początek.
Szansa na odkupienie.
Nie możemy przerzucać na nie swoich porażek.
Nie ma za co. Później mi podziękujesz.
Nie podoba ci się, że jesteśmy parą.
To dla ciebie HR-owy koszmar, co?
Wręcz przeciwnie. To wspaniałe.
- Tak? - Oczywiście.
Wydobywa z ciebie cechy, których nie znałeś.
Byłeś zardzewiałym rowerem z jednym biegiem.
Teraz jesteś kolarką.
George, nie obchodzi mnie to.
Chcę wygrać dziś mecz.
Kolarki i inne sprawy, o których mówisz, tylko rozpraszają.
Już i tak jest bałagan.
Ten „bałagan” to dla większości ludzi życie.
A życie to nie tylko koszykówka.
Zgadnij, kto to rozumie?
Jak powiesz, że Korny Korn…
Nie musiałem.
Widzimy się na meczu.
Decydująca chwila.
Ostatni krok do awansu.
Mamy nową podłogę i nową tablicę wyników.
Ale jest też ważniejsza nowość:
entuzjazm.
Macie go!
A jeśli go macie…
jesteście gotowe na wszystko.
Chodźmy wygrać mecz.
- Raz, dwa, trzy, Syreny! - Syreny!
Dobra!
Gdzie Holly? Odzywała się?
Ma pan nasze telefony.
Racja. Czekajcie.
Bierzcie telefony.
- Tu Holly. Zostaw wiadomość. - Gdzie jesteś?
Zaraz gramy. Nie chcesz przegapić meczu.
Mam nadzieję, że jesteś w drodze.
Próbowałam się dodzwonić, ale włącza ci się sekretarka.
Padł mi samochód na autostradzie, wezwałam lawetę.
Wskoczyłam do środka i… Chwila.
Mówiłam, że się spieszę, ale nie…
Uwaga!
Dziewczyny, chodźcie.
Holly miała wypadek.
- O Boże. - Co?
- Co z nią? - Nie wiem.
Szpital nie chce nic powiedzieć.
Odwiedziny?
Co tu robisz?
- Nie jesteś na meczu? - Zrezygnowaliśmy.
Co takiego? Czemu to zrobiliście?
Drużyna sama ci powie.
W porządku?
Tak. Wszystko w porządku.
Podejrzewają wstrząśnienie mózgu.
Chcą mnie zatrzymać na obserwację.
Nie wierzę, że zrezygnowaliście.
Ten mecz miał nas wprowadzić do Drugiej Ligi.
Nie byłoby nas tam bez pani.
Musi pani przy tym być.
Został jeszcze jeden mecz.
Tak. Z Carlsbad.
Czyli z McCarthy.
Pokonamy je.
Wygrałyśmy z nimi tylko raz, odkąd pracuję w Westbrook.
Będzie trzeba przejść do historii.
I zrobimy to.
Byliśmy gotowi na Point Lindę, ale zweryfikowano nasze plany.
Jesteśmy gotowi na Carlsbad.
Zresztą co to za frajda wygrać banalny mecz?
Dzięki, że jesteście.
To dużo dla mnie znaczy.
Zostawcie nas.
- Pogadamy. - Pa.
- Zdrowia. - Pa.
Dziękuję.
- Tak mi przykro. - Daj spokój.
Cieszymy się, że jesteś cała.
To było…
To… wszystko zmieniło…
Nagle przestała mnie obchodzić koszykówka.
Mecz trochę cię obchodził.
Trochę mnie obchodził, tak.
Kiedy ludzie są w życiu tak skupieni na wygranej,
zapominają się rozejrzeć i dostrzec tych,
którzy pomagają im wygrać.
Mówiłaś, że cię poniżyłem. Nie popełnię więcej tego błędu.
Nie wierzę, że zrezygnowałeś.
Holly,
ile razy muszę ci mówić,
że są w życiu sprawy ważniejsze od koszykówki?
Gdybym miała siłę, uderzyłabym cię.
Dziękuję.
Nic jej nie jest?
- Już ze mną rozmawiasz? - Tato!
Tak, nic jej nie jest.
Będzie dobrze. Jest silna.
Wybacz, że nie zauważyłem twojego SMS-a.
Myślałam, że mnie olewasz.
Nie. Nigdy bym cię nie olał.
Chciałam ci powiedzieć,
że starałam się o główną rolę, ale pokonała mnie Harper.
Maggie mówiła, że masz grać… żonę Lucasa?
Już wiesz, bo spotykasz się z reżyserką.
Chce naprawić moje życie miłosne, które zniszczyłeś.
Zależało mi na tej roli.
Ty znalazłbyś sposób, żeby wygrać,
bo taki właśnie jesteś.
Zdziwiłabyś się.
Dobrze, że znalazłaś coś, na czym ci zależy.
Ale uważaj.
Przez całe życie kochałem koszykówkę.
Nie odwzajemniła mojej miłości.
Ja kocham cię bardziej niż koszykówka.
Też cię kocham.
Koniec z tym nierozmawianiem.
To było straszne.
- Okropne. - Racja.
Zresztą wiesz, jak kocham mówić.
Wiem.
Powiedziałaś, że jestem tatą tylko wtedy, kiedy mi wygodnie…
- Nie o to mi chodziło. - O to.
I masz rację, ja…
Staram się, kochanie…
Byłem ostry dla Lucasa.
Obwiniałem go o to, że się zmieniasz,
a ty po prostu dorastasz. Prawda?
To znaczy, że mogę go widywać?
- Na zdjęciach? Na Instagramie? - Tato.
Tak.
Dziękuję.
Nie ma za co.
Nie powiesz mu?
Powiem, ale teraz jemy pizzę.
- Dobrze. - Nie gadaliśmy z tydzień.
- Mamy dużo do nadrobienia. - Wiem.
Później wpadnie Maggie.
Może zaprosisz Lucasa.
- Posiedzimy we czwórkę. - Chyba nie.
- No weź. - To twój pomysł?
Tak, a może…?
Sprawdzę, co planuje Lucas.
Dobra, jak chcesz.
Świetnie byśmy się bawili.
- Wiesz? - Wyobrażasz to sobie?
Owszem.
Dobrze, że nie siedzę ci w głowie.
Ty…
Piszesz lewą ręką Pijesz prawą ręką
Nucisz operowe dzieła Których nie rozumiem
W poniedziałek na lunchu zamiast sałaty…
Zamawiam frytki
Świetne. Jesteś taka utalentowana.
Napisałam to, żeby wyrazić swoje uczucia.
- To osobista piosenka? - Tak.
O tobie.
O tym, co do ciebie czuję.
Pomożesz mi śpiewać?
Nie zawsze uśmiechasz się oczami
To nie dziwne, że dostrzegam
Wszystko, co robisz
Bo widzisz
Po prostu jesteś dla mnie wszystkim
Gdy się nudzisz Stepujesz w miejscu
Nigdy się nie garbisz
- I nie jesz mięsa - Nie jesz mięsa
…Trevor to profesjonalista.
Ale zrobicie to u siebie w kuchni…
- Hej. - Hej.
Jest Angel?
Nie, wyjechała.
Pokłóciłyśmy się ostatnio…
Nie zostawiła liściku? Wiadomości?
Znasz ciotkę.
Nikogo do siebie nie dopuszczasz
Może po prostu myślisz Że każdy znów odejdzie
To nie dziwne, że dostrzegam
Wszystko, co robisz
Bo widzisz
Po prostu jesteś dla mnie wszystkim
Jestem twoją największą fanką
Zachwyca mnie wszystko, co robisz
Bo żadna gwiazda na niebie
Nie świeci jaśniej od ciebie
Szukałam faktów
I lubię fakty
A moim ulubionym faktem jest to
Że jesteś dla mnie
Wszystkim
Bo fakty są takie
- Jesteś dla mnie wszystkim - Jesteś dla mnie wszystkim
Proszę.
Podoba mi się tu. Tak przytulnie.
Dzięki. Praca trwa.
Nie tylko nad domem.
Idealnie cię naprowadziłem.
- Zdrowie. - Dziękuję.
Słyszałam od Harper o twoim pomniku.
Moim pomniku? Nie.
Tamtym. Fakt, mam swój pomnik.
Chodź. Tłoczno tu.
- Chodźmy. - Dobra.
Tak dziś ładnie.
Havlicek przejął piłkę. To koniec.
Połączenie
- Śmiało, odbierz. - Nie…
To znajomy skaut. Oddzwonię.
Jesteś ciekaw. Odbierz.
Dobra.
- Randy, co tam? - Siedzisz?
UCSB szuka trenera głównego.
Chcą z tobą gadać.
- Obyś nie żartował. - Jeśli nie jesteś zainteresowany…
No co ty. Jestem zainteresowany.
Czemu się mną interesują?
Wspomnieli o tobie na spotkaniu.
Wszyscy gadali o niejakim „Korny Kornie”.
Słyszałeś o tym?
Tak, zobacz sobie. Podobno to strasznie zabawne.
Ciąg dalszy nastąpi. Dam ci znać.
Napisy: Maria Zawadzka-Strączek