PROGRAM PRZEDSTAWIA SCENY PRZEMOCY DOMOWEJ
MOGĄCE WPŁYNĄĆ NA OFIARY.
W poprzednich odcinkach...
Opieka naprzemienna?
Boże, co ja zrobię?
Nie możemy zastawić domu na kaucję.
Teraz musimy oddać pełną kwotę.
To szkoła McCartney Arts.
Na koniec roku jest gala pokazowa.
Uczniowie śpiewają własne piosenki i zapraszają agentów.
- Tak. - Halo.
Nie lubią cię.
Będę w życiu dziecka. I Jax też.
Jestem ojcem. Nie będę udawał, że tak nie jest.
Chcesz znów spotkać się w sądzie?
- Grozisz mi? - Przypominam ci, kim jestem.
Chcę być z tobą.
Shanelle, wyjdziesz za mnie?
Przez Jamariona nie byłam w stanie być dobrą matką.
Mam powiedzieć Natashy?
Robię sobie nadzieję i się zawiodę.
To jakbym ciągle dostawała nowe wyroki.
Brandy Michaels, działaczka przeciw przemocy domowej.
Jeśli czarna kobieta zabije oprawcę,
ma 80% większe szanse na wyrok.
Może to zaszło za daleko.
Może powinnyśmy powiedzieć prawdę.
Wiem, kto zabił JT.
- Mówiłam ci. To ja go zabiłam. - Nie ty.
To...
Zaraz wychodzę. Odbiorę Jordan
i pojedziemy do hotelu.
Właśnie wyszedł, więc...
Cholera, wrócił. Sally, oddzwonię.
Dokąd to?
Zapomniałaś języka w gębie?
Pytam, dokąd, kurwa, jedziesz?
Wyjeżdżam.
Najwyraźniej. Dokąd?
To bez znaczenia.
Nie mogę tu zostać. Jesteś potworem.
Zdradzasz mnie, nie szanujesz.
Też nie jesteś szczęśliwy.
Zakończmy to. Dla wspólnego dobra.
Będziesz mi mówić, co czuję?
Jamarion, proszę.
Wiesz, ile kobiet chciałoby być na twoim miejscu?
Nie. Ale chętnie je poznam.
Nauczysz się zachowywać?
A może naprawdę to lubisz?
Wiem, że tak.
- Odchodzę, JT. - Tak?
Zawsze tak mówisz. Cholera!
Mam dość.
Mam na wszystko dowody.
- Czyżby? - To koniec.
Wrabiasz mnie? Jak wyjdziesz, nie wracaj!
Wszystko tutaj jest moje! Zostaniesz z niczym!
Dobrze.
Odejdę z niczym, ale zabieram Natashę i Jordan.
Prędzej umrę, niż je zostawię.
Co ty pierdolisz?
Cholera.
- Przestań. - To boli!
- Shanelle, przestań. - Zamknij się!
Czemu to robisz?
Dlaczego to robisz? Przestań!
Przestań.
Ty roszczeniowa suko.
Mogłem to zrobić dawno temu.
Boże, tato? Tato?
O, nie.
Weszłam tu i zobaczyłam...
Złapałam statuetkę.
- Coś ty zrobiła? - Kochanie. Natasha.
Uspokój się. Oddychaj, dobrze?
Gdzie inhalator?
Natasha, posłuchaj mnie.
Wróć do akademika.
Wcale cię tu nie było.
Rozumiesz mnie?
Dobrze. Idź na górę.
- Przebierz się. - Dobrze.
Daj mi to. Szybko.
Ty roszczeniowa suko.
Pospiesz się.
Dobra robota.
Posłuchaj mnie. Wcale cię tu nie było.
Nie było cię tu.
Powtórz. „Byłam w akademiku”.
- Byłam w akademiku. - Jeszcze raz.
Byłam w akademiku. W moim pokoju.
Dobrze, kochanie.
Co teraz? Nic ci nie będzie?
Nic mi nie będzie. Poradzę sobie.
Kocham cię.
Musisz już iść.
Idź już.
Kurwa.
Kochanie. Dzwoń po karetkę.
Dzwoń po pomoc.
Pomóż mi, kochanie.
Shanelle, dzwoń po karetkę.
Shanelle!
Skarbie, proszę.
Pomóż mi.
Dzwoń na pogotowie.
Przepraszam. Tak mi przykro.
Mnie też.
Kurwa.
Nie.
Jax, zabiłam JT.
DOMNIEMANIE NIEWINNOŚCI
Skąd wiedziałaś, że to właśnie Natasha?
Wiedziałam, że Shanelle kogoś chroni.
I przypomniałam sobie jej słowa.
Jordan jest w szkole. Co mam jej powiedzieć?
Nie powiedziała: „Co im powiem?”.
Powiedziała „jej”.
Stąd wiedziałam, że to jedna z córek.
Jeśli to Jodran, nie byłoby problemu.
Ale Natasha jest dorosła.
Mamy nowy plan.
Jeśli przekonamy Lucy, będzie musiała odrzucić sprawę.
Czyli wydamy Natashę.
Muszę przekonać do tego Shanelle.
Jeśli Natasha się przyzna, wyjdziesz stąd.
Mamo.
Uratowałaś mnie.
Teraz ja uratuję ciebie.
Mamy podpisane zeznanie Natashy.
Mamy jej zdjęcie w ubraniach,
które miała na sobie Shanelle.
Mamy zapis, kiedy Natasha użyła karty do akademika,
wychodząc przed i wracając po zabójstwie.
Znaleźliście to dzień przed mową końcową, po tym,
jak klientka skopała zeznania?
Shanelle przyznała, że chroni Natashę.
Nie zrobiłabyś tego samego?
Wszyscy mamy wybór. To jej decyzja.
Wybór. Jasne.
Zazdroszczę ci.
To Jamarion „JT” Tucker.
Wiele o nim słyszeliście.
Dobrych, złych i brzydkich rzeczy.
Ale nie on jest tu sądzony,
a Shanelle Tucker.
Około dwa miesiące przed zabójstwem
oskarżona dowiedziała się, że mąż znów ją zdradził.
Wysłała niejednoznaczną wiadomość do jego kochanki, Toni Holley,
dziękując jej za to, że pozwoliła jej zrobić to, co zawsze chciała.
Realizuje plan.
Też rozpoczyna romans.
Podrzuca obciążające zdjęcia do skrytki bankowej.
Z pomocą kuzynki tworzy fikcję, że chce odejść od Tuckera.
Zawozi córkę do szkoły,
udaje, że pakuje walizkę,
i czeka, aż mąż wróci do domu.
Prowokuje kłótnię i uderza męża w tył głowy,
zabijając go.
Żeby mieć pewność,
czeka dwie i pół godziny, zanim wzywa pomoc.
Zostawiając go na podłodze, by się wykrwawił.
To nie była samoobrona.
To był egoizm.
Pani Tucker chciała mieć wszystko i dążyła do tego za wszelką cenę.
Drodzy przysięgli,
dowody nie dają wam wyboru.
Musicie skazać Shanelle Tucker za morderstwo pierwszego stopnia.
„Mogłem to zrobić dawno temu”.
To były ostatnie słowa mężczyzny,
który fizycznie, emocjonalnie, słownie i finansowo
znęcał się nad nią przez ponad dziesięć lat.
Słowa pana Tuckera
podsumowują związek, o którym wiemy,
że był pełen agresji i kontroli.
Nie chodziło o to, czy zabiłby panią Tucker. Nie.
To była kwestia czasu.
Gdy pani Tucker musiała wybrać między swoim życiem a jego,
w końcu mogła zakończyć związek i wybrać siebie.
A jednak...
dziś tu jesteśmy.
Dlaczego?
Prokuratura twierdzi,
że oskarżona planowała zabić Jamariona Tuckera.
Że rozwścieczył ją romans,
a nowy związek ją wzmocnił.
Że ośmieliło ją 30 milionów na koncie.
Obrona odparła te wszelkie zarzuty.
Romans Tuckera był jednym z wielu.
Pani Tucker ukrywała swoje problemy przed panem Hunterem,
by go chronić.
Obrona dowiodła, że podpis pani Tucker został podrobiony.
Nawet nie wiedziała o pieniądzach.
Zora Neale Hurston napisała:
„Jeśli ukrywasz swój ból,
zabiją cię i powiedzą, że ci się podobało”.
Shanelle ukrywała swój ból przed wszystkimi.
Jamarion Tucker próbował ją zabić.
A teraz prokuratura twierdzi,
że wszystko zaplanowała i to z przyjemnością?
Nie.
Nie karzcie kolejnej skrzywdzonej kobiety za milczenie.
Uznajcie Shanelle Tucker za niewinną.
Dziękuję.
Drodzy przysięgli,
pamiętajcie, że tylko wy możecie ocenić,
czy oskarżona popełniła przestępstwo.
Strasznie się boję.
Wiem. Będzie dobrze.
Palisz w ukryciu?
Wciąż mnie zaskakujesz.
To cię zaskakuje? Jestem facetem z Chicago.
Zaraz, to mentole?
Niestety tak.
Syn zaczął vapować.
Myślałam, że przez to rzucę.
Żeby rzucić, trzeba chcieć.
Zależy od dnia.
Albo nocy.
- A jak raz spróbujesz... - Przestań.
Mam pytanie.
Jeśli nie wygramy, będziesz żałował, że przyjąłeś tę sprawę?
Moja kariera opiera się na żalu.
Motywuje mnie, by być lepszym prawnikiem i człowiekiem.
Ale żal to ciężar.
Obciąża cię.
Póki nie zrzucisz tego ciężaru, nie staniesz się lepsza.
Zostaniesz...
Popieprzona.
To będziesz żałował, czy...
Nie. Nie będę.
To dobrze.
Muszę lecieć.
- Kolacja z rodziną? - Nie.
Mojemu mężowi urodziło się dziecko.
Teraz to do mnie dotarło.
Musimy powiedzieć dzieciom.
Tak.
Zaczekajmy, aż będzie w domu.
Witam.
Stan dziecka jest stabilny.
Urodził się w 29 tygodniu,
więc musimy go tu zatrzymać.
Możemy go zobaczyć?
Mogą tam przebywać najwyżej dwie osoby.
Matka jest już w środku.
Zaczekam.
Dobrze. Proszę tędy.
Dziś pierwszy dzień obrad ławy przysięgłych.
Wszyscy czekamy na decyzję,
czy pani Tucker wyjdzie na wolność, czy zostanie skazana.
DRUGI DZIEŃ OBRAD ŁAWY PRZYSIĘGŁYCH
TRZECI DZIEŃ OBRAD ŁAWY PRZYSIĘGŁYCH
Dziecko na boku? Niezły numer.
Ale ty i Lewis to przetrwacie.
Bywało gorzej.
Dziękuję, mamo.
Jax, mamy werdykt.
SĘDZIA FRANCES ROTH
Sekretarz sądu odczyta wyrok.
Proszę oskarżoną i jej prawników o powstanie.
W sprawie prokuratury przeciwko Shanelle Tucker,
ława przysięgłych uznaje oskarżoną
o morderstwo pierwszego stopnia...
za niewinną.
Dzięki ci, Jezu.
W przypadku zarzutów zabójstwo w afekcie,
ława uznaje oskarżoną...
- za winną. - Co?
Co to ma być?
- Co to znaczy? - Tak mi przykro, Shanelle.
Zamykam posiedzenie.
Dziękuję.
Lewis.
Szukasz nowej pracy?
Panowie z firmy niezadowoleni?
Nie potrzebuję uznania mężczyzn.
W końcu w czymś się zgadzamy.
Zrozumiałaś to przed czy po tym, jak Peter cię znalazł?
Skąd o tym wiesz?
Kontaktował się z tobą?
Widziałam was w szkole, więc poszperałam...
Wciąż się go boisz.
Nic o mnie nie wiesz.
Dwanaście lat temu udało ci się uciec Peterowi Thompsonowi,
który prawie cię zabił.
A przedstawiłaś Shanelle jako zachłanną morderczynię,
która miała mnóstwo innych opcji.
To nie to samo.
Masz rację.
Ty miałaś szczęście.
Shanelle idzie do więzienia.
Zostanie pozbawiona wolności
przez ciebie.
Boisz się Petera, co znaczy,
że twoja wolność też jest zagrożona.
Cholera.
Nie masz ochoty go zabić?
Przysięgli podjęli decyzję. Co mam z tym zrobić?
Zasugeruj sędzi łagodny wyrok.
Daj Shanelle szansę na wolność.
Też byś jej pragnęła. Wciąż pragniesz.
Nie mogę dać jej wolności.
Nawet sobie nie mogłam.
Rozumiem. Nie chcesz cierpieć sama.
Nie. Robię, co do mnie należy,
żeby nie stracić pracy i dziecka.
Jeśli cię posłucham, mogą mi je odebrać.
Dlatego nie mogę.
Nie mam wyboru.
Myślałam, że wszyscy mamy wybór.
Zrobisz, co będziesz chciała,
ale nie możesz być jednocześnie zwycięzcą i ofiarą.
Wiem, że wy to lubicie,
ale reszta nie może sobie na to pozwolić.
LEWIS Zostałem w szpitalu z Jadenem. Dzieci są z Kaniką.
Niedługo wrócę. Kocham cię.
Boże.
To nie twoja wina.
Wiem, że nie kazałam mu z nią spać, ani nie zabroniłam jej aborcji.
Nie o tym mówię.
Daj spokój.
Wiesz, o co mi chodzi.
O nas?
To była moja wina.
Wszystko zrobiłam źle.
Popełniłam błąd.
Co było błędem?
Rozprawa?
Plaża?
Stół kuchenny?
Zabawne.
Wszystko.
Poza zerwaniem, tak?
- To nie był błąd. - Nie.
Nie powinno być potrzebne.
To moja wina.
A teraz mam. Dziecko.
Co powiedziałby Lewis?
Upraszczasz sprawę.
Ale to prawda.
To moja karma za to...
że cię zraniłam.
To nie ty mnie zraniłaś.
Pomyślałaś, że może nie chodzi o ciebie?
Może Lewis ma swoje słabości.
Albo Toni.
Każdy z nas chodzi po ulicy
i próbuje ogarnąć własny bajzel.
Takie jest życie.
Część spraw da się kontrolować,
ale większości nie.
Co zrobisz?
Będziesz się dąsać?
Pytać Boga: „Dlaczego ja?”.
Co to da?
Jeśli chcesz prosić Boga, poproś o łaskę.
Zrozumienie.
Empatię. Cierpliwość.
Weź je i wykorzystaj, by się rozwijać.
Zacznij doceniać, co dobre...
i przestań wstydzić się złego.
To był cel ostatnich sześciu miesięcy.
Próbowałam przestać.
Żeby przestać, trzeba chcieć. Corey miał rację.
Ale to już wiesz.
Tak.
Ale miło, gdy ktoś przypomni.
Zwłaszcza ty.
Już mnie nie potrzebujesz, Fairfax.
To też już wiesz.
POGOTOWIE
Jax, hej.
Cześć.
Możemy chwilę porozmawiać?
Wiem, że masz dużo na głowie,
ale chcę powiedzieć, że możesz na mnie liczyć.
Dobrze.
Chcesz go poznać?
Wolno mi?
Tak.
Myślisz, że próbowałam rozbić ci rodzinę,
ale tego nie planowałem.
Chciałam...
pozbyć się ciąży.
Ale gdy myślałam o dziecku w moim brzuchu,
czułam szczęście.
Chciałam go chronić,
zanim go poznałam.
I dalej będę go chronić.
Rozumiem.
Wszyscy próbujemy jakoś ogarnąć swój bajzel, nie?
Tak.
I chyba mi się udało.
Miło, że zadzwoniłaś.
Wiem, że nam się uda.
Nam. Tobie, mnie, Johnowi.
Powiem ci, co się stanie.
Odpuścisz walkę o opiekę i wrócisz do Vegas,
gdzie twoje miejsce.
Rozumiem.
Zrobiła się z ciebie mamusia
i jesteś lepsza ode mnie.
Ale nadal nikogo nie obchodzisz.
Jestem matką i zrobię wszystko, by chronić mojego syna,
więc trzymaj się od nas z daleka.
Twojego syna?
Mogłem cię zabić w Vegas, gdy miałem okazję.
Zrobię to teraz, jeśli to zbliży mnie do Johna.
Nagrywasz mnie?
Nagrywasz mnie, kurwa?
- Nie. - Boże.
Zabiję cię, ty pizdo!
- Stać! Ręce do góry! - To twoja wina.
To przez ciebie, kurwa!
- Wrobiłaś mnie! - Spokojnie.
Nie. Zaatakowałeś mnie akurat wtedy,
gdy oficer Davis wpada na kawę.
Jest na warunkowym, skontaktuj się z jego kuratorem.
Ty suko.
- Jesteś cała? - Pieprzona suka.
Tak. Dzięki.
Dobrze, że tu byliśmy.
Znasz odpowiednich ludzi.
Tak, znam.
Dzięki, że przyszedłeś na przesłuchanie.
To miłe.
Nie ma sprawy.
Ale Chris...
Musisz o czymś wiedzieć.
Dobrze.
To nie Shanelle zabiła JT. To Natasha.
Kiedy JT dusił Shanelle, Natasha uratowała jej życie.
Teraz Shanelle ratuje Natashę.
Cały czas ją chroni.
Wiedziałaś o tym od początku?
I nic nie mówiłaś?
Przepraszam. To trudne.
Niełatwo jest mieć tajemnicę
- przed wszystkimi. - Nie jestem jak wszyscy.
Obiecałam Shanelle, że nie powiem...
A co z tym, co mi obiecałaś?
Jestem twoim mężem!
Nasze rozmowy nie pomagają.
Nie.
Jax sugerowała terapię dla par.
Poleciła swojego terapeutę.
Lewis też.
Im chyba pomaga.
Może tym razem nam też się uda.
Tak. Może.
Liczymy na wysoką karę, tak?
Bliscy i fani pana Tuckera wierzą, że wymiar sprawiedliwości
wymierzy odpowiednią karę.
Mówię o maksymalnej karze 11 lat pozbawienia wolności.
Dziękuję, panie Quan.
Dziękuję.
Panie Cash, oświadczenie obrony?
Tak. Pani Stewart chce coś powiedzieć.
Mówię jako przyjaciółka Shanelle, nie jej adwokat.
Pani Tucker...
Shanelle... zawsze była bezinteresowna.
Stawia innych na pierwszym miejscu,
poświęca siebie, aż nic nie zostanie.
Dopiero niedawno zrozumiałam, do jakiego stopnia.
W milczeniu znosiła przemoc fizyczną i psychiczną,
bo nie chciała nikogo obciążać.
Teraz ma ponieść konsekwencje bezinteresowności?
Strachu?
Nie jest morderczynią ani zagrożeniem dla społeczeństwa.
Społeczeństwo było zagrożeniem dla niej.
Wysoki Sądzie, proszę o zakończenie jej cierpienia
i zasłużoną wolność dla Shanelle.
Dziękuję.
Dziękuję wszystkim.
Panie Cash, ile dni odsiadki ma pani Tucker?
64 dni i 43 dni pracy, Wysoki Sądzie.
Pani Wargo, chce pani coś dodać?
Oskarżenie pozostawia wyrok sądowi.
W takim razie sąd zawiesza wykonanie kary.
Z uwagi na brak zagrożenia dla społeczności,
oskarżona zostaje objęta pięcioletnim wyrokiem w zawieszeniu,
roczną kuratelą psychologiczną
i pracami społecznymi przez 52 tygodnie na rzecz wybranej fundacji.
Pani Tucker, proszę niezwłocznie udać się do placówki szeryfa
w celu zwolnienia.
O mój Boże.
Zamykam posiedzenie.
Wstawaj. Wychodzimy.
Dziękuję za wszystko, Jax.
Wracasz do domu.
Corey, chodź no tu.
Jeszcze żaden mężczyzna tak o mnie nie walczył. Dziękuję.
Udało ci się!
Chodź tu.
Wiem!
- Kocham cię. - Ja ciebie też.
Kocham cię.
- Tęskniłam. - Ktoś jeszcze chce cię zobaczyć.
Dobrze wyglądasz.
Jesteś szalony.
Słyszałem gorsze wyzwiska.
Jeszcze się nie zgodziłaś, ale też nie odmówiłaś.
Jest piękny.
Cieszę się.
Tyle lat starałam się,
by nosić coś na tym palcu.
Jakby naga dłoń dowodziła, że nie jestem godna miłości.
Adrianie, muszę teraz postawić na siebie.
Przykro mi.
Nie musisz przepraszać.
Rozumiem.
Zawsze będę cię kochał, Shanelle.
Może nie wiesz, kim jesteś,
ale ja to wiem.
Nie mogę się doczekać, aż ją poznasz.
Jest super.
Ty też jesteś super.
W porządku?
Nie. Ale to przejdzie.
Zgadza się.
Musisz zjeść coś porządnego. Chodźmy.
- Tak, umieram z głodu. - Wiem.
Chodź do mnie.
- To pa. - Do zobaczenia.
I poszło!
Tak.
Lewis, praca, którą wykonał twój zespół,
jest niesamowita.
Dziękuję, Cliff.
Wyrazy uznania dla Leny,
jest fantastyczna.
Bez niej nic bym nie zrobił.
To znaczy, że dostaję awans?
- Awans. - Tak.
No dobra. Naprawdę dziękuję za waszą pracę.
Bawmy się dalej.
- Zaczynajmy. - Tak.
Świetna robota.
Nie tylko Lena zasługuje na awans.
Przepraszam. To ze szpitala.
Toni. Wszystko w porządku?
Mamo, byłem świetny na próbie.
John. Hej.
Chodź, usiądź.
- Twojego ojca aresztowano. - Co?
Dlaczego? Co zrobił?
Gdy byłeś mały, był agresywny.
Bardzo.
W końcu pewnej nocy zadzwoniłam na policję.
Wyszedł, zanim przyszli.
Kupił broń,
upił się i wrócił do domu.
- Żeby mnie zabić. - Mamo.
- O Boże. - Jest tego więcej.
W drodze, by mnie zabić, aresztowano go za jazdę pod wpływem,
narażenie życia i nielegalne posiadanie broni.
To był jego drugi raz, więc siedział w więzieniu.
Do niedawna.
Chciałam cię ochronić przed prawdą.
Przepraszam, skarbie.
Nie będziemy go widywać.
Widziałem SMS-a o zwolnieniu Shanelle.
Nie chciałem ci mówić, ale straciliśmy dziecko.
Zadzwoń, jak będziesz mogła.
Ile miał dni?
Wiem, kochanie.
Tak mi przykro.
Trzymałem go.
Trzymałem.
Ale czuję też...
Czuję...
Wiem.
Wiem, skarbie.
Wiem.
Bo nawaliłem.
Nie.
Mamusiu!
Cześć.
- Cześć. - Cieszę się, że jesteś.
Nawet nie wiesz, jak bardzo.
Tęskniłam za wami.
Cześć, Shanelle.
Witaj w domu.
Przebierzcie się w piżamy, dobra?
Obejrzymy razem film.
Dobrze.
Dziękuję, że się nimi zajęłaś.
Nieważne, co zrobiłaś, to moje wnuczki.
Nadal jesteśmy rodziną.
Natasha i Jordan to twoje wnuczki.
Ale ty i ja?
Nie jesteśmy rodziną.
Jak chcesz je widywać,
mogę je do ciebie podrzucić.
Na razie trzymaj się od mnie z daleka.
Gotowe na film?
Hej.
Nie wiedziałem, co...
Jest piękny.
Wyglądają jak te, które zamówiłam,
na pożegnanie Jadena.
Pożegnanie?
To jak pogrzeb?
Pracownik socjalny powiedział,
że to pomaga parom. Przynajmniej w jakimś stopniu.
Nie spałam całą noc, bo teraz w ogóle nie mogę spać.
Znalazłam to zdjęcie i pomyślałam, że byłoby idealne.
Co ty na to?
Rozmawiałam z pastorem.
- Jest wolny. Co? - Nie mogę.
Rób, co musisz, ale ja...
Zajrzeć do trumny mojego syna...
Przepraszam.
Nie dam rady.
Lewis, mówiłam, że cię nie potrzebuję.
Ale ty i Jax wciąż naciskaliście.
- Toni. - Nie.
Idź już.
Przy takim rozgłosie
ułaskawienie Isabelli jest możliwe.
Chętnie pomogę.
Doceniam to.
- Dziękuję. - Proszę.
Pozwoliłam sobie zamówić japońską whiskey.
- Próbowałeś? - Uwielbiam ją.
- Dobrze. - Zdrowie.
Naprawdę dobra.
Przypomina mi moją wizytę w Kioto.
Uwielbiam targ Nishiki.
- Ja kocham kwitnące wiśnie. - Chwila.
Przez dwa lata uczyłam angielskiego w Kioto.
Po doktoracie.
- Mówisz po japońsku? - Nie.
Ale wiem, jak powiedzieć:
„Zrób skłon i dotknij stóp”.
Muszę to usłyszeć.
- Powiedz to. - Żartuję.
Nie wiem jak. Tak się wygłupiam.
To było zabawne. Urocze.
Przez te wszystkie lata
nigdy tyle nie rozmawialiśmy.
Powinniśmy to powtórzyć.
Masz na myśli randkę?
Tak.
Tak, randkę.
Jestem staromodną dziewczyną z Tennessee.
Żeby to była randka, musisz zadzwonić, umówić się,
przyjechać po mnie, a potem będziemy jeść, pić i się śmiać.
Jak ci się poszczęści,
dam ci buziaka
i to powtórzymy.
I jeszcze raz.
Rozumiem.
W takim razie zadzwonię jutro.
Bo chcę jak najszybciej przejść do ostatniego etapu.
Ja też.
Zdrowie.
Tak, on mówił
Ty też
Mówili Co z tego?
Kto mówił Że muszę zostać w starej szkole
Że sztuka to nuda, chociaż ją wolę
Hejterów zjadam na szkolnej stołówce
Mogłem robić karierę w koszykówce
Ładną buźkę dała mi mama
Rozum i charyzmę zapewnił mi tata
Mam też siostrę, mamy małą wojnę
Ale jak ją dotkniesz Będziesz miał problem
Jestem cool, zimny jak klima
Moja dziewczyna śliczna bez filtra
Wszyscy mnie znają, co się dziwić
Wiecie, kto będzie rządzić
Spenser
Tak, wątpią w ciebie
Dalej, skarbie!
Wiem, że dasz radę
Bo masz to w sobie
- Hej. - Oto i on.
- Moi wspaniali fani. - Chodźmy.
- Jestem taka dumna. - Brawo.
Dziękuję, mamo.
Chcę wam przedstawić Aishę, moją dziewczynę.
Miło mi państwa poznać.
Spenser jest taki utalentowany.
Tak, oczywiście.
- Spenser, masz chwilę? - Tak.
Jestem Shanti Chase.
Pracuję dla Nova Vista Records.
Dałeś czadu.
Dziękuję.
Spotkaj się z naszym kierownikiem rozwoju.
Razem z rodzicami.
- Moja wizytówka. - Dziękuję.
- Odezwijcie się. - Jasne.
- Spense. - Hej.
Muszę powiedzieć o tym znajomym.
- Rany, już się zaczyna. - Tak.
Wiesz co, skarbie? Zaraz wracam.
- Nieźle, co? - Tak.
Świetny występ, prawda?
Co zrobisz, gdy twój brat zostanie gwiazdą?
Nie wiem, chyba po prostu zniknę,
skoro nie będziecie się mną przejmować.
Co to znaczy?
Macie obsesję na punkcie Spensera, jego szkoły,
muzyki i e-papierosów.
Jakbym nie istniała.
Przepraszam.
Przykro mi, że tak myślisz. Nie wiedziałem.
Nai, pamiętam o tobie.
Gdybyś tylko wiedziała,
ile czasu spędzam, myśląc o tobie i zamartwiając się.
Jesteś moją córeczką. Moją księżniczką.
Tak szybko rośniesz.
Myślałem, że nie chcesz
spędzać czasu z tatusiem.
Może już cię tak nie nazywam,
ale wciąż jesteś moim tatą.
Nadal cię kocham, tylko...
- Czaję. - Co?
Czaję to. Tak teraz mówicie?
Mówi się „rel”?
- Nie. - Rel?
- Chodź no tu. - Daj spokój.
- Jak to się mówi? - Nie.
- Rel? - Nic nie mów.
Ale powiedz mi, jak to się mówi.
Twój syn był przezabawny.
Tak.
Jak Shanelle?
Świetnie, bo jest w domu z córkami.
Dzięki tobie.
- Co? Nie... - Rozmawiałaś z sędzią
i poprosiłaś o zmniejszenie wyroku.
Dziękuję.
Nie mam pojęcia, o czym mówisz.
To ja powinnam ci dziękować.
Pierwszy raz od dawna przespałam noc.
Znam to.
Sen jest niedoceniany.
Bardzo.
À propos przyjemności...
Jak za dawnych czasów?
Postanowiłam rzucić.
Nudna jesteś.
Wolę móc patrzeć, jak dzieci dorastają.
To może pączka?
- Co z tobą? - Sprawa zamknięta.
Nie, żadnych pączków.
- Ale ciastka... - Tak.
Może mnie przekonasz.
Pilnuj stołu.
Ryzykantka z ciebie.
- Mówisz poważnie? - Tak.
Isabello, wracasz do domu. Jesteś wolna.
Dziękuję, Corey.
Droga Krystal Walters,
wynik egzaminu to 94%.
To nieoficjalny raport.
Rada Organizacji LSAC
Tak mi przykro.
- Pogodzić się. - Rozstać.
- Rozumiem. - Dobra.
- Ty stawiasz. - Dobra.
Dobra, Tarzanie. Ale mam karty!
- Nieźle. - Dobra.
- Żółty. - Mam cię.
Czemu mnie pomijasz?
- Nie podglądajcie. - Dlaczego?
Teraz moja kolej?
- Pan Stewart? - Tak.
Wezwanie do sądu.
O co chodziło?
Toni nas pozywa.
Za śmierć Jadena.
Co?
Nie do wiary.
Kurwa.
Jeśli doświadczasz przemocy,
sięgnij po wsparcie.
Całodobowa infolinia
zapewnia poufną pomoc.
Odwiedź nomoredirectory.org.