W poprzednich odcinkach...
To pierwszy dzień procesu Shanelle Tucker.
Ława przysięgłych zadecyduje o jej losie.
Nie możemy zastawić domu dla jej kaucji.
Jesteśmy teraz winni pełną kaucję.
Proszę o status Petera Thompsona.
- Nadal w więzieniu. - Dobrze, że tu jesteś.
- Świetny z nas zespół. - Tak.
Chciałeś show, to ci je dałam.
Nie zachowuj się, jakby to był pierwszy raz.
Sprawdziłem to i mam prawo żądać testu.
- Dobrze. - Cały czas ufałam Lewisowi.
Zawsze był ze mną szczery.
- Co robisz? - Utknąłem w pracy.
TZT ma zdjęcie Toni, jak robi w szpitalu test DNA.
Muszę ci coś powiedzieć.
To twoje dziecko, tak?
Jax... Mogę to wyjaśnić.
Proszę.
Może pogadamy w samochodzie, żeby dzieci...
Spenser jest u Layny, Naima u Kaniki.
Scena jest twoja.
Po pierwsze, właśnie miałem ci powiedzieć.
Ale nie mam pewności, że to moje dziecko.
Chciałem poczekać, aż...
Zaczekaj.
To zamierzałeś mi powiedzieć, czy czekać?
Bo mam wrażenie,
że zamierzałeś posadzić tu tyłek
i uśmiechać się do mnie, jakbyś wcale nie zapłodnił innej.
Jax, proszę.
Próbuję ci to wyjaśnić...
Już wiem.
Widziałam cię.
Wtedy w szpitalu.
Powiedziałeś, że jesteś w pracy.
Skłamałeś.
Wcześniej zapytałam wprost, czy to ktoś, kogo znam.
Powiedziałeś, że nie. Też skłamałeś.
A wczoraj zapytałam, czy coś się dzieje.
Powiedziałeś: „Wszystko w porządku”. Stek bzdur.
Jak mam ci teraz, kurwa, uwierzyć?
Sam nie chciałeś więcej tajemnic.
Bo potrzebujesz zaufania w związku.
Myślisz, że ja nie?
Chciałem, żebyś dowiedziała się ode mnie.
Ale co miałem powiedzieć?
Że dziecko może być moje, ale nie mam pewności?
- Tak. - Jax, pomyśl.
Może nie jest moje.
Teraz wiesz coś, co nie ma znaczenia.
Nawet nie rozmawiam z Toni.
Jak to się zaczęło?
Wpadłem na nią na imprezie u JT.
- Byliście na randce? - Nie.
- Tylko się pieprzyliście? - Tak.
Ile razy ją przeleciałeś?
Cztery razy.
Kiedy był pierwszy raz?
Gdy widziałem cię z Damonem.
Dziecko w ramach zemsty?
To żałosne.
- Jax. - Zajebiście żałosne.
I co było potem?
Gumka wam pękła?
Zjaraliśmy się i upiliśmy.
Nie użyłem prezerwatywy.
Nie...
Nie założyłeś gumki?
Mówiła, że nie może zajść w ciążę.
Dałeś się na to nabrać?
Ewidentnie może, Lewis.
O mój Boże.
- Chyba zwymiotuję. - Jax.
Będę rzygać. Zejdź mi z oczu.
Zejdź mi, kurwa, z oczu.
Idź stąd. Wynocha.
Dokąd mam pójść, Jax?
Myślisz, że mnie to obchodzi?
DOMNIEMANIE NIEWINNOŚCI
Październik 2007
Nic pani nie jest?
Spokojnie.
Pomogę pani.
Jestem Lewis.
Halo?
Cześć. Tu Lewis.
Stewart.
Lewis Stewart?
A, no tak.
Jedyna osoba w Kalifornii, która zatrzymuje się przed znakiem stopu.
Dlatego w ciebie wjechałam.
Serio? Rozmawiałem z Larrym H. Parkerem.
Obiecał mi 2,1 miliona dolarów.
Chciałem sprawdzić, co u ciebie,
zanim pan Parker i jego ludzie się tobą zajmą.
To miłe, ale nic mi nie jest.
Właściwie dzwonię, żeby zapytać, czy się ze mną umówisz.
No wiesz, na randkę?
Tak. Dobrze.
Kiedy chcesz iść?
W niedzielę idę tylko na mszę.
Ja też.
To może po mszy?
Tak. Świetnie.
Nie spiesz się. Pogadamy, gdy będziesz gotowa.
Kocham cię. Zasłużyłem na to. Chcesz to przegadać?
Później mamy terapię dla par.
Przyjdziesz? Chyba powinniśmy tam iść.
Dobrze.
Dobrze. Dziękuję.
Krystal, widziałaś Jax?
Nie. Zaraz przyjdzie.
- Nad czym pracujesz? - Przykro mi. Tajemnica zawodowa.
Wiem, że nie znam cię zbyt długo,
ale gdybym miał wymienić twoje cechy,
nie zacząłbym od dyskrecji.
Racja.
Dobrze.
Uczę się do egzaminu wstępnego na prawo.
- To świetnie. Dobrze. - Tak.
Chodzę na zajęcia po pracy.
Proszę, nie mów nikomu.
- Jax nie wie. - Pewnie chciałaby wiedzieć.
- Czego nie wiem? - Jak...
Jak dużo mamy pracy.
Powinniśmy zaczynać.
Racja. Muszę się napić kawy.
Już się robi.
Wszystko w porządku?
Tak, tylko się nie wyspałam.
Parę łyków kawy i będzie dobrze.
Straciliśmy naszego speca od przemocy domowej. Sprawa rodzinna.
Może Brandy Michaels, ta od IG Live, jest wolna.
Trzeba będzie ją przygotować.
- Świetnie. - Musimy pogadać o Toni.
Co z nią?
Lucy wzywa ją na świadka.
Jasne.
Z powodu...
ciąży.
Shanelle nie wiedziała, że Toni jest w ciąży.
SMS-y tego dowodzą.
To dobrze. Potrzebujesz czegoś?
Wiesz co? Spotkamy się w sali konferencyjnej.
Dobra.
DRZWI OTWIERAJĄ SIĘ AUTOMATYCZNIE
NIE WCHODZIĆ
- Lucy. - Tak?
- Przesyłka dla ciebie. - Tak?
- Od kogo? - Od Petera Thompsona.
Miło cię widzieć, Lucy.
Jak mnie znalazłeś?
Jak to? Jesteś sławna.
- Chcę znów być rodziną. - Nie.
- Wszystko naprawię. - Nie. Ochrona.
- Obiecuję. - Ten człowiek mnie nęka.
Trzeba go wyprowadzić.
- Zmieniłem się. - Proszę stąd wyjść.
Chcę być lepszym ojcem i mężem.
Idziemy.
Proszę. Porozmawiaj ze mną.
- Chodźmy. - Proszę.
Proces Tucker nabiera tempa, a obrona ma przed sobą trudne zadanie.
Prokuratura pokazuje nam,
że Shanelle to nie zwykła kura domowa.
Może naczytała się kryminałów
i ogarnęła swój kryminał.
W tym tygodniu zaczniemy
od dr Culver, psycholożki.
Jest też dr Chen, lekarz z SOR-u, który badał Shanelle w szpitalu.
Dr Culver rozmawiała z nią tuż po.
- Lunch już jest. - Super.
Dziękuję.
Zamówiłeś lunch?
Pomyślałem, że nie miałaś czasu zjeść.
Miło z twojej strony.
Może być chińszczyzna?
Wiesz co? Doceniam to, Corey,
ale muszę wyjść wcześnie, jeśli nie masz nic przeciwko.
Muszę załatwić kilka prywatnych spraw.
- Wszystko w porządku? - Tak jakby.
To długa historia. Dzięki, że pytasz.
Do poniedziałku?
Ciekawy zwrot akcji.
Lewis, czemu ukryłeś to przed Jax?
Bo nie mam potwierdzenia, że to moje dziecko.
Myślałem, że tak jest lepiej.
Chciałeś powiedzieć Jax, jeśli dziecko
okazałoby się twoje?
Miałem to zrobić tamtej nocy.
Nie chciałem się już ukrywać.
Ale nie miałoby to znaczenia,
jeśli to nie moje dziecko.
Jax, jak się czujesz?
Do tej pory milczałaś.
Szczycę się tym, że umiem izolować myśli.
Ale cały dzień siedziało mi to w głowie.
Potem myślałam o tym, że będę patrzeć na Toni w sądzie,
na stanowisku świadka,
która wie o moim mężu coś, czego ja nie wiedziałam.
To po prostu...
Takie, kurwa, typowe.
Mieć dziecko na boku z suką, którą znam.
Co to ma być?
Pieprzone Żony Hip Hopu?
Miałam cię za swój czarny powód do dumy.
Że mogę się tobą chwalić.
Nie, jesteś kolejnym czarnuchem, na którego można narzekać.
Wiesz co?
Masz czelność tak o mnie mówić,
jakbyś sama nie dawała dupy
byłym klientom, którzy wyszli z pierdla.
Pogodziłem się z tym.
Potem próbował cię zabić,
budziłaś się w środku nocy, krzycząc jego imię,
a ja przytulałem cię, póki nie usnęłaś.
Pogodziłem się z tym.
To ja powinienem ci wybaczyć, nie ty.
Dzięki mnie jesteśmy małżeństwem,
ale traktujesz mnie, jak chcesz, i jeszcze wyzywasz?
Jak to jest normalne, to już nie wiem.
Umówmy się na indywidualne sesje,
żeby omówić, jak to przepracować.
Byście akceptowali swoje najgorsze strony,
a jednocześnie się kochali, szanowali i sobie ufali.
Albo możemy pogadać o rozstaniu.
Cholera, Lewis. Kibicowałam mu.
Co on sobie myślał?
Co zrobisz?
Jesteśmy na skraju rozstania.
Musimy zdecydować, czy możemy zaakceptować
swoje najgorsze strony, czy się powinniśmy rozwieźć.
A przy okazji próbuję ocalić
moją najlepszą przyjaciółkę.
Jeśli Lewis wpłynie na sprawę Shanelle, to będzie miał problem.
Nie powiedziałam, że nie dam rady.
- Nie miała tego na myśli. - Miałam.
Musisz się spisać, Jax.
Dobrze. Dziękuję, Sally.
Doceniam dodatkową presję.
Cholera.
Mam pytanie.
Czego te baby chcą?
To odwieczne pytanie.
Czemu nie powiedziałeś Jax o dziecku?
Wiem, że to nie byłoby łatwe, ale co z tego?
Nie wiem.
Chyba nie chciałem mówić tego na głos.
Już zawsze będziesz dupkiem.
Dobranoc, Chris.
Dobranoc.
Przypomnę ci twoją własną radę.
Terapia dla par.
Sally nie jest taka, jak myślałem.
A wasza rodzina?
To mnie najbardziej załamuje.
Nie chcę stracić Jax, ale do tego zostawić dzieci?
To...
To mnie załamuje.
Swoim smutkiem nie uszczęśliwisz innych.
Zaufaj mi.
Spenserowi spadła gorączka i przestał wymiotować.
Teraz śpi.
Dzięki ci, Jezu.
Nie wiem, jak trzylatek produkuje tyle wymiocin.
Ja też nie wiem.
- Dobra robota, tato. - Dziękuję.
Kończysz?
Czy kończę dojenie, by nakarmić córkę?
- Prawie. - Dobrze.
Chyba już prawie czas.
Daj spokój. Nie mam nastroju.
Zostałam wspólniczką,
robię tylko 200 kroków dziennie i jeszcze ściągam mleko.
Nie mam ochoty na seks.
Wiesz,
na urodzinach Shanelle rozmawiałem z JT.
Wspominał o jakimś seksklubie.
To w jego stylu.
Pewnie znowu zdradza Shanelle.
Twierdzi,
że to może pomóc przywrócić pikanterię.
Jeśli będzie dziwnie albo zechcesz wyjść,
to mi powiesz.
Dobrze. Tak.
Oby tylko było ciemno.
Nie chcę, żeby wszyscy widzieli te rozstępy i tłuszcz.
- Obwisłe... - Przestań.
Nie mów tak.
Tak nie robimy.
Przypominają mi, że urodziłaś piękne dzieci
i jestem wdzięczny, że mam taką żonę.
Wejdź.
Cześć, mamo.
Cześć, skarbie.
Gdzie tata?
Musiał wyjść wcześniej.
Musiał iść do pracy.
W sobotę?
Dobrze.
To mama Lany.
Zawiezie mnie na urodziny Nate’a.
Złóż mu ode mnie życzenia.
Kocham cię, mamo.
Dziękuję, skarbie.
To pa. Też cię kocham.
Dobra. Na razie.
Lucy odkryła,
że Shanelle wiedziała o romansie Toni z JT.
Jak dotąd Lucy nie zgłosiła niczego, co sugerowałoby,
że Shanelle wiedziała o ciąży.
To nie znaczy, że tego nie szuka.
Krystal mówi, że Toni mogła zrobić test na ojcostwo.
Tak, ale Lucy musiała to zaaranżować.
Po co jej dowód na coś, co już wie?
Chyba że nie wie, czyje to dziecko.
To ciekawe.
Toni poprosiła JT o opłacenie aborcji, której nie zrobiła.
Gorzej, jak dziecko nie było jego.
- To... - Oszustwo.
Wystarczyłoby, żeby zdyskredytować świadka.
- Właśnie. - Ty ją przesłuchaj.
Nie. Dlaczego?
Facet źle by wyglądał, krytykując jej wybory łóżkowe.
Racja.
Rozumiem twoją złość.
To zdrada.
Ale czy wystarczy, by zakończyć małżeństwo?
Próbuję to zrozumieć.
Złożyliście przysięgi na dobre i na złe.
To zakłada, że obie osoby zgadzają się na bezwarunkową miłość.
Nie.
Nie wierzę w bezwarunkową miłość.
Nie da się kochać bez względu na wszystko.
Cholera.
Muszą być jakieś warunki, prawda?
Nie wolno nikomu pozwalać
na złe traktowanie i nadużycia.
Ale nie o to chodzi w bezwarunkowej miłości.
Chodzi o empatię i brak osądów.
Bez zobowiązań.
To bezinteresowna, wzajemna miłość.
To nie mit.
Z tego, co mówisz o swoim dorastaniu, wynika,
że nie miałaś jej w dzieciństwie.
Matka wybrała twojego ojczyma zamiast ciebie.
Ojciec wybrał nałóg. Przynajmniej według ciebie.
Czy ktoś powiedział ci: „Kocham cię.
Jestem przy tobie i nie odejdę, choćby nie wiem co”?
Nie.
Nikt.
Może nie wierzysz w taką miłość, bo jej nie zaznałaś.
LEWIS: Śpię u Chrisa. JAX: Powiedziałam dzieciom, że pracujesz.
Dzięki. Bardzo ci za to dziękuję.
Jak się czujesz?
Wrzesień 2012
Hej.
To twoja żona?
Jest piękna.
Wiem.
Mogę?
Kiedy pani Tucker dowiedziała się, że sypia pani z jej mężem?
Kilka miesięcy temu dowiedziała się i wysłała mi wściekłe SMS-y.
Wysoki Sądzie, dowód 27.
Pani Holley, co to jest?
To SMS-y, które mi wysłała.
Proszę je przeczytać przysięgłym.
„Spodziewałam się tego po nim.
Ale ty? Myślałam, że się przyjaźnimy.
Ale dziękuję ci.
Ułatwiłaś mi zrobienie tego, co muszę zrobić”.
- O co mogło jej chodzić? - Sprzeciw. Spekulacja.
Oddalam.
Proszę odpowiedzieć.
Pewnie chciała go zostawić, ale tego nie zrobiła.
Co zrobiła?
Zaczęła mnie ignorować w szkole.
Nie pozwalała naszym córkom się bawić.
Ignorowała mnie.
Czy to było u pani Tucker normalne?
Nie. Absolutnie.
Jakby stała się inną osobą.
Nie mam więcej pytań.
Czy pani Tucker wspominała w którymś SMS-ie o pani ciąży?
Nie, nie wspominała.
Nie mówiła, że przywykła do zdrad pana Tuckera?
Mówiła.
Zeznała pani, że uważała panią Tucker za przyjaciółkę.
- Czy to prawda? - Tak.
Pomogła pani zorganizować przyjęcie urodzinowe jej córki?
Tak.
Mniej więcej wtedy zaczęła pani sypiać z jej mężem.
Zgadza się?
Tak.
Pani Tucker nie dowiedziała się o romansie od pani, prawda?
Nie. JT jej powiedział.
Okłamywała ją pani miesiącami i udawała,
że nie sypia pani z jej mężem.
Zgadza się?
Tak.
Można więc nazwać panią kłamczuchą?
- Sprzeciw. Nękanie świadka. - Wycofuję pytanie.
Mówiąc panu Tuckerowi o ciąży,
była pani pewna, że to jego dziecko?
Jak to?
Pytam, czy pan Tucker
był jedyną osobą,
z którą pani sypiała, która mogła panią zapłodnić.
Pani Holley, proszę odpowiedzieć.
Nie, nie był jedyny.
Z iloma mężczyznami pani wtedy sypiała?
Z dwoma.
Ten drugi też był żonaty?
Tak.
Podsumujmy.
Okłamała pani pana Tuckera co do pewności jego ojcostwa.
Okłamywała pani panią Tucker, swoją przyjaciółkę,
sypiając z jej mężem.
A my z jakiegoś powodu mamy pani wierzyć.
Pani Holley, proszę szczerze odpowiedzieć na pytanie
pod przysięgą.
Czy wie pani, kto jest ojcem pani dziecka?
Nie, nie wiem.
Nie mam więcej pytań.
Pani Wargo?
Nie mam więcej pytań.
To wszystko z mojej strony.
Pani Holley, jest pani wolna.
Pomóż mi.
Próbuję znaleźć dobry moment, żeby pogadać o czymś z Jax,
ale boję się, że się wkurzy.
Do mnie mówisz?
Co chcesz powiedzieć Jax?
Że chcę studiować prawo.
Naprawdę? To cudownie.
Czemu Jax miałaby się wkurzyć?
- Bo na mnie polega. - Czuję, że bardziej na mnie.
Nie dziwacz. Będzie jej przykro
i zrezygnuję.
Może się wkurzy albo będzie jej przykro i co?
Spotkacie się przed sądem
i pokażesz jej, kto tu jest świetnym prawnikiem.
Rany, Daniel.
To znaczy, dziękuję.
Też cię kocham, Krystal.
Prosiłam, żebyś nie dziwaczył.
- Wiesz... - Jesteś taka śliczna.
- Zamknij się. Boże. - Pa.
Dr Culver, wywiad wykazał, że zachowanie pani Tucker
jest takie jak ofiar przemocy domowej.
Czym się one charakteryzują?
Często obserwujemy podobne zachowania.
Są cztery reakcje na traumę. Walka, ucieczka, odrętwienie, płaszczenie.
Mówiąc o małżeństwie, pani Tucker odcinała się od rzeczywistości.
Jej reakcją w trakcie małżeństwa było odrętwienie.
Jaka była kategoria reakcji podczas zdarzenia?
Gdy o nim mówiła, jej umysł wciąż był w stanie odrętwienia.
Jakby wyszła z siebie, by walczyć z panem Tuckerem.
Jakby wyszła z siebie.
Mówi pani o eksterioryzacji?
Właśnie. Jednak żyje z poczuciem winy.
Nie do końca zrozumiała, że to ona jest ofiarą.
Dodatkowo boi się o swoje bezpieczeństwo,
jakby mąż wciąż mógł ją dopaść.
Bała się o swoje bezpieczeństwo nawet po jego śmierci.
- Zgadza się. - Dziękuję.
- Nie mam więcej pytań. - Proszę przypomnieć sądowi.
Czy wtedy pierwszy raz
- widziała pani oskarżoną? - Tak.
Była pani w stanie ocenić stan psychiczny oskarżonej
na przestrzeni dekady
w ciągu dwóch czy trzech godzin?
Gdy zrozumiałam powagę sytuacji, stwierdziłam,
że straciła kontakt z rzeczywistością.
Między innymi miała paranoję i była niepewna siebie.
Rozumiem.
To sporo informacji po jednej sesji.
A co z jej psychiką?
Czy były jakieś fizyczne objawy?
Mówiła o atakach paniki, o tym, że nie chce być sama.
Opisała je jako powracające koszmary,
w których była sama w obskurnym domu.
Na zewnątrz było pięknie, ale nie mogła wyjść.
Próbowała wyjść, ale pan Tucker ją powstrzymywał.
Walczyła, ale nie mogła...
Nie wiem, ile jeszcze zniosę.
Rozumiem.
Teraz nasza kolej, by obalić teorię Lucy.
Zmierzamy ku końcowi.
Obiecuję.
Mogę porozmawiać z Jax na osobności?
- Jasne. - Dziękuję.
Co się stało?
Co?
Powiedz.
Nic.
Lewis mnie okłamywał.
Możliwe, że to nie JT jest ojcem dziecka Toni.
To może być Lewis.
Myślę, że moje małżeństwo się rozpada.
Czekaj, co? Toni?
I musiałaś ją przesłuchać?
Corey nie mógł?
On o tym nie wie.
A kobieta lepiej wyglądała.
Chodzi o wizerunek.
Tak mi przykro.
Przepraszam.
Walczysz o życie, a to ja płaczę.
Chodź tu.
Jak to się mówi?
- Sprawdzaj, co u silnych przyjaciół. - Tak.
Już raz to zawaliłyśmy.
Nie róbmy tego więcej, dobrze?
Ale Toni?
Chyba „Szmatoni”.
Znam cię i wiem, że cokolwiek przeżywasz,
przypomnisz ludziom, kim jesteś.
A jesteś jebaną Jax Stewart.
Dzięki.
- Chodź tu. - Dziękuję.
- Hej. - Cześć.
Dzieci się myją.
- Jak lunch? - Jak proces?
Dobrze. Chyba.
Jest ciężko.
Mnie też.
Tęsknię za tobą.
Tak?
Nadal jestem zła. Zagubiona.
Ale...
Tak, tęsknię.
Mam wyniki testu na ojcostwo.
Dziecko jest moje.
Mamo, tato, jemy?
Tak.
Boże, ale jestem głodna.
Cześć, skarbie.
- Pięknie wyglądasz. - Dzięki.
- Hej. - Hej.
Jax, w porządku?
Zostaw mnie samą, proszę.
Dobrze.
Daj mi spokój.
Dobranoc.
Dane z FBI pokazują,
że duże przelewy wykonano półtora roku temu.
Evan brał w tym udział.
Zakładam, że ma konta za granicą.
Tak. Kajmany, Nevis, Belize.
Nie patyczkowali się.
Wszędzie jest nazwisko Shanelle.
Nawet gdyby wiedziała o forsie,
a ustaliliśmy, że nie wiedziała,
to sięgając po nie,
podpadłaby niewłaściwym ludziom.
JT był sprytny.
Możemy zasugerować, że JT chciał zabić Shanelle,
bo po śmierci wina spadłaby na nią.
Niezły argument. Ale nie możemy go użyć.
Wiem. Ale to byłoby niezłe, co?
Powinniśmy przedstawić to ławie przysięgłych.
Przynajmniej dowiedziemy, że nie była powiązana.
Zgadzam się.
To już ostatni.
Jak FBI się doczepi, to nie ma bata.
W punkt.
Chyba posiedzimy tu do późna.
Krystal, możesz zostać dłużej?
Tak. Dobrze.
Nie masz planów?
Nie.
Na pewno?
Dobra. Co się dzieje?
Tak, Krystal. Co się dzieje?
Słuchaj...
Wiele się tu nauczyłam i podziwiam cię.
Może mogłabym być jak Kim Kardashian.
Nie, że mieć sekstaśmę, tylko zostać prawniczką
i pomagać niesłusznie oskarżonym czarnym.
Krystal, o co chodzi?
Uczę się do egzaminu wstępnego.
Co? To wspaniale.
- Naprawdę? Jax. - Tak.
Tak.
Idź do domu się uczyć.
- Dobrze. Dzięki, Jax. - Tak.
Wiem, że musisz wracać do rodziny.
Może sam to zacznę?
- Nie, mogę zostać. - Na pewno?
Tak. Muszę tylko zadzwonić.
Wszystko w porządku?
Muszę zostać dłużej w pracy. Zostaniesz z dziećmi?
Też mam kryzys w pracy, a później terapię.
Nie musisz kłamać, jeśli masz inne plany.
Tak trudno ci uwierzyć, że moja praca może być ważna.
Będzie ważniejsza po narodzinach twojego dziecka.
Dobra. Nie martw się, Lewis.
Poproszę mamę.
Miłego wieczoru.
Muszę zacząć od nowa. Nie działa.
Marzec 2017 r.
Sprawdźmy. Słoneczne Psy będą w czołówce
w kategorii strzelanek.
Przepraszam, pani Stewart z kancelarii Binder, Herwitz i...
Stewart.
Posłuchasz prezentacji?
- Pewnie, kochanie. - Dzięki.
- Dziękuję. - Dobra.
- Zamieniam się w słuch. - Tak.
Dobrze.
To nasza pierwsza gra FPS
i sądzimy, że będzie hitem wśród nastolatków.
Dobrze.
Może zacznij od analizy gatunku.
Podkreślisz potencjał rozwoju gry.
Dobrze. Ale muszę pokazać parametry gry,
bo nie zrozumiesz uniwersum.
Jeśli to według ciebie ważniejsze, to zacznij od tego.
Dobra.
Nastolatki.
Ze względu na rozwój mediów społecznościowych,
dodaliśmy element interaktywny, pozwalający graczom...
Wybacz. Nie wydajesz się pewny siebie.
Jestem pewny siebie. Pracowałem...
Od dawna się tym zajmuję.
Wiem, ale nie tak to przedstawiasz.
Włóż w to serce.
Teraz tylko ćwiczę, ale...
Wiesz co, dam sobie radę.
Co?
Próbuję ci pomóc dostać ten awans.
Sam sobie poradzę, Jax.
Nie musisz być ciągle taka ostra.
Dobrze.
Przepraszam. Trudna publika.
- To twoje dziecko? - Tak.
Rozumiem. Powiedziałeś Jax, że to pewne?
Tak, ale nie mieliśmy okazji o tym porozmawiać.
Nie wiem, jak sobie z tym poradzimy.
A czego byś chciał?
Uratować małżeństwo.
Chcę odzyskać żonę.
Powiedziałeś jej to?
Czemu to ja zawsze muszę coś mówić?
Muszę znosić jej pracę.
Wybaczać romanse.
Rozumieć jej traumę.
To nie w porządku wobec mnie.
Czujesz, że tylko ty próbujesz ocalić związek?
Bo o ile pamiętam, chodzicie na terapię dla par,
bo Jax tego chciała, a nie ty, prawda?
Macie inne podejście,
ale chyba się stara. Tak jak ty.
Nie czuję tego.
Może nie skupiaj się na uczuciach, a na intencjach.
Nie tego oczekujesz od Jax?
Skup się na tym, by jej nie krzywdzić, a nie na tym, jak się teraz czuje.
Tak.
Ale to wciąż zadania dla mnie.
Ja robię pierwszy krok.
Chcesz mieć rację czy żonę?
Brandi może zeznawać. Trzeba ją przygotować.
Świetnie.
Wreszcie dobra wiadomość.
Pytałaś, czemu mam kalifornijską licencję.
Miałem sprawę przemocy domowej. Podobną do tej.
Reprezentowałem kobietę, która zabiła swojego oprawcę.
Wcześniej...
reprezentowałem jego.
- Poważna sprawa. - Tak.
Ciężko nad nią pracowałem.
Klientem był uniwersytet.
Chirurg przeprowadził na żonie ryzykowne operacje plastyczne.
Pozwała go o błąd w sztuce, znęcanie się.
On twierdził, że kłamała.
Że chciała go naciągnąć na kasę.
Uwierzyłem mu i wygrałem sprawę.
Przeniosła się daleko od niego. Wróciła do LA, żeby być z rodzicami.
- Myślałem, że to koniec. - Tak.
Ale sukinsyn nie mógł odpuścić.
Pojechał za nią z Chicago do Los Angeles
i próbował ją zabić.
Broniła się i w końcu go zabiła.
Miała gównianego prawnika, który nie ochronił jej przed systemem.
Przeze mnie spędzi resztę życia w więzieniu.
Corey, nie możesz się za to winić.
Mogę.
Byłem na szczycie.
Osiągnąłem to, o czym marzyłem.
Ale byłem po złej stronie.
Pomogłem diabłu wygrać. Obiecałem sobie, że nigdy więcej.
Dlatego sprawa Shanelle jest taka ważna.
Próbuję ocalić dwie osoby.
Nie tylko jedną.
Hej.
Pójdę już.
A chcesz iść?
Nie.
To dobrze.
Bo chcę, żebyś została.
- Nie powinniśmy. - A co robimy?
Każ mi przestać.
Nie przestawaj.
Krzywdzisz mnie, a ja ciebie.
Ranisz mnie, ja ciebie bardziej.
Powinnam...
Powinnam to przerwać.
Dobranoc.
Hej, Lucy.
Lucy Wargo?
To dla ciebie.
WEZWANIE DO SĄDU Lucy Wargo
Wnioskodawca: Peter Thompson
To ja. Możemy pogadać?
Chcę ci coś powiedzieć.
Dobrze.
- Dzieciaki... - Są u mojej mamy.
Nie ma...
Nie ma takiej opcji, żebym cię nie kochał.
Codziennie walczysz za innych.
Wychodzisz z domu i zmieniasz się w bohaterkę.
Z gracją, odwagą i geniuszem walczysz za innych.
Nawet tych, którzy na to nie zasługują.
Kochasz swoją pracę w każdych warunkach.
A ja kocham ciebie bezwarunkowo.
Wiesz, co robię codziennie?
Walczę o nas, o rodzinę, o twoje serce.
Modlę się, by być godnym takiej żony.
Może nie możesz się mną chwalić jak ja tobą,
ale musisz wiedzieć, że cię kocham.
Moja miłość do ciebie jest niezachwiana.
Ale masz rację.
Byłem kretynem.
Kretynem, który popełnił błąd.
Który zapłodnił dupę
i nie wiedział, co z tym zrobić.
Dlaczego?
Bo nie jestem taki.
Nie wiem, jak taki być.
Dlatego to wszystko jest takie popieprzone.
Jestem kochającym ojcem,
oddanym mężem, który kocha rodzinę i swoją kobietę.
I jestem tu.
Jestem tu.
Nawet jeśli odchodzę zraniony lub zły,
wiedz, że cię kocham.
Jeśli pozwoliłem ci w to zwątpić...
Tak mi przykro.
Istnieję, by cię kochać.
Nie mogę bez ciebie żyć.
Ja...
Należę do ciebie.
Jeśli nie chcesz już ze mną być, w porządku.
Mogę z tym żyć.
Ale nie powstrzymasz mojej miłości.
Do was wszystkich.
Bo tylko to, kurwa, potrafię.
Jest późno, więc...
Lewis.
Zaczekaj.