RÓD SMOKA
Muszę się widzieć z królową!
Wasza Miłość!
Powstał z martwych!
Kto?
Aegon! Sunfyre żyje.
Wyjść!
Truchło Sunfyre’a gnije na pustkowiu.
Usiądź.
Aegon spalił Mootonów pod Gawronim Gniazdem.
I odleciał.
Nie wiem dokąd.
Jego zwolennicy rozesłali kruki.
Ogłosili powrót króla.
Dla prostaczków to znak, że bogowie wybrali Aegona,
a jego smok zmartwychwstał, by król odzyskał tron.
Tymczasem moi poddani zbierają się przed Wielkim Septem
i pytają bogów, kto ma nimi rządzić.
Po tym, co wycierpiałam!
Rhaenyro.
Mniej ważni bogowie nie mają nic do gadania.
Jesteśmy krwią Valyrii.
Masz w zasięgu najwyższą potęgę.
Wystarczy jej użyć.
Pierdolony Viserys!
To on mnie tym obarczył!
Przez jego przepowiednię jestem wystawiana na próby i każdej sprostałam!
To twoja próba.
Teraz.
Chwila, w której się wzniesiesz.
To królestwo rozumie jedynie siłę.
Zawsze to wiedziałaś.
Każ wypatrywać smoków Aegona.
Niech ser Hugh strzeże Smoczej Jamy na Vermithorze.
Zaatakuj Tumbleton.
Idź od domu do domu,
wykurz wszystkich Hightowerów
i wytęp ich do ostatniego.
Ale królestwo patrzy.
Dlatego nie zrób ze mnie potwora.
Z największą rozkoszą, Wasza Miłość.
Gdy Ormund i Daeron umrą,
wywęszę fałszywe serce Aegona i osobiście go zabiję.
Jak planujemy ratować Węża Morskiego?
Planujemy to?
Twój ojciec poszuka go,
gdy odbije Tumbleton.
Dawno będzie martwy! Wyślij mnie teraz.
Ty i Addam musicie strzec miasta na wypadek,
gdyby to była prawda i Sunfyre’owi pozwolono ożyć.
Corlys to twój namiestnik, najstarszy sojusznik.
Nie życzę mu źle, lecz on dokonał wyboru,
a my płacimy cenę.
To twoja wina!
Co?
Że lord Corlys został porwany.
Nie waż się.
Tak traktujesz tych, co ci służą.
Addam i ja bez wytchnienia wylatujemy,
by szukać twych wrogów,
a ty odpłacasz nam gniewem.
Bo wasze poszukiwania nie przyniosły nam nic.
Poza szansą, by nasi wrogowie zebrali siły.
Jeśli ktoś jest użyteczny, posługujesz się nim,
jeśli nie, porzucasz go. Jak Rhaenę.
Złamało ją to jak mojego dziada.
Po Gardzieli mogłabym porzucić ciebie.
Być może,
lecz potrzebujesz mojego smoka.
Zuchwałe dziecko.
Nie mam cię za co winić. Arogancję macie we krwi.
O czym przypomniała nam twoja siostra.
Witam was, moi panowie.
Zaiste.
Przypłynęliśmy z Driftmarku,
gdzie dowiedzieliśmy się, że nasz lord został pojmany przez Hightowerów.
Królowa wzywa, byście ochronili Królewską Przystań.
To może oznaczać śmierć lorda.
Lord Corlys znał ryzyko, jakie niosą jego wyprawy.
Życzyłby sobie, byśmy honor Velaryonów cenili wyżej niż jego życie.
Kim jesteś, by przekazywać jego wolę?
Jego najstarszym żyjącym synem.
I wyznaczonym dziedzicem.
Waszym przyszłym Lordem Przypływów.
Otworzyć bramy!
W tył zwrot!
Naprzód!
To...
wszystko to...
jest dla ciebie.
Imponujące, czyż nie?
Lecz...
musisz się stać rycerzem,
nim zostaniesz koronowany na króla.
Klęknij.
Daeronie Targaryenie, czy przysięgasz przed bogami i ludźmi
bronić tych, którzy nie mogą bronić się sami?
Do środka!
Chronić kobiety i dzieci?
Słuchać swych dowódców, swego lorda,
walczyć dzielnie, ilekroć zajdzie potrzeba,
wypełniać nałożone na ciebie zadania,
jakkolwiek trudne,
nieprzynoszące chwały lub niebezpieczne się okażą?
Stać!
Przysięgam.
Powstań więc jako rycerz.
Ser Daeronie Dzielny.
I oświetlaj drogę.
Armie królowej bękartów są u bram.
A na rzeź prowadzi je jej stryj,
nie, kochanek,
nie, mąż,
Daemon, kurwa, Targaryen.
- I jego smok. - Wiadomo, że ma smoka!
Ale go nie użyje.
Skąd wiesz?
Bo jego pani żona, królowa, nie pozwoli na to.
Rhaenyra trzyma Daemona krótko,
jak sukę w klatce.
Jeszcze ale dla smoczego lorda!
Książę Łotrzyk zadrży wkrótce
przed potężnym i straszliwym
lordem Ulfem Białym!
Wasza Miłość.
- Coś się stało? - O co chodzi?
Księżniczka Helaena
wciąż nie tknęła jedzenia.
Maesterzy drżą o jej zdrowie, a zwłaszcza o życie jej dziecka.
Wezwij ser Alyna.
Życzę sobie eskorty do Wielkiego Septu.
Wielki Septon mnie dziś namaści
i pobłogosławi na oczach stolicy.
Nie będzie wątpliwości, kogo wybrali bogowie.
Natychmiast, Wasza Miłość.
To wszystko?
Nie.
Co to ma znaczyć?
Panowie?
Panowie!
Wybacz, pani. Nie dano nam
- zbyt wiele czasu. - Na co?
Wsiądziesz na pokład Pocałunku Syrenki.
O zmierzchu pożeglujesz do Pentos.
Mam cię poinformować, że twoja służba tu dobiegła końca.
Wiernie służyłaś królowej
i Jej Miłość wyraża ci wdzięczność.
Otrzymasz złoto na rezydencję i sługi.
Pospieszcie się.
Ja też tego nie pojmuję.
Godzina minęła, pani.
Muszę cię odprowadzić do komnat.
Tędy, księżniczko.
Nie ufaj królowej. Aegon powrócił.
Jego smok żyje. Twe nienarodzone dziecko
jest zakładnikiem, dzięki któremu królowa może szantażować wrogów.
Nigdy cię nie uwolni.
Aemondzie, pamiętasz?
Pamiętasz?
Pomóż mi.
Nie lękaj się.
Żyjesz.
Masz, wypij.
Za godzinę kolejny.
Otruła mnie.
Zrozumiałeś, że jesteś na świecie sam,
i to nas łączy.
Nie chcę już cierpieć.
A ty?
Co ci do tego, czy jestem sam?
Czy przeżyję, czy zginę?
Jestem królobójcą.
Mój własny brat zginął z mojej ręki.
Za me winy zostałem przeklęty i skazany na cierpienie.
Powinnaś mnie porzucić,
inaczej podzielisz mój los.
Smok Balerion spalił to miejsce,
by zakończyć ród Harrena.
Lecz to nie takie proste.
Dziecko...
Chłopiec...
przeżył.
Straszliwie poparzony, lecz żywy.
Matka oddałaby wszystko, by go ocalić.
Wezwała maesterów z Siedmiu Królestw, lecz bezskutecznie.
Zwróciła się więc ku starym metodom.
Odkryła czary bardziej starożytne niż ta ziemia.
Dobiła targu z istotami z lasu.
Lecz nic nie mogło odwrócić skutków smoczego ognia.
Gdy chłopiec odszedł,
próbowała odejść z nim.
I wówczas poznała cenę.
Odkryła, że została przeklęta. By żyć,
trwać w granicach dawnego władztwa rzecznych królów.
Przeklęta za chciwość równą harrenowej,
pozbawiona imienia, tytułu, zamku...
Skazana na służbę kolejnym lichym lordom tego zamku.
Minęło przeszło sto lat.
To bardzo długa samotność.
Musisz jeść, siostro.
Pomyśl o dziecku.
Ty też o nim myślisz.
Sądzisz, że to chłopiec? Już wiesz?
Spójrz na mnie.
Przecież cię nie skrzywdzę.
Sądzisz, że życie polega tylko na niebyciu martwym?
Nasz ojciec znienawidziłby cię za to.
I nie uczynił nic, by temu zapobiec.
Usilnie starałam się kierować jego filozofią.
Aż ujrzałam, że zgubi ona królestwo.
U progu lata pojawia się chrząszcz.
Kolorowy,
niebieski, złoty, fioletowy.
Wygląda jak żółw.
Znalazłaś go kiedyś?
Niestety nie.
To możliwe tylko w Królewskiej Przystani.
Żywi się odpadkami po innych stworzeniach.
Jest piękny.
Gdy lato powróci, pokażesz mi go.
Nie dbasz o niego.
Udajesz.
Wszystko, o co dbasz, jest szpetne.
To miejsce...
jest szpetne.
I ty.
- Szpetna. - Jedz.
Albo mnie zmusisz.
Nie!
Nie, nie!
Nie! Nie! Nie!
Bracie!
- I ty wyruszasz na Tumbleton? - Nie.
Nie. Mamy strzec królowej.
A dokąd się wybiera?
Wieść o powrocie Aegona pchnęła ja na mroczną ścieżkę.
Wiesz, że zabroniła Baeli latać i opuszczać Twierdzę?
To niebezpieczne dni,
a ja nie będę kwestionował decyzji królowej.
Wiadomo.
Ojciec gnije w celi Hightowerów,
a Rhaenyra wynosi cię w jego miejsce.
Wysoko, jak na bękarta.
Nie mam ambicji poza wierną służbą.
Szykować się!
Do szyku!
Naprzód!
Bogowie!
Jak stawimy im czoło?
Odważnie i bezsensownie.
Na miejsca, chłopcy.
Dalej, na miejsca.
Odwagi.
Chłopcy z przodu, muszą być widoczni.
Panie, Ulf zniknął.
Nie ma go przy smoku.
Weź dziesięciu ludzi i przeszukaj miasto. Znajdź go.
- Coś jest nie tak. - Tak.
Wszyscy zginiemy.
Nie.
Z wujem.
On i Roxton zaplanowali coś,
czego nie wyjawił nawet mnie.
Cokolwiek to było, nie powiodło się.
Proszę!
Nie chcę umierać!
- Muszę polecieć na spotkanie wroga. - Nie!
Wszyscy ci ludzie, ci chłopcy, są tu dla mnie!
Nie będą walczyć sami.
By stać się kolejnym trupem na drodze Ormunda?
Jaki mam wybór? Mogę walczyć lub umknąć.
Może być inny sposób.
Smok!
Ulf smoczy jeździec!
Szukam Ulfa!
Ulf!
Szukam Ulfa!
Oto Król-Chłopiec lorda Ormunda i jego wierny giermek.
Milcz.
Driftmark legł w ruinie, jak i twoja spuścizna,
lecz król Daeron w swej szczodrości może ci zaoferować
bogatszą przyszłość niż ta, którą ma dla ciebie Rhaenyra.
Honor to wszystko, co mi pozostało.
Sądzisz, że przehandluję go za złoto Hightowerów?
Dobrze.
Zatem trudniejszy sposób.
Z drogi!
Miejsce!
Cofnąć się!
Z drogi!
KRÓLOWA BĘKARTÓW
Jesteś moim dziedzicem, Joffreyu,
i obarczam cię obowiązkiem cięższym niż władza.
Twój dziadek przekazał mi opowieść,
którą usłyszał od Starego Króla,
ja zaś przekazałam ją...
twemu bratu,
gdy zostałam wyniesiona.
Tumbleton, moi lordowie.
Nareszcie!
Przez Cole’a straciliśmy dwa tygodnie.
Łatwo o nim zapomnieć.
- Mówcie, jak zginął. - Kiepsko.
Mój książę, lordowie, jeździec od Hightowerów.
To go zabij.
Z lordem Corlysem.
Książę,
ser Gwayne Hightower.
- Witam cię. - Ja pierdolę!
Mniej mięsa niż na ostrzu rzeźnika.
Mogę go zabić?
- Lorda Corlysa znasz. - Zdrowyś?
Dostatecznie.
Mów więc.
Mój kuzyn, Ormund, postradał zmysły.
- Woli umrzeć niż uznać porażkę. - A ty?
Ślepy nie jestem.
Nie przetrwamy dnia, jeśli uderzysz.
Dlatego w geście dobrej woli...
zwracam ci namiestnika.
A przynajmniej cztery palce.
Chcę prosić o pokój.
Ułożyć się w imieniu Daerona Targaryena.
Najnowszy z fałszywych królów.
Wojna skończy się, gdy głowy zdrajców trafią nad Królewską Bramę.
Nie wcześniej.
Wysłuchaj prośby Daerona.
Podzielcie królestwo.
Królowej zostaną ziemie korony, północ, Dolina
i wszystko, co zasila Trident, a Daeronowi - Stare Miasto.
Proszę,
daj mi zabić tę chłepczącą mleczko pizdę!
Było siedem królestw.
Przed Zdobywcą żyliśmy podzieleni, lecz w pokoju.
- Milcz! - Lordzie namiestniku,
już się obawiałem, że Hightowerowie ucięli ci też język.
Hightower się nie myli.
Część wielkich rodów wciąż trzyma się wyroku Wielkiej Rady,
- że kobieta nie może władać. - To twoją żonę pominięto, Corlysie.
Rhaenyra zdobyła tron dzięki smokom i jej władza jest niepodważalna.
Owszem, ma smoki, lecz wielkie rody się wahają.
Jej poddani nie mogą się czuć bezpieczni.
Aemond i Vhagar pozostają wolni.
Dajcie Daeronowi Stare Miasto.
Uczyńcie go najwyższym lordem Reach.
Nigdy nie będzie królem,
lecz ma smoka i może być namiestnikiem.
Nie to oferuję.
Wydaj Rhaenę za Daerona. Zalecz podział.
Wspólna wola Królewskiej Przystani,
Reach, północy, dorzecza i Doliny
pozwoli Rhaenyrze szybko uporać się z zachodem i krainami burzy.
A co rzeknie na ten pakt Aegon Uzurpator?
Pęta się na swym kalekim smoku,
niedopieczony, lecz we własnym mniemaniu zdolny rządzić.
Nie wiedziałeś?
Tragedia, gdy brat staje przeciw bratu.
Aegon i Aemond będą wrogami sojuszu.
Sojuszu?
Nie uważałem cię za zdrajcę, a tym bardziej za tchórza.
Co Król-Chłopiec zaoferował za twą wierność?
Pokój.
Ścielą się przed tobą dwie drogi, Daemonie, obie do jednego celu.
Rhaenyra na Żelaznym Tronie, władająca Siedmioma Królestwami.
Musisz tylko zdecydować,
czego pragniesz w tej wojnie.
Zwycięstwa...
czy stosu martwych Hightowerów?
A jak myślisz?
Bezdusznie poświęcisz tysiące...
Władać będzie tylko Rhaenyra,
namaszczona królowa Andalów i Pierwszych Ludzi,
żebraków, złodziei i tchórzy jak ty.
Nowa Valyria wyrośnie na popiołach jej zdradzieckich przyrodnich braci
i Hightowerów ze Starego Miasta.
Przyszedłeś pod znakiem pokoju, dlatego dam ci wybór:
umieraj tutaj lub za murami, jak szkodnik, którym jesteś.
Lord Corlys jest moim jeńcem,
Hightower niech ostrzeże kuzyna, że nadchodzimy.
Wstawaj!
Szykować drabiny i tarany!
Kto jeszcze spróbuje opóźnić atak,
zostanie przywiązany do mojego konia!
To niemożliwe.
Ty nie żyjesz.
Jestem żywy!
Kretynie.
Bracie,
błagam cię o wybaczenie.
Wybaczenie?
Powinienem cię przeciąć na pół.
Kazać Sunfyre’owi spalić cię żywcem.
Lecz powoli,
żebym widział, jak twoja skóra...
łuszczy się i pokrywa pęcherzami.
Zabójco krewnych.
Uzurpatorze.
Pizdo!
Nie.
Nie, nie, nie.
Nie, nie, miałem się tym cieszyć! Co z tobą?!
Walcz ze mną!
Pragnąłem tego, co masz, i uznałem cię za niegodnego korony.
Próbowałem cię zabić i zająć twoje miejsce.
Masz prawo skazać mnie na śmierć.
Pierdol się.
Wstawaj.
- Lecimy do Tumbleton. - Mój książę nie może.
Smok go porzucił.
- Kto to? - Moja oblubienica.
Masz pojęcie, co tam się dzieje?
Nie?
Rhaenyra ogłosiła, że nie żyję,
a gdy zniknąłeś,
ten mały piździelec, Daeron, uznał, że zostanie królem.
Dlatego zrobimy tak.
Znajdziemy Vhagar,
polecimy do Tumbleton
i przywołamy do porządku Daerona i tego zasranego Ormunda,
a potem pod moją chorągwią pomaszerujemy na Królewską Przystań.
I może,
gdy głowa Rhaenyry zostanie zatknięta na pice, a ja wrócę na Żelazny Tron...
Aemondzie...
Może wówczas...
wybaczę ci,
że próbowałeś mnie, kurwa, zabić.
Poza bramą jest inna droga,
nieużywana furta od północy.
Wznieśli umocnienia, lecz niekompletne.
Mury są podatne na atak, zwłaszcza od południowego wschodu.
Dość proste.
Spalę umocnienia nad bramą.
Gdy opór ustanie, przednie oddziały ruszą pod osłoną Caraxes.
Ulf i Srebrnoskrzydła osłonią tyły.
tyły. Wieczorem nad warownią zawisną chorągwie Rhaenyry.
Oszczędzacie miasto i mieszkańców.
Królestwo patrzy.
Moralna pozycja królowej musi pozostać nie do podważenia.
Nuda.
Książę,
lordowie, ruch na murach.
Wróg wzmocnił szeregi...
dziećmi.
Bogowie!
- Iloma? - Mnóstwem,
wzdłuż murów,
a wszystkich nie widać.
Prowokuje cię, byś użył smoka.
Pizda bez kręgosłupa.
Dalej chcesz umrzeć za królową, Rodericku?
Nie mogę się doczekać.
Uderz z weteranami na mury,
swą północną zaciekłością przełam obronę i otwórz nam bramy.
Nie wolno ci umrzeć, dopóki jej nie otworzysz.
Najpierw brama, potem śmierć.
Lord Oscar uderzy z flanki,
ser Garibald z rezerwami.
Centrum wezmę ja.
To dom Siedmiu.
Tego progu nie przekracza się z bronią.
Mieszkańcy Królewskiej Przystani pragną wiedzieć,
kto został wyznaczony, by im przewodzić.
Dasz odpowiedź, namaszczając mnie na ich oczach.
Powiedziałem ci, że to niemożliwe.
Teraz zaś, gdy Aegon i jego smok zostali przywróceni do życia,
bogowie jasno określili,
kogo wybrali, by nami władał,księżniczko.
Jestem królową.
Starzec zapomina.
Noszę koronę mego ojca i siedzę na jego tronie,
a u boku mam sześć smoków.
Drugi raz nie odmówisz mi praw.
Może i masz sześć smoków, lecz ja mam boga o siedmiu wcieleniach
i w żaden sposób nie sprzeciwię się ich woli.
A zatem okazałeś się zdrajcą.
Jestem Wielkim Septonem Wiary!
Kto mnie skrzywdzi, wypowie wojnę Gwiezdnemu Septowi,
skaże duszę na najgłębsze z siedmiu piekieł!
Jesteś krwią dawnej Valyrii.
Słuchasz lepszych bogów niż jego.
Dla nich ten dom...
jest pustą budowlą z kamienia i cegieł.
Stoisz na uświęconej ziemi!
W miejscu schronienia!
Nim skonał,
mój ojciec, Viserys Spokojny,
uczynił mnie swą dziedziczką.
Nie potajemnie,
lecz podczas ceremonii.
Setki lordów przemierzyło setki mil,
by złożyć mi hołd wobec bogów i ludzi.
Lecz moje rządy zostały z dawna zapowiedziane.
Przepowiednia, o której mówię,
powstała na długo pprzed narodzinami Viserysa.
Rozpoczęła się od Zagłady,
gdy ogień i piekło wybuchły,
by zniszczyć dawną Valyrię i jej mieszkańców.
Szukam Ulfa Smoczego Jeźdźca!
Tam, znaleźć go!
- Tylko Targaryenowie przetrwali. - Gdzie on jest?
Jedynie moją rodzinę oszczędzono.
Bogowie wezwali mego przodka,
Aegona Zdobywcę,
do Siedmiu Królestw,
by zjednoczył rozbite królestwo pod jedną czarno-czerwoną chorągwią.
Nazwali mojego przodka obrońcą świata ludzi.
Gdyż miał chronić go
przed złowrogim, starożytnym złem,
które czyha na dalekiej północy.
Za Murem, za krainami zimy.
Jedynie moc smoków
może się z nim mierzyć!
Zdobywca przekazał ów święty obowiązek
wybranym następcom. Staremu Królowi, Jaehaerysowi,
potem mojemu ojcu, potem mnie.
Linia Hightowerów nie może wypełnić przepowiedni.
Jeśli wasz świat ma przetrwać,
to ja muszę oświetlać drogę.
Bo to ja jestem Tarczą Ludzkości.
Ja jestem Rhaenyra Wybrana!
Ja jestem Księciem, Którego Obiecano!
Lordowie, rycerze!
Dzikusy i oprychy!
Możecie dziś przeżyć lub zginąć,
lecz zostaniecie zapamiętani przez historię
jako ci, którzy rozpoczęli upadek Hightowerów!
Nie okazujcie litości!
Żadnego zmiłowania!
Nie chcę tego, co w was najlepsze, lecz najgorszego!
Idźcie.
Zabijcie ich.
Dobra, chłopcy!
Ostrza wyjąć,
brzuszyska schować!
Szykować machiny!
Napiąć łuki!
Dalejże!
Ślijcie swe jebane strzały, zasrani dupojebcy!
Strzelać!
Panie!
Ani śladu po Ulfie. Zdezerterował.
Panie, bitwa rozpoczęta.
Doprawdy?
Tak.
Daemon Targaryen nie przyjął warunków króla Daerona.
Warunków?
Mów!
Król Daeron wysłał ser Gwayne’a pod sztandarem pokoju.
Uwolnił Węża Morskiego w ramach ugody.
Szukać dalej!
Znaleźć Ulfa!
Gdzie książę... król?!
Więcej drabin!
Olej!
Naprzód!
Południowy mur!
Strzała!
Podpalić rów!
Panie, nie mogę znaleźć ser Ulfa Białego.
Jak to nie możesz?
Ma bardzo dużego smoka.
Wybacz, panie, lecz nie ma go przy smoku.
Wieża!
Do głównej bramy!
Biegiem, znajdźcie tę bramę!
Brać ich.
Miecze!
- Zabić ich! - Dalej!
To ser Hugh Młot?
Miał strzec Królewskiej Przystani.
Dowiedz się, co tu robi.
Centrum za mną! Caraxes!
Utrzymać pozycję!
Smok!
Zastrzelić jeźdźca!
Ruszać się! Wychodzić!
Już!
Odsuńcie się!
Z drogi!
Naprzód!
Do głównej bramy!
Czyli otwarta, chłopcy.
A my dalej dychamy!
Znajdźcie mi tego Króla-Chłopca. Biegiem!
Ja chcę lorda Hightowera.
Brać go!
Ty bezwartościowy opoju!
Miałeś tylko siedzieć na smoku!
Są w obrębie murów,
ty bezużyteczny, tępy prostaku!
Przez ciebie możemy stracić wszystko.
A teraz wsiadaj na tę bestię
i rób, co ci polecono!
Ormund Hightower!
Gdzie jesteś?!
Kat!
Ormund Hightower!
Zabójca krewnych!
Morderca dzieci.
Bezbożnik!
Ser Ulfie, książę Daemon rozkazuje,
byś wraz ze swym smokiem...
Daeronie!
Rozmowy zawiodły.
Daemon zajmuje miasto.
Zginiesz.
Nie chcę być pamiętany jako tchórz.
Walczyłem u boku dzielnych ludzi,
dla których śmierć zdawała się jedyną drogą do chwały.
Nie giń za próżność Ormunda.
Mój chłopcze,
proszę.
Proszę!
Cofnij się.
Nie podchodź.
Musisz mnie zabić.
Jesteś.
To ta figura Ormunda.
Może jednak przeżyjemy.
Z drogi!
I to się nazywa dymanie. Przez północ.
Ja też cię pierdolę.
Nie. Nie!
Kryj się!
Gdzie jesteś?!
Ulf zdradził, miasto stracone.
Odchodzimy.
Daeronie?
Kat?
Kat!
Królowo!
Tekst polski: Wojtek Stybliński Iyuno