Ég verð að hitta drottninguna.
Yðar tign.
Hann er upp risinn.
- Hver? - Aegon.
Sólfuni lifir.
Út.
Sólfuni er dauður, rotnandi í auðninni.
Sestu.
Aegon brenndi Mooton-herinn við Krummahóla.
Og flaug svo á braut...
Ég veit ekki hvert.
Fylgismenn hans hafa þegar sent hrafna um allt ríkið
og boðað endurkomu konungs.
Almúginn segir það guðlegt tákn um að Aegon sé ætlað að ríkja.
Að hann og drekinn hafi verið upp reistir til að endurheimta krúnuna.
Einmitt núna safnast þegnar mínir fyrir utan Stórmusterið,
biðjandi til guðanna um svör hver eigi að ríkja,
eftir allt sem ég hef mátt umbera og þola.
Rhaenyra.
Hinir óæðri guðir fá engu ráðið um framvinduna.
Við erum blóð Gömlu Valyríu.
Þú hefur ægivaldi á að skipa.
Þú þarft bara að beita því.
Helvítið hann Viserys.
Hann setti mig í þessa stöðu.
Spádómur hans hefur reynt mig aftur og aftur
og ég hef staðist hverja ákorun.
Þetta er áskorun þín.
Núna.
Stundin sem þú ríst upp.
Eini kosturinn sem ríkið skilur er styrkur.
Þú hefur ávallt vitað þetta.
Láttu vakta ferðir dreka Aegons,
og láttu Hugh vakta Drekapyttinn ásamt Vermithor.
Þú ferð fyrir árásinni á Veltutún.
Farðu hús úr húsi.
Finndu alla Hightower-menn
og dreptu hvern einasta.
Ríkið fylgist með.
Gerðu ekki ófreskju úr mér.
Ekkert mun veita mér meiri ánægju, yðar tign.
Þegar Ormund og Daeron eru dauðir
hef ég uppi á loddaranum Aegon og drep hann sjálf.
Yðar tign, eru áform uppi um björgun Sænöðrunnar?
Verður honum bjargað?
Faðir þinn mun leita Sænöðrunnar í Veltutúni
þegar við höfum endurheimt bæinn.
Hann verður löngu dauður. Sendu mig núna.
Ykkar Addams er þörf hér við að gæta borgarinnar
ef eitthvað er hæft í þeim sögusögnum að Sólfuna hafi verið leyft að lifa.
Corlys er Hönd þín, þinn elsti bandamaður.
Ég vil áa þínum ekkert illt en hann tók sína ákvörðun
og við þurfum nú að gjalda fyrir hana.
Það var þín sök.
Hvað þá?
Að Corlys lávarður hafi verið berskjaldaður svona.
Þú skalt ekki dirfast.
Svona hefurðu ávallt komið fram við þá sem þjóna þér.
Við Addam höfum stritað hvíldarlaust,
farið ótal ferðir í leit að óvinum þínum
og aðeins hlotið reiði þína að launum.
Já, því ferðir ykkar hafa engu skilað
á meðan óvinir mínir hafa fengið að safna liði og kröftum.
Ef manneskja gagnast þér brúkarðu hana.
Ef ekki varparðu henno á glæ, líkt og þú gerðir við Rhaenu.
Og nú er hún brotin, líkt og ái minn.
Ég hefði með réttu getað kastað þér á glæ eftir Vélindað.
Það má vera.
En þú þarfnast drekans míns.
Ósvífna barn.
En sökin er ekki þín. Ósvífnin er þér í blóð borin.
Eins og systir þín hefur sýnt fram á undanfarið.
Góðan dag, herramenn.
Góðan dag.
Við sigldum næturlangt frá Rekaskeri
eftir að hafa frétt að foringi okkar sé í haldi Hightower-manna.
Drottning boðar ykkur hingað að tryggja Kóngsvelli.
Að svara því gæti kostað herra okkar lífið.
Corlys lávarður þekkti vel áhættuna sem för hans fæli.
Hann myndi vilja að við teldum heiður Velaryon æðri hans eigin lífi.
Hver ert þú að mæla fyrir óskum herra okkar.
Elstur núlifandi sona hans.
Og útnefndur arftaki.
Eitt sinn og verðandi Herra Sjávarfallanna.
Opnið hliðin!
Snúið!
Áfram gakk.
Þetta...
Allt þetta
er fyrir þig.
Mikilfenglegt, ekki satt?
En...
Þig þarf að slá til riddara
áður en hægt verður að krýna þig konung.
Krjúptu.
Daeron Targaryen, sverð þú, í ásýnd guða og manna,
að vernda þá sem varnarlausir eru?
Inn með ykkur!
Að vernda allar konur og börn.
Að hlýta foringjum þínum og lénsherrum.
Að berjast af hugdirfsku þegar þess þarf.
Að vinna hver þau störf sem þér eru ætluð...
- Tilbúin. - ...hversu erfið...
- Hífið. - ...auðmýkjandi eða hættuleg þau reynast?
Stans!
Ég sver það.
Þá ríst þú upp sem riddari.
Ser Daeron hinn Djarfi.
Og lýsir leiðina.
Her Bastarðadrottningar eru utan við hliðin.
Og sá sem leiðir hann til slátrunar er frændi hennar.
Nei, ástmaður.
Nei, eiginmaður.
Daemon tíkarsonur Targaryen.
- Og drekinn hans. - Auðvitað á hann drekaóféti.
En hann mun ekki nota hann.
Og hvernig veistu það?
Því eiginkona hans, drottningin, leyfir honum það ekki.
Rhaenyra hefur Daemon í stuttum taumi
eins og tík í hundabyrgi.
Meira öl fyrir drekaherrann.
Flökkuprinsinn mun brátt skjálfa
frammi fyrir hinum máttuga og skelfilega Ulf hinum Hvíta!
Yðar tign.
- Amar eitthvað að, hátign? - Hvað var það?
Prinsessan Helaena.
Hún hefur enn ekki matast.
Meistararnir óttast um heilsu hennar, sérstaklega vegna þungunar hennar.
Boðaðu Ser Alyn til mín.
Ég þarf fulla fylgd að Stórmusterinu.
Í dag mun æðstipresturinn þar smyrja mig
og blessa stjórn mína í augsýn allra á Kóngsvöllum.
Það mun enginn efast um hvern guðirnir völdu til að ríkja.
Undir eins, yðar tign.
Var það nokkuð fleira?
Já.
Hvað gengur á?
Herrar mínir?
Herrar!
Afsakaðu áganginn, lafði.
- Okkur var naumt skammtaður tími. - Fyrir hvað?
Þér hefur verið útvegað pláss um borð í Kossi Hafmeyjunnar.
Þú munt halda til Pentos í ljósaskiptunum.
Mér var falið að tilkynna þér að þjónustu þinnar hér sé ekki lengur óskað.
Þú hefur þjónað drottninu og ríkinu af dyggð
og fyrir það er hennar hátign þakklát.
Þér verður séð fyrir gullsjóði fyrir eigin setri og þjónustufólki.
Verið snögg.
Ég skil þetta ekki heldur, lafði.
Stundin er liðin, lafði.
Þér verðið að snúa aftur til vistarveranna.
Þessa leið, prinsessa.
Treystu ekki drottningu.
Aegon er snúinn aftur. Dreki hans lifir.
Óborið barn þitt er gísl,
fengur sem færir henni yfirhöndina...
- Áfram. - ...yfir óvinum hennar.
- Hún mun aldrei sleppa þér. - Þetta nægir.
Aemond, manstu?
Hjálpaðu mér.
Engar áhyggjur.
Þú lifir.
Drekktu þetta.
Og annan innan stundar.
Hún eitraði fyrir mér.
Þú uppgötvaðir að þú stendur einn í þessum heimi.
Það eigum við sameiginlegt.
En ég vil ekki vera það lengur.
Hvað um þig?
Hvað varðar þig um einveru mína?
Hvort ég lifi eða dey.
Ég er frændbani, Alys.
Ég myrti minn eigin bróður.
Ég er dæmdur fyrir misgjörðir mína og skal þjást fyrir þær.
Þú ættir að yfirgefa mig.
Áður en þú kallar örlög mín yfir sjálfa þig.
Þegar drekinn Balerion brenndi þessa höll
var það til að binda endi á Harren-ætt.
En það var ekki svo auðsótt.
Eitt barn,
drengur,
lifði af.
Illa brenndur en á lífi.
Móðir hans hefði gefið hvað sem er til bjargar honum.
Hún kallaði til meistar frá öllum hornum Konungsríkjanna Sjö, en til einskis.
Hún sneri sér að eldri lækningum.
Hún uppdötvaði seiðgaldra eldri en landið sjálft.
Hún skipti við verur sem bjuggu í skógunum.
En ekkert af þessu gat bætt það sem drekaeldurinn olli.
Þegar drengurinn féll frá
reyndi hún að fylgja honum.
Þá komst hún að kostnaðinum.
Hún komst að því að hún væri dæmt til að lifa áfram.
Að dvelja innan marka hinna fornu árkonunga.
Bölvun þess að deila ágirnd Harrens.
Rúin nafni sínu, titli og kastala.
Dæmd til að þjóna hverjum lágbornum herra sem tók sér þar bólsetu.
Þetta gerðist fyrir hundrað árum.
Það er langur tími af einsemd.
Þú verður að borða, systir.
Hugsaðu um barnið.
Hugsar þú líka um hann?
Segirðu að það sé drengur?
Veistu það fyrir víst?
Líttu á mig.
Þú skalt ekki halda að ég vinni þér mein.
Heldurðu að lífið sé ekkert meira en að halda lífi?
Faðir okkar myndi hata þig fyrir þetta.
En gerði þó ekkert til að koma í veg fyrir það.
Ég barðist fyrir því að halda heimspeki hans í heiðri
þar til ég sá að það myndi steypa ríkinu í glötun...
Það er bjalla sem skríður fram á hápunkti sumars.
Hún er afar litskrúðug.
Blá, gullin, rauðblá.
Líkist skjaldböku.
Hefurðu séð slíka bjöllu?
Ég get ekki sagt það.
Hún finnst aðeins á Kóngsvöllum.
Lifir á úrgangi annarra lífvera.
Hún er gullfalleg.
Þegar sumrar á ný þarftu að sýna mér hana.
Þér er sama um hana.
Þú ert að látast.
Allt sem þér er annt um er ljótt.
Þessi staður
er ljótur.
Þú sjálf.
- Ljót. - Borðaðu.
Annars verð ég nauðbeygð.
Nei.
Nei. Nei!
Nei! Nei! Nei!
Nei! Nei!
Bróðir.
- Heldur þú líka til Veltutúns? - Nei.
Í dag verjum drottning í erindagjörðum hennar.
Hvert ætlar hún?
Fréttir af endurkomu Aegons hafa stýrt drottningu á myrka slóð.
Hún kyrrsetti Baelu og heldur henni í Virkinu.
Vissirðu þetta?
Þetta eru viðsjárverðir dagar og ekki mitt að efast um hennar hátign.
Hví ættirðu að gera slíkt?
Á meðan faðir okkar bíður Hightower-gálgans
reisir Rhaenyra þig upp í hans stað.
Mikilfengleg upphefð fyrir bastarð.
Minn eini metnaður er að sinna skyldum mínum.
Verið reiðubúnir!
Myndið fylkingu!
Af stað!
Guðir...
Hvernig mætum við þessum fjölda.
Af dyrfsku og tilgangsleysi.
Takið ykkur stöðu, piltar.
Áfram nú, takið ykkur stöðu.
Áfram. Verið hugrakkir.
Setjið strákana á víglínuna. Verða að sjást.
Herra, Ulf hefur ekki skilað sér.
Og hann er ekki hjá dreka sínum.
Farðu ásamt litlu liði af hverri varðstöð. Leitaðu í bænum. Finndu hann.
- Af stað! - Eitthvað bjátar á.
Já.
Við munum öll deyja.
Nei.
Hjá frænda.
Hann og Roxton hafa bruggað launráð.
Hann hélt því jafnvel leyndu frá mér.
- Hvað sem það var... - Afsakaðu, herra!
...virðist það ekki hafa gengið eftir.
Ég bið þig!
Ekki neyða mig til þess.
Ég verð að fljúga gegn óvininum.
Nei.
Allir þessir menn, og drengir, eru hér fyrir mig.
Ég get ekki látið þá berjast eina.
Hver væri tilgangurinn?
Að verða enn eitt líkið meðal ótal dauðra liðsmanna Ormunds?
Hvers á ég annars kost? Ég berst eða flý.
Kannski er önnur leið.
Dreki!
Ulf Drekaknapi!
Ég leita Ulfs Drekaknapa!
Ulf!
Og nú, strákkonungur Ormunds og tryggur skjaldsveinn hans.
Þegiðu.
Rekasker er rústir einar, arfleifð þín er í molum.
En Daeron konungur, af mildi sinni og visku,
getur boðið giftusamari framtíð en þá sem Rhaenyra hefur ætlað þér.
Heiður minn er allt sem ég á eftir.
Heldurðu í raun að ég myndi selja hann fyrir Hightower-sjóð?
Gott og vel.
Þá er það erfiða leiðin.
Farið frá!
Frá!
Farið frá!
Frá!
Farið frá!
DROTTNING BASTARÐA
Þú ert nú arftaki minn, Joffrey.
Skyldan sem ég fel þér er meiri en sú að ríkja eingöngu.
Ái þinn sagði mér sögu.
Gamli konungurinn sagði honum hana.
Og ég sagði hana
bróður þínum
þegar ég tók við völdum.
Veltutún, herrar mínir.
Loksins.
Við hefðum komið hingað fyrr ef ekki hefði verið fyrir Cole.
Hann er auðgleymdur.
- Segið frá hvernig hann féll. - Illa.
Prins, herrar mínir. Hightower-riddari nálgast?
Og? Dreptu hann.
Ásamt Corlys lávarði.
Daemon prins.
Ég er Ser Gwayne Hightower.
Ánægjulegt.
Fjandinn sjálfur.
Ég hef séð meira kjöt á hníf slátrara.
Má ég drepa hann?
- Þú þekkir þegar Corlys lávarð. - Er heilsan góð?
Nógu góð.
Jæja? Talaðu.
Ormund frændi minn er vitinu skroppinn.
- Hann deyr heldur en að þekkjast ósigur. - Og þú?
Ég er ekki sjónlaus.
Ég veit að við lifum ekki daginn ef þú gerir árás.
Sem tákn um velvilja
skila ég því Hönd ykkar.
Fjórum fingrum hans, í það minnsta.
Ég kom að biðjast friðar.
Ég sárbæni þig fyrir hönd Daerons Targaryen.
Hins nýjasta falskonunga ykkar.
Stríðinu lýkur þegar höfuð allra svikara
standa á spjótum yfir Konungshliðinu.
Og ekki fyrr.
Hlýddu á skilmála Daerons.
Skiptið ríkinu upp.
Drottningu má ríkja yfir Krúnulöndunum, Norðrinu, Dalnum
og öllum lendum sem Þríforkurinn vökvar
og leyfið Daeron að ríkja frá Gamlabæ.
Ég bið þig.
Leyfðu mér að drepa þennan vesæla brjóstmylking að Sunnan.
Ríkið var eitt sinn Sjö Konungsríki,
fyrir Hinn Sigursæla, aðskilin en það ríkti friður.
- Hættu! - Lávarður kær, Hönd.
Það mætti halda að Hightower hefði tekið tungu þína að auki.
Hightower hefur lög að mæla.
Það eru stórar ættir sem enn fylgja því fordæmi
sem Stórráðið setti
að kona geti ekki ríkt.
Það var litið framhjá eiginkonu þinni, Corlys.
Rhaenyra greip krúnuna með flokki dreka.
Völd hennar eru nú ótvíræð.
Drottning hefur drekum á að skipa en stórættirnar eru hikandi.
Þegnar hennar eru óöruggir og ekki að ósekju.
Aemond og Vhagar ganga enn laus.
Fáðu Daeron prinsi Gamlabæ.
Útnefndu hann yfirdrottnara Seilingarinnar.
Daeron verður aldrei konungur
en hann og dreki hans geta orðið Verðir Suðursins.
Það er ekki það sem ég bauð.
Gefum Daeron og Rhaenu saman. Brúum bilið milli ætta ykkar.
Með sameinuðum vilja Kóngsvalla,
Seilingarinnar, Norðursins, Árlendanna og Dalsins
mun Rhaenyra skjótt yfirbuga Vestrið og Stormlöndin.
Og hvað segir valdaræninginn Aegon er hann fréttir af þessu samkomulagi?
Hann rolast nú um einhvers staðar á löskuðum dreka sínum,
hálfsoðinn en enn hæfur til að stjórna.
Eða það heldur hann.
Voru þetta nýjar fréttir?
Það er sorglegt að sjá bræður berjast.
Aegon og Aemond yðru sameiginlegir óvinir þessa bandalags.
Bandalags?
Aldrei taldi ég þig svikara, Corlys, hvað þá, þeim mun verra, bleyðu.
Hvaða gjald bauð strákkonungrinn fyrir hollustu þína?
Frið.
Þér bjóðast tveir slóðar, Daemon, en bæðir leiða að hinu sama.
Rhaenyra sitjandi Járnveldisstólinn, ríkjandi yfir Konungsríkjunum Sjö.
Allt sem þú þarft að ákveða
er hvað þú vilt út úr þessu stríði.
Sigur?
Eða fjall af dauðum Hightower-mönnum?
Hvað heldur þú?
Myndirðu blákalt fórna lífum...
Rhaenyra mun ein ríkja.
Ákvörðuð drottning Andalanna, Fyrstu Mannanna,
betlara, þjófa og raggeita eins og þín.
Ný Valyría mun rísa upp úr ösku valdaræningjanna, hálfbræðra hennar
og Hightower-ættarinnar í Gamlabæ.
Þú komst til mín undir friðarfána
svo ég veiti þér val.
Deyðu hér eða innan við múrana eins og meindýrið sem þú ert.
Corlys lávarður er fangi minn.
Hightower má snúa aftur til að vara frænda sinn við komu okkar.
Á fætur! Á fætur!
Sækið stigana og brjótana og búist til að sækja fram.
Næsti maður til að hindra sókn okkar
verður bundin framan á hrossið mitt!
Það getur ekki verið.
Þú ert dauður.
Ég er á lífi.
Fáráður.
Bróðir. Bróðir.
Ég biðst fyrirgefningar þinnar.
Fyrirgefningar?
Ég ætti að kljúfa þig í tvennt.
Ég ætti að láta Sólfuna brenna þig lifandi.
En hægt.
Svo ég geti horft á hörund þitt
hlaupa upp og flanga,
frændbani.
Valdaræningi.
Kuntan þín!
Nei.
Nei, nei, nei.
Nei, nei! Ég ætlaði að njóta þess. Hvað er að þér?
Mættu mér!
Ég ásældist það sem var þitt og dæmdi þig óhæfan að bera krúnuna.
Ég reyndi að drepa þig og taka þinn stað.
Það væri rétt af þér að taka mig af lífi.
Éttu skít.
Stattu upp.
- Við höldum til Veltutúns. - Prinsinn getur það ekki.
Drekinn hann yfirgaf hann.
- Hver er hún? - Heitkona mín.
Veistu hvað gengur á þarna úti?
Ekki?
Rhaenyra lýsti mig fallinn.
Eftir að þú hvarfst
ákvað litla gerpið, Daeron, að hann ætti að verða kóngur.
Svo þetta er það sem við gerum nú.
Við finnum Vhagar,
fljúgum að Veltutúni
og tuktum Daeron og skíthælinn Ormund til.
Svo höldum við allir til Kóngsvalla undir mínum fána.
Og kannski,
þegar höfuð Rhaenyru er á stjaka, og ég sit aftur Járnveldisstólinn,
Aemond...
Kannski þá
mun ég fyrirgefa þér
fyrir að hafa reynt að drepa þig.
Það er engin önnur leið inn nema um aðalhliðið.
Úrelt aukahlið á norðausturhliðinni.
Þeir hafa reist viðarvirki en varnirnar eru ókláraðar
svo það eru berskjölduð svæði, sérstaklega suðausturveggirnir.
Einfalt mál.
Ég brenni víggirðinguna yfir aðalhliðinu.
Þegar mótspyrnan minnkar þar
mun framsveitin gera árás með Caraxes til varnar.
Ulf og Silfurvængja munu verja bakverðina.
Fáni Rhaenyru mun blakta yfir virkisveggnum áður en dagurinn er úti.
Gætið þess að þyrma bænum og íbúum hans.
Ríkið fylgist með.
Siðferði drottningar verður að viðhalda í einu og öllu.
Hljómar leiðinlega.
Prins.
Herrar mínir. Hreyfing á múrunum.
Óvinurinn hefur fjölgað í liði sínu
með börnum.
Guðir.
- Hve mörg? - Tugir.
Meðfram allri víggirðingunni.
Og það er aðeins það sem ég sá.
Hann reynir þig, prins. Manar þig að nota drekann þinn.
Ómerkilegu lyddur.
Enn tilbúinn að deyja fyrir drottningu, Roderick lávarður?
Get ekki beðið.
Leiddu gráskeggungana yfir múrana,
yfirbugaðu þá með baráttuanda ykkar Norðanmanna
og opnaðu hliðin að innan.
En þú mátt ekki deyja fyrr en hliðin eru opin.
Já, opna hlið og drepast svo.
Oscar lávarður leiðir vænginn eins og ákveðið var.
Ser Garibald leiðir bakverðina.
Miðjan er mín.
Þetta er hús Hinna Sjö.
Hér má engin vopn bera.
Íbúar Kóngsvalla safnast saman
og vilja vita hver var smurður til að leiða þá.
Þú munt svara þeim með því að smyrja mig í allra augsýn.
Ég hef þegar sagt þér að slíkt sé ómögulegt.
Og nú, eftir að Aegon og dreki hans eru upp risnir,
sé ég ekkert skýrara merki þess
hverjir guðirnir hafa kosið til að ríkja, prinsessa.
Ég er drottning.
Gamli maðurinn gleymir.
Ég ber kúnu föður míns og sit hásæti hans
með sex dreka við fætur mér.
Þú neitar mér ekki í annað sinn.
Þú kannt að hafa sex dreka en guð minn hefur sjö ásjónur.
Mér er ófært að óhlýðnast þeim.
Þá lýsirðu þig svikara.
Ég er Æðstiprestur Trúarinnar.
Að vinna mér skaða væri að lýsa stríði á hendur Stjörnuhofs.
Að dæma sál þína í hið dýpsta af helvítunum sjö.
Þú ert blóð Gömlu Valyríu.
Þú svarar æðri guðum en hans.
Í augum þeirra er þetta hús
innantómt rými múrsteina.
Við stöndum á helgri grund.
Griðastað.
Fyrir dauða sinn,
nefndi faðir minn, Viserys hinn Friðelskandi,
mig sem arftaka sinn.
Ekki á laun
heldur með viðhöfn.
Hundruð lávarða ferðuðust hundruð mílna
til að sverja mér hollustu frammi fyrir guðum og mönnum.
En völd mín voru þegar ákvörðuð.
Þeim var spáð jafnvel löngu áður en Viserys fæddist.
Það hófst með Dómnum
þegar eldur og eimyrja eyddu Gömlu Valyríu og þjóð hennar.
Ég þarf Ulf Drekaknapa!
Þangað. Finnið hann.
- Targaryen-ættin komst ein af. - Hvar er hann?
Fjölskyldu minni einni var þyrmt.
Guðirnir kölluðu forföður minn,
Aegon Sigursæla,
til Konungsríkjanna Sjö
til að sameina brotið ríki undir svörtum og rauðum fána.
Þeir útnefndu hann verndara heims mannanna.
Skylda hans var að verja hann
gegn fornum og illum myrkraöflum sem vofa yfir lengst í norðri,
handan Veggjarins, handan Vetrarlandanna,
og einungis máttur dreka fær staðist.
Hinn Sigursæli fól þessi helgu sköp
útvöldum afkomendum sínum, Gamla Konunginum, Jaehaerys,
svo föður mínum og loks mér.
Hightower-ættin getur ekki uppfyllt þennan spádóm.
Ef heimur ykkar á að lifa af
verð ég að lýsa leiðina.
Því ég er Skjöldur Fólksins.
Ég er Rhaenyra hin Útvalda.
Ég er Prinsinn Sem Lofað Var.
Herrar! Riddarar!
Villimenn og hrottar!
Hvort sem þið lifið eða deyjið í dag
verður ykkar minnst í sögunum sem þeirra sem hófu endalok Hightower-ættarinnar.
Gefið engan grið!
Gefið ekkert eftir!
Ég vil ekki það besta frá ykkur. Ég vil það versta!
Af stað nú.
Drepið þá.
Gott og vel, piltar.
Sverðin út!
Belgina inn!
Valslöngvur, viðbúnar!
Bogmenn, dragið.
Komið þá!
Sendið helvítis örvarnar, barnaníðingarnir ykkar!
Sleppið!
Herra.
Það hefur ekkert spurst til Ulfs. Hann hefur hlaupist á brott.
Herra, bardaginn er byrjaður.
Þú segir ekki?
Já, herra.
Daemon Targaryen virðist ekki hafa gengið að skilmálum Daerons konungs.
Skilmálum?
Talaðu!
Daeron konungur.
Hann sendi Ser Gwayne að semja við óvininn undir friðarfána.
Hann frelsaði Sænöðruna sem hluta af samningunum.
Haldið leitinni áfram. Finnið Ulf Drekaknapa.
- Farið frá! - Frá!
Hvar er prinsinn? Konungurinn?
Stigar! Stigar!
Olía!
Áfram!
Suðurveggurinn!
Múrinn!
Kveikið í skurðunum!
Hátign, ég finn ekki Ser Ulf hinn Hvíta.
Finnur ekki? Hvað áttu við?
Hann á gríðarstóran dreka.
Ég biðst forláts, hátign. Hann er ekki hjá drekanum sínum.
Virkisturn!
Finnum helvítis hliðið, piltar!
Takið þá.
Bregðið sverðum!
- Drepið þá! - Áfram!
Er þetta dreki Hughs?
Hugh átti að gæta Kóngsvalla.
Finndu út hví hann er hér.
Miðja! Fylgið mér!
Caraxes!
Haldið stöðu!
- Dreki! - Dreki!
Fellið knapann!
- Áfram nú! - Frá!
Frá!
Farið frá!
Frá!
Áfram!
Að aðalhliðinu!
Þá eru hliðin opin, piltar.
Og við erum andskotans enn á lífi!
Finnið strákkonunginn. Af stað!
Ég vil Hightower lávarð.
Komið honum út!
Komdu!
Einskis nýti aumingi!
Þú þurftir bara að sitja helvítis drekann þinn!
Þeir eru komnir inn í borgina!
Gangslausi almúgaskítur!
Þú gætir hafa kostað okkur allt.
Sestu upp á skepnuna.
Gerðu eins og þér var sagt.
Ormund Hightower!
Kat, hvar ertu?
Kat!
Ormund Hightower!
Frændbani!
Barnamorðingi.
Heiðingi!
Ser Ulf, ég hef skipanir frá Daemon prinsi,
ég á að gæta þess að þú og drekinn þinn séuð...
Daeron!
Viðræður þínar mistókust.
Daemon hefur yfirbugað borgina.
Þú munt deyja.
En mín verður ekki minnst sem raggeitar.
Ég barðist við hlið annarra hugrakkra manna
sem trúðu því að dauðinn væri eina leiðin til dýrðar.
Ekki deyja fyrir hégóma Ormunds.
Elsku drengur.
Ég bið þig.
Ég bið þig!
Komdu ekki nær.
Ekki nær.
Þá þarftu að fara gegnum mig.
Þarna varstu.
Þarna er leikmaður Ormunds á taflborðinu.
Kannski lifum við daginn af?
Ryðjið leið!
Svona serðir Norðrið af alvöru.
Fjandans fáráður.
Frá! Leitið skjóls!
Hvar ertu?
Ulf sveik okkur. Bærinn er fallinn. Við erum á förum.
Er Daeron?
Daeron.
Kat.
Kat!
Drottning vor!
Íslenskur texti: Oddur J. Jónasson