Heuglijk nieuws, heer Ormund.
De oorlog is ten einde en uw neefjes zijn gevlucht.
De nieuwe koningin heeft de troon van haar vader bestegen.
Dat gerucht deed al de ronde.
Al zijn die zelden betrouwbaar.
De koningin heeft besloten u en uw leger genade te tonen.
Als u haar trouw zweert...
mogen jullie terugkeren naar Oudstee en een vredig leventje leiden.
Hebt u daar bewijs van?
Of dien ik te vertrouwen op de rechtschapenheid van de rebelse prins?
U zult vanzelf wel ondervinden dat ik de waarheid spreek.
Net als uw oom Otto dat onlangs ondervond.
En de garde van de Hoogtorens.
En als ik me niet gewonnen geef? - Dat lijkt me eenduidig.
Laten we dit treffen vooral beschaafd houden.
Al moet ik zeggen...
dat Ulf maar al te graag uw vertrek in de Hoogtoren zou opeisen.
Wil jij heer van Oudstee worden, Ulf?
Er rest me geen keus.
Het liefst zou ik weerstand bieden...
maar ik ben verantwoordelijk voor vele levens.
Dus, in het belang van de vrede...
geef ik mij gewonnen. - Enig.
Ik, Ormund Hoogtoren...
zweer Rhaenyra Targaryen te dienen, de koningin, en haar trouw te blijven.
Een verstandige beslissing, met tegenzin genomen, heer Ormund.
Keer terug naar huis met uw leger en jullie worden gespaard.
Onze strijd is ten einde.
We nemen de Rozenweg naar huis.
Bijna vergeten.
Uw beschermeling.
Daeron Targaryen. Hij gaat met mij mee.
Als gijzelaar?
We kunnen een van prins Aegons erfgenamen moeilijk met een draak laten rondhuppelen.
We zullen hem goed behandelen, net als elke zoon van Viserys.
Zolang u zich maar gedraagt.
Wees dapper, jonge prins.
Gegroet, neefje.
Ga naar huis.
De lucht is hier zwaar van herinneringen.
Geen slechte, hoor. Ik weet nog dat ik hem hier als kind...
een liedje kwam voorspelen.
Toentertijd was hij nog sterk.
Net als mijn moeder.
Heer Ormund heeft zich gewonnen gegeven.
We hebben het prinsje.
Al vind ik nog steeds dat we ze hadden moeten verbranden.
Ik moet aantonen dat mijn vader gelijk had over mij.
Door te regeren zoals hij dat gedaan zou hebben.
Hoe dan ook, we moeten beginnen.
Hoe eerder ik gekroond word, hoe beter.
Al vergen de voorbereidingen veel werk.
We moeten alle aanwezigen onderdak en voedsel bieden...
en toernooien en een parade op touw zetten.
Daeron Targaryen, uwe genade.
We kennen elkaar nog niet.
Ik ben je halfzus en de rechtmatige erfgenaam van onze vader.
Jij hebt je broer gesteund, de usurpator. Wat heb je daarop te zeggen?
Open je mond en antwoord de koningin. - Je bent onze gevangene hier.
De manier waarop je behandeld wordt, hangt af van je gedrag.
Kijk me aan.
Hoeveel wist Ormund over de samenzwering om mij de troon te ontzeggen?
En Aemond dan? Of Aegon?
Weet je waar ze zijn?
Zoals je wilt. Sluit hem op in zijn vertrek.
Opgepast.
Hij is jonger dan ik dacht.
Hij is een pretendent. Je zult hem moeten doden.
Het was Tyland Lannister. Ik wist van niets.
Ik weet enkel dat hij het goud heeft opgedeeld en laten wegvoeren.
Welk goud? - Het goud van de Kroon is weggevoerd.
Pardon? - De schatkamer is leeg.
We hebben net genoeg goud voor twee weken. Iets langer met het goud uit Drakensteen.
Om de Zeven Koninkrijken te besturen... - Nee. En mijn kroning dan?
Je moet iets weten. - Er is mij weinig verteld.
Ze vertrouwden me niet. - Gelooft u hem, heer Corlys?
Hij weet niet waar het goud is. Ik weet het wanneer iemand liegt.
Niemand heeft jou iets gevraagd.
Mijn meesteres der fluisteraars hoort mij te adviseren.
We moeten ervan uitgaan dat ser Tyland dood is.
Hij moet het iemand hebben verteld. - Vast heer Jasper.
IJzerstaf.
O, jee.
Deze omstandigheden zijn...
niet best, maar er dient hoe dan ook een kroning te komen.
Die van Aegon was gehaast.
De mijne moet beter zijn, zodat niemand nog twijfelt aan mijn heerschappij.
Ik vrees dat een dergelijk vertoon van rijkdom in zware tijden...
een nare nasmaak zal achterlaten bij het volk.
Dit is een kwestie van legitimiteit
De vloot van de Triarchie is vernietigd, maar hun piraten leven nog.
Ze plunderen dorpen, gijzelen vrouwen en eisen buitensporig veel losgeld.
De stad heeft het ook zwaar. De graanschuren zijn vrijwel leeg...
de grond ligt braak en er kan nog tijden niets geplant worden.
Als we konden handelen... - Dat duurt nog wel even.
We hebben niet genoeg schepen om onze goederen te beschermen.
Zonder graan zal het volk wederom verhongeren.
Het is een voortdurende bron van ergernis, die behoefte aan eten.
Een hongerig volk is gevaarlijk, zoals de koningin maar al te goed weet.
Hoelang blijven we hier nog kibbelen? De oorlog is gewonnen.
Schrijf de Rots van Casterling.
Als ons goud daar ligt, moet vrouwe Johanna dat weten.
Schrijf alle grote huizen maar.
Vertel ze dat hun koningin ze schatplichtig maakt. Ze dienen mij nu.
Haalt u uwe Kleine Raad niet hierheen? Er is veel te doen.
Ze hebben me verraden met hun stilzwijgen. Ik onthef ze van hun taken.
Waar is Aemond?
Die heeft Daemons garnizoen verbrand en de slotvoogd van Harrenhal vermoord.
Vervolgens is hij verdwenen.
Vhagar is al dagen niet meer gezien.
Er was daar een vrouw. Een soort maester. - Ik ken haar niet.
Aemond zou u hier nooit aanvallen. - Nee, maar we moeten hem vinden.
En Schapendief ook. Ze vormen een gevaar.
Laat Baela op onderzoek uitgaan en meld het als iemand ze heeft gezien.
Ik loof een beloning uit aan degene die ze gevangenneemt.
Die kunnen we ons klaarblijkelijk niet veroorloven.
We regelen wel iets.
Nog beter: degene die Aemond Eenoog doodt, krijgt Harrenhal.
Ik heb het toch niet meer nodig. De Rivierlanden zijn van mij.
Juist. Aegon heeft alle rattenvangers laten opknopen.
Hoewel het een eer is om u te beschermen, moet ik terug naar mijn mannen.
U moet een Koninginsgarde aanstellen. - Dat laat ik over aan Daemon.
Mijn koningin, de ratten hebben bijna alle kaarsen opgegeten.
Zonder nieuwe voorraad zitten we in het duister.
Regel het. - Zeker.
Er is nog niemand die... - Pardon.
Betreffende het slaapvertrek... - Dat kan wachten.
Het Prieel is in handen van de Hoogtorens. De prijs van wijn is verdriedubbeld.
We komen simpelweg goud tekort. - Genoeg.
De koninklijke drank kan wel een paar dagen wachten.
Waar is mijn goud?
Je goud? - Dat van de Kroon, in de schatkamer.
Hou je niet van den domme. - Dat heeft de muntmeester gedaan.
En jij wist van niks?
Ze hadden een hekel aan mij en mijn aanwezigheid.
Zelfs mijn vader sloot me buiten. - O, ja?
Je had het hem zelf kunnen vragen, als je hem niet vermoord had.
Voelde je je er beter door?
Over de dood van Jaes?
Ik had liever Aegon vermoord, zoals afgesproken. Maar helaas.
Jullie hebben hem vast helpen vluchten. - Nee.
Aegon is zelf gevlucht. Heeft Orwyl je dat niet verteld?
Hetgeen jij hem hebt ingefluisterd? Ik ben niet gek.
Ik ben helaas niet in staat de sluwe plannen van Larys Sterk te voorzien.
Waar is Vhagar? Wie berijdt Schapendief? - Dat weet ik niet.
Aemond is toch vertrokken, zoals beloofd?
De garde heeft je toch niet beschoten? Ik heb mijn uiterste best gedaan.
Blijf je mij overal de schuld van geven?
Je hebt beloofd dat we mochten gaan. We hebben de garde ingelicht.
Niemand weet hoe hij eruitziet.
Aegon.
Hij is verbrand. Zijn draak is dood, verklaar hem ook dood.
Als Larys hem aan de macht probeert te helpen...
kun je zeggen dat hij een bedrieger is.
Je probeert hem nog steeds te redden.
Je hebt mijn vader vermoord.
Als Aemond gevonden is...
en mijn machtspositie niet meer bedreigd wordt, mogen jullie gaan.
Tot die tijd mag men mij geen Hoogtorens zien helpen.
Ik wil hier niet worden opgesloten. - Ik zal jullie goed behandelen.
Jullie krijgen voedsel, kleren en...
En jullie krijgen een dienares.
Jullie mogen het godenwoud in en krijgen Jaehaera af en toe te zien.
Dit kun je niet menen, Rhaenyra. - Dit doet mij ook geen deugd.
Dus er rest mij niets dan hopen dat mijn zoon wordt gevonden en vermoord?
Vreselijk, nietwaar?
Verkondig dat we Aegon hier dood hebben aangetroffen.
Erg sluw, uwe genade. - En haal Joffry terug.
Hij moet worden benoemd tot mijn erfgenaam.
Ik kende deze plek goed, maar was er nog nooit geweest.
Wat vind je ervan? - Het is niet wat ik ervan had verwacht.
Alicent kon u zeker niet vertellen waar het goud is?
Dat klopt. - En toch vertrouwt u haar?
Ze blijft een Hoogtoren. - Dat is waar...
maar het zou onnozel van me zijn om te denken dat er hier maar één rat is.
We houden haar zoon Daeron gevangen. - Heeft zij daar weet van?
Ik hoor hem te onthoofden.
Hij is Aegons erfgenaam en vormt een bedreiging.
Hij is tevens mijn halfbroer en heeft nog geen wandaden gepleegd, en toch...
Waarom zou ik hem niet doden, zoals mijn eigen zonen ook zijn gedood?
Er is niemand die u daarvan kan weerhouden.
Er is veel te doen, maar niemand die ik vertrouw.
Waar is mijn hofdame, Elinda? - In de stad. Ze heeft ons goed gediend.
Stuur haar langs. En Mysaria...
zorg dat het personeel ondervraagd wordt.
Stilletjes, indien mogelijk.
De Hoogtoren-loyalisten moeten vervangen worden.
Onmiddellijk, uwe genade.
Goedemorgen, uwe genade.
Wees gezegend, in naam van de Zeven die één zijn.
Ik dank u voor uw spoedige komst.
Er is de afgelopen dagen veel veranderd. - Dit is een turbulente tijd.
Ik moet de officiële kroning voorlopig uitstellen...
maar wens in de tussentijd wel gezalfd te worden, in het bijzijn van het volk.
Dat is helaas niet mogelijk.
Waarom niet?
Enige maanden geleden heb ik uw broer, Aegon, nog gezalfd.
Ik heb hem uitgeroepen tot de rechtmatige koning, in ieders bijzijn.
Maar Aegon is dood en de troon behoort aan mij.
U beweert van wel, ja.
Noemt u mij een leugenaar?
We hebben zijn lichaam nog niet gezien.
En de zwijgende zusters zijn ook nog steeds niet ontboden.
U moet begrijpen dat als er een vergissing is gemaakt...
Er is geen vergissing gemaakt. Ik ben mijn vaders erfgenaam.
De goden wensen dat ik over de Zeven Koninkrijken heers.
Hebben ze mij niet gezegend en de usurpator gedoemd?
Dat is inderdaad waar. - Dan is dit toch hun wil?
Zij hebben me zelfs een draak gestuurd.
Mijn goden hebben niets te maken met draken.
Die zijn het resultaat van heidense, duistere magie...
trots en een verlangen naar macht en onschendbaarheid.
Ze vernietigen veel...
maar creëren niets.
Er kan niets goeds komen van draken.
U hebt uw mening duidelijk gemaakt.
Ik raad u ten zeerste aan om het Geloof niet tot een vijand te maken.
Het vermaant, troost en verbindt uw volk.
Als u het onderschat, zijn de gevolgen voor u.
Ik moet iets bekennen wat u wellicht al geraden had.
Alyn van Romp en zijn broer Addam zijn mijn zonen.
Hun moeder was een scheepsbouwer die ik heb ontmoet tijdens mijn eerste reizen.
Ik heb ze nooit erkend als de mijne.
Uit schaamte.
Ik zag ertegen op om Rhaenys te rouwen, mijn vrouw.
Ik ben haar dankbaar dat ze me vergeven heeft voor haar dood.
Dat had ik zeker niet geraden...
maar ik meen de gelijkenissen nu wel te zien.
U hebt niets te vrezen van mij.
Er zijn genoeg heren met kroost van het gewone volk.
Dat maakt hun zonen niet minder dapper.
Ze verdienen ieder meer dan ik ze heb geschonken.
We zijn Alyn veel dank verschuldigd voor zijn optreden in de Stapstenen en de Geul.
U hebt laten zien dat u een leider bent. - Ik deed slechts mijn plicht, uwe genade.
Addam is het bewijs dat de goden mij gunstig gezind zijn.
Op mijn dieptepunt stuurden ze mij u. - Het is een eer u te dienen, uwe genade.
Gezien de omstandigheden, mijn koningin...
heb ik ervoor gekozen mijn zonen officieel te erkennen.
Bovendien wens ik Alyn te benoemen tot mijn erfgenaam.
Ik wil u vragen om ze ook te erkennen.
Verklaar ze officieel tot Velaryons.
Tot heren van het rijk.
Want zonder hen...
eindigt mijn familietak hier...
en gaat mijn naam verloren.
Het is goed dat u een erfgenaam hebt gevonden.
We hebben beiden enorme verliezen geleden en ik...
Ik kan u dit niet kwalijk nemen, maar... - De zegen van de Kroon.
Meer vraag ik niet van u.
Bent u kalm, uwe genade? - Zo kalm als ik maar kan zijn.
Ik heb het gewone volk nog nooit te woord gestaan als hun koningin.
Men heeft hier erg naar uitgekeken.
Dan zijn hun verwachtingen dus ook hoog...
maar we hebben niet genoeg middelen om ze te kunnen helpen.
Sommigen zullen al tevreden zijn dat ze koningin hebben aanschouwd.
Zal ik uw sieraden erbij pakken?
Ik wil geen sieraden dragen. Ik moet juist kracht uitstralen.
Bereidwilligheid. Het zwaard, wellicht?
Spreekt dat de boodschap die u wilt overbrengen niet tegen?
Goed punt.
Maar toch...
Een ketting, wellicht. Om u er gewichtig te laten uitzien.
Een van deze.
Verdomme. - Uwe genade?
Ik ben aan het bloeden.
Weet u dat zeker? - Ja. Verdomme.
Maar natuurlijk. - Ik pak wat doeken.
Rhaenyra Targaryen, Eerste van die Naam...
Koningin van de Andalen en de Rhoynar en de Eerste Mensen...
Vrouwe der Zeven Koninkrijken en Beschermer van het Rijk.
Uwe genade, ik ben een weefster, gespecialiseerd in wol.
Er is een groot tekort aan schaapsvacht. Alle schapen gaan naar de draken toe.
Kunt u ze niet scheren voor ze verorberd worden?
Dat zou helpen, dat is zeker, maar ons gilde kent vele leden.
We hebben een investering nodig om schapen bij te kopen.
500 gouden draken.
Wat betreft de schapen, mijn koningin...
Deze oplossing levert ons geen vlees op. Wij slagers hebben niets te doen.
Is er geen wild? - Niet in deze omstreken.
En alle jagers zijn ingelijfd.
Met financiële steun van de Kroon... - Is het Koningsbos geen optie?
Een gedurfde suggestie, uwe genade.
Een die uw voorouders aanstoot zou hebben gegeven.
Geen herten of zwijnen, maar wellicht wel konijnen?
Dat is het bespreken waard, op een ander moment.
Tijd voor het volgende verzoek.
Ik ben Sylvi, uwe genade.
Ik heb de vrouwe Mysaria geholpen met het verzet tegen de usurpator.
Ik dank u, en iedereen hier die vertrouwen in mij had.
Ik kom hier niet om goud vragen...
maar om gerechtigheid. Voor het leed van het gewone volk.
De blokkade is opgeheven. Binnenkort kan de handel weer...
We hebben niet alleen geleden onder de blokkade, uwe genade.
Maar ook onder de rijken. De edele heren.
Zij hebben alle etenswaren opgekocht, waardoor er niets meer was voor de armen.
Is dat waar? - Ik ben niet onnozel, mijn koningin.
Zo werkt deze wereld.
Maar als de adel voedsel gaat opsparen terwijl het gewone volk verhongert...
wil ik dat wel kenbaar maken aan mijn koningin.
Die heeft immers een reputatie als iemand die opkomt voor het volk.
Mensen die de rijken de schuld geven, zijn gevaarlijk.
Iedereen lijdt onder een oorlog. - Sommigen meer dan anderen.
Zoals altijd. In tijden als deze is zo'n bewering een gevaarlijk wapen...
dat een opstand teweeg kan brengen.
Het volk verdient... - Tegen de kramp.
...de bescherming van zijn heerser. Als we niets doen, komt dat ons duur te staan.
Ze verwachten orde en veiligheid. - Ze verwachten vlees en warmte van ons.
Ben jij een van ons dan?
Ik heb mijn plaats hier verdiend, ondanks mijn lage afkomst.
Anderen mogen bepalen wat belangrijker is. - Is Baela al teruggekeerd?
Is er nieuws over Vhagar en Schapendief? - Ze heeft enkel Zonnevier gezien.
Die was aan het wegrotten. Ze vertrekt vanavond weer.
Stuur Addam met haar mee.
We vinden ze wel.
Je wraak zal zoet zijn. - Het zal nooit genoeg zijn...
maar ik ga mijn best doen om ze te laten boeten.
Ondertussen moeten we dit probleem oplossen.
Er is geen probleem. Die zanikers zijn gewoon weer ontevreden.
Heer Corlys?
Ik laat het aan u over.
Nutteloos.
Wat zou uw vader hebben gedaan?
Een banket, denk ik.
Gegroet, jullie drieën. - We zijn vereerd, uwe genade.
Ulf, voor welke naam ga jij?
Voor Targaryen, uwe genade. - Ik dacht het niet.
Dan heb ik geen naam. - Verzin er maar een.
Zal ik dan maar voor Witte gaan?
Prima. En jij?
Ik ben altijd smid geweest, uwe genade.
Ik kies de naam Hamer.
Hugo de Hamer...
Ulf de Witte...
en Addam van Romp.
Knielen.
In naam van de Krijgsman gebied ik je moedig te zijn.
In naam van de Vader gebied ik je rechtvaardig te zijn.
In naam van de Moeder...
gebied ik je eenieder te beschermen die jong of onschuldig is.
Was dat alles? - Ser Ulf.
Ser Hugo. Ser Addam. Allen ridders der koningin.
Zweren jullie trouw aan jullie koningin...
en zweren jullie de Kroon de rest der dagen te dienen?
Dat zweer ik, uwe genade.
Ik ook. - Tot de dood.
Ser Luthor, ik wil een plan met u bespreken.
Een banket voor de adel, zodat we... - Uwe genade.
Ik vroeg me af wat mijn onderkomen wordt nu we in Koningslanding zijn.
Juist. Natuurlijk. Ik heb beloofd voor jou en je vrouw te zorgen.
Ze is vertrokken. Ik heb gehoord dat ze bij haar broer in Stortstede is.
Ze had hier verder niets.
Schrijf haar. We regelen een woning voor jullie op de Heuvel van Visenya.
Wanneer dan, uwe genade? - Zo gauw ik tijd heb.
Ik heb momenteel geen Kleine Raad.
En geen Koninginsgarde. Ik kamp met meerdere dilemma's en problemen.
Gun me wat tijd en ik willig je verzoek maar al te graag in.
De koningin-weduwe, uwe genade.
Vooruit dan.
Mijn dank is groot...
uwe genade.
Het spijt me dat ik zo vinnig was.
Ik heb slechts een klein verzoek voor u.
Zeg het maar.
Wilt u het lichaam van mijn vader naar Oudstee sturen...
zodat hij naast mijn moeder kan rusten?
Natuurlijk. - Dank u.
Het is vreemd, om hier met jou te zijn.
Alicent.
Jij hebt dit rijk bestuurd toen mijn vader ziek was.
Dat klopt.
Ik heb vandaag verzoeken aangehoord.
Het waren er vast veel.
Het volk lijdt, dus het is een zware last.
Hoe heb jij die last gedragen?
Om eerlijk te zijn...
kun je dit rijk niet besturen zonder jezelf te verliezen.
Je zult beslissingen moeten nemen en af en toe kan het voorkomen...
dat je noodlijdende mensen de rug moet toekeren.
Je moet een bepaalde deur sluiten in je geest.
Je zult dingen moeten doen die je nimmer zou hebben gedaan...
voor je de troon had bestegen.
Ik erken dat het een zware last is...
maar ik weiger me erdoor te laten veranderen.
De tijd zal het leren.
Mijn vader is zichzelf gebleven. - Die leefde in zijn eigen wereldje.
Een die wij nooit hebben bezocht.
Wees welkom.
Heel het rijk is reeds op de hoogte gesteld van mijn troonsbestijging.
De Hoogtorens hebben voor me geknield...
en iedereen in deze kamer heeft mij trouw gezworen.
Later dan ik had gewild, maar ik ben hier nu als bemiddelaar.
Het is een eer om u hier eindelijk te mogen ontvangen, uwe genade.
Ik moet bekennen dat ik, zoals iedereen hier weet...
van begin af aan zo mijn twijfels had bij de aanspraak van de Hoogtorens.
Dat zal best, ook al heb ik van niemand gehoord dat u geprotesteerd hebt.
Ik zie dat ons feestmaal is geserveerd.
Wat is dit?
Dit is wat het gewone volk van de stad moest eten...
toen jullie en andere edelen alle etenswaren hadden opgekocht.
Uwe genade, we waren bang.
Had u liever dat we verhongerd waren? - Niemand hoort te verhongeren.
Zij die meer middelen hebben...
horen de armen te verzorgen, zoals een herder zijn schapen verzorgt.
De armen zijn net ratten. Ze stelen en vechten om elke kruimel.
Zou u niet hetzelfde doen in die situatie? - Nee, zeker niet.
Heel bewonderenswaardig. Dus u zou uw lot maar gewoon accepteren?
Mijn Goudmantels zijn momenteel jullie huizen aan het doorzoeken.
Ze zijn op zoek naar het proviand dat jullie hebben ingeslagen.
Alles wat ze vinden, wordt uitgedeeld aan hen die het nodig hebben.
Dit is schandalig. - We worden beroofd.
De Kroon houdt jullie slechts aan jullie plicht.
Laat dit een les zijn in wat ik voortaan van jullie eis.
Een fijne avond gewenst.
Uwe genade.
Huis Manderling, nietwaar?
Ser Torhen Manderling, uwe genade. Uw trouwe dienaar.
Is uw nederigheid de reden voor die brede glimlach, ser Torhen?
Ik heb gewoonweg bewondering voor uw plan.
Mijn Goudmantels gaan ook bij u langs. - En dat is zeer zeker mijn verdiende loon.
Het volk zal dit gewaagde plan zeker waarderen.
Wellicht vergeten ze zelfs dat uw blokkade de reden is waarom ze honger lijden.
Maakt u zich geen zorgen, ser Torhen.
Ik vergeet niets.
Dit gaan ze je kwalijk nemen. - Het is de kleine adel maar.
Ze weten dat ze fout zitten. - Best amusant.
Hier zijn een aantal mensen korte tijd zoet mee, maar de rest niet.
Dit is slechts een gebaar. - En gebaren doen ertoe...
maar dit is inderdaad geen permanente oplossing. Je moet ergens heen vliegen.
Ga naar de Vallei.
Vrouwe Jeyne heeft nooit soldaten gestuurd. Ze mag haar schuld nu afbetalen.
Dat doe ik met alle liefde. - De andere grote huizen worden ontboden.
Keer terug met goud. Of de belofte van goud, anders kunnen we niks.
Ondanks alles wat je bereikt hebt, ben je nog steeds niet zeker van jezelf.
Wie niet voor een stad kan zorgen, kan ook geen rijk besturen.
Aegon de Veroveraar had drie draken, jij zes. Je hebt onvoorstelbaar veel macht.
Waarom zou je hier om goud bedelen? We kunnen heel Dorne veroveren.
Gevolgd door Essos en de Vrijsteden.
En de rijkdommen van Yi Ti.
Er zou zelfs een stad aan de rand van de wereld zijn waar men vleugels heeft.
Die heb ik altijd al willen bezoeken. - Ze zullen ons dienen. Jou dienen.
Je rijk zal onoverwinnelijk zijn.
Onze kinderen zullen eeuwig heersen.
Je houdt ons voor plunderaars, zoals die ergerlijke piraten.
Ik hou ons voor goden, Rhaenyra.
Die horen we ook te zijn.
De profetie vereist dit van ons. Was dit niet de belofte der draken?
De droom van Oud-Valyria?
Mijn vader zei altijd...
dat draken veel te machtig waren om door mensen gebruikt te worden.
Je vader...
Hij was een goed mens.
Ik heb de strijdbijl inmiddels begraven...
maar hij weigerde een nieuwe draak op te eisen en naar grootsheid te streven.
Hij wist dat iemand ook te veel macht kon hebben.
De droom van Oud-Valyria is geëindigd met de Doem.
We nemen eerst Koningslanding bij de hand...
alvorens we ons op de horizon richten.
Uwe genade.
Je moet Daeron nog steeds vermoorden.
U bent moe vandaag.
Ik kan niet slapen in dat bed. - Een nieuw matras, wellicht.
Wellicht.
U hebt uw verdriet verdrongen. - Ik voel helemaal niets.
Dat is niet waar. Ik voel woede.
Een woede die ik amper nog in de hand heb.
Ik heb ervaring met zulke woede.
Ik zal wraak nemen op de moordenaars van mijn zonen.
Dat zweer ik.
De septon doet er niet toe. Dit wordt uw ware zalving.
Ik ben veel te lang weg geweest...
maar we zijn eindelijk weer herenigd.
Lang leve koningin Rhaenyra.
De usurpators zijn verslagen en ik heb mijn troon opgeëist.
Voortaan zal ik dit rijk besturen met wijsheid...
kracht en tevens genade.
Zoals dat een rechtmatige koningin betaamt.
Als blijk van waardering kom ik jullie honger stillen.
Ik doe dit in naam van wijlen mijn vader.
Mogen de goden met je zijn.
Uwe genade.
Kan ik u even spreken? - Loopt u maar mee.
U hebt Addam geridderd, maar als Romp in plaats van Velaryon.
Ik dacht dat we hadden afgesproken dat u hem zou erkennen.
Als het een kwestie van ceremonie is...
Het spijt me, Corlys, maar ik kan je nu niet je zin geven.
Ik heb werkelijk alles voor je opgeofferd, om jou koningin te maken.
Mijn kasteel is gereduceerd tot as en dit is het enige wat ik van je heb gevraagd.
Je weet maar al te goed welke geruchten er de ronde deden over mijn zonen.
Ik ben net pas aan de macht. Ik kan het me nu niet veroorloven...
om buitenechtelijke kinderen te verheffen.
Dus je kiest ervoor om mijn huis te beledigen...
zodat jij je anders kunt voordoen?
Ik moet ook aan Joffry denken.
Ik ben altijd voor je opgekomen toen men je trouw in twijfel trok.
Ja, en dat is een van de vele zaken waarvoor ik je heel dankbaar ben...
maar alle ogen zijn momenteel op mij gericht.
Als ik minder in de belangstelling sta... - Je schaamt je.
Het is een kwestie van legitimiteit. - Jouw zoon Joffry...
is een bastaard.
Jouw zoon Lucerys, die ik had geaccepteerd als mijn erfgenaam...
was een bastaard. - Heer Corlys.
Jouw zoon Jacaerys heeft geleefd en is gestorven als een bastaard.
Vertel mij eens waarom mijn kinderen niet hetzelfde verdienen als de jouwe.
Helaena is in het godenwoud, waarvoor dank.
Jouw zoon Daeron wordt hier gevangengehouden.
Hier? Sinds wanneer? - Hij is twee dagen geleden aangekomen.
Dat was een van onze eisen voor de overgave van je neef.
En wat ga je...
Wat ga je met hem doen? - Ik zou hem moeten onthoofden...
maar hij heeft geen rol gespeeld in het verraad van zijn broer.
Hij deed enkel wat van hem verwacht werd.
Daarom stuur ik hem naar het Noorden, naar de Muur.
Daar voegt hij zich bij de Nachtwacht, maar hij blijft wel in leven.
Moet ik je daar soms voor bedanken?
Ik weet dat je genade hebt getoond...
maar toch rouw ik om wat had kunnen zijn.
Hij is als kind al weggestuurd. Sindsdien heb ik hem één keer gezien.
Ik ken die knaap amper, maar toch...
Hij schijnt dapper met zijn lot te zijn omgegaan.
Ik wil hem zien.
Je gaat de rest van je leven doorbrengen bij de Nachtwacht.
Het is een zwaar, maar eervol leven.
Niets lijkt jou iets te doen. Zonde. Je moeder is hier.
Ik raad je aan om je open te stellen.
Nog één keer, voor je aan je lange reis begint. De koningin-weduwe, ser.
Daar is ze dan. Kijk maar.
Jij kent deze jongen niet.
Dat is Daeron niet.
Wie ben jij dan? Zeg op.
Hij heeft me gedwongen. - Wie?
Heer Ormund Hoogtoren.
Hij heeft m'n haar gebleekt en zei dat ik me moest voordoen als de prins.
Ook al dreigde ik verbrand te worden.
Ik moest zwijgen, anders zou hij m'n moeder laten ophangen.
M'n echte moeder.
Ze is geen koningin, uwe genade.
Ze is slechts een vrouwe. Ons volk bestaat uit kooplieden.
Ormund heeft me misleid.
Je echte zoon is ongetwijfeld nog bij hem.
Dacht hij dat ik dit niet zou ontdekken?
Wat is hij van plan?
Uwe genade, ik kom melden dat onze werkzaamheden zijn voltooid.
De versieringen van de Hoogtorens zijn verwijderd.
Verbrand ze allemaal.
Uwe genade. Er staat een Drakenhoeder voor de poort.
Wat is er?
De Hoogtorens hebben Stortstede veroverd.
Wat? - Ze hebben de stad geïnfiltreerd.
De bevolking wordt gegijzeld.
En de jonge draak? - Die bevindt zich achter de poorten.
Ik ben de enige die is ontsnapt.
Ik verbrand ze.
Maar als u hen verbrandt, verbrandt u ook uw eigen volk.
Moeders en kinderen die genade van u verwachten.
Wat hoopt Ormund hiermee te bereiken?
Mijn toorn reikt ver.
Hij kan niet winnen.
Ondertiteling: Tom Schulze