Góðar fréttir, Ormund lávarður.
Stríðinu er lokið, bandamenn þínir á dreif og frændur þínir flúnir.
Ný drottning situr nú hásæti föður síns.
Við heyrðum orðróminn.
Þótt fiskisögur fljúgi á ferðalögum.
Af visku sinni býður drottning þér og her þínum mildi.
Krjúptu á kné, sverðu hollustu þína
og þið megið halda aftur til Gamlabæjar og lifa þar í friði og spekt.
Geturðu sannað fullyrðingar þínar?
Eða ber mér að treysta á áreiðanleika og réttvísi Flökkuprinsins?
Hvort heldur sem þú kýst muntu læra hið sanna fljótlega.
Ottó frændi þinn lærði það nýlega
og Hightower-varðsveitirnar fljótlega þar á eftir.
Og hvað ef ég kýs að berjast?
Það liggur nokkuð ljóst fyrir.
Óþarfi að saurga þennan ánægjufund.
En þó verður að segjast
að Ulf hérna myndi afar kátur
gera sig heimakominn í vistarverum þínum í Háaturni.
Viltu verða lávarðurinn af Gamlabæ, Ulf?
Ég á engra kosta völ.
Sjálfur myndi ég veita mótspyrnu.
En þarf að íhuga líf margra annarra.
Svo í friðarskyni
- gefst ég upp. - Ljómandi.
Ég, Ormund Hightower,
lofa að vera trúr drottningunni, Rhaenyru Targaryen.
Ég sver henni hollustu mína.
Viturlega kosið, þó treglega, Ormund lávarður.
Snúðu við og leiddu her þinn heim og ykkur verður þyrmt.
Herför okkar er á enda.
Við tökum Rósaveginn heim.
Ég gleymdi einu.
Skjólstæðingur þinn,
Daeron Targaryen.
Hann þarf að koma með mér.
Ætlarðu að taka hann sem gísl?
Það væri gáleysi að leyfa einum af arftökum Aegons
að spranga um Seilinguna með drekann sinn, ekki satt?
Hann fær góða meðferð líkt og hæfir sonum Viserys.
Svo lengi sem þú hagar þér.
Vertu hugrakkur, ungi prins.
Gott að hitta þig, frændi.
Farðu heim.
Loftið er þrungið vofum.
Ekki óhamingjusömum.
Ég sé mig sem barn að koma að leika
honum lagstúf sem ég lærði.
Þá var hann sterkur.
Og móðir mín...
Ormund lávarður gafst upp.
Við höfum litla prinsinn þinn.
Ég er enn á því að við hefðum átt að brenna þá alla.
Ég verð að réttlæta trú föður míns á mér.
Ríkja eins og hann hefði óskað.
En við verðum að hefjast handa.
Formleg krýning mín þarf að fara fram sem fyrst.
Undirbúningurinn er samt mikið verk.
Að hýsa og fæða alla sem þurfa að vera viðstaddir,
skipuleggja leika og skrúðfylkinguna.
Daeron Targaryen, yðar tign.
Við höfum ekki hist.
Ég er hálfsystir þín og kosinn arftaki föður okkar.
Þú flaugst í þjónustu bróðr þíns, krúnuræningjans.
Áttu þér málsbætur?
- Svaraðu drottningunni. - Þú er fangi okkar hér.
Meðferð þín fer eftir hegðun þinni og samvinnuþýði.
Líttu á mig.
Hvað vissi Ormund um samsærið um að neita mér um krúnuna.
Hvað um Aemond þá, eða Aegon?
Hvað veistu um ferðir þeirra?
Gott og vel. Læsið hann inni.
Hann er yngri en ég hélt.
Hann á tilkall í krúnuna. Þú þarft að drepa hann á endanum.
...var Tywin Lannister. Ég naut ekki trúnaðar hans.
Ég veit bara að hann talaði um að skipta gullinu
og senda það til varðvörslu utan borgarinnar.
- Hvaða gull? - Svo virðist, hátign,
- sem sjóðir krúnurnar séu horfnir. - Horfnir?
Fjárhirsurnar eru þurrausnar.
Það er nóg til að reka hirðina í viku eða tvær.
Eitthvað lengur ef þú sækir gullið í Drekakletti.
En til reksturs Konungsríkjanna Sjö...
Nei. Hvað um krýninguna mína?
- Þú hlýtur að vita eitthvað. - Þeir sögðu mér fátt.
- Líklega treystu þeir mér ekki. - Treystir þú honum, Corlys lávarður?
Ég trúi að hann viti ekki hvar gullið sé að finna.
- Ég ætti að þekkja lygara. - Enginn spurði þig.
Það er skylda njósnameistara að ráðleggja mér.
Við verðum að álykta að Ser Tyland hafi fallið í Vélindanu.
En hafði ugglaust samráðsmenn.
Það hefði þá verði Jasper lávarður.
Járnstöngin.
Almáttugir...
Kringumstæður okkar eru
óheppilegar.
Ein eitt er víst. Ég verð að vera krýnd.
Krýning Aegons fór fram með hraði.
Mín skal vera sæmandi
og sýna ríkinu hver ríki svo ekki verði um villst.
Hátign, mér þætti sem slík útgjöld
meðan þegnarnir þjást enn myndu valda úlfúð hjá þeim.
Þetta snýst ekki um hégóma heldur réttmæti.
Sjóher Þríríkisins er ei meir
en eftirlifandi sjóræningjarnir eru stignir á land.
Þeir herja á sjávarþorpin.
Þeir ræna kvenfólki og heimta lausnarfé sem enginn fær greitt.
Og erfiðleikar þjaka borgina, hátign.
Korngeymslurnar eru nánast tómar,
akrarnir eru ósáðir og óralangt í næstu sáningartíð.
Ef við gætum verslað...
Það tekur tíma að koma verslunarleiðum aftur á.
Og okkur skortir skip núna
til að tryggja vörum öryggi á úthafinu.
Þangað til verðum við að finna korn eða brauð
ellegar þegnarnir svelta á ný.
Það er ævarandi gremja þessi krafa fólks að heimta fæði.
Á sama tíma og hungraðir þegnar eru hættulegir,
eins og við drottningin vitum vel.
Hversu miklum tíma ætlum við að sóa í smáræði?
Stríðið er unnið.
Sendu annan hrafn til Kastalakletts.
Hafi Tyland laumað gulli þangað skal lafði Johanna svara okkur.
Sendu á allar stóru ættirnar.
Segðu að drottningin krefjist framlags.
Minnið þær á hver ríki nú.
Kallarðu smáráðið þitt hingað frá Drekakletti?
Hér er að mörgu að hyggja.
Þeir sviku mig, með þögn, ekki gjörðum. Ég hef engin not fyrir þá.
Hvar er Aemond?
Hann brenndi varðsveit Daemons í Harrren- höll og vó ráðsmanninn og syni hans.
Síðan hvarf hann.
Vhagar hefur ekki sést dögum saman.
Það var kona þar, eins konar meistari.
Ég hef ekki heyrt af henni.
Aemond þorir ekki að skora á þig hér.
Nei, en ég vil að hann finnist.
Sem og Sauðaþjófur.
Í þeim felst hættan.
Sendið Baelu í njósnaflug.
Byrjið í Harrenhöll og látið vita þegar eitthvað sést.
Ég mun að auki leggja fé til höfuðs knöpum þeirra.
Því miður er engu fé að dreifa.
Við finnum það.
Enn betra, þeim er banar Aemond Eineygða
skal ég heita sjálfri Harrenhöll.
Hún er mér gagnslaus núna, öll Árlöndin eru mín.
Já, Aegon hengdi alla rottufangarana.
Þótt það sé mér heiður að vera verndari þinn
er staður minn meðal manna minna í borginni.
Ég ráðlegg þér að skipa Drottningarverði með hraði.
Daemon velur þá hæfustu. Látum hann um málið.
Eitt augnablik, hátign.
Rottur virðast hafa étið í gegnum stóran hluta kertaforðans.
Tólg er af skornum skammti. Við þurfum nýjar birgðir ellegar sitja í myrkrinu.
- Útvegið þær þá. - Vitaskuld.
- Það er enginn til að stýra... - Afsakaðu.
Hvað varðar svefnskálann vissi ég ekki hvern skildi spyrja,
en heimilisfólki þarf að raða í herbergi og einhver þarf að...
- Vandinn er fjármagnið. - Nóg komið!
Það gefst nægur tími næstu daga til að ræða konunglega áfengið.
Hvar er gullið mitt?
- Gullið þitt? - Gull krúnunnar. Sjóðirnir.
- Þú getur ekki þóst ekkert vita. - Það er lítil hjálp í mér.
- Það var ríkisfjárhirðirinn sem tók þá. - Án vitneskju drottningar?
Ég var hötuð frá upphafi, áhrif mín og jafnvel nærvera mín.
- Minn eigin faðir leyndi mig ráðahagnum. - Er það svo?
Ég myndi benda á manninn sjálfan en þú drapst hann viðhafnarlaust.
Leið þér betur á eftir?
Hafandi misst Jace?
Ég vildi heldur hafa drepið Aegon eins og við móðir þin sömdum.
En þetta er staðan.
Hann er horfinn og þú hlýtur að hafa átt þátt í því.
Hann gerði sér það sjálfur.
Aegon var flúinn þegar ég sneri aftur. Hefur Orwyle ekki sagt allt af létta.
Sína sögu eða þína?
Ekki álíta mig flón.
Ef þú ætlar mér að sjá fyrir öll svikráð
Larys Strong verð ég að játa vanmátt minn.
- Hvar er Vhagar? Hver sat Sauðaþjóf? - Ég veit það ekki!
Er Aemond ekki floginn burt eins og ég lofaði?
Veittu verðirnir þér ekki inngöngu?
Ég hef gert allt í mínu valdi.
Kennirðu mér einni um gjörði manna?
Þú lofaðir okkur frelsi. Við skipuðum vörðunum. Við flúðum.
Enginn þekkir útlit hans.
Aegons.
Hann er illa brenndur.
Dreki hans drapst. Lýstu hann dauðann líka.
Hann getur ekki barist og reyni Larys að upphefja hann á ný
geturðu afskrifað hann sem svikahrapp.
Enn semurðu um líf hans.
Þú drapst föður minn.
Þegar...
Aemond finnst,
og áskorun mín
er frá eruð þið frjálsar.
Fram að því má ég ekki sjást hygla Hightower-fólki.
Ég vil ekki dvelja í þessu herbergi.
Ég lofa ykkur góðri meðferð.
Þið fáið fæði og klæði...
Húshjálp mun annast þarfir ykkar.
Þið fáið fylgd í guðalundinn.
Ég læt færa ykkur Jaehearu í klukkustund hvern dag.
Þér er ekki alvara, Rhaenyra.
Ekkert við þetta gleður mig.
Svo mér ber að vonast eftir handtöku og dauða sonar míns?
Ég get aðeins ímyndað mér það.
Ég vil það kunngjört að við fundum Aegon hér, látinn.
Glúrinn leikur, yðar tign.
Og flytjið Joffrey hingað úr Dalnum.
Hann er arftaki minn og skal alast upp sem slíkur.
Ég veit margt um þennan stað er sé hann í fyrsta sinn í dag.
Stenst hann væntingar?
Hann er bæði stærri og smærri
Ég gef mér að Alicent hafi ekkert getað
sagt þér um afdrif gullsins.
- Mikið rétt. - Og þú treystir henni?
Hún er Hightower-ættar.
Satt.
En væri ég ekki einföld að halda að í húsi jafnstóru og þessu
væri aðeins ein rotta?
Daeron, sonur hennar sem við höfum í haldi veldur mér hugarangri.
Veit hún það?
Með réttu ætti ég að hálshöggva hann sem svikara.
Hann er arftaki Aegons og ógn við þig.
Og hálfbróðir minn
og hefur enga glæpi drýgt á við Aegon og Aemond, en samt...
Yðar tign?
Hví ætti ég ekki að drepa hann?
Hví ætti hann ekki að deyja líkt og synir mínir.
Það stöðvar þig enginn.
Hér er gnótt verkefna en enginn til að treysta fyrir þeim.
Hirðdaman mín, Elinda?
Elinda Massey er nú í borginni og hefur gagnast okkur vel þar.
Sendu eftir henni. Og Mysaria...
láttu yfirheyra starfsfólkið.
Hljóðlega, sem þér einni er lagið.
Þeim sem loddu við Hightower-fókið þarf að skipta út.
Undir eins, yðar tign.
Góðan dag, yðar tign.
Blessuð séuð þér í nafni hinna Sjö sem eru Eitt.
Ég þakka þér skjót viðbrögð.
- Margt hefur breyst undanfarna daga. - Það eru umbrotatímar.
Ég neyðist, um sinn, að fyrirgera réttmætri krýningu,
en óska þess þó að hljóta smurningu frá þér
frammi fyrir þegnum mínum.
Það er því miður ekki gerlegt.
Af hvaða ástæðu?
Fyrir nokkrum mánuðum smurði ég bróður yðar, Aegon,
og lýsti hann réttmætan konung frammi fyrir guðum og mönnum.
Já. Aegon er látinn og nú sit ég hásætið.
Það eru yðar orð.
Gefurðu í skyn að ég sé lygari?
Við höfum engar jarðneskar leyfar séð
né hafa Þöglu Systurnar verið kallaðar til að vitja um þær.
Þér skiljið að hafi orðið einhvers konar mistök...
Það hafa sannarlega orðið mistök.
Ég er arftaki föður míns
og guðirnir sjálfir fyrirskipa að mér beri að ríkja yfir Konungsríkjunum Sjö.
Hafa þeir ekki hafið mig upp og kastað valdaræingjanum fyrir róða?
Það hefur gerst. Satt er það.
Og hvernig má það vera ef það er ekki þeirra vilji?
Dreki birtist mér þegar neyð mín var stærst.
Guðir mínir láta sér dreka engu varða.
Þeir eru vanhelguð kynngi, mögnuð í myrkri
stolti og valdalosta til refsileysis.
Þeir tortíma
en skapa ekkert.
Ekkert gott getur af þeim hlotist.
Þú hefur gert afstöðu þína ákaflega ljósa.
Virðingarfyllst ráðlegg ég yður.
Gerið Trúna ekki að óvini.
Hún hvetur, huggar og sameinar þegna yðar.
Vanmetið hana á eigin ábyrgð.
Ég játa nú nokkuð sem þig kann að hafa grunað.
Alyn af Hull og bróðir hans, Addam, eru synir mínir.
Móðir þeirra er skipasmiður sem ég hitti í mínum fyrstu reisum.
Ég gekkst ekki við þeim.
Ég skammaðist mín.
Óttaðist að valda Rhaenys, konu minni, sorg.
Ég er þakklátur fyrir góðvild hennar áður en hún lést.
Mug grunaði ekkert.
En þykist sjá það núna.
Þú þarft ekki að óttast vanþóknun mína.
Margur herrann hefur blandað göfugu blóði og almúga.
Synir þeirra eru engu hugdjarfari.
Hvor þeirra hefur sýnt sig verðugri meira en þeim var gefið áður.
Sannarlega. Við stöndum í mikilli þakkarskuld við hugprýði Alyns
bæði við Þrepin og nú síðast í Vélindanu.
Þú hefur sannað þig sem leiðtogi.
Ég gerði aðeins skyldu mína, yðar tign.
Og Addam er fullvissun mín um að guðirnir séu mér hliðhollir.
Þegar mig skorti von sendu þeir þig.
Það er mér sannur heiður að þjóna yður, hátign.
Hvað það varðar, hátign,
hef ég viðurkennt syni mína.
Þar að auki vil ég útnefna Alyn sem arftaka minn.
Ég óska þess að þú veitir þeim lögmæti.
Leyfir þeim nefnast Velaryon.
Lávarðar ríkisins.
Því án þeirra
er ætt mín úti
og nafn mitt að deyja út.
Það er vel að þú hafir fundið arftaka.
Við höfum bæði mátt missa mikið og ég...
Ég álasa þér ekki að leita nýrra leiða fram á við en Corlys...
Boð frá krúnunni.
Það verður vart einfaldara.
Eru taugarnar styrkar, yðar tign?
Eins styrkar og aðstæður leyfa.
Ég hef biðlað til almúgans úr fjarlægð
en enn ekki staðið frammi fyrir þeim sem drottning þeirra.
Þín er beðið með eftirvæntingu.
Þá eru væntingarnar miklar.
Og aðföng okkar bágborin.
Ég veit ekki hvaða létti ég get veitt.
Fyrir sum nægir að hafa borið drottningu augum.
Á ég að færa þér slartið?
Ég skrýðist ekki prjáli.
Verð að sýna styrk.
Fúsleika.
Kannski sverð?
Það gæti stangast á við ímynd málamiðlarans sem þú óskar.
Vel athugað.
Og þó.
Kannski keðju?
Fyrir mikilvægið.
Eina af þessum.
- Fjandinn. - Yðar tign?
Mér blæðir.
- Ertu viss? - Já. Fjandinn!
Auðvitað.
Ég sæki dulur.
Rhaenyra Targaryen, sú fyrsta síns nafns.
Drottning Andalanna, Rhoynar og Fyrstu Mannanna.
Lafði Konungsríkjanna Sjö og verndari ríkisins.
Ég er vefari, yðar tign, og sýsla með ull.
Nú er mikill skortur á reyfum,
og þeim sauðum sem til var að dreifa voru teknir af drekum.
Má ekki heimta reyfin áður en skepnan er étin?
Það virkar nokkuð einfalt.
Það myndi vissulega hjálpa
en við erum mörg í iðninni.
Það þarf fjárfestingu til að endurreisa auðlindir okkar.
Fimm hundruð gulldreka.
Hvað varðar sauðina, yðar tign.
Slík lausn útvegar okkur ekki kjöt.
- Við slátrarar erum iðjulausir. - Er enga villibráð að finna?
Hvergi hér nærri.
Allir veiðimenn hafa verið gerðir að bogmönnum.
Ef krúnan gæti lagt fram fjármuni...
Má íhuga Konungskóginn?
Það væri djarft útspil, yðar tign.
Sem gæti móðgað konunglega forfeður yðar.
Hvorki tarfa né gelti en mögulega kanínur?
Þetta þyrfti að ræða á vettvangi öðrum en þessum.
Heyrum næsta beiðanda.
Ég er Sylvi, yðar tign.
Ég naut þeirra forréttinda að aðstoða lafði Mysariu
í herferð hennar gegn valdaræningjanum.
Ég þakka þér og öllum hér sem héldu í trúna.
Ég sækist ekki eftir sjóðum
heldur réttlæti
fyrir það sem almúginn hefur mátt þola þessa löngu mánuði.
Herkvínni er aflétt. Verslun mun von bráðar...
Herkvíin ein olli ekki skorti hjá okkur, yðar tign.
Það voru hinir ríku.
Hinir göfugu herrar.
Þeir keyptu allt sem þeir gátu fyrir eigin birgðageymslur
svo hinir snauðari sátu eftir með ekkert.
Er þetta satt?
Ég er enginn sakleysingi, hátign.
Þetta er hátturinn heimsins.
En þegar hinir hátt bornu taka það litla sem til er
og leggja til hliðar meðan almúginn sveltur
er það mál sem ég vil vekja athygli drottningar á,
hver reis til valda sem almúgahetja.
Það er háskaleikur að kenna auðmönnunum um raunir borgarinnar.
- Allir þjást á stríðstímum. - Sumir meira en aðrir.
Það hefur ávallt verið svo.
Og þó, á tímum sem þessum, er það lurkur í óábyrgum höndum,
nýttur til að skapa óróa og uppreisn.
- Á almúginn ekki skilið... - Við verkjunum.
...forsjálni og vernd drottnara síns?
Þetta er sáttmáli, brotinn á okkar ábyrgð.
- Þau líta til okkar fyrir reglu og öryggi. - Þau sækjast í kjöt
og sprek í eldinn.
Og hver erum "við" að þínu mati?
Ég hef áunnið mér sæti við borðið þótt það sé ekki fæðingarréttur minn.
Ég læt aðra um að dæma hvor leiðin krefjist meiri verðleika.
Hefur Baela snúið aftur?
- Fréttir af Vhagar og Sauðaþjófi. - Hún sá aðeins drekann Sólloga.
Löngu dauðan og rotnandi.
Hún heldur aftur út í kvöld.
Sendum Addam með henni.
Þeir leynast ekki lengi.
- Réttlætið verður þitt. - Réttlætið verður aldrei mitt.
En mun grípa hvern snefil af því sem býðst.
Í millitíðinni hvet ég yðu að huga að vandanum...
Vandinn er enginn. Þetta eru nöldrarar jarmandi eigin óánægju
- varðandi eðli hlutanna. - Corlys lávarður?
Ég lýt drottningunni.
Gagnslaus.
Hvað myndi faðir þinn gera?
Halda veislu, held ég.
Merkur dagur fyrir ykkur þrjá.
Okkar er heiðurinn, yðar tign.
Ulf, við hvað kennirðu þig?
Targaryen, yðar tign.
Alls ekki.
Þá kenni ég mig ekki við neitt.
Finndu eitthvað.
Hvítt, þá?
Gott. Og þú?
Ég er járnsmiður að iðn, yðar tign.
Ég vel mér Hamar.
Hugh Hamar.
Ulf hinn Hvíti.
Og Addam af Hull.
Krjúpið.
Í nafni Stríðsmannsins skipa ég þér að vera hugprúður.
Í nafni Föðurins skipa ég þér að vera réttvís.
Í nafni Móðurinnar
skipa ég þér að vernda hina ungu og hina saklausu.
- Er þetta allt og sumt? - Ser Ulf.
Ser Hugh. Ser Addam.
Riddarar í þjónustu drottningar.
Sverðu drottningu þinni og málstað hennar hollustu,
að vera þjónn og útsendari krúnunnar allt til æviloka?
Ég sver það, yðar tign.
Sem og ég.
Til æviloka.
Ser Luthor, ég vil bera undir þig hugmynd sem ég fékk.
Kvöldverð fyrir ákveðið hefðarfólk sem ég hef í huga...
Yðar tign.
Ég velti fyrir mér hvers konar aðbúnaði ég má vænta
nú þegar við erum í Kóngsvöllum.
Vissulega. Ég lofaði að sjá fyrir þér og konunni þinni.
Hún er farin.
Ég fór að finna hana en frétti að hún sé hjá bróður sínum í Veltutúni.
Hér var ekkert fyrir hana að hafa.
Sendu eftir henni og við útvegum ykkur hús á Visenyu-hæð.
Og hvenær gæti það orðið, yðar tign.
Eins fljótt og auðið er.
Ég hef hvorki starfandi smáráð þessa stundina
né Drottningarverði í þjónustu.
Vandamálin hrannast upp.
Leyfðu mér að ná áttum og ég skal sinna bón þinni.
Ekkjudrottningin, yðar tign.
Gott og vel.
Með þökkum...
Yðar tign.
Afsakaðu hvað ég var hvöss áður.
Ég hef aðeins litla bón.
Lát heyra.
Aðeins að leyfar föður míns verði sendar til Gamlabæjar
hvar hann getur hvílt við hlið móður minnar.
Eins og þú óskar.
Þakka þér fyrir.
Það er undarlegt,
að vera hér með þér.
Alicent.
Þú ríktir hér að öllu nema nafninu til meðan faðir minn lá sjúkur.
Mikið rétt.
Ég veitti áheyrnir í dag.
Beiðnirnar eru margar.
Og þarfir fólksin eru enn fleiri. Þetta er þung byrði.
Hvernig barstu hana?
Í sannleika sagt?
Þú getur ekki ríkt
og verið þú sjálf.
Það þarf að taka ákvarðanir og gætir þurft, af og til,
að líta undan meðan aðrir þjást og deyja.
Í þér er hurð sem þarf að loka.
Þú munt framkvæma hluti sem þér hefði boðið við
áður en krúnan varð þín.
Ég viðurkenni hugarangrið
en hafna því að ég þurfi að verða það sem ég er ekki.
Það mun koma í ljós.
Faðir minn hélt sér heilsteyptum.
Faðir þinn bjó í sínum eigin smíðaða heimi.
Hvorug okkar steig þar inn fæti.
Verið velkomin.
Þið hafið vafalaust öll heyrt
að valdataka okkar hafi verið tilkynnt um allt ríkið.
Þegar hafa Hightower-liðar kropið frammi fyrir mér
og allir hér viðstaddir hafa sömuleiðis heitið mér hollustu.
Seinna en mér hefur líkað.
En ég stíg fram sem sáttasemjari.
Það eru forréttindi að hljóta loks áheyrn yðar hér, yðar tign.
Ég játa, líkt og allir hér vita,
að ég treysti ekki Hightower-fólkinu allt frá upphafi.
Það er vafalítið satt.
Jafnvel þótt ég hafi ekki heyrt af mótmælum þínum.
Ég sé að veislumáltíðin er tilbúin.
Hvað er þetta?
Þetta er það sem almúginn át í borginni minni.
Þetta og verra á meðan þið og ykkur líkir
földuð vistir í birgðageymslum ykkar.
Við vorum óttaslegin, yðar tign.
Hefðirðu viljað sjá okkur og fjölskyldur okkar svelta?
Enginn hefði átt að svelta.
Ég hefði kosið þá efnameiri sýna ráðmennsku
og hlúa að þeim snauðu líkt og fjárhirðar gæta hjarðar sinnar.
Hinir snauðu, líkt og rottur, breiðast út um borgina.
Þeir ræna og berjast um hverja mylsnu.
Hefðuð þið ekki gert hið sama hefðu börn ykkar verið hungruð?
Nei, það hefði ég ekki gert.
Aðdáunarverður agi.
Þú hefðir legið góðborgaralegur í eigin gröf.
Í þessum töluðu orðum fara Gullskykkjurnar inn í hús hvers og eins ykkar.
Þær leita í búrum ykkar að öllu því sem þið söfnuðuð að ykkur.
Allt sem finnst verður komið með hingað og því svo dreift til þurfandi.
- Þetta er svívirðilegt. - Þetta er rán.
Krúnan krefst skyldurækni ykkar, ekki rányrkju.
Megi þessi kvöldstund kenna ykkur
hvers ég vænti af ykkur héðan í frá.
Góðar stundir.
Yðar tign.
Manderly-ætt, ekki satt?
Ser Torren Manderly, yðar tign.
Yðar auðmjúki þjónn.
Kallar auðmýktin fram þetta breiða bros, Ser Torrhen.
Það er aðdáun vegna vel leikins leiks.
Gullskykkjurnar heimsækja heimili þitt líka.
Ég verðskulda það vafalaust líkt og aðrir viðstaddir.
Þetta er djarfur leikur sem almúginn mun fagna.
Fær hann jafnvel til að gleyma að það var herkví þín
sem framkallaði skortinn til að byrja með.
Vertu viss, Ser Torrhen.
Minni mitt er gott.
Þau munu gremjast þér þetta.
Þetta eru kaupmenn og lágt settir aðalsmenn.
- Þau breyttu rangt og vita það. - Mér finnst það skondið.
Þetta mun hjálpa vissum fjölda í takmarkaðan tíma
en engi skila öllum hinum.
- Þetta er eingöngu vinarbragð. - Og það skiptir máli.
En það er rétt að þetta er ekki endanleg lausn.
Til þess þarftu í langferð.
Haltu til Dalsins.
Lafði Jeyne sendi aldrei hersveitirnar sem hún hét.
Hún má greiða skuld sína í gulli.
Þessi sendiför mun gleðja mig.
Ég kalla hinar stórættirnar hingað.
Fram að því snýrð þú aftur með gull eða loforð um slíkt,
annars erum við heft áður en við hefjumst handa.
Þú hefur náð svo langt en veist enn ekki hver þú ert.
Ef ég get ekki stýrt borginni, hver treystir mér þá fyrir ríkinu?
Aegon Sigursæli átti þrjá dreka.
Þú átt nú sex. Máttur sem vart er hægt að ímynda sér.
Hví að krafsa hér eftir gulli þegar heimurinn bíður okkar?
Við gætum tekið Dorne.
Svo Essos og Frjálsu Borgirnar.
Yi Ti og auð þess.
Þeir segja að við endimörk heimsins sé borg byggð vængjuðum mönnum.
Ég óskaði þess að fara þangað og sjá þá með eigin augum.
Þeir munu þjóna okkur. Þeir munu þjóna þér.
Þú munt eiga ósigrandi heimsveldi.
Og börn okkar ríkja yfir því um ókomna tíð.
Þú teiknar okkur upp sem ribbalda eins og sjóræningjana sem herja á okkur.
Ég teikna okkur upp sem guði, Rhaenyra.
Líkt og okkur var ávallt gert að verða.
Eins og spádómurinn kallar eftir.
Var þetta ekki ávallt fyrirheit drekanna?
Draumurinn um Gömlu Valyríu?
Faðir minn sagði drekana
afl sem engum manni væri ætlað.
Faðir þinn.
Hann var góður maður.
Ég hef öðlast frið gagnvart honum.
En hann afneitaði drekanum sínum.
Sóttist aldrei eftir mikilfengleika.
Hann vissi að of mikið vald væri engum hollt.
Draumurinn um Gömlu Valyríu endaði með Dómnum.
Náum tökum á Kóngsvöllum
áður en við hugum að sjóndeildarhringnum.
Yðar tign.
Þú þarft enn að drepa Daeron.
Þú ert þreytuleg.
Ég sef ekki í þessu rúmi.
Kannski þarf nýja dýnu?
Má vera.
Þú hefur grafið sorg þína.
Ég finn ekki til sorgar. Ég finn ekki neitt.
Jú, annars, það er heift.
Ólgandi heift sem ég kem ekki hönd á.
Ég hef kynnst slíkri heift.
Ég mun líta þá sem myrti syni mína, Mysaria.
Ég mun líta þá.
Leyfðu klerkinum að neita þér.
Þetta verður smurning þín.
Fyrir drottningunni!
Rhaenyra.
Hún sneri aftur með brauð!
Rhaenyra!
Rhaenyra.
Ég hef verið fjarri of lengi.
En loks erum við sameinuð á ný.
Drottning vor, Rhaenyra!
Valdaræningjarnir eru sigraðir og réttmæt krúnan er mín á ný.
Og ég mun ríkja af skarpskyggni.
Af styrk en einnig náð
sem hæfir sannri drottningu.
Rhaenyra!
Sem vott um það færi ég ykkur bjargir að gjöf.
Og til heiðurs föður mínum sem ríkti á undan mér.
Þakkir, yðar tign.
Yðar tign.
Eitt orð.
Gakk með mér.
Þú slóst Addam til riddara en kenndi við Hull í stað Velarion.
Ég hélt við hefðum sammælst um að gera þá Alyn lögmæta.
Ef málið snýst um viðhöfn eða...
Það hryggir mig, Corlys, en ég get ekki orðið við bón þinni sem stendur.
Ég hef gefið
allt sem ég átti, allt, til að þjóna þér.
Kastali minn er brunninn til ösku
og hef einskis óskað í skiptum annars en þessa.
Þú þekkir vel lífseigar sögusagnirnar varðandi syni mína.
Tíð mín er rétt að hefjast.
Ég get ekki sést, þessa stundina, upphefja þá
fædda utan háttborinna heitbanda. Ég...
Og ætlar því að móðga ætt mína
svo þú getir virst eitthvað sem þú ert ekki.
Ég verð að hugsa um Joffrey.
Ég varði þig staðfastlega þegar efast var um heitbönd þín.
Óg ég þakka þér fyrir það og svo margt annað.
En allra augu beinast nú að mér.
Kannski einn daginn, þegar þegar grannskoðuninni linnir...
Þú skammast þín.
- Þetta varðar lögmæti... - Joffrey sonur þinn
er bastarður.
Lucerys sonur þinn, sem ég tók mér sem arftaka
- var bastarður. - Corlys lávarður...
Jaecerys sonur þinn lifði og dó sem bastarður!
Hver eru rök þín fyrir því að börn þín hljóti það sem mínum er neitað um.
Helaena hélt til guðalundarins með þökkum.
Ég held syni þínum, Daeron, hér innan þessara veggja.
Hér? Síðan hvenær?
Hann var færður mér fyrir tveimur dögum
sem hluti af þeim skilmálum undir hverjum frændi þinn gafst upp.
Og hvað ætlar þú...?
Hvað ætlarðu að gera við hann?
Með rétti ætti að hálshöggva hann en...
Hann átti engan þátt í svikum bræðra sinna.
Hann gerði aðeins það sem yfirboðarar hans væntu af honum.
Ég mun því senda hann norður að Veggnum.
Hann mun klæðast Svörtu og aldrei snúa aftur
en mun halda lífi sínu.
Viltu að ég þakki þér?
Ég skil að þú sýnir náð.
En syrgi þó það sem orðið gat.
Hann var sendur í fóstur sem ungbarn. Ég hef hitt hann einu sinni á síðustu árum.
Ég þekki drenginn varla og samt...
Hvað sem öllu líður hefur hann borið sig af hugprýði.
Ég vil hitta hann.
Þú munt ganga til lið við Næturvaktina og þjóna þar til æviloka.
Það er erfitt hlutskipti en þó heiður þar að finna.
Það fær ekkert við þér hreyft. Það er leitt. Móðir þín er hér.
Ég ráðlegg þér að opna þig.
Í eitt skipti áður en þú leggst í þitt langa ferðalag.
Ekkjudrottningin, ser.
Hér er hún.
Líttu á hana.
Þú þekkir drenginn ekki.
Þetta er ekki Daeron.
Hver ert þú þá!
Talaðu!
Hann neyddi mig. Ég grátbað hann.
Hver neyddi þig?
Ormund Hightower lávarður.
Hvar er sonur minn?
Hann bleikti hár mitt
og sagði ég yrði að leika prinsinn.
Jafnvel þótt hún brenndi mig með drekum.
Ég varð að vera þögull annars yrði móðir mín hengd.
Raunveruleg móðir mín.
Hún er ekki drottning, yðar tign.
Hún er aðeins lafði og fjölskylda mín kaupmenn.
Ormund hefur blekkt mig.
Sonur þinn er vafalítið enn í hans umsjá.
Hélt hann að þetta kæmist ekki upp?
Hvað gengur honum til?
Yðar tign, mér var falið að segja yður að verki okkar er nánast lokið.
Hightower-litirnir hafa verið fjarlægðir af öllum veggjum.
Brennið þetta allt.
Yðar tign.
Það er Drekahirðir við hliðið.
Hvað er að?
Hightower-liðar hafa hertekið Veltutún.
Hvað þá?
Þeir sverma götur bæjarins.
Halda íbúunum í gíslingu.
Og ungi drekinn?
Þeir fluttu hann inn fyrir borgarmúrana.
Ég einn komst undan.
Ég mun brenna þá.
En þá brennirðu eigin þegna í leiðinni,
mæður og börn sem leita náðar hjá þér.
Hvað vonast Ormond til að fá framgengt?
Armur minn er langur.
Hann getur ekki unnið.
Þýðandi: Oddur Jonasson