Радосна вест, лорд Ормунд.
Војната заврши, твоите сојузници се распрснаа, а твоите внуци избегаа.
Има нова кралица и таа седи на тронот на татко ѝ.
Слушнавме гласини за ова.
Иако, по пат, гласините се ројат како муви.
Кралицата ти понуди милост, а и на твојата војска.
Свиткај колено и заколни се на верност
и можеш да се вратиш во Олдтаун и да си го живееш животот во мир.
Имаш некаков доказ за тоа што го тврдиш?
Или треба да верувам во доверливоста и праведноста на одметнатиот принц?
Верувал или не, наскоро ќе ја дознаеш вистината.
Чичко ти Ото го дозна тоа неодамна,
а и стражата на Хајтауер набрзо по него.
А ако сакам да се борам?
Тоа изгледа доволно очигледно.
Нема потреба да се оцрнува пријатноста на оваа средба.
Но морам да кажам...
Мислам дека Улф би уживал
да се смести во твоите одаи во Хајтауер.
Сакаш да бидеш господар на Олдтаун, Улф?
Не ми останува друг избор.
Што е до мене, би се спротивставил.
Но, треба да размислувам за животот на другите.
И затоа, во интерес на мирот...
Ќе се предадам. -Прекрасно.
Јас, Ормунд Хајтауер,
ветувам дека ќе ѝ бидам верен на Ренира Таргеријан, кралицата.
Се колнам на верност кон неа.
Мудро избра, иако неволно, лорд Ормунд.
А сега сврти се и води ја војската дома и ќе бидете поштедени.
Нашата кампања заврши.
Се враќаме по Роузроуд кон дома.
Речиси заборавив.
Твојот штитеник...
Дерон Таргеријан.
Ќе дојде со мене.
Ќе го земеш како заложник?
Би било превид да се дозволи еден од наследниците на Егон
да се шета низ Рич со својот змеј.
Добро ќе се однесуваме со него, како што би се однесувале со секој син на Висерис.
Сѐ додека се однесуваш добро.
Биди храбар, млад принцу.
Мило ми е, внучко.
Оди дома.
КУЌАТА НА ЗМЕЈОТ
Воздухот е исполнет со духови.
Не со несреќни.
Се гледам себеси како дете, како доаѓам...
да му отсвирам мелодија што ја научив.
Тогаш беше силен.
И мајка ми...
Лорд Ормунд се предаде.
Го имаме твојот мал принц.
Иако сѐ уште велам дека требаше сите да ги изгориме.
Морам да ја оправдам довербата на татко ми во мене.
Да владеам како што тој би сакал.
Во секој случај, мора да почнеме.
Колку побрзо бидам формално крунисана, толку подобро.
Иако подготовките не се мала работа.
Да се сместат и нахранат сите кои мора да присуствуваат, да...
организираат турнири, големата поворка.
Дерон Таргеријан, Ваша Висост.
Не сме се сретнале.
Јас сум твоја полусестра и избрана наследничка на нашиот татко.
Леташе во служба на твојот брат, узурпаторот.
Што имаш да кажеш?
Отвори уста и зборувај со твојата кралица. -Ти си затвореник во оваа куќа.
Ќе бидеш третиран во зависност од твоето однесување и твојата послушност.
Погледни ме.
Сакам да знам што знаел Ормунд за заговорот да ми го одземе тронот.
Што е со Ејмонд, или Егон?
Што знаеш за нивните постапки?
Како сакаш. Затворете го во одаја.
Паѓа!
Помлад е одошто мислев.
Тој е претендент за тронот. Ќе мора да го убиеш.
...беше Таиланд Ланистер. Тој не ми се довери.
Знам дека зборуваше за поделба на златото
и да го прати надвор од градот на безбедно.
Какво злато? -Се чини, Ваша Висост,
богатството на круната е земено. -Земено?
Твојата ризница е исцрпена.
Има доволно за да го одржиш дворот недела-две.
Малку подолго ако го вратиш златото од Драгонстон.
Но, да управуваш со сите Седум Кралства...
Не. А моето крунисување?
Мора да знаеш нешто. -Малку ми кажаа.
Можеби затоа што малку ми веруваа. -Му веруваш, лорд Корлис?
Не верувам дека знае каде е златото.
И мислам дека можам да намирисам лага. -Никој не те праша.
Мојата господарка на шепотите има должност да ме советува.
По Грлото, мора да претпоставиме дека Сер Таиланд е мртов.
Но, сигурно некому кажал.
Ако кажал, тоа е лорд Џаспер.
Ајронрод.
Оф, леле.
Нашите околности се...
неповолни.
Но ова останува. Морам да имам крунисување.
Крунисувањето на Егон беше набрзина.
Моето мора да е соодветно
и да не остави сомнеж во царството за тоа кој владее.
Ми се чини, кралице, дека таквиот трошок,
додека твојот народ сѐ уште страда, може да им остави горчлив вкус во устата.
Тоа не е само суета. Се работи за легитимитет.
Морнарицата на триархијата е готова
но пиратите што преживеале, стигнале на брегот.
Ограбуваат села.
Земаат жени и бараат откуп што никој не може да го плати.
И градот изобилува со тешкотии, Ваша Висост.
Се чини дека амбарите се речиси празни,
полињата се необработени, а сезоната на садење е далеку.
Ако најдеме некаква трговија...
Ќе треба време за повторно да се воспостават патиштата.
А сега немаме доволно бродови
за да се обезбеди стоката на отворено море.
Во меѓувреме, мора да најдеме жито за леб
или луѓето пак ќе гладуваат.
Ова е бескрајна пречка, ова инсистирање луѓето да бидат нахранети.
Но гладното население е опасно,
како што добро знаеме јас и кралицата.
Колку време ќе трошиме тука на ситници?
Војната е добиена.
Прати уште еден гавран во Кастерли Рок.
Ако Таиланд скрил злато таму, ќе имаме одговор од лејди Џоана.
Испрати до сите големи куќи.
Всушност, кажи им дека нивната кралица бара данок.
Потсети ги кој сега командува со царството.
Нема да го донесеш твојот мал совет овде од Драгонстон?
Има многу работа.
Ме предадоа, со нивната тишина, ако не и на дело. Завршив со нив.
Каде е Ејмонд?
Го запали гарнизонот на Дејмон во Харенхал и го уби кастеланот и неговите синови.
И потоа исчезна.
Поминаа денови откако Вагар беше виден за последен пат.
Таму имаше една жена, еден вид маестер.
Не сум слушнал за неа.
Ејмонд не би се осмелил да те предизвика тука.
Не, но сакам да се најде.
А и Шипстилер.
Тие се опасностите.
Бела нека лета како извидник.
Нека почне со Харенхал и нека пријави кога ќе види нешто.
Покрај тоа, ќе понудам награда за заробување на нивните јавачи.
Изгледа немаме награда.
Ќе најдеме нешто.
Уште подобро, на убиецот на Ејмонд Едноокиот
ќе му го дадам Харенхал.
Сега немам потреба од него. Сите Риверланди се мои.
Да. Егон ги обеси сите ловци на стаорци.
Колку и да ми е чест што сум ваш заштитник,
моето место е со моите луѓе во градот.
Би ве советувал итно да назначите Краличка гарда.
Дејмон ќе избере кандидати. Нему ќе му ја префрлам задачата.
Кралице, еден момент.
Се чини дека стаорците изеле голема залиха свеќи.
Снемува лој. Ќе мора да побараме нови залихи или да седиме во темница.
Тогаш, побарај. -Секако.
Сѐ уште нема никој за контрола... -Се извинувам.
Во врска со спалната соба... -Тоа е прашање за подоцна.
Знаменосците на Хајтауер го контролираат Арбор.
Цената на доброто вино се утрои. -Назад.
Проблемот е во парите. -Доста, доста!
Во наредните денови ќе има време да се разговара за маките.
Каде е моето злато?
Твоето злато? -Златото на круната. Ризницата.
Не можеш да кажеш дека не знаеш. -Не сум ти од никаква помош.
Господарот на монетите ги извади. -И кралицата не знаеше ништо за тоа?
Ме мразеа од почеток, го мразеа моето влијание, самото мое присуство.
Татко ми го криеше нивниот заговор од мене. -Така?
Би те пратила кај него, но го уби без церемонија.
Дали тоа те задоволи?
За губењето на Џејс?
Попрво би го убила Егон, како што се договоривме јас и мајка ти.
Но, еве нѐ.
Тој замина и не ми се верува дека ни ти немаше никаква врска со тоа.
Сам си го бараше.
Егон веќе беше избеган кога се вратив. Зар Орвајл не ти го кажа своето?
Своето? Или твоето?
Не ме третирај како будала.
Ако бараш од мене да ја предвидам секоја дволична шема
смислена од Ларис Стронг, не можам а да не потфрлам.
Каде е Вагар? Кој го јава Шипстелер? -Не знам!
Дали Ејмонд одлета, како што ветив?
Дали стражарите ти дозволија да поминеш?
Направив сѐ што можев.
Ќе ме обвиниш за она што го направија другите?
Вети дека можеме да одиме. Им кажавме на стражарите. Побегнавме.
Никој не знае како изгледа.
Егон.
Со лузни е и изгорен е.
Неговиот змеј е мртов. Прогласи го и него за мртов.
Не може да се бори, а ако Ларис се обиде да го врати...
можеш да го отфрлиш како натрапник.
Сѐ уште се расправаш за неговиот живот.
Го уби татко ми.
Кога Ејмонд ќе биде пронајден...
и кога предизвикот за мене биде отстранет, ќе одиш слободна.
Но, дотогаш, не смеат да видат дека сум наклонета кон Хајтауерс.
Не сакам да останам во оваа соба.
Нема да се однесувам грубо кон тебе.
Ќе бидеш сита и облечена и...
И ќе имаш слугинка да се грижи за твоите потреби.
Можеш да одиш со стража во божешумата.
Ќе ти ја носат Џехара на еден час секои неколку дена.
Белки не го мислиш ова, Ренира. Те молам.
Ништо од ова не ми е задоволство.
Значи, во позиција сум што морам да се надевам на заробување и смрт на син ми?
Можам само да замислам.
Сакам да се прогласи дека го откривме Егон тука, мртов.
Паметен потег, Ваша Висост.
И Џофри нека биде вратен од Вејл.
Тој е следен. Сега мора да биде одгледан како мој наследник.
Знам многу за ова место, но никогаш порано не сум го видела.
Дали е како што си замислувала?
Истовремено е и поголемо и помало.
Претпоставувам дека Алисент немаше доверба
да ти даде информации каде се наоѓа златото.
Немаше. -А ти сепак ѝ веруваш?
Таа е Хајтауер.
Точно.
Но, зар не би било лесно да помислам дека во олку голема куќа
имало само еден стаорец?
Многу сум вознемирена за син ѝ Дерон, кого сега го држиме како заробеник.
Дали таа знае?
Треба да ја имам неговата глава како предавник.
Тој е наследник на Егон и закана за тебе.
Тој ми е и полубрат
и не ги извршил злосторствата што ги извршиле Егон и Ејмонд, а сепак...
Зошто да не го убијам?
Зошто да не го погубам како што беа погубени моите синови?
Никој нема да те спречи.
Има планини со кои треба да се справиме, а сѐ уште немам кому да ги доверам.
Мојата придружничка, Елинда?
Елинда Масеј е сега во градот, откако добро ни послужи таму.
Да ѝ испратиме абер. И, Мисарија,
нека се провери персоналот.
Тивко, како што само ти можеш.
Оние кои се држат до Хајтауер мора да бидат заменети.
Веднаш, Ваша Висост.
Добро утро, Ваша Висост.
Благослов во името на Седумте кои се едно.
Ти благодарам што брзо дојде овде.
Многу се смени последниве неколку дена. -Турбулентни времиња се.
Морам, засега, да се откажам од правилно и соодветно крунисување,
но сепак сакам барем да бидам миропомазана од тебе,
пред очите на луѓето.
За жал, тоа не може да се направи.
Од која причина?
Пред неколку месеци го миропомазав брат ти, Егон...
и го прогласив за законски крал пред боговите и луѓето.
Да. Егон е мртов, а јас сега седам на тронот.
Така велиш ти.
Тврдиш дека сум лажга?
Не ги видовме неговите останки.
Ниту пак Тивките Сестри се повикани да се погрижат за нив.
Разбираш дека ако имало некаква грешка...
Немаше грешка.
Јас сум наследничка на татко ми
и самите богови наредуваат дека јас морам да владеам со Седумте Кралства.
Нели мене ме одбраа, а го фрлија узурпаторот во пропаст?
Тоа се случи. Вистина е.
Како се случи, ако тие не сакаа?
Змеј ми се појави кога најмногу ми требаше.
Моите богови не се занимаваат со змејови.
Тие се профана магија, создадена во темнина
и гордост и похота, за моќ, за неказнивост.
Тие уништуваат...
но не создаваат.
Ништо добро не може да произлезе од нив.
Ја кажа твојата позиција исклучително јасно.
Со почит, те советувам, немој да си создаваш непријател од Верата.
Таа ги поттикнува, ги теши и ги поврзува твоите луѓе.
Потцени ја на твој ризик.
Морам сега да ти признам нешто што можеби претпостави порано.
Алин од Хал и неговиот брат Адам се мои синови.
Тие се родени од жена, бродоградителка што ја запознав на моите претходни патувања.
Не ги прифатив како мои.
Се срамев.
И се плашев да тагувам по Ренис, мојата сопруга.
И благодарен сум што ми покажа милост пред да умре.
Не претпоставив.
Иако мислам дека сега го сфаќам тоа.
Не треба да се плашиш од прекор од мене.
Многу господари имаат измешана, благородна и обична крв.
Нивните синови не се помалку храбри.
Секој се покажа достоен за повеќе отколку што му беше дадено досега.
Навистина. Му должиме многу на Алин за неговата храброст
и во Степстонс и во последно време во Грлото.
Се покажа како водач.
Само си ја вршев должноста, Ваша Висост.
И Адам беше моја гаранција дека боговите ми се наклонети.
Кога мојата надеж исчезна, те испратија тебе.
Голема чест ми е да ви служам, Ваша Висост.
За таа цел, кралице...
Ги признав моите синови.
И повеќе од тоа, би го прогласил Алин за мој наследник.
Ве молам да ги признаете.
Нека бидат сега Веларион.
Господари на царството.
Бидејќи без нив...
мојата лоза завршува...
и моето име е избришано.
Добро е што си нашол наследник.
И двајцата многу страдавме, а јас...
Не можам да ти замерам што продолжуваш, но, лорд Корлис...
Збор од тронот...
е доволен.
Ти се смирија нервите, Висост?
Колку што може.
Ги поздравував обичните луѓе од далеку,
но сѐ уште не сум излегла пред нив како нивна кралица.
Многу те очекуваат.
Тогаш, ќе се очекува многу.
А имаме малку ресурси.
Не знам какво задоволство можам да дадам.
За некои, ќе биде доволно да кажат дека погледнале кралица.
Да ти го донесам накитот?
Нема да носам непотребен украс.
Морам да покажам сила.
Подготвеност.
Но, мечот, можеби?
Зар тоа не е спротивно на она што сакаш да им го пренесеш на тие во неволја?
На место кажано.
Сепак.
Ѓердан, мислам.
За достоинство.
Еден од овие.
Ебате. -Висост?
Крвавам.
Сигурно? -Да. Да го ебам!
Секако.
Ќе донесам крпи.
Ренира Таргеријан, првата со нејзино име.
Кралица на Андалите, Ројнарите и Првите Луѓе.
Дама на Седумте Кралства и заштитничка на царството.
Ваша Висост, јас сум ткајачка, а мојот занает е со волна.
Сега имаме голем недостиг од руно,
а таквите овци се грабнати од змејови.
Не може ли руното да се собере пред животното да се изеде?
Тоа изгледа лесно.
Тоа би било од помош, сигурно,
но има многу во нашиот еснаф.
За да ги обновиме нашите ресурси, ќе ни треба инвестиција.
Петстотини златни змејови.
Во однос на овците, моја кралице.
Таквиот исход не прави ништо за да ни обезбеди месо.
Ние, месарите, немаме занает. -Нема дивеч?
Нема со километри.
И сите ловци се земени за стрелци.
Само да можевме да добиеме нешто од круната...
Може да го земеме предвид Кингсвуд?
Тоа би бил смел гест, Ваша Висост.
Нешто што би ги навредило вашите кралски предци.
Ни елени ни диви свињи, туку зајаци, можеби?
За тоа може да се дискутира на друг форум, а не на овој.
Нека пристапи следниот молител.
Јас сум Силви, Ваша Висост.
Имав привилегија да ѝ помагам на лејди Мисарија
во нејзината кампања против узурпаторот.
Ти благодарам, а и на сите овде што ја зачувавте верата.
Моето барање не е за пари...
туку за правда,
за она што обичниот народ го трпеше со месеци.
Блокадата е укината. За кратко време трговијата...
Не беше само блокадата таа што нѐ натера да немаме, Ваша Висост.
Туку богатите.
Благородните господари.
Купија сѐ што можеа за своите складишта
и ги оставија посиромашните без ништо.
Дали е ова вистина?
Не сум невина, кралице.
Таков е светот.
Но кога ќе го земат и она малку што останува,
и го ставаат настрана додека обичните луѓе гладуваат...
тогаш тоа е прашање што би го поставила пред мојата кралица...
која дојде на власт како заштитник на својот народ.
Опасен елемент е обидот да се обвинат богатите за неволјите на градот.
Во војна сите страдаат. -Некои повеќе од другите.
Тоа отсекогаш било така.
А сепак, во вакви времиња, тоа е стап во неодговорни раце
кој се користи за предизвикување немири и бунтови.
Зар обичниот народ не ја заслужува... -За грчевите.
...промислата и заштитата на нивниот владетел?
Тоа е завет прекршен на наш ризик.
Тие од нас бараат ред и безбедност. -Бараат од нас месо
и гориво за нивната работа.
А кој е “ние“, според твоето кажување?
Го заслужив моето место на оваа маса, иако не сум родена за неа.
Ќе ги оставам другите да проценат кој пат е најкорисен.
Се врати Бела?
Има вест за Вагар и Шипстилер? -Единствениот што го виде беше Санфаер.
Одамна мртов и во распаѓање.
Повторно ќе лета вечерва.
Да го испратиме Адам со неа.
Не можат долго да се кријат.
Ќе добиеш правда. -Никогаш нема да имам правда.
Но трошките правда што ќе ги добијам, ќе ги проголтам.
Во меѓувреме, те молам, насочи го вниманието кон проблемот...
Нема проблем. Има луѓе што ги боли мевот, блеат за своето незадоволство
по редоследот на нештата. -Лорд Корлис?
Се покорувам на кралицата.
Бескорисно.
Што би направил татко ти?
Гозба, мислам.
Голем ден за вас тројцата.
Почестени сме, Ваша Висост.
Улф, какво име сакаш?
Таргеријанско, Ваша Висост.
Апсолутно не.
Тогаш, немам име.
Па, смисли некое.
Белиот, тогаш?
Добро. А ти?
Јас сум ковач по занает, Ваша Висост.
Ќе одам со Чекан.
Хју Чеканот.
Улф Белиот.
И Адам од Хал.
Клекнете.
Во името на Воинот, барам да бидете храбри.
Во името на Отецот, барам да бидете праведни.
Во името на Мајката,
барам да ги браните младите и невините.
И толку? -Сер Улф.
Сер Хју. Сер Адам.
Витези во служба на вашата кралица.
Ќе се заколнете на верност кон вашата владетелка и нејзината кауза,
да бидете слуги и агенти на круната додека сте живи?
Се колнам, Ваша Висост.
И јас.
До смрт.
Сер Лутор, сакам да се консултирам со тебе за една моја идеја.
Вечера за разни благородници кои можеме да ги идентификуваме...
Ваша Висост.
Се прашував каков живот можам да очекувам,
сега кога сме во Кингсландинг.
Да, секако. Ветив дека ќе се грижам за тебе и за твојата сопруга.
Ја нема.
Отидов во градот да ја барам, но чув дека е со брат ѝ во Тамблтон.
Немаше ништо за неа тука.
Прати абер до неа и ќе ви најдеме куќа на Висенја Хил.
А кога би можело тоа да биде, Ваша Висост?
Штом ќе можам.
Моментално немам мал совет...
ниту Краличка гарда да ми служи.
Преплавена сум од дилеми и недостатоци.
Дозволи ми да се стабилизирам и ќе ги исполнам твоите барања.
Кралицата вдовица, Ваша Висост.
Многу добро.
Со благодарност...
Ваша Висост.
Извини што бев остра кога разговаравме.
Имам само едно мало барање.
Ќе го слушнам.
Останките од татко ми да бидат испратени во Олдтаун...
каде што ќе лежат покрај мајка ми.
Како што ќе речеш.
Ти благодарам.
Чудно е,
што сум тука со тебе.
Алисент.
Владееше со ова царство во сѐ, само не по име, додека татко ми беше болен.
Точно.
Денес слушав барања.
Има многу.
А нивните потреби се многу повеќе. Тоа е големо бреме.
Како издржа?
Искрено?
Не можеш да владееш и да останеш доследна на себе.
Треба да се прават избори и можеби повремено
ќе мора да тргаш поглед додека луѓето страдаат и умираат.
Ќе мора да затвориш некоја врата во себе.
Ќе правиш работи од кои срцето ќе ти се згрози
пред да дојдеш на тронот.
Признавам дека е тешко,
но оспорувам дека морам да станам она што не сум.
Времето ќе покаже.
Татко ми остана свој.
Татко ти живееше во свој свет.
Јас и ти никогаш не стапнавме таму.
Добре дојдовте.
Сите сте слушнале, сигурна сум,
дека нашето доаѓање на тронот е објавено низ целото царство.
Хајтауер веќе клекнаа пред мене,
а и оние во оваа просторија се заколнаа на лојалност.
Подоцна отколку што сакав.
Но, доаѓам пред вас како помирувач.
Наша привилегија е, Ваша Висост, конечно да ви се придружиме овде.
Признавам, како што сите овде знаат,
дека од самиот почеток не верував во правото на трон на Хајтауер.
Сигурна сум дека тоа е вистина.
Иако не слушнав никаква приказна дека си сакал да протестираш.
Гледам дека нашата гозба е послужена.
Што е ова?
Ова е она што го јадеа обичните луѓе од мојот град.
Ова и уште полошо, додека ти и оние како тебе
криевте резерви во вашите складишта.
Ваша Висост, се плашевме.
Зар да гладуваме, а и нашите семејства со нас?
Не сакам никој да гладува.
На оние со изобилство би им доверила мудро да управуваат,
а за оние во немаштија би се грижела како пастир што го чува своето стадо.
Сиромашните, како стаорци, го преплавуваат градот.
Крадат и се тепаат за секоја трошка.
Не би го правел истото ако твоите деца се гладни?
Не, не би.
Воздржаност за восхит.
Би лежел благородно во гробот.
Додека седите тука, моите Златни Наметки влегуваат во вашите куќи.
Ги пребаруваат вашите складишта за сѐ што сте собрале.
Ќе ми го донесат она што ќе го најдат за да го поделам на оние на кои им треба.
Ова е несовесно. -Нѐ ограбуваат.
Она што круната го бара од вас не е плен, туку должност.
А вечерва ќе послужи како лекција
за она што отсега ќе го барам од вас.
Добра ноќ.
Ваша Висост.
Куќата Мандерли, нели?
Сер Торен Мандерли, Ваша Висост.
Ваш скромен слуга.
Дали скромноста те тера така да се смешкаш, сер Торен?
Тоа е само од восхит за добро одиграна рака.
Златните Наметки ќе го посетат и твоето домаќинство.
И секако, подеднакво го заслужувам тоа како и сите овде.
Тоа е храбар потег и обичните луѓе ќе го поздрават.
Можеби и ќе заборават дека токму вашата блокада
го направи лебот реткост.
Па, биди сигурен, сер Торен...
Имам долго сеќавање.
Ќе ти замерат за ова.
Тие се трговци и помали благородници.
Згрешија и го знаат тоа. -Признавам дека ми е забавно.
Ќе им помогне на одреден број луѓе во текот на одреден број недели,
и нема да направи ништо за другите.
Тоа е само гест. -Да, и гестовите се важни.
Но, со право велиш дека ова не е трајно решение.
Затоа, ќе треба да леташ.
Оди во Вејл.
Лејди Џејн не ги испрати мечевите што ги вети.
Може да го плати долгот со пари.
Ова е задача во која ќе уживам.
Другите големи куќи ќе ги повикам тука.
Во меѓувреме, врати се со злато или ветување за злато,
инаку сме блокирани пред да почнеме.
Дојде толку далеку, а сепак уште не знаеш која си.
Ако не успеам да управувам со градот, како ќе управувам со царството?
Егон Освојувачот имаше три змеја.
Сега ти имаш шест. Тоа е незамислива моќ.
Зошто да бараме злато тука кога светот е пред нас?
Дорн може да биде наш.
А потоа Есос и Слободните Градови.
Ји Ти и неговото богатство.
Велат дека има град на крајот на светот каде што луѓето имаат крилја.
Памтам дека посакував да одам таму да ги видам лично.
Тие луѓе ќе ни служат нам. Ќе ти служат тебе.
Ќе имаш империја, непобедлива.
А нашите деца ќе владеат со неа засекогаш.
Нѐ опишуваш како командири и пљачкаши, како да сме пирати.
Нѐ нарекувам богови, Ренира.
Како што отсекогаш ни било судено.
Како што бара пророштвото.
Не беше ли ова отсекогаш ветувањето на змејовите,
сонот на Стара Валирија?
Татко ми рече дека змејовите
се сила со која никој не смее да се поигрува.
Твојот татко.
Тој беше добар човек.
И се помирив со него.
Но, тој се откажа од својот змеј.
Никогаш не се стремеше кон величина.
Знаеше дека постои нешто како премногу моќ.
Сонот на Старата Валирија заврши во Пропаста.
Да го земеме Кингсландинг в рака
пред да ги кренеме очите кон хоризонтот.
Ваша Висост.
Сепак треба да го убиеш Дерон.
Денес си уморна.
Не можам да спијам во тој кревет.
Нов душек, можеби.
Можеби.
Ја закопа својата тага.
Не чувствувам тага. Не чувствувам ништо.
Па, не. Постои бес.
Бес што се шири надвор од моите сфаќања.
Имав таков бес.
Ќе се соочам со оние што ги убија моите синови, Мисарија.
Да.
Остави го септонот нека те одрече.
Ова ќе биде твоето помазание.
Ренира.
Предолго бев отсутна.
Но, конечно сме повторно обединети.
Узурпаторите се поразени, а јас го зедов мојот законски трон.
Од кој ќе владеам разумно.
Со сила, но и со милост...
како што доликува на вистинска кралица.
Во знак на тоа, ви носам подароци како помош.
И во чест на татко ми пред мене.
Боговите нека се со вас.
Ваша Висост.
Еден збор.
Дојди со мене.
Го направи Адам витез, но го именува како Хал, а не Веларион.
Мислев дека се договоривме тој и Алин ќе бидат признаени.
Ако се работи за церемонија или...
Жал ми е, Корлис, но во овој момент не можам да направам како што бараш.
Дадов сѐ што имав, сѐ, да ти служам.
Мојот замок е во пепел
и не побарав никаква услуга за возврат освен оваа.
Добро ги знаеш гласините што ги прогонуваат моите синови од почеток.
Моето владеење штотуку започна.
Во овој момент, не можам да бидам видена како ги кревам тие...
што не се родени како благородници. Јас...
Значи, ќе ја навредиш мојата куќа
за да те видат како нешто што не си.
Морам да мислам на Џофри.
Цврсто те бранев кога твоето сопствено потекло беше доведено во прашање.
Да, и ти благодарам за тоа, покрај многу други работи.
Но, сите очи сега се вперени во мене.
Можеби еден ден, кога нема да има толку многу контрола...
Се срамиш.
Станува збор за легитимитет... -Твојот син Џофри...
е копиле.
Твојот син Лусерис, кого го прифатив за мој наследник...
беше копиле. -Лорд Корлис...
Твојот син Џакерис живееше и умре како копиле!
Зошто твоите деца го заслужуваат она што на моите им е одземено?
Хелена отиде во божешумата, со благодарност.
Го имам твојот син Дерон тука, меѓу овие ѕидови.
Тука? Од кога?
Ми го донесоа пред два дена
како дел од условите под кои се предаде твојот братучед.
И што...?
Што планираш да правиш со него?
Со право, треба да му ја земам главата, но...
тој немал никаква улога во предавството на брат му.
Го правел само она што од него го очекуваа неговите старешини.
Затоа ќе го испратам на север, до Ѕидот.
Ќе го земе Црниот Замок и нема да се врати,
но ќе си го зачува животот.
Сакаш да ти се заблагодарам?
Гледам дека си милостива.
А сепак тагувам за она што можеше да биде.
Беше испратен на чување како бебе. Го видов еднаш во последниве пет години.
Едвај го познавам момчето, а сепак...
Според сите кажувања, ја поднел својата судбина многу храбро.
Сакам да го видам.
Ќе ѝ се придружиш на Ноќната стража и таму ќе служиш.
Патот е тежок, но во него има чест.
Гледам дека ништо не те погодува. Штета. Мајка ти е тука.
Би те советувала да се отвориш.
Барем еднаш, пред да тргнеш на долг пат.
Кралицата вдовица, сер.
Еве ја.
Погледни ја.
Не го познаваш момчево.
Тој не е Дерон.
Кој си ти, тогаш?
Зборувај!
Тој ме принуди. Го молев.
Кој те принудил?
Лорд Ормунд Хајтауер.
Ми ја избели косата,
ми рече да ја играм улогата на принцот.
Дури и ако таа ме изгори со змејови.
Морам да молчам, инаку ќе ја обеси мајка ми.
Мојата вистинска мајка.
Таа не е кралица, Ваша Висост.
Таа е само дама, а нашите луѓе се трговци.
Ормунд ме измами.
Твојот вистински син го задржал со себе.
Мислел дека нема да откријам?
Каква игра игра?
Ваша Висост, ме пратија да кажам дека нашата работа тука е речиси завршена.
Боите на Хајтауер се отстранети од сите ѕидови.
Изгори сѐ.
Ваша Висост, има Змејочувар пред портата.
Што има?
Војската на Хајтауер го освои Тамблтон.
Што?
Се инфилтрирале во неговите улици.
Луѓето се заложници.
А младиот змеј?
Го внесоа внатре во портите.
Само јас избегав.
Ќе ги изгорам.
Но со нив би ги изгореле сопствените луѓе,
мајки и деца кои бараат милост од вас?
Што се надева Ормунд да постигне?
Мојата рака е долга.
Тој не смее да победи.
Превод: Сандра Авросиевска