RÓD SMOKA
Bitwa?
Wygrana.
Coś ty zrobił?
Jace.
Jace?
Coś ty zrobił?
Jak mogłeś?
Jak mogłeś to zrobić?
Jak?
Jak mogłeś mi to zrobić?
Odpowiedz.
Jak mogłeś to zrobić?
Odpowiedz!
Proszę!
Jak mogłeś to zrobić?
Pani, zostaw.
Zostaw go, pani.
Jak śmiesz mnie dotykać?!
Jak?!
Moja królowo,
zawiodłem cię.
Moje życie musi się skończyć.
Co dobrego z tego wyniknie?
Ożywi to mojego syna?
Naprawi jego i twoją głupotę?
I waszą?!
Wszyscy wiedzieliście, co zrobił Jacaerys i staliście z boku!
Wy nie musicie umrzeć? Nie zdradziliście królowej?!
Proszę.
Lordzie Corlysie!
Lordzie!
Spokojnie.
Pomóż mi,
pani.
Uczyniłam straszliwą rzecz.
Czemu tu przyleciałaś?
- Była bitwa. - Książę Jacaerys nie żyje.
Musisz odejść.
Widziałam okręty i dym.
Chciałam pomóc, ale Owcokrad się bał...
Nie dbam o to!
Miałaś płynąć do Pentos.
Udziel mi schronienia.
- Nie mam dokąd iść. - Jak śmiesz mówić o schronieniu?!
Uciekasz i sprowadzasz na nas tragedię.
- Królowa będzie cię ścigać. - Nie widzieli, że to ja.
Uznałabym, że straciłaś rozum,
ale chyba nigdy go nie miałaś.
Nie wracaj tu.
Chcesz mieć smoka czy nie?
Sama mówiłaś, że zostałaś zwiedziona przez królową.
Wystrychnięta na dudka.
Chciałaś ochrony, ja ci ją oferuję.
Vhagar grasuje,
a Owcokrad już wcześniej tu mieszkał.
Ty musisz tylko...
oślepnąć.
Dolina jest wielka.
Nie powstrzymam smoka, jeśli postanowi w niej zamieszkać.
Nie chcę cię więcej widzieć.
Straszliwej bitwy słychać ryk
Dzięki za kamienie!
Mrowie w nas, lecz my ich szyk
O brzeg żeśmy rozbili!
I we flakach brodzili!
Któreśmy wypruli!
Karmić ryby, karmić ryby!
Roztrzaskać!
Karmić ryby, karmić ryby!
Walić, kurwa, głośno!
Opowiem wam wojenny trik
Co tam się przewala?
Aemond idzie, wiara w mig
Przed Jednookim spierdala!
Lecz Daemon nasz, więc sobie wsadź...
Smoczysko w dupala!
Ser Simon Strong, panie.
Proszę, proszę.
Na myśl przychodzą dawne dni,
gdy dorzecze słynęło z muzyki, miodu i dziarskich młodzieńców.
Które z tych uciech cię dziś do nas przywiodły?
Wiozę dary. W uznaniu twych zwycięstw nad Czerwonymi Widłami i jeziorem.
Najlepsze wino z piwnic Strongów.
Wino!
A także wiadomość.
Od królowej.
Panie?
Złe wieści?
Następca tronu nie żyje.
Zostałem wezwany do stolicy, by zająć tron dla królowej.
Wy idźcie na południe i czekajcie.
Obsadźcie Harrenhal, lecz nie osłabiajcie sił,
a gdy Rhaenyra zasiądzie na tronie,
poślemy smoki, by strzegły nieba nad wami.
Bądźcie przebiegli i nieugięci,
wycinajcie wszystkich opornych.
Będziemy pięścią królowej.
Nikt się nam nie oprze.
Za Królewską Przystań!
I ponowne spotkanie!
Królewska Przystań!
Widziałam, że twoje przybycie jest zapowiedzią końca.
Końca czego?
Wielu rzeczy.
- I początkiem innych. - Podziękowałbym za pomoc,
- lecz nie wiem, jaki masz cel. - Wyświadczyłam królowej przysługę.
Dałam jej 40-tysięczną armię dorzecza.
Powiedz jej,
że chcę Harrenhal.
Mieszkam tu całe długie życie,
patrzę, jak przechodzi z rąk do rąk, i nikt go nie docenia.
Czemu nie miałoby trafić do mnie?
Nie masz ani nazwiska, ani tytułu, ani szlachetnego męża.
Korona nie zwykła rozdawać zamków znachorkom.
Tym właśnie dla ciebie jestem?
Pomówię z nią. Być może zgodzi się przyznać ci jakąś inną nagrodę.
"Jakąś inną"?
Proszę o chleb, ty dajesz rubiny.
Choć są wiele warte,
nigdy nie ugaszą mojego głodu.
Leć do domu, Daemonie.
I nie wracaj tu!
Pamiętaj, co mówiłam.
Wielu grzebało mojego dziadka
i wszyscy się mylili.
Znajdziemy go.
Ty...
znałaś go, będąc dzieckiem.
Był surowy,
lecz ciepły,
przynajmniej w moich oczach.
Kochał moją babkę
jak rzadko który mąż kocha żonę.
To chyba dla niej
próbował o was zapomnieć.
Twój brat mi powiedział.
Nie byliśmy byle wspomnieniami, które można wymazać.
Nie.
On jest też dumny
i traci na tym.
Zbyt hardy.
Od tej strony
dobrze go znam.
Znałem.
Nie przesądzajmy tego.
A twój narzeczony?
Dorastaliśmy razem.
Mam dość tracenia bliskich.
On też szuka.
- Zdajesz się mniej cierpieć. - Tak nie jest.
Nie prosisz już o makowe mleko.
- Bo z tobą nie rozmawiam. - Jasne.
Wściekasz się za ocalenie życia?
Zdradziłeś mnie napastnikom.
Których nierozważnie rozdrażniłeś.
Zabiliby cię.
Przynajmniej zmierzamy w kierunku wybrzeża.
Co będzie, gdy zawleką nas
przed Rhaenyrę i ten jej pierdolony dwór chełpliwych łajz?
Co znowu?
Co to?
Widzę tylko drogę, lecz nie zdziwię się, jeśli...
Kogo tu mamy?
Jednak się zdziwiłem.
Ten paw, Tyland Lannister naprawdę przekonał Triarchię,
żeby zaatakowała Rhaenyrę.
Choć raczej nie idzie im dobrze.
Do środka ich!
Słyszeliście! Wracać!
Zdaje się, że podróż na Smoczą Skałę się opóźni.
Wasza Miłość,
powinniśmy się ukryć w lesie.
Mam złoto na drogę.
- Ruszymy do Duskendale. - Idziemy do Gawroniego Gniazda.
Lepiej je omijać, bo znów nas schwytają.
Cole jest lojalny i ma tam garnizon.
Lecz to długa i niebezpieczna droga.
Jeśli to zwycięstwo,
nie chcę doczekać kolejnego.
Nie mam już nic, co mógłbym wam dać. Poza nazwiskiem.
Dla mnie jest ono cenniejsze
niż góra złota.
Chcę mówić z dowódcą Largentem.
Mów więc, pani.
Wybacz, że nachodzę złote płaszcze w ich siedzibie,
lecz sprawa jest gardłowa.
Jeśli się wyda, zaangażowani poniosą śmierć.
Rhaenyra wraca.
Skąd to wiesz?
Gdy brak księcia regenta, miastem włada królowa Helaena.
By zakończyć wojnę, wpuści Rhaenyrę do Czerwonej Twierdzy
i odda jej tron.
- Niektórzy nazwaliby to zdradą. - Niektórzy.
Pytanie, czy i ty.
Oto i Książę Łotrzyk.
Co wy tu robicie?
Mój książę, właśnie wróciliśmy z Harrenhal.
I Gardzieli.
Nie byliśmy pewni, czy tam lecieć.
Straszna rzecz się stała.
Królowa kazała wam dopaść Vhagar.
A może się mylę?
Aemond nie przyleciał.
Dlatego po dwóch dniach porzuciliście misję?
Addam odleciał.
Myśleliśmy, że to nieporozumienie.
Nie wiedziałem, że królowa teraz lub kiedykolwiek wymagała od was...
myślenia.
W tych lasach jest coś nie tak, słowo.
Słyszeliśmy dźwięki, głosy. Widziałem...
Popełniliście błąd, wszyscy trzej,
który będzie drogo kosztować. Zostawiłem tam garnizon i zamek.
Jakaś kobieta powiedziała nam o bitwie.
Jakby maester.
Albo jakaś wiedźma.
- Gdzie trzeci? - Wrócił z lady Baelą do Gardzieli.
Mamy wracać do Harrenhal, książę?
Jest w środku?
Od śmierci Jace’a nie życzy sobie odwiedzin.
A tymczasem kowal i opój
przepuścili Aemonda Jednookiego.
Jest w żałobie. Kwestionujesz jej metody?
Nie jej. Ich.
I twoje.
Zostawiłem cię w niewoli.
Zapomniawszy o złożonej obietnicy.
A ty pełzniesz do korony niczym węgorz.
Przyznaję, że nie doceniłem twojej śliskości.
Prowokuj mnie, ile chcesz.
Zdobyłam zaufanie królowej, na które ty wciąż musisz zasłużyć.
To moja żona.
To czemu dokładasz jej ciężaru?
Nasze relacje to nie twoje zmartwienie.
W jaką grę grasz?
Pragniesz zapłaty za prawdziwe lub urojone krzywdy?
Zwinęłaś się tutaj, by mnie ugodzić?
Nie zawsze chodzi o ciebie, Daemonie.
Czyli Aemond zniknął.
Wierzysz, że królowa trafnie ocenia sytuację?
Dlatego jej służę.
Wiele ryzykuje, opierając się na słowie Alicent Hightower.
Zgoda. Nie uczestniczyłam w ich spotkaniu.
W dzieciństwie były nierozłączne.
Myślisz, że po tym, co się stało,
wciąż istnieje więź między nimi?
Być może.
To cię boli?
Lękam się jedynie o królową.
- Nie jestem przyjaciółką Hightowerów. - Tu się zgadzamy,
oć według mnie Alicent jest z natury konspiratorką,
nie kimś, kto otwarcie zwodzi.
Może też być narzędziem.
Proszę o wybaczenie, książę.
Widziano, jak Vhagar opuszcza Królewską Przystań
i leci w stronę dorzecza.
- Poinformowałbym królową, lecz... - Ja pójdę.
Pani!
Atmosfera jest napięta.
Lepiej, byś nie wymykała się więcej spod mojej pieczy.
Chcę pomówić z kapitanem straży, ser Sorenem.
- Gdzie może być? - W wielu miejscach.
- Poślę wiadomość. - Dziękuję, nie.
Zadbaj o bezpieczeństwo komnaty małej rady.
- Zwołam zebranie. - Wasza Miłość?
To rozkaz.
- Natychmiast, ser Rickardzie. - Jak każesz.
Umarł, walcząc za królową.
Jak pragnął.
Sprzeciwił się mi.
Jak to synowie.
Był tam inny smok.
Owcokrad, Baela mówi.
Dziki?
Miał jeźdźca.
Dzikiego smoka nie można poskromić.
Zaatakował Księżycową Tancerkę i sprowadził na Jace’a śmierć.
Jak Zieloni pozyskali smoka?
- Masz go znaleźć. - Tak też uczynię.
- Lecz wpierw pilniejsza kwestia. - Nie mam do tego sił.
Vhagar opuściła Królewską Przystań.
Chłopcy,
którzy się do mnie tulili,
którzy chowali twarzyczki w moich spódnicach, umarli,
bym mogła zasiąść na tronie z mieczy.
Pozwolisz, by umarli na próżno?
Widziałem to, Rhaenyro.
W Harrenhal.
Mrok na północy, Pieśń Lodu i Ognia.
Na pustyni dziewczę o srebrnych włosach,
a przy jej piersi smoki.
Jestem taka zmęczona.
Lecz jeśli to prawda,
co wyjawił ci mój brat,
jeśli to jest prawdziwe,
co musisz uczynić?
Cóż.
Słucham?
Sumienna z ciebie istotka.
Biegasz i biegasz, taka zapracowana.
Nie zapominaj się, lordzie.
To nie ja się zapominam.
Dobrze pamiętam też ciebie, Wasza Miłość,
gdy jako dziewczę dobierałaś się do władzy.
Taka młoda,
taka śmiała.
Służyłam wiernie Viserysowi, służyłam królestwu.
Zrobiłaś, co musiałaś.
Temu nikt nie zaprzeczy.
Życie mamy krótkie, a bogów okrutnych.
Szukamy przyjemności, gdzie możemy, gdy nasz świat pogrąża się w mroku.
Ty na przykład...
znalazłaś wiele przyjemności...
z ser Cristonem.
Czyż nie?
Lordzie Jasperze!
Wiele przyjemności.
Karą za to jest śmierć.
A jak ukarzą cię za schadzki ze Strażą Miejską?
- Coś tam robiła? - Proszę!
Powtórz to.
Co?
Proś mnie.
Nie!
Nie! Nie! Nie!
Lordzie Jasperze!
Orwyle, świetnie.
Mamy wśród nas zdrajczynię.
Miałem cię wezwać, ser Sorenie. Zamknąć ją, by już nie szkodziła.
- Wielki Maestrze, zaklinam! - Spytaj, gdzie była przed godziną.
Nie wiem, gdzie była,
lecz wiem, co tu ujrzałem. Aresztować go!
Ośmielił się tknąć matkę króla!
Królowa wdowa zdradziła!
Ostrzegł mnie jej zaprzysiężony obrońca!
Pójdziesz z nami, lordzie.
Jestem starszym nad prawami, na bogów!
Puszczajcie!
Jestem twoją dłużniczką.
Nie wiem, co zrobiłaś, pani, lecz lękam się, że to czyn desperacki.
Najgłębsze kondolencje, Wasza Miłość.
To straszliwa tragedia.
Lecę do Królewskiej Przystani.
Nie zamierzasz chyba...
Słyszałeś w głosie królowej wahanie, Bartimosie?
Polecę wraz z moim mężem i nowymi jeźdźcami.
Pięknie, lecz na smoku nie wejdziesz do zamku.
Siły Velaryonów rozproszono.
- Nikt cię nie obroni. - Ma mnie.
Aemond leci do Harrenhal, jak obiecała Alicent.
Gdy wróci, sposobność przepadnie.
Wybacz, królowo, lecz to cuchnie zasadzką.
Jeśli tak, trudno. Skończyłam z gadaniem.
Niech ser Lorent wybierze rodzaj śmierci.
Będzie ci potrzebna.
Mam nadzieję, że po mnie poślesz.
Pamiętaj, kto spośród z nas był ci wierny.
Wiele się zmieniło podczas mojej nieobecności. Masz doradczynię.
Wiele dla nas zrobiła.
- Dla mnie. - Widzę.
Niepotrzebna mi twoja zgoda.
To spostrzeżenie.
Mój książę, Wasza Miłość.
Syrax!
Dziś Królewska Przystań ugości swą królową.
Będziecie wypatrywać,
by nikt się nie zbliżył z nieba. Czy to wystarczająco proste?
Tak.
Czuwajcie, dopóki was nie zwolnię.
W żadnym momencie nie będzie to od was wymagać myślenia,
decydowania czy wpadania na różne pomysły.
- Nie będzie, panie. - Nie będzie.
Gdy zdobędziemy miasto, skupimy się na Vhagar.
Od tej chwili wszystko musi iść zgodnie z planem.
Nie zawiedźcie mnie.
Helaeno!
Dziwne.
To nie sezon.
Zbliża się Rhaenyra. Jesteś mi potrzebna.
- Będzie bitwa? - Nie.
Pozwolimy jej wejść i umkniemy.
Rozmawiałaś z nią.
Lecz się spóźniłam. Ser Rickard mnie zdradził.
Musimy powstrzymać strażników na murach i domowych.
Uznają cię za szaloną.
- Lecz usłuchają królowej. - Ty nią jesteś.
Ty, Helaeno. Prędko.
Mówiłaś, że mój ojciec zmienił zdanie.
Koronowaliście Aegona. Ty, ser Criston, dziadek i septon.
To był błąd.
Ale słyszałaś!
Nie mogę być pewna.
Ale...
nie tak dawno powiedziałaś,
że nim zostałaś królową, byłaś szczęśliwsza.
Twe słowa przebiły mi serce.
Teraz chcę nie tego, na co zasługujesz, lecz co da ci szczęście.
Ciebie mogę jeszcze ocalić.
Myślę, że chciałabym hodować kury.
Kto jest twoim kapitanem?
Ser Freddryk, pani.
- Kłopoty, Wasza Miłość? - Masz zejść ze stanowiska, ser.
To rozkaz królowej Helaeny.
Mam inny, Wasza Miłość.
- Strzelać do smoków innych niż Vhagar. - Został odwołany.
- Lecz książę regent... - Opuścił miasto.
Teraz rozkazuje królowa.
Nie pozwalam skrzywdzić smoka.
Zbliża się Rhaenyra Targaryen.
Razem z księciem Daemonem i innymi jeźdźcami.
Król abdykował,
książę regent umknął.
Zamierzasz walczyć i spłonąć wraz z miastem
czy wpuścisz ją, by móc liczyć na pokój?
Jej synowie byli dobrzy.
Ser Freddryku?
Do Harrenhal.
Do Harrenhal!
Smok!
Szukam Daemona Targaryena.
Przyznam, że nie oczekiwaliśmy twego przybycia.
Dobądź miecza.
- Nie posiadam miecza. - To go przynieś!
Nie zamierzam stawiać oporu.
Od wielu lat nie dzierżyłem ostrza.
Na pewno jest inny sposób, byś poczuł się usatysfakcjonowany.
Armia zwinęła obóz.
Nic cię nie powstrzyma.
Ojcze!
Pomóż mi.
Niżej, Caraxes.
Alicent dotrzymała słowa.
Prawdziwa próba czeka nas w środku.
Nie lękajcie się!
Przyszłam wszystko naprawić.
Zaczekaj.
Kto jeszcze ośmieli się nam sprzeciwić w naszym domu?!
Wasza Miłość?
Stać!
- Gdzie Aegon? - Nie twoja rzecz.
Mam z nim porachunki.
Złakniony władzy szczeniak boi się królowej?
Zuchwały jesteś, przyznaję.
Zuchwały albo głupi.
To pewnie zależy od tego, czy wygram.
Czegoś takiego jeszcze nie widziałem.
Blisko mnie, Rhaenyro.
Witaj, ser Luthorze.
Straż Miejska pamięta swego dowódcę, Daemona Targaryena.
I królową Rhaenyrę, prawowitą dziedziczkę Żelaznego Tronu.
Strażnicy przy bramach rzucili miecze.
Uczyńcie to samo lub gińcie jako zdrajcy.
Książę regent wam tego nie daruje!
- Ani namiestnik! - Brać ich!
I wszystkich z godłem Hightowerów.
Masz moją wdzięczność, ser Luthorze.
Książę Daemon osobiście dał mi złoty płaszcz.
20 lat temu.
Wiedziałem, że znów cię ujrzę.
Chciałbym móc to powiedzieć o tobie.
Tron jest twój, królowo.
Jeszcze nie.
Sprowadźcie Aegona
Uzurpatora
do mnie!
- Tu go nie ma. - To gdzie?
Nie wiem.
Przysięgam.
Uciekł wraz ze starszym nad szeptaczami.
Wygodne.
Pozostałem, gdy Aegon objął tron.
Nie jestem rycerzem i drżę o życie,
lecz robiłem, co mogłem, królowa wdowa zaświadczy.
Jej też nie ma.
Przysięgam wierność prawowitej dziedziczce Viserysa,
królowej z krwi i prawa.
Skoro Uzurpator umknął, ktoś musi stracić głowę.
I choć wzdragam się przed zabiciem maestera...
Zabij mnie, skoro musisz,
lecz mogę ci dać innego, a z nim większą satysfakcję.
Tędy się nie wymkniemy.
- Wypuścić. - Natychmiast, książę.
- Co się stało? - Orwyle cię wydał.
Wybornie patrzeć, jak zwracacie się przeciw sobie niczym pająki.
To jej sprawka.
Przebiegła suka.
Gadaj dalej, a przed głową utnę ci kutasa,
dla samej zabawy.
Jeśli łaska, mój książę.
Dar dla ciebie. Gdybyś powrócił.
Od lorda Larysa Stronga.
Lord Merryweather i lady Fell,
uwięzieni za wierność przysięgom.
- Lady Fell. - Królowo!
Lordzie, dziękuję.
Starszy nad prawami, który spiskował z Uzurpatorem!
Zawiśniesz za to!
O ile nie spłoniesz.
Kto z waszej rady przeżył?
W celach plenią się wyjątkowo duże szczury!
Tak jak się spodziewałem.
Klęknij.
Zakładam, że wszyscy inni nie żyją?
Aegon zbiegł, lecz nasz stary przyjaciel nada się zamiast niego.
Skończcie z tym.
Oni patrzą.
Jeśli chcesz władać, pokaż im, że się nie wahasz.
Nie wiem, czy potrafię.
Niech to zrobi Daemon.
Oszczędźcie mi siekaniny.
Gdyby twój ojciec ujrzał, do czego doszło,
nie umyśliłby sobie tego.
Zamilcz!
W tej chwili staniesz się królową.
Uczyniłem wszystko...
Powiedz mojej pani żonie...
Przejście!
Z drogi!
Tekst polski: Wojtek Stybliński Iyuno