RÓD SMOKA
Spokojnie.
Klęknij.
Mogę to zrobić szybko lub...
- Zdradź chociaż, o co mnie oskarżasz! - Gdzie on jest?
- Kto? - Mój brat, król.
W komnatach!
Zdradziłeś koronę.
- Skazuję cię na śmierć. - Nie!
Książę!
Wygląda na to, że lord Larys również zbiegł z Twierdzy.
Potrzebne mi makowe mleko.
Umykaliśmy tak szybko, że zapomniałem.
Ten ból!
Proszę!
Proszę.
Odwagi, królu.
Przed tobą czarne godziny,
lecz też jaśniejsze dni.
Nie.
Jestem królem niczego.
Krucze gówno mi tronem,
a kaleka obrońcą.
Jestem, kurwa, żałosny.
Kurwa!
Nasuń kaptur.
Zaczekaj!
Coście za jedni?
Prości ludzie w służbie Cytadeli.
Wieziemy kruki do Białego Portu.
To ziemie królowej.
By przejechać, musicie się wyrzec uzurpatora.
Klęknijcie i przysięgnijcie Jej Wysokości,
jedynej prawdziwej królowej, Rhaenyrze Targaryen.
Wyrzekamy się uzurpatora i przysięgamy Jej Miłości Rhaenyrze Targaryen.
Dalej, przyjacielu. Przysięgnij, byśmy mogli ruszyć.
Kapitan kazał klęknąć.
Spierdalaj.
Wybaczcie mu. Bywa uparty.
To ludzie Aegona.
Pod miecz.
To twój szczęśliwy dzień.
Ten człowiek nie może przysiąc wierności Rhaenyrze,
bo zwie się Aegon Targaryen.
Co?
Nie. To...
Co ty mówisz, przyjacielu? Kpi sobie.
- To prawda? - Nie.
Nie. Skąd! To kłamstwa.
Nad Gawronim Gniazdem spalił go ogień
smoka Rhaenys Targaryen.
- Mój towarzysz udaje. - Ja zaś jestem jego doradcą
- i lordem Harrenhal. - Wierutne kłamstwa!
Czyjeś na pewno.
- Korona. - Nie.
Śliczne włoski.
Ściąć im głowy.
Królowa nas za nie nagrodzi.
Wybacz, lecz stracisz przez to swoją.
To sam pretendent.
Mógłbyś żądać nagrody za dostarczenie jego
i jego powiernika królowej.
Jako żywych zakładników.
A tamci?
Nie mają znaczenia.
- Najbliższy port? - Duskendale.
Do wozu. Tam pojedziemy.
Najmij statek na Smoczą Skałę.
Muszę wierzyć,
że oferta Alicent była szczera.
To maskowany zwietrzałą przyjaźnią podstęp!
Podjęła ryzyko, przychodząc tutaj.
A jakiego żąda od ciebie?
Polecisz do twierdzy Zielonych, bazując wyłącznie na jej zapewnieniach?
To pułapka, matko,
by zwabić ciebie i Daemona w paszczę Vhagar.
Nie! Vhagar i Aemond polecieli do Harrenhal.
A Aegon nie wstaje z łoża.
Jednym posunięciem dostanę tron i Aegona.
Nie.
Nie możesz jej ufać.
Matko.
- Alicent była na Smoczej Skale. - Alicent?
- Pod znakiem pokoju. - Niemożliwe.
Zieloni już wiedzą, że pisana im porażka.
Aemond leci na Vhagar, by wesprzeć Cole’a w dorzeczu.
Gdy go nie będzie, Alicent otworzy mi bramy Czerwonej Twierdzy
i wyda Aegona.
- Pozbawię go głowy i tronu. - A jej warunki?
Ona, Helaena i Jaehaera zostaną oszczędzone,
a rozlew krwi się skończy.
To mało.
- Można jej ufać? - Zawiadomcie lorda Corlysa,
że chcę przewieźć garnizon i zająć miasto.
- Protestuję! - Daemon musi wrócić.
Napiszę.
Za dwa dni lecimy do Królewskiej Przystani...
i zdobędziemy ją.
Witaj, panie. Moja królowo, król prosi na rozmowę.
Do sali tronowej, Wasza Miłość.
Aemondzie.
Co tu robisz?
Aegon abdykował.
- Jak to? - Uciekł z miasta z tą ropuchą Larysem!
Był przykuty do łoża.
Dokąd pojechał i czemu?
Bo głupota przeważa w nim nawet na strachem.
Musimy go prędko odnaleźć.
Gdzie byłaś, matko?
Od wielu dni nie widziano cię w Twierdzy.
W królewskim lesie.
Tutaj stałam się nieprzydatna.
Co z Harrenhal?
Miałeś polecieć do ser Cristona i rzucić wyzwanie Daemonowi.
Aegon zmusił mnie, bym pozostał i bronił miasta.
Lecz pomoc nadchodzi.
Lord Ormund na czele 1500 ludzi idzie wzdłuż Manderu
z Daeronem i jego smokiem,
a przeważająca liczebnie flota Triarchii
lada moment przerwie blokadę Węża Morskiego.
Musimy jedynie zyskać trochę czasu.
Armia Lannisterów rozbita.
Przednia straż wyrżnięta, tylna pierzchła złamana.
A złoty lord Lannister?
Umknął z jazdą.
Według zwiadowców zbiera siły przy Oku Boga.
Ruszamy. Musimy ich wybić do ostatniego.
- Kopać groby dla poległych. - Tak, panie.
Caraxes upora się z ciałami.
Ogień uchroni nas przed zarazą.
To nie nasz obyczaj.
Ludzie dorzecza muszą powrócić do błota.
Panie?
Do broni! Ku mnie!
Przyszliśmy umrzeć za smoczą królową.
Bardzo dobrze.
Zapolujemy więc na lwy.
Witaj, namiestniku.
Są wieści od księcia Aemonda?
Nie. Żadnych.
Wraz z Vhagar mieli dołączyć pod Porożem.
Idziemy odsłonięci.
- Jeśli nie przybędzie... - Musi.
Zatem kolejna kwestia.
Jeden z naszych splugawił wiejską dziewczynę.
Widziałem to.
Coś należy uczynić.
Powieś go, jeśli chcesz.
Nie ja jestem jego dowódcą.
Należy go ukarać, owszem,
lecz też przypomnieć ludziom,
że nie jesteśmy bestiami, lecz rycerzami, żołnierzami honoru.
Rozejrzyj się, ser Gwaynie.
Spójrz w niebo,
na horyzont.
Zewsząd otacza nas zguba.
Przed końcem wszyscy zmienimy się w bestie.
Tylko jeśli porzucimy zasady.
Nie znałem matki.
Jak inne rynsztokowe szczury.
Poniewierano mną niczym bezpańskim kundlem.
Częściej chciałem umrzeć niż żyć.
Był taki kapłan z Essos.
Lubił mnie,
dawał monety.
Za różne rzeczy.
Mówił, że mam w sobie krew króla,
że urodziłem się w jakimś celu.
Podobała mi się ta opowieść,
dlatego ją sobie wziąłem.
Ulf Smocze Ziarno.
Czerwony skurwiel miał rację.
A ty?
Skąd w tobie krew smoka?
Słyszeliście?
Nie lubię tego miejsca.
I bezczynności.
- Vhagar miała już być. - Musimy czekać, aż się zjawi.
Królowa nie mówiła o czekaniu,
tylko o zabijaniu Aemonda.
Nie spieszyłbym się do Vhagar.
Ona i Jednooki wypruli już flaki dwóm smokom.
I tak warto walczyć.
Dla zamku.
Jakiego zamku?
Królowa obiecała zrobić z nas rycerzy.
Czyli dostaniemy zamki.
- Co? - Żeby dostać zamek,
musisz być lordem.
- To co dają rycerzom? - Konia.
Na chuj mi koń? Mam smoka.
Będziesz ser Ulfem. Którego szanują.
Już mnie szanują! Mam, kurwa, smoka!
W tytule nie da się mieszkać.
Ani go wypić.
Kobiety też się znajdą.
W zamku znalazłoby się więcej.
Bądź posłuszny, Owcokradzie!
Musimy lecieć na Smoczą Skałę.
Do domu.
Wiedziałaś, że Aegon uciekł?
Powinien tu być.
To Aemond miał lecieć.
Ty się boisz.
Ser Criston i ser Gwayne są w niebezpieczeństwie.
Lękam się o rycerzy.
- Aemond powinien być z nimi. - On też się boi.
Gdy zdobył Vhagar, zapomniał, czym jest strach.
Już pamięta.
Wie, że w walce ze smokami Rhaenyry zginie.
Ser Sorenie!
Lord Ormund idzie tu z zastępem Hightowerów.
Niech dostarczy mu to najszybszy jeździec.
- To rozkazy króla. - Króla?
Nie zwlekając.
Natychmiast.
Usiądź, Alynie.
Zachowałem.
To z Ib.
Tylko się na mnie zmarnuje.
Już złamałem pieczęć,
a wciąż nie jestem gotów,
by pić sam.
Zapomniałem, jakim gardłowym dźwiękiem określają ten trunek,
lecz nazwę tłumaczy się chyba jako "smocza woda".
Wymaga przyzwyczajenia.
Królowa przysłała rozkaz.
Mamy wydzielić pięć okrętów
i zająć port w Królewskiej Przystani.
Królowa atakuje stolicę?
Jej przewaga jest wielka.
Otoczy miasto smokami
i zmusi Aegona i Aemonda do poddania się.
Nie wiem wiele o wrogu,
lecz Jednooki prędzej spaliłby wszystko wokół,
niż oddał tron.
Przed nami sztorm.
Nie zdołam w pełni zaleczyć
rozłamu między nami,
lecz przyznaję, że jest on moją winą.
Lubiłem twoją matkę.
I to,
co między nami było.
Próbowałem dać ci dobre życie.
I twojemu bratu.
Życie - tak,
lecz nie imię.
Żałuję tego.
Żagle!
Dostrzeżono wrogie okrety!
Łucznicy na pokład!
Wrogie okręty!
- Ile? - Co najmniej 350.
Już mają przewagę.
Wiosła! Posłać kruki na Smoczą Skałę!
Płyniemy na czoło blokady. Niech flota formuje szyk bitewny.
To Lannisterowie czy Greyjoyowie?
To Triarchia.
Przynieś mi zbroję.
Dowódco!
Z Gardzieli do Czarnego Nurtu wiodą trzy przesmyki.
Największy ma początek przy Driftmarku,
lecz powinniśmy się kierować ku południowemu.
Jeśli zewrzemy się z flotą Velaryonów,
nie zagrożą nam smoki Rhaenyry.
Nie spalą własnych okrętów.
Przebiegła strategia, panie.
Już wiem, czemu król uczynił cię starszym nad okrętami.
Pożałujesz rynsztunku, jeśli się zmoczysz.
Moja strategia to się nie moczyć.
Najpierw śmierć spojrzy nam w oczy na pokładach.
Docenisz wówczas nasze zbroje.
Wiem.
Zwiadowcy Węża Morskiego podnieśli alarm.
Marzę, by ujrzeć teraz jego twarz.
Niech Szczęka ruszy północną trasą.
To najdalsza droga, wokół Smoczej Skały.
Po co?
By złupić Wysoką Wodę.
Zamek lorda Corlysa?
Żeby wygrać, musimy mieć pełną siłę.
Wysoka Woda to pomnik ku czci Węża Morskiego
Czy pozostanie skupiony, gdy ujrzy, jak płonie mu skarbiec?
Jaka dziś pogoda, Śmiały Jonie?
Deszcz gówna z nieba, wnosząc po posłańcu.
Witaj, ser.
- Niesiesz wieści? - Witaj, lordzie.
Pilne, od króla Aemonda.
Już został królem?
Powiada, że mamy rozbić obóz i czekać.
Za trzy dni dołączy.
Czyli Aegon nie żyje?
Król to król.
Wykąpcie i nakarmcie tego zucha. Dajcie mu namiot.
Tak jest.
Może jednak pogoda się utrzyma.
To przeze mnie znaleźliśmy się w tej sytuacji.
Wytrwale pchałam Aegona ku władzy, lecz...
nie zdołałam nauczyć go władać.
Sam jest winien swych wad.
Ty powinieneś być królem.
Gdybyś urodził się pierwszy, nie doszłoby do tej sytuacji,
lecz to z nią musimy sobie radzić.
Właśnie dlatego
musisz lecieć do Harrenhal.
Po co?
To twierdza,
która oparła się smoczemu ogniowi.
W Królewskiej Przystani nie jesteś bezpieczny.
Lęk nie jest zły.
Ja też go czuję.
Nie boję się.
Oczywiście.
Lecz jesteś teraz królem.
Rhaenyra wyśle po ciebie smoki.
Prędzej czy później.
Nie boję się.
Leć do dorzecza.
Wywab Daemona.
Ma tylko jednego smoka, a jego śmierć będzie ciosem dla Rhaenyry.
W Harrenhal nikt cię nie dosięgnie.
Może do ciebie dołączę?
Tamta droga jest niepewna,
lecz ta,
pozostanie i czekanie na Rhaenyrę i jej smoki,
niesie pewność.
Nie znasz trwogi,
lecz nie mogę cię stracić jak Aegona.
Nie zniosę tego.
Posłuchaj mnie, Aemondzie.
Wydam na twą cześć ucztę.
W sali Harrena Czarnego.
A głowa mego stryja będzie zerkać z góry.
A jeśli Aemond wiedział, że na niego czekamy?
Zaatakowałby Smoczą Skałę.
Królowa zleciła nam zadanie.
Wykonujemy je.
A jeśli właśnie na to liczy wróg?
- Co to? - Pierdolę to!
- Co się dzieje? - Lecę i tyle.
Musimy czekać na Vhagar!
Ile? W nieskończoność?!
Już miała tu być.
Królowa kazała czekać na Vhagar.
Innych rozkazów nie dała.
Dlatego zostańmy!
Od kiedy jesteś królem?
- Tu mi źle. - Powiesz Jej Wysokości,
- że stchórzyłeś? - Powiem prawdę.
Że czekaliśmy, a Vhagar nie nadleciała.
Wasz przyjaciel ma rację.
Przegapicie bitwę.
Królowa potrzebuje was na Smoczej Skale.
- Kim jesteś? - Wiedźmą.
Uważajcie na siebie.
Daemon jest 10 dni marszu od stolicy.
- Co najmniej. - Pani!
- Wojna w Gardzieli! - Kto?
Armada przybyła ze słońcem od wschodu.
Zastawili pułapkę.
Polecę.
Matko!
Stój! Nie możesz!
Słyszałam twoje argumenty.
Jeśli zginiesz...
To w końcu będziesz królem.
Skóry do jazdy.
Zamkniesz i zastawisz drzwi.
Królowa zostanie, aż odzyska zmysły.
Nie sprzeciwię się jej rozkazom.
Jesteś rycerzem jej gwardii.
Przysięgałeś chronić ją przed zagrożeniami,
przed nią samą również.
Twoje życie...
za jej.
Odwołaj rozkaz. To zdrada!
Nie słucha mnie, nie pozwala mi walczyć!
Dlatego zaczniesz z nią wojnę?
A jeśli to drugie Gawronie Gniazdo,
podstęp, by ją wywabić?
Zabili mojego brata.
Matki im nie oddam.
Chodź ze mną.
Jesteśmy gotowi.
Możemy dla niej wygrać.
Czyż nie taki jest nasz cel?
Ser Lorencie, otwórz.
Książę Jacaerys wydał rozkaz.
Zapewnić ci bezpieczeństwo.
Otwórz, kurwa!
Nie mogę.
Ser Lorencie!
Jace!
Otwieraj, kurwa!
Macie mnie wypuścić!
Utnę wam za to głowy!
Szykować kusze!
Strzelać!
Łucznicy!
Gotów!
Strzelać!
Łucznicy!
Strzelać!
Bocianie gniazdo, sygnał dla floty!
Nie skupiać się,
- niech gonią! - Tak jest.
Dowodzisz!
Dostrzeżono okręt flagowy.
- To Sucza Pięść. - Lohar.
Wybrać żagle i na nią. Niech nas zauważy.
Tak jest.
Wybrać żagle, wiosła mocniej!
Płynie, chłopcy!
Nasz nieoszlifowany diament!
Dajcie sygnał, że Wąż Morski jest nasz!
Po zdobyciu okrętu łupy dzielimy równo!
- Tak jest! - Dowódco!
Dowódco!
Płyniemy okrętem flagowym.
Nie mamy ścigać, lecz dowodzić,
bo bitwa zmieni się w bezładną bijatykę!
Myślisz, że płynę tyle mil,
by wygrać twemu królowi wojnę?
Takie są warunki kontraktu.
Wąż Morski od 20 lat
wyrzyna moich kamratów.
Chodziło mi tylko o niego.
Wieczorem będziemy deptać popioły Wysokiej Wody!
Dołączycie do mnie, gdy na tronie Węża
będę wcinać jego uszy!
- Uwolnij nas! - Lina!
Ruszamy w pościg!
On tylko pragnie cię chronić.
Nie prosiłam o ochronę.
Oczekuję jej od rady,
tych trwożliwych mężów, kulących się w swych dubletach,
ale moja gwardia?
Mój syn?
Być może mam słabe ciało kobiety,
lecz serce i ducha króla.
Wróg z prawej!
Przeładować balistę!
I zgasić ten ogień!
Flota otoczona,
Sucza Pięść wiedzie na nas kilka okrętów.
Smoki!
Kurs na cieśninę przy Smoczej Skale.
Trwa odpływ. Utkniemy.
Lohar chce dopaść mnie.
Ruszy za nami,
a ich pozbawiona dowódcy flota
padnie łupem smoków.
Mamy na głowie ptaszka!
Dajcie wyrzutnię!
Ruszać się!
Gotowe!
Ładować!
Spokojnie i równo, Vermaxie!
Wołajcie mnie Lohar Zabójca Smoków!
Podjąć pościg!
W górę!
Leć!
Leć na pomoc, Księżycowa Tancerko!
Zluzować żagle i brać wiosła!
Rzucić sondy!
Podciągnąć żagle!
Sondować kanał!
Sondować!
Bocianie gniazdo, meldunek!
Przed dziobem biała woda! Odpływ trwa!
Mocny prąd ku lewej.
Za rufą trzy wrogie okręty.
Ster lewo.
Słuchaj komend.
Przez przesmyk jest droga, lecz wąska.
Głębokość pięć i pół i maleje.
- Siedem! - Prędkość siedem węzłów.
Lekko lewo.
Tak jest, admirale.
Idziemy śladem!
Nie możemy.
Przesmyk jest za płytki.
Nie znamy wód.
- Płyniemy na ślepo! - Prowadzi nas Wąż.
Cztery i jedna czwarta!
Odległość 70 jardów!
Ostrożnie.
Ster na prawą burtę.
Za ostro. Odpuść.
Pozwól.
40 jardów!
35!
Wciągnąć wiosła!
Sternik, wiosła!
To Zęby!
25 jardów!
Trzy i jedna czwarta!
10 jardów!
Zęby!
Przeszliśmy!
Zostaw Lohar Zębom.
Wracamy do Gardzieli i dołączamy do bitwy.
Jesteśmy w domu!
Leć, Owcokradzie!
Na pomoc!
Trzy stopnie w prawo!
- Trzy w prawo! - Rozbijemy się!
Zwabił nas prosto w sidła!
Dwaj do steru i trzymać lewo!
- Dwaj do steru! - Ciąć kotwice!
Zmniejszyć zanurzenie, prędko!
Ciąć!
Ile ważysz w tej zbroi?
I resztę!
Trzymać kurs i wciągnąć te jebane wiosła!
Wiosła i w pościg! Szykować haki i liny!
Wrogi okręt przepłynął. Zbliża się szybko!
- Prędko! - Jest szybszy.
Nie uciekniemy, a na słabym wietrze nie pójdziemy pod prąd.
Zwinąć żagle, wyjąć wiosła! Ostro na prawą!
Szykować się do ostrzału.
Tarcze i kusze! Gotowość!
Ładować balistę!
Grupa abordażowa!
Prawo i wiosłować! Pod prąd!
Mocno, bo skończymy na Zębach.
Okręt nie reaguje!
Tarcze i kusze na burtę!
Gotowość do strzału!
Gotuj kusze!
Strzelać!
Trzymać kurs i wiosłować!
Szykować się na uderzenie!
Teraz!
Zdobyć okręt.
Wstawać i walczyć!
- Bogowie! - Zestrzelić jeźdźca!
Unik!
W górę!
Bądź posłuszny!
Nie, Owcokradzie!
Oni nie są wrogami!
W pościg, Tancerko!
Nie, Owcokradzie!
Spokój!
Bądź posłuszny!
Atakuj!
Unik!
Leć, Vermaxie!
Broń Tancerki!
Nie!
Nie, Owcokradzie!
Służ mi!
To moja siostra!
Ojcze!
Wytrwaj, Baelo!
Zabij jeźdźca, Vermaxie!
Rhaena?
Nie, Vermaxie!
W bok!
Owcokradzie!
Vermaxie!
Jace!
Nurkuj, Tancerko!
Prędko!
Jace!
Leć, Vermaxie!
Leć!
Tekst polski: Wojtek Stybliński Iyuno