BİR NETFLIX DİZİSİ
Ne yaptın sen? Neyin peşindesin?
-Soyguncuyu mu koruyordun? -Evet.
Tehdit mi edildin, ne oldu?
Kendi isteğinle mi yaptın?
-Evet. -Öyleyse kim olduğunu söyle.
Aslında sadece normal bir
anne.
Adım Jim Johansson. Polisim.
Özür dilerim.
Bunu nasıl yapabildim, bilmiyorum.
Soyguncu sen misin?
Liv, her şeyi düzgünce açıklaman gerek.
Kızlarımı kaybedemem.
-Kızlarımı kaybedemem. -Kızlarına ne oldu?
Merhaba, annelerinin kuzuları!
"Yeni yılınız kutlu olsun" demeye geldim.
-Nasılsınız? -İyi.
Yılbaşını bizimle mi kutlayacaksın?
Hayır, bu sene
kutlamayacağım.
Bizimle yemek yiyip burada uyusan olmaz mı?
Hayır, olmaz.
Lütfen.
Evine ne zaman gelebiliriz?
Yakında canım.
-Bu senin. -Çok güzelmiş.
Odanıza gider misiniz?
-Anneniz sizi seviyor. -"Güle güle" deyin. Sıkıntı yok.
-Tamam. -Güle güle.
Pekâlâ. Ev tuttun mu?
Yakında tutacağım.
Maalesef bunu sana vermek zorundayım. Mahkeme kararı.
Ocak ayından önce kontrat yapmazsan velayeti kaybedeceksin.
-Bu iş o kadar ciddi. -Kira kontratı yapmak üzereyim.
Strakvägen 1'de. Yeni yılda taşınabileceğim daireye.
Harika ama kontratı görmem gerek.
Birkaç kirayı peşin vermem gerekiyor.
Tamam, öde. Ondan sonra bakarız.
Senden 6.500 borç alabilir miyim? Sonra öderim.
-Bunu yapmaya devam edemezsin. -Lütfen.
Artık boşandık ve hayatının sorumluluğunu almalısın.
Hayatımı mahveden sendin!
Patronumu becerdiğin için işimi kaybettim.
Boşanmak isteyen sensin ve beni evden attın!
Bu ne böyle ya? Anlayamıyorum. Hayatımıza ne oldu?
Sakin ol ve çocukları düşün.
Tek yaptığım bu.
-Onların da annelerine ihtiyaçları var. -Tek bir şeye odaklan.
Şu lanet kira kontratını yap.
Yapmazsan ocaktan itibaren burada kalacaklar.
İsteyebileceğim8 başka kimse yok.
Üzgünüm. Gitmen gerek.
Tamam. Mutlu yıllar.
BANA 6.500 VER!
Ona yardım etmeliyiz.
Ama nasıl yapacağımı bulmak için zamana ihtiyacım var.
O yüzden bir ricamız daha olacak.
Havai fişek istiyoruz.
Havai fişek mi?
Adı nedir, söylesene ya!
Liv.
Liv Holmberg.
Çok tatlı bir kadın. İyi bir anne, iyi bir insan.
Bu mu? Soyguncu bu mu?
Evet.
Banka soymaya kalkması yanlış ve aptalca elbette
ama çok çaresiz kalmış.
Hayatı bitti diye düşünmüş. Öyleyken aptalca kararlar
verebiliyor insan.
Aptalca kararlar veren biri varsa o da sensin, tamam mı?
Bir suçluyu korudun baba.
-Ona bir şans vermek istedim. -Ona yardım ettin ya!
O bir suçlu. Yuh artık!
Hayatım boyunca bana örnek oldun ama şimdi…
-Hayal kırıklığına uğramanı anlıyorum. -Nereye gitti?
-Bilmiyorum. -Hadi.
-Gerçekten. Bilmiyorum. -Banka soydu ya!
İnsanları rehin aldı, ateş etti falan.
Olağanüstü bir baskı altındaydı.
-Bu durumu anlayamazsın. -Ne yapasım var, biliyor musun?
Seni mesleki suistimalden ihbar edesim var.
Berbat bir polissin ve işe yaramaz bir babasın.
Selam.
Liv Holmberg'i arıyorum. Burada mı?
Hayır, artık burada yaşamıyor.
-Kayıtlı adresi burası ama. -Taşındı.
Boşanıyoruz.
-Onunla ne konuşacaktınız? -Maalesef söyleyemem.
Ne… Merhaba.
Lasse, bir polis memuru soru sorduğunda dürüst olmalısın.
-Ne demek istiyorsun? Daha yeni geldi. -Evet.
Ne?
Evet…
Liv bir depoda yaşıyor ve kızlarına orada bakamaz.
-Depo mu? -Evet, delilik. Söyledik ona.
-Depo nerede? -Strakvägen 1.
Strakvägen 1.
Aynı binada bir kira kontratı yapmak üzere anlaşmış.
-Biraz… -Ama henüz göremedik.
Çok dengesiz ve iyi bir anne değil.
Eskiden onunla çalışırdım. Patronuydum.
Diğer resmî kurumlara da
velayeti Lasse'nin almasının daha iyi olacağını söyledim.
Bir süre sonra annelik görevini yerine getirebileceği anlaşılırsa
o zaman bir yer ayarlayabilir.
Ama gerçekten düzgün bir yer gerekli,
asma kilitli bir tel kafes değil.
-Ahşap aslında. -Ama çocuklar…
-İdeal değil tabii. -Zaman ayırdığınız için teşekkürler.
Her zamanki gibi kirayı peşin istedim.
Bu iş böyledir.
Ama parayı getirmedi, o yüzden başka bir kiracı bulmam gerekti.
Anlıyorum.
Sizce depozito almadan kontrat yapmalı mıydım?
Yok, ben bu işlerden pek anlamam.
O zaman nasıl oluyor, anlatayım.
Tüm bu kiracılar birden fazla mülküm olduğu için
beni bir tür hayır kurumu sanıp
sürekli sızlanıyorlar.
Lions derneğine filan para bağışlamaktan mutluluk duyarım
ama koşulları ben belirlerim. Liv denen kadın da sürekli olarak
kocasının patronunu düzdüğünü ve kontrat yapmazsam
çocukların velayetini almakla tehdit ettiğini anlatıp mızmızlanıyordu.
-Birden her şey benim üstüme kaldı. -Anlıyorum.
Hayatının boka sarmasına engel olmak için ona 6.500 kron vermem mi gerekiyor yani?
-Altı bin beş yüz mü? -Evet, peşin kira.
-Tam meblağ bu mu? -Evet ve ucuz.
-Şu anda nerede? -Hiçbir fikrim yok.
-Depoyu göstermeniz mümkün mü? -Tabi.
Ben Stefan.
Torpido gözünde.
-Nerede? -Sağda.
Ne demek yok?
Anahtarları ve kontratı bir zarfa koyup oraya…
Torpido gözünde olmalı.
Oradadır. Tekrar bak.
Bir şeyin altında kalmıştır.
Tekrar bak.
Arabaya git ve tekrar bak.
Hepsi orada.
-Baktınız mı? Gitmem gerek de. -Evet.
-Evet, tamam. -Tamam.
-Merhaba. -Polisler beni arıyor.
Sakin ol. İçeri gel.
-Burada yaşadığını bilmiyorlar. -Nasıl olacak, bilmiyorum.
Çocuklarla buraya taşınırsam beni bulurlar.
-Kim olduğumu biliyorlar. -Bundan emin değiliz.
Eminiz, beni bulmaya depoya geldiler.
Adım adım gidelim. Önce birer kadeh şarap alıp sakinleyelim.
Çıkıyorlar!
Altı kişi. Yoksa arkada biri mi var?
Canım.
Gelip havai fişeklere bakmayacak mısın?
Harikalar.
Kızların için.
Çok iyisin Estelle.
Kızlarım…
Havai fişeğe bayılır.
Tatlım.
Seni sandığından daha iyi anlıyorum.
Hiçbir şey çocuklarından önemli değil.
Nasıl kurtulacağını biliyorum.
Dediğim her şeyi aynen yaparsan her şey yoluna girer.
Gelecek yıl iyi bir yıl olacak.
İnan bana.
-Öyle mi dersin? -Sana söz veriyorum.
Hayırdır, nereye?
İstifa ediyorum. Önüme bakma zamanı geldi diye düşündüm.
Evet, ne vardı?
Soyguncu nerede, bilmek istiyorum.
-Bildiğimi mi düşünüyorsun? -Evet.
Siz rehinelerin sorguda yalan söylediğinizi
ve soyguncu Liv Holmberg'i koruduğunuzu biliyorum.
Nerede olduğunu bilmek istiyorum Zarah.
Nerede olduğu konusunda bir fikrim yok.
Sana niye inanayım?
Çünkü yalan söylemeyi bıraktım. Tamamen dürüstüm.
Yalan söylemiyorum. Yerini bilmiyorum.
Bunu bankaya bırakır mısın lütfen?
Atlamamaya söz verirsen olur.
Tamam.
Hayır!
-Hayır, o… -Ne…
Bu mektup niye sende? Sende ne işi var?
Benim mektubum.
Ben getirmiştim onu.
-Bu bankaya. -Ne?
Evet, o…
Köprüdeki adam vermişti, şeyden önce…
Çocuktum, 13 yaşındaydım.
Okuldan dönüyordum ve…
Onu durdurabileceğimi sandım ama atlayıverdi.
Durduramadım.
Sanki…
Elinden geleni yapmışsın.
En azından denemişsin.
Onu tanıyor muydun?
Hayır, tanımıyordum ama müşterimizdi.
Kredi almak istemişti.
Kredi talebini reddettim.
Tam da şey yapmadan önce…
Şeyden önce…
O yüzden o daireye bakmaya gittim.
Şöyle bir bakmak için.
Büyüdüğü yeri görmek için.
-Estelle'in oğlu mu o? -Evet.
Bilmiyordum. Hiçbir fikrim yoktu.
Evet.
Mektupta ne yazıyor?
Daha açmadım.
Açmaya çok korktum.
-Hoşuma gitmeyen şey… -Selam.
Merhaba memur bey. Nasıl gidiyor?
-Soyguncuyu buldun mu? -Aslında iyi gidiyor. İlerliyoruz.
Estelle,
sana oğlunla ilgili
bir şey sormalıyım.
Gustav mı? Hayatta değil.
Biliyorum. Oğlun olduğunu bilmiyordum.
Oradaydım ve onunla tanıştım. Tam şeyden önce…
Olay olmadan önce. Atlamadan önce.
Orada mıydın?
Onu kurtarmaya çalıştım. Denedim…
Denedim ama işe yaramadı.
Kurtulamazdı zaten. Tedavisi olmayan bir kanseri vardı.
-Bir dakika. Kanser miydi? -Evet, o yüzden intihar etti.
Vücudu tümörlerle ve ağrı kesicilerle dolarken
yavaş yavaş ölmek istemedi.
Sanmıştım ki…
Elinden geleni yaptığına eminim.
İnsan olmak bunu gerektirir.
Birini kurtarma şansın varsa kullanırsın.
Bence böylece sen de daha iyi bir insan olursun.
Bazen olaylar göründüğü gibi değildir. Görünüş aldatıcı olabilir.
Sana yalan söylemem, gerçeği senden saklamam yanlıştı.
İyi bir polissin Jack ve daha 40 yıl çalışacaksın.
İşini yapman gerektiğini anlıyorum.
Yaşadığı yeri bulduğumu
söylemek istedim.
Estelle'le yaşıyor.
Yapman gerekeni yap.
Dışarıda yarım saat oynayabilirsiniz, sonra öğle yemeği saati.
-Taco yiyebilir miyiz? -Hayır, pankek.
Çok leziz bir şey yiyeceğiz. Palton nerede?
-Sanırım odamda. -Ben alırım.
-Saklambaç oynayalım mı? -Önce ben saklanayım.
-Hayır, ben. -Hayır, ben.
-Polis misin? -Evet. Siz kimsiniz?
Annem bana "maymun" diyor ama benim adım Vera.
-Ben kurbağayım, anne de geyik. -Anladım.
O nerede…
Neden geldin?
Biliyor musunuz? Anneniz,
sizin için her şeyi yapıyor ya hani.
-Evet. -Herkesin böyle bir annesi yok.
Öyle.
Biz dışarı çıkıyoruz.
-Hoşça kal. -Hoşça kal polis amca.
Seninle gelmiyor muyum?
Hayır.
Burada çocuklarınla kalmalısın. Sana ihtiyaçları var.
Teşekkürler.
Zor zamanlar geçirmişsin.
Çılgınca bir şey yaptım. Ben öyle biri değilim.
Anlıyorum
ama olan oldu.
Sadece bir soru. O gece daireden nasıl çıktın?
Tamam. Yapalım şu işi.
Hayır, yapamam. Yapamam.
-Yapamam. -Yaparsın, böyle anlaştık.
-Biliyorum ama ben… -Rehineyiz biz.
Çok tatsız bir şey yaşadık.
Dolayısıyla biraz tuhaf davranırsak kimse şaşırmaz.
-Sadece bize ayak uydurmanı rica ediyorum. -Ayak uydurursan her şey yoluna girecek.
-Nereye gidiyor? -Ne kadar az bilirsen o kadar iyi.
Tamam mı? Gidelim.
Evet.
KLAS-GÖRAN'DAN ESTELLE'E
Jim, dairede hareket görüyorum.
Rehin alan kişi hâlâ dairede olabilir.
Anlaşıldı.
Polis!
Bir dakika. Bu aparmandaki bir dairede mi?
-Hemen dışarıda mı? -Evet, komşuda.
-Evet. -Kahretsin.
Umarım seni bir daha görmem.
Gerçekten. Seni bir daha
görmeyeyim.
Ve…
Kendine dikkat et.
Çocuklarına da.
Onu tutuklamaya gittim
ama çocukları,
onu filan görünce yapamadım.
Olmadı işte.
"Hata yapmak insana,
affetmek Tanrı'ya mahsustur."
Seninle gurur duyuyorum.
Benden çok daha iyi bir polissin.
Belki, bazen.
Çoğu zaman.
Ama sen de harika bir babasın.
Şey…
-Dediklerim için üzgünüm. Yapmamalıydım. -Sorun değil.
Sorun değil.
"Ama hayatımı sona erdirmeyi seçiyorum.
Senin suçun olmadığını bilmelisin.
Gustav."
Ne kadar cömertçe.
Sana yazmak zorunda değildi.
Aklında bir sürü başka şey vardır.
Gerçekten de öyle.
Artık bankacı değilsin. Ne yapacaksın?
Bilmiyorum.
-Bir fikrim var. -Tabii ki.
Tesisatçı ol. Kesinlikle. Tipik bir tesisatçı havası var sende.
Peki. Tavsiye için teşekkürler.
-Güzel bir köprü. -Hayır.
-Ne? -Buraya güzel diyemezsin.
-Bence güzel. -Hayır, Venedik'teki köprüler güzel.
Bu sıradan, brütalist bir köprü.
Aynı senin gibi. Sen de sıradan ve sıkıcısın ama bana çok iyi geliyorsun.
Peki madem.
Jill?
-Selam baba. -Merhaba, nasılsın?
İyiyim. Biraz yorgunum.
Normaldir.
Hey, ben…
Söylediğim şeyde ciddiydim.
Eve dönmeni istiyorum.
Jack ne düşünüyor?
O da istiyor.
Teşekkürler baba.
Üzgünüm.
Artık kararımı verdim baba.
Bırakacağım. Söz veriyorum.
Daha fazla sürdüremem bunu.
Harika, Jill.
Birlikte başaracağız.
-Seni seviyorum. -Ben de seni seviyorum.
-Öptüm. -Ben de.
Bak. Bence süpürgeliklerde koyu griyi tercih etmelisiniz.
Bu açık renk duvarlar da griye boyanabilir.
Anna-Lena duvar kâğıdı istedi.
Duvar kağıdı mı? Deli mi bu? Canım!
-Evet? -Buraya duvar kâğıdı mı yapalım sence?
Harika olmaz mı?
-Merhaba. -Selam.
-Dün nasıl geçti? -Biraz daha iyi.
-Çok pahalı. -Burada uzun süre yaşayacaklar.
Holden ne sıklıkta geçeriz ki?
-İyi misin? -Tabii.
Kızlar bana telefonda "sinek ye" diye bir şey öğretmek istiyorlar.
Ama bana çok karışık geldi.
"Sinek ye" mi? Hiç hoş değil.
-Hayır, Snapchat. -Snapchat.
Ben bunu hallederim, sen çocuklara git.
Tamam, sağ ol.
Büyükanneyle dalga mı geçiyorsunuz?
Burada küçük bir maymun mu varmış? Beni yakalamaya mı geldin?
Hayır!
-Merhaba. -Selam.
Nasılsın?
İyiyim.
-Seni görmek güzel. -Seni görmek de öyle.
İyi hissediyorum.
-Öyle mi?
Selam baba.
Alt yazı çevirmeni: Elif Günay