BİR NETFLIX DİZİSİ
Zarah, soyguncu gelmeden birkaç dakika önce
bankadan çıktığını söylemiştin.
-Doğru mu bu? -Evet.
-Arka kapıdan çıktım. -Neden öyle yaptın?
O tarafa gideceksem oradan çıkıyorum bazen.
Yani soyguncuyla aynı bankadan çıkıp aynı daireye mi girdiniz?
-Birkaç dakika arayla. -Evet. Neden?
Tuhaf bir tesadüf.
İlaçtan biraz daha yazsanız?
Zarah, uyku haplarının faydası olmaz.
Anksiyetenden kurtulmanın tek yolu
terapiye gitmek ya da işin sebebiyle panik atak geçiriyorsan
o işi bırakmaktır.
Başka bir doktora gitmem gerekecek.
Sağ olun. İyi günler.
Yaşam tarzını…
JÄRNGATAN 1, 30 ARALIK'TA GEZİLEBİLİR
Aman tanrım.
JÄRNGATAN 1'DE BÜYÜMÜŞ
Järngatan 1.
Hayır!
Merhaba.
Yalnız mısınız?
Evet, öyleyim.
Tek kişi için büyük bir daire.
Merhaba,
emlakçı siz misiniz?
-Öyle mi görünüyorum? -Ev gezerken galoş giymelisiniz.
-Çıkmalıyım. -Hızlı bir tur oldu.
Çıkmam gerek.
Diğer rehineleri tanıyor muydun?
Ne? Hayır, kesinlikle tanımıyorum. Bu soruyu cevaplamıştım.
Eve neden gitmiştin?
-Yeni zekice sorunuz bu mu? -Sadece cevap ver lütfen.
Evet, ev bakmaya neden gidilir?
-Bilmiyorum. Soruyu ben sordum. -Bilmiyor musun? Eve bakmak için.
Potansiyel alıcı olarak.
Biliyor musun? Tüm gerçeği anlatmadığını hissediyorum.
Sanki soyguncuyu koruyorsun.
Soyguncunun eşkâlini bile doğru dürüst veremedin.
Tüm sorulara cevap verdim.
-Siyah giymişti, kar maskesi takmıştı. -Bunu zaten söyledin.
-Başka ne diyebilirim? -Vücut yapısı. Bir izlenimin vardır.
Merkez arıyor. Bunu açmam lazım.
-Güzel. Bitti bence. -Sesi… Aksanı var mıydı?
Konuşurken duymadım. Bilmiyorum.
Bir saniye bekler misiniz? Teşekkürler.
Hatırladığım her şeyi anlattım. Buna bakmalıyım.
-Ben Zarah. -Çok teşekkürler.
Beklediğiniz için sağ olun.
-Gittiler. -Teşekkürler.
Ne oluyor ya? Yat yere.
-Merhaba. -Dolu.
Kafamı çıkaramıyorum. Sıkıştı.
Burada makas var mı diye bakacaktım.
-Hayır! -Fermuarı sıkışmış bir şekilde.
Çek…
-Ne kadar zor olabilir ki? -Bana yardım etmelisin.
Çok teşekkürler.
Başka bir yoluna bakacağım.
-Nasıl gidiyor? -Bakıyorum.
Zarah kim?
-Ne? -Zarfta Zarah yazıyor.
-Arkanı dön. -Tamam.
Nefes alamıyorum. Haşlanmış tavşana döndüm burada.
Çıkar şu lanet şeyi.
-Oldu. -Çok teşekkürler.
Nasıl başardın?
Sadece…
El kremi.
Çoğu şeye iyi gelir.
-El kremi mi? -Evet.
-Bunu unutmayacağım. Çok teşekkürler. -Tamam.
-Ne kadar boktan bir duruma düştük. -Aynen. Feci.
-Emlakçı mısın? -Hayır, değilim. Hayır.
Potansiyel alıcı gibi görünmüyorsun.
Tesisatçı mısın? Tesisatçı havası var.
Tesisat mı yenileniyor?
Yalnız kalabilir miyim lütfen?
-El kremi. -Evet, el kremi.
-Teşekkürler. -Ne demek.
Merhaba.
Yalnız kalmaya geldim buraya.
-Duymadın mı? -Orada kalmak istemiyorum.
Roger bana yine vurur diye korkuyorum.
-Hey. -Evet?
Aslında oyuncuyum.
Performans sanatçısı değilim. Bu benim
ek işim.
Ben olsam sana "ev bozucu" derdim.
Aslında bu işi yapmak istemiyorum ama sanat alanında çalışanlar olarak
zor bir dönemden geçiyoruz.
Dairelerini satmak isteyenler için de zor bir dönem değil mi?
Evini satmaya çalışanlara mı üzülüyorsun?
"Ek iş" dediğin şeyleri yapan senin gibi insanlar
ekonomik sistemi manipüle ediyor.
Emlak fiyatları uçtu.
Normalize etmeye çalışıyorum daha ziyade.
Normalleştirici azgın silahşor mu?
Ta kendisi.
Peki.
-Dinle… -Yani…
İnsanlar için en büyük yatırım daire almak.
En iyi fiyattan almak istiyorlar.
Satıcı da en iyi fiyatı istemez mi?
-Yani… -Aynen öyle.
Tanrım.
-Zarah ne yapıyor peki? -Ne?
-Zarah ne iş yapıyor? -Lütfen. Bankada çalışıyorum.
Banka müdürüyüm.
Pardon?
Sus. Ne oldu?
Esas sen sistemi manipüle ediyorsun.
-Nasıl, söyleyeyim mi? -Evet.
Bankalar borç veriyor ve insanlar borçlanıyor.
Kirayı, konut kredisini, faizi falan ödeyemiyorlar.
-Bütün kârı bankalar alıyor. -Bankaları suçlamak kolay.
-Suçlu olan bankalar. -Kimseyi borç almaya zorlamıyorum ki.
Ekonomik kriz sırasında insanlar yüksek faizleri ödeyemeyince
bankalar tüm dairelere el koydu.
İnsanlar her şeyini kaybetti. Evlerini, işlerini. Her şey mahvoldu.
Benim suçum mu bu yani?
İnsanların hayatlarının mahvolması benim suçum mu?
Konut kredisi alanları da suçlayamazsın.
Evet, benim hatam. Hepsi benim hatam.
Neden bahsettiğini bilmiyorsun.
Sıçayım ya.
Julia adında biri arayıp randevu istedi.
-Julia mı? -Sizi tanıdığını söyledi.
Julia ve Ro. Çiftlermiş. Konut kredisi için görüşmek istiyorlar.
Hayır, gerçekten yapamam. Onlara vaktim olmadığını söyle.
Yüz kırk beş.
-Evet. Merhaba. -Merhaba.
Bir ödeme alacaktım.
Ödemelerden 50 kron kesiyoruz.
-Pardon? -Ödemelerden 50 kron kesiyoruz.
Nasıl ya? 50 kron az mı alacağım?
-Hesabınıza aktarayım mı? -Başka ne yapacaksınız ki?
-Kimliğinizi görebilir miyim? -Tabii.
Olamaz. Kartı çok yavaş aldınız. 50 krona mal oldu bu.
-Yüz. -Parayı istiyor musunuz?
İnsan en azından el sallar.
Şirketine 50 kron verdim.
Bunun hatırına el sallanır bence.
-Bankalardan tiksiniyordun hani? -Gelmem gerekti.
-Borç mu lazım oldu? -Borç hep lazım.
Fakir bir sanat işçisiyim ben ama bana para vermiyorsunuz.
Ya, evet. Otur lütfen.
Özür dilemek istedim.
Bankalar hakkında söylediklerim kişisel bir saldırı değildi.
Sana karşı değildi.
Peki. Öte yandan, benim söylediklerim bizzat sana yönelikti. Ciddiydim.
Piyasa ve manipülasyonla ilgili bir sürü teorin var
ve hepsi çok saçma.
-İnandığın şey saçmalık. -Peki, sen neye inanıyorsun?
Aşka.
Peki.
Yüzlerce ev gezme etkinliğine katılıp da
dünyada nefretten çok aşkın olduğunu görmemek mümkün değil.
Neye dayanarak?
Satılık olmayan tüm dairelere.
Çoğu insan birlikte yaşamaya devam etmek istiyor.
Pizza yiyelim mi?
Hayır, canım suşi çekti.
Suşi…
Kedi maması gibi.
Aslında zararlı.
Hayır, yarım kilo hamurun yanında ilaç gibi kalıyor ve…
-Biliyordum. -Neyi?
Anladım.
Merhaba.
İşte buradasınız. Demek birliktesiniz.
-Evet, buradayız. -Evet.
-Sakıncası mı var? -Evet.
Polis sorgusunda yalan söylemek biraz sorun.
Aynı senin yaptığın gibi Zarah.
Rehineleri tanımadığını söylemiştin.
Aslında yemeğe çıkıyorduk biz.
Rehine olayından beri görüşmedik ve Zarah'yı öğle yemeğine davet ettim.
Suç mu bu?
Demek çıkıyorsunuz. Öyle mi Zarah?
Çok güçlü taktikler uyguluyorsun şu anda.
-Ben sadece işimi yapıyorum. -Suçu hep işine atamazsın.
Değil mi Zarah?
Ne iyi dedin.
Suçu başka neye atacağım ki? Gerçekten sadece işimi yapıyorum.
Mesleğini seçebilirsin ama suçu ona atamazsın.
Yoksa kalıtsal bir şey mi bu?
-Kalıtsal mı? -Veraset yoluyla mı polis oldun?
İşini polis babandan mı miras aldın?
Komik.
Harika.
-Bu sabah da geldi. -Ne?
Beni sorgulamaya geldi ve bir sürü soru sordu.
Peki. Ne dedin?
Temiz hava almalıyım.
Camı açmam lazım.
-Yere yat. -Roger'ın dediğini yap. Yat.
Çıkmam lazım.
Çıkmam lazım!
Siktir!
Yere yatın!
Ateş etme, yerdeyiz!
Ne yapıyorsun ya? Az kalsın eşimi öldürüyordun!
Sanırım iyiyiz.
-Pardon ama ne istiyorsunuz? -Buradan çıkmak istiyoruz.
Ben Jim Johansson. Herkes iyi mi?
Herkesin iyi olduğunu teyit etmek istiyorum.
İyiyseniz lütfen bize işaret verin.
Pardon.
Kıpırdamıyoruz.
Beni öldürmeye niyetin yoksa çıkmak istiyorum.
Neden bizi burada tutuyorsun? Ne istediğini söyle.
-Hayır -Hayır!
Herkes yere yatsın! Yere yatın!
Yerdeyiz!
Yerdeyiz. Her şey yolunda.
Herkes yerde.
Sakin ol!
Siktir.
Merhaba?
Her şey yolunda mı?
Bu ne ya böyle?
Rehin alıyorsan talepte bulunursun.
Hiçbir talepte bulunmadı. Amatör bir rehineci.
Katılıyorum Roger.
Sonradan çabalarına puan verme şansımız olursa
epey olumsuz olacağım. İfadesiz surat emoji'si koyacağım.
Bütün bu durumu olumsuz buldum.
Kapa çeneni, sikik tavşancık.
-Kes! -Tanrım.
Sana yemek ısmarlayacağım ama ne konuşacağımızı ben seçeceğim.
-Olur. -Daha derin konular konuşabiliriz.
Tuhaf sorular falan soracağım.
-Peki, sen ısmarlıyorsan sorun yok. -Tabii.
Bana borç verir misin?
Bazen işinin bir parçası olarak iç pusulana karşı gelmen gerekir.
Kendinden bahsettiğinin farkındasın.
Bir adamın banka kredisini reddettim ve sonra intihar etti.
Ne?
Ekonomik kriz sırasında bana gelmişti.
O zamandan beri onunla ilgili her şeyi öğrenmeyi kafaya taktım.
Nerede büyüdüğünü, kim olduğunu…
Bulduklarımı yazdığım bir defterim var.
Sonra gazetede o ilanı gördüm.
Ev ilanını. Onun büyüdüğü ev olduğunu
fark ettim ve o yüzden gittim.
Çocuk odasındaki masasında
bir fotoğraf gördüm.
Onun fotoğrafıydı.
Kusura bakma, niye anlattığımı bilmiyorum.
Daha önce kimseye anlatmadım.
İlk kez bana mı anlatıyorsun?
Azgın bir tavşana.
Nasıl bir his?
Beklemediğim kadar iyi geldi.
Gerçekten öyle.
Hey, Zarah.
Olanlara rağmen artık önüne bakmayı denemen gerek.
Daha iyisini, bu kez doğru olanı yapmayı denemelisin.
-Çok kolaymış gibi konuşuyorsun ama değil. -Kolay olacağını kim söyledi?
Merhaba, yarın Julia'yla bir toplantı ayarlar mısın?
Benimle iletişime geçen kadın.
Ro'yu da getirsin.
-Biliyor muydun? -Hayır ama belliydi.
-Merhaba. -Selam.
-Jill. -Selam.
Seni görmek güzel.
Gördün mü?
-Selam. -Selam abla.
Ne zaman geldin?
Çok olmadı. Sorun değil.
Şeysindir şimdi… Bunlar senin eşyaların mı?
İçeri gir. Bu soğukta dışarıda durmayalım.
Hay aksi.
Yani, Cecilia'yla yattın mı?
-Hayır, yatmadım. -Neden? Güzel kız.
-Biz iş arkadaşıyız. -Daha fazlası olabilirsiniz.
-Bence… -Jill.
Yılbaşında geleceğini sanıyorduk.
Biliyorum. Gelemedim..
Evet.
Neden? Bir şey mi oldu?
Hayır, bir arkadaşıma borcum vardı ve geri ödemem gerekiyordu.
Yoksa evimi kaybedecektim. O yüzden acil bir durumdu.
Arayacaktım ama telefonumun şarjı bitti.
Evet.
Ne düşünüyorum, biliyor musun? Neden buraya geri taşınmıyorsun?
Orada ne işin var ki? Orada yaşaman çok anlamsız.
-Ama baba, burada ne yapacağım? -Bizimle yaşa.
Bilemedim. Bunu istediğine emin misin?
Aynı odada mı kalacağız?
-Çalışma odasındaki eşyaları atarız. -Ama orası çalışma odamız.
-İş bulman da zor olmaz… -Ne tür bir iş bulacak ki burada?
-Ne? İş bulabilirim. -Çoğu iş yeri vasıflı eleman arıyor.
-O kadar kolay değil. -Sağ ol ya.
Havayı bozmayalım.
Nihayet birlikte olmamıza kadeh kaldıralım.
-Ve annenize. -Evet.
Şerefe.
Jack de bana işte Cissi'yle yattığını söylüyordu.
-Gerçekten. -Kes şunu.
Cissi'yi unut. Yemekte ne var?
-Kızarmış bademli tavuk. -Her zamankinden.
Her zamanki yani.
Selam.
Yalnız mısın? Ro nerede?
Bütün gece dışarıdaydı ve bugün burada buluşacağımızı biliyordu.
Aramaya çalıştım ama açmıyor.
Evet, o zaman
içeri girelim.
Baktığımız evin yanındaki daireyi biliyor musun?
O da satılık ve çok daha ucuz.
O kadar birikimimiz yok ama hepsini peşinata yatıracağız.
Hayır, öyle yapmayın. Acil durum parası lazım olabilir her an.
Çok önemli bu.
Evet ama o zaman yetmez.
Bekle.
Yüzde 1,8'lik bir faiz oranı sunabilirim sanırım.
Taksitleri de bir yıl sonra ödemeye başlıyorsunuz.
Doğum izninde çalışmayacağını tahmin ediyorum.
Kulağa nasıl geliyor?
Emin misin?
Evet, bunu hemen onaylayacağım ve kefiliniz ben olacağım.
-Bunu yapabilir misin? -Hayır, yapamam.
Ama istifamı verdim, o yüzden fikrimi değiştirmeden imzala.
Ro'nun da imzalaması gerek.
Tabii.
Belgeleri yanında götür,
ona da imzalat. Tamam mı?
İstifamı verdim.
Bravo Zarah. Eski banka müdürü olmak nasıl bir his?
Harika. Çok güzel bir his.
Ama…
-Ama ne? -Şu mektup.
-Daha açmadım. -Hadi ama Zarah.
-Yapamam. -Dinle.
Ya o mektubu açarsın ve konuyu kaparsın, ya da umursamamayı başarıp önüne bakarsın.
Hem açmayıp hem de bu adamın
kim olduğuna dair derin araştırmalar yapıp büyüdüğü daireye filan gidemezsin.
-Biliyorum ama… -Yoksa bundan asla kurtulamazsın.
Hem yapman gereken bir şey daha var.
Nedir?
Beni tekrar görmek. Yakında.
-Bunu yapmanı talep ediyorum. -Çok isterim.
İstersen şimdi gelebilirsin.
İşteyim ama sonra gelmek isterim.
-Selam. -Günaydın.
Kahvaltı hazır. Jill'i uyandırır mısın?
Tabii.
Abla, kalkma vakti.
Jill? Babam kahvaltı hazırladı.
İki tarafını da pişiriyorum.
Sen de öyle mi istersin?
Jill haşlanmış isteyebilir.
Jill?
Gitmiş.
-Gitmiş olamaz. -Burada değil baba.
-Sabah yürüyüşe çıkmış olmalı. -Hadi ama.
-Cüzdanın nerede? -Ceketimin cebinde.
Almış. Burada değil. Siktir, biliyordum.
Tablet dün buradaydı. O da gitmiş.
Arayıp kartı iptal etmeliyiz.
Sana kaç kere söyledim baba. Ona güven olmaz.
-Bir de hırsızlıktan ihbar etmeliyiz. -Kendi kızımı ihbar eder miyim hiç?
O zaman ben yaparım.
"Ben verdim" derim.
Yani… Tabii.
Ben böyleyim.
Şey…
POLİS KARAKOLU
Rahatsız ettim, kusura bakmayın.
Jack? Julia seninle konuşmak istiyor.
Bir şey mi oldu? Soygunla mı ilgili?
Ro. Gitti, ortadan kayboldu.
Dün gece de gelmedi.
Bana yardım eder misin?
Alt yazı çevirmeni: Elif Günay