SEBUAH SIRI NETFLIX
Zarah, awak cakap awak keluar dari bank beberapa minit sebelum perompak itu tiba.
- Betul tak? - Ya.
- Saya guna pintu belakang. - Kenapa awak buat begitu?
Sebab saya nak ke jalan belakang.
Awak dan perompak keluar dari bank sama dan masuk ke apartmen yang sama?
- Selang beberapa minit saja. - Ya. Kenapa?
Kebetulan yang aneh.
Kenapa tak boleh berikan preskripsi?
Zarah, pil tidur tak membantu.
Satu-satunya cara untuk hilangkan keresahan
ialah menghadiri terapi atau berhenti kerja di situ
jika ia sumber serangan panik awak.
Saya nak jumpa doktor lain.
- Terima kasih. Selamat tinggal. - Ubah gaya…
JÄRNGATAN 1, DIBUKA 30 DECEMBER
Ya Tuhan.
MEMBESAR DI JÄRNGATAN 1
Järngatan 1.
Tidak!
Helo.
Awak sendirian?
Ya, betul.
Ini apartmen yang besar untuk satu orang.
Hai, awak ejen hartanah?
- Saya nampak begitu? - Awak perlu pakai penutup kasut.
- Saya nak keluar. - Cepatnya.
Saya nak keluar.
Awak kenal tebusan lain?
Apa? Sudah tentu tidak. Saya dah jawab soalan itu.
Kenapa awak lihat rumah itu?
- Ini soalan baru yang lebih bijak? - Tolong jawab soalan.
Ya, kenapa awak pergi tengok rumah?
- Saya tak tahu. Saya tanya soalan. - Tak tahu? Untuk melihat rumah.
- Sebagai pembeli. - Awak nak tahu?
Saya rasa awak sedang sembunyikan perkara sebenar.
Awak sedang melindungi perompak itu.
Awak tak boleh berikan gambaran perompak yang betul.
Saya dah jawab soalan awak.
- Pakaian hitam, tutup muka. - Awak dah cakap begitu.
- Apa lagi saya nak cakap? - Badannya. Awak mesti ada andaian.
Ini panggilan ibu pejabat. Saya perlu jawab.
- Bagus. Saya rasa kita dah selesai. - Suara itu. Ada telor?
Saya tak dengar dia bercakap. Tak tahu.
Boleh awak tunggu sekejap? Terima kasih.
Saya dah cakap apa saya ingat. Saya perlu jawab.
- Zarah bercakap. - Terima kasih.
Terima kasih tunggu.
- Mereka dah pergi. - Terima kasih.
Apa? Baringlah.
- Helo. - Ada orang di dalam.
Saya tak boleh keluarkan kepala. Ia tersekat.
Saya sedang periksa jika ada gunting di sini.
- Tidak! - Zip itu dah tersekat.
Tarik…
- Susah sangatkah? - Awak perlu tolong saya.
Terima kasih.
Saya perlu cuba cara lain.
- Bagaimana? - Saya sedang cari.
- Siapa Zarah? - Apa?
Ada nama Zarah pada surat itu.
- Pusing belakang. - Okey.
Saya tak boleh bernafas. Saya rasa macam arnab rebus.
Cabut benda itu.
- Dah. - Terima kasih.
Bagaimana awak buat?
Saya cuma…
Krim tangan.
Ia sangat berguna.
- Krim tangan? - Ya.
- Saya akan ingat. Terima kasih. - Okey.
- Situasi ini sangat teruk. - Benar. Ia tak masuk akal.
- Awak ejen hartanah? - Tidak.
Awak tak nampak macam pembeli.
Awak tukang paip? Awak ada aura tukang paip.
Paip itu diubah suai?
Saya nak bersendirian. Boleh awak…
- Krim tangan. - Ya, krim tangan.
- Terima kasih. - Baiklah.
Helo.
Saya datang untuk bersendirian.
- Awak tak dengar? - Saya tak nak keluar.
Saya risau Roger akan pukul saya lagi.
- Hei. - Ya?
Sebenarnya saya seorang pelakon.
Bukan pelakon persembahan. Itu kerja sampingan saya.
Saya rasa awak pemusnah rumah terbuka.
Saya tak nak buat begitu, tapi nasib orang seni agak sukar.
Bukankah nasib orang yang nak jual apartmen lebih sukar?
Awak kasihankan orang yang menjual rumah?
Orang yang ada kerja sampingan seperti awak
sedang memanipulasi sistem ekonomi.
Harga hartanah tak masuk akal.
Saya rasa saya sedang cuba jadikan harganya murah.
Begini cara awak jadikan ia murah?
Sayalah orangnya.
Okey.
- Dengar sini… - Kalau begitu.
Membeli apartmen ialah pelaburan yang sangat besar.
Mereka mahukan harga terbaik.
Penjualnya pasti begitu, bukan?
- Ia… - Benar.
Ya Tuhan.
- Jadi apa pekerjaan Zarah? - Apa?
- Apa pekerjaan Zarah? - Tolonglah. Saya bekerja di bank.
Saya pengurus bank.
Maafkan saya?
Diam. Kenapa?
Awaklah yang sedang memanipulasi sistem.
- Awak nak tahu caranya? - Ya.
Bank pinjamkan duit dan ramai orang berhutang.
Mereka tak mampu bayar sewa, gadai janji atau apa saja.
- Bank mengaut keuntungan. - Mudah untuk salahkan bank.
- Bank yang bersalah. - Saya tak paksa sesiapa pinjam duit.
Semasa krisis kewangan, bank tarik semula semua apartmen
sebab penduduk tak mampu bayar faedah.
Mereka kehilangan rumah dan kerja.
Semuanya telah musnah.
Maksud awak, itu salah saya?
Jadi kehidupan mereka musnah disebabkan saya?
Awak tak boleh salahkan pemegang gadai janji.
Ya, semua ini memang salah saya.
Awak tak tahu apa yang awak katakan.
Tak guna.
Julia telefon untuk buat janji temu.
- Julia? - Dia cakap dia kenal awak.
Julia dan Ro. Satu pasangan. Mereka nak jumpa untuk bincang pinjaman.
Saya tak boleh buat begitu. Beritahu mereka saya tiada masa.
Seratus empat puluh lima.
Ya. Helo.
Ia berkenaan bayaran.
Kami caj 50 kronor untuk bayaran.
- Maaf? - Kami caj 50 kronor untuk bayaran.
Apa? Saya perlu bayar 50 kronor?
- Nak saya pindahkan ke akaun awak? - Apa lagi awak nak buat?
- Boleh berikan kad pengenalan? - Tiada masalah.
Alamak. Awak terlalu lambat ambil kad itu. Harganya 50 kronor.
- Seratus. - Awak nak duit atau tak?
Awak patut lambai kembali.
Saya dah bayar 50 kronor kepada syarikat awak.
Saya patut dapat lambaian.
- Awak benci bank, bukan? - Saya terpaksa masuk.
- Awak nak pinjam duit? - Saya selalu pinjam duit.
Saya pekerja seni miskin, tapi awak takkan berikan saya duit.
Sila duduk di sini.
Saya nak minta maaf.
Apa yang saya katakan tentang bank bukannya serangan peribadi.
Itu bukan salah awak.
Baiklah. Tapi apa yang saya katakan
memang ditujukan kepada awak. Saya maksudkannya.
Awak ada banyak teori tentang pasaran dan manipulasi,
tapi semuanya karut.
- Kepercayaan awak mengarut. - Apa yang awak percaya?
Cinta.
Okey.
Tiada sesiapa boleh hadiri banyak rumah terbuka
tanpa menyedari ada lebih banyak cinta di dunia ini.
Kenapa awak cakap begitu?
Semua apartmen yang bukan untuk dijual.
Kebanyakan orang nak terus hidup bersama.
Nak makan piza?
Tak, saya suka sushi.
Sushi…
Makanan kucing.
Ia berbahaya.
Tak, ia seperti ubat jika dibandingkan dengan setengah kilogram doh dan…
- Saya dah teka. - Apa?
Begitu.
Helo.
Itu pun awak. Jadi kamu ada di sini bersama.
- Ya, kami ada di sini. - Ya.
- Ada masalah? - Ya.
Menipu semasa temu bual dengan polis ialah satu masalah.
Seperti yang awak telah lakukan, Zarah.
Awak cakap awak tak kenal tebusan lain.
Sebenarnya, ini janji temu.
Kami tak berjumpa sejak kejadian itu, jadi saya ajak Zarah makan tengah hari.
Adakah itu satu kesalahan?
Kamu ada janji temu. Betul tak, Zarah?
Awak sedang gunakan taktik paksaan.
Saya cuma buat kerja.
Awak tak boleh salahkan kerja awak.
Betul, Zarah?
Awak boleh cakap.
Apa lagi saya boleh salahkan? Saya cuma nak buat kerja.
Awak boleh pilih kerjaya awak, bukan salahkannya.
Atau adakah itu sesuatu yang diwarisi?
- Diwarisi? - Pekerjaan awak diwarisi?
Ia diwarisi daripada ayah awak yang juga seorang polis, bukan?
Kelakarnya. Baguslah.
- Dia ada di sini pagi tadi. - Apa?
Dia soal siasat saya dan tanya banyak soalan.
Baiklah. Apa awak cakap?
Saya perlukan udara segar.
Saya perlu buka tingkap.
- Baring. - Ikut cakap Roger. Baring.
Saya nak keluar.
Saya nak keluar!
Tak guna. Baring!
Jangan tembak, kami sedang baring.
Apa awak buat? Awak hampir bunuh isteri saya.
Saya rasa kita okey.
Maafkan saya, tapi apa awak nak?
Kami cuma nak keluar.
Ini Jim Johansson. Ada sesiapa cedera?
Saya nak tahu jika ada orang cedera.
Tolong berikan kami isyarat.
Maaf.
Kami takkan ke mana-mana.
Kalau awak tak nak bunuh saya, saya nak keluar.
Kenapa awak kurung kami? Beritahu kami apa awak mahu.
Tidak!
Semua orang baring! Baring!
Kami dah baring.
Kami dah baring. Semuanya okey.
Semua orang dah baring.
Bertenang!
Tak guna.
Helo?
Semuanya okey?
Apa semua ini?
Kalau ada tebusan, buatlah permintaan.
Dia tak buat apa-apa permintaan. Dia seorang penjenayah amatur.
Saya setuju, Roger.
Jika kita boleh berikan markah berdasarkan usahanya,
saya akan katakan ia sangat teruk. Saya akan berikan emoji tiada perasaan.
Situasi ini sangat teruk.
Diamlah, arnab celaka.
Diam.
Saya boleh belanja awak, tapi saya nak pilih tajuk perbualan.
- Okey. - Kita boleh berbincang lebih mendalam.
Saya akan tanya soalan-soalan janggal.
- Baiklah, asalkan awak bayar. - Ya.
Boleh awak pinjamkan wang?
Kadangkala tugas kita memerlukan kita membuat perkara yang sebaliknya.
Awak bercakap tentang diri awak.
Seorang lelaki bunuh diri selepas saya tolak permohonan pinjamannya.
Apa?
Dia jumpa saya semasa krisis kewangan.
Sejak itu, saya tertarik untuk mengetahui semua perkara tentangnya.
Saya nak tahu di mana dia membesar, siapa dia…
Saya tulis semua maklumat itu dalam buku nota saya.
Kemudian saya nampak iklan dalam akhbar
tentang rumah terbuka di alamat sama
dengan tempat dia membesar. Sebab itu saya ke sana.
Saya nampak gambarnya di atas meja di biliknya.
Saya nampak gambar dia.
Saya tak tahu sebab saya ceritakan semua ini.
Saya tak pernah beritahu sesiapa.
Saya orang pertama awak beritahu?
Arnab bernafsu.
Bagaimana rasanya?
Saya rasa lega.
Memang betul.
Hei, Zarah.
Walaupun perkara itu sudah berlaku, awak perlu teruskan hidup.
Jadi lebih baik. Ambil peluang untuk betulkannya.
Awak cakap macam mudah. Ia tak semudah itu.
Tiada siapa cakap ia mudah.
Hai, boleh buat janji temu dengan Julia esok?
Wanita yang hubungi saya tadi.
Suruh dia bawa Ro juga.
- Ayah tahu tak? - Tidak, tapi dah jelas.
- Helo. - Hai.
- Jill. - Hai.
Gembira jumpa awak.
- Awak okey? - Hai, kakak.
- Bila kakak sampai? - Tak lama sangat. Tak apa.
Semua itu barang-barang kakak?
Masuklah. Jangan duduk dalam kesejukan di luar.
Tak guna.
Jadi, awak dah tidur dengan Cecilia?
- Belum. - Kenapa? Dia cantik.
- Kami rakan sekerja. - Kamu boleh bercinta.
- Kakak rasa… - Kakak.
Kami sangka kakak nak datang semasa Tahun Baru.
Kakak tahu. Kakak tak jadi datang.
Tidak.
Kenapa? Ada sesuatu berlaku?
Kakak berhutang dengan kawan, jadi kakak terpaksa bayar balik.
Jika tidak kakak akan kehilangan rumah, jadi ia satu kecemasan.
Kakak nak telefon, tapi telefon kakak habis bateri.
Ya.
Awak nak tahu apa pendapat ayah? Pindahlah semula ke sini.
Apa awak buat di sana? Awak tak perlu tinggal di sana lagi.
- Apa saya nak buat di sini? - Tinggal dengan kami.
Saya tak pasti tentang itu. Awak tak kisah?
Kami perlu kongsi bilik?
- Kita boleh buang barang pejabat. - Tapi itu pejabat kita.
- Mencari kerja pasti… - Kerja apa dia nak buat?
- Apa? Kakak boleh cari kerja. - Pekerjaan memerlukan kelayakan.
- Tak semudah itu. - Terima kasih.
Janganlah rosakkan suasana.
Mari kita ucap selamat sebab kita semua ada di sini.
- Dan kepada ibu. - Ya.
Minum.
Jack cakap dia tidur dengan Cissi dari tempat kerja.
- Betul. - Sudahlah.
Lupakan Cissi. Apa untuk makan malam?
- Ayam badam panggang. - Makanan biasa.
Makanan biasa.
Hai, awak sendirian? Mana Ro?
Dia tak pulang sepanjang malam walaupun dia tahu kami akan ke sini.
Saya dah telefon, tapi dia tak jawab.
Ya, tapi…
Mari kita masuk.
Awak tahu apartmen di sebelah rumah itu?
Ia juga dijual dan harganya lebih murah.
Simpanan kami tak banyak, tapi kami akan gunakannya untuk deposit.
Tidak, jangan buat begitu. Awak perlukan dana kecemasan.
Ia sangat penting.
Ya, tapi itu tak cukup.
Sebentar.
Saya boleh tawarkan kadar faedah sebanyak 1.8 peratus.
Awak boleh mula bayar pinjaman selepas setahun.
Awak tak bekerja semasa cuti bersalin, bukan?
Bagaimana?
Awak pasti?
Ya, saya akan luluskannya dan saya akan jadi penjamin awak.
- Awak boleh buat begitu? - Tak boleh.
Tapi saya dah letak jawatan. Tandatanganlah sebelum saya ubah fikiran.
Ro juga perlu tandatangan.
Baiklah.
Bawa dokumen ini pulang supaya dia boleh tandatangan.
Saya dah letak jawatan.
Syabas. Bagaimana rasa menjadi bekas pengurus?
Bagus. Saya rasa sangat gembira.
Tapi…
- Tapi apa? - Surat ini.
- Saya belum buka lagi. - Ayuh, Zarah.
- Saya tak boleh buat. - Dengar sini.
Buka surat itu supaya awak tahu apa yang berlaku,
atau jangan buka dan teruskan hidup.
Awak perlu buka surat itu sebab awak dah siasat
hidup lelaki itu dan pergi rumah terbuka di rumah lamanya.
- Saya tahu, tapi… - Awak tak boleh larikan diri.
Ada satu lagi perkara yang awak perlu buat.
Apa?
Jumpa saya nanti.
- Saya nak awak buat begitu. - Sudah tentu.
Awak boleh datang sekarang.
Saya sedang bekerja, tapi selepas ini saya akan datang.
- Hai. - Selamat pagi.
Sarapan dah siap. Boleh awak kejutkan Jill?
Baiklah.
Kakak, masa untuk bangun.
Kakak? Ayah dah buat sarapan.
Ayah bakar kedua-dua belah.
Awak nak begitu?
Jill mungkin nak telur rebus.
Jill?
Dia dah pergi.
- Tak mungkin. - Dia tiada di sini, ayah.
- Tentu dia pergi bersiar-siar. - Sudahlah.
- Di mana dompet ayah? - Dalam poket kot.
Dia dah ambil. Ia tiada di sini. Saya dah teka.
Tablet di sini juga dah hilang. Kita perlu telefon dan sekat kad.
Dah banyak kali saya cakap. Kita tak boleh percayakan dia.
- Sekarang kita perlu laporkan dia. - Ayah tak nak laporkan anak sendiri.
Saya akan lakukannya.
Ayah akan cakap ayah yang berikannya.
Ya.
Ayah memang begitu.
Ia…
Maaf kerana mengganggu.
Jack? Julia nak bercakap dengan awak.
Ada sesuatu berlaku? Ia tentang rompakan itu?
Ia tentang Ro. Dia dah hilang.
Malam tadi pun dia tak balik.
Boleh awak bantu saya?
Terjemahan sari kata oleh Atikah Gazzali