NETFLIX PRESENTA
PICOS DOS TROLES ROMSDALEN
Ei, Pequecha, vés?
Ou vas quedar aí colgando?
Ti ten coidado cos ósos, fósil.
Os picos dos Troles.
Lembras o conto?
Papá, xa non creo en contos de fadas.
Pensaba que o adorabas.
Érase unha vez unha voda de troles.
Trece troles emborracharon, esqueceron o tempo,
amenceu e os raios do Sol convertéronos en pedra.
Xa sabes que os contos
teñen algo de verdade.
Só son montañas.
Non o crerás ata velo.
Non é iso o que din sempre?
Pero é ó revés.
Hai que velo para crelo.
Podes velos, Nora?
Si.
Veña, proba.
Non cos ollos.
Co corazón.
Cre.
"Feitos de terra e pedras."
"Corazón envolto en neve.
Os ósos, en xeo."
"Da escuridade abrollaron.
Coa luz encarambelaron."
20 ANOS DESPOIS
COSTA ATLÁNTICA NOROESTE DE NORUEGA
Enténdoo, señor,
pero asegúrolle que o equipo
traballa as 24 horas do día.
Como di? Non o oio.
A cobertura aquí é…
Señor? Ola? Ola?
Vai…
Vai vento e…
Pailán.
Alguén viu a intrépida cazadinosauros?
Está a cavar noutro sitio, Secord.
Noutro máis?
Alá.
Claro que si.
Pensas levantar toda a praia?
Non me gusta esa ollada.
Acabo de falar coa universidade.
Merda.
Mira,
levamos seis meses arriba e abaixo pola costa
sen atopar nada.
Precisamos un pouco de tempo.
Nora, por favor…
Estamos preto. Podo sentilo.
Quédome sen escusas e sen financiamento…
Non. Veña, home.
Que fas?
Se meu pai me ensinou algo,
foi a non perder nunca,
nunca…
a fe.
É unha carallada, non?
Baixa o cú para aquí, Secord.
- Atopamos algo! - Si?
- Nora, atopamos algo, non si? - Si!
Meu Deus! Mira iso!
Da época dos xigantes. É coma un conto de fadas.
Non é un conto de fadas.
Mírate.
Ola, fermoso.
HJERKINN MONTAÑAS DE DOVREFJELL
CONSTRUCIÓN DO NOVO FERROCARRIL DE DOVRE
Que viva a montaña!
ABAIXO O TÚNEL
- Que viva a montaña! - Que viva a montaña!
Traede os explosivos.
Todos fóra!
Que viva a montaña!
Buuu!
- Parade! - Buuu!
Veña, ó choio.
Todos fóra!
CUARTEL DO EXÉRCITO NORUEGUÉS FORTALEZA DE AKERSHUS
Chegou unha mensaxe de actividade sísmica en Dovre.
Onde está Sigrid?
Permiso para enviar un avión a Dovre.
Perdín algo?
BASE AÉREA DE ØRLAND
Corvo 4, listos para o despegue.
Corvo 4 prepardo.
Cuartel, aquí Corvo 4. Achegámonos a Dovre.
Xeneral.
- Xeneral. - Ola.
Cuartel, vedes isto?
Si, seguímolo.
Avisade ó goberno.
RESIDENCIA DA PRIMEIRA MINISTRA OSLO
- Bos días. - Bo día.
Ministra.
Que formal hoxe, Andreas.
O ministro de Defensa informaraa de camiño.
Só temos as imaxes
do avión de exploración do exército.
Miña nai, parece o cráter dun meteorito.
Mandamos un equipo para estudalo.
Alguén máis o sabe?
Teño os medios controlados.
De verdade?
E outra cousa.
O avión de exploración gravou algo nas proximidades.
Aínda non confirmamos se as marcas
están relacionadas co evento.
- Seguimos traballando. - Grazas, Fred.
Que cres que é iso?
Parecen pegadas.
Non.
Non estou cualificado para responder.
Non, pero precisamos a alguén que o estea.
Xeólogos, arqueólogos e biólogos.
Vale. Ólogos.
- Parabéns. - Grazas.
Un discurso!
Discurso!
Vale, vale.
Veña.
Imposible, dixeron.
Absurdo.
Chamáronnos tolas.
- E ti estalo. - Si, un pouco.
Pero esto demostra
que se tes fe en algo…
Tidemann?
Nora Tidemann?
Veño para escoltala de imediato a Oslo.
Que?
É un asunto de seguridade nacional.
- Nora Tidemann? - Si.
Andreas Isaksen, asesor da primeira ministra.
Saben que escarvo fósiles, non?
Non pretendo ser misterioso, pero é que é alto…
Alto segredo. Sóame.
Recibirá máis información pronto.
Iso tamén me soa.
Non chegaba con chamar?
Coido que entenderá a razón.
Isto non é parte da visita guiada oficial.
Star Trek?
É algo entre Sigrid mais eu.
Non o que pensa…
Sacáronme dun proxecto que levo anos financiando e planeando.
Estou a morrer de fame e cansazo. Unha combinación perigosa.
- Os informes indican… - Non me dan unha resposta…
Boas.
Esta é Nora Tidemann, profesora de paleontoloxía.
Paleontoloxía? Iso non é…
Dinosauros?
Si. Ou fósiles.
Extinguíronse hai 65 millóns de anos…
Supoño que podemos quitalos da lista.
Si. Continúe, Lunde.
Antes de nada, quero deixar claro
que aínda non foi posible descartar
ataques militares ou terroristas.
Con todo, os informes indican
que o evento de Dovre é de natureza xeolóxica.
Ademais do cráter da ladeira,
atopamos varias marcas no terreo.
Carso?
Desculpe?
Dolinas.
A auga gotea polas fendeduras
e disolve os depósitos calcarios subterráneos
ata que se derruban.
Tamén poderían ser grandes depósitos subterráneos de gas.
Metano…
Si, como consecuencia do cambio climático.
Haberá que chamar a Greta.
A voadura puido desencadear unha explosión en cadea…
Desculpen.
…que despois…
Perdón.
Están a rirse de min?
Perdoe?
É unha broma?
Asegúrolle que todo isto é real.
Vale.
Pero…
Calquera ve que iso son pegadas.
Non si?
Pisadas.
Pensou a súa mente paleontolóxica algunha criatura en particular?
Non ten moito sentido. As pegadas máis profundas…
Descubrimos algo!
Unha das manifestantes gravou o evento co teléfono.
Non foi sinxelo de piratear. Case imposible,
pero atopei unha porta traseira.
En resumo: bingo.
Que viva a montaña!
Que viva a montaña! Que viva…
Meu Deus.
Que foi iso exactamente?
Ei, Sigrid.
Poderías rebobinalo un pouco?
Reprodúceo desde aí.
Que viva a montaña! Que viva…
Soa coma…
un animal?
Para.
LESJA GUDBRANSDALEN
O paso de Dovre está pechado temporalmente
polas obras do novo ferrocarril de alta velocidade.
A estrada reabrirá pronto.
- Non sei que lle pasa a Solo. - Xa.
Fóiselle.
Pois vaia.
Oddrun.
Que ocorre?
Oddrun!
Ó soto!
Veña!
Afirma que está relacionado con nós?
Falando morfoloxicamente…
Por favor, falen para que os entenda a xente.
Polo que vexo, ten dous brazos e dúas pernas.
E que suxire, miña dona? Que é un xigante?
King Kong, quizais?
Os primates máis grandes que se coñecen só chegaban a catro metros de altura.
Isto parece medir 40 ou 50.
É antinatural.
Ou sobrenatural.
Sábese…
algo máis?
As pescudas non deron resultado.
E cal é o plan?
Imos quedar aquí a botar teorías
ou facemos algo?
Señorita, por favor.
Son catedrática.
Acepto deixar en espera o meu traballo
para axudar en Dovre se é necesario,
pero non vou falar de depósitos de gas co profesor Dolina.
Tidemann.
Agora é asesora científica.
Hai actividade en Lesja. Temos que irnos.
Irnos?
Encargáronme coidar de vostede.
Que a levou a buscar fósiles?
Sempre me gustou a natureza.
Medrei con contos de fadas, lendas e cousas así.
Meu pai era profesor de folclore e dialectos nativos.
Un folclorista. Cría que xa se extinguiran.
A que se dedica súa nai?
Morreu cando tiña dez anos.
Desculpe?
Morreu cando tiña dez anos.
Ah.
Alégrome de que seu pai e vostede se tivesen o un ó outro.
Xa.
Que pasa?
Meu pai ten un gran corazón
e unha imaxinación aínda maior, así que…
Rematou perdendo o contacto coa realidade.
Si?
"Hai que velo para crelo." Sempre o dicía.
Supoño que cría de máis.
Xa.
Eu quería ser autor.
Estou escribindo un libro dun monxe
que pode arrincarse a cabeza, lanzala ós malos e morder…
Meu Deus.
E despois, usa os dedos como dardos…
Profesora Tidemann?
Nora.
Capitán Holm, de Operacións Especiais.
Andreas Isaksen, oficina da ministra.
Benvidos a Lesja.
Esta é a situación.
Algo veu daquela dirección,
cruzou o río e atravesou o val.
As pegadas rematan 20 quilómetros ó sur,
nas montañas.
- De súpeto? - Si.
Algunha outra observación?
Non. Buscamos por todas partes.
Non hai nada.
É vostede paleontóloga?
Paleobióloga.
Xa vexo.
Ten algunha teoría?
Temos un T. rex perdido polas montañas?
Iso está por verse, capitán Holm.
Kris.
Chámame Kris.
Capitán Kris?
Si.
Eu… non podía ver con claridade.
Estaba escuro.
Polas nubes?
Non. Era outra cousa.
Coma se estivésemos na sombra da montaña.
E a montaña se movese.
Foi traumático para Solo.
Foi iso, non si?
Si, foi iso.
Viron algo máis?
Calquera cousa que se lles ocorra.
Síntoo. Aínda estou a papexar.
Non pasa nada.
Moitas grazas.
Había unha cousa…
Era coma…
unha especie de… ouveo.
Que dis?
Non oín ouveo ningún.
Non escoita estas cousas. Ten un audiófono.
Que?
Un ouveo? Era o vento?
Non, máis ben… unha melodía.
Unha triste.
Amoucoume moito.
É coma se unha forza da natureza se volvera tola no val.
Unha forza da natureza bípeda.
Notastes iso?
O que?
O olor.
A natureza?
Si,
pero hai algo…
máis.
Máis natureza?
Si. Hipernatureza.
HIPERNATUREZA
"Hipernatureza".
Que profunda é.
- Que fas? - Luz UV.
Busco rastros biolóxicos.
Ves algo?
Non. Só terra e pedra.
Que pasa?
Non é nada…
Unha vella poesía.
Hai algún plan?
En que pensas?
Dixeras a 20 quilómetros ó sur, non?
Rematan aí.
Non hai máis.
No escáner térmico vese
que non hai sinais de vida.
Nada. Só a montaña.
Algo tan grande non pode desaparecer.
Nin acocharse.
CAMUFLAXE?
Que pensas?
O demo!
- Que pasou? - Pois…
Temos que ir a un sitio.
STEINBUDALEN JOTUNHEIMEN
Ei…
Déixasme que fale eu e…
De aquí non me movo!
Non vou volver!
Non te imos levar a ningures.
Solta a escopeta, papá.
Pequecha?
Podes soltar a escopeta?
Canto tempo.
Si. Estiven ocupada.
Xa.
Quen é o do traxe?
Andreas Isaksen.
Asesor da ministra Moberg.
Si?
Si…
- Vai todo ben? - Ei!
Ei!
Ei, tranquilos!
Este é o capitán Kris... toffer Holm.
El é Tobias Tidemann.
Só é seu pai.
Vale.
Un pracer.
Podemos entrar?
Só quero falar.
E papá…
Podes poñer uns pantalóns?
Fixeches reformas.
Non.
Inverno de 1943.
Os nazis usaron prisioneiros de guerra para construír a liña Nordland ata Bodø.
Hai quen di que pararon os traballos
porque había algo na montaña.
Si? E que atoparon?
Saíu algo.
Si, pero é difícil de demostrar. Era todo un segredo.
Desfixéronse das probas…
Non, papá. Hoxe.
Saíu algo da montaña hoxe.
Seguimos as pisadas
do que sexa, pero desaparecen.
Nada de supersticións, contos de fadas nin fantasías.
Iso acabouse.
Pensei que podías ter algo no teu traballo
que nos leve polo bo camiño.
Coñeces as montañas mellor ca ninguén.
Sabiades que Noruega castigaba coa máxima pena
estar en contacto cos troles ata o 1840?
Troles?
- E se vos dixese que hai mil anos… - Papá.
…había troles en Noruega?
Non quero volver falar disto.
Sabes moi ben que 1000 anos non son nada para a evolución.
Se fosen reais,
teriamos ADN dos seus fósiles desde hai moito tempo.
Saberiamos por que se extinguiron…
Sabemos moi ben por que se extinguiron.
Pola cristianización.
E por que só o sabes ti?
Porque estaba a isto de sacalo á luz cando me encerraron.
Alguén sempre soubo algo. Polo amor de Deus…
Que sabía Kittelsen?
Cometeu este erro tan obvio adrede?
- Que erro? - Cala…
A colección de lendas.
- Todos os mitos e a arte… - Papá.
- Credos para ocultar a verdade. - Papa!
Todos os contos de fadas existen para macelar o seu legado.
Para rirse deles. Foron Asbjørnsen e Moe.
- Ei… - Chamáronos parvos, malvados, miserables.
O ser humano suponse que é mentalmente superior.
Unha mentira moi contada pasa a ser a verdade.
- Un político que o entende. - Como?
Isto é novo.
Deberiamos parar uns minutos.
- Bo plan. - Uns minutos?
Non podemos. Hai que irse, Pequecha.
Non me chames así.
Imos de aventura. Coidado coa cabeza.
Rematan aí.
Estamos aquí, non si?
Correcto.
Vale.
Entón o xigante camiñou dende alí ata aquí.
O xigante?
Podería ser unha ogresa tamén.
Unha ogresa?
Harpías trol.
Unha trol femia.
Cristo bendito.
Ei, esperade. Baixa!
Hai que parar!
Baixa aquí!
Os Tidemann
sodes peculiares.
Sempre foi un pouco… excéntrico.
Unha vez, obsesionouse tanto coa súa investigación
que o despediron.
Estivo nun psiquiátrico.
Xa vexo.
Pensei que estaría algo mellor.
Creo que debería…
- Vai. - Parece boa idea.
Atopaches algo?
Está mal. Todo está mal.
- O que? - O mapa.
A topografía é errónea. Todo está mal.
Velo?
Que?
Mira para nós, Pequecha. De aventura, coma nos vellos tempos.
Isto non é unha reconciliación.
Para que o saibas.
Os ollos relucíanche
cando falaba dos segredos do mundo.
Es tan curiosa coma túa nai.
Que che pasou?
- Medrei. - Non digas iso.
Que cres que andamos a buscar?
Iso só son fantasías.
Os dinosauros tamén se consideraban criaturas fantásticas.
- É antinatural. - É natural.
- Por Deus. - Feitos de terra e pedra.
Saíron das montañas e levantáronse do chan. Ou non?
- Que pasa? - Ese cheiro.
Báñome todos os sábados.
Non.
Ule a hipernatureza.
Hipernatureza?
Hipernatureza.
HIPERNATUREZA CAMUFLAXE?
Papá…
Kris…
Arranca.
Veña!
Chamade a Oslo!
Poñemos a imaxe.
Teñen que ver isto!
Que demo é iso?
CAMPAMENTO MILITAR DE RENA ØSTERDALEN
- Que intenso, non? - Xa.
- Ata o funcionario se emocionou. - É gordo.
Papá, non importa o que pregunten
ou o que digan os soldados,
non digas a palabra "trol", vale?
"Trol"? Que quere dicir con iso?
Non se oe ben?
Non di unha criatura fantástica.
Trol!
É un trol!
Desculpen.
Non sabemos o tipo de criatura
ata que a poidamos estudar ó longo do tempo.
Tempo? Non hai tempo que perder.
Tampouco podemos tomar decisións drásticas.
E que suxire entón? Construír unha igrexa?
- Non entraban nelas. - Desculpe un momento.
Non foi moi boa idea
construír un ferrocarril polas montañas de Dovrefjell!
- Papá. - É unha mofa á natureza.
Pero facédelo…
- Tobias. - …porque podedes.
Nunca parades a pensar se deberiades.
- Que fas? - Axudar.
Non. É coma as reunións da ANPA…
- Rematamos? - A túa profesora…
Se me permiten…
Non é un trasno calquera. É un trol de montaña adulto!
Bóteno de aquí.
- Vinte anos de estudo… - Agora!
…e o tolo son eu?
- Xa me encargo eu. - Boa sorte!
Veña, home!
Sei andar. Soltade.
Primeira ministra.
Só precisamos algo de tempo.
Síntoo, é demasiado arriscado.
Temos que deixalo ás forzas armadas.
Insistes nas teorías de contos de fadas,
pero non era unha criatura fantástica misteriosa
que cheira sangue cristiá e se torna en pedra ó sol.
Se estás tan segura, por que viñeches?
Dá igual. O conto rematou.
Eu volvo ó traballo.
Foi un pracer.
Imaxina que un día espertas e non coñeces nada.
É un mundo novo.
Este trol…
Esta criatura…
Cres que quere estar aquí?
Podemos asustalo con armas.
Abanealo.
Pero Nora, prométoche que a natureza contraataca.
Que queres? Que nos rendamos?
Nin o funcionario o vai facer.
Non…
A aventura acaba de comezar.
Así me gusta.
Kris!
Espera!
Son civís nunha operación militar, Tidemann.
Non sabía que volvíamos a tratarnos de vostede.
Non molestaremos, só vimos observar.
Nin saberá que estamos aquí.
- Coidado por onde vas! - Perdón!
Esquézao.
Ás veces as normas están para rompelas, non?
Kris.
Por favor.
Tidemann.
- Que? - Si?
Se ides vir, tedes que quedar atrás e obedecer as ordes.
Entendido?
- Se Oslo o descobre… - Non por min.
Tranquilo, morrerás antes do amencer.
- Fóra! - Veña!
Veña!
HEIDAL GUDBRANDSDALEN
Damas e cabaleiros,
estamos en directo en Heidal.
Piraña, aquí viquingo.
Estado? Cambio.
Viquingo, aquí piraña. Estamos en posición.
3-Alfa, estado? Cambio.
Viquingo, aquí 3-Alfa. En posición. Cambio.
Recibido.
E agora, que?
Agardamos.
A ver se o entendín. Pode quitar a súa propia cabeza?
Si.
E lanzala á xente para mordela?
Si. E a man tamén.
Pode arrincala e lanzar o puño coma unha bóla de neve.
Vaia. Abraiante.
Que?
Imaxínalos?
Deambulando por aquí en mandas.
Familias.
"Feitos de terra e pedras."
"O corazón envolto en neve. Os ósos, en xeo."
Lémbroo todo.
Os contos que ti e mamá contabades.
E…
o baleiro que deixaban.
Pero tamén lembro…
o que o enchía.
As aventuras de Pequecha e Xigante.
Isto é unha reconciliación?
Reconcilámonos?
Iso é un PVS-31?
Pois o certo é que si.
Xa o sabía.
- Experiencia militar? - Algunha.
Si?
Co Call of Duty.
Sabes, Nora?
Perdíchesnos ós dous…
cando morreu túa nai.
Ti estás aquí.
Un fósil.
Estás a chorar?
Será a alerxia ós piñeiros.
Sabías que son alérxico ó bosque?
A que impresiona?
Parece que estás nun xogo.
3-Alfa a Viquingo. Cambio.
Aquí Viquingo.
Recibido. Preciso o casco.
Afrouxa a correa.
- Au! - Veña.
- Move eses dedos tan gordos. - Ai!
Está aquí.
Podo mirar?
Parou.
Sabe que estamos aquí.
Oslo, aquí Viquingo.
Á espera.
Viquingo.
Ten permiso para disparar.
3-Alfa, aquí Viquingo.
Atacade.
Recibido. Abride fogo!
Pailáns.
Non funciona.
Só o alterades.
3-Alfa, retirada!
Piraña, abride fogo! Repito, abride fogo!
Recibido, Viquingo. 9-8!
Abrimos fogo!
Cubrídevos! Xa chegan!
Retirada!
Correde!
Por aquí!
Santificado sexa o teu nome,
veña o teu Reino.
Perdoa as nosas ofensas
como tamén perdoamos nós a quen nos ten ofendido.
Teu é o reino, teu é o poder
e a gloria por sempre.
Amén.
- Ímoste levar a casa. - Kris!
Nora, o sangue…
Cheiraba o sangue.
Temos que seguir.
- Ei! - Papá!
Tranquilo! Acouga.
Escoita.
Veña.
Acouga.
Tranquilo.
Iso é…
Papá!
Papá?
- Nora… - Estás ben?
Non te movas. Xa vén a axuda.
Nora, víchelo?
- Cala, non fales. - Víchelo.
O palacio…
O rei…
O fogar…
Miña nena…
Cre…
Papá?
Non…
Non.
Non!
AS AVENTURAS DE PEQUECHA E XIGANTE
REINO/PALACIO QUE SIGNIFICA???
FOGAR!
É un robot?
Non, é un mestre zen coa capacidade de manipular o físico.
Vale.
- Ola. - Bos días.
- Ola. - Algunha nova?
Estamos a seguilo cun dron.
Parou nun val.
E?
Van bombardealo.
Que? Outro ataque?
Nora…
Non sabemos que facer.
Mira…
A que nos enfrontamos?
Non sei o que vin nin en que crer.
E se…
E se… que?
Imaxina que…
- os contos son reais. - Oe…
Sufriches moito as últimas 24 horas.
- Eu… - Aí está o erro.
Que?
Teu pai dixera que Kittelsen engadira un erro ó cadro.
Os troles non soportan o sol.
Pero mira.
Camiña en pleno día.
Pois Kittelsen tiña razón.
Por que o dis?
Vímolo de día.
Que outras normas coñecemos dos contos?
Vai en serio?
- Esquecede a luz. - Veña xa…
Medramos con estas cousas. Veña, Andreas.
Non darlles de comer tras medianoite.
- Dicides que é real… - Cruces?
- Os vampiros. - Cruces…
Cruces… Iso é a relixión.
O soldado.
Mira isto.
"Ule a sangue cristiá."
- A cristianización. - Vale.
HUMIDADE - BOLOURO
O plan que suxiren é unha tolería.
Completamente demencial!
- Non podemos traballar con… - Supersticións?
Fantasías?
Estamos a falar en serio?
Os vellos mitos
falan de troles que lanzaban pelouros contra as igrexas.
Odiaban as campás.
Isto vai a mellor.
Ti que pensas, Andreas?
Primeira ministra,
polo que vin ata o de agora,
- non atopamos… - Xeneral.
Permiso para falar?
Adiante, capitán.
Este é un inimigo diferente a calquera que viramos antes.
As armas modernas…
non funcionan.
Estou de acordo coa profesora.
Temos que pensar doutra forma.
Primeira ministra.
Tidemann suxeriu algo radical.
Tanto o capitán Holm coma eu sabemos
que as circunstancias extremas requiren
medidas extremas.
Moi ben.
- Adiante. - Miña nai querida.
Evacuar Gudbrandsdalen
- sería o caos. - Precisamos un plan.
Non podemos…
Está…
Está a moverse ó sueste.
Que hai aí?
PARQUE DE ATRACCIÓNS HUNDERFOSSEN LILLEHAMMER
Mirade.
- Grazas. - Non te afastes, Viktor.
Viktor?
- Klara, ven aquí. - Que pasa?
Thomas, que fas?
Tidemann, que cres que pasará?
Romperase e abrirase?
Marabilloso.
Aquí Hocus 1.
Permanecede en formación. Viramos.
Funciona.
Aquí Hocus 1. Achegámonos.
Viktor!
Hocus 3, pola esquerda!
Socorro!
Hocus 4!
Subide!
Non.
Vistes iso? Salvou o neno.
Chégannos imaxes impactantes de Noruega.
Hoxe estamos en Noruega e a nación entrou en pánico.
Xente fuxindo do que parecía unha criatura xigante.
Pode ser un Godzilla noruegués?
Nin sequera saben que criatura é.
Tiven moito medo.
Gudbrandsdalen destruído.
Soldados por todas partes. Aquí hai un monstro!
Grande destrución.
Rastro de destrución…
Caos total.
Imaxinen as consecuencias se chega a zonas máis poboadas.
Se seguimos as pegadas, parece que vai cara a capital.
O goberno non se comunicou e especúlase
que este incidente está conectado co de onte en Dovre.
Non acadamos o resultado desexado,
mais coido que estamos no bo camiño.
As campás afectárono.
- Temos que afrontar a realidade. - Si.
Unha máquina de matar diríxese á capital.
Sei que temos pouco tempo,
pero se entendemos a que nos enfrontamos
e por que vai cara alí,
podemos descubrir como detelo.
E que cre que é?
Se pensamos coa mente aberta,
que pode ser?
Unha ameaza.
Non me fai falla saber nada máis.
- Hai que detela. E sen maxia. - Primeira ministra.
O incrible non é imposible.
Agradézolle a súa contribución, profesora Tidemann.
Tidemann.
Eu…
Nora?
Ninguén o tería feito mellor.
Creo que é un erro. Para que o saibas.
Capitán Kris.
Se podo facer algo máis, avísame.
Pero sen campás de igrexa.
Tentarei lembralo.
Cortaremos todas as estradas do nordeste.
E se atravesa as barreiras?
Temos alternativas, claro.
Non.
Non? Que quere dicir?
Temos á nosa disposición algúns
mísiles
sen autorización para usalos.
O que suxire vai contra todo o que o exército defende.
Por non falar dos danos catastróficos.
Que tipo de arma é esa?
Por que ninguén me informou?
Estamos traballando en…
Non pode considerar isto.
Por que… segue aquí?
Vaia.
Podes saír da habitación un momento?
Considere isto a miña renuncia.
Perdón.
Nora!
- Xa me encargo eu. - Que fas?
Esqueciches a mochila de Tobias.
Ven comigo. Conduzo eu.
Que pasa?
Van evacuar Oslo.
Meus concidadáns.
Moitos oirían xa as novas das montañas de Dovrefjell
e verían as imaxes de Gudbrandsdalen.
Quizais pensen que son efectos especiais,
pero isto non é un conto.
Pasou de verdade.
Noruega está lista para as maiores crises,
pero nada podería ternos preparado para este inimigo.
Unha criatura descoñecida para a ciencia
saíu á superficie.
Haberá que reescribir a historia.
Pero antes, temos que protexer a xente
e o país.
O goberno, o exército e os mellores científicos
levan traballando para conter a situación
desde os primeiros informes de Dovre.
Lamentablemente, debo informar
de que o noso traballo fracasou.
Cremos que é necesario tomar medidas drásticas
para evitar a perda de máis vidas.
Pídolles
que tomen isto tan en serio coma o goberno e o Parlamento.
Declaro o estado de emerxencia
e ordeno a evacuación inmediata de Oslo e os seus arredores.
Sobrevivimos a grandes crises no pasado.
Aguantamos unidos.
Coidamos uns dos outros.
Con toda a alma, suplícolles agora
que o volvan facer.
E que Deus bendiga…
a nosa patria.
Renuncia…
Díxenlle que renunciaba.
Mais eu nunca renuncio a nada.
Por que non dixen "dimito", coma a xente normal?
Son parvo.
Sinding?
Si, pero non sei que significa.
Díxoo varias veces, pero…
"Sinding? Conserxe."
Será Rikard Sinding?
Quen é ese?
Camareiro do palacio real.
Coñecino unha das moitas veces que fun ó pazo.
SINDING? REINO/PAZO? QUE SIGNIFICA???
O palacio.
Fogar. O rei…
Que pasa?
- Temos que volver. - Volver?
Imos ó palacio real.
Síntoo!
Oficina da primeira ministra!
PAZO REAL OSLO
Alto!
Non se movan!
Vimos en paz.
Mans sobre a cabeza! Dean a volta e volvan ó coche.
- Vimos de parte da PM. - Obedezan!
Non temos tempo para isto!
Último aviso!
Vale, pois témolo.
Volvan ó coche!
Descansen, cabaleiros.
Descansen.
Sinding! Son eu, Isaksen.
Asesor da PM Moberg.
Xa asumira que alguén viría.
Non me sorprende que sexa unha Tidemann.
Tes os ollos de teu pai.
Respectábao moito.
El a min odiábame, pero…
Era un bo home.
Cabezudo coma el só.
Podo contar cos dedos dunha man as persoas vivas
que viron o que vos vou ensinar.
Normalmente insistiría
en que a dama vaia primeiro.
Non o contarei.
Na época, críase que erixir un pazo real
sobre o fogar doutro rei traería sorte.
Case se descubre nos anos 20, durante a construción do metro,
e tamén hai doce anos.
Que acaba de dicir?
O que lle fixemos a Tobias foi cruel,
pero necesario. Síntoo.
Arruináronlle a vida a un home inocente e só pode dicir que o sinte?
Espero que isto lle dea respostas.
Este era o fogar do rei dos troles.
Meu Deus.
Durante a cristianización,
santo Olaf limpou a rexión de todo o incompatible coa nova fe.
Sabía que nada,
nin para os troles,
era máis prezado que…
a familia.
Que lles pasou?
Foi unha masacre.
Pero mantiveron vivo a un dos fillos do rei,
e usárono para chamalo de volta á escuridade,
ás profundidades das montañas de Dovre,
e encerralo alí ata que morrera.
Entón meu pai tiña razón.
O rei tenta volver ó seu castelo.
Quere volver á casa.
Andreas…
Mira.
"Da escuridade abrollaron.
Coa luz encarambelaron."
Non pode ser. Vímolo á luz do día.
Vímolo de día,
pero dáballe a luz do sol?
E iso axuda? Non controlamos o sol.
Cal é o coche máis grande no palacio?
Abran fogo.
O favorito da súa alteza real.
Vale.
Xa temos coche.
Agora precisamos o gas.
Como?
Tidemann.
Como dis?
Un plan?
Destruiranos.
Toda Oslo.
A ministra debe tomar a decisión.
O que sexa preciso.
Matémolo antes de que nos aniquile.
Non o podemos facer nas rúas centrais de Oslo,
pero se o atraemos ás aforas, cara Holmenkollen…
Demasiado lonxe.
Precisamos algo preto, cun camiño sinxelo.
Ekeberg.
Preguntarei a uns colegas da Garda Nacional.
Pero como imos levalo…?
Teño unha idea.
Este é o código:
Un, seis, cero, tres…
sete, seis, nove, nove…
tres, seis, cinco, seis, sete…
Estes códigos:
Un, sete, oito, sete,
seis, oito, tres…
Código verificado.
Iniciando misión de inmediato.
Subide!
Sigmeister, dáme boas novas.
Rompeu as barricadas. Van bombardear a cidade.
- Iso é malo. - Que significa?
- Adeus a Oslo. - Precisamos máis tempo.
Non podes piratear o sistema?
Tan difícil será piratear a rede militar e tomar o control dun avión?
- Síntoo! Só tento… - Non! En serio.
Tan difícil será?
Que?
Vale, entendo.
Faino.
BENVIDOS A OSLO
Se queredes entendelo, facédeo despois.
CAMPOS DE EKEBERG OSLO
Todo listo.
Veña.
O obxectivo aproxímase ó centro.
Cuartel, aquí Corvo 4.
Confirmamos ruta a Oslo.
OBXECTIVO: AEROPORTO_ØRLAND
DEVASA C - ACCESO DENEGADO
"Non podes pasar."
Amir!
Salaam alaikum.
Alaikum salaam, irmán.
- Vaia traballo. - Os recrutas?
A cabalería?
Se sobrevivimos,
déboche unha Pepsi Max e un Toblerone.
Se a túa amiga hacker fracasa…
Se eu son o capitán Kirk, Siggy é Spock.
Nunca me fallou.
Non sabe o que significa a palabra.
Aquí Corvo 4. Obxectivo detectado. Estamos á espera.
Ataquen.
Fágano pedaciños.
Recibido.
Disparando mísil en cinco…
catro…
tres…
dous…
un…
Non! Erro no sistema. Que pasou?
Bingo!
Siggy.
Vale.
Por que non pasa nada?
Perdemos o panel de control.
Cortouse a conexión a Internet?
E se non funciona?
E se estou tola da cabeza?
Coma meu pai.
Nun mundo que toleou, só os chalados están cordos.
E ninguén está tan chalado coma ti, Nora Tidemann.
Grazas…
Creo.
Vale, Andreas.
Agárrate.
Meu Deus.
Hey ho.
Let's go.
Agora!
Vén aí!
Veña, acelera!
- Estado? - En camiño!
Non.
Precisamos tempo.
Non temos máis. Chegamos en 15 minutos.
Ou dez.
Non, Nora…
Non estamos listos.
Soldados!
Reunídevos!
Veña!
Ven unha ameaza desa dirección.
Tempo estimado, dez minutos.
Nunca vistes nada
coma o que vén por ese outeiro.
Vou ser honesto.
É moi probable que a operación non saia ben.
Pero preguntádevos:
quen somos
se nos rendemos sen loitar?
Quen somos se deixamos o medo gañar?
Quen somos se deixamos que esa cousa nos esmague?
Nada diso! Eu digo:
non aquí! Non a nós!
A ponte está pechada!
Non! A cabeza!
Perdemos a cabeza!
Ola, fermoso.
Hora da festa.
Que só…
Abandonado neste mundo.
É coma a historia do trol na ponte.
Pero este non está debaixo, así que é bo momento para arrancar.
Temos conexión?
Non. Algo está a bloquear o sistema desde aquí.
Que fai?
Menos mal que veu, porque alguén está controlando o meu ordenador.
Abrín un correo, sabe? Dun príncipe de Nixeria.
Dáse conta
do que fixo?
Aquí Corvo 4.
Estamos en liña. Novas ordes?
Teñen autorización para atacar.
Recibido.
Rematemos con isto.
Veña!
Temos que saír!
Seguídeme!
Agora!
Nora!
- Amir, estamos? - Aínda non.
Nora!
Agora!
Nora, corre!
Corvo 4 apuntando. Arma cargada.
Aquí Corvo 4, civís detectados.
Repito, civís detectados.
- Aborte. - Aborte.
Non.
Aborte.
Polo amor de Deus.
- Aborte. - Ataque.
Corvo 4, aborte.
Rebente o monstro!
Fágao estoupar!
Que morra!
Repito, aborte.
Abortando misión.
Es xenial!
Algo vai mal.
Que pasa?
Funciona.
Está a matalo.
Non era o plan?
Así non.
Nora?
Nora Tidemann!
Tes que paralos!
Parade!
Tes que irte!
Vaite de aquí!
Amir.
Tranquilos.
Só…
Volve ás montañas!
Por favor!
Volve onde é seguro!
Non te perseguiremos. Vaite!
Non van volver xogar a Copa de Noruega aquí.
- Tío. - Tío.
Ti que cres?
"Outeiro Dovre"?
"Toutizo Tidemann"?
"Penelo do trol"?
"Rocha de Tobias."
Esa gústame.
Quédalle ben o ollo morado.
Profesora Tidemann.
Non sei que dicir.
Non…
Primeira ministra, quero deixar claro
que só renunciei ó traballo, non me rendín.
Berit, vou ser escritor!
Cres que haberá máis?
No máis profundo dalgunha cova?
Subtítulos: Marcos Carou Balado