(ตัวละคร ชื่อ สถานที่ อาคาร ทรัพย์สินทั้งหมดถูกแต่งขึ้น)
(หากคล้ายคลึงกับสิ่งใด ถือเป็นความบังเอิญโดยมิได้เจตนา)
(อย่าเลียนแบบ การแสดงโลดโผนที่บ้านหรือที่อื่นๆ)
(รับชมเพื่อความบันเทิงเท่านั้น)
(มหาวิทยาลัยวิจัยบังคาลอร์ 1942)
ความคิดใหม่ทุกความคิด ดูจะเป็นไปไม่ได้ในตอนเริ่มต้น
ความคิดว่ามนุษย์บินได้ ดูจะเป็นไปไม่ได้สำหรับเรา
ก่อนมีการประดิษฐ์เครื่องบิน
หรือความคิดเรื่อง การติดต่อกันทางโทรศัพท์
แม้จะอยู่ห่างกันหลายกิโลเมตร
หรือการประดิษฐ์ไฟฟ้า
ผมเชื่อจริงๆ ว่า วิทยาศาสตร์ไร้ขีดจำกัด
คุณจะบอกว่าในกระบวนการนี้
ผู้บริจาคจะเป็นผู้ชาย ไข่จากผู้หญิง
และถูกนำไปใช้โดยหญิงอีกคนเหรอ
มันเป็นไปได้จริงๆ เหรอ
แน่นอน เป็นไปได้
จำคำผมไว้ ถ้าการวิจัยของผมสำเร็จ
จะไม่มีพ่อแม่ที่ไม่มีลูกอีกต่อไป
แต่เด็กคนนั้นจะมีเลือด ของหญิงอีกคนใช่ไหม
แล้วเรื่องสายเลือดล่ะครับ
สายเลือด
ดร.พิลไล…
ประวัติศาสตร์เป็นพยานว่า พี่น้องแท้ๆ หักหลังกัน
ลูกชายจับพ่อขังคุกเพื่อชิงบัลลังก์
ไม่มีสิ่งใดรับรองได้ว่า เลือดเนื้อเชื้อไขคุณ
จะทำตามประเพณีของตระกูล
หรือเป็นคนดีในสังคม
ไม่
(ออกจากอินเดีย)
ผมชื่อดร.รอย จัมนาดัส
สถานเลี้ยงเด็กกำพร้านี้ไม่ใช่ของผม แต่เป็นบ้านหลังเดียวที่ผมรู้จัก
และนั่นคือจอย
จอย จัมนาดัส
ผมกับจอย
เป็นเด็กที่โชคร้ายที่สุดในกลุ่ม
เราไม่ถูกรับเลี้ยง
ยังไงก็ตาม
ตอนนี้เราทั้งคู่ ดูแลสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า
และพวกเด็กกำพร้า
รอย
อ้าว จอย
สัมมนาที่มหาวิทยาลัยเป็นไงบ้าง
ก็เรื่องเดิมๆ
นายดูมีความสุขนะ เกิดอะไรขึ้น
คุณและคุณนายเชนอย
และเทพ โชฮัน
พร้อมที่จะ
รับเลี้ยงเอยกกำลังสอง กับบียกกำลังสอง
- ข่าวดีนี่ จอย - ใช่
นี่คือคู่แฝดเอยกกำลังสอง
ส่วนนี่คือคู่แฝดบียกกำลังสอง
มีคนทิ้งพวกเขาไว้ที่ประตู สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าสองสามวันก่อน
ตอนนี้ข่าวดีก็คือ
เราเจอครอบครัวดีๆ ที่พร้อมรับเลี้ยงเด็กๆ เหล่านี้
(ก่อตั้งปี 1870 สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าจัมนาดัส)
แต่แล้วความคิดก็ผุดขึ้นมา
เด็กเหล่านี้ช่วยพิสูจน์
ทฤษฎีของผมให้โลกเห็นได้
ทำอะไรของนายน่ะ รอย
จากนี้ สองคนนี้ จะอยู่บังคาลอร์ในฐานะพี่น้องแท้
และสองคนนี้จะอยู่ในอูตี ในฐานะพี่น้องแท้
นายจะแยกฝาแฝดเหรอ
นี่มันเกี่ยวกับทฤษฎีของนายไหม
มันไม่ถูกต้องนะ
จอย ฟังฉันก่อนสิ
ได้โปรด จอย
แม้ไม่ใช่สายเลือดเดียวกัน เมื่อโตมาในครอบครัวเดียวกัน
รักกันมากกว่าพี่น้องแท้ๆ
และขยัน น่านับถือ
โลกจะเข้าใจว่านายพยายามจะพูดอะไร
การเลี้ยงดูนั้นสำคัญกว่าสายเลือด
ไม่ต้องห่วง ฉันจะเฝ้าดูพวกเขาเอง
และบอกความจริงพวกเขา
ตอนพวกเขาอายุ 30
และ 30 ปีต่อมา ตอนที่พวกเขาพบว่า
นายทำการทดลองกับพวกเขา
พวกเขาต้องเผชิญกับอะไร
ไม่ต้องห่วง ฉันจะดูแลทุกอย่างเอง
ทีนี้ นายคิดว่าไง
ถ้านายยังอยู่ในอีก 30 ปีนะ
ได้ยินไหม
ฝาแฝดคู่แรก ถูกคุณและคุณนายเชนอยรับเลี้ยง
พวกเขาเป็นผู้ประกอบการ อุตสาหกรรมชื่อดังจากบังคาลอร์
ฝาแฝดคู่ที่สอง ถูกเทพ โชฮันรับเลี้ยง
เขาเปิดคณะละครสัตว์ในอูตี และเคยเป็นคนไข้ของผม
และนี่คือตอนที่เรื่องเริ่มน่าสนใจ
เรามีความสุขที่ได้เป็นพ่อแม่ เพราะคุณสองคน
เราจึงจะตั้งชื่อพวกเขาตามพวกคุณ
รอย
และจอย
รอย
และจอย
แต่…
เจ็ดปีผ่านไป
เด็กๆ มีความสุขในบ้านใหม่
ผมไปพบพวกเขาเป็นประจำ และทำให้กรณีศึกษาของผมหนักแน่นขึ้น
และแล้ววันหนึ่ง…
นี่! หลบเร็ว!
(คณะละครสัตว์จูบิลี)
จอย!
ทุกคนที่เห็นต่างประหลาดใจและตกใจ
เพราะกระแสไฟฟ้าไม่มีผลกับรอยเลย
แต่ดูสิ่งที่เกิดขึ้นกับรอย ในบังคาลอร์
เมื่อสองนาทีก่อน
(กระแสไฟฟ้าคืออะไร)
เธอทำอะไรน่ะ
รอย…
ตอนที่เธอสัมผัสสายไฟนั่น
เธอไม่รู้สึกถึงกระแสไฟฟ้าเลยใช่ไหม
ไม่ครับ ไม่รู้สึกอะไรเลย
ไม่รู้จะพูดยังไงดี คุณหมอ
เราตกใจกันมาก
- เกิดเรื่องเมื่อไหร่ - เมื่อวาน
ประมาณบ่ายสอง
- บ่ายสอง - ค่ะ บ่ายสองพอดี
ทีแรกฉันนึกว่าเขาแกล้งอำเล่น
แต่พอฉันแตะตัวเขาเท่านั้นแหละ
ฉันก็ถูกไฟช็อต และมันรู้สึกเหมือนไฟ 440 โวลต์
เขามีกระแสไฟฟ้าผ่านตัว
เธอจำอะไรได้ไหม รอย
จำไม่ได้ครับ
เกิดอะไรขึ้นกับรอยลูกฉันคะ
ปาฏิหาริย์
ผลจากกระแสไฟฟ้า
ผ่านตัวรอยไปปรากฏที่รอยอีกคน
มันเป็นไปได้ยังไง
เราควรเรียกมันว่าอะไร
ปาฏิหาริย์ไง จะเรียกอะไรได้
แต่รอยทั้งสองคนก็พิเศษจริงๆ จอย
เทพและภรรยา เสียชีวิตในอุบัติเหตุทางถนน
รอยกับจอยตัดสินใจ รับช่วงต่อคณะละครสัตว์ทันที
รอยใช้ความสามารถพิเศษของเขา เป็นฉากปิดท้ายของคณะละครสัตว์
โดยไม่รู้เลยว่าในไม่ช้า
เขาจะมีชื่อเสียงในอูตี ในฐานะมนุษย์ไฟฟ้า
(คณะละครสัตว์จูบิลี)
และบัดนี้ ก็ถึงเวลาที่ทุกท่านรอคอยแล้ว
ขอเชิญ
กระแสร้อนแรงแห่งอูตี
โปรดปรบมือต้อนรับ
หนึ่งเดียวที่เราต่างชื่นชอบ
ผู้เป็นที่รักของคุณ
มนุษย์ไฟฟ้า!
รอยทำการแสดงได้ดีในอูตี
ทีนี้มาดูสิ่งที่เกิดขึ้น กับรอยในบังคาลอร์
เมื่อสองนาทีก่อน
- ทุกทีเลย - นี่ รอย กำลังจะโทรหาพอดี
นี่คือนิยายเขย่าขวัญล่าสุด ของพันเอกวิกรานต์ฉบับแรก
สำหรับนาย
- ขอบใจ แอนนี่ - นายจะบ้าเหรอ
ฉันไม่อยากโดนไฟช็อตตาย
ไม่เป็นไร แอนนี่
เขาไม่ได้ช็อตคนตลอดหรอก
- หมุนไปรอบๆ กันเถอะ - รอย!
- บรรยากาศร้องเพลงเป็นใจ - รอย!
- หมุนไปรอบๆ กันเถอะ
นี่แหละชีวิต
หมุนไปรอบๆ กันเถอะ
- บรรยากาศร้องเพลงเป็นใจ - รอย!
- หมุนไปรอบๆ กันเถอะ - นี่!
- พี่ชาย! - นี่แหละชีวิต
ชีวิตก็คือการเต้นรำ ที่รัก
- ชีวิตก็คือการเต้นรำ ที่รัก - รอย นายโอเคไหม
หมุนไปรอบๆ กันเถอะ บรรยากาศร้องเพลงเป็นใจ
หมุนไปรอบๆ กันเถอะ
- นี่แหละชีวิต - ออกไปซะ!
(มุมจังหวะดนตรี)
นี่! ระวัง!
ฉันบอกแล้วว่าอย่าสวมเสื้อสีแดง
ดูสิว่าเกิดอะไรขึ้น
การช็อตที่คาดเดาไม่ได้ ทำให้ห้องสมุดสั่นไปหมด
และแอนนี่ผู้น่าสงสาร
ฉันขอโทษเธอจากใจจริงแล้ว
ยังไงซะ ส่วนที่ดีที่สุด
คือฉันได้นิยายเขย่าขวัญล่าสุด ของพันเอกวิกรานต์ฉบับแรกมา
รู้ไหมว่าความฝันของฉันคืออะไร
ฉันอยากเจอพันเอกวิกรานต์ และ…
และอะไร
รอย!
รอย เป็นอะไรไป
จอย สองสามวันมานี้ ฉันรู้สึกเหมือนมีคนสองคนคอยตามฉัน
- และฉันว่าฉันเห็น… - ไม่มีใครตามนายหรอก
ฟังคำแนะนำของฉัน และเลิกอ่านนิยายของพันเอกวิกรานต์
จะได้หายป่วยจากการเป็นคนขี้ระแวง
ไปกันเถอะ
ทีนี้ถ้าคุณสงสัยว่า พันเอกวิกรานต์คือใคร
คำตอบก็คือเขาเป็น ภรรยาของรอยอีกคนที่อยู่ในอูตี
และชื่อจริงของเธอคือมาลา
เพราะความกลัวว่านิยายจะล้มเหลว
มาลาจึงใช้นามแฝงว่าพันเอกวิกรานต์
แต่นิยายของเธอเป็นที่นิยม
พันเอกวิกรานต์กลายเป็นคนดัง
และโดยบังเอิญ
พี่สามีของเธอก็เป็นแฟนตัวยง
มาลา
ดูสิใครมาหา
- นมัสเต - นมัสเต
ขอพระเจ้าอวยพรนะ
- ลุงสบายดีไหมคะ - สบายดี
งานเขียนเป็นไงบ้าง
- ไปได้สวยค่ะ - เหรอ
นิยายใหม่ของฉันวางแผงวันนี้
และเธอขายได้หนึ่งพันเล่มแล้วด้วย
- ยอดไปเลย - นมัสเต คุณหมอ
นมัสเต
มื้อค่ำพร้อมแล้ว กินด้วยกันสิคะ
เราจะไปล้างหน้าล้างตาก่อน
- โอเค - เดี๋ยวมานะ
ลุงคะ จำได้ใช่ไหมว่า ต้องคุยกับรอยวันนี้
- จำได้ ไม่ต้องห่วงนะ - ขอบคุณค่ะ
โรตีสี่แผ่นเองเหรอ
- ไม่เอาน่า กินอีก - ไม่ดีกว่าป้า ผมคุมอาหาร
รอย
ใกล้ถึงวันครบรอบ แต่งงานห้าปีของนายแล้ว
จะให้อะไรเป็นของขวัญมาลาล่ะ
ผมกำลังคิดอยู่
มาลาแก้ปัญหานั้นให้นายแล้ว
- จริงเหรอครับ - ใช่
เธออยากให้พวกนาย
ไปสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าจัมนาดัส ในบังคาลอร์กับฉัน
ที่แท้ก็เรื่องนี้เอง
ผมเสียใจ แต่…
ผมไม่อยากรับเลี้ยงเด็ก
แต่รอย
ฉันอยากรับเลี้ยงเด็ก
มาลา ทุกอย่างราบรื่นดีแล้ว นิยายคุณ คณะละครสัตว์เรา
ทำไมเอาแต่ยืนกรานจะทำแบบนี้
คุณรู้เหตุผลดี
มาลา
ไอ้ลูกชาย ทำไมไม่เห็นด้วยกับมาลาล่ะ
ลุง ผมเชื่อว่า…
สายเลือดของคนคนหนึ่ง จะกำหนดลักษณะนิสัยของพวกเขา
ดูจอยกับผมเป็นตัวอย่าง
คณะละครสัตว์ที่พ่อทิ้งไว้ให้ ผมกับจอยทำงานทั้งวันทั้งคืน
งานหนักและทุ่มเท เราผ่านความยากลำบากมากมาย
เพื่อดูแลคณะละครสัตว์ ให้เติบโตและประสบความสำเร็จ
เราคงความน่านับถือ ที่พ่อมีไว้ในเมือง ทำไมน่ะเหรอ
เพราะเรามีสายเลือดเดียวกัน
ผมจะไปคาดหวัง
ความเคารพจากลูกเลี้ยงได้ยังไง
เด็กนั่นจะเป็นสายเลือดของคนอื่น
ผมจะเชื่อได้ไงว่า…
เด็กนั่นจะทำให้ความฝันของผม เป็นจริงแบบที่ผมทำให้พ่อ
ลุงเป็นหมอนะ
ลุงคงคิดว่าผมมันไร้เหตุผล
แต่นี่คือสิ่งที่ผมเชื่อ
เลือดย่อมข้นกว่าน้ำ
โอเค ค่อยคุยเรื่องนี้วันหลัง
ไปคุยปรับความเข้าใจกับเธอก่อนเถอะ
เลือดงั้นเหรอ
เขายังไม่รู้หรอก แต่ในไม่ช้าเขาก็จะรู้
ว่าความสัมพันธ์ไม่ได้ถูกกำหนด ด้วยสายเลือดแต่เป็นการเลี้ยงดู
ทำไมเอาความโกรธไปลงกับอาหารล่ะ
คุณก็รู้ว่าผมไม่ชอบทะเลาะกับคุณ
และคุณรู้ว่าหมอบอกเราว่ายังไง
ฉันไม่มีวันได้เป็นแม่คน
ไม่…
ถ้าเรามีลูกไม่ได้ ก็ช่างมันปะไร
มีคู่รักมากมายที่ไม่มีลูก แต่ก็ยังมีความสุข
แต่ฉันไม่มีความสุข รอย
ฉันรู้ว่าคุณรักฉันมาก
แต่ถึงคุณจะรู้
ฉันคงไม่ยืนกรานขนาดนี้ ถ้าไม่ได้คิดให้ดีแล้ว
ไปสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า กับฉันสักครั้ง
ฉันมั่นใจว่า มุมมองคุณจะเปลี่ยนพอได้เจอเด็กๆ
แค่ครั้งเดียวเอง
ก็ได้
ในวันครบรอบ เราจะไปสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าจัมนาดัส
ไม่เปลี่ยนใจทีหลังนะ
ไม่
รักคุณจัง
ลุงหมอ ของหวานพร้อมแล้วนะ
กำลังไป
คุณเห็นไหมว่าเขาให้สัญญาไวขนาดไหน
ผมก็ไม่รู้ว่าเขาจะรักษาสัญญาได้ไหม
จะว่าไป รอยที่อยู่บังคาลอร์ ก็ไม่ต่างกันนัก
เขาสัญญาว่าจะไปเจอพินทุ แต่ก็ไปสายเหมือนเคย
อ้าว ขอโทษที ผมลืมแนะนำให้รู้จักพินทุใช่ไหม
ขอแนะนำเลยแล้วกัน เพลงมา
ความรักของเธอทำให้ฉันนอนไม่หลับ
ฉงนยิ่งนักว่าฉันจะรอดได้อย่างไร
ความรักของเธอทำให้ฉันนอนไม่หลับ
ฉงนยิ่งนักว่าฉันจะรอดได้อย่างไร
สายตาฉันบอกเป็นนัย
เธอต้องสัญญากับฉัน
เธอได้ยินหัวใจฉันดังซ้ำๆ
ตั้งใจฟังสิ
ฟังทำนองความรักของเธอที่ซ่อนในใจฉัน
ตั้งใจฟังสิ
ฟังทำนองความรักของเธอที่ซ่อนในใจฉัน
รักแท้จะไม่เกิดขึ้นอีกแล้ว
หัวใจที่น่าสงสารของฉันยืนยัน
ว่ามันต้องเป็นเช่นนี้
เราสองต้องได้เคียงคู่
ในตอนนี้และตลอดไป
ที่นี่หรือที่นั่น ไม่ว่าที่ใดที่ก้าวไป
เธอคือโชคชะตาของฉัน รู้ไหม
ในตอนนี้และตลอดกาล
ฉันต้องเป็นของเธอ ฉันสัญญาว่าเราจะได้คู่กัน
ตั้งใจฟังสิ
ฟังทำนองความรักของเธอที่ซ่อนในใจฉัน
ตั้งใจฟังสิ
ฟังทำนองความรักของเธอที่ซ่อนในใจฉัน
ฉันคือผืนน้ำ เธอคือเกลียวคลื่น
สายสัมพันธ์นี้เก่าแก่และรุนแรง
เรื่องราวของเราอยู่เหนือวันเวลานี้
เธอคือคู่แท้ของฉัน
นี่คือยุคที่บ้าคลั่ง
ฉันอยากใช้ชีวิตที่เหลือไปกับเธอ
เธอส่งผลกระทบต่อฉัน
ตอนนี้โลกจึงดูแปลกไป
ยอดรักของฉัน
ฟังคำอธิษฐานของฉัน
ตั้งใจฟังสิ
ฟังทำนองความรักของเธอที่ซ่อนในใจฉัน
ตั้งใจฟังสิ
ฟังทำนองความรักของเธอที่ซ่อนในใจฉัน
ชอบมาก สุดยอด
- เขาน่ารักมาก - เขาเท่เกินไปแล้ว เท่เกิน…
หันไป เจ้าโง่
ดูสิ นั่นพวกที่คอยตามฉันไง
อะไรนะ
(ผมชื่อจอห์นนี่)
รอย!
- รอย! - รอย!
พ่อคะ
- พ่อเหรอ - นั่นพ่อฉันเอง
- พ่อคะ เป็นอะไรหรือเปล่า - พ่อเหรอ
- พ่อโอเคไหม - พ่อเหรอ
รอย!
ไร ซาฮับ! หยุดนะ!
รอย!
นี่! หยุด!
หยุดสิ ได้โปรด!
รอย!
คุณไม่เป็นไรใช่ไหม
ฉันไม่เข้าใจเลย
อะไรครับ ไร ซาฮับ
นายไม่มีสวิตช์ซะหน่อย
แล้วนายเปิดมันได้ยังไงตอนที่เจอฉัน
ฉันเปิดนายได้ยังไง
เรื่องมันยาวค่ะพ่อ ไว้จะเล่าให้ฟังทีหลังนะคะ
ก็ดีกว่าไม่เล่านะ
แม้แต่ผมก็ไม่เข้าใจเรื่องหนึ่ง ไร ซาฮับ
อะไร
ทำไมสองสามวันมานี้คุณถึงคอยตามผม
เพราะนายคบหา
กับลูกรักของฉันมาพักหนึ่งแล้วน่ะสิ
และในฐานะพ่อ มันเป็นหน้าที่ที่ต้องสืบดู
ว่านายทำอะไร นายไม่ทำอะไร
เพราะอย่างนั้น
ฉันถึงได้ตามสืบเรื่องนี้
ด้วยกันกับเปรม ที่เป็นผู้จัดการของฉัน
ที่จริงแล้ว คุณลุง ผมอยากพบคุณด้วยเหตุผลบางอย่าง
เรื่องก็คือ ผมกับพินทุรักกันจริงๆ
และเราอยากแต่งงาน
ไร้สาระ!
รับไม่ได้!
แต่พ่อคะ หนูรักรอยมากนะ
การสมรสควรทำระหว่างคนระดับเดียวกัน
และจะบอกอะไรให้เอาบุญนะ ไอ้คุณใครก็ไม่รู้
ฉันคือริชชี่ ริชของเมืองนี้
อธิบายให้ไอ้ยาจกคนนี้ฟังสิ
ด้วยความเคารพ คุณลุง เรามาจากครอบครัวที่มีอิทธิพล
เรามีเงิน
มีธุรกิจ บ้านพักตากอากาศ รถยนต์ คนใช้
แค่ฉี่ลงทะเล ไม่ทำให้เกิดสึนามิหรอก ไอ้ลูกชาย
พ่อคุณประหลาดมาก
หุบปากเลย เจ้าอ้วน
นายมันจนและประหลาด
ส่วนฉันประหลาดและรวย
ขอโทษทีนะลุง เรามาจากครอบครัวที่มีอิทธิพล
ใช่
ผมมั่นใจว่าคุณต้องเคย ได้ยินชื่อแม่ผม ศกุนตลา เทวี
ศกุนตลา เทวี
ศกุนตลา!
- ฉันว่าเขารู้จักแม่นะ - ใช่
ดูความตื่นเต้นของเขาสิ เขาเต้นไม่หยุดเลย
คุณลุง คุณควรมาเต้นที่บ้านเราแบบนี้
เพื่อสรุปงานแต่งงานพวกเขานะ
ฉันคิดว่าเขาร้องไห้นะ
พูดด้วยความตื้นตันใจ พ่อที่ลูกสาวกำลังจะแต่งงาน
ย่อมร้องไห้อยู่แล้ว ใช่ไหม
เจ้าโง่!
ลูกรัก มือพ่อ!
มือพ่อ! เปรม เปิดประตูที!
พ่อคะ เป็นอะไรหรือเปล่า
ไอ้ลูกชาย…
บอกแม่นายว่า ไร ซาฮับจะไปหาพรุ่งนี้นะ
เธอแค่เปิดประตูทิ้งไว้ก็พอ
เปิดประตูทิ้งไว้เหรอ
- ทำไม - เพราะว่า…
ฉันกดออดไม่ได้แล้ว
ขอพูดอะไรได้ไหม ไร ซาฮับ
เขาดูเป็นเด็กดีนะ
มาจากครอบครัวที่มีเกียรติ
เราสงสัยเขาโดยไร้เหตุผล
ตาสวยๆ ของฉันหลอกฉันไม่ได้หรอก เปรม
ฉันแน่ใจว่าเห็นรอยในอูตี
กับหญิงอื่น
บางทีตาสวยๆ ของคุณ อาจหลอกคุณในครั้งนี้
ฉันต้องรู้ให้ได้ว่า สิ่งที่เห็นมันจริงหรือหลอก
แต่ก่อนอื่น
เราควรไปพบแม่ไอ้หนูนี่ก่อน ศกุนตลา เทวี
ฉันประหม่ามากเลย
พวกท่านจะคุยอะไรกันนะ
บ้านหลังใหญ่โตจริงๆ ศกุนตลา เทวี
- ขอบคุณ - ดูรอยสิ
คุณดูไม่ออกหรอกว่าเขาอยู่บ้านหลังโต
ดูพินทุสิ
ใครจะไปคิดว่าคุณคือพ่อเธอ
เชิญทางนี้ค่ะ
นี่เป็นคำชมใช่ไหม
คงใช่ครับ ทางนี้
ไปกันเถอะ
ว่าแต่ว่า
คุณรู้ราคาของบุหรี่นี่ไหม
มันประเมินค่าไม่ได้
เพื่อนสมัยเด็กของผม
สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ พระราชทานให้ผมโดยเฉพาะ
ส่งตรงจากลอนดอน
อยากลองไหม
พ่อคุณพูดอะไรน่ะ พินทุ
ฉันขอโทษ
ทั่วโลกต่างรู้จักผม
ในนาม ไร พหาทุร
ไม่งั้นคุณจะชื่อว่าอะไร
แน่นอน ไร พหาทุรไง
เธอพยายามเล่นมุกตลกแถมทำตัวน่ารัก
พินทุลูกสาวคุณต่างหากที่น่ารัก
รอยพูดถึงเธอไม่หยุด
ใช่ไหมล่ะ
เพราะตรงข้ามกับชื่อเธอ
พินทุไม่ใช่จุด
เธอคือจุลภาค
แต่ก่อนจะตกหลุมรัก มันมีสิ่งสำคัญที่ต้องรู้
ถึงความแตกต่างระหว่าง
สถานะครอบครัวของหญิงกับชาย
แต่ใครจะอธิบาย ให้เด็กพวกนี้เข้าใจได้
ใช่ไหม คุณศกุนศุกลา
คุณศกุนตลา
คุณพูดเรื่องความต่างอะไร
อย่าให้เด็กๆ มายุ่ง และบอกมาว่าเราต่างกันตรงไหน
มันคือความต่างระหว่าง
ความรวยกับความมั่งคั่ง
มันน่าแปลกใจมาก ที่ถึงจะอยู่เมืองเดียวกัน
แต่เราไม่เคยเจอกันเลย
ทำไมกันนะ
เพราะบรรพบุรุษเราสอนให้เรา
คบหากับคนระดับเดียวกันเท่านั้น
ขอบอกเลยว่า วันนี้พวกท่าน คงตกใจจนต้องลุกจากหลุม
แม่ครับ…
หยาบคายจริงๆ
ฉันชอบพินทุ
เราจะสรุปวันแต่งงาน หลังหาฤกษ์ให้พวกเขาแล้ว
- โอเคไหม - งั้นโอเค
ผมจะไปขอให้ธนทุ นักบวชโบราณมาหาเราพรุ่งนี้
พรุ่งนี้ไม่ได้ คุณลุง
พรุ่งนี้มันเป็นอะไร ไอ้ลูกชาย
พรุ่งนี้เราต้องไปทำงานสำคัญในอูตี
- อูตี! - อูตี!
เขาเป็นอะไรไป
เขาเพิ่งนึกได้ว่า เขาต้องไปอูตีพรุ่งนี้
- พรุ่งนี้ผมต้องไปอูตีเหรอครับ - ใช่
อูตี คุณมีธุระอะไรที่นั่นล่ะ
ลุงกับป้าผมติดเตียง
ถ้าพวกเขาตัดสินใจจะอยู่ในเตียง งั้นก็เป็นปัญหาของพวกเขา
ไอ้ลูกชาย เจ้ากรดไขมัน
เขาหมายถึงพวกนั้นไม่สบาย เขาเลยต้องไปอูตี
เขาอาจประหยัดเงินได้ ถ้าติดรถไปกับพวกนายนะ
ก็ได้ เจอกันนอกโรงหนังอพอลโล คืนพรุ่งนี้ตอนสามทุ่มนะ
เราจะไปด้วยกัน
โอเคไหมนะ
สวัสดีครับ คุณศกุนตลา
ฉันมีข่าวดีมาบอกค่ะ คุณหมอ
เราสรุปงานแต่งงานของรอยได้แล้ว
ยินดีด้วยนะครับ เป็นข่าวดีจริงๆ
ว่าแต่ รอยอยู่ไหน
รอยกับจอย เพิ่งออกเดินทางไปอูตี คุณหมอ
อูตีเหรอ
- ไปอูตีทำไม - ไปสรุปข้อตกลงไร่ชาค่ะ
เป็นอูตีได้ไง ผมหมายถึง พวกเขาจะไปยังไง
นั่งรถไฟไปค่ะคุณหมอ
ขบวนของพวกเขา ออกไปสักพักแล้ว มีอะไรเหรอคะ
ไว้ผมจะโทรกลับทีหลังนะ ขอบคุณ
คุณรู้ความจริง ผมรู้ความจริง แต่พวกเขาสี่คนไม่รู้
พระเจ้า
ถ้าพวกเขาทั้งสี่คนเจอกันในอูตีล่ะ
มันชัดเจนว่า ผมต้องไปรับมือกับสถานการณ์ที่นั่น
อูตี
(โรงแรม)
แมงโก้ ชิกกี้ เร็วเข้า รถไฟจะออกแล้ว
- จอดก่อน! - หยุดรถไฟ!
(ชั้นหนึ่ง)
โธ่ พวกมันหนีไปได้
ไม่เป็นไรหรอก คุณคุรุจี
ผมคว้าเงินที่พวกมันขโมยมาได้
แต่พวกมันหนีไป พร้อมปืนฉัน เรื่องนั้นจะว่ายังไง
แล้วตอนนี้เราควรทำอะไร
ตำรวจในอูตีชื่อวิกรม เป็นรุ่นน้องฉัน
ฉันจะโทรไปแจ้งเขา
ให้เตรียมพร้อมต้อนรับพวกมัน
เมื่อรถไฟไปถึงอูตีในตอนเช้า
เราเสียกระเป๋าเงินนั่นไปเพราะนาย
บอกกี่หนแล้วว่า ให้ลดไอ้หนังหย่อนๆ นี่ลง
ตำรวจนั่นชนะฉันและแย่งกระเป๋าไปได้
นี่ ฉันได้รับการฝึก โดยผู้เชี่ยวชาญ รู้ไหม
ดู ฉันขโมยปืนตำรวจมา
อย่าตื่นเต้นเกินไป
ฉันโทรทางไกลหาอาจารย์ของฉัน พอลสัน ดาด้า
และบอกเขาว่า
"ผมจะปล้นที่ทำการไปรษณีย์
และให้คุณห้าหมื่น เป็นของขวัญวันเกิด"
รู้ไหมเขาดีใจขนาดไหน
แต่ตอนนี้ เขาต้องเสียใจพอรู้ว่าฉันไม่มี
ของขวัญวันเกิดให้
เราจะทำยังไงดี โมโม ไบ
เราต้องหาเงินให้ได้
ก่อนไปถึงอูตี โอเคไหม
- โอเค - ขอโทษครับ
- ไม่เป็นไรๆ - ขอประทานโทษ
- ใช่ ตามสบาย - ขอประทานโทษ
นี่ เขาเหมือนสุนิล ทัตต์เลย ว่าไหม
จอย
- ทำอะไรน่ะ - นับเงินไง
ฉันสงสัยว่าเรามีเงินครบห้าแสนไหม
นี่ไม่ใช่ที่นับเงินนะ
ขอบคุณพระเจ้าที่ไม่มีใครเห็น
นายจะบ้าเหรอ
นายก็หวาดระแวงตลอด
แมงโก้ ชิกกี้ เรามีเงินแล้ว
- โมโม ไบ เราต้องการแค่ห้าหมื่น - ใช่
แต่ได้ถึงห้าแสน พระเจ้าผู้ยิ่งใหญ่
ไม่ แมงโก้
พอลสัน ดาด้าสอนฉันมาตลอดว่า
ให้เอาเท่าที่จำเป็นเท่านั้น
เราจะขโมยแค่ห้าหมื่น
- ขอโทษที - ว่าไง
พอดีเราขึ้นรถผิดขบวน
จะว่าอะไรไหมถ้าเราขอนั่งที่นี่ด้วย
นายขึ้นรถผิดขบวนเหรอ
- ใช่ - ยังไง
แบบนี้แหละ
ตั๋วล่ะ ฉันมั่นใจว่านายมีตั๋ว
ก็มีนะ แต่ปลิวหล่นไปแล้ว
ยังไง
- แบบนี้แหละ - เข้ามาสิ
- เรามีที่พอ - จอย
- เชิญเข้ามา นั่งๆ - ได้เหรอ มาเร็ว
- จอย - นั่งเลย
ทรงผมนายเจ๋งดีนะ
ขอบคุณๆ ฉันชื่อโมโม
โมโม ชื่อดีนะ ฟังแล้วน้ำลายสอเลย
โธ่ ไม่เอาน่า
ฉันจอย ส่วนนี่รอย
- สวัสดี - เราเป็นพี่น้องกัน
นี่แมงโก้กับชิกกี้
- แมงโก้ ชิกกี้ - ใช่
ชื่อพวกเขาก็ทำให้น้ำลายสอ
ผมไปรอเขาที่นั่นแล้ว ไร ซาฮับ แต่เขาไม่โผล่มาเลย
มันจะเป็นไปได้ยังไง
พูดถึงใครอยู่เหรอคะ
รอยไง
เขาน่าจะต้องขับรถไปส่งเปรมที่อูตี
ขับรถเหรอ
รอยเพิ่งขึ้นรถไฟไปอูตีได้สักพักเอง
หนูไปส่งเขาที่สถานี
ยังไงก็เถอะ พ่อคะ ไปกินมื้อเย็นกัน
ไปเถอะ แม่ตุ๊กตา เดี๋ยวพ่อไปกินอาหารว่างด้วย
โอเคค่ะพ่อ
จู่ๆ เขาก็ขึ้นรถไฟแทนขับรถไป
ผมพูดด้วยความสงสัยนะ ผมว่าลูกชายศกุนตลา เทวี
กำลังกวนประสาทคุณและคิดว่าคุณโง่
- เป็นไปได้นะ - ใช่ครับ
เราต้องเปิดโปง ความลับที่เขาซ่อนไว้ในอูตี
- เปรม นายต้องทำบางอย่าง - ครับ
ขับรถฉันไปอูตีทันที
ไม่ว่ายังไง นายก็ต้องรู้ความจริงให้ได้
เราต้องรู้ให้ได้
ว่าเขาไปทำอะไรในอูตี
เขากำลังทำอาหารอะไร
คิดอะไรอยู่ เจ้าลูกหมาผู้ซื่อสัตย์ของฉัน
เปล่าครับ แค่คิดเรื่องคิชดี
จานโปรดของผม
โดยเฉพาะถ้าใส่ของที่…
หุบปาก
เจ้าคนชั้นต่ำ
ไปได้แล้ว
ไปซะ
เขาคิดถึงคิชดีซะงั้น
รุกฆาต
คือว่า เราจะไปแล้ว
เราจะลงสถานีต่อไปและขึ้นขบวนของเรา
ดีจริงๆ ที่ได้พบพวกนาย
ขอบคุณความเทศบาลของพวกนาย
อะไรนะ
ความเอื้อม้า
ความเอื้อฟาง
โมโม ไบ ความเอื้อเฟื้อ
อ๋อ
- ไปเถอะ - แล้วเจอกัน
- ฝันดี โมโม ไบ - ฝันดี
- ลาก่อน
แมงโก้ ชิกกี้
ทีนี้เราก็แค่รอให้พวกเขาหลับ
(ชั้นหนึ่ง)
ดวงดาราล้อมรอบตัวเธอ
เธอจะไปที่ใด ความปรารถนาของใจฉัน
มานี่สิ ใจฉันจะได้สบาย
รอย นายโอเคไหม
อือ เกือบไปแล้ว
โมโม ไบ นี่นาย…
นายมาทำอะไรในนี้
- แตะต้องกระเป๋าฉัน - นี่
เขาเป็นใคร นายเป็นใคร
ถอยไปนะ
คนในหมู่บ้านเรา ส่วนใหญ่ต้องอยู่กันมืดๆ
แต่นายเก็บไฟฟ้าไว้ในตัวเหรอ
ใครๆ เขาโตไปเป็นนักแสดง ตำรวจและผู้รับเหมา
แต่นายเลือกเป็น เครื่องกำเนิดไฟฟ้าเหรอ
โมโม ไบ อย่าทำเป็นเรื่องใหญ่ไฟลามทุ่ง
นี่!
อย่าพูดว่าไฟนะ
- อย่า - ฉันมีไฟพอที่จะสุภาพกับนาย
นี่
อย่าพูดว่าไฟ
ใจเย็นๆ คุณโมโม
- ฉันจะไปเอาน้ำจากข้างใน - นี่
ถ้าต้องดื่มน้ำจากมือนาย ฉันยอมหิวน้ำตายดีกว่า
กลับเข้าไปเลยนะ กลับเข้าไป
ไป กลับเข้าไป
ช็อตนายสิ
- โมโม ไบ - เข้าไป
นายหยาบคายกับโมโมมากนะ
ฉันสงสัยว่าเขามาขโมยเงินเรา
เขามาขโมยเงินเรา นี่ ซิปกระเป๋าเปิดออก
นายเห็นไหมว่าการกระตุกของนาย ทำอะไรชายผู้น่าสงสาร
เขาคงต้องคิดก่อนที่จะ เปิดพัดลมในบ้านตัวเองไปตลอดแน่
เงียบเถอะ
ฉันคิดออกแล้ว
ฉันจะสลับเงินจากกระเป๋าใบนี้ ไปใส่กระเป๋าเดินทางใบนั้น
ใช่ นายเฝ้าประตูไว้นะ
- รอย… - ทำตามที่บอกเถอะน่า
(สถานีอุทาคามันทาลัม)
(นายสถานี)
นี่ รอนี่นะ
ฉันจะไปโทรหาแม่
ราม ซิงห์ ไปตรวจดูข้างใน
จอย
มาทำอะไรที่นี่
เดินทางมาจากที่ไหน
จากบังคาลอร์
- เกิดอะไรขึ้นกับหนวดคุณ - หนวดผมเหรอ
มันดูต่างจากตอนผมไปเจอมาลา ในเทศกาลรักษาบันดาล
- มาลาเหรอ - รอยล่ะ
โทรศัพท์อยู่น่ะ
- ท่านครับ - กำลังไป
บอกรอยด้วยว่าเดี๋ยวไปหา ไปนะ
- มาลาไหน - โอเค ไปกัน
รอย นายรู้จักจนท.ตำรวจที่นี่ไหม
ไม่ ทำไม
ไม่รู้สิ แต่ตำรวจคนนั้น รู้จักเราทั้งคู่
- ตำรวจเหรอ - ใช่
ช่างเถอะ แต่นายรู้จักคนชื่อมาลาไหม
- มาลาไหน - น้องสาวของเขา
- น้องสาวตำรวจเหรอ - ใช่
ตำรวจในอูตีรู้จักเราสองคนเหรอ
ใช่
โธ่ หยิบกระเป๋ามา ไปกันเถอะ
ถ้าไม่ว่ากัน ขอพูดอะไรหน่อยนะ
นี่ก็เพราะนายมันอ่อนต่อโลก
คิดดู ไม่งั้นคนแปลกหน้า ในเมืองที่ไม่รู้จักจะคุยกับนายทำไม
- นายต้องระวังตัว… - รอย เป็นไงบ้าง
ขอบคุณมากๆ สำหรับตั๋ว
ลูกชายผมสนุกกับการแสดงมากๆ
ขอโทษที ผมจำไม่ได้ว่าคุณคือใคร
จำผมไม่ได้เหรอ
อาจเป็นเพราะผมโกนเคราน่ะ
แล้วเจอกันนะ
เมืองประหลาด
- ทำไมผู้คนดูเป็นกันเองจัง - ก็บอกแล้ว
เราจะเลี่ยงการพูดคุย กับคนแปลกหน้า โอเคนะ
ไปกันเถอะ
(อุทาคามันทาลัม (อูตี))
พี่ๆ แท็กซี่ว่างไหม
ว่างครับ อยากให้ไปส่งที่ไหน
- ทำไมต้องบอกด้วย - อะไรนะ
รอย ถ้าเราไม่บอกเขาว่าอยากไปไหน แล้วเขาจะไปส่งได้ยังไง
รู้จักทางไปโรงแรมเซ็นจูรีไหม
- รู้สิครับ - งั้นไปส่งเราที
- ขอกระเป๋าได้ไหม - ไม่ ผมถือเอง
ถือใบนั้นแทนแล้วกัน
ตกใจอย่างกับมีเงิน ซุกในกระเป๋าใบนั้นเป็นล้าน
จอย ขอบอกเลยว่า มีบางอย่างผิดปกติ คิดดู
ก่อนอื่น เราเจอโจรพวกนั้นบนรถไฟ
พอเรามาถึงที่นี่ ตำรวจนั่นก็บอกว่ารู้จักนาย
คนตรวจตั๋วบอกว่ารู้จักฉัน ทีนี้ เขารู้ได้ไงว่ามีอะไรในกระเป๋า
ฉันคิดว่าพวกเขาสมคบคิดกัน
และเชื่อมโยงกับ แก๊งใหญ่หรืออะไรสักอย่าง
จ้างแท็กซี่คันอื่นเถอะ
เขายกกระเป๋าเราขึ้นรถไปแล้ว
- อย่าหาเรื่องน่า - นาย…
ไปโรงแรมเซ็นจูรีกันเถอะครับ
ใช่ เราบอกคุณว่าจะไปที่นั่น แต่เราจะไม่พักที่นั่นหรอก
คุณ ใครจะอยู่นานแค่ไหน และจะไปเมื่อไหร่
นาคมณีรู้ดี
- ใครคือนาคมณี - ผมเองแหละ
เชิญครับ
ไปกันเถอะ
หัวใจฉันเต้นรัวเหมือนผึ้ง ร่ำร้องออกมา
ฟังเพลงรักของมันสิ
โอ้ ฟังเพลงรักของมัน
หัวใจฉันเต้นรัวเหมือนผึ้ง ร่ำร้องออกมา
ฟังเพลงรักของมันสิ
โอ้ ฟังเพลงรักของมัน
เรามาถึงโรงแรมเซ็นจูรีแล้ว
จอด
(แท็กซี่)
แค่จะยืนยันนะ
เราบอกคุณว่า
เราจะไม่พักที่นี่ ใช่ไหม
ขอพูดซ้ำนะ
ใครจะอยู่หรือใครจะไป
นาคมณีรู้ดี
คุณไม่พักโรงแรมนี้เหรอ
ให้ผมพาไปโรงแรมที่ถูกกว่านี้ไหม
สวัสดีครับ
เราจองห้องไว้
ในชื่อรอยและจอย เชนอย
ครับ
มันอยู่ไหน
หาเจอไหม
- นี่ครับ คุณไม่ควรทิ้งไว้ข้างนอกนะ - เหรอ
- จอย… - ลงชื่อตรงนี้
- อะไร - ฉันเคยเห็นเขาที่ไหนมาก่อน
ขอโทษที มีใครบางคน กำลังเดินถือปืนมาหาเรา
เขาเหรอ เขาคือเจ้าของโรงแรม
ยินดีต้อนรับสู่เซ็นจูรี
ขอพูดอะไรได้ไหม น้องชาย
ผมเคยเห็นคุณที่ไหนมาก่อน
ผมก็เคยเห็นคุณที่ไหนมาก่อน
นี่
ผมเคยเห็นคุณที่ไหนมาก่อน
ผมก็เคยเห็นคุณที่ไหนมาก่อน
เดี๋ยวนะๆ
ช่วยทำท่าแบบนี้ได้ไหม
- รอย! - อะไร
เอากระเป๋ามาที
- จอย ทำอะไรน่ะ - ถือไว้หน่อย
และจ่อปืนไปข้างหน้า
รอเดี๋ยวนะ
นี่!
จำได้หรือยัง
- จอมโจรบาฆีรา! - ถูกต้อง
จอมโจรบาฆีรา!
จอมโจรบาฆีราเหรอ
ว้าว
เราเห็นเขาในหนังสือพิมพ์ รอย
ใช่
- คุณลุง - ลุงเหรอ
ผมขอ…
เรียกคุณว่าลุงได้ไหม
- ได้สิ - จอย
คุณเปิดโรงแรมเหรอนี่
ไอ้ลูกชาย
ฉันเลิกทำการโจรกรรม และมาเปิดโรงแรมแทน
และใช่
คนในแก๊งฉันทำงานในโรงแรมนี้
ตอนนี้เรามีชีวิตอยู่ อย่างน่านับถือและสงบสุข
ดีจังเลยครับ
นึกแล้วต้องพูดแบบนั้น
คุณให้สัญญาและกลับคำในนาทีสุดท้าย
คุณป้า ขอมื้อเช้าหน่อย ผมหิวแล้ว
ให้พวกเขาทะเลาะเสร็จก่อน
พวกเขาทะเลาะกันไม่จบหรอก
- ทำไมเป็นวันอื่น - อรุณสวัสดิ์ค่ะป้า
อรุณสวัสดิ์
เพราะวันนี้ผมมีงานด่วน มาลา
จอย เกิดอะไรขึ้น
รอยสัญญากับมาลาไว้
พวกเขาจะไป สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าในวันครบรอบ
เขาผิดสัญญา
- ตอนนี้เลยรับผลที่ตามมาอยู่ - ฉันไม่อยากฟัง
ใครเขาทะเลาะกันในวันครบรอบ
ไปสิ ไปห้ามพวกเขา
ผมจะเข้าไปยุ่งเรื่องส่วนตัวทำไม
- ก็ได้ ฉันจะไปคุยเอง - มาลา…
ทำไมไม่พูดความจริงซะ
คุณไม่เคยอยากไปสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า
มาลา ผมไม่ผิดที่มีเรื่องด่วนวันนี้
เรื่องด่วน คุณไม่มีตาราง การแสดงวันนี้เลยนะ
วันนี้ไม่มีการแสดง แต่ผมมีประชุมสำคัญ ใช่ไหม
ลิลี่
บอกความจริงมานะ
รอยมีประชุมวันนี้ไหม
ไม่ค่ะ เขาไม่มีประชุมสำคัญวันนี้นะ
ลิลี่ วันนี้ฉันมีประชุมสำคัญ
คุณไม่มีประชุม แน่นอนร้อยเปอร์เซ็นต์
- ลิลี่ - คุณมันโกหกจนเป็นนิสัยไปแล้ว
อย่างน้อยก็อย่าสอนให้เธอโกหก
คุณพูดเหมือนผมโกหกคุณทุกวัน
ใครจะรู้ คุณต้องโกหกแน่
มาลา
เราต้องคุยเรื่องนี้ ต่อหน้าเธอด้วยเหรอ
ใช่ค่ะ
เธอต้องได้รู้ความจริง เกี่ยวกับเจ้านายเธอ
ความจริง ใช่
จอย ไปกันเถอะ
คุณทำร้ายความรู้สึกผม มาลา
เธอแค่ต้องทำตามที่ฉันนำ ลิลี่ มันคือสามัญสำนึก
ขอโทษค่ะ แต่คุณไม่ควรทะเลาะ กับคุณนายในวันครบรอบแต่งงาน
เธอเริ่มก่อนนะ
แต่คุณเป็นคนผิดสัญญานี่
หล่อนเอาแต่ยืนกราน จะไปสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าจัมนาดัส
- ฉันมีทางเลือกอะไรล่ะ - คุณรู้ดีว่าทำไมคุณนายอยากไป
คุณเองก็ต้องเข้าใจความรู้สึกเธอ
พวกนายคิดว่าฉันไม่สนใจ ความรู้สึกเธอจริงๆ เหรอ
ฉันสั่งทำสร้อยคอเพชรให้เธอ เมื่อสองสัปดาห์ก่อน
ฉันกะจะทำให้เธอแปลกใจ ในวันครบรอบวันนี้
งั้นนั่นคือสิ่งที่เราควรทำ
ไปเอาสร้อยคอก่อน คุณควรให้สร้อยคอเธอ
เธอจะได้ร่าเริงขึ้น
แต่คุณต้องสัญญาว่า จะพาเธอไปสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า
ลิลี่พูดถูก รอย เราควรไปเอาสร้อยคอก่อน เร็วเข้า
ไปกันเถอะค่ะ
มาเร็ว
ผมชอบที่นี่มากเลย คุณวิชัย
คุณได้ทำข้อตกลงนะ
เยี่ยมเลย
- ไปกันเลยไหม - ไปๆ
คุณวิชัย
ผมจะวางใจถ้าได้ดูเอกสารไร่ชา
เอกสารอยู่ที่ออฟฟิศทนายผม
เอางี้ ผมจะให้คนขับรถไปส่งที่นั่น
- คุณไปดูเอกสารได้เลย - โอเค
ขอโทษ ผมอยากไปด้วย แต่แม่ผมไม่ค่อยสบาย
- เลยต้องพาไปหาหมอ - ไม่มีปัญหา
- มณี - ครับนาย
พาเขาไปส่งที่ออฟฟิศทนายทีนะ
ได้ครับนาย
- โอเค งั้นไว้เจอกันนะ - ได้
- นี่ คุณรอย - อะไรเหรอ
เดี๋ยวนะ
คุณเคยมาอูตีมาก่อนไหม
ไม่เคย
ไม่รู้ทำไม แต่รู้สึกเหมือน เคยเห็นคุณที่ไหนมาก่อน
ไม่รู้สิ
ยังไงก็เถอะ แล้วเจอกันนะ
เดี๋ยวค่ะคุณ
เขามาจากคณะละครสัตว์ไม่ใช่เหรอ
ฉันได้ดูการแสดงของพวกเขา
กระแสไฟ
เป็นการแสดงที่ยอดมาก
สนุกมากจริงๆ
เธอรู้เรื่องกระแสไฟฟ้าได้ไง
เขาคือมนุษย์กระแสไฟ
จะบอกไหมนี่ว่าอยากไปไหน
ผมต้องกลับบ้านแล้ว
- พรุ่งนี้ผมจะแต่งงานนะ - ขอโทษนะ
- ใช่ ก็แต่งงานไปสิ - ขอโทษนะ
มาหาใครเหรอครับ
คือผม…
นี่คือพื้นที่ส่วนบุคคลนะ ออกไปเถอะ
เขาจะไปไหนของเขา
เขาไม่รู้ว่าตัวเองอยากไปไหน
- สวัสดี จอย - เรดดี้ อันนา
เรดดี้ อันนา
ดีจังที่เจอพวกนายที่นี่
จำได้ไหม
วันนี้เรามีงานฉลอง ครบรอบ 25 ปีที่มาดราสคาเฟ่
- ใช่ ผมจำได้ - นายสองคนต้องไปนะ
อันนา ที่จริงแล้ว…
เพื่อนสมัยเด็กของนาย วรินทมาก็จะไปนะ
วรินทะก็จะไปเหรอ งั้นรอยก็พลาดไม่ได้แล้ว
เราควรไปนะ จะได้เจอวรินทะด้วย
เราจะไป
เชิญเลย สาวน้อย ยินดีต้อนรับ
ยูซูฟขอทักทายอย่างอบอุ่น
ไม่ค่ะ ฉันไม่ได้มากู้เงิน
- เงินกู้เหรอ - เธอมากับเรา ยูซูฟ
อ้าว รอย
เชิญๆ ยินดีต้อนรับกลับมานะ
คุณมาถูกเวลาพอดีเลยนะ
สร้อยคอของคุณเพิ่งมาส่ง
ว้าว สวยมากเลยค่ะ
คุณนายจะต้องพอใจแน่นอน
ใช่ไหมคะ
ห่อให้ด้วยนะครับ
คุณรอย
ในนี้มีใครรู้ คุณค่าแท้จริงของเพชรบ้าง
- ฉันไม่รู้ค่ะ - เขากำลังแต่งกลอน
ใต้แสงแดด แม้เศษแก้วก็ส่องแสง
พูดได้ดี ยูซูฟ พอได้แล้ว
เขาหมายความว่า เขายังต้องขัดเพชรนั่นอยู่
ผมจะขัดมันและนำไปส่งให้ค่ำวันนี้
เวลชิไบ ทำให้มันพร้อมค่ำวันนี้
ได้แน่นอน
- มันสวยดีนะ - ใช่
นี่ ฉันจะเอาเงินไปฝากธนาคารนะ
ได้ ไว้เจอกันที่คณะละครสัตว์
ได้
(ร้านเครื่องประดับเวลชิไบแอนด์ซัน)
ผู้จัดการ
อรุณสวัสดิ์ คุณจอย
ทำไมธนาคารปิดล่ะ
ผมเกรงว่ามันจะสายไป
ทำไม ใครตายเหรอ
ไม่มีใครตาย วันนี้วันเสาร์
ธนาคารปิดเร็วในวันเสาร์
- โอเค งั้นผมมาใหม่วันจันทร์ - โอเค
(ธนาคารแห่งอุทาคามันทาลัม (อูตี))
อูตีเป็นเมืองใหญ่ เราจะไปหาพวกเขาที่ไหน
ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั่น
และมีเค้กด้วย
นี่ เจ้าเอื้อฟางนี่
ไปไหนดีครับ
- ไปส่งที่โบสถ์คลิฟตันได้ไหม - ไม่ใช่รร.เซ็นจูรีเหรอ
- ไม่ - โอเค
ขึ้นมาเลย
พี่ชายไปไหนแล้วล่ะ
เขางานยุ่งน่ะ
- หมอนั่นกับเงินห้าหมื่นของเรา - ไปจับตัวมา
รถพร้อมแล้วนะครับ
ระวังให้ดี
- เงินห้าหมื่นของเราไปแล้ว - ดูคำใบ้สิ คุณ
- ตอนฉันบีบแตร ปี๊น ปี๊น ปี๊น - เขาไปแล้ว
- ที่นี่สิ่งที่เคลื่อนไหวคือกฎ - ไปกันเถอะ
- เร็ว ถอยไป - ปี๊น ปี๊น ปี๊น
ดูคำใบ้สิ คุณ
ตอนฉันบีบแตร ปี๊น ปี๊น ปี๊น
ที่นี่สิ่งที่เคลื่อนไหวคือกฎ
ปี๊น ปี๊น ปี๊น
สรุปแล้ว
ไม่มีอะไรถูกหรือผิด
ที่สำคัญคือความสำเร็จ
สรุปแล้ว
ไม่มีอะไรถูกหรือผิด ที่สำคัญคือความสำเร็จ
ถึงอ่อนแอก็ไม่สำคัญ ตราบใดที่มันได้ผล
จริงหรือโกหกก็ไม่สำคัญ ตราบใดที่มันได้ผล
เคลื่อนสลับไปมาได้ และสนุกกับการเดินทาง
เอนไปก็ได้ และสนุกกับการเดินทาง
หรือจะทะแยงมุมก็ได้ และสนุกกับการเดินทาง
ระวังให้ดี
มาลา ทำไมพวกคุณต้องทะเลาะกัน
ในเมื่อรักกันขนาดนี้
ความผิดฉันเหรอ
ไม่ใช่
ไม่ได้หมายความแบบนั้น
ผมเข้าข้างคุณ
ผมอยากให้มีเด็กๆ
กระโดดโลดเต้นในบ้านเรา
ผมอยากมีคนที่เรียกผมว่าลุง
รู้ไหมว่าเขาสั่งสร้อยคอเพชร
ให้เป็นของขวัญวันครบรอบ
ผมเห็นมากับตาเลย
มาลา…
อย่าไปบอกใครนะ
มันเป็นเรื่องให้ประหลาดใจ
เรื่องประหลาดใจเหรอ
เราจะไปคุยกับเขา
ตอนเขากลับมา
เขาจะยอมไปสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า และจะขอโทษคุณด้วย
คุณคิดว่าเขาจะยอมเหรอ
เราจะช่วยกันโน้มน้าวใจเขา
ผมสัญญา
ก่อนกลับก็กินอะไรหน่อยสิ
คืนนี้เราสี่คนจะกินมื้อค่ำกัน
ใช่ไหม คุณป้า
มาลา ฝากดูแลเงินด้วยนะ
ได้ค่ะ
รู้สถานที่แล้ว
ปฏิบัติการกลางดึก
แปลว่าอะไร
เรารู้แล้วว่าเงินอยู่ไหน
คืนนี้เราจะขโมยมัน
ลุยเลยหนุ่มๆ
นี่!
นั่นแหละ
เล็งได้ยอดเยี่ยม
ขอบคุณครับลุง แรงสะท้อนรุนแรงมาก
นี่ดูเหมือนปืนโบราณเลยคุณลุง
มรดกตกทอดน่ะ
- ขอตัวนะครับ - ได้
รอย ทำไมกลับมาไวจัง
บอกว่าอย่าออกจากห้องไง นายมาทำอะไรตรงนี้
กระเป๋าอยู่ไหน
รอย ฉันออกมาคนเดียว กระเป๋าปลอดภัยอยู่ในห้อง
ช่างมันเถอะ บอกมาว่าข้อตกลงเป็นไงบ้าง
ฉันเห็นพื้นที่เพาะปลูก
แต่ไม่ได้ตรวจเอกสารก็เพราะนาย
- เพราะฉันเหรอ - ใช่ เพราะนาย
ยังไงก็ตาม เราจะสรุปข้อตกลง และกลับบ้านพรุ่งนี้เช้า
พรุ่งนี้เช้าเหรอ งั้นออกไปหามื้อค่ำกินกัน
ออกไปข้างนอกมายังไม่พอเหรอ
ออกไปข้างนอก ฉันเหรอ
- แล้วจะทำยังไงกับเงิน - เราก็เอาใส่กระเป๋าไปด้วย
บอกที
นายเปลี่ยนชุดไวขนาดนี้ได้ยังไง
ฉันใส่ชุดนี้มาตั้งแต่อยู่บังคาลอร์
นายใส่สีเขียวตอนอยู่ที่ตลาด
แต่ฉันไม่ได้ออกจากโรงแรมเลย
ฉันอยู่กับคุณลุงบาฆีราตลอดเวลา
- งั้นที่ตลาดก็ไม่ใช่นาย - เออ
จริงเหรอ
สาบานกับแม่เลย
ฉันสาบานกับแม่
มาดราสคาเฟ่เป็นร้านโปรดของรอย
และวันนี้วันครบรอบของคุณ เตรียมตัวเถอะ ฉันจะไปเอาอาหาร
แท็กซี่
รอย นาคมณีนี่นา
คุณมาทำอะไรที่นี่
ออกล่า
ผมเพิ่งส่งผู้โดยสารเสร็จ และกำลังรอคนต่อไป
นาคมณี แนะนำร้านอาหาร อร่อยๆ ในอูตีให้เราทีสิ
- มาดราสคาเฟ่ - งั้นไปมาดราสคาเฟ่กัน
(มาดราสคาเฟ่)
- เรดดี้ อันนา - ขอต้อนรับครับ
ยินดีด้วย
มา…
กับฉัน
ฉันปรารถนา
ตัวเธอ
คืนนี้ยังไม่ดึก
เร็วสิ เพื่อนเอ๋ย มาสนุกกัน
คืนนี้ยังไม่ดึก
เร็วสิ เพื่อนเอ๋ย มาสนุกกัน
อย่ามัวนั่งอยู่ตรงนั้น
ผิวปากให้หน่อยสิพวก
กลั้นหายใจ
และสะบัดขาเข้าไป
มองเห็นเธอเต้น ทุกคนก็ถูกช็อต
หัวใจทุกคนเริ่มเต้นแรง
มีกระแสไฟฟ้า
ยามฉันเต้นรำ ทุกคนมีกระแสไฟ
มีกระแสไฟฟ้า
ยามฉันเต้นรำ ทุกคนมีกระแสไฟ
ฉันเต้นได้สุดยอด
ยามฉันเต้นรำ ทุกคนมีกระแสไฟ
- คุณป้า - เร็วสิ เพื่อนเอ๋ย
เต้นกันแบบพื้นบ้าน
โบกมือ ขยิบตา
เต้นจังหวะพื้นบ้านชวนเวียนหัว
โลกหยุดนิ่ง แต่ฉันหมุนไป
ล่องเรือบนชายฝั่ง
กระแสไฟฟ้าในกายฉัน
ฉันเสียศูนย์เพราะเต้นรำ
เธอคือตัวอันตราย
เธอเล่นละครมากมาย
ท่าทีเธอร้อนแรงจนฉันละลาย
โลกรู้ดี
และทุกคนเห็นด้วย
ฉันรู้วิธีทำให้งานเลี้ยงมีชีวิตชีวา
เธอคือตัวอันตราย
เธอเล่นละครมากมาย
ท่าทีเธอร้อนแรงจนฉันละลาย
โลกรู้ดี
และทุกคนเห็นด้วย
ฉันรู้วิธีทำให้งานเลี้ยงมีชีวิตชีวา
เธอเต้นอย่างเต็มที่
ทำให้เกิดความโกลาหล
หัวใจทุกคนเริ่มเต้นรัวแรง
ยามเธอเต้นรำ ทุกคนมีกระแสไฟ
มีกระแสไฟฟ้า
ยามฉันเต้นรำ ทุกคนมีกระแสไฟ
ฉันเต้นได้สุดยอด
ยามฉันเต้นรำ ทุกคนมีกระแสไฟ
ขอบคุณนะทุกคน
เรามาถึงมาดราสคาเฟ่แล้วครับ
นาคมณี อีกหนึ่งชั่วโมงมารับเรานะ
มาดราสคาเฟ่ เป็นร้านที่ดีนะ
ถ้าตกแต่งดีขนาดนี้ คิดดูอาหารจะดีแค่ไหน
รอย! จอย!
วรินทมากับนาย ทำให้เวทีวันนี้ลุกเป็นไฟเลย
มาลาอยากให้นาย สนุกกับการต้อนรับแบบส่วนตัวของเธอ
เดี๋ยวมานะ
มาลา…
อยากให้เราสนุกกับ การต้อนรับแบบส่วนตัวของเธอ
เป็นการส่วนตัว
จะบอกอะไรให้ พี่ชาย บางอย่างไม่ชอบมาพากล
- ออกไปจากที่นี่เถอะ - เดี๋ยว
นายคิดมากไปแล้ว
จอย รอย
มาทำอะไรตรงนี้
คุณป้า
คุณเพิ่งพลาด
การแสดงสุดมหัศจรรย์ของพวกเขา กับวริทมา เวทีลุกเป็นไฟเลย
พวกคุณมางานเลี้ยงที่นี่ หลังจากก่อเรื่องให้เราทั้งวัน
และคุณ
เมื่อตอนบ่ายไปเล่นละครอะไร
ทีนี้คุณดันเต้นรำต่อหน้ามาลา
เธอจัดการพวกคุณแน่
ขอตัวนะครับ
ฉันบอกแล้วว่าพวกเขาเป็นแก๊ง
ยายแก่นั่นต้องเป็น รุ่นใหญ่ของแก๊งแน่ๆ
และมาลาเป็นหัวหน้าพวกเขา
รอย ไม่ต้องกังวล
พี่ชายจะจัดการทุกอย่างเอง
นี่พวกนายคิดว่า
เราไม่รู้ตัวว่า มีการเล่นละครมาตั้งแต่เช้าเหรอ
เราไม่กลัวใครหน้าไหนทั้งนั้น
คุณไม่รู้ว่าเราเป็นใคร
เข้าใจไหม ยายแก่
เธอตบได้ยังไง
ทำตัวไม่ดีกับคุณป้ามันไม่ถูกต้องนะ
เรียกสติน้องชายทีนะ
เกิดอะไรขึ้น
รอย นั่นตำรวจที่เจอเมื่อเช้านี่
ถือไว้นะ
พวกเขาใช้ความรุนแรงและใช้กำลัง
จับพวกเขาไปที จับเลย
คุณเป็นอะไรไป
ทำไมทำตัวแบบนี้
คุณป้าบอกผมทีว่า เกิดอะไรขึ้นตั้งแต่เช้า
รู้แล้วว่าเรื่องเป็นยังไง
คุณก็สมรู้ร่วมคิดกับพวกเขา
จอย พวกเขาอยู่แก๊งเดียวกัน
แต่โชคร้ายหน่อย ที่เราจะไม่ยอมให้ทำตามแผนสำเร็จ
มาลาของพวกคุณจะได้ไปให้พ้น
พอได้แล้ว รอย
ที่ผมยอมเงียบก็เพราะมาลา
ทีนี้รีบขึ้นรถซะ
มาลา
- รอย - อะไร
- มาลา - นี่ไม่เหมือนที่ซ่อนเจ้าพ่อเลยนะ
ที่ซ่อนสมัยนี้เป็นแบบนี้กันแล้ว
เป็นแบบเรียบง่ายจะได้ไม่มีใครสงสัย
ฉันอ่านมาจากนิยายของพันเอกวิกรานต์
มาลา…
หัวหน้าแก๊ง
เป็นยังไงบ้างคะ
พวกเขาอยู่ที่มาดราสคาเฟ่
และทำตัวอวดดีใส่คุณป้า
ฉันเลยคิดว่าควรพามาส่ง
พวกเขาทำตัวอวดดีตั้งแต่เช้า
บอกแล้วว่า หัวหน้าแก๊งคอยตามเราทั้งวัน
ถูกของนาย ไอ้น้องชาย
หนวดคุณเป็นอะไร
หนวดฉันอีกแล้ว
ไม่มีอะไร ผมแค่…
คุณป้า
ดูให้ดีว่าล็อกประตูแล้ว
มีคนเห็นแก๊งโจร ออกหาเหยื่อในอูตีตั้งแต่เช้า
- แก๊งอื่นเหรอ - แก๊งอื่นเหรอ
ฉันจะไปแล้ว
รู้ไหมว่าเขาสั่งสร้อยคอเพชร
ให้เป็นของขวัญวันครบรอบ
คุณคิดว่า
เอาซ่อนไว้ในกระเป๋า แล้วฉันจะไม่รู้เหรอ
เข้าไปข้างในกับฉัน
ในที่สุดก็ได้ตัวคุณมา
ทำไมเหงื่อคุณออกเยอะจัง
ในนี้ร้อนมากน่ะ
คุณทำอะไรน่ะ
ถอดเสื้อนอกคุณออก เพราะเหงื่อคุณออกไง
คุณทำอะไรน่ะ
เมื่อเช้าคุณสวมชุดเดียวกันนี้ไหม
ผมสัญญาว่านี่คือชุด ที่สวมมาตั้งแต่เช้า
ใส่มันไว้เถอะ ได้ไหม
ฟังนะ
ลืมเรื่องที่เกิดเมื่อเช้าไปซะ
ผมบอกเลยนะ
คุณเก็บกระเป๋าไว้
- และให้เรา… - กระเป๋าจะไม่ไปไหนทั้งนั้น
ทุกสิ่งทุกอย่าง…
เป็นของฉัน
- คุณจะไปไหน! - ผม…
จอย
ไม่เป็นไรใช่ไหม
- พวกเขาไม่ได้ทำร้ายนายใช่ไหม - ไม่นึกว่านายจะทำแบบนี้ รอย
ฉันไม่ได้ทำอะไรเลยนะ
เธอพยายามเข้าใกล้ฉัน
เรื่องนั้นช่างมัน และบอกมาว่านี่อะไร
- นั่นไม่ใช่ฉัน - นั่นคือนาย
ไม่ใช่ นั่นคือฉัน แต่ไม่ใช่ฉัน
ช่างเถอะ และบอกมาว่า นายไปทำอะไรกับเธอในกรอบรูปนั่น
ฉัน…
ฉันจะบอกให้ว่านายทำอะไรอยู่
นายกำลังนอกใจพินทุ
ฉันจะไปนอกใจพินทุได้ไง
ฉันเพิ่งหลบการรุกของมาลาได้
สองพี่น้องคุยอะไรกัน
- รอย - อะไร
ทำไมเสื้อนอกนายไปอยู่กับเธอ
และทำไมเธอยิ้มแบบนั้น
ฉันจะไปรู้ได้ยังไง
นายไปทำอะไรกับเธอในห้อง
- ฉันไม่ได้ทำ… - มาเถอะ
มื้อค่ำพร้อมแล้ว
ไปกันเถอะ
โมโม ไบ
- อาหารดูน่ากินจัง - ใช่
นี่ เราไม่ได้มากินข้าวนะ
- เรามาขโมยเงิน - ใช่
ใช่
นี่
ความตะกละของนายทำให้หลังฉันหัก
นายไม่เคยตั้งใจทำงานเลย
- นี่! - พวกนาย อยู่นี่เหรอ
ใช่ เราอยู่นี่
รู้จักพวกเขาเหรอ
เราจะแนะนำตัวทีหลัง
ตอนนี้ก็เผชิญหน้ากันแล้ว
ขอบอกเลยแล้วกันว่าเรามาทำไม
เพราะเรารู้ว่ามีอะไรในกระเป๋านั่น
ทีนี้ก็ส่งกระเป๋ามาซะดีๆ
ไม่ได้
- ฉันไม่ยอมแน่ - นี่
อาจารย์ของฉัน
พอลสัน ดาด้ากล่าวว่า
"นายต้องให้เกียรติผู้หญิงเสมอ"
และพวกเธอสองคนโชคอี๋…
โชคอี๋เหรอ
พวกเธอสองคนน่ารักดี
- โชคดี - โอเค
ใช่
พวกเธอสองคนโชคดี เพราะพวกเธอเป็นผู้หญิง
- แมงโก้ ชิกกี้ - เราไม่มีถั่วตัดใส่มะม่วงหรอก
เป็นถั่วตัดมะม่วงหิมพานต์ได้ไหม
แน่นอน ได้สิ
นาย…
ขังนางจิ้งจอกเฒ่านี่
- กับแม่คนสวยไว้ในห้อง - โอเคหัวหน้า
มองอะไร นางจิ้งจอกเฒ่า
ไปสิ!
เร็วสินางจิ้งจอก และเธอด้วย
ทำไมนายไม่เอากระเป๋าไปและ…
ไม่ คุณไปเถอะ
- คุณควรไปนะ - เร็วเข้า
- ดูแลตัวเองด้วยนะ - เร็ว
- ไปกันเถอะคุณป้า - เดินไป
ไปสิวะ
จาลาล อาก้า เอากระเป๋ามา
กระเป๋ามา
พระเจ้า!
- โมโม ไบ - อะไร
- ผมนายนุ่มลื่นมาก - อ๋อ ใช่
ดกดำสุดๆ
- เส้นหนา - พระเจ้า
ฉันขอจับหน่อยได้ไหม
ได้สิ เชิญ
ผมนุ่มสลวยของนาย
ผมฉัน!
อยู่เฉยๆ ในนั้นไป เข้าใจไหม
โมโม ไบ
- นาย - นี่
สิบห้านาที รอย
สร้อยคอเส้นนี้ จะเป็นของคุณในอีก 15 นาที
ไม่นะ
ไฟเป็นอะไรน่ะ
ผมก็ไม่ทราบ ไฟติดๆ ดับๆ มาตั้งแต่เช้าแล้ว
รอย! หนีเร็ว!
ได้
กระเป๋า
นี่ นายโอเคไหม
ช่วยถือกระเป๋าให้ที
ให้ฉันทำอะไรบางอย่าง
- ช้าๆ นะ - ไปกันเถอะ
เร็วเข้า
ตกใจอะไรขนาดนั้น
นี่ สุนิล ทัตต์
ทำไมหนีไปทางไกล
มันมีทางลัดอยู่นะ
น่าจะเลือกใช้ทางนี้
และรีบหนีออกไปในชั่วพริบตา
ทำไมไปเลือกเส้นทางที่ไกลกว่า
ทีนี้ ไซม่อน
กลับเข้าไปซะ กลับเข้าไป
ไปกลับ
เอากระเป๋ามา
- อ้าว! - จอย!
หนี!
ไม่ยุติธรรม ฉันไม่อยากเล่นนะ
นี่มันอะไร
คุณครับ มีบางอย่างผิดปกติกับมิเตอร์
ยกมือขึ้น
ทำได้ดีมาก แมงโก้ ชิกกี้
โมโม ไบ เอากระเป๋ามา
นี่ เขาหยิบได้ก่อน
- ก็แย่งมาจากเขาสิ โมโม ไบ - ไม่ ไม่มีทาง
ฉันถูกไฟช็อตตอนจับตัวเขา
โมโม ไบ เพื่อพอลสัน ดาด้าไง
ใช่
ไม่ช็อตแฮะ
ระวังนะคุณ
ขอโทษครับ
ถือนี่ไว้
ขอโทษที
ขอบคุณนะครับ
โมโม ไบ ลงไปทำอะไรข้างล่าง
ข้างล่างเหรอ
เจ้าบ้า ฉันเกือบตายข้างบนนั้น
ยังจะถามอีกว่าทำอะไรข้างล่าง
ไปไกลๆ เลยเจ้าคนเลว
นายชอบช็อตคนงั้นเหรอ
นายจะตบฉัน เตะฉัน
ยิงฉัน สาปส่งฉันก็ได้ แต่อย่าช็อตฉันสิ
อย่าช็อตฉันเลย
นายช็อตฉันไปถึงกระดูกแล้ว
กระเป๋าใบนี้น่ะ
ฉันต้องยืมเงินจำนวนมาก
ยิ่งกว่าที่อยู่ในกระเป๋านี้ เพื่อจ่ายค่าไฟนาย
ช็อตนายสิ
- เกิดอะไรขึ้น - เพชรหลุดออกมา
เพชรหลุดออกมาเหรอ
- ทีนี้ต้องใช้เวลานานแค่ไหน - อย่างน้อยก็สองสามชั่วโมง
กลับบ้านเถอะ
พอซ่อมสร้อยคอเสร็จแล้ว ผมจะเอาไปส่งให้
ใช่
ไปกันเถอะ
สุขสันต์วันครบรอบ
ตกใจอะไรขนาดนั้น
นิรุภา รอย ที่รัก
ส่งของเล่นนั่นมา
ต้องปล่อยจอยก่อน
ปล่อยเขาไปเถอะ หัวหน้า เธอมีปืน เธอจะยิงนะ
เธอเป็นนางจิ้งจอกเฒ่า
เธอไม่มีทางเล็งได้ตรงเป้า
ออกไปซะ ไอ้เวร
แมงโก้ ชิกกี้
นายไม่ต้องกลัวหรอก
นั่นก็แค่ฟลุต
นั่นก็แค่ฟรุต
นี่ หนังเรื่องล่าสุด ของราเชศ ขันนาชื่ออะไรนะ
ฟลุค
เออ
นั่นก็แค่ฟลุค
ไปกันเถอะ
คุณจะไปไหน
รอที่นี่แหละ อย่าออกไปข้างนอก
คุณป้า อย่าฆ่าพวกเขานะ!
- อย่าฆ่าพวกเขา - อย่าฆ่าพวกเขา
- หนี! - เร็วเข้า!
อย่ายุ่งกับเรา นางจิ้งจอกเฒ่า
ดูเหมือนวิกรมจะมาแล้วนะ
ไม่ค่ะ คุณป้า
ฉันเพิ่งคุยกับเขา เขายังไม่ออกจากสถานีตำรวจเลย
แล้วนั่นใครกัน
หรือจะเป็นแก๊งอื่น
- แก๊งอื่น - แก๊งอื่น
มันล็อกอยู่
ทีนี้อะไรอีกล่ะ
ฉันว่าเป็นแก๊งอื่นนะ
เอาอย่างนี้ ปิดไฟซะ
- รอย - อะไร
สรุปมีทั้งหมดกี่แก๊งกันแน่
ไม่รู้ว่าฉันควรชมสายตาของฉัน
ความซื่อสัตย์ของเขา
หรือการทรยศของนาย
คุณคือ…
ฉันคือคนที่ส่งเปรมมาติดตามนาย
และเหมือนสุนัขที่ดี เขาดมกลิ่นมาถึงบ้านหลังนี้
ลูกหมาผู้ซื่อสัตย์ของฉัน บอกความลับด้วยการเห่า
โฮ่งๆ
เด็กดี
แล้วสุภาพบุรุษคนนี้คือใคร
คนที่ไม่เคยถูกชมไง
- นายไม่รู้จักเขาเหรอ - ไม่
งั้นนายก็ไม่รู้จักฉัน
- ไร ซาฮับ ด้วยใช่ไหม - ไม่รู้จักนะ
รู้จักพินทุไหม จำพินทุได้ไหม
พินทุไหน
ลูกรักของฉัน พินทุ
รอย ฉันคิดว่าเขามาตามหาลูกสาวนะ
- เหรอ - เธอคงจะหลงทาง
หุบปาก เจ้าอ้วน
ถ้าอยากกระซิบกระซาบก็พูดให้มันดีๆ
เพราะฉันได้ยินหมด
และจะบอกให้เอาบุญนะ
พินทุเคยหลงทางอยู่ครั้งหนึ่ง
แต่ตอนนี้ฉันจะไม่ยอมให้เธอหลงทางอีก
โอเค
ไร ซาฮับ
แต่มาบอกเราทำไมเหรอ
คุณก็ถามพล่อยๆ เหมือนนิสัยของคุณ
ผมไม่เคยคิดเลยว่า
ผมจะมองไม่เห็น การกระทำอันหยาบโลนของคุณ
คนหลอกลวง!
นายถูกตบใช่ไหม
ต้องให้บอกกี่ครั้งกี่หน
ว่าอย่ามาสอดเวลาคนสองคนทะเลาะกัน
และนาย ใช้กำลังกับ ลูกหมาผู้ซื่อสัตย์ของฉันเหรอ
แม้แต่คนที่แข็งแรงที่สุด ก็ฉี่ราดเมื่ออยู่ต่อหน้าไร ซาฮับ
ตอนนี้ฉันรู้ว่านายจะบอกว่า นี่ไม่ใช่บ้านนายด้วยความกลัว
แต่นี่มันบ้านผม
งั้นนายก็จะบอกว่านายยังไม่แต่งงาน
ผมแต่งงานแล้ว
ทีนี้นายก็จะบอกว่า นายไม่มีเมียแน่นอน
ถ้าแต่งงานแล้ว ก็ต้องมีเมียแหงอยู่แล้วสิ
น่ารังเกียจจริงๆ
ไม่อายบ้างเหรอที่ทำลาย ชีวิตสาวน้อยคนหนึ่ง คนหน้าไม่อาย!
เขาพูดอะไรของเขา
นายรอเดี๋ยวได้ไหม ไร ซาฮับ
สำหรับเรื่องที่หลอกพินทุ
นายสมควรโดนเฆี่ยน
ที่กลางถนน ปัง ปัง ปัง
รอย นายไปหลอกพินทุเหรอ
แล้วพินทุคือใคร ฉันไม่รู้จักพินทุ
- ไร ซาฮับ… - นั่นปะไร
นั่นคือจุดที่นายบกพร่อง
และเหตุผลก็คือ
แม่นักต้มตุ๋นหลอกลวงของนาย
ถ้าเป็นลูกผู้ชายละก็ ตบฉันอีกสิ
ลองดู
ไร ซาฮับ เราควรกลับไหม
พวกโง่นั่นคือใคร
ช่างเขาเถอะ
กระโดดข้ามกำแพง เข้าไปข้างในกันดีกว่า
จะกระโดดข้ามกำแพงเหรอ
และทำไมเราต้อง เข้าบ้านตัวเองแบบพวกโจร
ลองทำความเข้าใจสิ่งที่มาลาทำ เธอปิดไฟด้วยเหตุผลบางอย่าง
เธอเอาคืนเรื่องเมื่อเช้า
- เธอจะทำแบบนั้นทำไม - ช่างเถอะ
คืนนี้เราไปที่อื่นกันเถอะ
ยังไงก็เหลือแค่ไม่กี่ชั่วโมง
เราค่อยกลับมา พร้อมสร้อยคอพรุ่งนี้เช้า ไปเถอะ
รอย เราไม่มีชุดสำรองหรืออะไรเลยนะ
และฉันง่วงแล้ว
ฉันง่วงแล้ว ฉันหิวแล้ว
นายจะเลิกบ่นบ้างได้ไหม
ก็นายไม่เคยฟังฉันเลย
นายเคยฟังฉันไหมล่ะ
ตามรถคันนั้นไป
- ไปกันเลย - คุณดูเหมือนคนมีชื่อเสียงนะ
ผมเป็นหมอ
งั้นให้ผมขับรถ วนไปวนมาทำไมตั้งแต่เช้า
ตัดสินใจซะทีว่าอยากไปไหน
- พรุ่งนี้ผมจะแต่งงานแล้ว - คุณกำลังจะแต่งงาน ผมรู้
ทีนี้ขับไปได้แล้ว
ไปๆ
ในโอกาสนี้
หัวใจฉันขับขานเสมอ
ขอให้เธออายุมั่นขวัญยืน
นี่คือทุกสิ่งที่ฉันต้องการ
สุขสันต์วันเกิด
- สุขสันต์วันเกิด - พอลสัน ดาด้า
สุขสันต์วันเกิด
นี่!
ห้ามแตะเท้าฉัน
แตะเท้าตัวเอง
เท้าตัวเอง
เท้าผมเองเหรอ
สักครู่นะ
นี่แหละการเคารพตัวเอง
- สุขสันต์วันเกิด พอลสัน ดาด้า - ขอบใจๆ
- พอลสัน ดาด้า - อะไร
ตัดเค้กเลยดีไหม
ผมว่าเขาไม่มาหรอก
เขาไม่เคยพลาดงานวันเกิดฉันมา 15 ปี
ใจฉันบอกว่าเขาจะมา ศังกร
ใช่ แต่เราต้องรอเขาอีกนานแค่ไหน
มันจะแย่เอานะ
- อะไร - สับปะรดไง
แต่นั่นเค้กนะ
ใช่ แต่สับปะรดของมัน…
แต่นายบอกว่ามันเป็นของฉัน
ใครคือสับปะรด
โมโม!
ฉันบอกแล้วว่าโมโมจะมา นั่นไงเขา
- พอลสัน ดาด้า - ว่าไง
- ดีมาก - สุขสันต์วันเกิด
- ขอบใจ - ผมขอโทษที่มาสาย
มาช้าดีกว่าไม่มา
แมงโก้กับชิกกี้ใช่ไหม
ได้ยินเรื่องพวกนายมาเยอะเลย
- เราก็ได้ยินเรื่องคุณมาเยอะ - จริงเหรอ
โมโม มันตุ โมมบัตขโมย
เมอร์ฟีเรดิโอมาให้พอลสัน ดาด้า
อาซิฟ อารีขโมยแผ่นเสียง เรื่อง "พาโดซาน" มาให้เขา
(พาโดซาน)
และเพื่อให้หัวหน้าเย็นสบาย จาลาล จาเลบีนำเครื่องปรับอากาศมาให้
นั่นตู้เย็นนะ
ใช่ แต่นายมามือเปล่า
จะไม่ให้ของขวัญวันเกิด พอลสัน ดาด้าเหรอ
- พอลสัน ดาด้า - อะไร
ผมกำลังจะเอาเงินห้าหมื่น มาให้เป็นของขวัญวันเกิดคุณ
- แล้วไงต่อ - แต่รู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้นกับผม
เกิดอะไรขึ้น
นี่ หยุด!
นายไม่เป็นไรใช่ไหม
- เขาช็อตไฟนายนานมาก - ครับ
เขาเป็นใคร
ดาด้า คนที่โมโมกำลังพูดถึงคือรอย
เขาเปิดคณะละครสัตว์ในอูตี
และเขาเป็นที่รู้จักในนาม มนุษย์ไฟฟ้า
ผมได้ยินมาว่ากระแสไฟ
ไหลผ่านตัวเขา
ใช่ นั่นแหละเขา
รอยทำเรื่องผิดพลาดใหญ่หลวง
ที่มาทำร้ายลูกน้องของฉัน
พอลสัน ดาด้า จะฉลองวันเกิดหลังจากที่เขา
ได้ล้างอายให้โมโมแล้วเท่านั้น
ปล่อยข่าวออกไปให้ทั่วอูตี
ว่าในที่สุดพอลสัน ดาด้า
กำลังจะลงไปจาก กาลี ปาฮาทีหลังผ่านมาหนึ่งปี
มีอะไรให้รับใช้ครับ
ไม่ต้องบริการ เราต้องการห้องพักสองห้อง
ผมมีแค่ห้องเดียว
แค่ห้องเดียว
โธ่
นายพาฉันมาโรงแรมชั้นสามสินะ เปรม
โรงแรมขนาดมหึมา ของมนุษย์ถ้ำคนนี้มีแค่ห้องเดียว
คุณครับ
- ขอเวลาสักครู่ - กำลังไป
มากับฉัน เปรม
- เข้าใจไหม - นายคือลูกจ้างคนสนิท
ที่ภักดีและซื่อสัตย์มาหลายปี อย่างไร้ข้อกังขา แต่…
จำไว้ว่าห้ามให้ใครรู้
เกี่ยวกับเรื่องนี้เด็ดขาด
ไร ซาฮับ
พูดอย่างสัตย์ซื่อ ผมได้ซุกหัวนอนที่บ้านคุณ
ใช่
ผมสัญญาว่า จะปิดความลับให้คุณอย่างดี
มาเถอะ ไอ้ลูกชาย ไปกัน
- ขอกุญแจสิ - กุญแจครับ
คุณครับ
ทำไมแก้มซ้ายคุณดูบวมๆ
เขาโดนตบอย่างแรง สองครั้ง
ผมเองก็โดนตบ
แต่เสียงตบดังก้องไปทั่วหุบเขาอูตี
เงียบ
ช้าหน่อย
จอด
- คุณ - อะไร
ผมกลับได้ไหม
รอก่อนสิ
คุณแต่งงานพรุ่งนี้ใช่ไหม
- คุณเป็นหมอใช่ไหม - ใช่
งั้นก็ควรรักษาตัวเองก่อนเลย
คุณอาจจะไม่รู้
แต่คุณทรมานจากโรคเที่ยวไปมา
ไร้สาระน่า
คุณดูไม่เหมือนคนที่แต่งงานแล้วเลย
- ผมยังไม่แต่งงาน - ใช่
คุณเลยไม่ยอมให้ผมแต่งงานเหมือนกัน
เอานี่
- ของของคุณ ผมกลับละ - นี่!
ช่างหัวค่าโดยสารเถอะ
หยาบคาย
เจ้าลูกหมาไว้ใจไม่ได้
เขาพูดเรื่องโง่ๆ
นี่
ผมจำได้แล้วนะ
คุณคือมนุษย์ไฟฟ้า
ใช่ คุณเดาถูกแล้ว
ไอ้หลานชาย
ผมชอบหนวดคุณนะ
คุณเหมือนประทีป กุมารเลย
ถ้าจำไม่ผิด
คุณมีบ้านในเมืองใช่ไหม
แล้วมาพักที่โรงแรมผมทำไม
ทะเลาะกับเมียมาใช่ไหมล่ะ
รอย…
เราต้องการห้องพัก
เชิญเลย
เลขห้องล่ะ
- ลืมเหรอ - ห้อง 206
รอย
มีข้าวของของคนอื่นในนี้
ฉันว่าเขาหลง เอากุญแจห้องใครบางคนให้เรา
ช่างมันเถอะ
ถ้าพวกเขามา เราค่อยจัดการ
เข้านอนเถอะ
พ่อคะ รอยไม่ใช่คนแบบนั้น
หนูมั่นใจว่าเป็นเรื่องเข้าใจผิด
พ่อเห็นบ้านของเขามากับตาเลย พินทุ
พ่อเห็นมันด้วยตาสวยๆ ของพ่อ ลูกรัก
- พ่อคะ - ถ้าไม่เชื่อละก็
ลูกก็ขึ้นรถไฟขบวนแรกมาที่อูตีเลย
เปรมจะบอกเองว่าลูกต้องมาที่ไหน
ขอร้องล่ะ เปรม
ห้ามเล่าเรื่องนี้ให้พินทุฟังเด็ดขาด
พูดจากใจนะ ไร ซาฮับ
- คุณเป็นเจ้านายผม - ใช่
ไม่ว่าจะเป็นยังไง พินทุจะไม่รู้แน่นอน
ผมสัญญา
ลูกหมาผู้ซื่อสัตย์ของฉัน
- ว่าต่อเลย - หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า หก เจ็ด…
ฮัลโหล คุณหนูพินทุ
เราพักที่รร.เซ็นจูรี
เปรม บอกที
พ่อพูดความจริงไหม
- เขาพูดจริงครับ - ใช่
ผมเห็นรอย จอย และบ้านพวกเขา
- ด้วยตาสวยๆ ของผมเอง - ใช่
และพอไร ซาฮับเรียกเขาออกมา
เขาก็จัดการไร ซาฮับจนสิ้นท่า
อะไรนะ
เขาตบแก้มพ่อคุณแรง จนแดงเหมือนแอปเปิลกัศมีร์
อีกข้างเหมือนอิดลีนึ่ง คุณหนูพินทุ
อิดลีนึ่ง
เปรม ดูแลคุณพ่อด้วยนะ ฉันกำลังไป
ใช่
ไร้สาระ
ต้องมีหมาตายเป็นพันๆ ตัว ก่อนนายเกิดแน่ๆ
ผมถึงได้จงรักภักดีมาก
หุบปาก!
ไปนอนในห้องน้ำเลยไป เจ้าโง่
พวกชนชั้นต่ำ
ฉันละเกลียดจริงๆ
ไปกันเถอะ
ระวังนะ คุณจะไปไหนกันเหรอ
- คุณคือใคร - ผมคือใคร
ผมเป็นนักเดินทาง ที่เห็นเส้นทางนี้บ่อยๆ
ถนนเส้นนี้เป็นพยานได้ แต่พวกมันก็เป็นพยานไม่ได้
เข้าท่าดีนะ เอาไป
นี่อะไร
มันเป็นของคุณ สร้อยคอคุณไง
สร้อยคอเหรอ
มันไม่ใช่สร้อยคอของเรา
เล่นตลกกันแต่เช้าเลยเหรอ
ถ้าเล่นตลกตอนบ่ายก็ไม่เป็นไรเหรอ
คุณก็ด้วยเหรอ
ผมจะไปแล้ว
ได้เวลาเมียผมตื่นแล้ว
เธอตีผมแน่ ถ้าเธอไม่ได้ดื่มชาให้ทันเวลา
- เอาไป - ไม่!
- คุณ! - ขอตัวนะครับ
- คุณ! - ไม่เอาน่า พวก!
จอย
ถ้าฉันมีคู่แฝดในเมืองนี้ล่ะ
นิยายเล่มไหนของพันเอกวิกรานต์ ทำให้คิดแบบนั้น
ฉันจริงจังนะ จอย
ก็ได้ สมมติว่านายมีคู่แฝดที่นี่
แต่ฉันก็มีคู่แฝดด้วยเหรอ
ยิ่งกว่านั้น พวกเขา ยังชื่อเดียวกัน เป็นไปได้เหรอ
ฉันไม่เข้าใจเลยสักนิด
เอาอย่างนี้ กลับไปที่โรงแรมก่อน
และขึ้นรถไฟขบวนแรกออกไป
สร้อยคอนี่ล่ะ
เราจะทิ้งมันไว้ ที่สถานีตำรวจระหว่างทาง
- แล้วข้อตกลงล่ะ - ช่างข้อตกลงเถอะ ไป
- เอามานี่ - เอาไป
(แท็กซี่)
นาคมณี
คุณมาทำอะไรที่นี่
ผมสิที่ต้องถามคุณแบบนั้น
เมื่อคืนคุณหายตัวไป หลังผมไปส่งที่มาดราสคาเฟ่
ปล่อยให้ผมรอทั้งคืน
และตอนนี้ก็ออกมาจากบ้านนั้น
คุณมาที่นี่บ่อยจังนะ
บ้านนี้มีอะไรพิเศษเหรอ
เรื่องมันยาว นาคมณี เราจะเล่าให้ฟังทีหลัง
- ก่อนอื่นพาเราไป… - โรงแรมเซ็นจูรี
- ใช่ - ใช่
แต่คุณจะไม่พักที่นั่น
เราจะไม่พักในเมืองนี้ นาคมณี
- ไปเถอะ - อ๋อเหรอ
ใจเย็นๆ รอย
เอาสร้อยคอให้มาลา ฉันมั่นใจว่า หลังจากนั้นทุกอย่างจะดีเอง
บอกทีสิ จอย เธอควรทำแบบนี้เหรอ
ล็อกประตูรั้วและปิดไฟแบบนั้น
พอได้แล้ว
มันผ่านไปแล้วก็ให้ผ่านไป
- เป็นความพิเศษของเรา - ใช่ เข้าใจ
- ผมจะส่งไปให้ - ดูนั่น รอย
ลุงที่เราเจอเมื่อคืน
ที่จริงฉันรู้สึกผิดนิดหน่อย
ฉันไม่น่าไปตบคนแก่เลย
ถ้านายรู้สึกผิด ก็ไปขอโทษสิ
ระหว่างนั้นก็กินมื้อเช้าไปด้วย
ไม่ ไม่ต้องกลัวนะ
เมื่อคืนผมตบคุณด้วยความโกรธ
ผมอยากขอโทษเรื่องนั้น
ผมขอโทษนะ
คุณคือมือ ที่อยู่เบื้องหลังศิลปะชิ้นนี้เหรอ
- ไม่ คือ… - ว้าว
คุณหาลูกสาวเจอไหม
อย่าบังอาจ…
ให้ชื่อลูกสาวฉัน ออกจากปากโสโครกของนาย
คุณลุง จะโกรธก็ได้อยู่
คนที่ถูกทำให้อับอาย และโดนตบตีเมื่อคืน
ก็ต้องโกรธเป็นธรรมดา ใช่ไหม
คุณพูดถูก
จำที่ฉันพูดเมื่อคืนได้ไหม
- คุณบอกผมว่าไงนะ - หุบปาก!
นาย
เพราะนายรู้ว่าพินทุ ลูกสาวผู้น่ารักของฉันกำลังมาที่นี่
เลยแกล้งทำเป็นเสียใจ
โยนคำขอโทษของนาย ลงไปที่หุบเขาอูตีเลย
นี่ ที่ผมพยายามจะพูดคือ…
นายพยายามจะพูดว่า
นายไม่ได้แต่งงาน นายไม่มีบ้านที่นี่
และเธอไม่ใช่เมียนายสินะ
เขากลับไปจุดเริ่มต้น
ผมพยายามอธิบายตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว
นั่นบ้านผม นั่นเมียผม มาลา
ผมแต่งงานแล้ว และนี่น้องชายผม
ไม่เชื่อก็ถามเขาดูสิ
ใช่แล้วครับ
คุณคงจะเข้าใจผิดไป
ต่ำกว่ามาตรฐาน
แม้แต่คุณก็สนับสนุนเขาเหรอ ลุงของเมาคลี
และนาย ฉันไม่เคยพบเจอคนน่ารังเกียจ
และหยาบคายแบบนายเลย
- ฟังนะ ไร ซาฮับ - ไม่ ฉันไม่ฟังอะไรทั้งนั้น
นายมันน่ารังเกียจ นายก็น่ารังเกียจ
คุณก็น่ารังเกียจ และนายน่ารังเกียจที่สุดในนี้
- ไร ซาฮับ - ไม่ อย่ามา "ไร ซาฮับ" กับฉัน
นายทั้งคู่มาจากครอบครัวนักต้มตุ๋น
และรู้ไหมใครขี้โกงที่สุดในครอบครัว
แม่ของนาย!
อย่าว่าแม่ฉัน ตาแก่!
มีอะไรสนุกๆ
(ร้านอาหาร)
(ร้านขนมปังจอห์น)
นี่มันเรื่องอะไรกัน
ดาด้า
ไอ้หมอนี่แหละ
พวกนายคนไหนคือช่างไฟฟ้า
ดาด้า มนุษย์ไฟฟ้า
อ๋อ ช่างเถอะ มนุษย์ไฟฟ้า
- คนไหนล่ะ - รอย เหมือนเขาจะเป็นคนที่คลั่งนาย
- ได้ยินว่านายมีกระแสไฟฟ้าในตัว - ใช่
ฉันว่านายต้องเคยได้ยินชื่อ พอลสัน ดาด้า
- ไม่เคย - ไม่เหรอ
เขาคงหูหนวกน่ะ ดาด้า
นายทำผิดพลาด ที่แตะต้องลูกน้องของฉัน
ฉันตบเขาเหรอ
ฉันว่าเขาพูดถึงไร ซาฮับนะ
ฟังนะ ลูกน้องคุณเอาแต่พูดว่า
ผมไปหลอกลูกสาวเขา พินทุ
ซึ่งผมไม่รู้จักพินทุเลย
ผมก็เลยโกรธ
นี่!
- นายแต่งงานแล้วเหรอ - ไม่
- นายมีลูกสาวเหรอ - ไม่
ตั้งชื่อลูกว่าพินทุเหรอ
- ไม่ ผมยังไม่แต่งงานเลย - แต่นายมีลูกสาว
ยังไม่แต่งงานแล้วจะมีลูกสาวได้ไง
งั้นนายตั้งชื่อใครว่าพินทุ
ผมไม่รู้
- ผมไม่รู้ - พินทุนี่คือใคร
ใครคือพินทุ
ใครคือพินทุ!
เราพูดถึงไร ซาฮับ ไม่ใช่เขานะ
นี่เป็นครั้งแรก ที่ได้เจอตัวการ์ตูนตัวนี้
เจอครั้งแรกเหรอ
อ๋อ
เพราะพอลสัน ดาด้าอยู่ตรงนี้ใช่ไหม
นายพยายามกลบเกลื่อนสินะ
ฟังนะ ทุกคน เขากลัวพอลสัน ดาด้า
นี่!
เกิดอะไรขึ้น
เขาช็อตคนนะครับ
การแสดงในคณะละครสัตว์ ก็แค่ควันกับกระจก
ฉันไม่โดนช็อต!
เงียบๆ ดาด้า
ไม่ใช่ครั้งแรกนะ
- จะโดนช็อตครั้งที่สองเสมอ - ไร้สาระ
ฉันนึกว่า
จะได้เผชิญหน้ากับเสาไฟฟ้า
แต่เขาก็แค่หลอดไฟศูนย์วัตต์
ก็แค่หลอดไฟ
- ดาด้า! - อะไร
เขาไม่ใช่หลอดไฟศูนย์วัตต์
เขาเป็นหลอดไฟที่ระเบิดฟิวส์ได้
- มนุษย์ไฟฟ้า - พอที
ลืมเรื่องมนุษย์ไฟฟ้าซะ เขาไม่ใช่ช่างไฟฟ้าด้วยซ้ำ
เขามันตัวปลอม เขาหลอกผู้คน
เขาก็แค่ตัวตลกเท่านั้น ไอ้ตัวตลก
- ตัวตลกเหรอ - เออ
- จะไปไหนหรือ พ่อรูปหล่อ - จะไปไหนหรือ พ่อรูปหล่อ
ทุกสิ่งที่เธอต้องการ อยู่ตรงนี้ ที่รัก
มาเลยสิ ยอดรัก
มาดับไฟในใจฉัน ที่เผาไหม้ราวถ่านคุกรุ่น
โอบกอดฉันแบบที่ไฟในกายต้องเย็นลง
- โมนิก้า ที่รักของฉัน - ลุกสิ พอลสัน ดาด้า
นี่ นายทำอะไรเขาน่ะ
ช็อตนายสิ
ไปซ้าย
ทีนี้ไปขวา
เลี้ยวกลับ ไปต่อ
ถอย ขึ้นมา
นี่ นี่รถคุณเองนะ
- ฉันจะไปไหน - ทางนี้
ขึ้นมา ไปเร็ว ทุกคน
- ช็อตนายสิ! - ฉันแย่แล้ว
- ไปเลยไหม - ไปกันเถอะ
แค่นี้แหละ พอกันที เก็บกระเป๋าแล้วกลับกันเลย
ใช่
ผมไม่เคยเจอ คนที่น่ารังเกียจแบบคุณเลย
ไม่อายบ้างหรือไง ที่นอกใจเด็กสาวไร้เดียงสา
เด็กสาวไร้เดียงสา
คุณบาฆีรา อย่าไปเชื่อหน้าซื่อๆ ของเธอนะ
มาลาเป็นหัวหน้าแก๊ง
เธอเป็นเจ้าพ่อ
เขาเรียกเมียตัวเองว่าเจ้าพ่อ
ผมไม่ได้พูดถึงมาลา…
แต่เป็นพินทุ
คุณรู้จักพินทุได้ไง
ผมรู้จักพินทุได้ไงน่ะเหรอ
แม่หนูพินทุ
เธอรู้อะไรบ้าง เกี่ยวกับความซื่อสัตย์
โอ้ คนรักที่ไม่ซื่อสัตย์ของฉัน
- พินทุ - พินทุ
เธอรักใครไม่เป็น
โอ้ คนรักที่ไม่ซื่อสัตย์ของฉัน
คุณทรยศฉัน
ไม่อยากเชื่อว่าคุณจะต่ำช้าขนาดนี้
คุณแต่งงานมาแล้วห้าปี
- ไม่นะ - คุณมีบ้านที่นี่
- ไม่ - และภรรยาคุณชื่อมาลา
ไม่ พินทุ แม้แต่คุณก็เข้าใจผิด เหมือนคุณบาฆีราเลย
นั่นไม่ใช่บ้านผม ผมไม่ได้แต่งงาน มาลาไม่ใช่เมียผม
- ถ้าไม่เชื่อก็ถามจอย - ใช่
หุบปาก!
และกล้าดียังไงถึงลงมือกับคุณพ่อ
ผมไปลงมืออะไรเมื่อไหร่ ผมเพิ่งเจอเขาในอูตีครั้งแรก
โกหกอีกเรื่อง
นายตบเขาอย่างป่าเถื่อน
และจอมโจรบาฆีราเห็นมากับตา
ช่างหัวจอมโจรบาฆีราเถอะ
นายแค่บอกมาว่าเห็นหรือไม่เห็น
ผมคือจอมโจรบาฆีรานะ
ทำได้ดีมาก เจ้าเสือชั้นต่ำ
และนาย ไอ้เสือผู้หญิง รอย
ความจริงถูกเปิดเผยแล้ว
ต่อหน้าพินทุภายใน 30 วินาที
ความจริงอะไรมิทราบ
พินทุ เชื่อผมนะ
เมื่อคืนเราโดนแก๊งโจรลักพาตัว
ชื่อหัวหน้าพวกมันคือมาลา
ทำได้ดีมากค่ะ
แล้วนี่เธอคือใคร
คงจะเป็นคู่นอนคนล่าสุดของเขา
ช่วยเงียบสักเดี๋ยวได้ไหม
คุณนายคือใครเหรอ
คุณนายเหรอ
ฉันน่ะเหรอ
อ้อ แน่ล่ะ
คุณจะจำฉันได้ไง ในเมื่อจำเมียไม่ได้ด้วยซ้ำ
ฉันนึกแล้ว
ไม่นะ
คุณคะ ฉันไม่อยากจะเชื่อ
คุณทำให้เมียเก่าเป็นเจ้าพ่อ เพื่อเอาใจแฟนใหม่เหรอ
มาลาเป็นเมียเขา
พินทุ ผมไม่รู้จัก ผู้หญิงคนนี้ด้วยซ้ำ
อ๋อ
งั้นคุณก็คงไม่รู้
ว่าคุณซื้อสร้อยคอนี่ให้คุณนายมาลา
เป็นของขวัญวันครบรอบแต่งงานห้าปี
คนแปลกหน้าที่ถนนเอามาให้เรา
หุบปาก ไอ้คนโกหก คนชั่ว คนโรคจิต
การแล่นเรือในพายุ และความตั้งใจที่ผิดมักทำให้คนจมน้ำ
จะบอกให้เอาบุญนะ
เรือของนายจมไปแล้ว
ฉันขอเลิกกับคุณเดี๋ยวนี้
ไม่ พินทุ ไม่
ดีมาก แม่ตุ๊กตา
เดี๋ยวก็รู้ พ่อจะหาใครสักคน
ที่หล่อและฉลาดเท่าพ่อ
ใช่ แม่ตุ๊กตา
จากครอบครัวที่มีเกียรติ น่านับถือ
ไม่เหมือนครอบครัวพวกเขา
- ไร ซาฮับ - ไร ซาฮับอะไร
ครอบครัวที่ไม่มีลูกชายไม่ได้เรื่อง
นิสัยไม่ดี ไม่มีมารยาท
ไร ซาฮับ!
ไร ซาฮับไม่อยู่แล้ว
นายมันโตมาแบบไม่ดี
ไร ซาฮับ!
และเหตุผลก็คือ…
แม่จอมโอ้อวด หลอกลวง
ทะนงตัว
และหัวสูงของนาย
(แม่)
อย่าว่าแม่ฉันนะ
ไอ้แก่!
มีอะไรสนุกๆ
คุณจะโกหกอีกกี่เรื่อง ยูซูฟ บอกมาว่าสร้อยคออยู่ไหน
ผมทราบว่า ผมเป็นแค่ลูกจ้างธรรมดาที่นี่
แต่คุณไม่มีสิทธิ์
- มากล่าวหาผมนะ - ใช่
ผมเอาสร้อยคอเส้นนั้นให้เขาเองกับมือ
ใช่
คุณรอย ผมว่าไฟฟ้าคงช็อตสมองคุณ
มากไปจนมันรวนแล้ว
คุณถึงได้สูญเสียความทรงจำ
- นี่… - รอย
ยูซูฟ คุณเลือกวัน มีเรื่องกับเขาผิดแล้วล่ะ
เขาตบคนไปสองคนแล้ว ผมไม่อยากให้คุณเป็นคนที่สาม
คุณไปนั่งตรงนั้นดีกว่านะ
- ไม่ ตรงนี้ดีแล้ว - ไปนั่งที่นั่นเถอะ ยูซูฟ
นั่งลง ยูซูฟ
- เวลชิไบ - อะไร
- ขอเวลาสักครู่ - ให้นั่งตรงไหน
รอย นั่งลง
- นั่งลงสิ - นั่งลง
เวลชิไบ คุณรู้จักพ่อเราใช่ไหม
ใช่ รู้จัก
- เรารู้จักคุณมาตั้งแต่เด็ก - ใช่แล้ว
- รู้ว่าเราเป็นเจ้าของคณะละครสัตว์ - ใช่ รู้
แล้วยังคิดว่า เราจะทำแบบนี้เพื่อสร้อยคอเหรอ
แต่ยูซูฟก็เป็นนักกวีเก่าแก่ของเรา
พนักงานเก่าแก่ของเรา
เขาจะโกหกเรื่องสร้อยคอทำไม
มันไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน
งั้นทำไมไม่แจ้งตำรวจล่ะ
เราจะได้รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
เรากำลังจะไปคณะละครสัตว์
ถ้าคุณได้ข้อมูลอะไรเกี่ยวกับสร้อยคอ
ก็ไปที่นั่นเลยนะ
- โอเคไหม - ก็ได้
รอย
ลิลี่ควรจะเข้ามาแล้ว แต่เธอไม่อยู่
อะไรนะ
มาลา
ฉันมาเพราะคุณสองคน ออกมาโดยไม่พูดอะไร
ฉันว่าเรากินมื้อค่ำกัน หลังแสดงจบดีกว่า
- ว่าไง จอย - เป็นความคิดที่ดี
- มาลา เรื่องเมื่อคืน… - ไว้ค่อยคุย
มาลา ดีจังที่เจอคุณ
เราพาสมาชิกใหม่มาแนะนำ
เราโชคดีได้ลูกสาว
- แกสวยจัง - ใช่เลย
แกสวยได้แม่น่ะ
- แกชื่ออะไรเหรอ - ยังไม่ได้ตั้งชื่อเลย
เราเพิ่งกลับจากไปพบหมอตามนัด
เลยคิดว่าอยากพามาแนะนำตัว
พาลูกกลับบ้านเถอะ
เธอกลับเถอะ
- รอย ถึงเวลาผมแสดงแล้ว - ใช่
เตรียมพร้อมไวๆ
เดี๋ยวก็ถึงตาคุณแล้ว มาเถอะ
- มาลา - ฉันไม่รู้ว่าลิลี่อยู่ไหน
ฉันจะไปดูนะ
เป็นอะไรไป มาลา
ฉันไม่เคยบอกคุณ
ใจหนึ่ง
ฉันก็อยากจะมีลูก…
แต่อีกใจหนึ่ง…
ฉันก็กลัวมาตลอด
ว่าคุณจะทิ้งฉันไป
และแต่งงานกับคนอื่น
พูดอะไรน่ะ มาลา
ไม่ว่ายังไง ก็ไม่มีใครมาคั่นระหว่างเราได้
คุณคือศรีภรรยาที่ดีที่สุดในโลก
และสิ่งหนึ่งที่แน่นอน…
คือเราจะเป็นพ่อแม่ที่ดีที่สุด
ในโลกนี้เลย
เราจะไปสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า
สัญญานะ
ผมสัญญา
ไปให้พ้น คนไม่ซื่อสัตย์
ฉันเห็นความรักของเธอ
ฉันมอบดวงใจให้แต่เธอ
และนั่นทำให้ฉันเสียใจที่สุด
คนนี้เหรอมาลา
ใช่ นี่มาลา แต่คุณคือใคร
คุณคือใคร เธอคือใคร เขาคือใคร
ที่ถามนี่ไม่เบื่อบ้างหรือไง เจ้าโง่แห่งอูตี
ทีนี้นายก็จะถามฉันว่า "คุณคือใคร"
ถามมาสิ เร็วเข้า
ผมรู้จักคนชั่วสองคนนี้ แต่เธอคือใคร
เขาเล่นละครแบบไม่เนียนอีกแล้ว
เห็นไหม พินทุลูกรัก
- พินทุ - พินทุ
คุณก็คือพินทุนี่เอง
ขอบคุณพระเจ้าที่เขาเจอคุณ
พ่อคุณถูกผมตบก็เพราะคุณ
ไม่ละอายบ้างหรือไง
ทำเป็นจำกันไม่ได้ เพราะมาลาอยู่นี่เหรอ
พ่อบอกแล้วไง ลูกรัก
เราต้องขอบคุณ จอมโจรฟากีราที่พาเรามาที่นี่
จนได้เห็นธาตุแท้ของนาย
ไม่ใช่ฟากีรา จอมโจรบาฆีรา
เออ ช่างเถอะ จาลจีรา
มาลา…
รอยสัญญาว่าจะแต่งงานกับฉัน
อะไรนะ
- อะไรนะ - อะไรนะ
อ้อ ใช่
มาลา สามีของเธอเขาซุกซนนิดหน่อย
เหมือนเหล็กทุบเหล็ก
และเอาเพชรตัดเพชร
มันต้องมีสักวัน ที่เขาจะโดนหมากัดเช่นกัน
รอย คุณต้องไปขึ้นเวทีในอีกสามนาที
ฉันกำลังไป อาลิม นี่มันเรื่องไร้สาระอะไรกัน
ฉันจะบอกให้
มาลา
รอยหลอกเราทั้งคู่
และฉันรู้แล้วว่าทำไม
คุณอยากแต่งงานกับฉัน
คุณจะได้มีลูก
และยกให้มาลา
มาลา มันไม่จริงนะ
รอย…
- เธอพูดอะไร - เชื่อผมนะ มาลา
ผมเพิ่งเจอผู้หญิงคนนี้ครั้งแรก
ทำไมถึงโกหกขนาดนี้ คุณนาย
ฉันไม่ได้โกหก คุณสิโกหก!
ถ้าคุณไม่เชื่อฉัน ก็ถามจอยดู
- จอย… - เธอจะถามอะไรจอย
ผมไม่เคยเจอคุณมาก่อนเลยนะ
ดีมาก แม่ตุ๊กตา
คุณก็เอากับเขาด้วยเหรอนี่
เธอโกหกนะ มาลา
มาลา
ดีมาก มาลา ตบให้ลูกโป่งนั่นแตกเลย
ฉันคิดถูกจริงๆ ด้วย
คุณจะแต่งงานกับพินทุ เพราะฉันมีลูกไม่ได้
มาลา ไม่ใช่อย่างที่คุณคิด
ถ้าต้องการเด็ก ก็ไปสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าสิ
ฉันพูดกับเขาจนเบื่อจะพูดแล้ว
สาวๆ ทั้งคู่คิดเหมือนกันเลย
พวกเขาอยู่คนละขั้ว
พูดแบบในหนังนะ ไร ซาฮับ
นี่ดูเหมือนฉากจากหนังเลย
และชื่อของหนังก็คือ…
"เจ้าวัว ชนฉันสิ"
- อะไรนะ - "สู้ตายไม่เสียดายชีวิต"
- พ่อลูกคู่นี้บ้าไปแล้ว - หุบปาก
นายสิบ้า เจ้าบอลลูนอากาศร้อน
บอลลูนอากาศร้อนเหรอ
รอย!
เธอไปไหนมา ลิลี่
เธอไปไหนมาไม่สำคัญ
ถามสิว่าเธอกำลังจะไปไหน
เธอบอกว่า จะไม่ทำงานกับเราอีกต่อไปแล้ว
เกิดอะไรขึ้น
ฉันตัดสินใจลาออกตอนที่
ฉันเห็นพวกคุณสองคนที่โรงแรม
โรงแรมเหรอ
คุณนาย เลิกกับเขาเถอะค่ะ
เหมือนที่ฉันลาออก
ว้าว
ดีมากๆ
ดีมากคูณสอง
พูดได้ดี บิลลี่
- ลิลี่ค่ะ - โอเค แค่ชิลลี่
- พ่อ - รอย สายแล้วนะ
นายน่ะเงียบไปซะ
มนุษย์อมยิ้ม
และลูกรัก พินทุ
ชิลลี่ และมาลา
ดูเจ้าหมอนี่ให้ดี
ฉันมั่นใจว่าเจ้าสัตว์ประหลาดนี่ จะใช้เด็กเป็นข้ออ้าง
ออกล่าผู้หญิงไร้เดียงสาคนอื่นๆ อีก
- คุณข้ามเส้นเกินไปแล้ว - หุบปาก
เขาจะล่อลวงและใช้เสน่ห์
ให้เด็กสาวไร้เดียงสาหลง และทำลายชีวิตเธอ
ผมเตือนครั้งสุดท้ายนะ เงียบซะ
ฉันจะเงียบปากได้ยังไง
เวลาที่สัตว์ประหลาดหิวโซอย่างนาย เดินไปมาบนท้องถนน
หญิงสาวแบบมาลา พินทุ
และแม่หนูพริกชี้ฟ้าเขียว ก็ไม่ปลอดภัย
ฉันเคยพูดไปแล้ว และจะพูดอีกที
และจะพูดไปเรื่อยๆ จนลมหายใจสุดท้าย
เหตุผลของเรื่องทั้งหมดก็คือ คนที่มีชื่อในบัญชีดำ
เป็นพิษ ตัวอันตราย หยิ่งทะนง
แบบแม่นาย
รอย ชกมันเลย!
มีอะไรสนุกๆ
อย่าไว้ชีวิตไอ้แก่นั่น!
ไม่เข้าใจเลยว่าเกิดอะไรขึ้น
ผมก็ไม่เข้าใจ
มันเกิดอะไรขึ้น คุณถึงตัดสินใจไปสถานีตำรวจ
ก่อนตรงไปที่สถานีรถไฟ
เราต้องเอาสร้อยคอนี่ไปคืน
เมืองของคุณแปลกมากๆ
มีคนเอาสร้อยคอให้เรา
มีแก๊งโจรโผล่มาปล้นเรา
แล้วก็มีคนพูดว่า "เคยเห็นคุณมาก่อน"
พูดตามตรงนะคุณ
แม้แต่ผมก็รู้สึกว่าเคยเห็นคุณมาก่อน
อย่าเริ่มเชียวนะ
อะไรอีกล่ะ
(คณะละครสัตว์จูบิลี)
(แท็กซี่)
ทีนี้ผมรู้แล้วว่า ทำไมมีแต่คนคอยตามคุณ
ได้ดูหนังเรื่องรามอูร์ชยัมไหม
คุณมีคู่แฝดที่นี่
แต่ผมไม่เข้าใจ
มีรามสองคนกับชยัมสองคนได้ไง
นายสองคนมาซ่อนอยู่นี่เอง
โมโม ไบ นายเหรอ
ใช่ ฉัน
นายดูหมิ่นความเคารพตัวเอง ของพอลสัน ดาด้ากลางถนน
เรามาที่นี่เพื่อแก้แค้น
- เราไปดูหมิ่นเขาเหรอ - เออสิ!
แต่เราเพิ่งเคยเจอเขานะ
นายโกหก
ฉันเห็นนายสองคนมากับตา
ฉันไม่ได้หูหนวก
คุณเข้าใจผิดแล้ว
ผมคิดว่าคุณคงเห็นคู่แฝดของเรา
ใช่ครับ พวกเขามีคู่แฝดที่นี่
- ฉันคิดว่าเขาพูดจริงนะ - ขอบคุณ
ไปตามหาคู่แฝดพวกเขากันเถอะ
แต่เราจะจำพวกเขาได้ยังไง
พอลสัน ดาด้า พวกเขาดูเหมือนกัน
แปลว่าพวกเขาหน้าตาเหมือนกัน
ดูเหมือนกันบ้าอะไรล่ะ
พอลสัน ดาด้า พวกเขาโกหก
(คณะละครสัตว์จูบิลี)
(การแสดงหุ่นเชิด)
โอเค
พวกนายสองคนละเอียดอ่อน
พวกนายสองคนสิ้นหวัง
- พวกนายสองคน… - โมโม ไบ ซ้ำ
ใช่
พวกนายสองคนมีซ้ำสองคน
ผมขอโทษนะ รอย
ผมนึกว่าคุณนอกใจมาลา
ผมไม่รู้จริงๆ
ว่าพินทุคือคู่หมั้นเขา
ยูซูฟเอาสร้อยคอคุณไปให้เขา
ยูซูฟ คงปล่อยนาย ทำตามใจไม่ได้แม้แต่ในบ้าน
- เพื่อฉลองโอกาสนี้ ผม… - หุบปาก
นั่งลงสิคุณ นั่งลง
ลูกรัก นี่คือข้อพิสูจน์ว่า
ไม่ว่าพ่อจะถูกตบที่ไหนเมื่อไหร่
พ่อก็โดนตบโดยคนที่ไร้พิษภัย
แต่ไม่ได้จะว่านะ
เพราะลูกเขยที่รักของฉัน
เป็นทองคำ ทองคำบริสุทธิ์
สามสิบหก
ยี่สิบสี่
สามสิบหก
คุณลุง คนที่ตบคุณอย่างแรงที่โรงแรม
คือลูกเขยของคุณนะ
หุบปาก เปรม!
คุณคะ พรุ่งนี้เรามากี่โมงดี
จริงเหรอ
ขอโทษด้วยนะ
ที่ตบคุณที่มาดราสคาเฟ่
ฉันนึกว่า
คุณคือจอยของเรา
ป้าตบเขาเหรอ
ไม่เป็นไรครับ
ฉันขอโทษที่ทำตัวแบบนั้นกับคุณ
ไม่เป็นไร
และต้องขอโทษจริงๆ ที่ตบคุณ
- ไม่เป็นไร - แล้วที่ตบผมล่ะ
เรื่องนั้นก็ขอโทษด้วยนะ ที่รัก
คุณก็ตบผมเหมือนกัน
ค่ะ ฉันขอโทษทุกคนเลย
เมื่อคืนนี้
ตอนที่อยู่ในห้อง
ฉันขอโทษ ฉัน…
ไม่เป็นไร
- เกิดอะไรขึ้นในห้อง - เกิดอะไรขึ้นในห้อง
คือ…
เกิดอะไรขึ้นในห้องกันแน่
บอกมาสิ เกิดอะไรขึ้นในห้อง
- เกิดอะไรขึ้น - เกิดอะไรขึ้น
- ผมจะรู้ได้ไง ถามเขาสิ
- เกิดอะไรขึ้นในห้อง - เกิดอะไรขึ้น
ไม่มีอะไรทั้งนั้น
อย่าปล่อยให้เขารอดตัวนะลูก
จริงๆ นะ ไม่มีอะไรเลย
ผมจะบอกให้ว่าเกิดอะไร
เพราะความสับสนทั้งหมด คุณป้าเลยพาเราไปที่บ้านคุณเมื่อคืน
และเรานึกว่าคุณคือ เจ้าพ่อมาลา หัวหน้าแก๊งโจร
เจ้าพ่อมาลาเหรอ
ใช่ เพราะความคลั่งไคล้ นิยายของพันเอกวิกรานต์ของเขา
พันเอกวิกรานต์
ไม่รู้จักพันเอกวิกรานต์ นักเขียนคนโปรดของฉันเหรอ
หัวเราะทำไมกัน
เพราะนักเขียนคนโปรดของนาย
ยืนอยู่ต่อหน้านายแล้ว
นี่คือพันเอกวิกรานต์
คุณคือพันเอกวิกรานต์
เปลี่ยนเพศเฉยเลย
ค่ะ ฉันคือพันเอกวิกรานต์
พระเจ้า พันเอกวิกรานต์
ผมเป็นแฟนตัวยงของคุณ
- ผมอยากเจอคุณมากๆ - นายได้เจอเธอแล้ว ดีมาก
เดี๋ยวนะ ได้โปรด
- รอย - คุณคือนักเขียนคนโปรดของผม
ช้าก่อน…
รอย…
เราเข้าใจว่าพวกคุณดูเหมือนกัน
แต่ชื่อเดียวกันได้ไง
รอยสอง จอยสอง เป็นไปได้ยังไง
ผมจะอธิบายเอง
- ลุงหมอ - ลุงหมอ
ความจริงคือพวกนายสองคน…
และพวกนายสองคน…
เป็นพี่น้องแท้ๆ
คุณแยกเราจากพี่น้องแท้ๆ ของเรา
และปกปิดความจริงจากเรามาตลอดหลายปี
คุณคิดว่าทำถูกแล้วเหรอ
ที่ทำการทดลองกับเรา
ไม่นะ รอย
นี่ไม่ใช่การทดลอง
ฉันอยากใช้ ตัวอย่างของนายบอกความจริง
ที่โลกนี้ไม่อยากได้ยิน
ทุกคนมัวตั้งคำถามถึงชนชั้น ศาสนา สายเลือดของกันและกัน
จนมองไม่เห็น คนที่อยู่ข้างหลังสิ่งเหล่านั้น
ก็จริง
บอกฉันทีสิ
ขวดเลือดในธนาคารเลือดมีฉลากแสดงไหม
ว่าเป็นเลือดใคร และนับถือศาสนาอะไร
นี่คือสิ่งที่ฉันอยากพิสูจน์
เมื่อโลกรู้ว่า แม้ไม่ได้มีสายเลือดเดียวกัน
พวกนายถูกรับเลี้ยง และเลี้ยงดูในบ้านคนละหลัง
โดยผู้คนที่ไม่ได้ มีสายเลือดเดียวกับนาย
แต่นายก็ยังเป็นที่รัก มีความสามารถและน่ายกย่อง
นั่นคือตอนที่นายจะเข้าใจ
ว่าการเลี้ยงดูเท่านั้น
ที่เป็นเรื่องสำคัญ
นี่อาจจะ…
เปลี่ยนมุมมองของโลก ที่มีต่อเด็กกำพร้า
แค่อาจจะ
(ก่อตั้งปี 1870 สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าจัมนาดัส)
ท้ายที่สุด รอยกับมาลาก็รับเลี้ยงเด็ก
เกมที่ธรรมชาติเล่นกับเรา
ผมใช้เวลาทั้งชีวิตยืนกรานว่า ลูกต้องเป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของผม
และวันนี้ เรื่องราวของผม ได้สอนบทเรียนผม
ว่ามันอยู่ที่การเลี้ยงดู
ไม่ใช่สายเลือด
ที่กำหนดลักษณะนิสัยเรา
วันนี้มีเรื่องให้ฉลองถึงสองเรื่อง
ฉันได้เป็นคุณลุง
- และเราก็ได้มีแม่ - ใช่
ตอนนี้ครอบครัวเราสมบูรณ์แล้ว
(ก่อตั้งปี 1870 สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าจัมนาดัส)
พวกเธอเป็นใครเหรอ
ลุงครับ เราได้ยินว่า ที่นี่มีอาหารให้กินฟรี
มีที่พักและที่อยู่ที่กิน
เราขอห้าห้องได้ไหมครับ
หรือแค่สี่ห้องก็ได้
- อะไรนะ - เขาจะบอกว่า
เราไม่มีใครเลย
เราเป็นเด็กกำพร้า เราถึงต้องมาที่นี่กัน
คุณช่วยเราได้ไหมครับ
ชื่ออะไรกันบ้างล่ะ
ผมชื่อโคปาล
ลักษมัน
มาธาฟ
ลักษมัน
- ลัคกี้ - ยอดไปเลยนะ
โคล…
มาล
โคปู ใจเย็น
เข้ามาสิ ห้องพร้อมแล้วล่ะ
(ก่อตั้งปี 1870 สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าจัมนาดัส)
คำบรรยายโดย ณัฏฐ์พัชร์ จันทะพรหม