‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪ยินดีต้อนรับสู่ฮิวแมน รีซอร์เซส
‪ในฐานะพนักงานใหม่ขององค์กร ‪ที่มีเกียรติมากที่สุดด้านมนุษยสัมพันธ์
‪คุณกำลังจะได้เริ่มต้นการผจญภัยอันน่าทึ่ง
‪ชีวิตบนโลกนั้นอาจซับซ้อนมาก
‪และนั่นคือเหตุผลที่มนุษย์ต้องการเรา
‪เราจะมอบหมายลูกค้าที่เป็นมนุษย์ให้คุณทางท่อ
‪ฉันได้ไมเคิล บลูมเบิร์กเหรอเนี่ย โอเคเลย
‪คุณจะมีโอกาสได้ทำงาน ‪กับสิ่งมีชีวิตมากมายในหลายๆ แผนก
‪สมาชิกในทีมของคุณได้แก่ฮอร์โมน มอนสเตอร์…
‪ร้อนแรงเป็นบ้า และนี่หล่อนยังไม่ได้ใช้ ‪อุปกรณ์ของหล่อนด้วยซ้ำ
‪พ่อมดผู้แสนละอาย…
‪เมียคุณส่งข้อความมาหาคุณ ‪เรื่องไปรับลูกสาวที่โรงเรียน
‪อยากให้ผมตอบให้ไหม
‪แมลงปิ๊งรัก…
‪ว้ายตั่ยแล้ว รักแท้ของคุณ ‪กำลังขอคุณแต่งงานอยู่ที่หอไอเฟล
‪คิตตี้ซึมเศร้า…
‪ที่รัก ลีโอนาร์โด ดิแคพรีโอโทรมา ‪เขาอยากได้เพชรสีเลือดคืน
‪ศิลาตรรกะ…
‪เจเรมี่ ยังไม่มีเหตุผลให้ต้องยืนหรอก
‪รับรองว่าคุณจะได้ลงจากเครื่องบินแน่นอน
‪และอีกมากมาย
‪พวกคุณทุกคนคือพนักงานคนสำคัญ ‪ที่ช่วยทำให้มนุษย์เป็นมนุษย์
‪สัปดาห์ละเจ็ดวัน ปีละ 52 สัปดาห์ ‪สหัสวรรษละ 1,000 ปี
‪นี่คือฮิวแมน รีซอร์เซส
‪มีคำถามไหม
‪โทษนะ แค่อยากเข้าใจให้ชัดเจน ‪สรุปว่ารายการนี้จะเหมือนบิ๊ก เมาท์เหรอ
‪บิ๊ก เมาท์บวกกับดิออฟฟิศ เราขายไปแบบนั้น
‪เออ น่าดูนะ
‪นี่ คุณกังหันกระปู๋ ถ้าคุณไม่ดู ใครจะไปดู
‪นี่ โจ ฉันเล่าให้ฟังรึยังว่า ‪ตอนนี้เมียฉันบ้า "การฝึกพลัง" มาก
‪- โอย ไหวปะเนี่ย ‪- เออ ก็ใช่น่ะสิ
‪เธอบอกว่า "อนาหตะจักระ" ของฉันมันอุดตัน ‪จะหมายถึงอะไรก็ช่างแม่งเหอะ
‪คือแบบ เฮ้ย ปล่อยให้ฉัน ‪ดูฮอกกี้หัวดออย่างสงบไม่ได้เหรอวะ
‪- เมื่อคืนนี้เล่นกันมันมาก ‪- อรุณสวัสดิ์
‪มัวรี่ ได้ยินเรื่องแอปร่วมเพศเสมือนจริง ‪ที่มนุษย์ติดใจกันแล้วใช่ไหม
‪เกิดอะไรขึ้นกับการชักว่าว ‪ใส่รูปสาวรีดนมวัวอกตู้มๆ วะ
‪นั่นคือวันหวานอันแสนหวาน เพื่อนเอ๋ย
‪อีก 20 ปี จะไม่มีใครอึ๊บกันแล้ว
‪พวกนายก็เคยพูดแบบนี้ ‪ตอนที่ผู้หญิงค้นพบแท่งหรรษา
‪ก็ไม่รู้สินะ มันทำให้บ้านฉันเลิกอึ๊บกันไปเลย
‪นี่ มัวรี่ อยากได้เค้กแบบไหนในวันเกิดคุณเหรอ
‪อะไรน่ะ นี่ไม่ใช่วันเกิดผมนะ
‪มันอยู่ในปฏิทินของออฟฟิศ ‪อย่าทำตัวประหลาดนักเลย
‪ทำไมเราต้องมีขนมสำหรับวันเกิด ‪เหมือนเด็กๆ ด้วย
‪ขอโทษที่พยายามทำอะไรดีๆ นะ
‪ฉันแย่มากเหรอที่จะเตรียมเค้กให้คุณ ‪โคตรเกลียดงานนี้เลยว่ะ
‪เบ็กก้า เราต้องให้คุณนอนพักบนเตียง ‪ตลอดการตั้งครรภ์เดือนสุดท้าย
‪เชี่ยอะไรวะเนี่ย
‪- ว่าไงนะ ‪- ที่รัก…
‪ฉันจะเริ่มว่าความวันจันทร์
‪และฉันจะเบ่งเด็กคนนี้ออกมา ‪ในที่นั่งคณะลูกขุนก่อนที่ฉันจะพลาดมันแน่ๆ
‪- เธอทำแน่ หมอ ‪- ฉันต้องการตัวเลือกอื่น
‪ไม่มีหรอก เราต้องระวัง ‪ไม่ให้ถุงน้ำคร่ำคุณแตกก่อนกำหนด
‪ไม่นะ ถ้าเด็กไม่รอดจะทำยังไง
‪หรือรอด แต่หัวแหลมเปี๊ยว ‪และใส่ได้แต่หมวกซานต้าล่ะ
‪ชีวิตเส็งเคร็งสุดๆ เลย!
‪โทษนะ ใช่ ฉันพูดอยู่
‪นอกจากที่ติโต้พูดเจาะจง ‪เรื่องหมวกซานต้าบ้าบออะไรนั่นแล้ว
‪นี่มันเรื่องใหญ่โคตรๆ เลยนะ
‪ใช่ นั่นแหละที่ฉันกำลังบอก
‪พูดจากมุมมองของความทะเยอทะยานนะ
‪เบ็กก้าจะเลื่อนขั้นเป็นหุ้นส่วนได้ยังไง ‪ในขณะที่นางติดแหง็กอยู่บนเตียง
‪และตามตรรกะแล้วมันไม่เข้าท่าเลย ‪บ้านเธอไม่ได้มีกรรมพันธุ์ความดันสูงซะหน่อย
‪ใครสนเรื่องพวกนั้นล่ะ
‪พวกเขาจะไม่มีวันอึ๊บกันอีกแล้ว
‪ทันทีที่เด็กคนนั้นทำให้จิ๊มิของนางพังยับเยิน
‪คอนนี่ ใจเย็นๆ หน่อยนะ ‪เอ็มมี่ เธอ จดทุกอย่างอยู่ใช่ไหม
‪ค่ะ เรียบร้อย จดอยู่
‪"จิ๊มิพังยับเยิน" เรียบร้อย
‪ไม่ต้องห่วงหรอก พวกเขาจะโจ๊ะพรึมๆ กันแน่ ‪แค่บ่อยน้อยลงและไม่ดีเหมือนเดิม
‪และการโจ๊ะพรึมๆ กับแบร์รี่ก็ไม่ค่อยดี ‪และไม่ค่อยบ่อยอยู่แล้วนี่ ใช่ไหม
‪"ผมชื่อแบร์รี่ ผมแจ้งเสมอเวลากำลังจะนำ้แตก"
‪"น้ำจะแตกแล้ว ผมชื่อแบร์รี่"
‪ฉันชอบแบร์รี่แบบของนาง ‪มากกว่าแบร์รี่ตัวจริงซะอีก แบร์รี่ไม่เจ๋งเลย
‪นี่ หยุดนะ เบ็กก้ารักแบร์รี่นะ
‪และนางจะรักเด็กคนนี้ด้วย ‪เพราะฉันกำลังทำหน้าที่ของฉัน
‪และฉันก็อยากให้พวกคุณทุกคนมีส่วนร่วมด้วย
‪ได้เลย
‪นั่นแปลว่าเลิกเล่นคิกบ็อกซิ่งและไม่ทำงานได้แล้ว ‪เพทรา ถ้าได้ยินฉันช่วยพยักหน้าที
‪โอเค ได้ แต่มดลูกที่บอบบางของนาง ‪ยังทบทวนข้อสรุปงานได้ โอเคไหม
‪นางยังมีสิทธิ์ขยับลูกตาอยู่ใช่ไหม
‪เอ็มมี่ ฉันจะพูดกับเธอตรงๆ นะ
‪บันทึกการประชุมของเธอห่วยมาก ‪เธอมัวแต่ล้อเลียนคน…
‪- เลียนแบบต่างหาก ‪- ทำการสำรวจ…
‪แต่ทุกคนชอบกระดาน ‪"อยากทำอะไรมากกว่า" ของฉันนะ
‪- มันทำให้พวกเขาอยากมาทำงาน ‪- งานควรทำให้พวกเขาอยากมาทำงาน
‪ถูก แต่มันไม่ใช่ไง
‪ขอถามหน่อยสิ เธออยากเป็น ‪แมลงปิ๊งรักมืออาชีพไหมเนี่ย
‪อยากมั้ง แต่บอกตามตรงนะ ตราบใดที่ฉันมีปัญญา
‪ซื้อพิซซ่าเบอร์ริโต้กินกับเพื่อนฉันทุกคืน ‪อะไรก็ได้หมดแหละ
‪นี่ เอ็มมี่ หุบปากซะ สิ่งที่เราทำที่นี่มันสำคัญนะ
‪มันไม่ใช่งานไก่กาที่มีอยู่ ‪เพียงเพื่อใช้ซื้อสิ่งที่เรียกว่าพิซซ่าเบอร์ริโต้
‪ซอนย่า พิซซ่าเบอร์ริโต้มันอร่อยมากนะ
‪ให้ตายสิ ฉันไม่สน พวก! ‪เบ็กก้ากำลังจะมีลูกนะโว้ย
‪โห ซอนย่า เป็นอะไรรึเปล่า
‪ฉันไม่เป็นไร ฉันแค่งานยุ่งมาก ‪และเธอที่เป็นผู้ช่วยของฉัน
‪ไม่ได้คิดจะแบ่งเบาภาระกันบ้างเลย
‪- โอเค ขอโทษเรื่องงานคุณด้วยนะ ‪- แม่เจ้า นางเป็นอะไรเนี่ย
‪ไม่รู้ดิ ฉันลืมไปแล้วว่านางพูดอะไร
‪แล้วเมื่อคืนไปเดตกับ ‪เทวทูตสิ่งเสพติดมาเป็นไงมั่ง
‪เร็วเข้า เม้าท์เลยๆ ที่รัก อยากเผือกมาก
‪- เขาพาเธอไปร้านอาหารสุดโรแมนติกรึเปล่า ‪- เขาอ่อนไหวเพราะแสงเทียนรึเปล่า
‪ก็… ไม่เชิง
‪เรารีบพุ่งไปกินตับกันทันทีเลยน่ะ
‪เธอจ๋า อีกแล้วเหรอ
‪ไม่เห็นจะเป็นไรเลย และมันก็เป็น ‪สิ่งที่ฉันต้องการจริงๆ และมันโอเค
‪ไม่จริง เธอโกหกไม่เนียนเลย
‪เธอต้องการใครสักคนที่จัดอาหารหรูๆ ‪ให้เธอได้อิ่มท้อง
‪ก่อนที่พวกเขาจะจัดเซ็กซ์ไร้การป้องกัน ‪ให้จิ๊มิเธออิ่มเอมนะ
‪เดี๋ยวนะ รู้ได้ไงว่าไม่ได้ป้องกัน
‪โอ๊ย แหม ฉันรู้ว่าฉันคุยกับใครอยู่ย่ะ
‪พวกคุณต้องการอะไรวะ
‪- รปภ.เข้าไปทำอะไรในห้องทำงานซอนย่าน่ะ ‪- ไม่รู้สิ
‪- มันอยู่ในปฏิทินของซอนย่าไหม ‪- ฉันจะไปรู้ได้ไง
‪เธอเป็นผู้ช่วยซอนย่านะ มันคืองานของเธอเลย
‪ไปตายซะ แกไล่ฉันออกไม่ได้นะ ‪ฉันทำให้บารัคกับมิเชลล์ได้กันนะ
‪นางอ้างเรื่องโอบามาบ่อยไปหน่อยนะ
‪เอามือตกสะเก็ดของแกออกไปซะ ‪ฉันเป็นแมลงปิ๊งรักอาวุโสนะ
‪- ไม่ใช่แล้ว ‪- ไปตายซะ เอริค
‪ตายแล้ว
‪แล้วพวกแกมองหาพระแสงอะไร
‪ไม่เคยเห็นคนโดนรปภ.ลากออกไปรึไง
‪ไอ้สารเลว ‪ถ้าแกไล่เธอออกก็เท่ากับไล่เราทุกคนออก!
‪ล้อเล่นนะ ล้อเล่น
‪ฉันรักงานของฉันและสิ่งดีๆ ของฉัน ‪อย่าไล่ฉันออกเลยนะ
‪ไง ไอ้บักหำ วันนี้วันเกิดนายนี่ ‪อายุเท่าไหร่แล้วล่ะ
‪- สี่สิบล้านปีแล้ว ‪- "สี่สิบล้าน" เหรอ
‪แล้วยังทำงานกับเด็กอยู่เนี่ยนะ ‪นั่นมันระดับเด็กจบใหม่เลยนะ
‪ฉันชอบเด็ก พวกเขากระตือรือร้นดี
‪เออ พวกเขา "กระตือรือร้นดี" น่ารักมาก ‪ดีใจด้วยกับชีวิตแสนเศร้าของนายนะ
‪ระหว่างนี้ ได้ข่าวแล้วใช่ไหมว่าฉันได้เลื่อนขั้น ‪เป็นหัวหน้าเทสโทสเตอโรนให้เอ็นเอฟแอล
‪- นายได้งานนี้เหรอ ‪- ก็เออสิ
‪เขยิบจากวัยรุ่นไปสู่ความกำยำไร้สมอง
‪ฉันชอบพวกโรคจิตนั่น
‪แต่นั่นแหละ เสาร์อาทิตย์นี้ฉันจะไปเวกัส ‪เพื่อดูสองสามทีมปะทะกันให้เละ
‪จากนั้นก็ไปตีหม้อที่บันนี่แรนช์
‪สุขสันต์วันเกิดนะ ไอ้พี่เลี้ยงเด็ก
‪- พวกนายรู้ไหมว่าเขาได้เลื่อนขั้น ‪- ใครสนล่ะ ประกันทันตกรรมเหมือนกันอยู่ดี
‪ก็ใช่ แต่กาวินกำลังทำอะไรบางอย่าง ‪กับชีวิตเขาจริงๆ นึกออกไหม
‪ไม่ ฉันพอใจกับการทำให้เด็กๆ ‪จับอวัยวะเพศของตัวเองแล้ว
‪นายไม่เคยตั้งคำถามว่า ‪เป้าหมายที่ยิ่งใหญ่กว่าของนายคืออะไรเหรอ
‪ทำไมต้องตั้งคำถามด้วย
‪ฉันละอยากไร้สมอง ‪เหมือนไอ้ขี้แพ้อย่างพวกนายจริงๆ
‪น่าเสียดายที่ส่วนลึกในใจฉันมันไร้ขีดจำกัด
‪- โอเค โชคดีนะ ‪- ส่องในใจให้สนุกละกัน
‪มอนสเตอร์บางตัวก็ไม่เคยมีความสุข ‪สงสัยนกเขาจะไม่ขัน
‪- โอ้ ‪- อะไรเนี่ย
‪นี่ ท็อดด์ ลิฟต์ค้างน่ะ
‪ไม่ใช่เรื่องแปลก
‪- โอเค มาซ่อมให้หน่อยได้ไหม พ่ออัจฉริยะ ‪- พูดว่า "นะครับ" สิ
‪เออ ได้ ช่วยหน่อยนะครับคุณภารโรง ‪ผู้ล้างขี้ออกจากโถส้วม
‪ช่วยมาทำหน้าที่ของนายทีได้ไหม
‪ฉันไม่ได้เป็นภารโรง ‪ฉันเป็นผู้จัดการฝ่ายปฏิบัติการ
‪- มันวางสายใส่เราเหรอ ‪- ถ้าเราติดอยู่ที่นี่ ฉันกินนายแน่ เข้าใจใช่ไหม
‪ฉันว่าฉันไม่น่าจะอร่อยหรอก ‪เพราะสิ่งที่ฉันกินเข้าไปมันไม่ดีเลย
‪- นายกินอะไร ‪- กินกุ้งเยอะเลย กุ้งทุกแบบ
‪ไม่เอาน่า เธอไม่รู้จริงเหรอ ‪ว่าทำไมซอนย่าถึงโดนไล่ออก
‪โอเค ฉันเข้าใจ ‪ฉันไม่จดการประชุม ฉันไม่ใส่ใจ
‪ฉันโกหกเรื่องรับราชการทหาร
‪วอลเตอร์ นายรู้อะไรบ้างไหม
‪พวกนายรู้เรื่องส่วนตัวกันเยอะเลยนี่ ‪เยอะมากด้วย
‪มันก็มีหลายตัวเลือกอยู่นะ มีเรื่องการดื่ม…
‪ฉันได้ข่าวว่านางเอากับกรินช์ที่ปาร์ตี้คริสต์มาส
‪สู้เขานะ ซอนย่า ฉันได้ข่าวว่ากรินช์ ‪จู๋ใหญ่อย่างกับกระบอกข้าวหลาม
‪แต่ตอนนี้นางทำเราซวยแล้ว ขอบใจ ‪เบ็กก้าจะเป็นไงบ้างเนี่ย
‪นางจะต้องมีลูกประหลาดหัวแหลมเปี๊ยวอยู่แล้ว ‪แล้วนี่นางจะไม่มีแมลงปิ๊งรักไปอีก
‪ทุกคน ดูท่อสิ
‪มันเป็นของเอ็มมี่
‪ฉันไม่เคยได้รับเลย โอเค มาดูกัน
‪"เนื่องจากเบ็กก้า ลีใกล้จะคลอดลูกแล้ว
‪และเนื่องจากเอ็มมี่ แฟร์แฟ็กซ์ ‪มีความรอบรู้เรื่องนี้
‪เธอจึงจะรับหน้าที่เป็นแมลงปิ๊งรักของเบ็กก้า
‪จนกว่าจะหาคนมาแทนได้"
‪- โทษนะ เธอเหรอ ‪- ฉิบหายละ
‪นางทำงานตามปฏิทินยังไม่ได้เลย
‪นางจะทำยังไงเวลามีรกเด็กอยู่รอบตัวนาง
‪รกเด็กเหรอ ฉันไม่รู้ว่ามันคืออะไร
‪ถามคำเดียว เธอจะให้คำแนะนำ ‪ผู้หญิงที่จะเริ่มสร้างครอบครัวยังไง
‪ในเมื่อเธอยังไม่สามารถ ‪กลับบ้านในคืนวันธรรมดา
‪โดยที่ไม่เมาและใส่รองเท้าครบสองข้างได้เลย
‪ตายแล้ว ฉันทำรองเท้าหายตลอดจริงด้วย
‪เธอซวยแล้วละ
‪เรื่องเดียวเกี่ยวกับเบ็กก้าที่เธอรู้ ‪คือการเลียนแบบแบร์รี่ที่ต่อต้านยิว
‪มันไม่ได้ต่อต้านยิวนะ ใช่ไหม
‪แต่ก็ไม่ได้สนับสนุนยิวแน่ๆ
‪- หวัดดี คุณตรรกะ ‪- หยุดเลย ต้องการอะไร
‪ฉันว่ามีเรื่องเข้าใจผิดกันนะ ‪และบางทีมันอาจจะดีกว่า
‪ถ้าส่งเบ็กก้าไปให้แมลงปิ๊งรักตัวใหม่ ‪ที่มีประสบการณ์มากกว่า
‪ใช่ น่าจะดีกว่าแน่ๆ
‪โอเค โห ใจร้ายนะเนี่ย ‪แต่มันพอจะมีทางเป็นไปได้ไหม
‪ไม่ ทำอะไรไม่ได้ ท่อเป็นคนแจกงานให้
‪- เธอต้องทำแล้วละ ‪- แค่นี้เหรอ
‪ด้วยความเคารพนะ ฉันไม่เชื่อในตัวเธอเลย ‪และฉันอยากให้เธอลาออกซะ
‪ทุกคน ไปกินเค้กวันเกิดที่ห้องพักกัน
‪เขามาแล้ว
‪เร็วเข้า มัวรี่ การประชุมที่ฉันบอกนาย ‪ซึ่งเป็นเรื่องจริงมากๆ
‪กำลังจะเกิดขึ้นในห้องพักห้องนี้
‪ไม่รู้ทำไมเราถึงจะประชุมกันในห้องพัก ‪แต่ฉันเชื่อเธอ
‪แฮปปี้เบิร์ทเดย์ทูยู
‪ไม่นะ เงียบเลย ฉันไม่อยากได้เค้กวันเกิด
‪แต่มัวรี่ มันเป็นเค้กคุกกี้นะ ‪ไม่ใช่เค้กทั่วไป มันเป็นเค้กคุกกี้
‪ฉันจะอธิบายให้ฟัง มันคือคุกกี้นั่นแหละ ‪แค่เอามาบดให้เป็นรูปเค้ก
‪ไทเลอร์ ถ้านายพูดคำว่าคุกกี้ ‪หรือเค้กอีกครั้งเดียว
‪ฉันจะบดขยี้นายให้ตายไปเลย
‪ตายแล้ว อะไรกันเนี่ย
‪คิดว่านั่นจะหยุดฉันไม่ให้กินเค้กคุกกี้ได้เหรอ
‪ครึ่งก้อนแล้ว
‪เชี่ย
‪- นี่มันชั้นอะไรเนี่ย ‪- ใครสนล่ะ
‪- ออกทางช่องที่ใหญ่ขึ้นกันเถอะ ‪- ชอบช่องใหญ่ๆ สินะ
‪โอเค อันนี้ได้ เหมือนช่องคลอดอะไรงี้ใช่มะ
‪- เหมือนช่องคลอดอะไรงี้แหละ ‪- เออ ให้ไวเลยพวก ให้ไวเลย
‪- โห ‪- ว้าว ที่นี่ที่ไหนเนี่ย
‪ขอต้อนรับสู่แผนกความคิดเชิงไสยศาสตร์
‪โอเค "ชะตากรรม ศาสนา"…
‪ชารอนต้องชอบที่นี่แน่ๆ ‪เธอเชื่อว่ามนุษย์ทุกคนไร้สาระ
‪ใช่ มนุษย์มันโง่เง่า
‪(เดอะมิสเทกแฟคตอรี่)
‪โทษทีนะที่รัก ผมต้องไปฉี่ ‪แบบเร่าร้อนและยาวนานน่ะ
‪ได้เลย หวังว่าคุณจะปล่อยออกมาหมดนะ
‪ขอวอดก้าชามนึงใส่มะนาวแปดลูกค่ะ
‪- เอ็มมี่ ‪- ซอนย่า โอ้
‪เดี๋ยวนะ จำได้ไหมตอนที่คุณโดนไล่ออก ‪พวกเขาเอาลูกค้าที่ท้องของคุณมาให้ฉันแหละ
‪- พวกเขาคิดอะไรกันอยู่นะ ‪- เดี๋ยวนะ พวกเขาส่งเบ็กก้าให้เธอเหรอ
‪ชีโตสรสเผ็ดน่ะ
‪โห เธอเมามากนะ
‪ใช่ และนั่นก็เป็นเพราะฉันตื่นเต้นมากกับโอกาสนี้
‪และไม่ได้กลัวอยู่ลึกๆ เลยว่าฉันจะล้มเหลว ‪และทำลายชีวิตผู้หญิงคนนี้ไปตลอดกาล
‪โอ๊ย ให้ตายเถอะ เลิกร้องวู้ๆ ซะที ‪เบ็กก้าต้องการเธอนะ ทำตัวให้มันดีๆ หน่อย
‪โอเค อย่าพูดว่านาง "ต้องการ" ฉันสิ
‪คุณทำให้ฉันกลัวนะ อีกอย่างนางก็มีแบร์รี่ทั้งคน
‪"ผมชื่อแบร์รี่ ผมรักเบ็กก้ามากและ…"
‪หยุดนะ เธอรักแบร์รี่นะ
‪- เหอ ‪- อะไรน่ะ
‪เทวทูตที่ฉันควงอยู่อยากให้ฉันเข้าไปหาในห้องน้ำ ‪เขาจะได้ดูดโคเคนจากรองเท้าฉัน
‪- เอ็มมี่! ‪- อะไร
‪ฉันไม่ได้จะเสพโคเคนนะ ‪ฉันแค่ไปเป็นเฟอร์นิเจอร์
‪แบบนั้นฉันทำได้ ฉันสามารถเป็นโต๊ะได้
‪เอ็มมี่ ถ้าเธอไปที่ห้องน้ำนั่นแทนที่จะไปหาเบ็กก้า
‪ฉันจะกระชากหนวดเธอออกจากกะโหลกเลย
‪ฉันทำไม่ได้ ซอนย่า ดูสิว่าฉันคบกับใคร
‪ฉันไม่รู้อะไรเกี่ยวกับความรักเลย ‪ฉันจะไปช่วยคนอื่นได้ยังไง
‪มองฉันนะ ฉันเข้าใจว่ามันน่ากลัว ‪แต่บางครั้งเธอก็ต้องยอมรับมัน
‪ทำสิ่งที่น่ากลัวซะ แล้วดูว่าจะเกิดอะไรขึ้น
‪- แต่ถ้า… ‪- เธอจะไม่มีวันพร้อมหรอก
‪สิ่งเดียวที่เธอทำได้คือพยายามทำแม่ง
‪ก็ได้ ฉันจะ "พยายามทำแม่ง" ‪ฉันจะไปหาเบ็กก้าหรืออะไรก็ช่างเหอะ
‪ตายแล้ว นี่เธอยังไม่เคยไปเจอหล่อนเลยเหรอ ‪ไปเลย ไสหัวไปจากที่นี่เลย
‪- ขอบคุณนะ ซอนย่า และถ้าดันเต้ถาม… ‪- เชื่อฉันสิ เขาไม่ถามหรอก
‪ฉันรู้ ฉันรู้อยู่แล้วแหละ
‪- นี่ วันนี้เรายังได้ค่าจ้างอยู่ใช่ไหม ‪- ใช่ เราตอกบัตรแล้ว
‪อะไรวะเนี่ย
‪"ตลาดพิสดาร" ‪เหมือน "พื้นที่ประหลาด" มากกว่า ว่าไหม
‪ถามฉันเหรอ ฉันชอบของทั่วไปที่ขายในที่ร่ม
‪มาสิ เลือกคริสตัลที่จะเปลี่ยนชีวิตคุณ
‪ไม่ ขอบคุณ
‪ฟังอนาคตของคุณ
‪ดูอนาคตของคุณ
‪ถามฉันสิว่าตอนนี้กี่โมงแล้ว ฉันรู้คำตอบ
‪หวัดดี
‪หวัดดี พ่อหนุ่ม อยากดูดวงไหม
‪ได้ยินไหม กิล เธอจะ "ดูดวง" ‪เอาสิ ผมอยากดู
‪แล้วเธอคืออะไรเหรอจ๊ะ น้องสาว
‪โอเค ระวังนะ พี่อาจจะต้อง ‪ปลุกอารมณ์นานหน่อย
‪แต่จากนั้นมันจะจบเร็วมาก
‪ทำไมฉันถึงปวดฉี่อีกแล้ววะเนี่ย
‪ถ้าไอ้เจ้านี่คลอดออกมาแล้วไม่สนุกละโดนแน่
‪หวัดดี โทษที ลืมไปก่อนกลับน่ะ
‪- เธอเป็นใครเนี่ย ‪- เอ็มมี่ แมลงปิ๊งรักตัวใหม่ของคุณ ยกย่องฉันสิ
‪ฉันไม่อยากได้ตัวใหม่ ซอนย่าไปไหน
‪- นางโดนเด้งไปแล้วละ ‪- อะไรนะ
‪แต่ไม่มีใครรู้ว่าเพราะอะไร
‪ฉันว่าฉันรู้แหละ
‪เป็นเพราะนางเย่อกับกรินช์
‪นี่เธอเมาเหรอ
‪นี่คุณท้องเหรอ ล้อเล่นนะ ฉันรู้ว่าคุณท้อง
‪ว้าว ลูกค้าคนแรกของฉันเป็นคนท้อง แม่เจ้าโว้ย
‪เอาจริงดิ เธอไม่เคยทำงานนี้มาก่อนเหรอ
‪ไม่จ้า ไม่เคยเลย ‪ว่าแต่คุณได้กูเกิลหาคำว่ารกเด็กรึยัง อี๋
‪ซอนย่าทิ้งคุณ และแมลงตัวใหม่ตัวนี้ ‪ก็ดูจะไม่เป็นงานเอาซะเลย
‪ทำไมนางใส่รองเท้าแค่ข้างเดียวเนี่ย
‪ไม่นะ และฉันเอาถุงแฮชบราวน์ของแมคโดนัลด์ ‪มาใส่เป็นถุงเท้าไปอีก
‪เบ็กก้า คุณต้องสติแตกแน่ๆ
‪- แมลงปิ๊งรักตัวใหม่ของฉันเป็นลำยองหน้าโง่ ‪- แหมๆ แรงนะ
‪- แล้วคุณคิดว่าคุณจะดูแลเด็กทารกได้เหรอ ‪- จริงด้วย ฉันเป็นแม่คนไม่ได้
‪ฉันมีปากกาที่ใช้ปุ๊นอยู่ในลิ้นชักเก็บกางเกงใน
‪ปุ๊นแบบไหนเหรอ ปุ๊นแล้วง่วงหรือตื่น
‪- ถ้าเด็กคลอดก่อนกำหนดจะทำไง ‪- มีความรักมากพอสำหรับทุกคนไหม
‪- แล้วแบร์รี่ล่ะ ‪- นึกแล้วเชียวว่าเขาต้องการความรักมากไป
‪"ผมชื่อแบร์รี่ ผมรักคุณ"
‪คุณจะได้เห็นฝีมือ ‪การเลียนแบบของฉัน มันเริ่ดมาก
‪หมาอีก! มันต้องกัดหน้าเด็กจนขาดแน่ๆ
‪ลูกหน้าตาอัปลักษณ์ของคุณจะปุ๊นกัญชาของคุณ
‪หุบปากซะทีได้ไหม
‪ฉิบหายแล้ว
‪- นั่นอะไรน่ะ ‪- นี่คุณเพิ่ง…
‪ฉี่แตกเหรอ
‪โอ๊ยคุณขา ฉันใส่รองเท้าข้างเดียวเองนะ
‪ฉันว่าถุงน้ำคร่ำฉันแตกนะ
‪- เช็ดเข้ มันแปลว่าอะไรวะเนี่ย ‪- เบ็กก้า! คุณกำลังจะคลอดแล้ว!
‪ไม่น่าจะมีสัตว์ประหลาดอยู่ใต้เตียงนาย ‪ได้หรอกนะ เพราะสัตว์ประหลาดมันตัวใหญ่
‪ถ้าฉันเป็นนาย ฉันจะห่วงตู้เสื้อผ้ามากกว่า
‪ต้องไปแล้วละ ความตายหลีกเลี่ยงไม่ได้ ‪พยายามอย่ากลัวมันเลย
‪กินยาแอดเดอรอลเข้าไปอีกหน่อย ‪แล้วทำการนำเสนอบ้านี่ให้เสร็จซะ
‪(ยากระตุ้น)
‪คุณอยากได้ลูกค้าถั่วทอดบดเจ้านี้
‪หรืออยากอยู่กับถั่วธรรมดาไปตลอดกาล ‪เหมือนพ่อขี้แพ้ของคุณล่ะ
‪ตัดสินใจได้ดีมากเลยที่พูดว่าน้องสาวเธอ ‪สวยแค่ไหนในการดื่มอวยพรงานแต่งของคุณ
‪นี่ ฟังนะ ฉันจะกลับมาทีหลังตอนที่จู๋นายไม่แข็งนะ
‪มัวรี่ อยู่ในนี้มานานแค่ไหนแล้วเนี่ย
‪อย่ามายุ่งกับฉัน
‪เป็นอะไรของนายเนี่ย นี่วันเกิดนายนะ ที่รัก
‪เป็นเวลาของความรื่นเริงและบันเทิงประตูหลัง
‪ฉันอายุ 40 ล้านปีแล้ว ‪แล้วฉันมีอะไรให้อวดบ้างเหรอ
‪ฉันทำให้เด็กคนนึงน้ำแตกใส่ศพของปู่เขา ‪ฉันมันกระจอกสิ้นดี
‪แต่นายมีรายการในเน็ตฟลิกซ์ตั้งสองรายการนะ
‪แล้วไง ใครๆ ก็มีรายการในเน็ตฟลิกซ์
‪ฉันไม่มีลูกหลาน ‪ไม่มีแฟนเป็นตัวเป็นตน อย่าเคืองกันนะ
‪ไม่เคืองหรอก ‪ฉันก็ไม่ได้อยากมีแฟนเป็นตัวเป็นตน
‪ใช่ มันไร้สาระ
‪นี่ การอมนกเขาในวันเกิด ‪จะช่วยให้นายรู้สึกดีขึ้นไหม มัวรี่
‪จะทำให้ฉันรู้สึกแย่ลงมากกว่า
‪เวร เรื่องอมนกเขาต้องพักก่อน ‪เบ็กก้าจะคลอดแล้ว ฉันต้องไปแล้ว
‪ฉันคงต้องดูดกระปู๋ตัวเอง ‪สมกับที่ฉันเป็นไอ้ขี้แพ้แล้วสินะ
‪ถูกแล้ว ปากเดียวที่จะดูดจู๋นาย ‪ก็คือปากที่ติดอยู่บนหน้านายนั่นแหละ
‪สุขสันต์วันเกิดนะไอ้เบื๊อก
‪- เหม็นจัง ‪- นิดหน่อยนะ ฉันขออ่านออร่าของคุณได้ไหม
‪ได้ เอาสิ อยากทำอะไรก็เอาเลย ที่รัก
‪สีฟ้าแสดงถึงจิตใจ จิตใจของคุณไร้ซึ่งภาระ
‪โอเค ฉันจะไม่วิเคราะห์มันมากเกินไปหรอกนะ
‪และสีเขียวคือหัวใจ โอ้ ว้าว ‪ฉันตรวจพบการปิดกั้นที่แท้จริงในตัวคุณ
‪เป็นอะไรของเธอเนี่ย นึกว่าเราจะเอากันซะอีก
‪ฉันรู้สึกได้ว่าคุณกำลังปิดกั้นตัวเอง ‪ทั้งทางความรู้สึก ทางกาย…
‪จากเมียคุณใช่ไหม
‪แค่เพราะผมเป็นฮอร์โมน มอนสเตอร์ ‪ไม่ได้แปลว่าผมอยากมีเซ็กซ์ทุกอาทิตย์นะ ชารอน
‪ใช่แล้ว พูดเปิดอกซะ
‪มันเป็นเพราะแม่ผมตายไปเมื่อปีก่อน ‪และผมยังเสียใจอยู่ ชารอน
‪และผมรู้ว่าคุณไม่ชอบเธอ ‪แต่ยังไงเธอก็ยังเป็นแม่ผมอยู่ดี
‪แน่นอน สมเหตุสมผลดี
‪ว้าว รู้สึกตัวเบามากเลย เธอทำอะไรฉันเหรอ
‪ฉันปลดเปลื้องอนาหตะจักระของคุณ
‪เดี๋ยวนะ เธอเป็นพวกจักระเหรอ ‪แบบที่ชารอนพูดถึงน่ะเหรอ
‪นี่มัน 18 มงกุฎชัดๆ นี่มัน18 มงกุฎจักระ!
‪หยุดนะ เฮ้ย ปล่อยฉันนะ
‪เกิดอะไรขึ้นในนั้นวะ
‪ราชินีถ้วยบอกฉันว่าฉันจะตาย ‪วันที่ 9 กรกฎาคม แต่ฉันไม่สนหรอก
‪ฉันเจอกับจักระ และโจ ฉันไม่รู้จะพูดไงดี แต่…
‪ฉันอาจจะบังเอิญ ‪ได้เรียนรู้บางอย่างเกี่ยวกับตัวเอง
‪- เอาจริงดิ ‪- จริง จริงที่สุด
‪- สงสัยนายจะเชื่อเรื่องจักระแล้วมั้งเนี่ย ‪- ใช่ แต่อย่าบอกชารอนนะ
‪นายก็อย่าบอกแนนซี่ว่าฉันจะตาย ‪วันที่ 9 กรกฎาคมละกัน ฉันอยากให้เซอร์ไพรส์
‪เบ็กก้าที่รัก ฉันทำอะไรได้บ้าง ‪เอาพัดลมไหม คอร์นนัตไหม
‪- ฉันอยากให้ปรสิตตัวนี้ออกไปจากตัวฉัน ‪- เริ่มจากพัดลมละกัน
‪"ปรสิต" เหรอ โลกจงระวังให้ดี ‪ยอดคุณแม่มาแล้วจ้า
‪เบ็กก้า คุณเข้มแข็งมาก ‪คุณเป็นผู้หญิงที่แข็งแกร่ง เป็นยังไงบ้างจ๊ะ
‪รู้สึกเหมือนรูตูดจะฉีกออกจากกัน ‪เป่าหน้าฉันสิ ไม่ใช่เป่าจิ๋ม
‪โทษที
‪นี่ เอ็มมี่! แถวนี้ต้องการพลังรักมากเลย
‪อยู่ตรงนี้ฉันโอเคแล้วละ ‪ฉันเริ่มเข้าใจแก่นแท้แล้ว
‪เบ็กก้า อย่าลืมเปลี่ยนท่า
‪พีท เก็บเอกสารที่ปรินท์มาจาก ‪เว็บรู้ทันโรคของนายไปได้ไหม
‪ฉันพยายามช่วยอยู่นะ
‪- ไม่อยากเชื่อเลยว่าคุณมีช่องเหนือไขสันหลัง ‪- มันถึงได้ใช้เวลานานมากไง
‪- ไม่จริงเสมอไปนะ ‪- ทีนี้คุณจะไม่รู้สึกอะไรแล้วเวลาเบ่ง
‪- เพราะแบบนี้ถึงฉีกขาดกัน ‪- ถ้ามันแหกหมดจะทำไง รูจะใหญ่มากเลยนะ
‪นางจะมีเซ็กซ์ด้วยรูจิ๋ม ‪ที่เป็นหนึ่งเดียวกับรูตูดได้ยังไง
‪อย่าอึนะ แบร์รี่จะทิ้งคุณถ้าคุณอึ
‪อยากให้ขี้เพื่อกำจัดหมอนั่นทิ้งจริงๆ
‪หายใจลึกๆ นะและอย่าไปสนใจคนงี่เง่าพวกนี้ ‪อีกไม่นานมันก็จบแล้ว
‪ผมไม่เคยรักคุณมากเท่าตอนนี้เลย
‪ใครสนล่ะ แบร์รี่ ‪มาคลอดเด็กคนนี้แทนฉันเลย ไม่งั้นก็หุบปากซะ
‪- ผมรู้ว่าคุณไม่ได้ว่าผมหรอก ‪- ว่าคุณเต็มๆ นั่นแหละ!
‪เข้าไปในนั้นเลย ‪ทุกคนทำหน้าที่ตัวเองอยู่ เธอก็ต้องทำ
‪ฉันไม่รู้ต้องทำหน้าที่ของฉันยังไง
‪ล่าสุดที่พยายาม ถุงน้ำคร่ำนางก็แตก ‪ใส่เท้าเปล่าเปลือยของฉันหมดเลย
‪ก็แค่ปลอบให้เธอสงบ ‪บอกเธอว่าห้องนี้เต็มไปด้วยความรัก
‪หรืออะไรก็ได้ที่รู้สึกดี ‪ที่แมลงอย่างพวกเธอคิดออก
‪หัวใจเด็กเต้นช้าลง
‪- หมายความว่าไง ‪- เตรียมพร้อมเธอเลย
‪- คุยกับฉันสิ ไม่ใช่คุยกันเอง ‪- ฟังหมอนะ เริ่มเบ่งได้แล้ว
‪ตอนนี้เหรอ ไม่นะ ‪ปากมดลูกเพิ่งเปิดแปดซม.เอง
‪ฉีกขาดแน่
‪แม่เจ้า ฉันเห็นหัวเด็กแล้ว
‪- ลูกคุณเป็นมะพร้าวรึเปล่าเนี่ย ‪- เอ็มมี่!
‪พระเจ้า ฉันดู…
‪ให้ตายสิ
‪โทษที และตอนนี้ฉันสร่างเมาแล้วจริงๆ
‪น่าสมเพชสิ้นดี
‪เซอร์ไพรส์!
‪สุขสันต์วันเกิด มัวรี่
‪ทุกคน
‪มีสไลด์โชว์ซะด้วย
‪ใช่เลย นั่นคือตอนที่เราค้นพบการชักว่าว
‪และไฟ เป็นวันที่สำคัญสุดๆ เลย
‪กามสูตร ตอนนี้เป็นนิยายภาพไปแล้ว
‪พวกนายเข้าใจ
‪โจ วอลช์ คืนนั้นเราสนุกกันมากที่คลีฟแลนด์
‪น่าร้าก
‪แอนดรูว์ เขาชื่ออะไรแล้วนะ
‪ไปหารูปพวกนี้มาจากไหนเนี่ย
‪ขอบใจนะ เด็กๆ
‪เรามาชักว่าวกลุ่มใหญ่
‪เพื่อเป็นเกียรติแก่วันเกิด ‪ครบรอบ 40 ล้านปีของฉันดีไหม
‪นี่ๆ ใจเย็น เด็กๆ ‪เจ้าของวันเกิดต้องน้ำแตกก่อน
‪โอเค เบ็กก้า คุณทำได้ดีมาก ‪แต่เราต้องเบ่งต่อไปเรื่อยๆ นะ
‪"เรา" เหรอ ไปตายซะไป
‪- คุณต้องเบ่งแรงกว่านี้อีก ‪- ฉันเบ่งไม่ไหวแล้ว
‪มันมีเหตุผลสมควรที่ความรักต้องอยู่ที่นี่นะ
‪ผู้หญิงคนนี้กำลังทำสิ่งที่ยากมาก ‪ถ้าไม่มีความรัก มันจะสำเร็จไม่ได้เลย
‪โอเค ก็ได้
‪สู้ๆ นะ เบ็กก้า ‪วันนี้แหละ คุณจะได้เป็นแม่คนแล้ว
‪ไม่ ฉันทำไม่ได้
‪ฉันไม่อยากเลิกอาบน้ำนานๆ ‪และนอนอยู่บนเตียงกับไอแพดของฉัน
‪- จ้ะๆ ‪- ฉันยังไม่พร้อมจะเป็นแม่คน
‪- คุณอาจจะไม่มีวันพร้อมเลยก็ได้ ‪- พูดแบบนี้มันช่วยตรงไหนวะ
‪บางอย่างมันก็เป็นแบบนั้น
‪มันจะน่ากลัวและยาก ‪และบางครั้งคุณก็จะทำรองเท้าหายไปข้างนึง
‪แต่คุณก็ใส่ถุงเท้าถุงแฮชบราวน์แทน ‪และให้ตายสิ คุณก็ทำมันอยู่ดี
‪เพราะคุณคือคุณ และคุณแม่งเอาอยู่เว้ย
‪พูดอีกสิ!
‪คุณเล่นคิกบ็อกซิ่ง ‪และดูเหมือนคุณจะทำงานของคุณเก่งมาก
‪ไม่ว่างานนั้นจะคืออะไรก็เหอะ
‪ฉันเป็นหมอความ!
‪เห็นไหม ฟังดูยากมากเลย
‪แถมคุณยังแต่งงานกับแบร์รี่ ‪ซึ่งฉันคงทำไม่ได้แน่นอน
‪- มันดูแย่ ‪- เขาจะเป็นพ่อที่ดีย่ะ
‪ประเด็นคือ คุณจะไม่มีวันรู้สึกพร้อมหรอก
‪และปรากฏว่าสิ่งเดียว ‪ที่คุณทำได้คือพยายามทำแม่ง!
‪เอ้า เบ่งเลย!
‪- คุณทำได้แล้ว! ‪- ใช้เวลานานพอตัว
‪- เราคือครอบครัว ‪- ฉันอึรึเปล่า
‪ไม่ คือ… จะบอกอะไรให้นะ
‪ฉันไม่รู้ว่ามันคืออะไร แต่ยังมีบางอย่างออกมาอีก
‪คุณน่าจะเอาน้ำแข็งมาโปะหน่อยนะ
‪- หัวเด็กไม่แหลม! ‪- ใช่ เป็นรูปไข่มากกว่า
‪คุณแทบไม่ได้ใช้ยาเลย
‪คุณบอกใครๆ ได้นะว่าคุณทำแบบนี้โดยไม่พึ่งยา
‪เอ็มมี่ ไปสิ ตาเธอแล้ว ไปเลย
‪- หน้าตาประหลาดจัง ‪- ใช่ ประหลาดจริง
‪ให้ตายสิ อย่างกับมีคนเอาหัว ‪ของมิสเตอร์โพเตโต้เฮดไปเสียบบนไม้เบสบอล
‪- เอ็มมี่! ‪- อะไรเล่า ก็มันจริงนี่
‪ใครบอกว่าเด็กน่ารัก คนนั้นโกหก
‪คำบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล