SERIAL NETFLIX
Hej. Masz przejebane!
Lepiej się obudź.
Jesteśmy sami, głodni i musimy srać!
Gotowy? Trzy, dwa…
Jedzenie! Kupa! Teraz!
Chcemy cyca!
Chcemy ciepły soczek z cyca!
Już dobrze.
Cześć, Becca. To ja! Pojawiam się, pełna miłości.
- Jeść! Kupa! Lepszy cyc! - Dziecko ma demona potrzeb?
- Od wczoraj. Uszanowanie. - Jestem kochaluchem Becci.
Jesteś od cyców!
Czemu nie wsadzi nam ich tak, jak tego chcemy?!
Intensywny jesteś.
Jak to pieprzony demon potrzeb.
Co słychać, mamciu?
Świetnie.
Walnęłam czterokilowego kloca, który ryczy co godzinę.
Tak wygląda macierzyństwo. Panie i panowie, Ali Wong.
Nie mam nastroju na drugie dno.
Padam. Porzuciłaś mnie w szpitalu!
Zapomnijmy o starej Emmy i błędach tej durnej pindy.
Jestem nową Emmy. Pojawiam się!
Z prezentem. Wcześniej miał głowę.
Boli nas brzusio!
Może musi… Becca?
Możemy spać?
Jesteś demonem potrzeb Becci? Emmy, jej nowy kochaluch.
Jezu, ale przepona.
Snu. Jedzenia. Śmierci.
Pośpi, jak młody będzie na studiach.
Bądź już cicho.
Świetnie sobie radzisz. Matczyna miłość!
Zamknij się.
Robię, co mogę.
Nie bądź pieprzoną beksą. Jedną już mam.
Nie jestem.
Super, wyszła kupa. Przerwa. W razie czego pisz.
- Czemu tak na nie patrzysz? - A jak powinnam?
Z miłością? Spójrz na ten malutki nochalek.
No spójrz.
Tłuściutkie udka.
- Co robisz? - Chcę promienieć.
Nie umiesz promienieć? Nic dziwnego, że go nie kocham.
Nie kochasz go?
Może bym go kochała, gdybym nie miała kochalucha amatorki.
Jak mam robić swoje, skoro nie kochasz dziecka?
No dalej, dalej! Jest!
Co tu robisz?
Matka, która nie kocha dziecka? Kochaluch, który nie promienieje?
Wygrałem loterię wstydu!
Ja cię pieprzę.
Uśmiech. Wyglądasz na wyczerpaną.
KOMPLEKS EDYPA
To ciężkie czasy dla służących kobietom czarodziejów wstydziuchów.
KOBIETY I WSTYD
„Akceptacja ciała”. „Miłość do sobie”. „Równość płac”.
Czy kobiecy wstyd to śpiewka przeszłości?
Opowiem wam pewną historię.
Dzieliłam dziś miejsce w samolocie z matką i córką.
Mama zapewniała obsługę, że ramionka jej córeczki
były dość krzepkie, by otworzyć drzwi awaryjne.
Potem zamówiła sobie wrzątek ze słodzikiem.
Byłam wtedy pewna jednego:
póki istnieją kobiety, istnieć będzie i wstyd.
Dziękuję!
Rozdział „Twoje ciało, twoja wina” był niesamowity. Dziękuję!
- Świruję, przepraszam. - To ja dziękuję.
Liczę, że nie naczekałaś się.
Nie wierzę, że spotykam czarodziejkę wstydziuszkę Joego Paterno!
Plotki.
Witaj, mamciu!
Cześć, Lionel. Zapomniałam, że tu pracujesz.
Moje maile trafiają chyba do twojego spamu.
- Cześć. - Jest i ona!
Co u Becci? Świeżo upieczona mama i jej słodki dzieciaczek?
Musisz promienieć jak szalona!
Nie za bardzo mi to idzie.
Albo i wcale.
- Zawsze kończy się pierdem. - Nie!
Nie zawsze pokochają dziecko od razu. Możesz promienieć powoli.
- Zdarzyło ci się tak? - W życiu.
- Promienieję na 100%. - Ale to żaden wstyd.
Tak. O ile jest w tobie krzta promienienia.
Brak promienienia to powód do wstydu.
Nie ja jestem problemem.
To Becca nie potrafi kochać. Ta kobieta to tragedia.
Nie mów tak o klientach.
Nie wiecie, jak ze mną rozmawia.
Nie chcę być niemiła, ale to fleja i oby umarła na nowy rodzaj raka.
- Emmy! - Nie chciałam być niemiła!
Niczego cię nie nauczyłem?
Klienci to nasze dzieci.
Nie pokochają się bez naszej miłości.
A jeśli nie kochają siebie, nie pokochają dzieci.
Wybaczcie, skoczę po miętówkę,
bo oboje obsraliście mnie po całości.
- Chcemy pomóc. - Wiem.
Ale nie musicie być takimi Beccami.
ZŁOTA PROPORCJA ORGAZM?
Wybacz, że znów to robię. Zapomniałam hasła.
„Sperma” przez sześć „s”.
ZARZĄDCA DZIAŁU HORMONÓW
Co tu robią chłopaki? Nie są w szkole?
Mają epidemię wszy łonowych w waliszkolu.
Jeden brudny kutas i odsyłają wszystkich.
Tatuś przeprasza, że krzyknął. Kocham was.
Dasz radę pracować z tyloma fiutkami?
Dam radę.
Zobaczmy, dzieciak znalazł sztuczną pochwę ojca.
Otwierają glory hole.
- Pofiutowałabym je, ale… - Nie dałabyś rady tylu fiutom.
Co proszę?
Nic! To spora odpowiedzialność,
a ty jesteś podniecającą fajtłapą.
Jak śmiesz, seksowny dzbanie?
Nie radzisz sobie z dziećmi.
Poradziłabym sobie świetnie. Twoja strata.
No dobra. Dasz radę?
Jasne!
- Świetnie! - Owszem.
Tu masz wszystko.
Jedzą tylko solone Doritos, jasne?
Przeżuj je,
a potem spluń prosto do dziurek. Connie!
Słyszę, chrupki.
Co dwie godziny musisz im zwalić.
Jasne.
Bez drzemki przed 15.00 robią się z nich prawdziwe dupki.
Dam radę. To nie mój debiut w kutasowym rodeo.
Teksas rządzi… Cholera!
Niezły debiut.
To mnie nie upewnia, ale dzięki za wspominki.
KOBIETY I WSTYD
MENOPAUZA: MUSICAL
Powinnaś widzieć wstyd na twarzy tej matki.
Siedziała sobie z noworodkiem,
a ja wleciałem, mówiąc…
- Mamciu? - Słucham, kochany.
Ważny e-mail do wydawcy.
Powiedziałem twoje motto. „Kobiety ze skazą zawsze polegną”.
Pokażę ci zdjęcie. Widzisz, mamciu?
W pracy mów mi Rita. Płakała?
Nie. Szkliły jej się oczy, ale zaczęła się czołówka.
Wybaczcie spóźnienie.
Kitty! W końcu! Nie ma więcej krzeseł? Weź Lionela.
- Co? - Może, prawda?
Jasne, mamciu.
Kopę lat! Jak robota w depresji?
Nie ma kiedy odpocząć. Od miesiąca współpracuję z Amazonem.
Niesamowite!
Mam tysiące magazynierów
w stanie znużenia emocjonalnego.
Wczoraj Lionel niemal doprowadził kobietę do płaczu.
Jestem niemal pod wrażeniem.
Mamciu, nie zapomnij o wydawcy!
Odpisz mu. Mamcia dostaje sporo ważnych e-maili.
Tylko moje trafiają do spamu.
Proszę cię.
Co u ciebie słychać?
Nie za wiele. Notre Wstyd znów zaprosiło mnie na dyplomy.
Chodziłem tam!
Pamiętasz, jak byłabyś dumna, gdybyś była na dyplomach?
Bądź tak miły i daj Kitty mleczka.
Tak, mamciu.
Nie spiesz się, Lionel.
Wiem, że jesteś głodny.
Głodujemy, kurwa!
Czemu nie ściśniesz cyca jak kanapki?
Nie słuchałaś tej suki w szpitalu?
A jeśli umrze z głodu? Zabijesz je!
Trafię do telewizji.
Wyślą cię do więzienia z gównianą telewizją.
Czemu tak trudno ci karmić,
skoro dla lepszych kobiet to tak łatwe?
Zostawcie mnie w spokoju.
Bo się popłaczesz? Przeze mnie?
Nie będę płakać, tylko krzyczeć!
Wybacz mi te wahania nastroju.
Jestem nieco rozkojarzona. Nie, Zachary! Żadnego posuwania!
Ale niesforne fiuty. Może trzeba je zwalić?
Sam sobie zwal!
Chciałbym, ale wciąż szukam etycznego porno.
Co u mojej ulubionej klientki, którą strasznie uwielbiam?
- A jak, kurwa, myślisz? - Będziesz wredna, kumam.
Dziecko nie je, nic nie spałam i mam obolałe sutki!
- „Obolałe”? - Rozkurwione!
- Czemu jesteś taka słaba? - Już nie możemy!
Twoje ohydne suty gadają?
I śpiewamy.
O rany.
Tak wyobrażałem sobie życie swe Zadarte, radosne i wolne
Nigdy nie martwiłem się o jutro
Cudownie.
Lecz teraz wisimy tu otępiałe Podrażnione przez dziąsła zachłanne
Zniszczone ciało, któremu tak smutno
Podaruj mi ten trunek mleczny!
Wystarczy mi ciszy godzina
Czy brak laktacji się jakoś leczy?
Albo lampka wina
Czas już zmierzyć się z prawdą
Jesteś najgorsza
- Brak ci siły, silnej woli - Jesteś ciamajdą
Było nie porzucać kontroli
Jesteś matką bez miłości Okrutną niedorajdą
Z bezużytecznym cycem
Poddaj się już
Porażka to twój los
Daremny twój trud
Dziecko zapakuj na wynos
Rodzicielstwo to nie cud
Jesteś gówno warta
Jesteś najgorsza
Mama June i Najgorsza mamusia
- Courtney Love i Kris Jenner nawet - Sam fałsz
- Wśród gównianych mam historii - Frajerka
Ty dzierżysz pierwszeństwa palmę
- Fałszywa na wskroś - Niech przytuli mnie ktoś
- Oszustka zwykła - Na chwilę bym znikła
Przez kolejne 18 lat Szansa na to będzie nikła
Jesteś frajerką, jesteś porażką
Jesteś żartem, jesteś najgorsza!
Koniec. Byliście niesamowici! Brawo.
To twoja jebana wina!
Robię, co mogę.
Cholera. Jestem do dupy.
- Czemu nie nawiązuję z nim więzi? - Czemu nie jesteś milsza?
Czemu te kutasy nie jedzą chrupków?
Sprawiłem, że wszyscy płaczą?
Co powie na to mamcia?
„Dobra robota. Jesteś lepszy od Kitty.
W końcu powiem ci, gdzie mieszkam!”
Tak powie.
Tego mi było potrzeba po dzisiejszym poranku.
Cieszę się, że mogę pomóc.
Nie chcę nikogo oczerniać, ale Becca jest toksyczna.
To suka, ale teraz jej tu nie ma.
- Skupmy się na mnie. - Racja!
Chciałabym spytać Sonyę o radę, ale spójrz na nią!
Potrzebujesz czasu do namysłu.
I spoko. Właśnie wsadziłem sobie prochy w dupę
i zaczynam czuć kopa.
Jasne.
Wyjdę na ulicę i pobiję się ze słupem.
Tak, seler!
Demon potrzeb Becci, prawda?
W porządku? Chcesz coś przegryźć?
Jedzenie! Tak! Daj!
Jest na luzie.
Ale daj coś jeść.
Jakąś mozzarellę, nim się tu zabiję.
Przepraszam, kelner?
Za kogo ma się to dziecko, by tyle wymagać?
Ale pycha!
Becca spała cztery godziny od piątku?
- Tak. - Ostro.
Daj chusteczkę!
Jasne.
Nie chcę istnieć!
Rany julek.
Wybacz, nie jestem sobą. Zwykle mam więcej luzu!
Jasne! Też jadałam chusteczki.
Powinnaś zobaczyć mnie przed dzieckiem.
Byłyśmy zajebistym zespołem.
Brałyśmy wszystko, czego chciałyśmy.
Zawsze i wszędzie. Dawałyśmy czadu!
Całkowity odlot.
Chwila, chwila. Ta zrzędliwa suka kiedyś imprezowała?
Jasne, że tak! To były czasy!
I spójrz na mnie teraz. Bezwartościowa glizda.
- Wybacz. - Zasłużyłam.
- Wcale nie! Wciąż jesteś spoko. - Tak?
Po prostu przechodzisz przez coś ciężkiego.
Tak! Tak jak Becca.
- Nie. Becca jest… - Prawnikiem?
- Nie. - Kobietą?
- Nie. - Prawniczką?
Nie. No wiesz, to słowo na „s”.
- Suką? - Tak jest.
Jest przeciążona. Ciężko być świeżo upieczoną mamą.
Racja, to ciężkie. Cholera. To ja jestem suką?
Zjesz ten rachunek?
Wybacz, zjem.
Co mówiłeś?
Powiedziałem: „Nie słyszy mnie”.
A wcześniej: „Nie ignoruj mnie, bo pogrążę twoją jebaną rodzinę”.
A wcześniej: „Ładnie pachnie”.
Dzięki. To dla dzieci Maury’ego, które są genitaliami.
Jesteś ich niańką. Gdzie są?
Terroryzują mnie w biurze!
Nie wiem już, co robić.
Dostaję artretos od tych Doritos.
Nie zagłodzisz ich w dzień.
Byle zwalić im co dwie godziny!
Oczywiście, że to robię. Żaden problem.
- Wiesz, co będzie inaczej. - Oczywiście, że wiem.
Uciekam już z zupełnie innego powodu.
Czas podgrzać zupę z tuńczyka.
O cholera!
Ruchają się i rozmnażają?
- Ale kutasów. - Wiem.
Połóż je przed trzecią, bo staną się dupkami.
Będziesz krytykował moje matczyne sposoby?
Nie, bo nie jesteś ich matką.
- Mam coś na plecach? - Nie!
Mówię ci. Leci na HBO i jest przezabawny.
Nazywa się Czarnobyl? Zapiszę sobie.
W czwartym odcinku zabijają psy. Cudowna sprawa.
Tu jesteś, mamciu. Szukałem cię.
- No to znalazłeś. Hura. - Owszem.
Mam dla ciebie prezent. Łzy wstydu!
Prosto od młodej matki, o której ci mówiłem!
Spasuję. Wciąż czuję łzy depresji ze słoika Kitty.
Łzy depresji?
Ale sam zebrałem te łzy wstydu!
Było ciężko, ale zrobiłem to dla ciebie!
Nie śmiejcie się ze mnie.
Wybacz, ale zrobiłeś taką minę.
„Było ciężko, mamuśka!”
Cicho bądź. „Mamcia”, nie „mamuśka”!
Wracaj, Lionel.
Będziemy tęsknić.
Uspokójcie się!
Czas na drzemkę. Ile was tu jest?
Zobacz, co mam.
SpongeFiut Jajowoporty na drzemkę.
- To nie cipki. Słodziny. - Zmieniają się w prawdziwe dupki.
Czemu tak nazywacie te słodkie… O kurwa.
Co jest? Przestańcie! Nie! Tylko nie ty, Zachary!
Kup nam fajki i zabierz na tor!
- Jeb się! Nie dotykaj mnie! - Pierdol się!
Leci!
- Jak nazwałeś moją siostrę? - A ty moją partnerkę?
Nie na moim biurku, dupki!
„Prawdziwe dupki”. Tak tego nie analizowałam.
Cokolwiek zrobił ci ojciec Brian, zachowaj to dla siebie.
Boże, zawiodłam te dzieciaki.
Wybacz! Nie wiedziałam, że… Co robisz?
Nie wytrę się. Za wcześnie.
Nie wiedziałam, że tak się robi.
Podobno kiedyś byłaś zajebista.
Tak, przed okładami na cycki i tryskaniem sobie wodą w…
- Czemu spojrzałam? - Czemu?!
Moja cipka umiera.
Nie, zagoi się i Barry zrobi ci minetę.
Wielkie mi co.
Jeszcze będziesz imprezować
i jeść kanapki z ostrym kurczakiem.
Ale nic już nie będzie takie samo.
Racja. Rodzicielstwo jest straszne.
- Jeb się. - Tak jest.
Wszędzie z niej cieknie.
A jeśli będziesz cierpiała do końca życia?
Idealny los dla koszmarnej matki.
Wszyscy gotowi?
Powtórka!
Nie, ta piosenka nie pomaga. Wynoście się stąd!
Tylko ich nie zamocz. Dość już nagremlinowały.
Wyjebany film.
Wynocha! Ta kobieta jest padnięta. Potrzebuje spokoju i ciszy!
Nie uciszysz mnie! Nie jesteś mamcią!
Ty też, Lionel.
Lepiej.
Dzięki. Litujesz się nade mną?
Trochę tak, ale też cię szanuję.
To coś nowego.
Twoje życie jest teraz do dupy. Na przykład to?
Robisz, co możesz. I ja też.
Szczerze mówiąc, nie radziłam sobie najlepiej.
Odważnie, że to przyznajesz. Życzę ci powodzenia.
- Ale… - Ty nie…
- Nie rezygnuję. - Nie?
Chciałam wygłosić rzewną przemowę
i dorosnąć do swoje roli.
No to cudownie.
Świetnie. Damy radę.
Nie wiem. Jest fatalnie, a ja jestem wrakiem człowieka.
Może i tak, ale twój demon potrzeb pokazał mi,
że dawna, imprezowa Becca i nowa, spizgana Becca
to ta sama osoba, która nie jest żadną suczą.
- Jasne. - To nie koniec.
Wszystkie te Becci będą cudowną mamą.
Czy ty…
Trochę tak. Tyłek mi promienieje.
- Dziecka tu nie ma. - To dla ciebie.
Jak miło. I ciepło.
Dziękuję.
Nie jesteś najgorsza Nie jesteś tak zła
Zamknij się, kurwa. W końcu mogę przysnąć.
Wybacz.
Jestem dobrym, harującym czarodziejem.
Zrobiłem wszystko, co kazał mi twój wstyd.
Powiedz mi. Co takiego ma Kitty?
Jeśli musisz wiedzieć, ciasny rów i szorstki język.
Kitty! Myślałem, że mamcia jest sama.
A strzelałam jej minetę.
- Co? - Myślałam, że wie.
Niby skąd?
Nie byłyśmy zbyt subtelne.
Serio?
To mi umknęło.
To też.
Prawie, ale jednak nie.
Chyba już rozumiem… Serio? W świąteczny poranek?
To trwa od grudnia?
Nie do końca.
- Tyle lat. Bezwstydna. - Co tam bełkoczesz? Mów głośniej.
Jesteś bezwstydna!
Ugryź się w język.
Mówimy o twoim języku!
To ty uprawiasz te polizanki z Kitty!
Jaki syn mógłby konkurować z malutką dziurką tego kociaka?
Chwila. Brzmi, jakby chciał cię posunąć.
Nigdy cię nie zadowolę.
Jezu, naprawdę chce!
Jesteśmy wstydziuchami. Jasne, że chce.
Wcale nie! Już nie!
I powiem ci dlaczego!
Bo jesteś złą mamcią!
Promieniałam dla Becci, a potem dla dziecka.
Mój tyłek już ich kocha.
Do twarzy ci!
Jasny jak Rochelle, co?
Lśniące bliźniaczki!
No dobra, prawie bliźniaczki.
- Wypuść nas! - Otwieraj.
- Zaraz się poszczam. - Wstrzymaj się.
Mówiłem, że sztuczne pochwy się pieprzy, a nie liże, ale nie słuchał.
- Nie sraj do worka. - Twoje kutasy.
W takiej samej ilości i stanie. Pa na długo.
Czekaj. Masz tu z 500 dupków, nie?
Zgadza się.
Connie!
Przepraszam!
Niechcący nie zrobiłam niczego, co mi kazałeś.
Nie byłaś gotowa. Ciężko być rodzicem.
Nie, to durnota! Pewnie jesteś zły?
Nie szkodzi. Wyślę ich do Bostonu. Czują się tam jak ryby w wodzie.
- Jesteście do dupy! - Walić Yankees!
- Twoje piwo. - Pokazują nas. Całujemy się!
CAŁUŚNA KAMERA
Witaj, Rita.
Podpiszę twoją książkę, nim wyjadę.
Jeśli chcesz. Nie obchodzi mnie to.
Na ostatnim wydarzeniu Terry Gross zapytał mnie,
czego wstydzę się najbardziej.
Czego?
Ciebie, Lionelu.
- Tak? - Oczywiście.
Kitty to świetna kocina. Ma wielkie serce i mały odbyt.
- Dobra, rozumiem. - Po prostu się pieprzymy.
Nigdy jej nie zawstydziłam.
Ciebie będę torturować do końca życia.
Bo mnie kochasz?
Nie, bo jestem twoją mamcią.
„Dzięki za lekturę. M”.
Boże. Ile bym dał za jedną, wspólną noc.
Napisy: Krzysztof Zając