Salamat sa Diyos. Bangungot lang pala.
Ayos lang. Hindi ka na kayang saktan ng ari ni Dante.
Patay na ito sa basurahan, kung saan mo iniwan.
Lintik.
Hindi, imposible ito.
May simpleng paliwanag sa basag na salamin.
Baka manyak sa tabi-tabi.
Pero pinatay na kita sa inidoro!
Panggupit ko ng papel ito, pero sa mga panahong ganito…
Bakit di ka manatiling patay?
Ayaw ko na sanang gawin ito.
Hindi ako masayang mangbugbog ng mga ari,
at ayaw ring tingnan ng mga manonood.
Nakakabahala kahit cartoon ito.
Kahit. Na. Cartoon. Ito.
FYI, tatadtarin ko nang maliliit ang aring ito, at ima-microwave.
Maliban na lang kung gusto mong panoorin 'yon,
hilingin mong ilabas na agad ang pamagat…
Halika. Bilis!
-Uy. Paraan, mga gago. -Paumanhin.
Di n'yo ba alam kung ano ngayon? Free Bagel Friday.
Diyos ko, sana naman may natira pang everything bagel.
-Hindi lang sila ang lahat. -Nag-iisa lang sila!
Pasensiya na. Nakuha ko na ang huling everything.
-Lintik. -Pero puwede kayong kumuha ng plain.
Mabulunan ka sana, Tyler.
Huwag mo akong asarin, Gilly.
Gising na ako. Hi.
-Emmy, bakit sa break room ka natutulog? -May kutong alimango ako.
-Uy. -'Wag kang lalapit.
Hindi, sa apartment ko.
-Di ako makatulog doon. Pinamugaran na. -Isang everything.
Di ko kayang magbayad ng exterminator. Ni wala akong bank account.
Saan mo nakuha ang everything bagel na 'yan?
Ito? Nandito ako nang ihatid nila.
Sabihan n'yo ako kung may kilala kayong murang exterminator.
Kaya namin ni Joe 'yan.
-Kaya n'yo? -Kaya natin?
Emmy, scam ang mga exterminator.
-Kahit sinong tanga, kaya 'yon. -Ano'ng ginagawa mo, Gil?
-Sumakay ka na lang, Joe. -Kung 'yan ang gusto mo.
Exterminator ang kapatid ni Sharon, at tanga ang lalaking 'yon.
Di niya mapapansin pag hiniram ko ang gamit niya nang ilang oras.
Gagawin mo talaga 'to? Nang libre?
Parang libre.
Kami ang bahala sa mga kutong alimango kapalit ng everything bagel.
Sige, deal.
Puksain ang mga kutong alimango, at makukuha ninyo ang bagel.
Aalisin namin agad ang mga kutong alimango sa apartment mo.
Pinag-uusapan pa lang ang kutong alimango, nagugutom na ako ng bagel.
Paul Krummhorn. Grabe ang taong nakalipas.
Wala na si Evelyn, ang asawa niya sa halos 40 taon.
Pero nagluksa kami.
Umiyak kami, kumain ng masarap na lasagna,
at ginugol namin ang buong Oktubre sa aming mga bathrobe.
At ngayon, oras na para sumulong.
Mismo. Akin na 'yan.
Kaya napagpasyahan namin ni Paul
na gawin ang taunang biyahe sa Santa Fe.
-Ang saya! -Itutuloy ninyo ang couples' trip?
Si Paul, Dave, at Kathy lang?
Puwede nating dalhin si Evelyn, pero kailangan natin ng pala, di ba?
-'Wag. Pagkakamali ang biyaheng ito. -Hindi.
Maaalala niya sa lahat ang namatay na asawa at kung paanong patay na ito.
Pero dapat sigurong magdusa si Paul dahil mas mahaba ang buhay niya sa asawa.
Hindi. Ikatutuwa niya ito. Ipagdiriwang niya ang pagmamahal niya kay Evelyn.
Tingnan mo siya,
ang malago niyang buhok, ang malaki at malakas niyang tawa,
at pagkahumaling sa paghalik sa mga aso sa bibig.
Walter, ayos ka lang?
Oo, at gan'on din si Paul.
Sasama siya sa biyahe, at may napili na akong isusuot.
Bibili siguro ako ng bolo tie.
At bibili ako ng sunscreen para di magka-skin cancer,
gaya ng kilala mo na.
Hindi! Di kayo imbitadong dalawa.
Walang kahihiyan, walang pagkabalisa, pag-ibig lang.
Magiging masaya ang pambiyudong biyaheng ito.
Kinuha niya yata ang clicker.
Hindi mo mananakaw ang pera ko ngayon, gahamang baboy.
Kailangan ko ng soda ngayon. Ganyan nga.
Pambihira, mas maganda si Rochelle bilang hate worm.
Okay, heto na.
Na naman? Bakit ayaw mong mamatay?
Uy, kumusta, Pete?
Alam ko ang iniisip ninyo.
"Bata pa si Becca. Di ba dapat maging agresibo ang investments sa 401(k) niya?"
-Ano'ng… -Lintik!
-Oo, may… -Ano'ng nangyayari?
oras pa siyang harapin ang pabagu-bagong merkado,
pero sa bagong anak,
mas kailangan ng konserbatibong pagbalanse…
-Lintik! -…ng portfolio niya.
Tapos na ang meeting?
Salamat, gago. May mga parte ng ari sa paborito kong bote ng tubig.
Uy, Petey Pete. Gusto mong pag-usapan ang nangyayari?
Sinusundan ako ng zombieng ari ni Dante.
Di ko nga masabing, "Uy, Rochelle, paano ang mga Lunes?"
nang di ako tinatangkang patayin.
Nakaranas na tayong lahat ng isang multong A, pero sa opisina?
Hindi propesyonal. Nakakaabala sa mga tao.
Pasensiya na na nakakaabala sa iba ang impiyernong buhay ko.
Pero ayaw mamatay ng masamang aring 'yon.
Oo, nakikita kong kumikislot. Nabubuhay uli.
Ano'ng gagawin ko?
Sa tingin ko ang kailangan mo ay
ang Tagapagpaamo ng Ari.
Magaling. Tagapagpaamo ng Ari. May email address ka niya?
Makikita mo siya sa taas doon, sa bubong na iyon.
-Kaya kailangan ko lang pumunta… -Sa taas doon, mismo.
Kaya itigil mo ang pag-iisip, akyat na r'on nang mabilis.
At puwede mo bang punasan ang dugo ng ari sa mesa?
Amoy kinilaw na manok ang buong kuwarto.
Bakit kailangan kong isuot 'to? Pag-aari ng bayaw mo ito.
Dahil, Joe, ako ang utak, at ikaw ang tagapatay ng peste, okay?
-Ganyan tayo lagi. -Siguro nga.
Mabuti. Ngayon, ibalik natin sa impiyerno ang mga kutong alimangong ito.
Lintik, ang lalaki ng kutong alimango ni Emmy.
Parang walang magagawa ang spray na ito.
Magbomba at tumakbo na lang tayo, okay? Lakasan natin ang loob natin.
Okay. Makinig ang lahat.
Oras na para makipagkasundo sa Diyos.
-Sira. Sinubukan mo ba? -Hindi sira 'yan. Pigain mo lang.
Siyempre inihanda namin ang nozzle. Inihanda mo, di ba, Joe?
Ang totoo, maganda kung may demo.
Hindi, Joe, huwag.
-Pumasok sa bibig ko. -Ako rin. Nag-iiba ang lasa ng gilagid ko.
Huwag, sandali! Lintik, Joe.
Okay, baka di talaga tayo marunong.
Mali. Kailangan lang nating ayusin ang diskarte.
Pero suwerte mo, ang utak, ako, ay may bagong plano.
-Delikado ba? -Sa akin, hindi.
Pero isipin mo ang ilalim na parte ng bagel na makukuha mo pag natapos ito.
Pero ang ibabang parte ng everything bagel ay plain bagel lang.
Hindi. Parehas lang 'yon.
Ano naman kung alin ang makuha mo? Naiinggit nga akong sa 'yo ang ilalim.
-Gusto mong makipagpalit? -Hindi.
Ang laki ng sumbrerong ito. Mukha akong tanga.
Paul? Si Evelyn ang nagbigay ng niyan.
Para ka raw si Daniel Stern ng City Slickers pag suot 'yan,
isang pelikulang di ko na mapapanood.
Tingnan mo. Ang istupido. Gitnang upuan ang kinuha ko.
Bakit ka gumagawa ng ganito, Paul?
Dahil nakagawian mo na.
Si Evelyn lagi sa aisle dahil mahilig siyang uminom ng tubig.
Oo nga, at may maliit siya at maselang pantog.
Paul, di magandang idea ang biyaheng ito.
-Di ka pa makabibiyaheng wala si Evelyn. -Diyos ko.
Sino'ng magbabantay sa bag mo pag magbabanyo ka sa airport?
Kailangan kong dalhin ito sa stall kasama ang mga dumi.
Hindi, magiging maganda ang biyahe mo.
Talaga, Paul.
Masayang mabuhay, di ba?
Tatanungin ko sana si Evelyn, pero diretso sa voicemail ang telepono niya.
-Lintik ka, Lionel. -Dahil patay na siya.
Diyos ko, ano'ng ginagawa ko at nagbabakasyon ako?
Sabi ko sa inyo, 'wag kayong sumama.
Tama ang Mosquito at ang Wizard. Di ko kaya. Pasensiya na.
Tingnan mo ako. Ano'ng ginagawa mo?
Ang biyaheng ito, masamang idea. Di ako dapat umalis.
-Marami akong gagawin sa bahay. -Paul, maupo ka.
Paano kung bumaha uli sa basement? O may kuwagong pumasok sa attic ko?
Sweetie, magiging maayos din ito.
Tandaan natin kung bakit tayo pupunta.
Tingnan mo. Gusto niya ang Southwest.
Oo, tama ka.
Gugustuhin ni Evelyn na gawin ko ito nang mag-isa, di ba?
Tiyak 'yon.
Sa tingin ko gusto niyang
maging alisto ang dermatologist niya,
pero di natin matanong, di ba?
Hello?
Mr. Tagapagpaamo?
Narito ako tungkol sa pagpatay ng isang ari.
Dahan-dahan, Pete. Huwag kang magbanggit ng tungkol d'on.
Maury? Ikaw ang Tagapagpaamo ng Ari?
-Bakit di sinabi ni Connie na ikaw 'yon? -Di ako dapat maglagay ng mga ganito rito.
Kalma lang, mga pare. Ayos lang. Bisita natin siya. Ligtas kayo.
Kailangan ko ng tulong mo.
-Ang putol na ari ni Dante… -Salamat sa pagbulong sa parteng iyon.
Paulit-ulit itong nabubuhay.
Makatutulong ka raw na tuluyan itong patayin.
-Patayin? -Oo.
Ano'ng sikreto? Apoy? Yelo? Manipis na granadang iniipit sa butas?
Masamang balita, Pete.
Di mo mapapatay ang zombieng ari.
Paamuhin mo. Maging malapit kayo sa isa't isa.
-Mahalin mo itong parang ama. -Ayaw kong mahalin itong parang ama.
Gusto kong itali ito sa rocket papunta sa araw.
Di 'yan uubra. Dating mga galit na pinutol na ari ang mga ito.
Nang matagpuan ko ang batang ito, napakabagsik niya.
Bumubula ang butas, kinakagat talaga ako sa bayag.
-Pero parang mahal ka na nito. -Ngayon.
Dahil naging bukas ako sa kanya at sinabi ang mga sikreto ko.
Heto. Panoorin mo habang nagiging mahina ako.
Kaibigan ko, aaminin ko,
akala ni Connie pareho kaming nakikipag-sex sa ibang tao, pero hindi.
Sa kanya lang ang katawan ko.
Handa ka na bang gawin iyon?
Maging bukas ka at halikan mo ang dulo ng ari ni Dante?
Wala akong dapat ipagtapat sa zombieng ari na 'yon,
at di ko talaga hahalikan 'yon.
Pagkakataon mo na. Magtapat ka, ihanda ang mga labi mo.
Gusto mo ng katapatan?
Wala akong ginawang masama. Iniligtas ko ang buhay ni Dante.
Kinailangan kitang putulin. Mabigat ang rebulto para iangat.
Di ko alam, Pete. Parang kaya mong magbuhat kung gusto mo.
At saka, naaakit ako sa 'yo ngayon.
Di ako sigurado rito, Gil.
Maniwala ka. Ang galing nito.
Mag-undercover ka sa mga kutong alimango.
At sa tamang oras, pababagsakin natin sila mula sa loob.
At pag sinabi mong "sa tamang oras"…
-Baka isang linggo. Ilang buwan. -Ilang buwan?
Tandaan, pagdarating ng araw na 'yon,
naghihintay sa 'yo ang ilalim na parte ng bagel.
Showtime, baby.
Kumusta kayo? Bulbol ba ang pinag-uusapan n'yo?
Dahil ako, gustung-gusto ko 'yon.
Gusto kong kainin ang mga ito, o manirahan sa kanila.
Hindi! 'Wag n'yo akong patayin. Ayaw kong gawin ito.
Sabi ko kay Gil masamang idea 'yon, pero di niya ako pinakinggan.
Si Gil? Best friend ko siya.
Oo, tama kayo. Dapat nakikinig sa isa't isa ang magkaibigan.
At lahat ng ito para sa kalahating bagel.
Teka, may mga homemade everything bagel kayo?
Gusto ko 'yan.
Masarap. At ang makunat na parte?
Hindi ako mahilig sa natuyong dugo,
pero 'yong balakubak…
ewan, may nagbukas ng kung ano, ang sarap.
Shoot. Sumabog ang sunscreen ko. Dapat inilagay ko sa plastic bag.
Ano naman? Nakabakasyon tayo.
-Nandoon sina Kathy at Dave. -Hi, guys. Sumabog ang sunscreen ko.
Paul, masaya akong makita ka.
-Iba ang ulan na ito, di ba? -Oo.
Ulan sa disyerto. Malamang masaya ang mga halaman.
Dapat sigurong ipagpaliban ang pangangabayo ngayong gabi.
Kanselahin ang pangangabayo sa paglubog ng araw? Tradisyon 'yon.
Naisip naming subukan na lang ang bagong bourbon distillery.
Oo, sige. Baka masaya 'yon.
Paul, baby, sinisimulan ninyo ni Evelyn, ang bakasyon sa pangangabayo sa trail.
Oo. Tama. Pero sa ganitong panahon…
Paul, ang mga alaala. Isipin mo si Evelyn.
Halika na, makupad.
Uy, guys, sa tingin ko dapat pa rin tayong mangabayo.
-Ayaw kong mangabayo. -Kailangan. Patay na ang asawa niya.
Oo naman. Sige, Paul.
Okay. Kukunan ko ng litrato ang hotel room ko sa aking iPad.
At may gagawin ako sa mga tuwalya na hindi ko kailanman gagawin sa bahay.
Di dapat pag-aksayahan ng oras.
Di ba? Hindi ko maiangat.
Okay, kailangan lang ng ilang dynamic stretch.
Lintik.
Kaya pala gusto akong patayin ng zombieng ari.
Kaya ko siyang iligtas.
-Di nga makita ang paglubog ng araw. -Dave, mahalaga ito sa kanya.
Tingnan mo ang ipinararanas mo sa mga kaibigan mo, Paul.
Pakikipagsapalaran ito.
Mahilig kayo ni Evelyn sa pakikipagsapalaran, tama?
Oo. Pero giniginaw na ako. Bumalik na kaya tayo?
O humiga ka na lang at mamatay.
Kundi sa ginaw, sa paglapa ng mga lobo.
Uy, Mr. Apples, kaya bang labanan ng mga kabayo ang mga lobo?
Kapit lang, Paul. Malapit na tayo sa tanawin.
Naaalala mo ang tanawin?
-Di ko nakikita ang tanawin, Walter. -Ipapakita ko sa 'yo, honey.
Diyos ko, kumikislap.
-Nasusuka ako. -Sasabog tayo.
Ingat, Paul. Maputik na ang daanan.
Lintik. Heto na!
Paul! Diyos ko, ayos ka lang ba?
-Ayos lang ako. -Tigil. Naaksidente si Paul.
Naputikan lang.
At napaupo ako sa cactus.
Ilang cactuses pala.
"Cacti" 'yon, sa tingin ko.
Ang mas nagpapasaya lang sa pambiyudong biyaheng ito
ay ang kaalamang nasa mga ninakaw na lupain tayo.
Diyos ko. Shit. Sana buo pa rin ang ulo niya.
Heto ka na. Diyos ko, nag-aalala na ako.
Talaga? Nag-aalala kang di ko gagawin ang trabaho para maikuha ka ng bagel?
-Ano'ng sinasabi mo? Para sa atin ito. -Talaga, ha?
Okay. Kumusta naman?
Napag-away mo sila? Nagkalamat ang hanay nila?
Sabihin mong nalamatan mo ang hanay nila.
-Oo, hati na sila. -Ituloy mo.
Iniisip ng kalahati ng mga kutong alimango na ang kailangan ng sala ay area rug.
Okay.
Pero kaming natira, iniisip naming kailangan ng upuan.
-"Kami"? -Baka papasan na gawa sa bulbol.
Ano'ng sinasabi mo?
Sa tingin namin, ang isang statement chair… Paano sasabihin…
Joe, gumising ka! Di ka kutong alimango. Pababagsakin mo dapat sila mula sa loob.
-Kaaway natin sila. -Oo, pero nakilala ko sila, at…
at binigyan ako ng "kaaway" ng bagel.
Ang magandang kalahati 'yon, na puno ng dugo at balakubak.
Kaya, oo, nakikinig sila, di tulad mo.
-Sige. -Dapat makinig ka sa kaibigan mo.
-Nakikinig ako sa 'yo ngayon. -Talaga?
Oo naman.
Ito, kung ano'ng mayroon tayo,
ay mas mahalaga kaysa sa istupidong bagel.
-Salamat, buddy. -Halika rito, lintik ka.
Alam mo, nakakatawa.
Kinailangan ko pang makipagkaibigan sa mga "pest" friend
para malaman ang kailangan ko mula sa aking "best" friend.
Okay.
Halika at kunin mo ako, zombieng ari.
Oras na para mag-usap tayo.
Ayos na ang pakiramdam mo?
Nasugatang pride lang. At masakit na puwit.
Di na yata ako ang cowboy na naalala ko.
Gumagawa ka pa rin ba ng sikat mong frozen margaritas, Paul?
Sumasakit ang ulo ko sa tequila.
Hindi, si Evelyn ang magaling sa margarita.
-Alam ko 'yon. Paumanhin. -Oo.
Naalala mo noong una kayong nagsama?
Ang blender na 'yon ang una niyang inilabas.
Paul, ngayong nagretiro ka na, may malalaking plano ka ba?
Mga plano. Ako… Mga plano?
Oo, marami ka nang oras ngayon.
Oo, mukha ngang gan'on.
Kung gan'on, ano'ng susunod?
Hindi ko talaga alam.
Walter? Ano'ng susunod?
Tingnan mo siya.
-Siya ang pinakamagandang buntis. -Walter?
Bumili ng bahay, bumuo ng pamilya, kumuha ng law degree.
Walter! Narinig mo ba ang sinabi ko?
Ano? Sorry, naaalala ko lang ang mga ito.
Lagi mong ginagawa 'yan.
Tama na ang nakaraan. Paano ang kasalukuyan?
Paumanhin. Kumusta? Nagustuhan n'yo ba ang green-chili enchilada?
-Wala akong idea. -Okay.
Inorder ko lang dahil nakagawian ko na.
Ngumunguya ako, lumulunok, pero di ko alam kung gusto ko ito.
Sweetie, pampagana pa lang 'yan.
Di ko alam kung gusto ko alinman dito.
Magpapahangin lang ako.
-Paul! -Kamamatay lang ng asawa niya.
Masarap ang steak ko. Salamat.
Emmy, may magandang balita kami.
Salamat sa Diyos.
Marami kaming natutunan sa pagkakaibigan namin.
Oo, at kung paanong di ako nakikinig kay Joe.
-Paano ang mga kutong talangka? -Malaking tulong sila.
Hindi! Kailan ako makakabalik sa apartment ko?
Hindi sila aalis.
Hindi aalis?
Nalaman kong mas matagal na silang nakatira sa gusali kaysa sa iyo,
kaya parang bastos na lumipat ka roon.
Pero gagawin nila ang lahat ng makakaya
para tulungan kang makaalis doon.
Lintik. Kailangan kong maghanap ng bagong lugar?
Emmy, magsaya ka.
Mas maayos na kami ni Joe. Lilipat ka, at masaya 'yon.
Panalo ito para sa lahat.
Oo, lahat maliban sa bayaw ni Gil dahil wala nang tuluyan ang gamit niya.
Ano? Bakit ba ako nakinig sa inyo? Kumuha na lang sana ako ng exterminator.
Ngayon alam mo na. May natutunan ka.
Di ba maliit na halaga ang bagel para sa bagong karunungan?
Ano? Hindi. Lintik kayong dalawa.
-Lintik! -Akala mo mapipigilan ako nito?
Buong araw akong kumakain ng bulbol.
Oo, kung ano man, mas gusto ko na ito ngayon.
Sige, sabi ni Maury kailangan kong maging tapat sa 'yo, kaya heto.
Sa kaibuturan ko, gusto kitang putulin.
Dahil mahal ko si Rochelle,
at hindi sapat si Dante para sa kanya.
Hindi ako laging mabuting tao.
Masaya ako na sinira ko ang buhay niya at ang relasyon niya.
At gagawin ko uli 'yon nang walang pag-aalinlangan.
Kaya kung gusto mong wasakin ang lalamunan ko, sige, gawin mo.
Diyos ko, umubra. Dinidilaan niya ako.
Ipinagmamalaki kita.
-Maury, tapos na ba? -Halos.
May isa ka na lang dapat gawin.
Sige na nga.
Hinalikan mo siya.
Ibig kong sabihin, pangalanan mo siya, pero okay.
Paul, honey, ano'ng nangyayari?
-Ayaw ko sa Santa Fe. -Ano?
Hindi nga ako sigurado kung gan'on ko kagusto sina Kathy at Dave.
Kalokohang usapan ito. Mga bestfriend mo sila.
Hindi, mga bestfriend sila ni Evelyn.
Wala kaming pagkakapareho.
-May Santa Fe ka. -Di mo ba naiintindihan?
Gusto ko rito kasama si Evelyn,
pero ang magpunta ritong wala siya?
Napakamiserable.
Pero kasama mo siya rito. Tingnan mo.
Hindi. Hoy. Tama na.
Hinampas mo ba ako?
Oo, at pasensiya na, pero pinasasama mo ang pakiramdam ko.
Ano? Ako ang Lovebug mo. Ako ang ugat ng lahat ng kaligayahan.
Pero ang ginagawa mo lang ay ipakita ang mga alaala ng asawa ko.
Ayaw ko lang na makalimutan mo si Evelyn. Dahil mahal kita, Paul.
Talaga? O natutuwa ka lang na nakasal ako kay Evelyn?
Magsabi ka nga ng isang bagay, Walter, na gusto mo sa akin?
-Oo naman. -Tungkol kay Paul.
Gusto ko kung paano ka…
Ipapakita ko. Ilang dekada ang alaala ko.
Okay, si Evelyn 'yan. Si Evelyn pa rin. Naku.
Nakita mo? Parang si Evelyn ang kliyente mo, di ako.
Kasi siguro…
gustung-gusto ko kung paano mo siya minahal,
at ibinigay ko roon ang lahat sa loob ng 30 taon.
At ngayon, siya ay…
-Wala na. Wala na siya. -Wala na siya.
-Pero narito pa rin ako. -Oo.
At patawad. Mahal talaga kita.
Di siguro kita lubusang kilala.
Alam ko. Di ko rin lubusang kilala ang sarili ko.
Pero ngayong nag-iisa na ako, kailangan kong malaman kung sino ako.
Uy, hindi ka nag-iisa.
Kasama mo ako.
Salamat, Walter.
Magkasama nating tutuklasin ang misteryo ni Paul.
Oo nga. Sino si Paul?
Magustuhan mo sana 'yon.
Dahil pag tumingin ka talaga sa sarili mo,
may posibilidad na di mo rin magustuhan.
-Knock, knock. Who's there? -Ang bagong Paul, grabe siya.
Ang paboritong parte ni Evelyn sa disyerto?
'Yong walang mga lamok.
Magaling, Paul.
Huwag ngayon, lintik na vending machine na lintik.
Okay, Pete. Kaya mo 'to.
"Uy, Rochelle, Lunes, di ba?"
Sakto.
-Uy, Rochelle. -Uy, Pete.
Lunes, di ba? Ayaw ko ng Lunes.
Oo, ako rin.
Okay, sige.
-Alam mo, ang totoo, gusto ko ng Lunes. -Okay.
Para ipagpatuloy ang katapatang ito,
di ko pinagsisisihang pinutol ko ang ari ni Dante.
Masamang tao si Dante, siya ay…
Manahimik ka tungkol kay Dante. Ayaw kong marinig ang pangalan niya.
Okay.
Gusto ko lang sabihing karapat-dapat ka sa higit pa.
Karapat-dapat ka sa lalaking nakikitang pambihira ka.
-Isang lalaking kayang… -Pete.
Alam kong sinusubukan mong magtapat, pero sa linggong pinagdaanan ko,
ayaw kong magsalita o mag-isip o makaramdam ng kahit ano ngayon,
kaya makipag-sex ka sa akin o umalis ka na.
Pasensiya na. Ano 'yon?
Sabi ko, makipag-sex ka sa akin o umalis ka na.
Okay, kung dalawa lang ang pamimilian, pipiliin ko ang una.
-Makipag-sex ka sa akin. Huling sagot. -Sige.