‎(ผลงานซีรีส์อนิเมะจาก NETFLIX)
‎หมายเลขสี่อยู่ไหน
‎- หาไม่เจอเลย ‎- เร็วเข้า
‎อย่าบอกนะว่าปล่อยหลุดไป
‎รีบเอาหมายเลขสี่มาให้ฉันเร็ว
‎- เจอแล้ว ‎- ขอบคุณพระเจ้า
‎ขอร้องละ ทุกคน
‎เราเจอเสื้อหมายเลขสี่
‎เอาละ มาเริ่มการฝึกรอบเช้าเลย
‎เป็นหมายเลขที่แย่จริงๆ
‎ผ่านมา 13 ปีแล้ว
‎อดีตมันฝังลึกอยู่ในร่างกายฉัน
‎ก็จัดมาเลย
‎ถ้ามันจะสลักอยู่บนตัวฉันตลอดกาล
‎ฉันจะเหยียบย่ำมันไปเรื่อยๆ
‎ฉันทำอย่างนั้นมาตั้งแต่วันนั้น
‎มานี่เลย หมายเลขเจ็ด ไม่ต้องห่วง
‎พวกนั้นจะให้ยานอนหลับก่อนกินเธอ
‎เป็นอะไรไป หมายเลขสี่ หิวหรือไง
‎กินข้าวเช้าไปแล้วนี่
‎สี่เป็นหมายเลขสินค้าของฉัน
‎ฉันอายุห้าขวบ
‎ตอนฉันจะถูกขายในตลาดมืด ‎เป็นอาหารให้สัตว์กินเนื้อ
‎ฉันพูดไม่ได้ อ่านไม่ออก
‎แต่ฉันรู้ว่าการออกจากกรงแปลว่าตาย
‎ไม่นึกเลยว่าคนอย่างคุณ
‎จะอุตส่าห์มาสถานที่สกปรกเช่นนี้
‎ฉันไม่ได้มาคุยเล่น
‎ปล่อยนะ
‎- ถอยไป ไม่งั้นฉันซ้อมแกแน่ ‎- เอาเขากลับไป
‎- จะดีเหรอครับ ‎- ดีสิ
‎เขาทำอย่างนั้นเพื่อเพื่อนใช่ไหม
‎มีความยุติธรรมมากทีเดียว
‎ตาเขามีความกล้าหาญ
‎ฉันจะซื้อตัวเขา
‎เขาไม่เคยมีตัวตนอยู่ เข้าใจไหม
‎เป็นครั้งแรก ‎ที่ฉันได้เจอสัตว์กินพืชผู้ใหญ่
‎ฉันพยายามวิ่งหนีเพื่อรักษาชีวิต
‎ไม่อยากมากับฉันหรือไง
‎ฉันไม่เคยใจดีแม้แต่กับเด็กหรอกนะ
‎นี่ เราจะได้ลองชิมกวางไหม
‎เขายังเด็กอยู่เลย ดูน่าอร่อยจัง
‎เจ้าหนู ไม่ต้องกลัวนะ
‎มานี่มา
‎นี่ ปกป้องตัวเองซะ
‎ด้วยมีดเล่มนั้น
‎เธอพยายามฆ่าตัวตาย
‎มากกว่าถูกกินงั้นเหรอ
‎พ่อหนุ่มผู้ทะนงตัว
‎ฉันอ๊อกมา ‎ประธานกลุ่มบริษัทในเครือฮอร์นส์
‎ฉันมีลูกไม่ได้
‎แต่จากนี้ไป
‎เธอจะเป็นลูกแท้ๆ ของฉัน
‎ฉันเชื่อว่าเธอเปลี่ยนโลกได้
‎เข้าใจไหม
‎เปลี่ยนความแค้นเคืองและความเศร้า
‎เป็นพลังของเธอ
‎นั่นคือภารกิจของเธอ
‎รูอิส
‎ลูกชายที่รักของฉัน
‎เทม ฉันจะไม่มีวันลืมการตายของนาย
‎ฉันสาบานไว้แล้ว
‎ว่าจะเปลี่ยนแปลงโลกนี้
‎(บุกถิ่นสิงโต)
‎สามเดือนตั้งแต่เกิดเรื่องกับเทม
‎ฆาตกรก็ยังไม่ถูกจับกุม
‎เอาใส่กลับไปอีกแล้วนะ
‎เวลายังไม่เหมาะเท่าไหร่
‎ไม่ต้องห่วง
‎ถึงเวลาแล้วฉันให้แน่
‎ฉันจะบอกความรู้สึกกับเธอ
‎สารภาพว่ารู้สึกยังไง...
‎ฉันรู้ความรู้สึกของฮัล ‎หลังไฟดับเมื่อวาน
‎เธอว่าไงล่ะ
‎ไม่มีอะไรเป็นพิเศษ
‎งั้นก็เป็นเพื่อน
‎นานก่อนหน้าที่ฉันจะเจอฮัล
‎ฉันเชื่อว่ารูอิสกับฮัลนั้น...
‎ฉันจะทำยังไงดี
‎มีคำแนะนำไหม เทม
‎ฉันไม่คิดว่ามีใครคนอื่นรู้
‎เพราะคนอื่นชอบเลี่ยงที่นี่
‎เขามักจะมาวางดอกไม้
‎ให้เทม
‎รุ่นพี่รูอิส
‎เขาตั้งใจจะทำร้ายรูอิส
‎ทำไมล่ะ
‎ขอโทษ
‎ปล่อยฉันเถอะ
‎รูอิสมีบอดี้การ์ดตั้งแต่เมื่อไหร่
‎ฉันเป็นแค่รุ่นน้องเขา
‎ว่าไง ทำไมถึงตั้งใจจะทำร้ายเขา
‎ทำไมฉันต้องบอกรุ่นน้องมันด้วยล่ะ
‎เชิญรับใช้มันไปตามสบายเลย
‎ก็ได้ ฉันจะบอก
‎นายน่ะ...
‎เป็นสัตว์กินเนื้อ ‎แล้วยังไม่รู้อีกเหรอ
‎มีนักเรียนสัตว์กินเนื้อหลายตัว ‎วางแผนจะซ้อมเขาให้น่วม
‎ค่อนข้างแน่นอนว่า รูอิสจะได้เป็น ‎บีสตาร์หลังเทศกาล
‎ถ้ามันเป็นจริง สัตว์กินเนื้อจะ ‎อยู่ในตำแหน่งที่อ่อนแอกว่า
‎ฉันเลยคิดว่า ‎จะชิงลงมือก่อนเพื่อสร้างชื่อเสียง
‎นายเป็นหมาป่า ‎เข้าใจความรู้สึกเราใช่ไหม
‎เขาระงับความขัดแย้ง ‎ระหว่างหมาป่ากับเสือ
‎มีแฟนที่สมบูรณ์แบบ
‎แล้วก็แอบเอาดอกไม้ ‎ให้รุ่นน้องที่เสียไป
‎กลับกัน ฉันมักจะจัดการ ‎เรื่องต่างๆ แบบป่าเถื่อนอยู่เรื่อย
‎พ่ายแพ้โดยสิ้นเชิง
‎เจ็บนะ เจ็บ !
‎พอแล้ว !
‎ฉันไม่ควรทำลายความสัมพันธ์ ‎ของรูอิสและฮัล
‎แล้วฉันก็เริ่มจะเข้าใจแล้ว
‎ว่าควรทำยังไง
‎ไม่มีสัตว์ตัวไหนอีกที่จะ ‎สมบูรณ์แบบพอจะเป็นบีสตาร์
‎ถ้านักเรียนสัตว์กินเนื้อ ‎ตั้งแง่กับเขา
‎ฉันจะปกป้องรุ่นพี่รูอิสเอง
‎ถึงความรักฉัน ‎จะไม่สมหวังตลอดกาลก็ไม่เป็นไร
‎เพราะตั้งแต่แรก...
‎นายปกป้องรูอิสคนเดียวไม่ไหวหรอก
‎เจ้าโง่เอ๊ย
‎ฟังดูร้ายแรงกว่าที่คิดแฮะ
‎ฉันต้องทำใจให้ได้ ‎จะได้มีสมาธิกับการปกป้องรูอิส
‎จะทำอย่างนั้นได้...
‎ฮัล
‎กระอักกระอ่วนชิบเป๋ง
‎เลโกชิ
‎มีอะไรเหรอ
‎นายนี่เลือดร้อนชะมัด
‎เกิดอะไรขึ้น บาดเจ็บมาเหรอ
‎ฉันไม่เคยสารภาพรักมาก่อนเลย
‎แล้วฉันก็จะสารภาพไป ‎ทั้งๆ ที่รู้ว่าจะไม่สมหวัง
‎ห้ามไปสู้กับใครอีก โอเคนะ
‎ฮัล
‎ฉันน่ะ ฉัน...
‎- ฉันรักฮัล ‎- เอ๊ะ...
‎ทำไมวันนี้ยุงกัดฉันเยอะจัง
‎- ไม่เห็นมีเลย ‎- ก็นายไม่เห็นนี่
‎- ไม่เห็นได้กลิ่นด้วย ‎- จมูกด้านขวานายตันนี่
‎ก็...
‎ประเด็นคือ...
‎ฉัน...
‎- ฉันรักเธอ ‎- คันหูจังเลย
‎เดี๋ยว
‎นี่เธอตั้งใจขัดฉันหรือเปล่า ทำไมล่ะ
‎ฉันต้องเป็นฝ่ายถามสิ ‎เรื่องสำคัญแบบนั้น
‎นายยัดทิชชูใส่จมูก ‎มาบอกฉันง่ายๆ ได้ไง
‎ฉันยังไม่ได้เตรียมใจ ‎ไม่อยากจะเชื่อเลย
‎ฮัล
‎ฉันไม่ได้ตั้งใจจะทำลายอะไร ‎เพราะความรู้สึกนี้
‎เธอเป็นคนพิเศษ ‎แต่ฉันก็ให้เกียรติรุ่นพี่รูอิส
‎ในเวลายากลำบากแบบนี้
‎ฉันแค่อยากไม่มีพิษมีภัย
‎ดังนั้น...
‎ฉันจะบอกแค่ครั้งเดียว
‎เธอช่วยฟังกันได้ไหม
‎เย็นวันพรุ่งนี้มาเจอกันที่นี่
‎ในเทศกาลอุกกาบาตนะ
‎ฉันอยากบอกความรู้สึกของฉันดีๆ
‎ฉันเข้าใจว่ามันค่อนข้างกะทันหัน
‎ดังนั้นถ้าเธอรู้ว่าเราจะพบกัน ‎พรุ่งนี้ เธอจะได้เตรียมใจไว้ได้
‎อย่างนั้นก็หนักใจมากเหมือนกันนะ
‎โอเค
‎งั้นไว้เจอกันพรุ่งนี้
‎ดูแลจมูกด้วยล่ะ
‎ทำยังไงดี
‎ฉันไม่ได้เครียด ‎เรื่องผู้ชายมาหลายปีแล้ว
‎ไม่มีพิษมีภัยเหรอ...
‎แต่เป็นไปไม่ได้หรอก เลโกชิ
‎ตราบใดที่โลกนี้ยังมีสัญชาตญาณอยู่
‎ก็เลี่ยงไม่ได้ที่จะทำให้ตัวเอง ‎และคนอื่นทรมาน
‎ไม่ใช่เหรอ เลโกชิ...
‎(บัตรนักเรียน ชื่อชีล่า ‎ประเภทเสือดาว)
‎ผมมั่นใจครับ
‎รองเท้านี้ ‎เป็นของกระต่ายแคระสีขาวตัวนั้น
‎มีกลิ่นเธอบนนั้นด้วย
‎เธอรู้ได้ยังไง
‎นั่นเพราะว่า...
‎เราควรโทรหาตำรวจเดี๋ยวนี้
‎ผมเจอนี่อยู่กับรองเท้า
‎แก๊งชิชิเหรอ
‎ถ้าแก๊งชิชิอยู่เบื้องหลังล่ะก็
‎ไม่แน่ใจว่าตำรวจจะช่วยไหม
‎แก๊งชิชิคืออะไร
‎อย่าถามเลย
‎ท่านนายก
‎เรื่องนี้ฉันจัดการเอง ‎เก็บไว้เป็นความลับนะ
‎ไม่งั้นพวกเธอจะตกอยู่ในอันตราย
‎เราจะแอบสืบอย่างลับๆ ‎จนกว่าจะหาเธอเจอ
‎ขอบคุณครับ ท่านนายก
‎งั้นฮัลคงไม่เป็นไรแล้วล่ะ
‎ท่านนายกมาแล้วก็คงไม่เป็นไร
‎ฉันปล่อยให้พวกมัน ‎ก่อเรื่องที่นี่ไม่ได้
‎ยังไงฉันก็ช่วยเด็กผู้หญิง ‎ที่โดนลักพาตัวไปไม่ได้อยู่แล้ว
‎ฉันไม่ปล่อยให้องค์กรห่วยๆ ‎ทำลายสิ่งที่ฉันสร้างมาหรอก
‎นายยังชอบเธออยู่อีกเหรอ
‎นายมีแฟนแล้วนะ เพื่อน
‎ฉันไม่เคยคิดว่า ‎เธอจะโดนลักพาตัวมาก่อน
‎ฮัล...
‎ฮัลเหรอ
‎ฉันช่วยพวกนายตัดไฟเมื่อวาน
‎แล้วพวกนายหามื้อเย็นของหัวหน้า ‎มาได้แค่นี้เหรอ
‎เราพยายามสุดฝีมือ
‎ขาวเนียนตั้งแต่หัวจรดเท้า ‎หายากนะครับ
‎เงยหน้าขึ้นสิวะ
‎สิ่งมีชีวิตที่ไม่มีสี ‎น่าจะมีรสชาติดีมาก
‎อย่างน้อยก็เป็น ‎อาหารเลิศรสให้เขาแล้วกันน่า
‎เราควรหักขาเธอไหม ‎เธอจะได้ไม่วิ่งหนี
‎ไม่ อย่านะ
‎ไหนขอดูหน่อยว่าขาวทั้งตัวจริงไหม
‎ไม่ ปล่อยฉันนะ ใครก็ได้
‎ไม่มีใครมาช่วยหรอกน่า
‎ทำอะไรน่ะ
‎เธอเป็นแค่กระต่ายเองนะ
‎หัวหน้า
‎น่าสงสาร
‎เธอดูกลัวนะ
‎ฉันขอโทษที่พวกนั้นหยาบคายใส่
‎บาดเจ็บหรือเปล่า
‎(ชิ)
‎งั้น...
‎ก็เหลือแค่เราสองคนแล้วสินะ
‎ไม่ต้องห่วง
‎ฉันไม่ทำร้ายเธอหรอก
‎เธอดูสาวอยู่เลย อายุเท่าไหร่เหรอ
‎สิบแปดค่ะ
‎เรียนมัธยมปลายสินะ
‎ไปโรงเรียนสนุกไหม
‎ก็ไม่รู้สิคะ
‎ไม่รู้เหรอ
‎ไม่เป็นไร ‎ถ้าไม่อยากพูดก็ไม่ต้องพูดหรอก
‎ไม่ต้องห่วง
‎ฉันเองก็เคารพเธอนะ
‎ทีนี้ถอดเสื้อผ้าออกซะ
‎ถอดเสื้อผ้าออกเองเลย
‎ให้ฉันเห็นว่า ‎เธอเป็นอาหารที่ล้ำค่าแค่ไหน
‎หรือจะให้ลูกน้องฉัน ‎ฉีกเสื้อผ้าเธอออก
‎ถอดให้หมด
‎อย่าเสียจังหวะสิ
‎หวังว่าเธอจะเข้าใจ
‎ฉันไม่ได้ตั้งใจจะทำร้ายเธอ
‎นี่เป็นขั้นตอนสำคัญ...
‎เพื่อกินร่างเธอในสภาพสมบูรณ์
‎จะหย่อนสายไฟแล้ว ตั้งบันไดขึ้นมา
‎นี่บันได
‎ทำไมถึงมาบอกผมแค่คนเดียวล่ะครับ
‎ฉันต้องให้เธอเข้าใจโลกของผู้ใหญ่
‎เมื่อเธอกลายเป็นบีสตาร์แล้ว
‎เธอจะมีปัญหากับพวกแก๊งชิชิ
‎เธอเป็นเพื่อน
‎กับเด็กผู้หญิงที่โดนลักพาตัวไหม
‎ไม่เป็นไร
‎ปิดเรื่องนี้ไป
‎ก็ไม่ช่วยแก้ไขอะไรนะครับ
‎มันต้องมีสักทางสิครับ
‎ประชาชนให้ความสำคัญ
‎กับข้อมูลที่รับรู้ ‎มาจากตาและหูตัวเอง
‎ฉันต้องให้เธอตัดสินใจหนักแน่น
‎ว่าจะไม่แพร่งพรายเรื่องนี้
‎ก่อนฉันจะเข้ามหาวิทยาลัย
‎ฉันถอนเขี้ยวแล้วใส่ฟันปลอมแทน
‎ฉันใช้เงินสี่ล้าน ‎ศัลยกรรมเพื่อให้ดูใจดี
‎ทั้งหมดเพื่อมาเป็นนายก
‎ฉันทำให้ประชาชนเชื่อว่า
‎สิงโตมีจิตใจที่ดี ‎ถ้าเกิดมันถูกทำลายลงไป
‎สัตว์กินพืชและสัตว์กินเนื้อ ‎จะแบ่งแยกกันไปมากกว่านี้
‎แล้วเมืองนี้ก็จะโกลาหลไปหมด
‎นี่ถือว่าเป็น ‎บททดสอบสุดท้ายสำหรับเธอ
‎นี่เป็นรายการอาหารที่ขายในตลาดมืด
‎บันทึกของเธอยังอยู่ในนี้
‎ถ้าเธอปิดเรื่องนี้ไว้
‎แล้วให้เทศกาลอุกกาบาต ‎ดำเนินไปโดยไม่มีปัญหาใดๆ
‎ฉันจะล้างอดีตของเธอให้...
‎เป็นรางวัล
‎เยี่ยม ตกลงแล้วนะ
‎ฉันจะพูดแค่นี้แหละ
‎เธอกลับไปหาเพื่อนๆ นักแสดงได้แล้ว
‎บ้าจริง ให้ตายสิ
‎นายกนั่นกับแก๊งชิชิ...
‎รุ่นพี่รูอิส
‎ฮัลโดนลักพาตัวไปโดย... อะไรนะ
‎กลุ่มที่ชื่อแก๊งชิชิ
‎เราต้องไปช่วยเธอ
‎มันเกิดขึ้นบ่อยๆ
‎มันสายไปแล้ว
‎ว่าไงนะครับ
‎รุ่นพี่รูอิสต้องไปช่วยเธอ...
‎งั้นนายก็ไปเองเลยสิ
‎พี่รักฮัลไม่ใช่หรือไง
‎เธอก็รักพี่เหมือนกัน
‎อย่ามาพูดเหมือนรู้ทุกอย่าง
‎ฉันไม่หวังให้หมาป่าที่ชอบใช้ชีวิต ‎อย่างพวกอ่อนแอมาเข้าใจหรอก
‎เราทำอะไรไม่ได้
‎ฉันปล่อยให้ทั้งเมืองวุ่นวาย ‎เพราะชีวิตเดียวไม่ได้
‎ฉันต้องโน้มน้าวใจตัวเอง
‎นายจำเป็นต้องโกหกและหลอกลวง ‎เพื่อคงสันติไว้
‎การที่นายมีชีวิตอยู่ก็พิสูจน์ได้
‎นายหลอกทุกคน ‎โดยการซ่อนพลังที่แท้จริงไว้
‎เข้าใจแล้วครับ
‎งั้นผมจะให้พี่รู้ ‎พลังที่แท้จริงของผม
‎ว่าฮัลตกอยู่ในอันตรายร้ายแรงแค่ไหน
‎แล้วผมโกรธรุ่นพี่ยังไง
‎รุ่นพี่รูอิส
‎ทำไมล่ะ ‎ทั้งที่มีทุกอย่างที่ต้องการแล้ว
‎ยังมาโมโหฉัน
‎เพราะตัวเองไปช่วยเธอไม่ได้เหรอ
‎ถ้าทั้งหมดที่รุ่นพี่ทำได้ ‎คือการมุ่งไปข้างหน้า
‎งั้นฉันก็คงหวังพึ่งพี่ไม่ได้แล้ว
‎พี่จะขึ้นไปถึงจุดสูงสุด
‎เพราะความเฉลียวฉลาดยังไง ผมไม่สน
‎แต่ถ้าอย่างนั้น...
‎ฮัลน่ะ เป็นของผมนะ
‎คำบรรยายโดย วริยา ธาวนพงษ์