‎(ผลงานซีรีส์อนิเมะจาก NETFLIX)
‎(ทุ่มสุดตัว)
‎ไม่ได้
‎ใช้ไม่ได้ๆ
‎ใครมันจะไปอยากเห็นกะโหลกแห้งๆ กันวะ
‎แต่ว่า...
‎ไม่มีภาพโคลสอัปรูอิสก็ไร้ประโยชน์
‎แต่ว่าเขาไม่เคยถอดหน้ากากออกเลย
‎ไม่ต้องแก้ตัวแล้ว !
‎เขาต้องเปิดหน้าตอนเปิดม่านขอบคุณสิ
‎เขาไม่ได้ขึ้นมาบนเวที
‎เขาเป็นเจ้าชายที่รักเสียงเชียร์ ‎และได้รับเลือกเป็นบีสตาร์อีกรอบนะ !
‎ไม่อยากจะเชื่อเลย
‎รูอิส
‎ฉัน...
‎ไม่นะ บอกหน่อย
‎คนดูสังเกตเห็นไหม
‎ไม่ต้องห่วงนะ
‎นายสลบไปหลังม่านปิดน่ะ
‎ผู้ชมไม่ทันสังเกตหรอก
‎ดีแล้ว
‎และตอนนี้สองทุ่มแล้ว
‎ที่นี่คือห้องพยาบาล
‎พยาบาลบอกว่าขาข้างซ้ายพี่หัก
‎พรุ่งนี้พี่ไม่มีทางขึ้นแสดงได้แน่
‎บิล ไม่เอาสิ
‎แต่...
‎ทำไมฉันต้องรออีกด้วย ‎แล้วยิ่งเป็นรุ่นพี่รูอิสอีก
‎ถึงอย่างนั้นก็เถอะ...
‎ประธานชมรมพูดถูก
‎นายไม่คิดถึงจิตใจเขาเลย
‎รูอิสอุตส่าห์แสดงวันแรกจนจบ ‎ทั้งที่ขาหักเลยนะ
‎รูอิส การแสดงของพี่เยี่ยมไปเลย
‎เราคุยกันเรื่องการแสดงพรุ่งนี้อยู่
‎- ผู้ชมทุกคน... ‎- นี่มันอะไรกัน
‎ทุกคนสงสารฉัน
‎อะไรกัน
‎ทำอย่างกับฉันเป็นเด็ก ‎ก็แค่ขาหักเอง
‎เปล่า ไม่ใช่อย่างนั้น
‎บิล
‎แสดงแทนฉันให้หน่อยสิ
‎พรุ่งนี้น่ะ นายจะได้เป็นแอดเลอร์
‎ผมเล่นได้จริงๆ เหรอครับ
‎"ใช่ แน่นอนอยู่แล้ว
‎ฉันรู้ว่านายเป็นหนึ่งใน ‎นักแสดงที่แข็งขันที่สุด
‎ฉันชอบเป็นพิเศษที่นายไม่ลังเล ‎จะบอกอาการบาดเจ็บของฉัน
‎ฉันเลยเลือกนาย"
‎อย่างนั้นเลย
‎ฝากด้วยนะ บิล
‎คืนนี้มาตั้งใจฝึกกันเถอะ
‎เป็นห่วงเหรอ หัวหน้า
‎ผมจำบทกับท่าทางได้หมดแล้ว
‎ผมว่าพี่ไปห่วง...
‎ทำไมถึงลังเลนักล่ะ
‎ไม่ใช่ทุกคนจะได้โอกาสนี้นะ
‎ไม่เกี่ยวกับเรื่องนั้นสิ
‎ไม่ต้องห่วง ‎นายไม่ทำเนื้อเรื่องเสียหรอก
‎ถึงนายจะพลาดนิดพลาดหน่อย ‎ยังไงก็เป็นแค่บทเล็กๆ
‎แล้วทำไมไม่เอาบทนี้ออกไปเลย
‎เลโกชิ
‎ฉันคาดไม่ถึงเลย
‎มีตัวร้ายสามตัว
‎หนึ่งในนั้นคือบิลที่จะเป็นแอดเลอร์
‎แล้วบทตัวร้ายตัวหนึ่งดันว่าง
‎นักแสดงกับนักเต้นถูกคัดตัวไปหมดแล้ว
‎มีใครที่เหมือนนาย ‎แล้วไม่ค่อยมีหน้าที่ไหม
‎เลโกชิ
‎ฉันอยู่ชมรมละครมาสี่ปีแล้ว
‎ฉันจะได้แสดงบนเวทีแล้วสิ
‎นายคอยมองละครนี้จากข้างบน ‎ในฐานะช่างไฟมาโดยตลอด
‎นายก็น่าจะจำท่าได้บ้าง
‎ยังไงก็ช้าๆ ก่อนแล้วกันนะ
‎ร่างกายฉันมันเคลื่อนไหวไม่คล่อง
‎เจ๋งเลย นายไม่ทำฉันผิดหวังจริงๆ
‎ยังไงนายก็เป็นหมาป่าสีเทา
‎ฉันสู้แบบนี้กับกวางแดงไม่ได้นะ
‎นายดูมีความสุขนะ
‎ก็แหงสิวะ
‎ฉันไม่เคยนึกภาพตัวเอง ‎ออกแรงจนสุดบนเวทีนี้เลย
‎นี่เป็นการซ้อมใช่ไหม
‎แต่นั่นไม่ใช่บทเขานะ
‎เลโกชิ
‎ไม่มีกฎที่ว่าสัตว์กินเนื้ออย่างเรา ‎ควรเลี่ยงแสงที่ส่องมานี่
‎พรุ่งนี้ฉันจะได้ให้ผู้ชมดูสักที
‎ว่าความแข็งแกร่งจะดูเป็นยังไง ‎เมื่อปล่อยออกไปตามสัญชาตญาณ
‎การต่อสู้ระหว่างหมาป่ากับเสือ
‎ฉากต่อสู้ของเราไม่จำเป็นต้อง ‎เสแสร้งแกล้งทำอะไร
‎แต่ว่า...
‎พรุ่งนี้จะเป็นการแสดงที่ดีแน่
‎มาพยายามให้เต็มที่เถอะ
‎เราเป็นสัตว์กินเนื้อเหมือนกันไหม
‎ไม่เห็นเข้าใจหมอนั่นเลย
‎เลโกชิ
‎ไง เอลส์
‎วันนี้ทำได้ดีเลยนะ
‎เรามีปัญหานิดหน่อย
‎แต่ฉันเชื่อว่า ‎ละครพรุ่งนี้ของเราจะดี
‎ฉันก็เชื่ออย่างนั้น
‎บิลเขาเป็นคนดี
‎นายก็ด้วย เลโกชิ
‎เขามีนิสัยชอบทำเหมือนไม่มีอะไร
‎แต่ฉันรู้ว่าจริงๆ เขาตื่นเต้นล่ะ
‎โอเค
‎เลโกชิ
‎พรุ่งนี้ช่วยสนับสนุนเขา ‎ในแบบของนายด้วยนะ
‎อืม
‎นั่นสินะ
‎ว้าว
‎- นายยิ้มด้วย ‎- เอ๊ะ
‎ฉันก็ยิ้มเหมือนคนอื่นนั่นแหละ
‎มาทำให้พรุ่งนี้ ‎ประสบความสำเร็จครั้งใหญ่กันนะ
‎- ราตรีสวัสดิ์ ‎- ราตรีสวัสดิ์
‎ฉันไม่เคยคิดเรื่อง ‎ทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่เหมือนบิลเลย
‎แต่ฉันพยายามสุดฝีมือในแบบของฉันได้
‎อยากรอจนรูอิสออกมาไหม
‎แต่เมื่อวานเขาไม่ออกมานี่
‎เขาไม่เคยลืมออกมาทักทายแฟนๆ นะ
‎อาจเพราะเขาเห็นเธอรออยู่ไง
‎นี่ ฉันเสียใจนะ
‎ไปเถอะ ที่นั่งเต็มเร็วนะ
‎อดใจรอดูท่านรูอิสไม่ไหวแล้ว
‎มาให้กำลังใจผม
‎หรือว่ามาให้คำแนะนำกัน
‎หรือว่า...
‎จะมาทำลายผมในนาทีสุดท้าย
‎จับได้แล้ว
‎ผมไม่คิดว่าพี่จะมาหาเลย
‎ตลกชะมัด
‎ไม่ต้องห่วงนะครับ
‎ผมไม่ทำแอดเลอร์ของพี่พังหรอก
‎แต่ผมจะทำให้ผู้คนจดจำ
‎ผมจะทำให้พวกเขาพูดว่า ‎"แอดเลอร์ลายขวางก็ไม่เลวนะ"
‎(แอดเลอร์)
‎วันนี้หอประชุมก็เต็มอีกแล้ว
‎เขามีหน้าที่ต้อง ‎ทำให้นักเรียนหลากหลายคน
‎และจิตวิญญาณนับพัน ‎ซาบซึ้งใจในคราวเดียว
‎นั่นเป็นคำสาป ‎ที่บทแอดเลอร์แบกภาระไว้
‎ถ้าความคิดนายถูกคำสาปเล่นงาน
‎มันจะสาหัสกว่ากระดูกหักอีก
‎ให้ผมเปิดประตูให้นะ
‎นายฉลาด มีประสบการณ์เยอะ
‎นายควรสอนเรื่องนี้ให้หมาป่านั่นบ้าง
‎รุ่นพี่รูอิสสนใจในตัวเขาเหรอครับ
‎หมอนั่นทำฉันหงุดหงิด
‎เพราะเขาบังคับให้ตัวเอง ‎ยืนอยู่ฝั่งเดียวกับพวกอ่อนแอ
‎ในฐานะกวางแล้ว ‎พฤติกรรมของเขาทำให้ฉันเอียน
‎นายสองคนต่างกันโดยสิ้นเชิงเลย
‎ตลกดีนะ
‎ผมไม่เคยอยาก ‎ใช้ชีวิตเสียเปล่าอย่างเขาหรอก
‎ผมดีใจมากจริงๆ ที่เกิดเป็นเสือ
‎ผมมีคุณสมบัติของสัตว์กินเนื้อ ‎ตัวใหญ่ ไม่เหมือนเขาหรอก
‎"ข้าเจอเจ้าแล้ว"
‎พร้อมไหม นอนหลับเต็มอิ่มหรือเปล่า
‎ก็นะ...
‎อะไรเหรอ
‎เมื่อกี้ฉันเพิ่งนินทานายกับรูอิสมา
‎สงบสุขดีจริงเนอะ
‎วันนี้นายทำตัวแปลกกว่าเดิมอีกนะ
‎บิล
‎นาย...
‎ฉันต้องไปห้องน้ำแล้ว !
‎ไว้จะกลับมา
‎นี่ เหลือเวลาแค่สิบนาทีนะ
‎ให้ตายสิ ตามมาถึงห้องน้ำเลยเหรอ
‎คงสนใจในตัวฉันจริงๆ สินะ
‎นี่นาย...
‎ซ่อนอะไรไว้ในชุด
‎ฉันหลอกประสาทรับกลิ่น ‎ของหมาไม่ได้จริงๆ สินะ
‎อะไรเล่า อยากจิบสักอึกไหม
‎- นั่นมัน... ‎- เลือดกระต่ายไง
‎นี่ไม่ใช่ของเด็กนักเรียนหรอกนะ
‎พี่นักเลงคนหนึ่งให้มาน่ะ
‎ฉันก็เก็บไว้เผื่อฉุกเฉินเฉยๆ
‎วันนี้มัน "ฉุกเฉิน" น่ะนะ
‎คราวนี้ฉันไม่มีทางเลือก...
‎นี่ ฟังกันหน่อยสิ
‎ใช้ชีวิตใต้เงามืดอย่างนายคงง่ายกว่า
‎แต่ฉันอยากยืนอยู่ตรงแสงสว่างนี่
‎นี่เป็นการดื่มอย่างมีเหตุผล
‎นายเลียแข้งเลียขาพวกสัตว์กินพืชตลอด
‎นายเอาแต่ทิ้งความรับผิดชอบ ‎นายไม่มีทางเข้าใจฉันหรอก
‎เขาพูดถูก
‎ฉันเถียงเขาไม่ได้เลย
‎ทำไมนายไม่รับผิดชอบ ‎พลังตัวเองหน่อยล่ะ
‎ฉันไม่อยากวิ่งหนีแล้ว
‎(บัตรนักเรียน ชื่อ บิล ‎ประเภทเสือโคร่งเบงกอล)
‎ทำไมไฟถึงไล่ตามเราล่ะ
‎เพราะเจ้าควรจะตาย ‎ตั้งแต่สามวันก่อน
‎น้ำ ลม ไฟ ผู้ส่งสารจากธรรมชาติ ‎ทั้งหลายพยายามฆ่าเจ้า
‎งั้นพวกเขาก็ไม่ใช่กลุ่มเดียว ‎ที่ตามล่าข้าเหรอ
‎ใช่แล้วล่ะ
‎นี่เป็นผลจากการฝืนโชคชะตายังไงล่ะ
‎แย่แล้วๆ
‎ฉันเหงื่อแตกท่วมตัวเลย ‎เพราะเวทีมันร้อนหรือเปล่า
‎เขามีหน้าที่ต้องทำให้
‎นักเรียนหลากหลายคนและ ‎จิตวิญญาณนับพันซาบซึ้งใจในคราวเดียว
‎นั่นเป็นคำสาป ‎ที่บทแอดเลอร์แบกภาระไว้
‎ไม่ต้องห่วง ข้าจะจัดการเอง
‎ข้าจะฆ่าเจ้า นั่นคือหน้าที่ของข้า
‎อย่าลืมสิ ข้าแอดเลอร์ ‎เป็นรีปเพอร์นะ
‎แอดเลอร์คนนั้นไม่ใช่รูอิสใช่ไหม
‎ไม่ใช่นะ ไม่เห็นมีเขาเลย
‎เหมือนหลอกกันเลยนี่
‎ข้าจะไม่ยอมให้ใคร...
‎ใจเย็นสิวะ
‎จนกว่าจะถึงตอนนั้น ‎ข้าจะไม่ยอมให้ใครแตะต้องเจ้า
‎เอลเลน
‎ด้วยหนามกุหลาบที่เจ้าอยากเห็น
‎ขนาดข้าผู้เป็นรีปเพอร์ ‎อาจต้องจบชีวิตตัวเองลง
‎ไม่เป็นไรหรอก
‎ไม่มีใครไล่ตามเจ้ามาแล้วล่ะ
‎ฉันเป็นห่วงเขาจัง
‎ที่จริงเขาก็ทำได้ค่อนข้างดีนะ
‎ถึงเวลาที่เราจะแยกกันแล้ว เอลเลน
‎นี่เป็นการตัดสินใจของข้า
‎ข้าจะเลือกเองว่าจะตายที่ไหน
‎เลโกชิ
‎ไง บิล
‎ถ้านายบอกว่าเลือดสีแดงที่ดื่ม ‎เป็นการดื่มอย่างสมเหตุสมผล
‎งั้นก็ขอดูหน่อยว่ามีฝีมือแค่ไหน
‎เจ้าเป็นปีศาจตัวสุดท้ายเหรอ
‎ฉันจะทำลายให้หมดทุกอย่าง
‎นี่ บ้าไปแล้วหรือไง
‎ฉันจะไม่ยกโทษให้นาย
‎เราต้องห้ามเขา เร็วเข้า
‎ห้ามได้หรือไง
‎ไม่... ไม่ได้
‎อะไรกัน นั่นใครน่ะ
‎เขาต่อยจริงใช่ไหม
‎บ้าจริง ‎ปฏิกิริยาของผู้ชมนี่มันอะไรกัน
‎พวกนั้นอินกับการแสดง
‎พอแล้ว เลโกชิ
‎ตั้งใจจะลงโทษกันหรือไง
‎คิดว่าตัวเอง ‎เป็นสัตว์กินเนื้อที่สมบูรณ์แบบเหรอ
‎นายเป็นไม่ได้หรอก ใช่ไหม
‎นายน่ะ
‎เคยได้กลิ่นเลือดกระต่ายมาก่อนใช่ไหม
‎นายทำร้ายมันหรือเปล่า
‎ได้ฆ่าไหม
‎ฉัน...
‎ใจเย็นก่อน
‎เจ้าก็ไม่ต่างจากข้าหรอก !
‎พวกที่มีมือเอาไว้ฆ่าไง !
‎บ้าจริง
‎มันอุ่น...
‎อย่ามาท้าทายฉันอีก เข้าใจไหม
‎ฉันทิ้งรอยเล็บพวกนี้บนหลัง ‎ไว้เป็นรางวัลแห่งมิตรภาพ
‎เลือดที่ฉันรู้สึกที่หลัง ‎มันเหมือนของเขา เลือดสัตว์กินเนื้อ
‎มันอุ่น
‎สิ้นหวัง และทรมาน
‎เลือดนี้ทรมานฉันมาตลอด
‎เลโกชิ...
‎นายยืนแทบไม่ไหวแล้วใช่ไหม
‎ยอมแพ้ซะเถอะ
‎ถ้านายล้มตอนนี้ ‎ละครเราจะจบอย่างงดงาม
‎เจ้าหมาป่าน่าสมเพช...
‎จงยอมรับโชคชะตาซะ
‎ฉันเป็นตัวแสดงนำ
‎ขอฉันจัดการนายแบบเท่ๆ เถอะ
‎ดูท่าจะสนุกกันมากนะ
‎ขอโทษที ‎แต่ฉันต้องให้นายเล่นบทตัวร้าย
‎ข้ารู้ตัวตนที่แท้จริงของเจ้า
‎เจ้ามันผีตัวปลอม
‎ข้าจะให้เจ้าได้รู้ ‎ว่ารีปเพอร์ตัวจริงคือใคร
‎เลโกชิ ที่เหลือให้ฉันจัดการเอง
‎อย่าให้ผู้ชมเห็นหลังนายนะ
‎ไปเสีย ถ้าเจ้ายังไม่ตัดสินใจ
‎ข้ารู้...
‎บาปที่เจ้าก่อ
‎ไม่มาลิ้มรสเลือดข้าบ้างล่ะ
‎เจ้าจะได้เป็นรีปเพอร์ตัวจริง
‎ไปให้พ้นเลย เราไม่มีธุระกับเจ้าแล้ว ‎เจ้าตัวปลอม !
‎ไปสิ จงสาบสูญไป ‎พร้อมหยาดน้ำค้างยามเช้า
‎พร้อมกับข้าที่ใกล้จะถึงจุดจบ
‎ไม่ต้องห่วง นายพูดถูกแล้ว
‎แขนผอมแห้งของรูอิสพูดกับฉันว่า...
‎"มาเร็ว ลุกขึ้นมา"
‎เสียงปรบมือดังไม่หยุดเลย
‎พวกเขาจะคิดยังไง...
‎กับการแสดงนี้นะ
‎คำบรรยายโดย วริยา ธาวนพงษ์