NETFLIX — ORYGINALNY SERIAL ANIME
DAĆ Z SIEBIE WSZYSTKO
Nie!
O nie!
Kto by chciał oglądać tę suchą czachę?
Ale...
Miało być zbliżenie na Rouisa!
Ale on nie ściąga tej maski.
Dość wymówek!
Musiał pokazać twarz podczas ukłonów!
Nie wyszedł na scenę.
Przecież kocha uwielbienie, został wybrany Beastarem!
Nie wierzę!
Rouis!
Ja...
Nie. Mówcie.
Widzowie zauważyli?
Spokojnie.
Kurtyna już opadła.
Nikt nie zauważył.
Dobrze.
Ale jest już 20.
To gabinet pielęgniarki.
Ponoć złamałeś lewą nogę.
Nie możesz jutro wystąpić.
Nie, Bill.
Ale...
Czemu miałbym czekać? Chodzi o Rouisa.
Mimo to...
Szef ma rację.
Jesteś nieczuła.
Rouis zagrał mimo złamania.
Zagrałeś genialnie!
Mówiliśmy o jutrzejszym występie.
- Widzowie... - O co chodzi?
Wszyscy mnie żałują.
Co?
Co się tak cackacie? To tylko złamanie.
Nie w tym rzecz.
Bill.
Zastąpisz mnie?
Jutro zagrasz Adlera.
Poradzę sobie?
„Oczywiście.
Pracujesz tu najciężej.
Cieszę się, że powiedziałeś mi wprost o złamaniu.
Dlatego cię wybrałem”.
O tak.
Liczę na ciebie.
Dziś ostro ćwiczymy.
Pan się martwi?
Znam rolę na pamięć.
Proszę się martwić o...
Coś ty taki niechętny?
Mało kto dostaje taką szansę.
Nie o to chodzi.
Spoko, nie zepsujesz występu,
nawet jak się pomylisz. To epizod.
To może w ogóle go pomińcie?
Legoshi.
Nie spodziewałem się.
Mamy trzech złoczyńców.
Jeden z nich, Bill, zagra Adlera,
więc jego rola się zwolniła.
Wszystkich już obsadzono.
Może ktoś wygląda jak ty i nie ma zbyt wiele roboty...
Legoshi!
Należę do kółka od czterech lat.
To będzie mój debiut na scenie.
Widziałeś wszystko jako oświetleniowiec,
powinieneś pamiętać.
Bez pośpiechu.
Brakuje mi koordynacji.
Super! Nie rozczaruj mnie!
W końcu jesteś wilkiem.
Nie możesz tak walczyć z jeleniem!
Wydajesz się szczęśliwy.
Oczywiście.
Nie sądziłem, że będę mógł pokazać siłę na scenie.
To nadal próba?
Myli tekst.
Legoshi,
żadna zasada nie mówi, że mięsożercy muszą unikać fleszy.
Jutro pokażę widowni,
jak rozbłysną najsilniejsi, gdy mogą uwolnić swój instynkt.
Pojedynek wilka i tygrysa.
W scenie walki nie będziemy udawać.
Ale...
Czeka nas wspaniały występ.
Dajmy czadu!
Jesteśmy takimi samymi mięsożercami?
Nie rozumiem go.
Legoshi!
Cześć, Els.
Dobra robota.
Było parę potknięć,
ale jutro pójdzie nam świetnie.
Też tak sądzę.
Bill jest w porządku.
Ty też.
Z pozoru gra naturalnie,
ale wiem, że się stresuje.
Jasne.
Legoshi.
Wesprzyj go jutro na swój własny sposób.
Tak.
Masz rację.
O rany!
- Ty się uśmiechasz. - Co?
Jak wszyscy.
Dajmy jutro z siebie wszystko.
- Dobranoc. - Dobranoc.
Nie sądziłem, że mogę czegoś dokonać jak Bill.
Ale mogę się postarać.
Zaczekamy, aż Rouis wyjdzie?
Wczoraj nie wyszedł, nie?
Zawsze wychodzi przywitać fanki.
Może widział, że tu sterczysz.
Uraziłaś mnie!
Chodźmy, zaraz zabraknie miejsc.
Nie mogę się doczekać występu Rouisa!
Przychodzisz mnie pocieszyć?
Czy coś mi doradzić?
A może...
wystawić mnie w ostatniej chwili?
Mam cię!
Nie spodziewałem się ciebie.
Zabawne.
Bez obaw.
Nie zepsuję postaci,
ale dam widzom coś od siebie.
Pokażę im, że Adler w prążki to nic złego.
ADLER
Znowu mamy pełną salę.
Musi naraz poruszyć masę uczniów
i tysiące serc.
To brzemię roli Adlera.
Jeśli klątwa skruszy twój umysł,
złamanie kości to przy tym nic.
Otworzę ci drzwi.
Masz wielką mądrość.
Podziel się nią z tym wilkiem.
Wiążesz z nim jakieś nadzieje?
Tylko mnie wkurza.
Zmusza się, by stać po stronie słabszych.
Jestem jeleniem i brzydzę się takim podejściem.
Jesteście skrajnie różni.
Zabawne.
Ja nie marnowałbym tak życia.
Cieszę się, że jestem tygrysem.
W przeciwieństwie do niego mam cechy mięsożercy.
„Znalazłem cię”.
Gotowy? Wyspany?
Tak.
No co?
Obgadywałem cię z Rouisem.
Ale spokojnie, co?
Dziś zachowujesz się jeszcze dziwniej.
Bill.
Ty...
Muszę do łazienki!
Zaraz wracam.
Mamy dziesięć minut.
Poszedłeś za mną do kibla.
Podobam ci się?
Co tam...
chowasz pod kostiumem?
Nie udało mi się zmylić psiego węchu.
Co, chcesz trochę?
- To... - Krew królika.
Oczywiście nie ucznia.
Dostałem od starszego kumpla.
Trzymam ją na wszelki wypadek.
To dziś.
Nie miałem wyboru...
Posłuchaj.
Życie w cieniu jak ty powinno być łatwiejsze.
Ale ja wolę blask!
Mogę sobie pozwolić na doping!
Zawsze podlizujesz się roślinożercom.
Unikasz obowiązków. Nie zrozumiałbyś!
Ma rację.
Nic mu nie powiem.
Nie bój się uwolnić swej siły.
Nie chcę już uciekać.
LEGITYMACJA - IMIĘ: BILL GATUNEK: TYGRYS BENGALSKI
Dlaczego ogień nas goni?
Bo miałaś zginąć trzy dni temu.
Woda, wiatr i ogień, posłańcy żywiołów, chcą cię zabić.
Nie tylko oni mnie gonią?
Zgadza się.
Tak to jest, jak się igra z losem.
O rany.
Ale się pocę. Aż tak tu gorąco?
Musi naraz poruszyć
masę uczniów i tysiące serc.
To brzemię roli Adlera.
Nie martw się, poradzę sobie.
Zabiję cię. To mój obowiązek.
Jam jest Adler Żniwiarz!
Ten Adler to nie Rouis, co?
Nie, nie ma nawet rogów.
Prawie nas nabrał.
Nie pozwolę...
Spokojnie!
Nie pozwolę nikomu cię tknąć!
Ellen,
kolcami róży, które pragnęłaś ujrzeć,
nawet ja, Żniwiarz, mógłbym się zabić.
Już dobrze.
Już nikt cię nie goni.
Martwię się o niego.
Całkiem nieźle mu idzie.
Czas się rozstać.
To moja decyzja.
Sam wybiorę, gdzie zginę!
Legoshi?
Witaj, Bill.
Skoro uważasz, że to zasłużony doping,
pokaż, co potrafisz.
Tyś ostatnim ze złych?
Zniszczę wszystko!
Odbiło ci?
Nie wybaczę ci tego!
Musimy go powstrzymać!
Zrobisz to?
Nie.
Co? Kto to?
Przywalił mu, nie?
Szlag, co robi widownia?
Wciągnęli się.
Dość, Legoshi.
Chcesz mnie ukarać?
Masz się za idealnego mięsożercę?
Nie możesz nim być, co?
Znałeś...
zapach króliczej krwi.
Zraniłeś zwierzynę?
Zabiłeś ją?
Ja...
Uspokój się!
Nie różnisz się ode mnie!
Mamy ręce, które zabijają!
Szlag.
Taka ciepła...
Więcej mnie nie wyzywaj.
Niech te rany przypominają ci o naszej przyjaźni.
Krew, którą czuję na plecach, to też krew mięsożercy.
Ciepła,
bezradna i żałosna.
Zawsze mnie dręczyła.
Legoshi...
Ledwo stoisz.
Poddaj się.
Jeśli upadniesz, pięknie zakończymy występ.
Żałosny wilku...
pogódź się z losem.
Jestem bohaterem.
Wykończę cię z klasą!
Najwyraźniej dobrze się bawisz.
Wybacz, musisz zagrać złoczyńcę.
Wiem, kim naprawdę jesteś!
Sztuczny duchu, pokażę ci,
kto jest prawdziwym Żniwiarzem.
Zostaw resztę mnie.
Nie pokazuj widzom pleców.
Wyjdź, jeśli brak ci determinacji.
Wiem...
jakich grzechów się dopuściłeś.
Może skosztujesz i mojej krwi?
Zostaniesz prawdziwym Żniwiarzem.
Precz! To twój koniec, oszuście!
Dalej, zniknij razem z poranną rosą.
Ze mną, bo nadchodzi mój kres.
Spokojnie. Masz rację.
Jego szczupła dłoń mówiła,
bym wstał.
Aplauz nie ustawał.
Co będą myśleć
o tym występie?
Napisy: Konrad Szabowicz