NETFLIX — ORYGINALNY SERIAL ANIME
SMAK BUNTU
Nawet jeśli przestanę udawać twardziela, nadal będę lwem z Shishi-Gumi.
Tylko tak mogę wyrównać rachunki.
Szefie.
Powiedziałem, że to były najwspanialsze dni.
Ale to nieprawda. Byłem szczęśliwy.
Rouis, ocaliłeś mnie.
Jeśli mnie nie zastrzelisz, pożrę cię.
Strzelaj tam, skąd dobiega głos.
Nie.
Nie zastrzelę cię.
Rozumiem. W takim razie…
Ibuki.
Ibuki. Hej!
Otwórz oczy. Jesteś lwem.
Nie umieraj.
Ja, Free, ocaliłem szefa.
Dlaczego to zrobiłeś?
Ibuki, nie żałuję.
Obiecaliśmy to sobie, prawda?
Co?
Przysięgałem, że jeśli straci kontrolę i spróbuje cię pożreć,
zastrzelę go bez wahania.
On nie stracił kontroli!
Powiedziałem mu, że odchodzę z Shishi-Gumi.
Do samego końca musiał być wobec szefa lwem z Shishi-Gumi.
Nie wracaj na czarny rynek.
Jeśli cię zabiję, Ibuki umrze na marne.
Co teraz, Legoshi?
Ten piękniś skończył w moim żołądku.
To niemożliwe.
Jest przy śmietniku w przejściu podziemnym, 2,1 km stąd.
Ma rozcięte lewe ramię.
Ubrudziłeś się jego krwią, żeby mnie zmylić.
Bezskutecznie.
Ja magazynuję zapachy zwierząt, które chcę chronić.
Obaj jesteśmy mięsożerni i pożądamy roślinożerców.
Jesteśmy podobni.
Nie jestem taki jak ty!
Nieważne, czy chronisz roślinożerców, czy ich pożerasz,
nasza siła zastępuje samotność.
Jestem szczęśliwy. Twoje ciało i krew uleczą moją samotność.
Samotność Riza i moje ego.
Nie może go pożreć.
Strasznie twarde mięso.
Jadłeś może mięso?
Nie zrozumiesz, Riz.
Liczy się tylko jedno.
Szacunek do życia.
Prawdziwa przyjaźń między mną a Temem.
Nie pozwolę nikomu jej znieważać.
Pożarłeś Tema!
Wszystko zniszczyłeś.
Już dobrze, Tem.
Uciszę go.
Legoshi.
Właśnie tak.
Umierające istoty robią się wiotkie.
Jesteś twardy.
Legoshi.
Ty żyjesz.
Co z tego?
Nagle cię wzięło na troskę?
Masz rację.
Muszę ci coś powiedzieć.
Mam tego świadomość.
Pożerając Tema, wiedziałem, że nie jest moim przyjacielem.
Tylko ja na tym skorzystałem.
Riz.
Zaczekaj.
Opowiedz mi o tym.
Przecież walczymy na śmierć i życie.
Wiem.
Ale chcę poznać twoją historię.
Cóż, wiem, że to dziwne.
Chciałem to komuś opowiedzieć.
Chyba możemy na chwilę przerwać.
Dwa potwory leżące obok siebie. Zabawne.
Jesteśmy potworami?
Tem wtedy tak nas nazwał.
„Wszyscy mięsożercy to potwory”.
Nie zaskoczyło mnie to.
Dostrzegł moją naturę. Zaakceptował mnie tymi słowami.
Byłem taki szczęśliwy,
że wspomnienie z pożarcia stało się szczęśliwe.
Prawdziwa natura mięsożerców jest potworna.
Jestem smutny.
Choć nie pamiętam jego twarzy ani głosu,
doskonale pamiętam jego smak i zapach.
Też mogę się stać jak on.
Gdyby nie pozostali,
mógłbym pożreć Hal, bo tak bardzo ją kocham.
Czas, by mięsożercy dorośli.
Ale ja nie zmienię przekonań.
Wracamy do walki?
Mięsożercy mają kły i pazury do atakowania ofiar.
Twojego smaku też nigdy nie zapomnę.
Nie, Riz.
Kły i pazury służą do tego, by chronić coś ważnego.
Chyba dobrze się bawicie.
Rouis.
Okropnie wyglądasz. Nie zamierzam oglądać pożarcia.
Stul pysk!
Myślałem, że rogi nadają się tylko do flirtowania.
Przyszedłeś, Rouis.
Dziękuję ci.
Nie sądziłem, że czeka mnie taki sylwester.
Ale nie wyrównaliśmy rachunków. Muszę tam wrócić.
Zgłupiałeś?
Jakich rachunków?
Ledwo żyjesz.
Dla żadnego z nas wygrana nie ma już znaczenia.
Chodzi o sposób życia mięsożercy.
Musimy to zakończyć.
Poniosę odpowiedzialność za swój gniew.
Odpowiedzialność?
Dlaczego nie czujesz się odpowiedzialny za swoją siłę?
Długo będziesz pamiętał te słowa?
Rouis.
Tylko dzięki tobie
nie stałem się potworem.
Ocaliłeś mnie.
Uspokój się. Weź się w garść.
Musisz ryzykować życiem, żeby to udowodnić?
Nie pokazuj zamiarów.
Pokazać, jak żyjesz jako mięsożerca?
Tylko tak dalej. Okaż chłód.
Siła odebrała wam wolę przetrwania.
Skoro chcesz umrzeć, to śmiało.
Rouis.
Idź.
Cholera jasna.
Nie mogę przestać płakać.
Niedobrze mi.
Zostanę tu jeszcze chwilę.
Nigdy wcześniej nie płakałem.
Będą tak lecieć?
Otoczenie nie pozwalało mi na łzy.
Aby rosnąć w siłę i przetrwać,
zszedłem na drogę występku.
Poświęciłem kogoś, kogo kochałem.
Jestem słaby.
Legoshi.
Jesteś silny.
Wyrównasz rachunki z Rizem?
Nie mam prawa cię powstrzymywać.
Przepraszam.
Nie szkodzi.
Ale w tym stanie zginiesz.
Nie chcę patrzeć, jak umiera kolejny przyjaciel.
Mały ja zamknięty w klatce na czarnym rynku nadal płacze.
Uwolnię cię.
Jesteś wolny.
Nie jesteś już słaby.
Zjedz mnie, Legoshi. Nabierz sił.
Dlaczego?
Nie chcę patrzeć na twoją śmierć.
Zjedz mnie i walcz.
Trenowałem bez mięsa.
Wiesz, że to ograniczona metoda.
Mam dość twojego gadania.
Zaraz narobię ci smaku.
Co oznacza ta cyfra?
To moja klątwa.
Zdejmij ją, Legoshi.
Jesteś okrutny, Rouis.
Muszę zaakceptować słabość,
którą mi wreszcie okazał.
„Pożarłem cię na twoje życzenie”.
Nie chcę takich wymówek.
Wyrzekłem się mięsa
i powoli brnąłem ścieżką nieszkodliwego wilka.
Tak sądziłem.
Zjem cię, bo tego chcę.
Czy to ci odpowiada?
Jeśli odpowiada tobie.
Przysięgam, że tego nie zmarnuję!
Zaczynamy?
Dla ciebie też cel uświęca środki.
Naprawdę pożarłeś Rouisa?
Nie wiedziałem, że jesteście tak blisko.
Stałeś się taki jak ja.
Rouis mówi tak z nieba.
On żyje.
Jest tutaj.
Jest też we mnie.
Dalej, Legoshi!
Rouis, czuję, że część ciebie żyje we mnie.
To niczym zakazana magia.
Dziś ją wykorzystam.
Legoshi.
Bądź bohaterem.
Więź między roślinożercą a mięsożercą.
Moja przyjaźń pozostała nienagrodzona.
Dlatego sądziłem, że jest silniejsza niż myśli.
Jednak mimo że jeden z nich pożywił się drugim,
łączy ich silniejsza więź.
Tem, gdy rozmawialiśmy,
uśmiechałeś się, choć ryzykowałeś życiem.
Czy coś by to zmieniło, gdybym przed jego śmiercią powiedział mu…
„Dziękuję”?
Riz.
Chyba mamy już północ.
Szczęśliwego nowego roku.
Choć to może zły moment.
Wygrałeś, Legoshi.
Moje serce, od roku złamane, wraca do życia.
Czy ktokolwiek inny
ma tak piękne oczy nawet po zjedzeniu mięsa?
Przyjaźń mięsożercy z roślinożercą…
naprawdę jest możliwa.
Riz.
Co mam powiedzieć w takiej chwili?
Mam go stłamsić?
Przerazić? Nie.
Dość mówienia do mięsożerców cudzymi słowami.
Choć zrobiłeś coś niewybaczalnego,
przepraszam, że nie zauważyłem twojej samotności.
Rouis…
Rouis! Jedźmy do szpitala.
Powiem to z uprzejmości.
Dziękuję za nogę.
Cieszę się, że moje pierwsze i ostatnie mięso było twoje.
Mięsożercy, których poznałem…
zapewne w dalszym ciągu będą się mieszać w moje życie.
Umyj się i uśmiechnij, bo wyglądasz jak bandzior.
Przepraszam.
Słabość i cierpienie ofiary.
Klątwę rzuconą przez kły drapieżnika mogą zdjąć tylko inne kły.
On zdjął moją.
Rouis trafił do szpitala, gdzie uzyskał pomoc.
Mnie i Riza aresztowano jako sprawców pożarcia.
Wypuszczono mnie dzięki zeznaniom przyjaciół.
POŻERACZ
Ciężko będzie mi żyć z kartoteką.
Poznałem Hal i Rouisa.
Okowy, jakie sam sobie założyłem, są moim skarbem.
Hal…
Tak?
Rzucę szkołę.
Dlaczego?
Nie mogę ci powiedzieć.
Głupek.
Masz nowe blizny na twarzy.
Nawet mi nie mówisz skąd.
Przepraszam.
Mam już dość martwienia się o ciebie.
Tak wygląda moje życie.
Jako odmieniec mogę żyć radośnie.
Nadal wielu rzeczy nie wiem.
Czas odnaleźć ścieżkę.
Chyba poszukam sobie innego chłopaka.
Co? Nie…
Nie? A co zrobisz?
Co zrobię?
- Zastanowię się. - Zastanowisz się?
Napisy: Konrad Szabowicz