NETFLIX — ORYGINALNY SERIAL ANIME
Nawet w miękkiej ziemi czuć woń życia.
Odezwijcie się, owady.
Pomóżcie mi.
POCZUCIE WINY
Gotów?
Tak. Zjem je żywcem.
Denerwuję się.
Jadł pan kiedyś owady?
Nie.
Pandy nie potrzebują białka.
Im owady są bliższe przyrodzie, tym mniej są apetyczne.
Każdy miałby poczucie winy.
Odebranie życia…
to koszmar.
Jesteśmy tacy aroganccy.
Walczą o życie.
Dlaczego uważam, że mogę je zjeść, bo to owady?
Teraz o tym mówisz?
Zawsze byłeś straszliwie arogancki.
Jesteś prawiczkiem i tłuczesz tych, którym nie możesz wybaczyć.
Narzucasz innym swoją sprawiedliwość
i uganiasz się za króliczą dupeczką.
Faktycznie mam ciężki charakter.
Nie szkodzi.
Twój waleczny duch mięsożercy
rośnie w siłę dla kogoś innego.
Nie mam wyboru.
Wybacz mi.
Jakie znaczenie ma odebranie ci życia?
Dziękuję.
Dość żylasty.
To skórka?
Czuję, jak przebiera nogami!
Słonawy.
Czuję trawę i ziemię.
Zapach wiatru.
To skoncentrowana i złożona woń.
Tak smakuje życie!
Czekaj!
Chcesz mnie zwymiotować?
Ćma… którą zjadłem?
Przez ciebie nigdy nie dorosnę.
Wybacz mi.
Ubliżyłem ci.
Splugawiłem życie, chcąc zyskać siłę.
Przeklnij mnie.
Przyjmę każdą karę.
Choć tego się nie wybacza.
Obelga.
Splugawienie.
Kara.
Wybaczenie.
To nic nie znaczy dla owadów.
Nie podzielamy waszych pragnień.
Liczy się tylko jedno.
Szacunek do życia.
„Szacunek do życia”.
Pożarcie to zrozumienie, szacunek
i akceptacja wobec niepowtarzalnej duszy.
Czy ty płaczesz?
My nie płaczemy.
Żałuję, że nie jestem owadem.
Urodziłem się wilkiem
i nie radzę sobie z własnymi myślami.
Owady też nie mają lekko.
Masz rację.
Przepraszam.
Miło się rozmawiało.
Jesteś silnym stworzeniem. Czas się pożegnać.
Żyj dobrze, skoro przyjąłeś moje ciało.
Obudziłeś się.
Tak?
Zjadłeś larwę i zemdlałeś.
Jak było? Można się uzależnić?
Nie. Nigdy więcej.
To było jak sen.
Czuję, jakbym usłyszał ważne słowa.
Spójrz na siebie.
Dobrze wyglądasz.
Rana?
Co się stało?
Powiem Rouisowi, że podjąłem decyzję.
Dowie się, kim jestem.
Nie mamy wyboru.
Sól jest słona.
Cukier słodki.
Ocet kwaśny.
Smak mi wraca.
Riz, jestem głodny.
Dzisiaj mi wyjdzie.
Urósł przez ostatni tydzień, co?
Chyba bierze leki?
Tak sądzę.
Jeszcze je ma. To po prostu nagły wzrost.
Wszystko w porządku?
Dusza mi pulsuje.
Stawię ci czoła jako prawdziwy ja, Legoshi.
Pychota.
Szefie.
Co lepiej wypchać, głowę z rogami czy z grzywą?
Takie groźne grupy jak nasza
powinny odpowiednio ozdobić biuro.
Na przykład głową przywódcy rywali.
Taka mała głowa byłaby dobrą ozdobą?
Nie żartuję.
Co jak zajdziemy komuś za skórę
i przyjdą po głowę szefa?
Wtedy będziesz musiał oddać za mnie życie.
Jeśli umrę,
od razu pójdzie fama, że zjedli mnie podwładni.
Dobrze nam idzie. Nie psuj tego.
Oczywiście, że się dla szefa poświęcę.
Idę do łazienki.
Barman. Dwa razy whisky z lodem.
Nie lubię mocnego alkoholu.
To zrób szefowi słodkiego drinka.
Nie wygłupiaj się.
Śliwkowe sake z gorącą wodą.
Wiedziałem, że ma słabą głowę.
Nareszcie się przede mną otwiera.
Kim ona jest?
Nie krzycz, Rouis.
Mam swoje powody.
Zanim ci je wyjaśnię, to ja, Legoshi.
Pewnie się domyśliłeś.
Kiepsko mi idą przebieranki.
Ten gość
będzie świrował, aż go zabiję?
Do szefa podeszła spora samica.
Dopiero go poznałem. Niedobrze.
Wyczuwam złość Rouisa.
Co on tu robi? Po co się przebrał?
Życie ci niemiłe, kretynie?
Szef to osiemnastoletni facet.
Nie chcę się wtrącać…
ale to straszna raszpla.
Co mam zrobić?
- Ibuki. - Tak?
- Zostaw nas. - Oczywiście.
Nie jest wybredny.
To nasz szef.
Rouis. Jestem szczęśliwy.
Zamknij się.
Do rzeczy.
Znalazłeś sprawcę?
Dlatego przyszedłeś?
To Riz.
Rozumiem.
Ten niedźwiedź.
Żyje sobie jakby nigdy nic, przybrawszy maskę maskotki.
Właśnie. Umiałbyś mu wybaczyć?
Dlatego będę z nim walczył.
Po co? Idź z tym na policję.
To sprawa między nim a mną.
Rouis, będziesz mi towarzyszył?
Nie.
Mam gdzieś, jak żyjesz.
Trzymaj się z dala ode mnie.
Nie będę cię prosił, byś wrócił na jasną stronę.
Chcę tylko, żebyś zobaczył, jak żyję, bo cię szanuję.
Albo zobaczył, jak umrę.
Przez ciebie taki się stałem.
Jeśli mam zginąć, to chcę, byś przy tym był.
Aleś się pobazgrał.
- Uśmiechnąłeś się. - Nie można się powstrzymać.
Czyli się zgadzasz.
Będę w sylwestra o 23 w przejściu podziemnym Gazura.
Będę czekał.
Nie przyjdę.
Cholera.
Szefie, gdzie ta samica?
Przegoniłem ją.
I słusznie.
Nie przyjdę tam, kretynie.
SYLWESTER
Rozpoznałem twój zapach, Pina.
Dziś się bijecie?
Tak.
Chcesz mi kibicować?
Nie.
To czego tu szukasz?
Jeśli przegrasz, już cię nie zobaczę,
więc chcę cię o coś spytać.
Rzadko spotykam mięsożerców, którzy pożarli kumpla.
Długo planowałeś pożarcie Tema?
Czy to był impuls?
Niech pomyślę.
Nie chcę o tym mówić.
Nagrywanie kogoś bez pozwolenia to przestępstwo.
Zabij mnie, jak chcesz!
Nie boję się ciebie!
Mówiłeś szczerze, prawda?
Czy te blizny nigdy nie znikną?
Ślady na twarzy symbolizują punkty zwrotne w życiu.
Niezależnie od wyniku walki
twoje życie diametralnie się zmieni.
I życie, i śmierć są brutalne.
Jesteś jedynym mięsożercą, który pojął ból
i mięsożerców, i roślinożerców. Dzięki temu stałeś się silniejszy.
Bądź pewny siebie.
Dziękuję panu za wszystko.
Zawsze spędzałem sylwestra z Jackiem.
Będzie mu przykro, jeśli dziś umrę.
Może nawet uroni łzę.
Tak jak chłopaki z 701 i kółko teatralne.
Wiele osób polubiłem przez ten rok.
31 GRUDNIA
Nie chcę myśleć o smutnej Hal.
Jeśli przeżyję, chcę usłyszeć twój głos.
Szefie, pełnia.
Pełnia.
Zwiastuje szczęście czy pecha?
No pewnie, że farta!
Zabiliśmy bandziorów w mig.
Nie do końca w mig.
Ale to moja wina, że zadrapali szefa.
Przepraszam.
Kretyn.
Przesadza szef.
Powtórz to, a cię zabiję.
SHISHI-GUMI
Shishi-Gumi się zmieniło.
Mięsożercy potrafią być silni, gdy mają co chronić.
Nie wiedzieliśmy tego.
Ich tolerancyjność i takt wynikają z siły.
Łakną mięsa, więc nieustannie cierpią.
Uwielbiam mięsożerców.
Dlaczego teraz to do mnie dotarło?
Czy to dlatego, że…
ten kretyn jest w moim życiu od tak dawna?
Ibuki. Odchodzę z Shishi-Gumi.
Co?
Dlaczego? Co się dzieje, szefie?
Muszę do niego iść.
Bliska mi osoba może zginąć.
Nie musi nas szef zostawiać.
Muszę!
Dopóki jestem częścią czarnego rynku, nie mogę mu pomóc.
Jest ważniejszy niż Shishi-Gumi?
Nie da się tego porównać.
Muszę iść.
On stawia czoła temu, przed czym ja uciekłem.
Imponujące.
Szefie.
Wróci szef, gdy już pomoże znajomemu?
Czy rozumie szef te słowa?
Owszem.
Naprawdę jesteś taki wielki?
Kucałeś z szacunku do mnie, prawda?
Przejedźmy się.
Wybacz spóźnienie.
Bez obaw. Zdążyłeś.
Nawet w takiej chwili jesteś szczery.
Sam o to prosiłem.
Rouisa jeszcze nie ma.
Kiedy zaczynamy?
Przygotowałem gong.
Niepotrzebnie, jeśli go nie zauważysz.
Gong?
Zwykle jesteś spokojny, więc musiałem zadbać o twój gniew,
żebyś walczył na poważnie.
Czuję krew.
Zjadłem całego barana, jestem pełny.
To co, zaczynamy?
Szczerze mówiąc,
wystraszyłby się i zmieniłby zdanie, gdybym mu pogroził.
Nawet się nie zawahał.
Jest szef niezwykle silnym stworzeniem.
Nieporównywalnym z innymi szefami.
Silnym stworzeniem.
Nie podoba mi się, że słyszę to od lwa.
Siła lwa to tylko broń.
Zanim szefa poznałem, krzywdziłem nią sam siebie.
Ibuki, dalej zgrywaj króla stworzeń.
Na tym polega szczęście mięsożercy.
Udawałem potężniejszego, niż jestem,
karmiąc się strachem innych.
W końcu stałem się czarną masą, której sam nie mogłem okiełznać.
Ale pojawił się szef. I spojrzał na mnie inaczej.
Zadziwił mnie szef jeszcze wiele razy.
Dni u boku szefa
były najwspanialszymi dniami mojego 35-letniego życia.
To właśnie różnorodna koegzystencja.
Ale życie w świetle nie jest dla mnie.
Moje miejsce jest mroczne jak ten tunel.
Tu nikt nie zagwarantuje życia.
Napisy: Konrad Szabowicz