‎(ผลงานซีรีส์อนิเมะจาก NETFLIX)
‎(วุ่นวาย)
‎นี่ เท็ม
‎ขนอัลปากาน่าจะต่างจากขนแกะใช่ไหม
‎ขนอัลปากานุ่มกว่า
‎ลองจับดูก็ได้นะ
‎ขอลองนะ
‎เอาสิ
‎จริงด้วย
‎เดี๋ยวก่อนนะ
‎ทำไมฉันถึงจำเรื่องนี้ได้
‎แต่จริงๆ แล้ว เราไม่ได้สนิทกันขนาดนั้น
‎ฉันอยากจับตัวคนร้ายที่เขมือบเขาให้ได้
‎แต่มันไม่ได้มาจากสำนึกในหน้าที่หรอก
‎แต่เป็นเพราะฉัน…
‎สัตว์กินเนื้อ… ตัวใหญ่ด้วย
‎แย่แล้ว
‎แกเป็นใคร
‎เฮ้ย
‎ให้ตายสิ
‎เกิดอะไรขึ้น
‎แย่ละ หนาวขนาดนี้
‎ฉันไม่ได้กลิ่นอะไรเลย
‎แก…
‎แกคือคนที่ฆ่าเท็ม
‎นี่ขู่กันเหรอไง
‎ให้ฉันเลิกสืบเรื่องนี้ต่อใช่ไหม
‎แกดูจะชอบอวดกำลังแขนนะ
‎แต่ในฐานะสัตว์กินเนื้อด้วยกัน…
‎ขนอัลปากานุ่มกว่า
‎ลองจับดูก็ได้นะ
‎เท็ม
‎ฉันขอโทษนะที่บอกนายว่า ‎"เราไม่ได้สนิทกันขนาดนั้น"
‎การที่สัตว์กินพืชจะเป็นเพื่อนกับสัตว์กินเนื้อ…
‎จริงๆ แล้วเป็นเรื่องที่พิเศษมาก ใช่ไหมล่ะ
‎นั่นคือสิ่งที่สำคัญที่สุดที่สัตว์กินเนื้อ ‎อย่างเราไม่ควรลืม
‎นายไม่มีทางรู้ว่าการใช้ชีวิต
‎ด้วยความกลัวตายตลอดเวลาเป็นยังไง
‎เธอพูดถูกเผงเลย
‎ฮัล บางครั้งเธอก็พูดแรง
‎แต่… ตอนนี้ฉันเริ่มเข้าใจแล้ว
‎ฉันจะตอบแทนน้ำใจ ‎เพื่อนสัตว์กินพืชฉันไม่ว่าทางใดก็ทางหนึ่ง
‎ฉันต้องรวบรวมข้อมูลของมัน
‎ด้วยการดมกลิ่นและการสัมผัส
‎สภาพฟันมันเป็นยังไงนะ
‎มีรสชาติเนื้อหรือเปล่า
‎เอามาสิ
‎น้ำลายแก
‎ตั้งสมาธิไปที่ประสาทสัมผัสต่างๆ
‎รสชาตินี้มัน
‎ฉันจำได้ดี
‎แต่จริงๆ นะ ถ้าเป็นแบบนี้
‎ฉันน่าจะจูบฮัลครั้งแรกให้เร็วกว่านี้
‎ว่าไงนะ ถามจริง
‎น่าอายจริงๆ เลย
‎ไม่เอาน่า นายต้องระวัง ‎เจ้าตัวนั้นใช้หางโจมตีนะ
‎นั่นมือถือนายใช่ไหม
‎(เลโกชี่)
‎ฮัลโหล เลโกชี่
‎นี่มันเสียงเลโกชี่หายใจทางจมูก ‎ตอนเขาไม่สบาย
‎เขาคงอยากให้ฉันเอาทิชชูไปให้ล่ะมั้ง
‎อะไรนะ นายบอกได้เหรอ
‎ฉันรู้จักเขามานานแล้ว
‎(ห้ามวิ่งบริเวณทางเดิน)
‎เลโกชี่ ฮัลโหล
‎นายเป็นอะไรไหม
‎พูดอะไรหน่อยสิ
‎เลโกชี่ นี่
‎เสียงแบบนี้มัน…
‎ยิ่งฉันแก่ขึ้นเท่าไหร่
‎ฉันก็ทำเพื่อเลโกชี่ได้น้อยลงเท่านั้น
‎ความจริงก็คือ
‎ฉันรู้เรื่องนี้มาตลอด
‎ฉันบอกเขาไม่ได้ว่าฉันอยู่ที่ไหน
‎หวังว่าเขาจะไม่ตกใจตอนเห็นฉันนะ
‎เลโกชี่
‎นี่
‎แจ๊ค ขอบใจมากนะ
‎ไม่… ไม่นะ อย่าตายนะ เลโกชี่ ‎นายจำฉันได้หรือเปล่า
‎ได้สิ ฉันจำนายได้ แก้มัดให้ฉันหน่อยได้ไหม
‎ใครทำนายเนี่ย
‎ใครจะไปรู้
‎คือ…
‎ฉันจะไปโรงเรียนไม่ได้สักพักนะ…
‎บอกครูให้หน่อยได้ไหมว่า ‎ฉันต้องไปดูแลปู่ที่ป่วย
‎ว่าไงนะ ทำไมกันล่ะ
‎และอีกอย่าง
‎ฉันยืมหนังสือวิชาเลขจากโคโลมา
‎มันอยู่ในโต๊ะฉันในห้องเรียน ‎เอาไปคืนให้เขาหน่อยได้ไหม
‎ช่วยจัดการสองเรื่องนี้ให้ทีนะ
‎ได้เจอนายก็รู้สึกดีขึ้นแล้ว
‎นี่ ไปหาหมอกันเถอะ
‎นายต้องไปให้หมอรักษานะ
‎ไม่ ถ้าฉันอยู่ที่โรงเรียน ‎ครั้งหน้าเขาต้องฆ่าฉันแน่
‎งั้นนายจะไปไหนล่ะ
‎ที่ไหนสักแห่งที่นายไม่จำเป็นต้องรู้น่ะ แจ๊ค
‎ฉันมั่นใจว่าฉันจะกลับมา
‎อะไรกันเนี่ย
‎นายก็รู้ว่าฉันรู้อยู่แล้ว
‎เลโกชี่
‎นายทำตัวห่างเหินมาหลายเดือนแล้ว
‎นายจะไม่กลับมาอีกใช่ไหม
‎ฉันหวังมาตลอดว่านายจะ…
‎เลิกทำตัวงุ่มง่าม ‎แล้วก็มีความสุขแบบคนทั่วไป
‎เรื่องทั้งหมดนี่มันเกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่กัน
‎ยิ่งนายแข็งแรงมากขึ้นเท่าไหร่ ‎นายก็ยิ่งเป็นทุกข์มากขึ้นเท่านั้น
‎ฉันทนไม่ไหวแล้วนะ
‎ในตอนนั้น
‎แจ๊คดูฉลาดและห่างเหินมาก
‎แจ๊ค หมาขนทองที่ร้องไห้เพื่อเพื่อน
‎กับฉันที่เงียบงัน ‎และตัวเปื้อนเลือดสีแดงเข้ม
‎พวกเราเป็นสัตว์ที่แตกต่างกันจริงๆ
‎ความแข็งแกร่งของฉัน…
‎ไม่ได้มีไว้เพื่อให้ฉันมีความสุข
‎เลโกชี่
‎เขาเป็นผู้ใหญ่คนเดียวที่พึ่งพาได้
‎ตอนนี้ฉันต้องการคำแนะนำ
‎จากผู้ดูแลตลาดมืดที่แปดเปื้อน ‎ไปด้วยความปรารถนา
‎แม้จะแค่ไม่กี่คำก็เถอะ
‎ขอโทษนะครับ
‎มีใบไผ่ขายหรือเปล่าครับ
‎เอากี่กำดีล่ะ
‎ฉันมันโง่จริงๆ
‎นี่คุณ เป็นอะไรไปล่ะ
‎โทษทีครับ
‎ที่บอกว่า "ฉันต้องการคำแนะนำ" ‎เป็นข้ออ้างที่ไม่จริงใจเลย
‎ฉันหาแต่คนที่พึ่งพาได้
‎คุณครับ ให้ผมซื้อก่อนเถอะ
‎ผมอยากได้ใบไผ่ 50 กิโลกรัม ‎และไผ่นาริฮิระห้ากำ
‎แล้วก็ใบไผ่โอคาเมะแห้ง 30 กิโลกรัม ‎ที่สั่งไว้คราวก่อนด้วยครับ
‎ได้สิ ได้เลย คุณโกฮินนี่กินเยอะจังนะคะ
‎วันนี้จะเอากลับบ้านหมดเลยหรือเปล่า
‎ใช่แล้ว
‎นายเองสินะ
‎นอกจากบาดแผลแล้ว นายก็ดูสุขสบายดีนะ
‎สิ่งที่ฉันต้องการไม่ใช่คำแนะนำ
‎หรือคนที่พึ่งพาได้
‎คุณโกฮิน
‎ช่วยรับผมเป็นศิษย์ด้วยครับ
‎ขอปฏิเสธ
‎ไว้เจอกันนะ
‎แปลว่าสัตว์กินเนื้อที่เขมือบสัตว์กินพืชเข้าไป ‎แอบอยู่ในโรงเรียนสินะ
‎และไม่ใช่แค่นั้น เหตุยังเกิดขึ้น ‎ภายในชมรมละครที่นายเป็นสมาชิกด้วย
‎นายนี่เจอแต่เรื่องเคราะห์ร้ายจริงๆ เลยนะ
‎คนที่ทำร้ายผมวันนี้ต้องเป็นคนร้ายแน่ ‎ไม่ต้องสงสัยเลย
‎และเขาแข็งแรงสุดๆ เลย
‎อันตรายมากที่เขาลอยนวลอยู่แบบนี้
‎แล้วไง
‎คือ…
‎อะไร
‎ผมอยากแข็งแรง
‎- คุณช่วยสอนผมต่อสู้ได้ไหม ‎- ฉันขอปฏิเสธ
‎อะไรนะ
‎นายอาจจะลืมไปแล้ว
‎แต่งานหลักของฉันคือเป็นหมอที่ตลาดมืด
‎ให้ถือระเบิดอย่างนายไปด้วย ‎ก็ไม่ได้ทำงานกันพอดี
‎ระเบิดเหรอ
‎แต่ผมไม่ใช่คนประเภทที่จะโกรธ ‎แล้วชอบส่งเสียงดังนะ
‎แก๊งชิชิกุมิที่นายปราบหัวหน้าแก๊งไป
‎ตอนนี้กำลังมีอิทธิพลมากขึ้นในตลาดมืด
‎ให้ตายสิ
‎ถ้าพวกนั้นเห็นนายเข้าๆ ออกๆ ‎มาฝึกที่นี่อย่างไร้ยางอาย
‎แค่เอาปืนยิงหัวนาย พวกนั้นคงยังไม่พอใจ
‎ไม่ว่าพวกนั้นจะทำอะไรกับนาย ‎ก็ไม่ใช่เรื่องของฉัน
‎แต่ฉันขอไม่เข้าไปเกี่ยวข้องมากกว่านี้ ‎จะได้ไม่ต้องตกอยู่ในสถานการณ์ลำบาก
‎ดื่มชาใบไผ่แล้วก็ออกไปซะ
‎ไม่ค่อยมีใครสนใจผมมาตั้งแต่เด็กแล้ว ‎ไม่เป็นไรหรอกครับ
‎ผมจะพยายามทำตัวลับๆ ล่อๆ
‎ร่างกายนายเป็นแบบนั้นจะซ่อนตัวได้ยังไงล่ะ
‎งั้นผมจะอยู่ที่นี่แล้วก็ทำงานด้วย
‎แล้วโรงเรียนล่ะ
‎ผมจะพักการเรียนสักพัก
‎น่ารังเกียจจริงๆ
‎ถ้าหน่วยกิจนายไม่พอที่จะเรียนจบ ‎ในตอนที่งานหายากแบบนี้ล่ะ
‎งั้นก็… ไม่มีทางที่ผมจะเปลี่ยนอะไรได้เลยเหรอ
‎ผมไม่อยากดูอยู่เฉยๆ อีกแล้ว
‎พับผ่าสิ
‎นายนี่ทำเป็นพูดดี
‎แต่ฉันไม่ถือที่นายทำตัวเด็กๆ แบบนี้หรอก
‎ใจเย็นๆ แล้วนั่งลง ‎ฉันคิดแผนอันแยบยลออกแล้ว
‎แผนแยบยลนี่คืออะไรเหรอครับ
‎คุณจะทำอะไรเนี่ย
‎ถ้านายอยากให้ฉันฝึกให้จริงๆ ‎งั้นก็พิสูจน์ให้ฉันเห็นสิว่านายพร้อม
‎นั่นคือกฎแห่งโลกใต้ดิน
‎อยู่เฉยๆ นะ
‎คิดว่าเป็นพิธีสาบานเข้ากลุ่มก็แล้วกัน
‎เข้าใจแล้ว
‎วันนี้นี่เอง
‎จุดจบของฉัน
‎(ความสุขและสวรรค์ - โรงละครจังเกิล)
‎ในที่แห่งนี้
‎ยิ่งนักเต้นเปลื้องผ้ามากเท่าไหร่
‎แขกที่เป็นสัตว์กินเนื้อ ‎ก็ยิ่งส่งเสียงโหยหวนมากขึ้นเท่านั้น
‎นี่ คอสโม่
‎มีอะไร
‎เปล่า
‎พวกนั้นมาที่นี่กันหมดเพื่อดูเธออีกแล้วเหรอ
‎พวกเขาก็แค่มาดูการแสดงที่สะดวกสบาย
‎ที่กระตุ้นทั้งความหิวโหยและราคะ
‎โชคดีจังนะเธอเนี่ย
‎มีคนปรนเปรอเธอโดยที่เธอ ‎ไม่ต้องทำอะไรเลย เพราะเธอเป็นสัตว์กินพืช
‎มีนักเต้นสำรองที่เป็นสัตว์กินเนื้อเยอะนะ
‎ถ้าทำตัวแบบนี้ต่อไป ฉันจะไล่เธอออก
‎เจ้านาย เมื่อกี้คุณจะพูดอะไรหรือเปล่า
‎ใช่ คืองี้นะ
‎แขกเอาแต่พูดว่าอยากให้เอากรงออกไป
‎ก็ได้นะ
‎ไม่นะ
‎อย่าดีกว่า
‎ฉันไม่อยากเห็นนักเต้นอีกคน
‎โดนแขกที่เสียสติเขมือบไป
‎บัดนี้ ถึงเวลาที่พวกคุณรอคอยแล้ว ‎เชิญพบกับนักแสดงคนสุดท้าย คอสโม่
‎นักเต้นกินพืชแห่งตลาดมืด
‎ทุกคน กรุณาเก็บเขี้ยวและเล็บไว้ตลอด ‎ขณะที่ดูโชว์นะครับ
‎สัตว์กินพืชแห่งตลาดมืดมีโอกาสตายมากกว่าใคร
‎แต่ฉันยังอยู่ที่นี่ในเมืองนี้ได้
‎เพราะที่นี่ฉันเป็นตัวของตัวเองได้
‎ฉันจะกอบโกยเงินจากพวกกินเนื้อ ‎ให้ได้มากที่สุดก่อนที่จะสายเกินไป
‎พอฉันตาย ฉันจะยอมถูกเขมือบอย่างเต็มที่
‎ตอนนี้… หน้าอกฉัน ขอโทษที่ให้รอนะ
‎กลิ่นสัตว์กินพืชตัวเมีย ‎เปลือยเปล่าไม่ใส่เสื้อผ้าใดๆ
‎ย่อมสดใหม่และหอมหวานกว่า
‎เนื้อจากร้านขายเนื้อ
‎ให้ฉันปลุกเร้าความหิวโหย
‎และราคะ
‎พวกคุณต่างหากที่อยู่ในกรง
‎ฉันคือผู้ปกครองที่นี่
‎ใครเอาบันไดฉันไปเนี่ย
‎เข้าใจแล้ว
‎วันนี้นี่เอง
‎จุดจบของฉัน
‎ที่นี่เร้าอารมณ์มากๆ
‎แต่เวทีคือพื้นที่ต้องห้าม
‎ผู้ที่หยาบคายและขัดจังหวะการแสดง
‎ไม่มีสิทธิ์ได้อยู่บนเวที
‎แขกที่ไม่มีมารยาทจะถูกเราลงโทษ
‎เธอเป็นอะไรไหม
‎ทำไมสัตว์กินพืชถึงมาในที่แบบนี้ล่ะ
‎สิ่งที่ฉันเกลียดที่สุด
‎ไม่ใช่สัตว์กินเนื้อที่อยากกินฉัน
‎แต่เป็นสัตว์กินเนื้อที่สมเพชฉันต่างหาก
‎และสัตว์กินพืชที่มาดู ‎เพื่อความบันเทิงเฉยๆ ด้วย
‎ยืนเฉยๆ แบบนั้นไปเถอะ ‎เดี๋ยวนายก็จะถูกกินเหมือนกัน
‎เด็กๆ ควรจะกลับบ้านไปนอนซะ
‎- หัวหน้า ‎- มีอะไร
‎ขอบคุณมากนะครับ
‎ถ้าแก๊งชิชิกุมิไม่มา พระเจ้า…
‎ช่วยเหลือผู้อ่อนแอและจัดการผู้แข็งแกร่ง
‎นี่คือภารกิจของแก๊งชิชิกุมิในตอนนี้
‎เธอทำแบบนี้เพราะความแค้นสินะ
‎ฉันไปที่ไหน ก็เจอแต่สัตว์กินเนื้ออย่างเธอ
‎นายคือ… หัวหน้าแก๊งชิชิกุมิงั้นเหรอ
‎เธอบอกให้ฉันกลับบ้าน
‎ตลาดมืดคือบ้านฉัน
‎ในฐานะสัตว์กินพืชเหมือนกัน ‎ฉันดีใจที่ได้เจอเธอนะ
‎ไวน์วันนี้พิเศษมากเลย
‎มีคนขอจ้างเราเป็นบอร์ดีการ์ดอีกแล้ว
‎เจ้าของนั่นอาจจะตัวเล็ก แต่เขามีเส้นสายเยอะ
‎หัวหน้าจะทำให้แก๊งชิชิกุมิมีอิทธิพลมากกว่าเดิม
‎ของปฏิรูปของเราเป็นความคิดที่ดีจริงๆ ด้วย
‎ถ้าไม่มีฉัน แก๊งนี้คงถูกทำลายไปนานแล้ว
‎พูดได้ร้ายกาจจัง
‎ยังไงก็เถอะ เราไม่ได้กิน ‎อาหารอร่อยๆ มาสักพักแล้ว
‎ใช่ไหมหัวหน้า
‎ฉันไม่ได้ชอบอาหารแบบนี้
‎แต่ฉันก็อยู่ที่นี่กับพวกนาย ‎อย่างที่เขาว่ากัน "เข้าเมืองตาหลิ่ว…"
‎แค่นั้นแหละ
‎เอาละนะ
‎อะไรเนี่ย กินเสร็จแล้วเหรอ หัวหน้า
‎ท้องฉันไม่ได้ใหญ่แบบของพวกนาย ‎เชิญกินกันต่อตามสบาย
‎ใจดีมากเลย หัวหน้า
‎ใช่เลย
‎ให้ตายสิ
‎นี่คือสิ่งที่
‎ร่างกายฉันรับไม่ไหว น่าอายจริงๆ
‎ในตอนนี้ ฉันมีชีวิตอยู่ได้ด้วยเครื่องดื่มชูกำลัง
‎หัวหน้า
‎มีอะไร อิบูกิ เคาะประตูก่อนเปิดเข้ามาด้วย
‎เป็นอะไรหรือเปล่า
‎นายดูไม่ค่อยสบายนะ
‎ฉันไม่เป็นอะไร
‎นายต้องการอะไร
‎นายดูผอมลงทุกวัน
‎ไม่ดีแล้ว
‎เขารู้สึกได้หรือเปล่าว่าฉันกำลังอ่อนแอลง
‎ฉันเป็นคนเสนอให้แต่งตั้งนายขึ้นเป็นหัวหน้า
‎ฉันรู้สึกว่าต้องรับผิดชอบ
‎อะไรกันเนี่ย
‎(สลัดผักรวม)
‎นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันซื้อผัก ‎ฉันก็กังวลนิดหน่อยเหมือนกัน
‎นี่นายล้อฉันเหรอ
‎ฉันว่าแล้วว่านายต้องพูดแบบนั้น
‎แต่อย่าทำให้ตัวเองอ่อนแอลงไปกว่านี้เลยนะ
‎ตอนนี้นายไม่ใช่แค่หัวหน้าแก๊งชิชิกุมิแล้ว
‎เราปล่อยให้นายตายง่ายๆ ไม่ได้ อีกอย่าง…
‎พูดตรงๆ นะ การได้เห็นหัวหน้าหนุ่ม
‎อ่อนแอลงเพราะเรามันทำให้เราเจ็บปวด
‎ร่างกายของนายเป็นสิ่งสำคัญ
‎ยังไงก็กินเถอะ
‎พอนายเห็นฉันสวาปามผักนี่
‎นายจะแอบหัวเราะเยาะฉันใช่ไหมล่ะ
‎- ว่าไงนะ ‎- อย่ามาดูถูกฉันนะ
‎มันไม่ใช่แบบนั้น ทำไมนายถึง…
‎หัวหน้า หมาป่าเด็กตัวนั้น…
‎มาขอพบหัวหน้าครับ
‎หมาป่างั้นเหรอ
‎ฉันกัดนะถ้ามาแตะต้องฉัน
‎ให้ฉันเจอเขาเถอะน่า
‎คำบรรยายโดย ฐานิต พันธุ์เจริญ