‎(ผลงานซีรีส์อนิเมะจาก NETFLIX)
‎(โรคุมะ - เซกะ)
‎(มาริลิน - โอลิเวียร์)
‎(บาริสึ - วอร์เดน)
‎(แมนเดิล - อีตัน)
‎(ดอร์วัล - แบไรต์ ‎อินไซกะ - เชอร์รีตัน)
‎(สุนัขตำรวจต้องวิ่ง)
‎ตายจริง สวัสดีครับ ทุกๆ ท่าน
‎ผมขอขอบคุณทุกท่านที่มารวมตัวกันในวันนี้
‎ไม่ใช่แค่ในฐานะครูใหญ่เท่านั้น
‎แต่ในฐานะสายพันธุ์ต่างๆ ทั้งใหญ่เล็ก
‎แหม ผมไม่ถนัดเรื่องนี้เลย
‎ครูใหญ่กอนจากเชอร์รีตัน
‎มาเริ่มที่วาระการประชุมเลยเถอะ
‎เรามารวมตัวกันวันนี้
‎เพราะโรงเรียนเชอร์รีตัน โรงเรียนชั้นนำ ‎ในหมู่สถานศึกษาอันทรงเกียรติ
‎ไม่ได้มีบีสตาร์มาห้าปีแล้ว
‎คิดว่าเราไม่ต้องการผู้พิทักษ์หรือไง
‎คุณนี่ไม่รู้อะไรเลย
‎เราต้องการบีสตาร์ที่กินพืช
‎ได้ยินไหม สัตว์กินพืชส่งเสียงดังอีกแล้ว
‎ฉันล่ะไม่อยากมาอยู่ตรงนี้เลย
‎จริงไหมที่รูอิส ‎ผู้สมัครบีสตาร์ที่เป็นตัวเก็ง
‎พักนี้ไม่ได้มาโรงเรียน
‎เขาทำอะไรอยู่เหรอ
‎แน่นอนว่าผมก็หวังให้ ‎เขาจะกลับมาที่โรงเรียนเหมือนกัน
‎อย่างไรก็ดี ผมจะไม่พาเขากลับมา ‎แค่เพื่อแต่งตั้งให้เขาเป็นบีสตาร์หรอก
‎ด้วยความเคารพ
‎นักเรียนเหล่านี้ยังเด็กนะครับ
‎พวกเขาตั้งใจเรียน ตกหลุมรัก ‎คิดเรื่องชีวิตของตัวเอง
‎พวกเขาต้องเริ่มต่อสู้ ‎กับสัญชาตญาณภายในของตัวเอง
‎วิธีที่เป็นการผลักภาระ ‎แสนสาหัสให้กับนักเรียนคนเดียว…
‎ผมไม่เห็นด้วยมาแต่แรกแล้ว
‎ผู้พิทักษ์ไม่ใช่สิ่งที่เราควรค้นหา ‎พวกเขาจะเกิดขึ้นมาเองต่างหาก
‎พูดอีกอย่างก็คือ
‎นักเรียนทุกคนของผมมีค่า
‎นักเรียนที่มีค่างั้นเหรอ
‎แม้ว่าพวกเขาจะเป็นผู้ร้าย ‎ในเหตุเขมือบสัตว์อื่นน่ะเหรอ
‎ว่าไงนะ
‎ให้ตายสิ
‎นั่นเป็นบทพูดทั่วๆ ไปของผู้นำ ‎ที่ปล่อยให้คนตามทำตามใจชอบ
‎การกระทำแบบนี้หรือเปล่า
‎ที่ทำให้มีการเขมือบกันในพื้นที่โรงเรียน
‎เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อฤดูใบไม้ผลิน่ะเหรอ
‎นักเรียนคนนั้นเป็นอัลปากา
‎- คนร้ายล่ะ ‎- ยังลอยนวลอยู่
‎ตำรวจแจ้งมาว่า
‎มีโอกาสน้อยมากที่จะเป็นฝีมือของคนนอก
‎อะไรนะ นั่น…
‎พูดอีกอย่างหนึ่งก็คือ…
‎(ห้องบรรยายสอง)
‎เป็นไปได้ว่าคนร้ายยังอยู่ในวิทยาเขต
‎ราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย ใช่ไหมล่ะ
‎เป็นไปได้ว่านักเรียนโรงเรียนเชอร์รีตัน
‎ยังเสี่ยงที่จะโดนเขมือบอยู่ ใช่ไหม
‎ดูเหมือนว่าถึงเวลาที่ฉันควรจะเปิดเผยตัวแล้วนะ
‎ตั้งแต่ที่ฉันรู้จักนาย
‎หัวใจฉันก็เต้นแรงมาตลอด
‎คุณรู้จักผมได้ยังไง
‎ฉันรู้ทุกอย่าง
‎ฉันผู้มีตาทั้งหก ได้จับตามองนายอยู่
‎กะจะใช้ชีวิตที่โรงเรียนอย่างสงบๆ ต่อไปเหรอ
‎ล้อฉันเล่นใช่ไหมเนี่ย
‎โทษนะ ดูเหมือนผ้าจะซักเสร็จแล้ว
‎ขอเวลาเดี๋ยวนะ
‎ถ้าทิ้งไว้ในนี้ผ้าจะเหม็นเร็ว
‎ขนาดได้เจองูที่ออกตัวว่าแอบสะกดรอยตามเขา
‎เขายังกลับไปอยู่ในโลกส่วนตัวได้ทันที
‎ไม่ใช่แค่นั้นนะ เขายังกล้า ‎หันหลังให้ฉันอีก กล้าจริงๆ นะ
‎อย่างที่คิดไว้เลย หมาป่าตัวนี้ ‎ช่างมีความสามารถเหลือล้น
‎วิเศษจริงๆ
‎ได้เห็นข้อต่อต่างๆ ของร่างกายเขาอย่างใกล้ชิด
‎เส้นเลือดที่ไหลผ่านแขนขาทั้งสี่ของเขา
‎ขนที่ทั้งหยาบและแข็งกร้านของเขา
‎ทั้งยังหนาแต่ก็ละเอียดอ่อน
‎นี่มันงานศิลปะชัดๆ
‎คือ…
‎คุณเป็นใครกันแน่
‎ขอโทษที
‎ฉันคือยามคนเดียวของโรงเรียนนี้
‎ฉันชื่อหกตา
‎ยามงั้นเหรอ แปลว่ามี ‎ยามคนหนึ่งที่โรงเรียนเราสินะ
‎ฉันอึ้งจนพูดไม่ออกเลย ‎ตอนที่เห็นลีลางดงามราวกับปีศาจของนาย
‎ที่สะกดทุกคนเอาไว้
‎ที่งานแสดงต้อนรับนักเรียนใหม่
‎อ้อ ไม่นะ นั่นไม่ใช่… ‎ผมควบคุมตัวเองไม่ได้น่ะ
‎ฉันรู้
‎สิ่งที่นายทำถูกกระตุ้นมาจาก
‎เจ้ากระต่ายแคระสำส่อนที่หน้าตาเหมือนสาวน้อย
‎ยิ่งฉันสืบไปมากเท่าไหร่ ‎ฉันก็ยิ่งสนใจมากขึ้นเท่านั้น
‎นายเป็นหมาป่าที่เกรี้ยวกราดอย่างเหลือเชื่อ ‎แถมยังใคร่เด็กและโรคจิต
‎นายคือชายที่บ้าคลั่ง ‎และเลอเลิศที่สุดในโรงเรียนแห่งนี้
‎ฉันจะให้นายซ่อนอยู่ในเงามืดไม่ได้อีกแล้ว
‎เพราะฉันรู้จัก… ตัวตนที่แท้จริงของนาย
‎แต่คุณหกตาครับ
‎ทำไมคุณต้องซ่อนตัวด้วยในเมื่อคุณเป็นยาม
‎ฉันเป็นยามก็จริง แต่ฉันก็เป็นงูหางกระดิ่งด้วย
‎ความอับอายในร่างกายไร้แขนขาของฉัน ‎จะหลอกหลอนฉันไปตลอดกาล
‎ฉันอิจฉานาย
‎ได้โปรดบอกฉันมาเถอะ พ่อหมาป่าหนุ่ม
‎แขนขาอันงดงามของนาย
‎มีพลังต่อสู้แค่ไหนกัน
‎เขาชอบร่างกายฉันเหรอเนี่ย
‎ไม่รู้มาก่อนเลย
‎ว่ามีงูที่มีปัญหาแบบนี้อยู่ด้วย
‎ไม่นะ นี่เขาพยายามปลอบฉันเหรอ
‎เดี๋ยวก่อนสิครับ
‎อย่างที่คิดไว้เลย ‎พ่อหนุ่มคนนี้ไม่เหมือนใครจริงๆ
‎ตามฉันมาเลย
‎ตามฉันมาเลย พ่อหนุ่ม
‎นาย… นายจะได้…
‎เหตุเขมือบอัลปากาของชมรมละคร
‎ผ่านมาหกเดือนฉันยังไม่รู้เลยว่าคนร้ายคือใคร
‎พอถึงฤดูใบไม้ผลิ นักเรียนใหม่จะมา
‎ซึ่งจะเปลี่ยนบรรยากาศ ‎ในโรงเรียนไปอย่างสิ้นเชิง
‎เมื่อถึงตอนนั้น เราอาจไม่มีวันจับฆาตกรได้
‎ในฐานะที่ฉันไม่ได้เป็นแค่ยาม
‎แต่เป็นแฟนของนายด้วย ‎ฉันอยากให้นายทำสิ่งที่เคยทำอีกครั้ง
‎คุณ… กำลังบอกให้ผมตามหาตัวฆาตกรเหรอ
‎ใช้หัวใจไร้เดียงสาและร่างกายปีศาจ ‎ของนายให้เต็มที่ แล้วลองคิดสิ
‎นายน่าจะระบุตัวฆาตกรได้
‎(เท็ม ขอโทษนะ)
‎รูอิส
‎แต่กระนั้น
‎ผู้พิทักษ์นั้นเกิดขึ้นมาเองตามธรรมชาติ
‎เรื่องนั้นคุณพูดถูก ครูใหญ่กอน
‎ถ้าเป็นแบบนี้แล้ว
‎ทำไมคุณไม่แต่งตั้งผู้ที่
‎ชี้ตัวคนร้ายได้เป็นบีสตาร์ ‎ของโรงเรียนเชอร์รีตันล่ะ
‎ว่าไงนะ
‎ผู้พิทักษ์ต้องเกิดขึ้นมานี่ ‎นี่เป็นความคิดที่ดีใช่ไหมล่ะ
‎คุณพูดแบบนี้ได้ยังไงกัน
‎คือเขาก็พูดถูกนะ… เรียบง่ายดีด้วย
‎ควรสะสางเรื่องนี้ให้เร็วที่สุด
‎อย่าพูดเหลวไหลน่า
‎ผู้ที่เห็นด้วยช่วยปรบมือหน่อยครับ
‎โอเค
‎อีกอย่างนะ
‎คุณรู้อะไรเกี่ยวกับฆาตกรบ้างไหม
‎ฉันบอกนายไม่ได้หรอก
‎อะไรนะ
‎มีแต่ข้อมูลที่เชื่อถือไม่ค่อยได้
‎และฉันไม่อยากให้นายสงสัยใครแบบผิดๆ
‎ว่าไงนะ
‎ยังไงซะ ฉันก็รู้ว่านายทำได้
‎ช่วยแสดงความสามารถของนาย ‎ให้เราเห็นอีกสักครั้งทีเถอะนะ
‎เพื่อโรงเรียนนี้
‎เท็มก็ถูกฆ่าตอนกลางคืนเหมือนกัน
‎ทำไมเขาถึงมาอยู่ที่นี่ล่ะ
‎ให้ตายสิ ไม่อยากจะเชื่อเลย
‎มีคนขโมยชุดออกกำลังกาย ‎จากหอพักหญิงอีกแล้ว
‎- ว่าไงนะ เมื่อวานเหรอ ‎- ใช่
‎พวกเขาบอกให้เราระวัง แต่…
‎เกิดอะไรขึ้นเหรอ
‎ชุดออกกำลังกายถูกขโมยอีกแล้ว
‎คนร้ายต้องคลั่งไคล้ฟีโรโมนแน่ๆ
‎เพื่อนของเท็มอาจรู้อะไรบางอย่าง
‎(เท็ม - คาร์ล)
‎แต่ก็…
‎ไง พวกถ้ำมอง ทำไมซึมแบบนี้ล่ะ
‎ก็… ฉันอยากคุยกับเขาน่ะ
‎แต่ฉันมั่นใจว่าเขาต้องกลัวฉันแน่ ‎ถ้าฉันเข้าหาเขาเร็วเกินไป
‎ฉันอยากให้มีใครแนะนำฉันให้เขารู้จักจัง
‎นี่…
‎นี่ไง
‎นายคุยกับเอลส์ได้ใช่ไหม
‎(เอลส์ - เพิ่มเป็นเพื่อน - ลบ)
‎ฉันอยากถามอะไรเขาหน่อยน่ะ
‎ได้สิ ฉันอยากช่วยนายจริงๆ นะ เลโกชี่
‎แต่ว่า…
‎- เขาเป็นแฟนเก่าฉันน่ะ ‎- ว่าไงนะ
‎แน่ใจเหรอ
‎จะน่าอึดอัดหรือเปล่า
‎ฉันไม่ได้คุยกับเขาสักพักแล้ว ‎แต่ก็น่าจะถึงเวลาต้องคุยแล้ว
‎แต่ว่า เอลส์… เท็ม…
‎เลโกชี่ นายเป็นคนเดียวที่รู้เรื่องนั้นนะ
‎ขอโทษที่มาขัดจังหวะนะ คาร์ลอยู่หรือเปล่า
‎เอลส์
‎มีเวลาสักแป๊บไหม
‎หมาป่านี่
‎ทำไมถึงมีสัตว์กินเนื้ออยู่ที่นี่
‎นี่มันเรื่องอะไรกัน
‎พาหมาป่ามาด้วยหลังจากที่เราคบกันตั้งนาน ‎ไม่ยุติธรรมเลย
‎ฉันปล่อยวางเรื่องในอดีตไปแล้ว
‎นี่คือเลโกชี่ เพื่อนของเท็มจากชมรมละคร
‎ฉันอยากถามอะไรนายนิดหน่อยน่ะ
‎มีอะไรเหรอ
‎นายรู้ไหมว่าเท็มมีปัญหาอะไรหรือเปล่า
‎ว่าไงนะ
‎แบบว่า เขาทะเลาะกับใครไหม
‎หรือเขาเคยออกไปไหนคนเดียว ‎กลางดึกหรือเปล่า
‎ไม่คนเดียวก็ได้ อาจจะออกไปกับคนอื่น
‎นี่ นายพยายามจะ…
‎- หรือว่านาย… ‎- ทำไมเราต้องคุยกับพวกกินเนื้อด้วย
‎ใช่
‎- แถมนายก็รู้จักเขาดีกว่าเราอยู่แล้ว ‎- ใช่
‎เดี๋ยวก่อน ฟังก่อนสิ
‎งั้นรู้ไหมว่ามีจดหมายทิ้งไว้บ้างไหม
‎นายทำให้เรากลัวนะ
‎ไดอารีล่ะ มีไดอารีไหม
‎(มีปัญหากับใครไหม - ไม่มี)
‎ไม่มีเบาะแสเลย
‎ทำไงดีล่ะ
‎เอ๊ะ นั่นคือคนที่ออกมาวิ่งวันก่อนนี่
‎เขาวิ่งทุกคืนหรือเปล่านะ
‎บางทีเขาอาจเห็นบางอย่างในคืนที่เกิดเหตุ
‎โทษนะ
‎โทษที ฉันมีอะไรจะถามนายหน่อยน่ะ
‎เมื่อคืนนายก็ออกมาวิ่งใช่ไหม
‎แล้วไงล่ะ
‎เมื่อเดือนเมษายนนายได้วิ่งหรือเปล่า
‎เห็นใครน่าสงสัยบ้างไหม
‎นานขนาดนั้นฉันจำไม่ได้หรอกว่าฉันทำอะไร
‎งั้นเหรอ
‎มีอะไรอีกไหม
‎นายคือคนที่ขโมยชุดออกกำลังกาย ‎จากหอพักหญิงใช่ไหม
‎ให้ตายสิ
‎ไม่มีโชคเลยเรา
‎เลโกชี่ ได้ยินมาว่านายจับ ‎โจรขโมยชุดออกกำลังกายได้เหรอ
‎ใช่ โรเจอร์จากชมรมมวยน่ะ
‎ว่าไงนะ หนุ่มกำยำ ‎ที่คว้ารางวัลชกมวยมาเนี่ยนะ
‎มีแต่เลโกชี่ที่จับเขาได้
‎- คิดงั้นเหรอ ‎- ใช่ เก่งมาก
‎ครูมาแล้ว
‎คาร์ล
‎"ดวงตาที่กะพริบของเธอนั้น ‎เหมือนลมฤดูใบไม้ผลิ"
‎"ขนสีขาวของเธอนั้นเหมือนไข่มุก"
‎รู้สึกแย่จังที่เอามาอ่าน
‎"เราดื่มน้ำผลไม้ด้วยกันอีกหลังจากเข้าชมรม"
‎กับใครกันนะ
‎"ไม่คิดเลยว่าฉันจะใกล้ชิด ‎กับสัตว์กินเนื้อได้ขนาดนี้"
‎"ไม่รู้เลยว่าสัตว์กินเนื้อ ‎ก็มีเรื่องกังวลเหมือนกัน"
‎"รูอิสพูดถึงการอยู่ร่วมกัน ‎และความเจริญรุ่งเรืองร่วมกันด้วย"
‎(ฉันควรคุยกับเขาให้มากกว่านี้ ‎เพราะเราเป็นเพื่อนกัน)
‎(เท็ม ขอโทษนะ)
‎คุณหกตา
‎อยู่ไหมครับ
‎คุณหกตา
‎มีอะไรเหรอ
‎ผม… ในที่สุดผมก็เข้าใจสิ่งที่คุณบอกผมแล้ว
‎มีคนเคยบอกผมว่า
‎"ทำไมนายถึงไม่รับผิดชอบ ‎พละกำลังของตัวเองล่ะ"
‎ผมไม่อยากให้คำขอโทษเขาสูญเปล่า
‎ดังนั้นผมเลยจะจับคนร้ายด้วยมือของผมเอง
‎ถ้างั้น เพื่อเป็นเกียรติแก่ความมุ่งมั่นของนาย…
‎เบาะแสนั้น… อยู่ในตัวนาย
‎ได้ข่าวว่าพักนี้นายยุ่งเชียวนะ
‎นายเสนอข้อตกลงโง่ๆ แบบนั้นไปทั่วได้ยังไง
‎ถ้านายอยากมีชีวิตยืนยาวเหมือนเต่าตัวอื่นๆ
‎ฉันต้องให้นายเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย
‎พวกเรา ชิชิกุมิ จะทำทุกอย่างเพื่อปกป้องนาย
‎แค่แบ่งกำไรครึ่งหนึ่งจากธุรกิจนายมาก็พอ
‎ไม่ใช่ข้อเสนอที่แย่ใช่ไหมล่ะ
‎เดี๋ยวนี้ตลาดมืดมันอันตรายนะ
‎หมาป่าก่อตั้งอินาริกุมิขึ้นมา
‎เสือจากัวร์ก่อตั้งมาดาระกุมิ
‎กิ้งก่ามอนิเตอร์ก่อตั้งโดคุกุมิ
‎พวกเราจะปกป้องนายจากพวกชั่วพวกนั้นเอง
‎อย่ามาทำตลกไปหน่อยเลย
‎ตัวอย่างสำคัญของแก๊งชั่ว ‎ก็คือพวกนาย แก๊งชิชิกุมิไงล่ะ
‎ไม่ ชิชิกุมิเปลี่ยนไปแล้ว
‎ยังไงซะ คุยกับพวกลิ่วล้ออย่างนาย ‎ไม่มีประโยชน์หรอก
‎เอาหัวหน้ามาคุยสิ
‎เชิญด้วยครับ
‎ให้ตายสิ
‎งั้นให้ฉันขอโทษ…
‎สำหรับความผิดพลาดในอดีตของชิชิกุมิก่อนนะ
‎ไม่ต้องห่วงนะ
‎ฉันจะลงโทษแมวพวกนี้เอง ในฐานะหัวหน้า
‎แปลว่าข่าวลือเป็นจริงสินะ
‎สัตว์กินพืชขึ้นเป็นหัวหน้า
‎ธุรกิจไปได้ไม่ดีใช่ไหมล่ะ เจ้าของร้าน
‎ให้ฉันช่วยสิ
‎เพื่อให้ยอดขายกลับมาดี
‎เราต้องพาพวกเสแสร้งพวกนั้นกลับมา
‎สิ่งที่พวกกินเนื้อต้องการมากกว่าสิ่งอื่น ‎ในตอนนี้คือ "การให้อภัย"
‎พวกนั้นจะกลับมาทันที ‎เมื่อมีสัตว์กินพืชสนับสนุนธุรกิจ
‎ที่ตลาดมืด
‎ตอนนี้ ฉันขอแนะนำให้นาย
‎ฉลาดไว้และสนับสนุนความสงบสุข ‎ของสังคมไปกับแก๊งชิชิกุมิใหม่
‎เดี๋ยวนะ ก่อนที่จะไปไกลกว่านี้
‎นายเสียสติไปแล้วหรือยังไง
‎นายอยู่ในร้าน
‎ขายเนื้อกวางนะ
‎แล้วไง
‎พวกสัตว์กินเนื้ออย่างนายเข้าใจผิดแล้ว
‎โลกนี้มีสัตว์อยู่สองประเภท
‎ไม่ใช่สัตว์กินเนื้อและสัตว์กินพืชหรอก
‎แต่เป็นสองประเภท ‎ที่ซับซ้อนและชัดเจนกว่านั้น
‎ซึ่งก็คือผู้ชนะกับผู้แพ้
‎แค่นั้นแหละ
‎โลกนี้เต็มไปด้วยคำโกหก
‎ตราบใดที่สัตว์กินพืชเพิกเฉยต่อความจริง
‎พวกเขาก็จะโดนเขมือบไม่ว่ายังไงก็ตาม
‎ครั้งนี้ ฉันจะต้องแกร่งจริงๆ
‎เชื่อมั่นในตัวเองและความชั่วช้าของพวกกินเนื้อ
‎นี่ ฟรี
‎นายทำหน้าเหมือนเห็นอะไรอร่อยๆ นะ
‎เปล่าครับ
‎อย่าลืมข้อตกลงของเรานะ เข้าใจไหม
‎คำบรรยายโดย ฐานิต พันธุ์เจริญ