NETFLIX — ORYGINALNY SERIAL ANIME
SZKOŁA CHERRYTON
Gdy przychodzimy na świat,
na niebie pojawia się nowa gwiazda.
To Gwiazda Stróżująca.
Która jest moja?
Nie wiem,
ale tylko ty możesz sprawić, żeby rozbłysła.
Wtedy sam ją rozpoznam.
Nie wierz mu.
Jack, nie rozpraszaj nas tym.
Gdzie są spadające gwiazdy?
To miał być niezapomniany widok!
Wiem!
Powinniśmy już je widzieć.
Robi się zimno, wracamy?
Co? Czekajcie!
Skoczę po teleskop.
Co? Ja mam dość.
Zaczekajcie!
Moja gwiazda to…
W STANIE CIĄGŁEJ GOTOWOŚCI
DO TEMA
No uwierzcie mi!
Tam coś było!
Z gwiazdami nie wyszło i chciałeś odwrócić naszą uwagę.
- Co? - Już o tym słyszałem.
Ponoć w szkole grasuje sześciooki potwór.
No i dobrze.
Widziałeś go i tyle.
Śmiejecie się, bo go nie widzieliście.
Wiecie może, co stało przed salą numer dwa?
No. A co?
To ty nie wiesz?
To duch Tema!
Co?
Od pożarcia minęło sześć miesięcy
i nadal nie złapano sprawcy, nie?
Ponoć jeśli się pójdzie do tej sali w środku nocy,
słychać kroki Tema.
Co? Skąd wiesz, że to on?
A niby kto?
No i zaginął uczeń, który tam bywał.
Kto taki?
Rouis!
Pewnie dlatego nie przychodzi do…
Sorki.
Daj spokój.
Weź się ogarnij.
To absurd, jesteśmy w drugiej klasie.
Mówisz tak, bo go nie widziałeś.
CO ROBISZ PO SZKOLE? WIDZIMY SIĘ?
TAM, GDZIE ZWYKLE.
Podczas przerw
spotykamy się i gadamy.
Ja ją zapraszam,
ona wybiera miejsce.
Rany, Legoshi, nie przejmuj się tyle.
Wśród trzecich klas też krążą takie plotki.
Że coś mieszka w szkole.
Albo że dawno temu ktoś się zabił w łazience.
- Serio? - No.
A ja zawsze chodzę sama
i na nic się nie natknęłam.
- Wybacz. - Nie szkodzi.
Przynajmniej się poznaliśmy.
Zastanawiałem się nad czymś.
Nad czym?
Dlaczego się tu spotykamy?
Właśnie dlatego.
To znaczy?
No cóż.
Posłuchaj.
Wśród małych zwierząt plotki rozchodzą się jak ogień.
Tylko że nie gasną.
Dokuczają ci?
Bo spędziłaś noc z wilkiem?
Zawsze mi dokuczali, ale teraz więcej.
- Chcę ci pomóc… - Przestań.
Choć to doceniam.
Może by przestali, gdybyś się postawiła.
Też bym się źle czuła.
Prawda?
Nasza relacja jest…
Rozumiesz.
Tak.
Nie musimy niczego zmieniać.
Fajnie jest tak pogadać.
Poważnie.
Nie jesteśmy parą?
To zbyt pogmatwane.
Po wiadomościach i spotkaniach miałem nas za parę.
Będę…
silniejszy.
Powiedziałem tak,
a nic nie zrobiłem.
Hal też musi się martwić o Rouisa.
Legoshi!
- Słuchasz mnie? - Tak!
W każdym razie
o tej porze roku
szukalibyśmy aktorów do jesiennego występu.
W obliczu nieobecności Rouisa zaczekamy…
Mamy nic nie robić, póki się nie znajdzie?
Tak.
Gdyby tu był, szukałby zastępstwa.
Nie ma co gadać o nieobecnych.
Może zachorował?
Tacy jak on nie chorują.
Ostatnim razem widziałem go przed Festiwalem Meteoru.
Rouis…
Mniejsza, Durham.
Wracajmy.
Wszystko będzie dobrze.
Niczego tam nie znajdziemy.
Niech Jack skoczy po mleko.
ZAGINĄŁ ROUIS!
Widzisz?
Nic nie ma.
Byłby przypał, gdyby Tem też się tu szwendał.
Racja.
Zrób zdjęcie na dowód.
Niech ci będzie.
Dobra. Trzy, dwa, jeden!
Co robisz?
Za tobą… właśnie…
Nic nie ma.
Był tam, przysięgam!
Widać go na zdjęciu.
Zaczekaj na mnie!
Ciekawe, czy nic im nie jest.
- Co jest? - Nic.
Pojawił się!
PUBLIC RELATIONS
Za nic nie opublikuję tej dziecinady
pod tytułem „Duch w sali wykładowczej”!
I tak cienko przędziemy bez zdjęć Rouisa.
Spójrz. Nawet się skaleczyłem.
Potknąłeś się.
Przepuścisz takie dziwadło?
Tu nie chodzi o niebezpieczeństwo,
tylko o to, czy temat się sprzeda!
Czy to coś wydaje dziwne dźwięki?
Takie?
- Nie. - Takie nie.
Ale słyszeliśmy kroki.
Czyli to coś ma łapy.
Zatem to nie duch.
Zbadaj to, nim umrze kolejna osoba!
No nie! Nie jestem detektywem!
To może być ten zabójca od pożarcia.
To dopiero by był temat.
Nie ma mowy! Precz mi z oczu!
Przepraszam.
Cześć.
Rouis?
Dawno się nie widzieliśmy, Legoshi.
Jak to?
- Kiedy? - Teraz.
Gdzie byłeś dwa miesiące?
Serio? Dwa miesiące?
Szmat czasu.
Nie rozumiem.
Jest taki spokojny.
Mamy tyle do omówienia.
Ale jego podejście mnie powstrzymuje.
Rouis!
- Wróciłeś! - Gdzieś ty był?
Nie chciałem was martwić.
Wrócimy do tego. Tak się cieszę!
Wszystko gra, prezesie. Chciałbym to złożyć.
REZYGNACJA
Co?
Przyszedłem złożyć rezygnację. Dziękuję za wszystko.
Odchodzisz?
Jak to?
Kółko teatralne bez ciebie nie istnieje.
Co za nostalgia.
Zawsze grałem w takim tandetnym świetle?
Choć widownia mnie podziwiała,
widziałem, że czeka na mój upadek.
Dobrze to pamiętam.
Doskonała zamiana światła i mroku, prawda, Legoshi?
Powodzenia w tym słabym świetle.
Ja zawalczę w inny sposób.
Rouis!
Rouis.
Dziś Dzień Biologii.
Tuż przed zamknięciem robi się tłoczno…
Proszę.
…więc się pospieszcie.
Powtarzam.
Dobra.
Tuż przed zamknięciem robi się tłoczno,
więc się pospieszcie.
ADLER - ROUIS
Cieszę się, że jest bezpieczna.
Doskonała zamiana światła i mroku, prawda, Legoshi?
Co to oznacza?
Chodźmy.
ROUIS
PRACOWNIA BIOLOGICZNA
Juno!
Wiesz coś o Rouisie?
Przestań się mną bawić.
Co?
Odkąd ci wyznałam, co czuję, nie mogę spojrzeć ci w oczy.
Dałeś mi niejednoznaczną odpowiedź i tak zostawiłeś.
Jesteś silna.
Tak trzymaj i dalej ich prowadź. Żegnaj.
Co?
Rozumiem, co się stało.
Moja miłość ma się nijak do twojej pogardy do wilków.
Ale w tej sytuacji nie umiem zapomnieć, choćbym chciała.
Odrzuć mnie wreszcie!
Proszę!
Nie płacz.
Nie mam prawa tego mówić, ale jesteśmy podobni.
Uparci. Czasem wymuszamy.
W pozytywnym sensie.
Może pójdziemy do Wilczej Sali skąpać się w świetle księżyca?
Chodźmy.
Juno!
Co to za wesoła atmosfera?
Właśnie o tobie mówiliśmy. Dziękujemy.
Za co mi dziękujecie?
Za przemówienie na festiwalu.
Roślinożercy inaczej na nas teraz patrzą.
Nie boją się nas.
To dzięki tobie. Dziękujemy!
Nie wiedziałam.
Legoshi.
Przyznaję, jestem uparta.
Ale nikt tak nie wymusza jak ty.
Juno, będziesz kolejnym Beastarem!
Nie przesadzaj.
- To możliwe, skoro nie ma Rouisa! - Racja!
Tak!
Jest ikoną sprawiedliwości.
W miejscu bez roślinożerców.
POKÓJ NAUCZYCIELSKI
KILKA DNI PÓŹNIEJ
Gdzie dyrektor?
Nie ma go.
Wyszedł niezadowolony na Radę Stworzeń.
Radę?
Ile to już lat?
To nie jest zwyczajna Rada.
Przywódcy wszystkich gatunków
wybiorą Beastara szkoły Cherryton.
Nie wybrano go od pięciu lat.
ROUIS - JUNO
MAMY OKO DUCHA!
„Świnka morska z pierwszej klasy, która przemieszczała się wentylacją,
dla zabawy straszyła uczniów”.
Co?
Cholera, nabrał nas pierwszoklasista.
To zdjęcie z twojego aparatu, szefie?
Tak.
Ciepło wyzwala migawkę.
Od razu wysyła mi fotkę na telefon.
Co to?
Jakiś karaluch czy coś przemknął przed obiektywem.
Kto by się na to nabrał?
Nieważne. Widzieliście Juno?
No! Ta to jest dopiero.
Pierwsza klasa, a taka popularność.
- Wpadła mi w oko. - Mnie też!
WYBORY MISS CHERRYTON!
Co by się nie zmieniało, ja będę się trzymał swojej ścieżki.
Powiedzmy, że Juno zajdzie na szczyt.
Ja…
Powodzenia w tym słabym świetle.
Zamierzam być silny.
Co?
Czyli cicho, jak zwykle?
Czyżbym znalazł cel życia w wieku 17 lat?
To oznacza, że potwora nie ma?
Tak.
Możesz sam chodzić do łazienki, Jack.
Nie musiałeś mówić przy wszystkich.
Potwór istnieje.
Nie słyszycie?
- W pokoju coś jest. - Co?
- Nie! Przerażasz mnie.
Słyszę takie „sza”.
Czuję jego wzrok.
Jack, przyjaźnicie się.
Dzwoni ci w uszach od stresu i niewyspania.
Wezmę narzędzia po drodze do pralni.
Muszę to naprawić.
Co to było? Cios jak u zabójcy.
Weźże się już przedstaw!
Ciągle cię wyczuwam.
Co to jest?
Zaraz mnie wezmą za dziwaka.
Nie jesteś tym sześciookim duchem, nie?
Nadszedł czas, bym się ujawniła.
Zaczynam rozumieć, dlaczego urodziłem się wilkiem.
Oddaję ci swoje pazury i kły.
Będę twoją bestią.
Napisy: Konrad Szabowicz