Έτοιμη.
Σας ευχαριστώ όλους που είστε εδώ.
Ημέρα θρήνου σήμερα.
Θρηνούμε τον τραγικό χαμό της Σίλβια.
Ο Φερμίν κι η οικογένειά του καλούν
όποιον έχει να πει κάτι για τη Σίλβια να το κάνει
ή να εκφραστεί όπως θέλει εκείνος.
Το χωριό μας δηλητηριάστηκε απ' τον υδράργυρο των ορυχείων.
Αναγκαστήκαμε να εγκαταλείψουμε τους νεκρούς και τους προγόνους μας.
Το δηλητήριο μπήκε μέσα στα κόκαλά τους.
Εδώ βρήκαμε μια οικογένεια που γιάτρεψε το σώμα μας κι έθρεψε την ψυχή μας.
Η Σίλβια πάντα μας ενέπνεε να κοιτάμε μπροστά και να βρούμε το μονοπάτι μας.
Η γυναίκα μου ήταν δυνατή.
Μου είχε περάσει τη θέλησή της για ζωή.
Όσο δύσκολη κι αν γινόταν η ζωή, ποτέ δεν έδειχνε ν' ανησυχεί.
Γιατί ζούσε για όλους.
…αγάπη μου.
Στον κόσμο που ζούμε σήμερα,
είναι πράξη ριζοσπαστική κι επαναστατική να ζεις όπως ζούσε η Σίλβια.
Σήμερα, λοιπόν, θα την τιμήσουμε
και θα ζητήσουμε από τον Θεό,
όπως και σ' εκείνη,
να μας δώσει την ικανότητα
για να ξεπεράσουμε τις προκλήσεις μας
και να συνεχίσουμε, με γενναιότητα, να βαδίζουμε προς έναν καλύτερο κόσμο.
Ξέρω ότι η Σίλβια θα ήθελε να συνεχίσουμε να παλεύουμε για ένα γαλήνιο μέρος.
Πιστεύαμε πως αυτό θα ήταν η Κάζα Ρόχα.
Μα δυστυχώς, ούτε αυτή μπορεί να γλιτώσει από τις δυνάμεις του διεφθαρμένου κόσμου.
Αντίο, Σίλβια. Αντίο, Κάζα Ρόχα.
Η ΑΚΤΗ ΤΟΥ ΚΟΥΝΟΥΠΙΟΥ
ΒΑΣΙΣΜΕΝΟ ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΠΟΛ ΘΕΡΟΥ
Εμπρός;
Έλα, εγώ είμαι.
Γεια.
Η Ντίνα. Μας άφησε.
Τι εννοείς "μας άφησε";
Όλα καλά. Τη βρήκα.
ΜΑΡΚΕΣ ΜΙΡΑΜΑΡ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ & ΘΕΡΕΤΡΟ
Κάτσε. Διάβασε αυτό. Προσεκτικά.
Έστειλες μήνυμα.
Όχι σ' εσένα.
Λυπάμαι.
Καλά κάνεις.
Λοιπόν.
Πάμε κάπου ήσυχα να τα πούμε, εντάξει;
Αυτό ήταν μεγάλη κακία.
Το ξέρω.
Και, δυστυχώς, αυτό ήταν το νόημα.
Και γύρισε μπούμερανγκ.
Παράξενο. Ποιος φανταζόταν ότι μια μπουνιά στο στομάχι θα σε κάνει να φύγεις;
Αγάπη μου, ήθελα να καταλάβεις…
Μήπως να αφήσουμε τα διδάγματα, μπαμπά;
Κι άσε με να μιλήσω λίγο.
Ναι.
Είμαι όλος αφτιά.
Δεν… υπάρχει ζωή για μένα εδώ.
Που να τη θέλω τουλάχιστον.
Και…
Και ούτε κι εκείνη που θα θέλατε εσύ ή η μαμά,
αν ένας απ' τους δύο έλεγε την αλήθεια.
Θέλω να γυρίσω στο σπίτι.
- Μπορώ να μιλήσω τώρα; - Όχι.
Δεν τελείωσα.
Θέλω να γυρίσω στο σπίτι.
Μα το πρόβλημα είναι…
ότι δεν έχω σπίτι.
Έχω οικογένεια, αλλά…
δεν έχω σπίτι.
Οπότε, όπως σ' αρέσει να λες, "Ποια είναι η λύση;"
Μπορείς να μιλήσεις.
Δεν έχω λύση.
Αυτή είναι πολύ καλύτερη απάντηση μερικές φορές.
Λοιπόν, τι θέλεις να κάνεις εσύ;
Ειλικρινά;
Δεν ξέρω.
Και δεν πειράζει.
Αλλά…
ό,τι κι να αποφασίσω, θέλω να το στηρίξεις.
Αυτό γίνεται.
Και η πόρτα είναι ορθάνοιχτη. Και το εννοώ.
Χωρίς μαλακίες.
Κι η πόρτα είναι ορθάνοιχτη αν αποφασίσεις ποτέ να ξαναγυρίσεις.
Και μετά απ' όλα αυτά…
Δεν έχω τη λύση γι' αυτό, αλλά…
έχω μια ιδέα.
Θα σας πω όταν έρθει η μαμά σου.
Τα φέρατε όλα;
Γεια.
Είχα ένα σχέδιο για να προσπαθήσω να σας πάω πίσω στις ΗΠΑ.
Δεν πέτυχε.
Δεν έχω τίποτα να σου προσφέρω πια.
Ίσως μας τελείωσαν οι επιλογές.
Ήρθε η ώρα να παραδοθώ.
Σε τι θα ωφελούσε αυτό;
Ίσως σε χρειάζομαι περισσότερο απ' όσο πίστευα.
Με σκοτώνει η σκέψη ότι δεν καταφέραμε να σε φροντίσουμε αρκετά.
Που ένιωσες ότι έπρεπε να το κάνεις αυτό μόνη σου.
ΒΙΡΙΝΤ ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΑΤΕ ΣΤΗ ΣΥΣΚΕΨΗ ΕΠΕΝΔΥΤΩΝ
Είναι στη μέση του πουθενά. Πραγματικά τελείως αδιόρατο.
Σχεδόν δεν υπάρχει στους χάρτες.
Δείτε εδώ. Έχει ένα ορεινό καταφύγιο στη δυτική ακτή.
Πιθανώς βρέχει σχεδόν κάθε μέρα σ' εκείνο το κομμάτι.
Τέλειο για καλλιέργεια καβουριού.
Απ' την άλλη πλευρά, λαμπρή λιακάδα, πλούσια πηγή ξυλείας.
Φρέσκο νερό, και εσωτερικά καταλήγει σε μια κατηφορική νότια πλαγιά.
Καλλιεργήσιμη, οικοδομήσιμη.
Θες ντους; Διαλέγεις καταρράκτη.
Πεινάς; Κόβεις ένα μάνγκο στον δρόμο. Λίτσι, μπανάνες, καρύδες.
Σωστός παράδεισος.
Δεν υπάρχει τίποτα εκεί.
Όχι ακόμη.
Και ποιος θα τα χτίσει όλα αυτά;
- Εμείς. Η Κάζα Ρόχα. - Θεέ μου.
Θα μεταφέρουμε όλη την επιχείρηση.
Πώς λέγεται;
Όπως λέγεται κι εκεί που μένουμε τώρα.
Όχι, δεν λέγεται έτσι.
Χωρίς καρτέλ, χωρίς Ζέτας. Μόνο εμείς.
Αληθινό καταφύγιο.
Η Ακτή του Κουνουπιού.
Η τελευταία στάση.
Σε ποιον ανήκει;
Σ' εσάς.
Σ' εμάς. Ανήκει στους Φοξ.
Μ' αρέσει.
- Γιατί, βασικά… - Όχι, όχι. Θα γυρίσουμε πίσω.
Είτε οι τρεις μας είτε όλοι μας, πάντως θα γυρίσουμε πίσω.
Πρέπει να πάρουμε μια απόφαση σήμερα.
Ή μπορείς να μείνεις εδώ και να φτιάξεις το Καμπ Φοξ.
Καλή επιτυχία. Μα θα το κάνεις μόνος σου.
Μαμά.
Θα γυρίσουμε σπίτι.
Συγγνώμη, πού είναι αυτό ακριβώς;
Όπου το φτιάξουμε εμείς, αλλά όχι εκεί!
Και πώς είναι το σπίτι, Μάργκο;
Ναι, φυσικά. Η Ντίνα είναι παιδί που εμβόλισε περιπολικό.
Πιθανώς να γλιτώσει με μια επίπληξη.
Εσύ, όμως;
Εγχώρια τρομοκρατία. Φόνος.
- Μπαμπά, σταμάτα. - Όχι.
Γιατί είσαι τόσο μαλάκας; Δεν είσαι καλύτερος από μας, Άλι.
Εσύ σταμάτησες το πρόγραμμα Τρύγγας της Εθνικής Ασφάλειας.
Ξεπουλήθηκες, αλλά το μετάνιωσες.
Πάψε να το παρουσιάζεις σαν ηρωική κίνηση! Δεν είναι. Εγωιστική είναι!
Ρε σεις!
Δεν προτείνω εγώ να ξαναγυρίσουμε σ' εκείνο το κωλοχανείο!
Άσ' τη φυλακή. Όλη η χώρα περιβάλλεται από συρματόπλεγμα!
Είναι ολόκληρη μια φυλακή!
Χριστέ μου πια! Σκάστε!
Ποτέ θα δεήσετε, για μία γαμημένη φορά…
να σκεφτείτε κι εμάς;
Να σκεφτείτε τι θέλουμε εμείς;
- Αγάπη μου, πάντα σας σκεφτόμασταν… - Μαλακίες, ρε μαμά!
Από τότε που ήρθαμε εδώ υπάρχουν μόνο τα σχέδιά σας και τίποτα άλλο.
Ούτε μια φορά δεν έχετε ζητήσει τη γνώμη μου.
Ούτε μια φορά δεν έχετε ζητήσει τη γνώμη της Ντίνα!
Κάνετε την ίδια μαλακία που κάνετε συνέχεια, γαμώτο!
Παίρνετε αποφάσεις για όλους μας.
Και μας περνάτε σχοινιά στον λαιμό και μας σέρνετε σαν να 'μαστε σκυλιά!
Η Ντίνα κι εγώ είμαστε αβοήθητοι. Θυσιάσαμε τα πάντα!
Κι εσύ, μπαμπά;
Εσύ τι έχεις θυσιάσει για μας; Πες μου μόνο ένα πράγμα.
Χωρίς ερωτήσεις, χωρίς ψηφοφορία.
Δεν έχουμε την παραμικρή ιδέα τι γίνεται, τι κάνετε.
Έχω κουραστεί τόσο πολύ να ακούω τι είναι καλύτερο για μας.
"Για τα παιδιά".
Μας έχετε σαν να 'μαστε βαλίτσες ή οι γαμημένες μαριονέτες σας.
Εμάς πότε θα μας πέφτει λόγος;
Μας μεγαλώνετε για να είμαστε ανεξάρτητοι, έτσι;
Σε ποια ηλικία θα μας πέφτει λόγος;
Έλεος, ρε μαμά!
Σ' ολόκληρη τη γαμωζωή μου πίστευα πως ο μπαμπάς ήταν ο λόγος που ζούμε έτσι!
Κι ήσουν εσύ!
Μου έλεγες ψέματα σ' όλη μου τη ζωή.
Και στους δυο μας.
Ακόμη δεν καταλαβαίνω γιατί.
Δεν ξέρω καν, γαμώτο, πώς μπορεί να συντηρηθεί τόσο πολύ ένα ψέμα.
Πώς τραβάει τόσο πολύ,
μέχρι κάποιος να βρει τα κότσια να πει τη γαμημένη αλήθεια;
Να ξεκινήσουμε από κει;
Έκανα ένα λάθος.
Έχει δίκιο. Κι οι δυο κάναμε.
Άλι, σταμάτα.
Ήσουν τόσο μικρός.
Τόσος ήσουν όλος κι όλος.
Και…
προτού καν μιλήσεις, επιλέξαμε να μη σου το πούμε.
Ούτε και σ' εσένα.
Ο χρόνος πέρασε και πάλι επιλέξαμε να μη σας το πούμε.
Και πέρασε κι άλλος χρόνος. Μεγάλωσες.
Έμαθες να μιλάς και…
και πάλι επιλέξαμε να μη σας το πούμε.
Και πέρασε κι άλλος χρόνος και πάλι επιλέξαμε να μη σας το πούμε, ώσπου…
δεν είχε πια σημασία,
ώσπου είχε.
Έχει σημασία.
Αυτό το μυστικό…
που κρύψαμε είναι σαν δηλητήριο.
Μερικές φορές σε κοιτούσα να γελάς ή να παίζεις, να κάνεις χαζομαρίτσες,
μερικές φορές να κοιμάσαι.
Κι αναρωτιόμουν, αυτό το δηλητήριο…
πότε είναι η κατάλληλη στιγμή να το δώσω στα παιδιά μου;
Όχι.
Δεν υπάρχει κατάλληλη στιγμή, οπότε δεν σας το δώσαμε ποτέ.
Πιστεύαμε ότι θα καταφέρναμε να κάνουμε νέα αρχή. Παραλίγο να πετύχει.
Θεέ μου, με συγχωρείτε λίγο.
Ξέρεις, η αλήθεια είναι
πως νομίζω ότι μόνο εγώ ξέρω να ζω αδιόρατη.
Συγγνώμη που σ' άφησα.
Τι σκατά;
Όχι, Ντίνα, μην κοιτάς.
Είναι εδώ ο Ρίτσαρντ Μπόμοντ, γαμώτο.
- Τι; - Τι θέλει αυτός εδώ;
Τσάρλι! Τι κάνεις;
Φτάσαμε, μπαμπά. Επιτέλους.
Μπροστά σ' αυτό που θα χτίσουμε, το θέρετρο εδώ θα μοιάζει τελείως δεύτερο.
Τέλος πάντων… Να τοι.
Επιτέλους. Νόμιζα ότι πήγατε σε λάθος ξενοδοχείο!
Γεια σου!
- Χαίρομαι που σε βλέπω. - Κι εγώ.
- Κύριε. - Κύριε.
Παρακαλώ, να σας συστήσω.
- Η κόρη μου η Κλερ. - Γεια σας.
Οι Μπαουτίστα. Και η φιλεναδίτσα της η Άννι.
- Είμαι η συνοδός! - Χάρηκα.
- Να πηγαίνουμε; - Πάμε.
- Συμφωνώ. - Εντάξει!
Καλή διασκέδαση.
Ήθελα να σου γνωρίσω…
- Γεια! Καλά να περάσετε. - Χάρηκα.
- Θέλει τρέξιμο, αλλά… - Θέλω μια μαργαρίτα.
Τσάρλι!
Τσάρλι, είναι τρέλα αυτό!
Τσάρλι!
Τι τρέχει;
Είδα κάτι γνωστές φάτσες.
Από πού; Ποιους;
Κατασκευαστές.
Μου τους ταυτοποίησε ο Ρίτσαρντ.
Μπορεί απλώς να μένουν εδώ.
Ναι. Ας πάρουμε τα παιδιά να ξεκουμπιστούμε από δω.
Περάστε από εδώ.
Έξοχα. Σας ευχαριστώ.
Η τηλεδιάσκεψη είναι έτοιμη. Συνδέονται οι επενδυτές.
Υπέροχα. Νομίζω πως καταλάβατε πού θα κάτσουμε.
- Κάτσε στη μέση εσύ. - Σ' ευχαριστώ.
Το αστέρι στο κέντρο. Σωστά;
Ναι, φυσικά.
Ωραία.
Συναρπαστικά πράγματα.
Τρεις υπογραφές και θα είμαστε
από τους μεγαλύτερους κατασκευαστές του ημισφαιρίου.
Βορείου και νοτίου.
Να τοι.
- Γεια σας. - Γεια σας.
Μας βλέπετε;
Εσείς οι δύο.
Ασανσέρ, διάδρομος, μπροστινή σκάλα.
- Είσοδος αίθουσας συσκέψεων. - Έγινε.
- Έτοιμοι; - Ναι.
Ωραία. Φύγαμε.
- Πού διάολο είναι; - Δεν τα βρίσκω πουθενά.
Γαμώτο. Αυτός είναι του Γκιγέρμο.
Είσαι σίγουρος;
Τον είδα να σκοτώνει κάποιον με ματσέτα. Τι σκατά κάνει αυτός εδώ;
Άλι!
Είναι συνεργάτες του Ρίτσαρντ.
- Γιατί το λες αυτό; - Μου το είπε.
- Ποιος; - Ο Ρίτσαρντ!
Εντάξει, πάω να δω στην παραλία.
Εντάξει.
Τι;
Ένοπλοι στον τρίτο. Ασφαλίστε πελάτες και σημεία εισόδου.
Σας ευχαριστώ όλους.
Τα έγγραφα θα σας σταλούν μόλις υπογράψουμε.
Θέλετε να υπογράψετε πρώτοι;
Ακίνητοι!
- Τα χέρια στο τραπέζι! - Ακούσατε!
Καθίκια! Ξέρετε ποια είμαι εγώ;
Τι διάολο γίνεται;
Τσάρλι. Τι θες εσύ εδώ;
Είδα τους τύπους με τα όπλα ν' ανεβαίνουν εδώ πάνω.
Είναι εδώ η μαμά σου;
Είσαι παλιοψεύτης και υποκριτής. Όσα είπες είναι ψέματα.
- Λέγε. Είναι εδώ η μαμά σου; - Άντε πηδήξου.
Απάντα. Απάντα.
Ξέχνα το, κυρά μου.
Γεια σας, κυρίες και κύριοι.
Ίσως δεν με γνωρίζετε, αλλά εγώ σε ξέρω πολύ καλά, Κάρτερ Άλμπρεχτ!
Είσαι ένας εγκληματίας.
Έχεις διαπράξει εγκλήματα ενάντια στην ανθρωπότητα και τη φύση.
Απέφυγες την αλήθεια αμέτρητες φορές με τη διαφθορά και την απληστία σου.
Δεν είναι στην παραλία.
Δεν έχουμε χρόνο. Θα ανατινάξουν το θέρετρο.
Πώς το ξέρεις;
Γιατί πήγα στο σπίτι του.
Τις είδα, νάρκες-πεταλίδες.
Δεν παίρνεις τέτοιο πράγμα αν δεν έχεις κάποιο σκοπό.
- Μαμά, μπαμπά! - Πού διάολο είναι ο Τσάρλι;
Δεν ξέρω. Τον άρπαξε ο Ρίτσαρντ.
Το ήξερα. Σε είδε; Ήταν με κάποιον;
Όχι, ήταν μια άλλη ομάδα με ενόπλους.
- Κρατάνε τον Τσάρλι. - Πού τον πήγε;
Δεν ξέρω. Κάπου επάνω.
- Εντάξει. Δείξε μου. - Εντάξει.
Μολύνεις τον πλανήτη.
Τον έχεις καταστρέψει.
Δεν είσαι καλύτερος από έναν δολοφόνο.
Γι' αυτό θα ομολογήσεις σε ενόρκους απ' όλο τον κόσμο.
Εσύ κι οι πλατφόρμες σου έχετε δεκάδες χιλιάδες ακολούθους, σωστά;
Όταν μυριστούν αυτήν τη μετάδοση τα μίντια θα αποκτήσεις εκατομμύρια καινούριους.
Με συγχωρείτε.
Για την ασφάλειά σας, παρακαλείστε να επιστρέψετε στα δωμάτιά σας.
Τι σκατά θέλει αυτός εδώ;
Σενιόρ μπαμπά!
Όμορφη αδελφούλα.
Έχουμε 30 λεπτά.
"Ονομάζομαι Κάρτερ Άλμπρεχτ.
Γεννήθηκα στο Μόντοκ της Νέας Υόρκης.
Διέταξα τις εταιρείες μου να ξεφορτωθούν 40 εκατομμύρια λίτρα τοξικά απόβλητα
και βαρέα μέταλλα από το ορυχείο ρίχνοντάς τα στον ποταμό Πασιόν.
Η μεγαλύτερη περιβαλλοντική καταστροφή από ορυχείο
στην ιστορία της Κεντρικής Αμερικής.
Ομολογώ την ενοχή μου και ζητώ…
την απόδοση δικαιοσύνης που να αναλογεί στο έγκλημα".
Άντε πηδήξου.
Παράτα με! Μη μ' αγγίζεις!
Στον τρίτο.
Τι είναι αυτό;
Εντάξει.
Ακίνητοι!
Πάμε κάτω!
- Τι ήταν αυτό; - Η Εθνοφρουρά. Σ' το είπα.
Ήρεμα. Στον διάδρομο.
Να τελειώνουμε.
- Όχι! Συνέχισε! - Να τελειώνουμε τώρα!
Συνέχισε. Συνέχισε.
"Ονομάζομαι Αντρέα Μπαουτίστα".
Χτυπήθηκα!
Θα γίνεις καλά.
Εντάξει, ελάτε.
Μαμά, δεν είναι εδώ.
Τι κάνεις;
Θα ψάξω στον δεύτερο. Αν υπάρχουν μηχανισμοί, θα 'ναι εδώ.
- Δεν ξέρεις ποιος είναι εκεί κάτω. - Κρατάνε τον Τσάρλι.
"Προσέλαβα πολιτοφυλακή για να απομακρύνω διά της βίας ένα χωριό από το κτήμα".
Γρήγορα.
Είναι δυο τύποι με όπλα στο τέλος του διαδρόμου.
Είμαστε σ' αυτό το κλιμακοστάσιο, δίπλα στο λόμπι.
Υπάρχει δεύτερο κλιμακοστάσιο πίσω.
Ναι, το είδα.
Παιδιά, είναι παγιδευμένο όλο το κτίριο.
Πρέπει να τον βρούμε αμέσως. Ο Ρίτσαρντ ίσως θέλει αντίποινα.
Εντάξει.
Πάω να δω το κλιμακοστάσιο μήπως κάνω τίποτα.
- Θα έρθω μαζί σου. - Όχι, όχι. Μείνε εδώ.
Δεν έχει νόημα να πάμε όλοι, εντάξει;
Τι θα κάνεις;
Θα βρω άλλο τρόπο.
Κάνε γρήγορα.
Ναι.
"Έγινε μια επιφανειακή έρευνα για τους φόνους,
αλλά αυτό τακτοποιήθηκε με $600 στον εισαγγελέα".
Γιατί το κάνει αυτό;
Ο Ρίτσαρντ;
Ναι.
Νομίζει ότι είναι καλός.
"Ζητώ μόνο δικαιοσύνη".
Ορίστε. Δικαιοσύνη.
Υπόγραψε.
Ώστε σου τα παραχωρώ όλα;
Ναι, γιατί δεν σου αξίζουν. Υπόγραψε τώρα.
Βοηθήστε με! Ο αδελφός μου είναι παράφρων!
Σκότωσε τη μητέρα μου και τώρα θα σκοτώσει εμένα και τον πατέρα μου!
- Σκάσε! - Βοήθεια!
"Είμαι ο Ραφαέλ Κλαούντιο Μπαουτίστα.
Έχω αποκτήσει 14 παιδιά με κορίτσια έως και 11 ετών που ζουν στη γη μου.
Επίσης, έχω βιάσει τη γη.
Αποτέφρωσα 60.000 στρέμματα του τελευταίου βιότοπου
του Πορφυρού Μακάο προ εξαετίας".
Υπόγραψε!
Φύγαμε.
Δώσ' μου τον πυροκροτητή.
Σε παρακαλώ, δώσ' τον μου.
Τσάρλι, πάμε.
Γαμώτο!
Τσάρλι! Τρέξε!
Μάργκο, την πόρτα!
- Μπαμπά! - Εγώ δεν θα πλησίαζα άλλο, μικρέ.
Ομολογώ ότι δεν χαίρομαι και πολύ που βλέπω εσένα και τη φαμίλια εδώ.
Και λυπάμαι που σου 'ριξα πισώπλατα,
αλλά μοιάζεις να μη χαμπαριάζεις από απειλές για βία.
Τέλος χρόνου, Άλι.
Ο θάνατός σου θα είναι αργός, αλλά θα τη χαρίσω στην οικογένειά σου.
Τσάρλι, στη μητέρα σου.
- Μπαμπά! - Τσάρλι.
Μην κάνεις σαν τον μπαμπάκα σου.
Τσάρλι.
Άντε γαμήσου, Μπιλ.
Τσάρλι, φεύγουμε τώρα.
Δεν είσαι ταχύτερος από σφαίρα.
Τσάρλι, πήγαινε με τη μητέρα σου!
Μπαμπά!
Όλα καλά.
Κάν' το για μας.
Έλα, αγάπη μου.
Μη μας λέτε να ηρεμήσουμε!
Αφήστε μας να περάσουμε! Είναι ο πατέρας μου εκεί πάνω!
Έχουμε ξανακάνει αυτήν τη διαδικασία.
Το έδαφος και το ταξίδι ως εκεί θα είναι μακρύ και δύσκολο.
Σας παρακαλώ, μην πάρετε τίποτα βαρύ κι αχρείαστο.
- Πώς πάει; - Εντάξει.
ΠΑΓΟΜΗΧΑΝΗ
Το θυμάμαι αυτό.
Πάμε.
ΑΚΤΗ ΤΟΥ ΚΟΥΝΟΥΠΙΟΥ
Πάρτε μερικά πράγματα και πηγαίνετέ τα εκεί.
Τσάρλι.
Πώς είστε; Καλώς ήρθατε. Πώς ήταν το ταξίδι;
Υποτιτλισμός: Εύα Τανταλίδου