Soalan untuk hari ini:
Bagaimana awak hasilkan ais daripada api?
Saya tak tahu, ayah, saya putus asa.
Awak putus asa?
Tunggu sebentar.
Hebat.
Ais daripada api.
Air, api, pengadang vakum yang cukup baik.
Itu saja, tiada pembaziran.
Apa pendapat awak?
- Hebat. - Ya.
Ia untuk apa?
Ramai orang di dunia tiada bekalan elektrik.
Negara lebih mundur daripada negara kita, mereka boleh simpan makanan lebih lama.
Organisasi bantuan boleh menyimpan ubat, vaksin.
Ia agak kecil.
Tak.
Ayah boleh buat lebih besar.
Sangat besar.
Sebesar yang awak mahu.
Kita akan jadi kaya?
Ayah tak tahu jika kita akan jadi kaya, tetapi awak tunggu beberapa hari,
awak tunggu pejabat paten luluskan permohonan.
Kita lihat nanti.
Ayuh.
BERDASARKAN BUKU YANG DITULIS OLEH PAUL THEROUX
Hujan turun dan saya tiada payung.
Baiklah...
Saya mahu jadikannya rumit.
"Jika saya tahu hujan akan turun,
saya akan bawa payung."
- Tak. - Cakaplah.
...trabalenguas.
- Tahu Trabalenguas dalam bahasa Inggeris? - Trabalenguas? Tak.
Pematah lidah.
- Saya akan beritahu awak satu. - Okey.
- Tres tristes tigres... - Tak. Tres...
Apa maksud bahagian pertama?
Tres tristes...
- Tristes. "Sedih." - Tristes. "Sedih"?
- Tiga harimau bersedih. - Ya.
- Saya dah berbahasa Sepanyol. - Saya tak faham apa awak kata.
Ya, awak faham. Cakap saja!
Satu, lima, sembilan.
Ini dia.
Jadi, lapan jam dengan 11 dolar untuk satu jam, jumlahnya...
Semuanya 88 dolar,
tetapi tolak 50 dolar yang kami beri minggu lepas.
Baik.
Jika awak boleh datang pada hari Jumaat,
kami ada masalah paip di bilik persalinan.
Masalah apa?
Sentiasa tersumbat.
Saya akan bawa alat-alat saya.
INI NOTIS TERAKHIR ANDA. SILA AMBIL TINDAKAN SEGERA.
SILA LIHAT NOTIS BERIKUT BERKENAAN PAJAKAN HARTA TANAH.
NOTIS PENUTUPAN
Awak juga.
Ya.
Saya tahu.
Bila saya boleh jumpa awak lagi?
Pemanasan global buatan manusia ialah satu penipuan.
Ia bukan satu ancaman. Tiada bahaya.
Semua yang saintis ini kata ialah satu penipuan.
Awak tahu, bukan?
Tunggu.
Alamak! Saya harus pergi. Selamat tinggal.
Jika penipuan awak cukup besar, orang akan percayakan awak.
Ramai orang di seluruh dunia...
Saya dah kaji perbezaan antara serangga dan manusia.
Banyak perbezaan.
Ya, tetapi itu yang menarik, bukan?
Ayah pernah lihat anak labah-labah makan ibunya?
Tak. Awak pernah lihat?
Ya. Kita takut pada labah-labah kerana ia berbeza.
Labah-labah sangat berbeza.
Ia makan ibunya.
Jika labah-labah boleh bercakap, kita takkan faham.
Hei. Bagaimana dengan kerja ayah?
Okey. Apa yang awak baca?
PANDUAN PEMBELAJARAN SAT
Awak dah tahu awak mahu mohon kolej mana?
Saya tak tahu. Saya dan Josh sedang bincangkannya.
- Awak serius? - Ya. Kenapa?
Di mana Josh sekarang ini?
Ayah tak nampak dia di sini.
Ayah rasa kenapa?
Itu rancangan awak? Ikut Josh ke kolej?
Ayah, kata-kata ayah takkan ubah keputusan saya.
Hebat.
Kenapa?
Kerana ayah dan mak ialah pasangan sejak remaja.
Ia sama saja. Mak kaya, ayah miskin.
- Ya... - Jangan kata ayah ada hubungan emosi.
- Ya, kami ada. - Sekali lagi?
Margot!
- Apa? - Apa yang kita ada?
Entahlah. Apa yang kita ada?
Tolonglah, awak tahu apa yang kita ada.
Awak mahu saya kata kita ada hubungan emosi?
Ya!
Kami ada hubungan emosi.
Terima kasih.
Sama-sama.
Kopi?
Apa yang awak fikirkan?
Entahlah. Mungkin datang ke sana.
- Meluangkan masa bersama. - Awak mahu datang?
Charlie, bangun.
Ayah awak ada di rumah?
Dia mahu keluar.
Sampai bila?
Tolonglah. Awak tak perlu takut pada dia.
Dia agak bahaya.
Saya boleh jumpa awak di kelas
jika awak ke sekolah seperti orang lain.
Hanya disebabkan kehidupan saya tak normal tak bermakna saya tak normal.
Tunggu.
- Mana dia? - Mana apa?
Dina?
Dina, dia dah pergi?
Tak, dia masih ada di sini, Josh. Apa khabar?
- Hei, En F... - Ayah. Saya dah 15 tahun.
Ya? Umur awak bukan masalahnya.
Jadi apa masalahnya?
Tak boleh guna telefon. Itu masalahnya.
Orang lain ada telefon.
Orang normal dalam dunia sebenar ada telefon.
Tak boleh guna telefon.
Ini sangat mengarut!
Ayah!
- Ini sangat menjijikkan. - Ya.
Agak menjijikkan.
Kamu memasak dengan minyak ini?
Berapa lama awak dah bekerja di sini?
- Seminggu. - Okey.
Itu minyak yang kamu guna untuk menggoreng ayam, betul?
Betul.
Itu cecair yang likat. Ia menjijikkan, jadi ia dibuang.
Tetapi ada tenaga di dalamnya.
Saya bawanya pulang, keluarkan semua daging yang ada,
panaskan sedikit, tambah sedikit natrium metoksida.
Ia menjadi biodiesel.
Trak saya menggunakannya. Van isteri saya juga.
Kadangkala saya guna untuk penghawa dingin.
Ia menjimatkan.
Saya akan beri separuh kepada awak dan separuh kepada bos awak, En. Sarkissian.
Ini kosyer?
- Minyak itu? - Ia sah di sisi undang-undang?
Ia minyak masak yang dah digunakan.
Ya, sah di sisi undang-undang.
Hei, awak okey?
Ya, saya boleh uruskan.
- 1-4-1 ke penghantar. - Silakan, 1-4-1.
POLIS STOCKTON
Hai, puan.
- Kenapa dia tak bersekolah? - Dia belajar di rumah.
Sekarang 10:15 pagi hari Selasa. Dia patut berada di sekolah.
Saya ada di sekolah. Ini kelas saya.
Okey, bagaimana pula?
Kelas gim.
Masuk ke dalam trak.
Ya, masuk ke dalam trak.
Awak ada kelayakan yang baik untuk ajar anak awak di rumah?
- Ya. - Okey, boleh beritahu saya?
Baik.
Keadaan di California ini,
dari segi undang-undang, saya perlu kebolehan untuk ajar anak saya.
Saya faham ia sukar untuk ditentukan
tetapi saya dan ibu dia agak berkebolehan.
Jika awak mahu tanya dia tentang sajak romantik...
kejatuhan empayar Roman...
itu lebih kepada skop ibu dia, jadi saya tak tahu tentangnya.
Saya lebih kepada sesuatu yang praktikal.
NOTIS PENUTUPAN
Tetapi hasilnya ialah dia mungkin boleh betulkan enjin awak
sambil membaca sajak Keats.
Kita ada 10-15 di Union Ave.
Semua unit berhampiran sila respons.
Semoga hari awak indah, tuan.
Diterima, 5-2-4.
Jaga diri.
Awak okey?
Ya.
Itu menakutkan awak?
Tak, saya tak takut pada polis.
Okey.
Bagus jika awak takut pada mereka.
Awak perlu anggap polis sebagai anjing liar.
Kebanyakan masanya mereka baik
tetapi lebih baik anggap mereka bahaya sehingga awak pasti mereka sebaliknya.
- Awak faham? - Ya.
PERPUSTAKAAN STOCKTON
TELEFON
Helo.
Hai, mak.
- Selamat hari jadi. - Oh Tuhanku. Margot.
Oh Tuhanku. Awak ada di mana?
- Maaf. Mak tak... - Saya tahu.
Mak apa khabar?
Saya harap ayah bawa mak ke Clyde's malam ini.
Tak.
Makan malam di Clyde's dah ditangguhkan.
Kenapa? Ayah selalu bawa mak ke Clyde's pada hari jadi mak.
Kecuali tahun ini.
Kaki ayah patah.
Oh Tuhanku. Ayah okey?
Dia okey. Dia cuba bersihkan talang.
Oh Tuhanku.
Ia tak begitu teruk. Kas akan ditanggalkan minggu depan.
Mak tak sabar. Dia menjengkelkan mak.
Dia berjalan dengan tempang seperti Boris Karloff.
Dia suka kerana dia ada peluang jadi tabah.
Jadi...
bagaimana dengan cucu-cucu mak?
Mereka tentu dah besar.
Ya.
Saya lihat mereka dan saya tak percaya.
Saya lihat wajah mereka dan saya nampak ayah.
Mak, saya tak tahan.
Saya harus pergi. Okey?
Selamat hari jadi.
Sampaikan salam saya kepada ayah.
Sayang, mak minta maaf. Mak...
Mak sayang awak.
Saya juga sayang mak.
Ada apa-apa yang kami boleh buat?
Duit? Peguam?
Potpai ayam?
Ia tentu sedap, bukan?
Potpai ayam.
Bila-bila saja awak mahu, datanglah ke sini.
Saya tahu.
Mak, saya harus pergi. Selamat hari jadi.
TANDA DAGANGAN DAN PATEN AMERIKA SYARIKAT
EN. ALLIE FOX
Okey.
Tak guna!
Awak rasa jika ayah begitu bijak, kenapa kita sangat miskin?
Saya benci hidup begini.
Saya tak boleh teruskan.
Saya dah bosan.
Wah! Ninja.
Saya tak faham.
Saya dah baca 50 kali. Saya tak faham.
Saya dah fikirkan.
Sudah sembilan tahun dan enam identiti.
Kita boleh hubungi ibu bapa saya.
Saya boleh hubungi tanpa beritahu nama menggunakan telefon pakai buang.
Saya boleh buat panggilan dari San Francisco atau Lubbock, Texas.
Biarlah mereka cuba mengesannya.
Allie, kita boleh minta ibu bapa saya pindahkan duit ke akaun atas talian.
- Awak tahu mereka akan buat untuk kita. - Tak boleh.
Awak dah beritahu?
Awak dah hubungi mereka?
Tentulah saya tak hubungi.
Tetapi kita dalam masalah, Allie. Kita benar-benar dalam masalah.
Kita akan kehilangan rumah. Bagaimana? Ke mana kita akan pergi?
- Apa kita akan buat selepas ini? - Kita mulakan semula.
Kita berpindah dan bermula semula.
Mula berpindah.
Dengan segera.
Kita ada anak.
Kita akan okey. Kita pernah buat sebelum ini.
Lihatlah ini. Sesuatu yang saya usahakan.
Sebuah bot?
Ya.
Kenapa tak boleh?
Saya fikir tentang barj.
Kelebihan, banyak ruang. Kekurangan, kita terikat di satu tempat. Tetapi...
Saya fikir tentang kapal pukat tunda.
Kenapa pilih kapal pukat tunda?
Ruang atas agak baik, badan kapal lebar,
ruang dalamannya agak luas.
Ia kukuh. Ia sukar untuk dimusnahkan.
Tiada apa-apa yang lebih bebas daripada bot.
Kita sukar untuk dikesan.
Semoga berjaya mengesan kita.
Awak ingin tahu kebenarannya?
Saya sebenarnya agak teruja.
Ya.
Kita perlukan duit.
Ya.
Saya tak perlukannya.
Tentulah awak perlukannya.
Bayangkan awak gunakan sebuah alat ini...
dua alat ini tetapi lebih besar untuk menyejukkan stok.
Kos yang dapat dijimatkan saja...
Saya boleh jual ini kepada awak dengan 100,000 dolar, hak eksklusif.
- Awak dapat semula dalam lima tahun. - Allie.
Tolonglah.
Atau 20,000 dolar. Awak boleh sewanya dengan 20,000 dolar. Tak eksklusif.
Allie, dengar sini.
Anak awak melihat kita dari dalam trak.
Saya tak mahu malukan awak di depan dia tetapi...
Apa saya patut buat? Saya tak boleh gunakannya.
Tolonglah.
Hei.
Ia bukan genius jika orang tak menolaknya pada kali pertama.
Dia memang teruk.
Ya.
Dia memang teruk.
Saya pernah lihat kereta itu sebelum ini.
Bertahan.
Kenapa ayah buat begitu?
Rancangan dah berubah.
Ayah, kita mahu ke mana?
Tempat pembuangan sampah.
Ayuh.
Awak tahu apa yang rakyat Amerika buang?
Apa?
Emas.
Komputer, papan litar,
pin pelompat dan port untuk kad SIM.
Ada emas dalam semua itu.
Maksud ayah emas secara metafora. Bukan emas sebenar, betul?
Tak.
Emas sebenar.
Emas. Lihat.
Betulkah?
- Kita boleh ambilnya? - Ya. Kita boleh keluarkannya.
"Pergi ke barat, pemuda." Itu yang mereka kata dulu.
"Ada emas di bukit itu."
Di mana kita akan ambil emas kita?
Tempat pembuangan sampah.
Tunggu di sini.
Ayah mahu ke mana?
Ke atas.
Ayah tak boleh buat begitu.
Tak mengapa. Ayah akan kembali.
Tak guna!
Hei, tunduk.
- Kenapa? - Tunduk.
Apa kita buat di sini?
Cakaplah.
Okey.
Saya nampak surat dalam trak.
Saya tahu mereka mahu ambil rumah.
Apa?
Mereka dari bank.
Mereka bukan dari bank.
Ayuh. Marilah. Jalan.
Ayah, mereka mengikut kita.
Ayah nampak.
Ambil pengimbas di belakang.
Pengimbas?
Kita ada 10-76 ke 36 Jalan Yates, rumah Fox.
Semua unit respons.
Kita akan pulang. Awak naik ke atas.
Awak kemas barang awak, okey? Jangan tanya soalan.
Seperti latihan kita.
POLIS STOCKTON
Charlie! Mari sini.
Perlahan-lahan.
Biar ayah bercakap dengan mak sebentar. Okey?
Pergi masuk dan buat apa yang kita bincangkan tadi.
Pergi.
Ya...
mereka dah menemui kita.
Ini benar-benar berlaku. Kita harus pergi.
Kita perlu pergi.
Ini bukan Ohio. Itu mereka.
Saya tak tahu bagaimana mereka dapat cari kita.
Mungkin polis di restoran ayam itu.
Entahlah, tetapi mereka dah jumpa kita.
Saya hubungi mak dan ayah.
Bagaimana keadaan mereka?
Allie, saya minta maaf.
Saya dah berhati-hati. Saya...
Hei, tak mengapa. Lambat-laun mereka akan jumpa kita, betul?
Ya.
Awak perlu keluar dalam masa 10 minit. 15 minit paling lambat.
Polis akan datang dari Stockton.
Awak belok kanan di hujung jalan masuk. Pergi ke barat.
Bagaimana dengan awak?
Bawa anak-anak dan lari. Saya akan mengumpan mereka.
Pergi dari mana?
Amerika.
- Mak bergurau. - Mak tak bergurau dengan sesiapa.
- Kenapa? - Charlie.
Dina, kita dah bincangkannya. Kita tahu ia akan berlaku.
Ya, tetapi kenapa? Kenapa sekarang?
Tolonglah, Dina. Awak perlu percayakan kami.
Charlie, awak dah berkemas?
Untuk apa? Terus merosakkan hidup saya?
Anggap seluruh hidup saya tak penting? Seperti saya haiwan peliharaan?
- Saya bukan seekor anjing, mak. - Tak guna.
Saya bukan seekor anjing.
Saya tak mahu ke mana-mana. Saya akan tinggal di sini.
- Ini rumah saya. - Awak baru 15 tahun.
Awak tak boleh melawan.
- Kerana itu undang-undangnya? - Kerana kami ibu bapa awak!
Kerana undang-undang tak penting pada mak, bukan?
Mak minta maaf. Mak sayang awak.
Bawa satu beg. Sedia dalam sepuluh minit. Sepuluh minit!
Apa yang ayah buat?
Apa yang ayah buat kali ini?
Sepuluh minit.
Charlie, bagaimana keadaan awak di atas?
- Saya okey. - Awak ada lima minit.
Awak dengar, Dina? Kita akan pergi dalam masa empat minit.
Mak akan ambil van.
Empat minit.
Saya dah siap.
Dina? Bagaimana dengan awak?
Dina?
PERGILAH TANPA SAYA. SAYA TAK MAHU IKUT.
Tak guna.
Mana Dina?
- Mak, mana Dina? - Sebentar.
Lari.
Ayuh. Cepat.
Pakai tali pinggang keledar, okey?
Sedia?
Aduhai!
Rasanya saya tahu masalahnya.
Masalahnya ialah awak tak tahu memandu.
Mak.
Masuk ke dalam kereta, Charlie.
Dia larikan diri.
Tak guna.
Okey. Saya mahu awak tunggu di sini.
- Saya akan pulang pada pukul dua pagi. - Jika tidak?
Bawa Charlie pergi.
Terus larikan diri.
Awak rasa dia berkongsi rancangan dia dengan budak ini?
Hei, sayang!
Saya nampak awak dan punggung awak.
- Jangan lari. - Jangan lari terlalu laju.
Marilah, sayang.
Oh Tuhanku.
Helo?
- Helo, siapa ini? - Nenek?
Dina?
Saya perlu bantuan nenek.
Dina?
Itu awak?
Dina?
BAS - KERETA API
Awak gunakan tangan, berasmara dan...
- Awak yang suruh. - Saya suruh awak...
Saya suruh awak ambil dadah. Saya tak suruh awak berasmara dengan dia!
- Saya tak berasmara dengan dia! - Berambuslah.
Hei, Chris, apa ini?
Hei.
Rindukan ayah?
Hei, mari sini.
Kenapa ayah buat begini kepada kami?
Kerana kita ada masalah.
Tiada sesiapa mahu beritahu masalah itu.
Ia masalah...
yang awak fikir, "Okey, pada kali pertama, ia agak teruk.
Mungkin jika saya duduk dan fikirkannya,
saya mungkin boleh selesaikannya?"
Masalah kita bukan begitu.
Hei.
Ini akan jadi satu pengembaraan.
Kita akan beli sebuah bot.
Saya tak mahu pengembaraan.
Awak mahukannya. Lihatlah apa awak buat. Di mana awak berada.
Ya. Ia teruk.
Saya takut.
Tentulah.
Jika awak tak rasa begitu, ia bukan pengembaraan.
Betul?
Sebelas malam, bertolak ke San Francisco,
bertukar di Emeryville, California, di pintu... satu, kosong.
Ayuh. Jalan. Dengar cakap ayah.
Mak awak menunggu di luar Motel Glen Capri di Jalan North Plymouth.
- Awak jumpa dia di sana. - Saya tak boleh buat begitu.
Ya, awak boleh buat. Dia takkan pergi tanpa awak.
Jika dia tak pergi, Charlie juga tak pergi.
- Ayah? - Pandang ayah,
jika Charlie tak pergi, mereka akan datang mencari kita
dan mereka akan pisahkan kita. Itu satu masalah.
Ayah letak kereta di luar. Ambil trak ayah, okey? Pergi.
Pergi.
Bagasi yang tak dituntut akan disimpan di tempat barang hilang.
En. Fox.
Hei.
Awak boleh ikut kami?
Saya ditahan?
Tak jika awak ikut kami.
Jika saya tak ditahan, kenapa saya perlu ikut awak?
Melainkan...
kamu mengajak saya ke parti?
- Okey, Allie... - Sekarang "Allie" pula?
- Bagaimana dengan "En. Fox?" - Letak
tangan awak di belakang kepala untuk saya.
- Kenapa? - Kerana saya arahkan, tuan.
- Baik. Kenapa? - Tolong buat saja.
Tak guna.
- Kita mahu ke mana? Ada apa? - Tuan...
Kenapa saya ditahan?
- Bertenang, tuan. - Saya boleh pergi?
Tak boleh. Letak tangan awak di belakang kepala.
Kenapa saya perlu buat begitu?
Kerana saya arahkan, tuan.
Awak tak boleh periksa saya. Tak berhak...
Pandang bawah!
Saya tak mahu melutut!
- Lepaskan saya! - Perenjat!
Ayuh.
Habislah ayah.
Buku lali saya terseliuh.
Tiga malam yang lalu...
Jadi kami laporkannya.
Ayah!
Masuk.
Bertahan.
Terjemahan sari kata oleh Nazri Yusof