Η ερώτηση της ημέρας:
Πώς κάνεις πάγο από τη φωτιά;
Δεν ξέρω, μπαμπά. Να το πάρει το ποτάμι.
Να το πάρει;
Ένα δευτερόλεπτο.
Τι λες τώρα.
Πάγος από τη φωτιά.
Νερό, φωτιά, επαρκές κενό αέρος.
Αυτό είναι, χωρίς απώλειες.
Πώς σου φαίνεται;
Απίστευτο.
Σε τι χρησιμεύει;
Πολλοί άνθρωποι στον κόσμο δεν έχουν πρόσβαση σε ηλεκτρικό.
Φτωχότερες χώρες απ' τη δική μας θα μπορούσαν να συντηρήσουν τρόφιμα.
Οργανώσεις ανθρωπιστικής βοήθειας θα συντηρούσαν φάρμακα, εμβόλια.
Πολύ μικρός είναι.
Α, όχι.
Μπορώ και μεγαλύτερο.
Πολύ μεγαλύτερο.
Όσο μεγάλο θέλεις.
Θα γίνουμε πλούσιοι;
Κοίτα... δεν ξέρω για πλούσιοι, αλλά κάνε υπομονή λίγες μέρες,
να πάρει έγκριση από το γραφείο ευρεσιτεχνίας.
Θα δούμε.
Πάμε!
Η ακτή του κουνουπιού
ΒΑΣΙΣΜΕΝΟ ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΠΟΛ ΘΕΡΟΥ
"Βρέχει και δεν έχω ομπρέλα".
Ωραία...
Θέλω να το περιπλέξω.
"Αν ήξερα ότι θα έβρεχε, θα είχα σκεφτεί να έχω φέρει ομπρέλα".
-Ρε φίλε! -Πες το!
...τραμπαλένγκουας.
-Ξέρεις τι σημαίνει αυτό; -Όχι.
Είναι ο γλωσσοδέτης, που λέμε.
-Θα σου πω έναν. -Σι. Εντάξει.
-Τρες τρίστες τίγκρες... -Ωχ, όχι! Τρες...
Πώς το 'πες στην αρχή;
Τρες τρίστες...
Τρίστε. "Λυπημένος".
-"Τρεις λυπημένες τίγρεις". -Ναι.
-Ήδη μιλάω ισπανικά. -Δεν καταλαβαίνω γρι!
Μια χαρά καταλαβαίνεις! Μόλις το 'πα!
Ένα, πέντε, εννιά.
Εντάξει.
Λοιπόν, έχουμε οκτώ ώρες προς 11 δολάρια την ώρα, άρα...
Μας κάνουν 88 δολάρια,
αλλά... αφαιρώ τα 50 της προκαταβολής που σου δώσαμε την περασμένη βδομάδα.
Εντάξει.
Αν μπορείς να έρθεις την Παρασκευή,
είχαμε κάτι προβλήματα με τα υδραυλικά στα αποδυτήρια.
-Τι είδους πρόβλημα; -Επίμονο φράξιμο.
Θα φέρω τα εργαλεία μου.
ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΜΙΣΘΩΤΗΡΙΟ ΣΑΣ.
ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΤΑΣΧΕΣΗΣ
Κι εσύ.
Ψιλό.
Το ξέρω.
Πότε θα σε ξαναδώ;
Η τεχνητή υπερθέρμανση είναι ψέμα. Απάτη.
Δεν είναι απειλή. Δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος.
Όσα λένε αυτοί οι σκιτζήδες είναι απάτη.
Ξέρεις, έτσι;
Περίμενε.
Γαμώτο. Σε κλείνω. Γεια.
Μα ένα αρκετά μεγάλο ψέμα το πιστεύουν.
Εκατομμύρια άτομα...
Μελετώ τις διαφορές μεταξύ εντόμων και ανθρώπων.
Άπειρες διαφορές.
Ναι, αλλά αυτό το κάνει ενδιαφέρον, έτσι;
Έχεις δει αραχνάκια να τρώνε τη μαμά αράχνη;
Όχι, εσύ;
Ναι. Τις φοβόμαστε επειδή είναι τόσο διαφορετικές.
Διαφέρει όλος τους ο κόσμος. Τρώνε τη μαμά τους.
Ακόμη κι αν μια αράχνη μιλούσε, δεν θα την καταλαβαίναμε.
Γεια. Πώς πήγε η δουλειά;
Καλά. Τι διαβάζεις;
ΟΔΗΓΟΣ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΩΝ ΓΙΑ ΚΟΛΕΓΙΑ
-Αποφάσισες πού θα κάνεις αιτήσεις; -Δεν ξέρω. Το συζητάμε ακόμη με τον Τζος.
-Σοβαρά τώρα; -Ναι. Γιατί όχι;
Πού χάθηκε ο Τζος;
Δεν τον έχω δει να τριγυρνά εδώ.
Γιατί, λες;
Ακόμη αυτό σχεδιάζεις; Να πας όπου πάει ο Τζος;
Μπαμπά, ό,τι κι αν πεις δεν μετράει.
Άψογα.
-Και γιατί, παρακαλώ; -Γιατί εσύ κι η μαμά τα 'χατε από μικροί.
Και δεν είχε καμία διαφορά. Ήταν πλούσια, ήσουν φτωχός.
-Ναι... -Και μην πεις ότι είχατε δέσιμο.
-Μα είχαμε. -Έλεος. Πάλι;
Μάργκο!
-Τι; -Τι είχαμε;
Δεν ξέρω. Τι είχαμε;
Έλα τώρα, ξέρεις τι είχαμε!
Θες να πω ότι είχαμε δέσιμο;
Ναι!
Είχαμε δέσιμο!
Σ' ευχαριστώ!
Παρακαλώ!
Καφέ;
Τι σκέφτεσαι;
Δεν ξέρω. Να έρθω από κει.
-Ν' αράξουμε. -Θες; Να 'ρθεις από δω;
Τσάρλι, όρθιος!
-Είναι σπίτι ο μπαμπάς σου; - Φεύγει.
Μέχρι πότε, όμως;
Ξεκόλλα. Δεν δαγκώνει.
Βασικά, ψιλοδαγκώνει ο τύπος.
Θα μπορούσα να σε δω στο μάθημα,
αν πήγαινες σχολείο σαν νορμάλ άνθρωπος.
Επειδή δεν ζω σαν νορμάλ άνθρωπος, δεν σημαίνει πως δεν είμαι νορμάλ.
Περίμενε.
-Πού είναι; -Ποιο;
Ντίνα;
Ντίνα, έφυγε;
Όχι, εδώ είναι ακόμη, Τζος. Τι κάνεις;
-Γεια, κύριε Φ... -Έλεος. Είμαι 15, μπαμπά!
Σοβαρά; Δεν έχει σημασία η ηλικία σου.
Τότε, τι; Τι έχει σημασία;
Κομμένο το τηλέφωνο. Αυτό έχει σημασία.
Ο κόσμος έχει τηλέφωνα, ξέρεις!
Οι κανονικοί άνθρωποι στον κανονικό κόσμο έχουν τηλέφωνα.
Κομμένα τα τηλέφωνα.
Είσαι δικτάτορας, γαμώτο!
Μπαμπά!
-Είναι τελείως αηδιαστικό. -Ναι.
Μεγάλη αηδία.
Το χρησιμοποιείτε για μαγείρεμα;
Πόσο καιρό δουλεύεις εδώ;
Καμιά βδομάδα.
Μ' αυτό το λάδι δεν τηγανίζετε κοτόπουλο;
Ακριβώς.
Κι είναι γλίτσα. Αηδία. Οπότε, το πετάνε.
Περιέχει ενέργεια, όμως.
Το παίρνω σπίτι, λοιπόν, βγάζω τα κομματάκια υποτιθέμενου κρέατος,
το ζεσταίνω λιγάκι, προσθέτω λίγο μεθοξείδιο νατρίου.
Πουφ, γίνεται βιοντίζελ.
Το βάζω στο αγροτικό μου. Στο βανάκι της συζύγου. Στα κλιματιστικά ενίοτε.
Οικονομία, φίλε μου. Οικονομία.
Θα δώσω τα μισά σ' εσένα και τα μισά για το αφεντικό σου, τον κύριο Σαρκισιάν.
Επιτρέπεται αυτό;
-Το λάδι; -Ρε φίλε, είναι νόμιμο;
Χρησιμοποιημένο μαγειρικό λάδι είναι.
Ναι, νόμιμο είναι.
-Είσαι καλά; -Ναι, το 'χω.
-1-4-1 προς κέντρο. -Σε ακούω, 1-4-1.
ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΣΤΟΚΤΟΝ
Γεια σας, αστυφύλακα.
-Γιατί δεν είναι στο σχολείο ο μικρός; -Κάνει κατ' οίκον.
Είναι 10:15 και Τρίτη. Θα έπρεπε να είναι στο σχολείο.
Μα είμαι στο σχολείο. Αυτό είναι το μάθημά μου.
Τι εννοείς;
Γυμναστική.
Μπες μέσα, αγόρι μου.
Ναι, μπες μέσα.
Έχετε τα απαραίτητα προσόντα για να του κάνετε κατ' οίκον μάθημα;
-Ναι, τα έχω. -Μπορείτε να μου πείτε γι' αυτό;
Φυσικά.
Με τα δεδομένα της Καλιφόρνια,
αυτό που απαιτείται νομικά για κατ' οίκον διδασκαλία είναι μόνο... η ικανότητα.
Καταλαβαίνω πως είναι κάτι που δύσκολα ποσοτικοποιείται,
αλλά θα έλεγα αρκετά ικανούς εμένα και τη μαμά του.
Αν θέλετε να τον ρωτήσετε για ρομαντικούς ποιητές ή κάτι τέτοιο...
Για την πτώση των Ρωμαίων...
αυτά είναι στο πεδίο της μαμάς του, δεν ξέρω να σας πω εγώ.
Εγώ είμαι πιο πρακτικός τύπος.
ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΤΑΣΧΕΣΗΣ
Θα μπορούσε, όμως, να σας φτιάξει τη μηχανή
και ταυτόχρονα να απαγγέλλει Κιτς.
Έχουμε ένα 10-15 στη Γιούνιον. Να μεταβούν τοπικές μονάδες.
Καλή σας ημέρα, κύριε.
Ελήφθη, 5-2-4.
Να είστε καλά.
Είσαι καλά;
Ναι.
Σε τρόμαξε λίγο αυτό;
Όχι, δεν τους φοβάμαι τους αστυνομικούς.
Α, εντάξει.
Καλό είναι να τους φοβάσαι και λίγο.
Πρέπει να τους σκέφτεσαι σαν έναν άγνωστο σκύλο.
Συνήθως θα 'ναι καλός,
μα καλό είναι να υποθέτεις ότι δαγκώνει, μέχρι να βεβαιωθείς για το αντίθετο.
-Βγάζει νόημα αυτό; -Ναι.
ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΣΤΟΚΤΟΝ
Παρακαλώ;
Γεια σου, μαμά!
-Να τα εκατοστίσεις! -Θεέ μου. Μάργκο.
Θεέ μου. Πού είσαι;
-Χίλια συγγνώμη. Εγώ δεν... -Το ξέρω.
Λοιπόν, πώς είστε;
Ελπίζω ο μπαμπάς να σε πάει στο Κλάιντς.
Όχι.
Το δείπνο στο Κλάιντς έχει αναβληθεί.
Πώς κι έτσι; Πάντα εκεί σε πάει στα γενέθλιά σου.
Εκτός από φέτος.
Γιατί ο γερο-ανόητος έσπασε το πόδι του.
Χριστέ μου! Είναι καλά;
Θα ζήσει. Καθάριζε την υδρορροή. Προσπαθούσε, τέλος πάντων.
Θεέ μου.
Δεν είναι τόσο άσχημα όσο ακούγεται. Την άλλη βδομάδα βγάζει τον γύψο.
Δεν βλέπω την ώρα. Μ' έχει αλαλιάσει. Πάει κουτσαίνοντας, σαν τον Μπόρις Καρλόφ.
Δώσ' του ευκαιρία να είναι στωικός και πάρ' του την ψυχή.
Λοιπόν...
τι κάνουν τα εγγόνια μου;
Πόσο θα 'χουν ψηλώσει.
Πράγματι.
Τα κοιτάω και δεν το πιστεύω.
Κοιτάζω τα πρόσωπά τους και... βλέπω τον μπαμπά μου.
Μαμά, δεν μπορώ.
Άκου, πρέπει να σ' αφήσω, εντάξει; Να τα εκατοστίσεις.
-Την αγάπη μου στον μπαμπά! -Αγάπη μου, λυπάμαι πολύ. Σε...
Σ' αγαπώ.
Κι εγώ σ' αγαπώ.
Μπορούμε να κάνουμε κάτι;
Χρήματα; Δικηγόρους;
Μια κοτόπιτα;
Τι ωραία που θα ήταν...
Μια κοτόπιτα.
Όποτε τη θελήσεις, χτύπα μου την πόρτα.
Το ξέρω.
Μαμά, πρέπει να κλείσω. Να τα εκατοστίσεις.
36 ΦΟΞ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΥΡΕΣΙΤΕΧΝΙΑΣ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΩΝ ΣΗΜΑΤΩΝ
ΚΥΡΙΟΣ ΑΛΙ ΦΟΞ
Εντάξει.
Που να πάρει ο διάολος!
Γαμώτο! Γαμώτο!
Γαμώτο!
Αν ο μπαμπάς είναι τόσο έξυπνος, πώς είμαστε τόσο φτωχοί, έχεις αναρωτηθεί;
Τη μισώ αυτήν τη ζωή.
Δεν αντέχω.
Βαρέθηκα.
Νίντζα.
Απλώς δεν καταλαβαίνω.
Το διάβασα σχεδόν 50 φορές. Δεν καταλαβαίνω.
Άκου, το σκέφτηκα.
Πάνε εννιά χρόνια κι έξι ταυτότητες.
Μπορούμε να πάρουμε τους γονείς μου.
Μπορώ να πάρω ανώνυμα από προπληρωμένο κινητό.
Να τηλεφωνήσω απ' το Σαν Φρανσίσκο ίσως ή απ' το Λάμποκ του Τέξας.
Ας κάνουν όση τριγωνοποίηση θέλουν στους πύργους.
Άλι, θα τους ζητήσουμε να μας μεταφέρουν λεφτά διαδικτυακά.
-Θα το έκαναν, το ξέρεις. -Δεν γίνεται.
Το έκανες;
Τους τηλεφώνησες;
Όχι βέβαια.
Είμαστε άσχημα, όμως, Άλι. Πολύ άσχημα.
Θα χάσουμε το σπίτι και δεν ξέρω τι θα κάνουμε, πού θα πάμε.
-Τι θα κάνουμε; -Νέα αρχή.
Θα μετακομίσουμε και θα κάνουμε νέα αρχή.
Θα δραστηριοποιηθούμε. Θα φύγουμε.
Έχουμε παιδιά.
Μια χαρά θα 'μαστε. Το έχουμε ξανακάνει.
Ρίξε μια ματιά εδώ. Κάτι που δουλεύω.
Μια βάρκα;
Φυσικά.
Γιατί όχι;
Κοίτα, σκεφτόμουν μια μαούνα.
Το θετικό, πολύς χώρος. Το αρνητικό, σε ψιλοδεσμεύει. Αλλά...
Σκεφτόμουν μια τράτα.
Γιατί τράτα;
Έχει αξιοπρεπές ύψος, πλάτος σ' όλο το κύτος
κι ο χώρος μοιάζει αρκετά μεγάλος.
Κι είναι ανθεκτική. Αντέχει στα πλήγματα.
Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ελευθερία.
Κι άντε να μας βρουν, βασικά.
Άντε να τους δω.
Να σου πω την αλήθεια;
Βασικά, είμαι ενθουσιασμένη.
Ναι.
Θα χρειαστούμε μετρητά στο χέρι.
Ναι...
Δεν μου χρησιμεύει σε κάτι, βασικά.
Κι όμως.
Φαντάσου να χρησιμοποιείς μια τέτοια...
Δύο τέτοιες, αλλά μεγάλες, για ψύξη του αποθέματος.
Μόνο η εξοικονόμηση κόστους...
Μπορώ να σ' την πουλήσω 100.000 δολάρια, αποκλειστικά.
-Θα τα βγάλεις σε πέντε χρόνια. -Άλι, Άλι, Άλι.
Έλα τώρα.
Ή 20 χιλιάρικα. Μπορείς να τη νοικιάσεις με 20 χιλιάρικα. Όχι αποκλειστικά.
Άλι, άκουσέ με.
Μας βλέπει το παιδί σου απ' το αμάξι.
Δεν θέλω να σε ρεζιλέψω μπροστά του, πραγματικά, αλλά...
Τι να κάνω; Δεν το χρειάζομαι αυτό!
Έλα τώρα.
Να σου πω.
Δεν είναι ιδιοφυές, αν δεν το απορρίψουν στην αρχή.
Μαλάκας είναι.
Είναι.
Είναι μαλάκας.
Το 'χω ξαναδεί αυτό το αμάξι.
Κρατήσου.
Γαμώτο μου! Τι ήταν αυτό;
Αλλαγή σχεδίου.
Μπαμπά; Πού πάμε;
Στη χωματερή.
Έλα!
-Θες να μάθεις τι πετάνε οι Αμερικανοί; -Τι;
Χρυσό.
Υπολογιστές, ολοκληρωμένα κυκλώματα,
καλώδια δοκιμών και επαφές καρτών SIM.
Όλα αυτά είναι χρυσός.
Δηλαδή, το εννοείς μεταφορικά. Όχι αληθινός χρυσός, έτσι;
Όχι.
Αληθινός χρυσός.
Χρυσός, χρυσένιος. Κοίτα.
Σοβαρά;
-Και μπορούμε να τον πάρουμε; -Ναι. Να τον εξάγουμε.
"Τράβα δυτικά, νεαρέ". Έτσι έλεγαν κάποτε. "Έχει χρυσό σ' εκείνους δα τους λόφους".
Τώρα πού πάμε να βρούμε χρυσό;
Στη ρημάδα τη χωματερή.
Περίμενε εδώ.
-Πού πας; -Εδώ πάνω.
Μπαμπά, δεν μπορείς!
Όλα καλά! Έρχομαι αμέσως.
Γαμώτο!
Σκύψε.
-Γιατί; -Σκύψε.
Τι κάνουμε εδώ;
Έλα.
Εντάξει.
Είδα την επιστολή στο αμάξι.
Ξέρω ότι θα μας πάρουν το σπίτι.
Τι;
Απ' την τράπεζα είναι.
Δεν είναι απ' την τράπεζα αυτοί.
Έλα. Πάμε. Περπατητά, όμως.
Μπαμπά, είναι πίσω.
Τους βλέπω.
-Πιάσε το σκάνερ από πίσω. -Το σκάνερ;
Έχουμε 10-76 για την οδό Γέιτς 36, οικία Φοξ.
Να μεταβούν όλες οι μονάδες, όβερ.
Θα πάμε σπίτι, θα τρέξεις επάνω, θα ετοιμάσεις έναν σάκο. Χωρίς ερωτήσεις.
Όπως προβάραμε.
Τσάρλι! Έλα δω.
Αργά.
Άσε με λίγο με τη μαμά, εντάξει; Πήγαινε μέσα και κάνε ό,τι είπαμε.
Έφυγες.
Λοιπόν, ναι...
Μας βρήκαν.
Συμβαίνει. Πρέπει να φύγουμε.
Επειγόντως.
Δεν είναι απ' το Οχάιο. Είναι εκείνοι.
Δεν ξέρω πώς μας βρήκαν.
Ίσως εκείνη η μπατσίνα στο κοτοπουλάδικο.
Δεν ξέρω, αλλά μας βρήκαν.
Πήρα τη μαμά και τον μπαμπά.
Πώς είναι;
Άλι, με συγχωρείς πολύ.
Πρόσεχα πολύ. Εγώ...
Δεν πειράζει. Κάποτε θα μας έβρισκαν, έτσι;
Ναι.
Πρέπει να 'χουμε φύγει σε 10 με 15 λεπτά το πολύ.
Θα έρθουν απ' το Στόκτον. Στρίψε δεξιά στο τέλος του δρόμου. Τράβα δυτικά.
Κι εσύ;
Απομάκρυνε τα παιδιά εσύ κι εγώ θα κάνω τον λαγό.
Και θα πάμε πού;
Στην Αμερική.
-Με δουλεύεις. -Κανέναν δεν δουλεύω.
-Γιατί; -Τσάρλι!
Ντίνα, ξέραμε πως ίσως συνέβαινε κάποτε.
Ναι, αλλά γιατί; Γιατί τώρα; Γιατί αυτήν τη στιγμή;
Σε παρακαλώ. Πρέπει να μας εμπιστευτείς. Τσάρλι, μαζεύεις;
Ότι θα συνεχίσετε να τα κάνετε μαντάρα;
Ότι δεν υπολογίζετε τη ζωή μου; Ότι μ' έχετε σαν κατοικίδιο;
-Δεν είμαι σκυλί, μαμά! -Γαμώτο!
Δεν είμαι σκυλί!
Δεν πάω πουθενά. Θα μείνω εδώ.
-Εδώ είναι το σπίτι μου. -Είσαι 15.
Δεν μπορείς ν' αρνηθείς.
-Λόγω νόμου; -Είμαστε οι γονείς σου!
Γιατί όχι πως λογαριάζετε τον νόμο, έτσι;
Συγγνώμη. Σ' αγαπώ.
Μάζεψε ένα σακίδιο. Να είσαι έτοιμη σε δέκα λεπτά. Σε δέκα!
Τι έκανε;
Σοβαρά, τι βλακεία έκανε πάλι;
Δέκα λεπτά.
Τσάρλι, πώς πας εκεί πάνω;
-Καλά! -Έχεις πέντε λεπτά.
Ακούς, Ντίνα; Σε πέντε λεπτά φύγαμε.
Φέρνω το βαν!
Τέσσερα λεπτά!
-Έτοιμος! -Ντίνα; Εσύ;
Ντίνα;
ΦΥΓΕΤΕ ΧΩΡΙΣ ΕΜΕΝΑ. ΔΕΝ ΘΑ ΕΡΘΩ.
Γαμώτο!
Πού είναι η Ντίνα;
-Μαμά, πού είναι η Ντίνα; -Μισό λεπτό.
Τρέξε.
Πάμε.
Φόρα τη ζώνη σου, εντάξει;
Έτοιμος;
Έλεος.
Κατάλαβα το πρόβλημα.
Ναι, ότι οδηγείς σαν να προσπαθείς να ρουφήξεις το πουλί σου.
Μαμά.
Μπες μέσα, Τσάρλι.
ΜΟΤΕΛ ΓΚΛΕΝ ΚΑΠΡΙ
Απλώς το έσκασε.
Γαμώτο.
Εντάξει. Θέλω να περιμένεις εδώ.
-Θα γυρίσω στις 2:00 π.μ. -Κι αν όχι;
Πάρε τον Τσάρλι! Συνεχίστε!
Λες να είπε στο αγόρι από δω πού θα πάει;
Μωρό μου! Σε βλέπω. Σε βλέπω με τα μαγουλάκια σου!
-Μην τρέχεις. -Μη βιάζεσαι. Έλα, γλύκα!
Έλεος.
Παρακαλώ;
-Ποιος είναι; -Γιαγιά;
Ντίνα;
Βοήθησέ με.
Ντίνα;
Εσύ είσαι;
Ντίνα;
ΛΕΩΦΟΡΕΙΑ - ΤΡΕΝΑ
Του τον έπαιξες, και σεξ, γαμώτο...
-Εσύ μου 'πες! -Σου είπα να...
Να πάρεις το πράμα είπα, όχι να πηδηχτείς!
-Δεν πηδήχτηκα! -Άντε γαμήσου!
Ρε Κρις, τι σκατά;
Γεια.
Σου έλειψα;
Έλα δω.
Γιατί μας το κάνεις αυτό;
Γιατί έχουμε πρόβλημα.
Μόνο που κανείς δεν λέει τι είδους πρόβλημα.
Ξέρεις εκείνα τα προβλήματα...
που σκέφτεσαι "Εντάξει, με την πρώτη ματιά δείχνει πολύ άσχημο.
Ίσως αν κάτσω και το σκεφτώ, μπορεί να βγάλω καμιά άκρη";
Δεν έχουμε τέτοιου είδους πρόβλημα.
Θα είναι μια περιπέτεια. Θα αγοράσουμε σκάφος.
Δεν θέλω περιπέτεια.
Και βέβαια θες. Δες τι έκανες, δες πού είσαι.
Ναι. Χάλι μαύρο είναι.
Φοβάμαι.
Εννοείται.
Κι αν δεν το ένιωθες έτσι, δεν θα ήταν περιπέτεια.
Καλά τα λέω;
Το λεωφορείο των 11:00 για Σαν Φρανσίσκο στην πύλη...
Έλα. Περπάτα. Άκουσέ με.
Η μαμά σου περιμένει έξω απ' το μοτέλ Γκλεν Κάπρι στη Νορθ Πλίμουθ Ρόουντ.
-Θα πας να τη βρεις. -Δεν μπορώ!
Μπορείς. Δεν φεύγει χωρίς εσένα.
Και μαζί της, δεν θα φύγει κι ο Τσάρλι.
-Μπαμπά; -Κοίτα με.
Αν δεν φύγει ο Τσάρλι, θα μας βρουν, θα μας χωρίσουν, κι αυτό είναι πρόβλημα.
Έχω παρκάρει απ' έξω. Πάρε το αμάξι μου, εντάξει; Φύγε.
Φύγε.
Αποσκευές χωρίς επίβλεψη, στα απολεσθέντα.
Κύριε Φοξ!
Γεια σας!
Θα μας ακολουθήσετε;
Συλλαμβάνομαι;
Όχι, αν έρθετε μαζί μας.
Αφού δεν συλλαμβάνομαι, γιατί να έρθω;
Εκτός...
Μήπως με καλείτε σε κάποιο πάρτι;
-Εντάξει, Άλι. -Έγινα και "Άλι" τώρα;
Τι έγινε το "κύριε Φοξ";
Παρακαλώ, πλέξτε τα δάχτυλά σας πίσω από το κεφάλι.
-Γιατί; -Επειδή σας το ζητώ, κύριε.
-Φυσικά. Γιατί; -Κάντε το, παρακαλώ.
Γαμώτο.
-Πού πάμε; Τι τρέχει; -Κύριε...
Γιατί συλλαμβάνομαι ή κρατούμαι;
-Ηρεμήστε. -Μπορώ να φύγω;
Όχι. Πλέξτε τα δάχτυλα πίσω απ' το κεφάλι.
-Γιατί να το κάνω; -Γιατί σας το ζητάω.
Δεν έχετε δικαίωμα να με ψάξετε.
-Πέσε στο έδαφος! -Όχι, δεν πέφτω!
-Άσε με! -Τέιζερ!
Τελείωνε.
Να πά' να γαμηθεί.
Μου 'χει στραμπουλίσει τον αστράγαλο.
Πριν από τρία βράδια...
Το αναφέρουμε, που λες.
Μπαμπά!
Μπες μέσα!
Κρατήσου!
Υποτιτλισμός: Εύα Τανταλίδου