Neredeyim ben?
Bizi nereye götürüyorsunuz?
Margot?
Dokunma bana!
Margot?
Orada mısın Margot?
Beni duyuyor musun Margot?
Bu saçmalık nedir?
Sen Calaca'sın, değil mi?
Ben Allie. Beni tanıyorsun.
Evet, öyle diyorsun.
Margot nerede?
Karım nerede?
PAUL THEROUX'NUN KİTABINDAN UYARLAMA
-Selam. -Neredeydin?
Buradaydım.
Tanrım. Beni çok korkuttun.
Yani iki saniye kafamı çevirdim ve…
Bunu yapamazsın Charlie.
Pardon ben… Sadece bu adamları izliyordum.
Sence bunlardan almalı mıyız?
Ne yapacağız?
Bilmiyorum, belki…
…serbest bırakırız ya da…
Onlar esaret altında büyümüş.
Nasıl serbest kalacaklarını bilmezler.
Avcılardan korunmayı bilmezler.
Ama yine de bir şans vermeliyiz.
Şu an kafan çok iyi.
Hadi. Gidelim.
-Fotoğraf? -Evet.
Hayır.
-Öyle yap. -Böyle mi?
Onlar Amerikalı mı?
Evet.
İşler biraz tuhaflaştı.
Uyuşturucu mesajı mı acaba?
Hayır, sanmıyorum.
Ya turuncu şapkalar? Senin için bir anlamı var mı?
Olmalı mı?
Bilmiyorum.
Olay şu ki,
Allie ve Margot'yu oradaki pazara kadar takip ettim.
20 kişi üzerlerine çullanmadan önce de işlerini bitirmek üzereydim.
Hepsi bu şapkaları takıyordu. Turuncu beyzbol şapkaları vardı.
Bu çok acayip bir şey değil mi?
Gizemli bir şey olduğu kesin.
Yine de onları kaybettin, Bill.
Çok kötü…
Çok. Kötü.
Sözleşme devam ediyor.
Onları bul.
Bugün.
Başüstüne.
Gidelim.
Hadi ama.
Bunu ne kadar çabuk halledersek o kadar hızlı eve gidip
America's Got Talent izleyebiliriz.
-O hâlâ var mı ya? -Siktir git.
Selam patron.
Evet, çok yaklaştık.
Estelle, kızları Dina için ufak bir tuzak kurdu.
Evet. İşe yarayacağını düşünüyoruz.
Bu konuda senin için rahat mı? Benim değil çünkü.
Evet…
Acaba cadılara inanıyor musun?
Hayır.
Friedrich Spee adında biri vardı.
O da cadılara inanmıyordu.
İşine gücüne bakarken Engizisyon'u izliyordu.
Bir sürü masum kadına işkence edildiğini gördü.
Bir sürü masum kadının sırf işkence dursun diye başka masum kadınları
ihbar ettiğini gördü.
İşkencenin işe yaramadığını 400 yıldır biliyoruz.
Peki ama sence neden hâlâ yapılıyor?
Bak şimdi… Bunu tuvalette okumuştum.
Herhangi bir anda,
dünyanın yarısındaki ülkelerde bir tür işkence gerçekleşiyormuş.
Yani bu tüm mültecilerin yüzde 44'ünün ABD'ye gelmesi demek.
Bizzat yaşadım.
Tabii… Amerika da sütten çıkmış ak kaşık değil.
Yani 11 Eylül olaylarından sonra
adını değiştirip "gelişmiş sorgulama" dediler
ama hepimiz bunun farklı pakette sunulan aynı formül olduğunu biliyoruz.
Siktir. Amerikalıların yüzde 58'i onayladı.
"Just do it." Haksız mıyım?
Belki de bu yüzden Dünya'nın en mutlu ülkesiyiz.
Aynen.
Ben bize çay getireyim.
Siktir. Siktir!
Nerede bu velet?
Geri gel Dina.
Ülkenin sana ihtiyacı var.
Kartel de seni dilim dilim doğramak için bekliyor.
Yapma Estelle. Hiç komik değil.
Ne var?
Yok bir şey.
-Dişimde bir şey falan mı var… -Hayır, dişinde sorun yok.
Ne o zaman?
Küçüklüğünü ne kadar hatırlıyorsun?
Ne kadar küçüklüğümü?
Çok küçüklüğünü. Eski evi hatırlıyor musun?
Hangisini?
İlkini. TV olanı.
Hayır. Neden?
Sebebi yok. Sadece… Bilmiyorum.
Eski zamanları düşünüp
annemin sana hamile olduğu zamanları hatırlamaya çalıştım ama hatırlayamadım.
Bu tuhaf geliyor mu?
Bilmiyorum. Çok küçüktün.
Evet ama tuhaf görünüyor, değil mi?
Yani babamın seni bana verdiğini hatırlıyorum.
Bekle. Ne? Babam…
Babam ne yaptı? Beni sana…
Evet.
Ve şöyle dedi, "Bekle biraz.
Ancak ona iyi davranacağına, bakacağına ve oynayacağına
söz verirsen
bir erkek kardeşin olabilir.
Ama bu büyük sorumluluktur."
Ben de ona "Ver, ver, ver." dedim.
Ama yani ben… Hadi ama.
Annemin hamileliğini falan hatırlamıyorum.
Bu tuhaf mı?
Sürekli bunu sorman tuhaf gibi.
Dine, dondurma falan söyle.
Ben…
-Lavaboya gideceğim, tamam mı? -Tamam.
Yardım hattı numarası.
Fox Ailesi Yardım Hattı.
Alo?
Dina? Dina Fox, sen misin?
Hı hı.
Şükürler olsun. Aramanı umuyordum.
Ben Estelle Jones. Kısa süre önce konuşmuştuk.
Erkek arkadaşın Josh'ın evindeydim.
Dinle, hatta kalmanı istiyorum, tamam mı?
Canım, lütfen telefonu yine yüzüme kapama.
Sanırım gazeteleri okudun ha?
Bu şekilde öğrenmene üzüldüm.
-Öyle olmamalıydı. -Tanrım, Estelle.
Kapa çeneni.
Dinle.
Allie ve Margot'nun yaptığı yanlıştı.
Çok kişinin zarar görmesine sebep oldu. Çok kişinin.
Ama bunu iyi bir amaç için yaptılar.
Bir aileleri olsun istediler. Sevecek çocuklar istediler.
Ve sizi seviyorlar.
Ama şimdi bana onların yerini söylemen gerek tatlım.
Bunu yapabilir misin?
Bana Allie ve Margot'yu nerede bulacağımı söyleyebilir misin?
Biraz bekleyin.
Charlie, o…
-O gerçekte… -Hayır.
Beni dinle Dina. Beni dinle.
O çocuk her açıdan senin kardeşin.
Ama biyolojik olarak değil.
Onu kaybettim.
Yine arayacak.
-Cidden senin derdin ne? -O sadece bir çocuk.
Yapma. Minik fırlamanın hayallerini gerçekleştirdim.
Bak, bunu tartışmayacağım.
Bence o yaşta bir çocuğa söylemek için boktan bir şey. Boktan, hepsi o.
Buraya yapmak için geldiğimiz işi kimse zarar görmeden
yapmanın yolunu sen söyle.
Kız zarar görüyor. Çocuk.
Çocuğun hislerinden bahsetmiyorum.
Ben insanların kurşunla zarar görmesinden bahsediyorum.
-Hoşuma gitmiyor. -Umurumda değil.
Nihayet. Neden bu kadar uzun sürdü?
Hadi be… Sen ağladın mı?
Ne? Hayır. Tanrı aşkına.
Acayipsin ama.
Bana acayip deme acayip sensin.
Çocuklar, hesap.
Peki, baştan alalım.
Şimdi Alec Finn adında…
…bir adam vardı.
Çevreci aktivist.
En azından herkese öyle olduğunu söylüyordu.
Peki bu Alec Finn nasıl oluyor da
daha sonra Ulusal Güvenlik Teşkilatıyla çalışıyor çıkıyor?
-"İçin." -Efendim?
"Teşkilatıyla" dedin. Teşkilatı "için" olacak.
-Fark var mı? -Evet, büyük fark var.
O zaman bana şu "farkı" anlat bakalım.
Bir süre önce bir start-up'ım vardı.
Tek kişilik operasyon. Aslına bakarsan evimden idare ediyordum.
Sonra bir sürü vaatte bulunan Silikon Vadisi şerefsizlerince
satın alınmasına izin verdim.
O sözlere inandın mı?
Sen mi inandın? Bay Şirket Düşmanı, Bay Marka Karşıtı.
Korsanlığı bıraktın mı? O zaman donanmaya katıl.
Kimse aptal olmadığımı söylemedi.
Ama ben… Yani bu şeye gerçekten inandım.
Dünya için iyi şeyler yapabilirim diye düşünmüştüm.
-Bulduğun şey neydi? -Bir algoritma.
Neye yarıyordu?
Mevsim değişimi tahminlerini kullanarak kuş göç yolu değişimlerini takip ediyordu.
Hükûmet kuş göçleriyle neden ilgilensin?
Bilmiyorum. Sonra bir baktım beni NSA'ye yamalayıp hayır diyemeyeceğim
bir teklifte bulundular.
Sen ne yaptın?
Kabul etmedim.
Çünkü o benim fikrimdi ve onu alamazlardı.
Onun ne için kullanacağını söyleyecek olan benim.
Şimdi nerede peki?
Kafamda. Onu dünyadan sildim.
Siktirsinler.
Sonra bir anda…
İşte buradasın, on yıl sonra, Meksika'da kaçıyorsun.
Sırt çevirdiğin eski yoldaşlarından yardım istiyorsun.
Casa Roja'da sığınacak yer arıyorsun.
-Doğru. -Mükemmel.
O zaman bana anlat. Casa Roja'yı anlat.
Casa Roja'yı senin bana anlatmanı umuyordum.
Doğru, evet. Çünkü ben Casa Roja kapısının koruyucusu Calaca'yım.
-Doğru. -Oh, yüce Tanrı aşkına. Hayır.
Hayır, Calaca yok. Artık yok.
Peki ona ne oldu?
En yenisi öldü. Kadın öldü.
Neden öldü?
Yaralarından.
Seni rahatsız ediyor mu?
Ne?
Hepsi.
Arkadaşsız büyümek falan.
Bilmiyorum, yani…
Birçok çocuk sıkıcı şeylerle uğraşıyor…
Ben bunu hiç düşünmüyorum.
Yani anne ve babamız farklı olsa hayat nasıl olurdu diye
hiç düşünmüyor musun?
Nasıl farklı yani?
Normal olsalardı.
Hayır bence… Bence bu harika, anladın mı?
Eğlenceli şeyler yapıyoruz, yani bu…
Kendini dengeliyor işte, anladın mı?
Geri dönmemiz gerek.
Neden?
Annemle babam kızarsa diye.
Hey! Gitme vakti.
Bak, Calaca44 aslında
Casa Roja'nın sınır muhafızının kullandığı bir lakaptı sanırım.
Çok uzun zamandır o lakabı elimizde tutuyorduk.
Senin gibi biri çıkabilir umuduyla.
İrtibat kurmak için, anlarsın ya.
Belki bize yardım eder.
"Biz" dediğin kim? Kimsiniz? MI6 mi? FSB mi?
Ona takılmayalım.
Casa Roja'dan bahsedelim.
Bana onunla ilgili ne anlatabilirsin?
Bir şey bilmiyorum.
Biz onun bir tür terörist bölgesi olduğunu düşünüyoruz.
Muhalif ve vahşi radikaller için bir güvenli ev.
Yani… İşte sorum:
Allie, sen nasıl bir kötü adamsın ki
öyle bir yere sığınmaya çalışıyorsun?
Ha?
Pekâlâ.
Bakalım bu dilini biraz olsun çözecek mi.
O nerede?
-Efendim? -Yap.
Bir şey söyle, korkak puşt!
Eğlence bitti. Kes şunu.
Kes.
Sana söyleyince.
-Onu rahat bırakın. -Peki.
O zaman bana Casa Roja'yla ilgili tüm bildiklerini anlat.
Ne diyeceğimi bilmiyorum!
Dinle, bana gerçeği söylemen gerekiyor Allie.
Bilmediğim bir şeyi söyleyemem.
Doğru. O zaman açık konuşalım. Bu kadını ben değil sen öldürüyorsun.
-Ne dememi istiyorsun? Ben… -Casa Roja'yı nasıl bulacağımı söyle.
O konuda bir şey bilmiyorum.
-Bir şey uydurmamı mı istiyorsun? -Eh…
Yalan mı söyleyeyim?
On.
Tamam. Yalan söyleyebilirim.
-Dokuz. -Oraya nasıl mı gidilir?
İkinci yıldızdan sağa dönüp,
-sarı tuğlalı yolu takip edeceksin. -Sekiz.
Orada limonata dereleri var,
-çok güzel öten kuşlar var. -Yedi.
-Amelia Earhart da orada… -Siktir git Allie. Beş.
D.B. Cooper'la evlenmişler. Dokuz çocukları olmuş.
-Dört. -Ne dememi istiyorsun?
-Üç. -Hadi ama Allie.
-Bilmiyorum! -İki.
Beni suya at bakalım batacak mıyım, yoksa yakarsın.
Bir. Son şansın Allie. Son şansın.
Lanet olsun Allie!
Allie!
Margot, kapa gözlerini. Sıkıca kapa!
-Söyle bana yavşak. Hemen söyle. -Üzgünüm canım.
Seni seviyorum Margot!
-Yap. -Lanet olsun Allie!
Margot, üzgünüm canım!
Isela sana güvenebileceğimizi söyledi.
Söylemem gerek, başta kabul etmedim.
Senin hükûmet için çalıştığından adım gibi emindim.
Ama hey, ilk başta doğru bildin.
Ben Calaca.
Casa Roja biletiniz.
Şimdi öfkeyi biraz kısalım, olur mu?
Baksana.
İçeride buluşalım.
ISABEL OTEL
Alo?
Dina?
Ne yapacağım?
Hey, hey! Sen böyle biri değilsin.
Ya sen?
Beni ne yaptılarsa oyum.
Hadi, bana baksana.
Eskiden çevreci avukattım Tanrı aşkına.
Westwood'da oturuyordum. Teslam vardı.
Bir de hiç kullanmadığım Peloton'um.
Güzel bir yerimiz var Allie. Sadece onu korumak istiyoruz.
O zaman bir duvar örün.
Duvar benim.
Adamlarım çocukları takip ediyor.
Bugün bayağı eğleniyorlar.
Ama bizi anne ve babalarına götüreceklerinden
adım gibi eminim.
Margot!
Hayatım!
Margot!
Başardık.
Girdik.
Sınırın az ötesinde. Güneyde.
Guatemala'da.
Guatemala.
Macera olacak.
Nereye gidiyorsun?
Sadece biz varız. Gittiler.
Seni adi puşt.
Hayatım, yapma.
Onları kandırıyordum.
Palavra olduğunu biliyordum. Saçma sınır kontrolü gibi.
Bunu çok kolayca anladım.
Peki bir an için bile
beynimin yerlere saçılabileceğini düşünmedin mi?
Hayır.
-Bir saniye bile mi? -Hayır.
Yani…
Evet, bir saniyeliğine düşündüm.
Ama sana zarar vermeyeceklerini biliyordum.
Benim gördüğüm kadarıyla pek o kadar da emin değildin.
Tabii ki. Onları inandırmak zorundaydım.
Bana güvenebileceklerini bilmeliydiler. Bize güvenmeliydiler.
İşe yaradı, değil mi?
Hey.
Guatemala.
Meksika'dan daha iyi. Harika olacak.
Hayır.
Harika olmayacak.
Çünkü hiçbir zaman olmuyor.
Hep söz veriyor ancak sözünü hiç tutmuyorsun.
Ve bu benim suçum. Sana izin veriyorum.
Sebebini ikimiz de biliyoruz.
Ama bu artık olmayacak. Bitti.
Margot. Hadi ama.
Biraz para verir misiniz?
Bunlar onlar.
Bu gece çocukları alıp güneye yönelelim.
Belki yolda okyanusa da uğrarız. Ne dersin?
Ne var? Çocuklar hiç kumsal görmedi.
Beş dakikalığına normal bir şey yapalım.
Evet. Biraz nefes alalım. Ateşte lokum kızartalım.
Ne var?
Onları bulduk. Isabel Otel adlı bir yerdeler.
Adamlarım gelene kadar kimsenin çıkmadığından emin ol.
Tamamdır.
Gidelim.
Kimsiniz?
Allie ve Margot, hemen bizimle gelmeniz gerekiyor.
Lütfen.
Bizi nasıl buldunuz?
Charlie?
Sorun değil… Anlamama yardımcı ol canım.
Anlamıyorum.
Bu doğru değil.
Bunların önemi yok Allie. Ailenle birlikte bizimle gelmeniz gerekiyor.
Kartel peşinizde.
Başka Amerikalılarla birlikteler.
Teşekkür ederim.
Çok geç kaldık.
Amerika önce gelmiş.
Bill.
Passer à la mandoline diye bir şey duydun mu?
Duyduğumu sanmıyorum.
Eski bir Fransız-Fas işkence tekniğidir.
Çelik mandolin teli kasıkların arasından geçirilir
ve hayalar ortadan ikiye kesilir.
Anlaşıldı.
Adamı sağ istiyorum. Babalarını.
Mecbur kalırsan diğerlerini öldür.
-Yalnız mısınız? -Şu an için evet.
Sadece biz tavuklar varız.
Bir de kartel var. Sakıncası yoksa bizimle gelin lütfen.
Baba?
-Sorun yok. Her şey düzelecek. -Pek öyle değil.
-Onları korkutuyorsunuz. -Güzel. Şu anda hepimiz korkmalıyız.
-O zaman bizi bırakın. -Olmaz.
Sizin bu işte bir kazancınız yok.
Ne yani, bizim için zarar mı göreceksiniz?
Kartel peşimizdeyken altımızı birden sınıra mı götüreceksiniz?
İki çocuğumuz var.
Bacakları bizimkilerin yarısı.
Markete gittikleri için dizleri yoruldu.
Sizce
hepimizi parçalattığınız için patronunuz sizi
takdir mi edecek? Yapmayın.
Geldiğinizde gitmiş olduğumuzu söyleyin.
Bizi bulamadınız. Evinize dönün. Güvende olun.
Tanrı aşkına baba. Çeneni kapa da gidelim.
-Onu getiririm. -Hayır. Sen gidemezsin.
Ama korktu.
Grup hâlinde hareket ederiz ya da hiç hareket etmeyiz.
Git otur.
Dina.
Dina. Kendi başına güvende değilsin Dina.
Dina. Dina.
Burada kalın.
Kendini banyoya kilitle.
Bak ne yaptın. Kim oluyorsun da bunu yapıyorsun?
Sen kimsin?
Yürü.
Kes şunu! Dur!
Dur. Bunun amacı neydi?
-Allie! -Sen kimsin?
-Çık oradan! Kıpırda! -Beni vuramıyor.
Vuramıyor.
Yürüyün. Koşun.
Başkalarının geleceğinden emin olabilirsiniz.
Acele edin çocuklar.
-Yere yat Charlie! -Polisler geliyor.
Şu anda polislerden korkmamız gerek evlat.
Ne yapacağız?
Onlardan uzaklaşacağız.
-Çocuklar. -Hadi.
-Siktir, gelin. -Ver onu.
-Yürüyün. -Hadi.
Siktir!
Açtım. Baba.
Anne. Baba. Gelin.
Dışarı çıkın ve onları bulun!
-Durun. Geri dönün. Geri! -Siktir.
Yürü.
Hadi. Gidelim.
Durun çocuklar. Burası.
Hadi. Hadi.
Alt yazı çevirmeni: Orhan Cevher