Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Film inspirowany opowiadaniami Marcela Ayme
NIEBIOSA
Nie biegaj, bo zgłodniejesz.
Mówią, że nie mam Air Spike’ów,
bo jestem śmierdzącym uchodźcą
i żeby je mieć, musiałabym się kurwić.
Możesz się kurwić, gorsze rzeczy nas spotykały.
Stojan, nie obiecuj dziecku, jeśli nie możesz się wywiązać.
To nieważne.
- Ile kosztują? - 110 marek.
Medium Ljubiša.
Teraz cicho.
Nie obiecuję.
Nie musisz.
Cicho.
Przełączę cię na głośnik, Dobrila,
żebyśmy mogli posłuchać twojej historii.
Chodźmy do warsztatu.
Wciąż giną mi skarpetki, wyrzuciłam już trzy sprzątaczki.
Tego nie robią sprzątaczki.
Masz problem z demonem Azazelem,
który upodobał sobie skarpetki.
To nie jest sprawka sprzątaczek.
Zobacz, kobieta i mężczyzna.
To właśnie Azazel.
On może narozrabiać.
Jak ładnie.
Studnia była bardziej w lewo.
Jesteś czarodziejem.
Jakbym tam była.
Jakby wszystkiego nie spalili.
Idę się umyć.
Twój tato jest za dobry.
Mój ojciec...
był komunistą.
Zabiję go...
Jezu Chryste.
Praca znaleziona?
Pucuj się.
Kto zatrudni uchodźcę?
Widzę, że cię nawet pobili.
Otwórz, do cholery, muszę umyć dzieciaka!
Co jest, w dupę jeża?
GRZECH
Rok 1993
Stojan!
Czyś ty w końcu zwariował?
Jest przeciąg.
Zdejmij czapkę.
Co ty, do diabła, masz na głowie?
Widziałam w komiksach, to radioaktywne.
Znikaj.
Wyskoczyła mi wieczorem.
Przecież to nie pryszcz.
Co ludzie powiedzą?
A co mogą? Zniknie.
Mógłbyś być w telewizji.
Milcz!
Rano pójdziesz do lekarza,
wszystko mu powiesz.
Bez ubezpieczenia?
Odejdź, nie zbliżaj się.
Czy to można wyleczyć?
Po co? Pasuje mu.
Cicho. Zamknij oczy.
Nie mamy nic wspólnego.
Nigdy nie chodziłem do cerkwi.
Co partyjny miałby tu robić?
I twoich księży też nie lubiłem.
W czapce w świątyni?
Koniec jest bliski.
Wy, święci,
zasłużyliście, żeby tu być.
Ale ja?
Święty człowiek!
Pozwól pocałować się w rękę.
Pani mnie z kimś myli.
Święty Jan?
Stojan. Proszę mnie puścić.
Muszę iść.
Święty Janie!
Czternaście, osiem,
dziewięć, dziesięć, dwanaście...
Co znowu zrobiłeś?
Święty Janie, otwórz!
Odsuń się.
Czego chcesz?
Opuść ikonę.
Zmiłuj się, jestem chora.
Święty Janie.
Uzdrów mnie, dotknij, jestem chora!
A to ruchacz.
Nie gadaj głupot.
Nie znam lepszego człowieka.
Proszę pani, Nada!
Upuściła, trzeba oddać.
Oddać?
Co ty gadasz?
I co narobiłeś?
Wybacz, Nado.
Pilnujcie swego nosa.
Chodź do domu.
Na Air Spike’i, święty człowieku.
Nie ruszaj się.
- Nie do oka... - Cicho!
Jeśli reklama nie kłamie, to pomoże.
Płuczemy.
Co się dzieje?
Najpierw wszystko nam spalili,
teraz ta choroba.
Nada, daj ręcznik.
Pochyl się.
Gorąca!
Trochę zbladła, jak myślisz, Borka?
Świeci jak w Las Vegas.
Tylko ją wypucowaliście.
Oczy mnie pieką.
Ludzie gadają.
Poproszę ręcznik.
Piecze mnie...
A niech piecze, skurwysyny.
Mówią, że może zarażać.
Zbierają podpisy, żeby was wysiedlić.
Co jest?
Won stąd!
Precz!
Skurwysyny. Potrzymaj.
Nie myślisz, że to może dar?
Stamtąd.
Jaki dar?
Dla kretyna, który został w partii?
Nie pozwolił nawet ochrzcić dziecka?
Chyba, że tamten się pomylił.
Nie bluźnij.
Stojan jest dobry.
Wiele nam z tego przyszło.
Każdy umiał się ustawić, tylko nie on.
Ale mam pomysł.
Dawaj pieniądze.
Nie mam.
Kłamiesz. Widziałam, jak brałaś.
Nie, to moje!
No już.
Tato, pomóż!
Nienawidzę cię!
Zupełnie jak w jebanej telewizji.
Nawet lepiej.
Nie bluźnij kobieto,
nie widzisz, że to dzieło boże?
Wchodźcie.
Niezaprzeczalny znak łaski bożej.
Trzeba się cieszyć.
A jeśli komuś ta łaska nie pasuje?
Niedobrze, kobieto.
Boże uchowaj.
Widziałam, jak poradził pan sobie ze skarpetkami.
Z demonem Azazelem.
Tak, radzę sobie.
Ale to trudniejsza sprawa.
Skomplikowana.
I co z tym zrobimy?
Trzy razy szorowałam, zmywałam i nic.
Zejdzie.
Zejdzie...
- Grzech. - Co?
Moim zdaniem...
musisz skłonić go do grzechu.
Ma jakieś słabostki?
Mój Stojan nawet nie pali.
Tak?
A może alkohol?
Nie.
Szkoda.
Więc może jakieś grzeszki.
Obżarstwo. Dobry, bezpieczny grzech.
Pasuje do naszego klimatu.
Również lenistwo.
Zazdrość, niewielki grzeszek.
- Czyli lenistwo, zazdrość... - ...obżarstwo.
Można je łączyć.
Dwa, trzy małe razem.
Taki koktajl.
Rozumiecie,
trzy średnie grzechy w tym samym czasie
mogą być jak jeden duży.
Koleżanka zamężna?
Męża zabili w 1992.
Moje kondolencje.
A mogłaby sąsiadka
podać pomocną dłoń?
No dobrze.
O co mu chodzi?
Dzień dobry.
Diabeł.
Dziś po 3,10. Jasne?
Stojan.
Podobno szukasz roboty?
Chodź, obejrzymy, co tam chowasz.
Idź, Stojan.
Ja pierdolę...
Zmiatajcie!
Jesteś jakimś świętym?
To coś robi, czy tylko tak wisi?
Tylko tak.
Może niech reklamuje moją benzynę?
Ludzie kupią od świętego, pomyślą, że nie chrzczona.
Co sądzisz?
Nie mogę tak, Rajko.
Więc jebać tę aureolę.
Chodźcie.
Rumuńska żółta.
Dajecie wodę w proporcji dwa do ośmiu.
Jasne?
Chorego nikt nie zatrudni.
Ale ja mam lek.
Co świętujemy? Zapomniałem o rocznicy?
Pieprz się, dałam sto marek za twoje lekarstwo.
Zatkaj nos i pij.
Twój najmniejszy grzech.
Są gorsze.
To prawda.
Nasz sąsiad co dzień bije żonę i córkę.
Sladja z baraku 5B puszcza się za pieniądze.
A Rajko sprzedaje benzynę z wodą, oszukuje.
My, Nada, jesteśmy normalni.
Tak? Zobacz, co się z tobą dzieje.
Szkodzisz sobie i mnie.
Traktują nas, uchodźców, jak Cyganów.
A Cyganie traktują jak Murzynów.
Pij. No już.
Pierdolę to!
Przepraszam, Nada.
Nie wiem, co to było.
Nie przepraszaj, jest dobrze.
Masz, pij.
Chyba draństwo zamrugało.
Nie podoba jej się.
Dobrze nam idzie, Stojan.
Moja Nada...
Trzeba jeszcze popracować.
Nada, proszę cię, nie.
Dlaczego?
Dewizy, dewizy.
Gliny, w nogi!
To miało być dla Juliji, na prezent ślubny.
Grzech.
Właśnie.
Widzisz? Proszę.
Dewizy, dewizy. Dobry kurs.
Jebana rumuńska wacha, wybacz Panie.
Synku? Dewiz nie trzeba?
Profesorze?
Może przerwa?
Idźcie, dzieciaki.
Masz zapalniczkę?
Fajne, co?
Dziesięć tysięcy marek...
i zostaniesz świętym.
Ładna twarz. Nada się.
Mam coś twojego.
Więc może...
zabierz z powrotem.
Nawet nie wiem, czy tu jesteś.
Czy istniejesz.
Nauczyli mnie, że jesteś zmyślony.
Żeby utrzymać prostaków w ciemnocie.
Gdyby jakiś inny oficer z naszej bazy
zobaczył mnie teraz, powiedziałby...
"Stojan oszalał... na tej wojnie".
Ile razy wyrzucałem Nadzie, że chodzi do cerkwi,
mimo że jestem w partii.
Na próżno.
Więc pozwalałem jej.
Zresztą wiesz.
Dobrze sobie żyliśmy.
Do teraz.
Boję się, że mnie zostawi.
Przez to.
A kocham ją najbardziej na świecie.
Co ty wyprawiasz?
Ćwiczenie ósme.
Podskoki z przysiadu, jak od trzydziestu lat.
Żarty sobie stroisz, Stojan?
Wykończysz mnie.
Wszystko obmyśliliśmy, a ty rozwalasz mój plan.
Więc co?
Żryj jak świnia i obijaj się.
To takie trudne?
Naprawdę takie trudne, jeśli mnie kochasz?
Masz się gapić na mercedesa i zazdrościć.
No proszę.
Kogo stać na takie auto?
Tylko...
złodzieja.
Daj ci Boże...
daj Boże, niech cię w nim...
pogrzebią.
To działa!
Masz, podjedz sobie.
Widelec niepotrzebny,
palcami lepiej smakuje.
Właśnie tak.
Pierdolona...
Co?
Czego chcecie?
Znikajcie stąd!
Świeci jeszcze mocniej.
Jak jakaś cholerna korona.
Masz, kochany, obżeraj się.
Gdzie obrączka?
Tu, na stole.
Nie przejmuj się kwiatami.
Skończysz, to wracaj do stołu.
Twoja kolej.
Pracuj, pracuj.
Cholerni gówniarze.
W mojej wsi ksiądz żarł jak świnia
i był bożym człowiekiem.
Może to nie taki grzech?
On jest grubszy i aureola też.
Biedne kurki, tyle jajek w pizdu.
Święty Janie, dotknij mnie.
Uzdrów mnie.
Forsa.
Proszę.
Pięćdziesiąt marek.
A może Wszechmogący się nie pomylił?
I wyleczone.
Spadaj.
- To nie tata. - Nieźle.
Dziękuję, święty Janie.
Sąsiedzie. Biznes kwitnie?
Mam cię w dupie.
Jutro smażona cukinia i schabowy.
Na Boga, włóż czapkę, przez ten cud nie zasnę.
Koniecznie cukinia.
I knedle ze śliwkami.
Spójrz na to cholerstwo,
świeci jak neon, masz.
Daj mi spokój. Niech to szlag.
Mam od was wszy.
Cholerni uchodźcy,
gnieździmy się w norze.
Co się, kurwa, dzieje?
Co ty mi robisz?
Jesteś cieniem samej siebie.
A Stojan jak nowonarodzony.
Wszystko na darmo. Na nic.
Dzień dobry, panie ministrze.
Pierdolony...
Przestań!
Ręczyłam za ciebie, stracę robotę.
Borka, pożyczysz dwieście milionów?
Wszystko wydałam na jedzenie.
Nie mogę, wiesz, ile kosztują leki dla matki.
A zarabiam tylko miliard 300 milionów 222 tysiące.
Tak, bez chłopa ciężko.
O to mnie nie proś. To grzech.
Pewnie. Największy.
Nada, tak obok matki?
Przecież ona nie mówi.
Ale wszystko rozumie.
Co ty gadasz?
Patrz!
Babciu, zamknij oczy, jakbyś spała. Widzisz?
Na co czekacie?
Rozbierajcie się.
Nada, może wyjdziesz?
Nie przeszkadza ci stara matka,
a wstydzisz się przyjaciółki?
Przypilnuję, żeby was nie poniosło.
Jak to?
Żebyście nie przesadzili.
Kładź się, Borka. Rozłóż nogi.
A ty co, wskakuj na sąsiadkę.
Przesuń się.
Wygodnie ci?
Nie przejmuj się.
Nada, wyjdź.
Bo zaraz ci przywalę!
Już dobrze.
Przepraszam, Borka.
Nie ma za co. Rób swoje.
Nic z tego.
Może potrzeba więcej czasu?
Jak możesz mi to robić?
Nie jestem z kamienia.
Prosiłam o jedno ruchanie,
to takie trudne?
Podtykam ci jedzenie, alkohol,
nawet przyjaciółkę i co?
Pan wszystko widzi.
W ogóle się nie starasz się, łamago.
Co, nawet nie przywalisz jak mężczyzna, ofermo.
Za słabo. Mocniej.
Jeszcze za lekko. Mocniej!
Mnie uderz, może zadziała?
Nic mu nie będzie.
Jak wyzdrowieje, stanie się dawnym tatusiem.
Spłoniesz w piekle, pijaku.
Skurwysynu!
Niech cię szlag.
Dwadzieścia jeden, dwa, trzy.
I gdzie to "bum", do cholery?
Boże, dość tego.
Nie będziesz ze mną pogrywać.
Nic z tego.
Może teraz znikniesz?
Wciąż się trzymasz?
No i co?
Zobaczmy, kto wygra.
Przekonajmy się, kto silniejszy!
Borka! Otwieraj.
Stojan?
Przejażdżka.
Stojan, tak!
O matko...
O Boże...
Przydałaby się latarka.
Teraz popisuj się swoim mercem.
Tak jest.
Borka!
Widzisz, kobieto? Staram się.
Zapytaj Borkę.
Nie uwierzysz sąsiedzie,
co te gnojki zrobiły w nocy.
Wsypali mi cukier do zbiornika.
Niech ich diabli.
A w ogóle...
może widziałeś,
jak ktoś kręcił się przy samochodzie?
Nie martw się, Rajko.
Przypilnuję ci auta.
Byłoby miło.
W służbie narodu.
Nie ściemniaj!
Nie moja wina.
Jak to nie twoja?
Rzucił się na mnie.
Dziwka!
Problemy rodzinne.
Uwodzisz mi męża!
Szmato, sama się prosiłaś.
Tego już próbowaliśmy.
Ale wcześniej było...
bez przekonania.
Co się gapisz?
Do domu, rozbieraj się.
Boże, przebacz mi.
Wybacz, że wzgardziłam twoją łaską.
Oddaj mi go, proszę.
Śpij, skarbie.
Gdzie twój szef?
- Co to jest? - Pokaz świetlny.
Są i petardy.
Jebał cię pies.
Chodź.
Tato... znalazłam kogoś.
Kogoś?
Ojciec koleżanki jest lekarzem.
Chce cię przyjąć.
Żeby pomóc.
Mama się zgadza.
- Świetnie, co? - Świetnie.
Ale myślisz, że tacie potrzebny lekarz?
Że tata jest chory?
A tatuś...
jest zdrowy.
I ci pomoże.
Znalazł ci prawdziwą pracę.
I jeszcze...
Są twoje. I boże.
Przymierz.
Air Spike’i.
Przymierz. I ubierz się ładnie.
Tatuś gdzieś cię zabierze.
Julija... Słuchaj ojca.
Ciocia nieźle się rusza, co?
Gdzie się podziewałaś?
Zaczniesz od kelnerowania,
żeby się otrzaskać.
Patrz i ucz się.
Poradzisz sobie, ja zaczynałam przy rurze.
Idź na zaplecze. Poznasz inne ciocie.
Jest zabójcza.
Jak tatuś.
Była tu taka dziewczynka?
Przygotowałyśmy ją do tańca, ale uciekła.
Zobacz.
Kompania, spocznij.
Gdzie nasze dziecko?
Teraz mamy dwoje dzieci.
Lena i Borisłava. Artystki.
Gdzie moje dziecko?
Tu śpicie, ze świętym.
Jeszcze jakiś grzech?
Czy już wszystkie?
Więc zrelaksujmy się jak ludzie.
Miał malutkiego fiutka.
Takiego?
Tu czekajcie.
Dobrze.
Kościół nie dla dziwek.
Tak.
Mam cię.
Artysta!
Zjeżdżaj, mamy ważną rozmowę.
Ojcze, coś się stało?
Miasto dało zgodę na myjnię obok cerkwi.
Ale pominęli mojego znajomego.
Pieprzeni komuniści, zajmę się tym.
Dzięki, wasza świątobliwość.
Trochę gorąco, włącz klimę.
Nieźle wam idzie.
Kurde, jak żywy.
Powiem profesorowi, żeby się streszczał.
Jak skończy, namaluje mnie.
Cholerny niemowa, co robisz w domu bożym? Precz!
Już mi stąd, pojebańcu!
Cóż, braciszku.
Co mam ci powiedzieć?
Dziękuję.
Było po drodze...
trochę przygód.
Może nie doceniałem cię na początku.
Ale powiedzmy szczerze...
nie wiem, czy znalazłbyś
kogoś odpowiedniejszego.
Psychol! Puść mnie!
Zapłacę.
Świa... tło...
de... mo... kracji.
Gojko idzie do cerkwi.
I zapala świeczkę.
Gojko opowiada...
jak się uczy.
Jak ty słyszysz Gojka?
Przez ścianę?
ŁASKA
Rok 2001
Oddaj, Ðani.
Tata potrzebuje go do pracy, pojeździj sobie.
Tak?
Tak, panie ministrze. Jestem na cle.
Nie wiedzieli, że to dla pana.
Przepraszam, jest opóźniony.
Pracuje za jedzenie i materac.
Gojko, wracaj tam.
Idź.
Jest nieszkodliwy. Proszę.
Tak?
Ðani, idziemy.
Wujek?
A co to?
Łączy ze Świętą Petką, poczekaj.
Znikaj stąd, już!
Ohyda.
Chodź, Ðani.
Święta Petka.
Petko...
Święta Petko...
Teraz Gojko ma.
Jak to robi?
Gojko...
mówi.
Święta Petko.
Za okrutne i bestialskie
podwójne morderstwo
sąd skazuje cię na karę śmierci.
Teraz nie mogę.
Przepraszam.
Oskarżony. Zrozumiał pan wyrok?
Wujek?
Dasz mi?
Schowaj ten telefon.
Ciocia? Masz telefon?
Zamknij się.
Wyprowadzić oskarżonego.
Święta Petko. Jak to było?
Wypadła mi z głowy.
Panie naczelniku, skazany Gojko Papić.
Od wielu dni chce rozmawiać ze Świętą Petką.
Nie wiemy, czy robi nas w balona,
czy jest trochę...
Skazany taki i taki...
apelacja wniesiona przez adwokata z urzędu
została oddalona.
Egzekucja odbędzie się jutro
o 8:00 rano
na dziedzińcu.
Powiedzcie księdzu, żeby go odwiedził.
Panie naczelniku,
szkoda czasu księdza na tego bydlaka.
Szkoda, żeby ksiądz stracił takie widowisko.
Tak jest.
- Ty. - Ja.
Masz ostatnie życzenie?
Telefon.
Śpiewaj sobie do końca świata.
Czyli do jutra.
Żeby cię szlag, padł mi.
Niech ojciec przeklina.
Sami swoi.
On tak śpiewa?
Jeśli to ma być śpiew?
Znam go.
Słaby na umyśle, ale oddany Bogu.
Świetnie się składa.
Miłej pracy.
Jeśli ugryzie, tu jest przycisk.
Ksiądz... Tasa.
Gojko, Gojko.
Łotr i wielki grzesznik,
który wisiał na krzyżu po prawicy Jezusa,
nazywał się Dyzma.
Pożałował za swoje grzechy.
Zrobisz tak samo, Gojko.
Co zrobię, ojcze?
Pożałujesz za swoje zbrodnie.
Bo wziąłem... co nie moje?
Ja ładnie prosiłem.
Powiedziałem: "Proszę, pokaż telefon".
Samolub.
A to też grzech.
Tak uczyłeś Gojka, ojcze Taso.
Wszyscy Gojka biją.
Pani...
podrapała Gojka.
Wujek...
po głowie.
Gojko dobry.
Gojko płacze.
Płacze.
Chłopczyk też płacze.
Zrobiłeś z niego sierotę.
Pamiętasz chłopca?
On dobry.
Nie bije Gojka.
Pies też dobry.
Macha ogonem.
Kocha Gojka.
Zawracasz ojcu głowę?
Masz.
Smacznego, ostatni posiłek.
Taka tradycja.
U was tradycja ważna, co?
Kasjer zaraz idzie do domu.
Z życiem, bo nie wypłaci.
Zaraz przyjdę.
Ojcze?
Jedz, synu. Sam zjedz.
Nawet Święty Paweł był grzesznikiem
i człowiekiem porywczym.
Ale chciał być dobry.
Chciał być dobry jak ty, mój synu.
Chciał być kochany.
I żeby go nie bili.
I wzniósł się...
Ojcze Taso. Chcę spać.
Musimy dokończyć, synu.
Wzniósł się tak wysoko, że stał się jak anioł.
Stał się świętym.
Święta Petka.
To ładne.
Ona... woła Gojka.
W telefonie.
Ojcze?
Masz telefon?
Ty też samolub?
Nie samolub.
Mam.
Ale nie działa.
Proszę.
W środku bateria,
zasila telefon, ale jest pusta.
Święta Petka.
To ona?
Męski głos.
Twojej nieskończonej łasce...
zawierzam moją duszę i ciało.
Wielka jest twoja dobroć.
Przezwycięża wszystkie grzechy tego świata.
Próżna modlitwa, księże,
kasjer już poszedł.
Proszę wejść. Czekałem na ojca.
Zapraszam.
Najpierw otwierałem dziennikarzom.
Potem potencjalnym kupcom.
Rodzina pokłóciła się o spadek.
Historia jak z Biblii.
Ksiądz chce kupić?
Nie.
Chrzciłem ich dziecko.
Żartowałem.
Kiedy coś takiego spotyka złych ludzi,
którzy zdobyli majątek oszukując
i pozbawiając domu innych...
czy nie wydaje się, że to boża sprawiedliwość?
Straszna zbrodnia.
Boże miłosierdzie jest niezaprzeczalne.
Oczywiście. Ocalił dziecko.
Czy to nie miłosierdzie?
Jak dobrze, że ksiądz je ochrzcił.
Panie. Wznoszę ku tobie dłonie.
Ocal mnie w swojej sprawiedliwości.
Wybaw moją duszę od udręki.
Zbaw duszę grzesznika.
Wysłuchaj mojej modlitwy, Panie.
Panie naczelniku, pluton egzekucyjny gotowy.
Bardzo dobrze.
Coś nie słyszę śpiewu naszego ptaszka.
Stracił ochotę.
Dzień dobry, Gojko.
Pobudka!
Już za późno na łzy.
Wstajemy!
Dziecko?!
Barany, pozwoliliście mu uciec?
Dopiero co tu zaglądałem.
Nawet go za bardzo nie biłem.
Klnę się na krzyż.
Ty jesteś obrońcą.
Zwycięstwem i zbawieniem tych,
co w ciebie wierzą.
Wielbimy cię.
W imię Ojca, i Syna, i Ducha Świętego...
Amen, księże.
Swoje zarobiłeś,
chyba poszło ci lepiej, niż się spodziewałeś.
A teraz sprawę przejmie państwo.
Przecież nie wystąpicie przeciw Panu?
To znak.
Pewnie. Znak jest tutaj.
Duża głowa, niskie czoło, złe oczka -
uderzające podobieństwo.
Bez wątpienia nasz skazany.
Śmiej się. Jeszcze zapłaczesz.
Bierz go.
Sprawdzimy DNA i odciski palców.
Badanie DNA wymaga pisemnej zgody mojego klienta.
Kusisz mnie, co?
Dobrze.
Ale mnie to nie rusza.
W służbie narodu.
Porysujemy trochę. Właśnie tak.
Przyciśnij mocno.
Cwaniaku, wiem, że to ty.
Gojko bije strażnika, tak?
Panie, daj znak.
Twoja moc jest niezmierzona.
Daj mi znak.
Ptaszek!
Po co te pieprzone zdjęcia?
Zapłacisz mi za to.
Odciski palców i DNA zgadzają się.
Jest oczywiste, że przestępca skurczył się,
przytłoczony poczuciem winy.
Prawo jest jasne,
należy przystąpić do egzekucji.
Proszę oddać mi klienta.
Ludzie, czy naprawdę muszę dowodzić
niewinności noworodka?
Gojko zabił, ale jego dusza jest czysta,
więc Pan dał mu drugą szansę.
Nikt nie widzi w tym palca bożego?
Mój palec boży jest silniejszy od twojego, księże.
- Jakiś problem? - Nie.
Przygotować do egzekucji.
Mam go przewinąć?
Zrobił kupę.
Rosyjski atak. Drugi Bóg istnieje.
Brawo, prawosławni bracia.
Znów ten cholernik. Wypuść go.
Panie, odpowiedz.
Chociaż SMS-em.
Ðani Marković 1993 - 2001
"Bóg nasz bowiem jest ogniem pochłaniającym".
List do Hebrajczyków 12, 29.
Nowy Testament pisały dzieci.
Dzieci Boga.
A Stary Testament...
Wy żyjecie.
W sprawie pogrzebu?
Ktoś z budynku dał cynk?
Żyjecie...
Za późno na księdza pomoc.
Pochowałam go bez nabożeństwa.
Jebać kościół.
Daj spokój.
O co chodzi?
Mogę skorzystać z telefonu?
Proszę. Bez butów, tu są kapcie.
Postaw go wyżej, do cholery.
Sam mam wszystko robić?
Osioł jeden.
Przebacz mi.
Przebacz...
Ja...
nie dam rady.
Dokąd to?
Chyba poradzicie sobie beze mnie.
Mam ważne spotkanie.
Miłego dnia.
Zrobiliśmy, co się dało.
Skurwiele. Co się gapisz?
Masz rozkazy. Do roboty.
Z kim ja pracuję...
Panie naczelniku, cel trochę za daleko.
Dobrze.
Widzę, że jest mały.
Podejdźcie.
Na stanowisko!
Załaduj broń!
ZŁOTY CIELEC
Rok 2026
Sześćdziesiąt trzy i jedna dziesiąta kilograma.
Kurwa mać.
Sześćdziesiąt trzy kilogramy.
Pierdol się.
Chętnie bym cię namalował.
Co?
Na tej wadze, którą rozbiłaś.
Byłem umówiony.
To twój rysunek?
Nie.
Mam od dzieciństwa.
Przyniosłeś zdjęcia?
Jakie zdjęcia? Chodź.
Ukradłeś wózek z supermarketu.
Wiesz, ile ich tam mają?
Wszystkie takie same.
Poczekaj, ubiorę się.
Byłem w niej szaleńczo zakochany.
Miałem sześć lat, a ona osiem.
Miłość mojego życia.
Później została adoptowana.
Ja zostałem w domu dziecka.
Nikt mnie nie chciał.
Mógłbym też namalować twoją galerię.
Przestań.
Dobrze, wezmę te dwa.
Jakaś zaliczka?
- Nie wiesz? - Czego?
Biorę prowizję.
Nawet od wielkich artystów.
Powszechnie uznanych.
Czekaj, głupku.
Głupku!
Masz.
Wystarczy?
Mogę za to żyć przez tydzień.
Biegnę powiedzieć Mikrobowi.
- Znasz go? - Nie.
Mój profesor, nienawidzi mnie.
Co za kretyn.
Moje! Pierwszy znalazłem!
Proszę pana?
Tu się nie śpi.
Proszę.
Nie potrzebuję pieniędzy, już sobie idę.
Tylko zjem śniadanie.
Po co jechać do Niemiec?
Smrda zawiezie was na jedzenie.
Pełny brzuch.
To już zbędne.
Kiełbasa?
Niepotrzebna, Smrda da wam lepsze jedzenie.
Tu jest kolejka.
Pilna sprawa!
Nada?
Dziesięć euro.
Nie dam, zły seks, bez miłości.
Podły psie!
Idź obciągać osłom.
Zostaw go, zapłaci.
Jest głodny jak my.
Właśnie dlatego jesteś żulicą.
Nie umiesz być kurwą.
Zabieram cię na jedzenie.
- Chodź. - Daj mi spokój, menelu.
Dobrze.
Nada, mam dla ciebie szykowne buty.
Numer trzydzieści sześć.
Mam oglądać stare bohomazy?
Naprawdę ci odbija.
Poczekaj. Posłuchaj.
Spadaj.
Daj rękę.
Gdybym wiedział, że to takie proste,
chodziłbym na wystawy codziennie.
Ale takich rzeczy w policji nie uczyli.
Chodźmy.
Popatrz.
Zupełnie jak my.
Możesz pomarzyć.
Może trochę.
Jaja sobie robisz, luju?
Przyjrzyj się, a poczujesz.
Niby co?
Jakbyś jadła.
Trzeba żuć.
Biedak, zwariował z głodu.
Wracajmy na nasze śmietnisko, nieboraku.
Nada, ten obraz jest naprawdę dobry.
Centrala, proszę wezwać ochronę.
Ten się nadaje. Z owcami.
To ma być sztuka?
Oszuści!
To nie jest dobry obraz.
To nie jest dobry obraz!
Jak twoje malowanie, Gojko?
Przyszedłem oddać dług, profesorze.
Pożyczasz moje pieniądze
tej miernocie?
Najgorszemu studentowi w historii Akademii?
Pożyczam, komu chcę.
I pieprzę się, z kim chcę.
Tobie też pożyczałam, a z nim się pieprzyłam.
Nie podoba się, profesorze?
Owszem.
Gojko, chodź na słowo.
Puść mnie, cipo!
Najpierw powiedz, kto z nas lepiej maluje.
Jestem od ciebie o wiele lepszy.
Utrzymuję się ze sztuki.
Jestem wykładowcą, a nie pacykarzem.
Ale malujesz bogaczy za pieniądze.
A DaVinci? Rafael?
A Goya?
Sprzedałem obraz.
Słyszałeś o galerii B2?
Ty sprzedałeś?
Chyba masz nawrót schizofrenii.
Nie mam. Biorę leki.
Miło słyszeć.
Ale najpierw sprawdzimy,
a potem będziemy świętować.
Masz za co.
Tylko jeśli to prawda.
Nie mówię, żeś kłamca,
tylko schizofrenik.
Do roboty, koniec przerwy.
Zakończcie to.
Panie Marković.
Miło widzieć.
Mam tu dla pana młodego artystę.
Za mały.
Potrzebuję do holu większego.
Jako dekorację?
Mam coś odpowiedniego.
Za ciemny.
A ten fioletowy.
Spotkałem się z twoim tatą.
Jest z ciebie dumny.
Asystent pokaże panu większe.
Zupełnie jak ojciec.
Pokaż panu duże formaty.
Szybko, proszę pana.
Dzwoń po policję.
Dlaczego nie atakujecie bogatych, tylko moją galerię?
Czego chcecie?
Znikajcie stąd. No już!
Proszę nie zabierać, jeszcze deser.
Czyli tylko to jest dobra sztuka.
Reszta już nie.
Tak, tak...
To nie w porządku.
Sztuka powinna należeć do ludu.
Płaczesz?
Nie zdążyłaś się najeść?
Jest w nich coś hipnotycznego.
Chodź, Nada, zjemy sobie.
Julija...
Sasza, podaj torebkę.
Odejdź.
Nie mam odrobiny współczucia,
ani dla ciebie, ani dla niego.
Czy to grzech?
Jesteś ekspertką, powiedz mi.
No mów!
Nada, chodź. Zjesz. Musisz.
Pani nawet nie wie, jaki ma tu cud,
przepraszam.
Słuchajcie.
Jeśli nikomu nie powiecie,
jutro też pozwolę wam przyjść.
Sasza, odprowadź gości.
Chodźmy. Proszę, idziemy. Tak.
Niemożliwe.
To było tutaj.
Myślałem... że mi się przyśniło.
Ale przychodziłem sprawdzić.
Trzy razy.
Nie odkryła Goyi, tylko Gojka.
Gdzie?
To właśnie psychoza.
Mój obraz?
Może pora wrócić na oddział?
Chodźmy, zaraz go aresztują.
Ty durniu!
Pokaleczył się.
Głupiec ze mnie.
To on.
Geniusz. Musimy go poznać.
Taki jestem głupi.
Nie musimy nikomu nic mówić.
Będziemy cicho i będziemy mogli jeść.
Tu nie mieszkają nasi.
Mogę poczekać.
Znam tę okolicę.
Mieszkałam tu, zanim stałam się "nasza".
Dlatego przyszłaś?
Nie chciałem.
Czego nie chciałeś?
Proszę. Oddaję.
Obejrzę obrazy.
To nowe?
Różne.
Nie przyszłaś z powodu... szyby?
Podobają mi się.
Są dobre.
Masz kieliszki?
Mam. Jeden.
Dziesięcioletnia umowa. Gratuluję.
Masz swoją marszandkę.
Tysiąc euro za każdy obraz.
Geniusz.
Co tu robicie?
Idźcie. Znikajcie stąd!
Ty mi to mówiłeś.
Wejdźcie.
Głupek.
Chodźcie.
Mistrzu.
Ależ nie.
Możemy troszkę...?
Oczywiście, proszę.
Tylko popatrzymy.
Jasne.
Chodź, Nada.
Zawsze marzyłem,
żeby prości ludzie rozumieli moją sztukę.
Ten nawet lepszy od pierwszego.
Lepiej smakuje, taki soczysty.
Bo są owoce.
Jagnięcina.
Widzisz? Świry.
Wielka mi rzecz.
Też mam rozpoznaną schizofrenię.
Ale co oni tak...?
Nazywa się
"Wszyscy ludzie i malarze w XXII wieku
pod jedną śliwą".
Co wam się szczególnie podoba?
Kolory, technika, temat?
Wartość odżywcza.
Oni mówią... metaforycznie?
Dlatego od jesieni...
nic nie jadłem.
Idźcie sobie. Znikajcie!
Ale geniuszu...
Precz!
Mistrzu...
Ja ci pokażę mistrza!
Mamo.
Już nigdy nie będziesz głodna.
Myślałem...
że jestem wybrańcem.
Że niejedzenie to znak... od niego.
Może jesteś wybrańcem.
Masz marszandkę, swój dar...
Dar?
Żeby...
być rzeźnikiem? Piekarzem?
To nie dar.
To jest... kara boża.
Ten jest największy.
Pewnie najbardziej pożywny.
A nasza umowa?
Idź już.
Idź.
Znacie wyrażenie "pokarm dla duszy".
Wybierzcie któryś obraz...
i patrzcie uważnie.
Przepraszam, jedno pytanie.
Ja z Kataru, po angielsku.
Cholerne Arabusy... proszę pana!
Wszystkie media ogarnęła gorączka
w sprawie trzech obrazów nieznanego autora,
określanych już jako sztuka odżywcza.
Nagle kulturą zainteresowali się zwykli ludzie,
którym dotąd była ona obojętna.
Efekt wywoływany przez obrazy już okrzyknięto "cudem bożym".
Czego ode mnie chcesz?
Zależało mi tylko,
żeby ktoś zobaczył moje prace.
Czy to grzech?
Wszyscy uganiają się za Gojko.
Gojko... czeka.
Synu. Za pięć minut zamykamy.
Słyszysz... Gojka zza ściany.
UNESCO kupiło "Żółtego kundla",
by nakarmić dzieci z biednych krajów dotkniętych wojną.
Zobaczcie, jakie są szczęśliwe i syte.
Wolniej!
Fast food!
Wojniej!
Zniknąłeś. Nie mogłam cię znaleźć.
Ścigają mnie jacyś.
Mnie też. Wchodź.
Wszystko na biało. Jak w psychiatryku.
Za "Żółte szczenię" i "Samobójcę".
"Autoportret z mostem i rzeką".
Taki tytuł.
Przechowasz dla mnie?
Zbyt kaloryczny.
Poza obżarstwem
one wydobywają z człowieka co najgorsze.
Chodź.
Macie nakaz, osły?
Znów uciekasz.
Chodź. Przytul ojca.
Zgromadzenie Narodowe właśnie przyjęło ustawę
o wywłaszczeniu artysty i przejęciu jego prac.
Posiadanie tych obrazów jest zbrodnią stanu.
Grozi za to dożywocie.
Masz szczęście.
Tatuś zawsze nad tobą czuwa.
Bo tatuś uważa...
że rodzina to świętość.
Musisz iść.
Będą obserwować moje mieszkanie.
Masz zaufanego przyjaciela?
Nie.
Ale mam zaufanego wroga.
Kto potrzebuje tyle par butów?
Jesteś jak stonoga.
Taką bym cię namalował.
Idź już. Proszę.
Nos ci krwawi, wiesz?
Wiem.
Idę.
Protesty przed parlamentem na wieść, że biznesmen Petar Marković
kupił od państwa "Samobójcę na moście ".
Marković chce samotnie opłynąć świat, żywiąc się tylko sztuką.
Całe życie maluję poważne rzeczy
i wszyscy mnie olewają.
Spójrz tylko na niego.
Co godzinę w wiadomościach.
Co się gapisz?
Wstań, otwórz, to twoje kurwiszony.
Wypiją wino, ale dupy żadna nie da.
Cholerna szopka.
Gonią mnie zamaskowani ludzie.
Pewnie gliny.
Od lat powtarzam...
że twoje bohomazy nie mają duszy.
Ale ten...
jest wyjątkowy.
Zrobiłeś wielkie postępy.
Wielkie.
I co teraz?
Miałeś rację, wyrzucając mnie z Akademii.
Żaden ze mnie artysta.
Ty tak.
Zgrywasz się?
Nie.
Ty zasługujesz na sławę i uznanie,
nie ja z tą... fabryką jedzenia.
Pożyczysz mi terpentyny?
Po ci ona?
Potrzebuję ognia.
Kiedy spłoną, skończą się szyderstwa.
Ze mnie i z moich obrazów.
I skończy się jedzenie.
Zrobi z nas współwinnych.
Nie bój się, nie tutaj.
Aż tak nie zwariowałem.
- Zadzwoń gdzieś. - Ty.
- Dlaczego? - Bo tak.
Cipa.
Tu, na tarasie.
Nikt nie będzie już się śmiał z Gojko.
Tu jest!
Jestem lojalny.
Otwórz i poddaj się!
Zabarykadował wejście!
To nie barykada, tylko dzieło sztuki.
Moje. Nie oddam.
Poddaj się, jesteś otoczony!
Strzelajcie, pizdy.
Stój, odsuń się od państwowej własności!
To jest moje.
Nikt już nie zmusi Gojko, żeby malował.
Złaź. Należysz do państwa.
Gojko choruje na schizofrenię.
Ale wy mnie przebijacie.
Pan to malował?
Tak. Podoba się?
Nie.
Ale od rana nie jadłem, a teraz jestem syty.
Dlaczego muszę umierać
otoczony idiotami?
Zostawcie go, ten też dobrze malował.
Jebać twoje obrazy, idziemy.
Nie minęło pół roku,
a setki malarzy weszło w swój okres odżywczy.
Oprócz wykarmienia społeczeństwa,
sztuka niosła też odporność,
uśmiercając bakterie i zabójcze wirusy.
Naukowcy nie potrafili rozwikłać zagadki odżywczej sztuki,
ale zwykłym ludziom było to obojętne,
bo teraz wszyscy mogli jeść cielęcinę.
Co prawda namalowaną.
Nadszedł Złoty Wiek.
Może uczcimy twój powrót do malowania?
Nie ma potrzeby, chodź.
Naleję nam.
Nie trzeba, chodź.
Popatrz. Uważnie.
Tak jakbym... się spiła.
Tu nie ma żadnego jedzenia.
Tylko...
Lepiej się nawalić,
niż napełnić brzuch, prawda?
Zdecydowanie.
Jeszcze nie taki mocny.
Chodź, coś ci powiem.
Patrzę na was szczęśliwych, zadowolonych, nawet...
pulchnych,
wybaczcie ten żart.
Tamte mroczne czasy,
nie tak odległe,
wydają się...
niczym zły sen.
Nasza branża kreatywna
przyniosła nam Złoty Wiek...
w którym dziś żyje...
przepraszam, żyjemy.
Wydaje nam się, jakby tamte dziesięciolecia...
nigdy nie istniały.
Cel!
Stójcie!
My tu pracujemy.
Pan wymazał zbrodnię, już jej nie ma.
Markovićowie żyją.
Sprawdźcie, błagam was. Proszę.
Odsuń się, na miłość boską.
Zabierz go.
Błagam.
Idziemy.
Nie występujcie przeciw Bogu.
Kończmy.
Cel!
Nie pozwolę!
Panie.
Wyciągam do ciebie dłonie.
Dusza moja wyrywa się do ciebie.
Wskaż mi Panie drogę, którą mam iść.
Wznoszę ku tobie duszę.
Panie, w swojej prawości
zachowaj moje życie.
Uwolnij moją duszę od trosk.
Uwolnij od trosk duszę starego grzesznika.
Wysłuchaj mojej modlitwy.
Scenariusz i reżyseria
Wystąpili
Zdjęcia
Muzyka
Wersja polska na zlecenie HBO HIVENTY POLAND
Tekst: Kamil Puczko