Sino'ng nariyan?
ANIM NA BUWAN ANG NAKARARAAN
- Tamang-tama. Salamat. - Walang anuman.
Gng. De Silva,
ayon sa aming tala,
may balanse ka sa account mo sa Dr. Katz Chiropractic,
sa halagang 42 dolyar at 50 sentimo.
Tiwala kaming nakaligtaan lang at ipapadala mo sa address sa taas,
dahil naisinangguni na ito sa tagapangolekta namin.
Kapag hindi ito mabayaran sa tamang oras
magpapataw kami ng 10% na dagdag sa pagkahuli.
Gumagalang, George McAlpin.
HULING PAALALA
Kumusta?
Ayos lang, salamat.
Al McCarren.
Tom.
Tom Ripley.
Napakahirap mong hanapin.
Walang address, telepono, opisina...
Sabi nila, sa iilang lugar ka lang makikita, gaya nito.
Sino'ng nila?
Pribadong detective ako.
Kinuha ako para hanapin ka.
At ibigay ito sa iyo.
Gusto kang makausap ni G. Greenleaf.
Hindi ko iyan kilala.
Alam kong hindi.
Bakit naman, di ba?
Tungkol saan naman?
Hindi ko alam, personal yata.
Nasabi niyang maaring may pera dito para sa iyo.
Para gawin ang ano?
Hindi nga niya binanggit.
Sabihan ko ba siyang tatawag ka?
Sabihin mo ang gusto mo.
Mabuti.
Sagot na ni G. Greenleaf.
May humanap ba sa akin?
Wala.
Ano iyan?
Oo. May isa.
INTERNAL REVENUE SERVICE JOHN W. RUDOLF - IMBESTIGADOR
Ano'ng hitsura niya?
Hitsura?
Itim na buhok, bigote, sombrero...
Puwede.
Salamat.
- Hello? - G. Reddington.
- Oo. - Hello.
Si George McAlpin ito, ipinapaalala ko ang mga abiso sa iyo.
Ano ulit?
Ang balanse at mga multa, sir, ng account mo kay Dr. Marvin Katz.
Anong balanse? Binayaran ko na siya.
Pera o tseke?
- Tseke. - Puwes, hindi iyon natanggap.
Basta, ipinadala ko.
Kaya di mo pinansin ang mga abiso?
Walang dumating na ganoon. Di ko maintindihan.
Ramdam kong nababalisa ka. Wala namang dahilan para diyan.
May makakausap ba ako riyan tungkol dito?
Puwede ako. Kinakausap mo na ako, sir.
Kung may iba kang gustong kausapin, abogado na iyon,
pero umaasa akong maaayos ito at hindi na umabot sa korte.
Sige.
Sige. Ganito ang gagawin mo, sir,
magpapadala ka ng bagong tseke para sa bayad at ang 10% multa,
sa kabuuan ay $27, na nakapangalan sa...
May panulat ka ba?
Oo.
Ipadala mo sa McAlpin Collection Agency,
sa 421, 8th Avenue, box 864, New York, New York.
Gusto mo bang ulitin ko?
Hindi na, isinulat ko.
May maitutulong pa ba ako, sir?
- Wala. - Sige. Salamat, G. Reddington.
Walang anuman.
- May ipapapalit akong tseke. - Sige.
May account ka ba sa amin, G. McAlpin?
Wala.
May identipikasyon ka?
- Mayroon. - Salamat.
Sandali lang, sir.
- Magandang umaga. - Bakit?
Pakisuri itong tseke at lisensiya,
at ikumpara ang mga lagda sa tseke.
Diyan ang mga pasosyal.
Alam mo naman ako.
Tatawag ako.
Baka.
Parang may mali.
- G. Ripley? - Oo.
Sundan mo 'ko.
G. Greenleaf. Si G. Ripley, sir.
Tom, kumusta ka?
Iniisip mo kung tungkol saan ito.
Kay Richard.
Hindi ko siya kilala.
Anak ko siya.
Kaibigan ka raw niya. Baka kilala mo siya bilang Dickie.
Sino'ng nagsabi no'n?
Isa sa mga kaibigan niya. Di ko maalala kung sino.
Pero di niya alam kung nasaan ka.
Sige.
Naaalala mo na siya?
Oo.
Pero ang tagal na no'n. Kumusta siya?
Magandang tanong iyan. Hindi ko talaga alam.
Ilang taon na siya sa Europa.
Paminsan-minsan, pinapadalhan niya kami ng postcard,
pero maliban doon, di na namin alam.
Tom, oras na para umuwi siya. Matanda na siya para sa ganito.
Pero hindi siya nakikinig sa amin.
Ba't kaya ayaw niyang umuwi?
Mas gusto niya raw doon.
Nagpipinta raw siya. Dati, nagsusulat.
Pero hindi siya pintor, o manunulat, sigurado ako roon.
Ang alam lang niya ay maglayag, uminom, at umiwas sa responsabilidad niya.
Wala siyang trabaho?
Trabaho? Wala. Hindi pa nagkaroon.
Nabubuhay siya sa trust money na ibinigay namin
na di namin legal na maitigil.
Sige. Nasaan na siya ngayon?
Ngayon? Sa Italy.
Sa Atrani, isang lugar sa Naples,
at ang maupo lang sa tabing-dagat ang nagagawa roon.
At magpinta. Oo, ayos iyan.
Paprangkahin na kita, Tom.
Ikaw ang una sa mga kaibigan ni Richard na nakinig sa akin.
Ano'ng maitutulong ko?
Ano'ng trabaho mo ngayon?
Insurance.
Talaga? Laging kailangan iyan.
- Sales? - Accounting.
Puwede ka bang magbakasyon,
o humingi ng leave?
Para... pumunta roon?
Para kausapin siya, harap-harapan.
Ako na ang bahala sa gastusin, kasama na ang sahod.
Dapat lang.
Pag-iisipan mo ba?
Salamat, Muriel.
Taga-New York ka ba, Tom?
Oo.
Dito ka nagkolehiyo?
Hindi. Sa Princeton.
Princeton. Ipinagmamalaki ka siguro ng magulang mo.
Bata pa si Tom nang maulila siya, Emily.
Diyos ko.
Nalunod sila sa Long Island Sound. Naaksidente ang bangka nila.
Kawawa ka naman.
Ba't di mo sinabi sa 'kin?
Siya ang pinaka-cute na bata.
Mahilig sa sports.
Ito siya bago pumunta sa Europa.
Athens.
Paris.
At nandito siya ngayon. Saan nga pala ito?
- Atrani. - Atrani.
Si Marge yata ito. Kaibigan o nobya, malay natin?
Gng. Greenleaf?
Emily?
Magpahinga ka na siguro?
Masaya akong makilala ka, Gng. Greenleaf.
Pagpalain ka, Tom.
Sige. Sandali lang ako.
Heto.
Ang reserbasyon sa barko at tren. Ang mga gastusin mo.
At ang sahod mo.
Pag kinapos ka, sabihin mo lang, at magpapadala ako.
- G. Ripley. - Oo.
Dito, sir. Itinabi na namin ang mga kay Richard.
Wow. Sige.
Di pa sigurado sa dressing gown. si Gng. Greenleaf.
Ikaw na raw ang bahala.
Maroon siguro.
Ang burgundy.
Burgundy.
Sigurado ka na ba?
Oo.
Salamat.
Tita Dottie,
Hindi ito liham para ipaalam ulit sa inyo ang bago kong tinitirhan.
Base sa stationery, nakasakay ako sa Orient Express.
Isang di inaasahang trabaho, na hindi ko na ipapaalam.
Bukas ang bibig.
Alam mong di ko nagalaw ang tsekeng ibinigay mo.
Iniisip mo bang patay na ako?
Buweno, hindi.
Puwede mo bang isubo ito? Hindi ito masakit.
Pero wag ka nang magpadala pa.
Lagi iyong hindi sapat para sa nakukuha mo sa kanila.
Siyempre, di mo na magagawang
ipaalaala ang pagkukulang ko,
kaya mawawalan ka na ng gagawin sa buhay.
Gayunman, malaya ka na sa akin.
At ako sa iyo.
Atrani?
Alam mo kung kailan may bus paroon, o...
Uy. Ikaw...
Diyan ba ang bus?
Teka...
Papunta ba ito sa terminal ng bus?
Sige.
Gaano pa kalayo?
Sige.
Puwede ko bang iwan dito ang mga ito?
Gusto mong... Sige. Dito?
Sige.
Okay.
Hello?
Ano?
Tabing-dagat?
Sige.
Wow. Sige.
Mayroon ka pa bang iba?
Sige.
Dickie Greenleaf.
Bakit?
Tom Ripley.
Sa New York. Nagkakilala tayo kina Bob Delancey.
Ang tagal na. Pagkakataon nga naman!
Tom ano?
Ripley.
Ito si Marge. Marge, si Tom Ripley.
Kumusta?
Ayos lang, salamat.
Di mo yata ako naaalala.
Hindi, ano lang, alam mo...
Matagal na akong di umuuwi.
Ayos lang.
Parang gusto kong lumangoy. May gusto bang sumama sa akin?
Ako.
Tom?
Sige.
Saan mo siya nakilala?
Sa totoo lang, di ko maalala.
Oo.
Tom Ripley? Hindi ko alam.
Ayos ka lang?
Oo.
Diyos ko naman.
Uy.
Tara sa terrace.
Matagal ka na ba rito, Marge?
Mag-iisang taon.
Doon 'yong bahay ko.
At bangka 'yon ni Dickie.
Okay.
Martinis. Tamang-tama.
Tutulungan ko muna si Ermelinda.
Saang hotel ka?
Wala pa kong tinutuluyan.
Subukan mo ang Miramare. Wag sa Sergio. Kung magtatagal ka pa rito.
Miramare.
Oo.
Mahilig ka sa sining, Tom?
Oo.
Nasa tamang lugar ka.
Marami kang makikitang sining dito.
Gusto mo si Caravaggio?
Oo.
Mabuti.
Tingnan mo ang lahat ng Caravaggio rito.
Bibigyan kita ng listahan ng museo at simbahan.
Magandang ideya iyan. Salamat.
Nagpipinta si Dickie.
Oo, sinabi...
Nasa... nasabi mo 'yan sa akin sa New York.
Talaga?
Biro lang 'yon.
Gusto kong subukan,
pero nagseryoso lang ako nang mapunta ako rito.
Gusto kong makita minsan.
Okay. Sige.
Salamat sa tanghalian.
Ikinagagalak ko. Sa susunod ulit, kung magtatagal ka pa.
- Inaasahan ko. - Ako rin.
Sige, paalam.
Paalam.
Sige. Grazie.
Diyos ko po.
Magandang panulat.
Sige, tara. Dito na tayo.
Okay.
Hilahin mo.
Oo, tama 'yon. Dickie.
Dickie Greenleaf.
Masaya rin akong makita ka.
Magkano ang kailangan mo?
Hindi sapat?
Nagsalin ng Subtitle: Christianne