Ang ilawan.
Si Ranuccio ito.
Halina kayo.
Ano na naman ang ginawa mo?
Kailangan ko lang ng matitigilan.
Mauna ka.
Ito ang kuwarto para sa musika.
Ito sina Anna at Ugo.
Kasama sila rito.
Kumusta kayo?
Doon ang aklatan.
Dito ang sala.
Gusto mong makita ang harap?
Ano ba ang pinasukan natin?
Ang likuran.
Sa ibaba nitong hagdan ang ibabang bulwagan.
Medyo malaki.
Patungo ito sa harap na pasukan,
na may pribadong daungan.
Ingat.
Madulas diyan.
Malumot.
Sa pasukan na lang ako ng mga katulong.
Halina sa mga kuwarto?
Di bababa ng anim na buwan.
Ayos lang.
Baka magtagal pa ako.
Sigurado 'yan.
Di mo na gugustuhing umalis dito.
Maaaring tama ka.
Dito, tama?
Tenyente Ferrara.
Inspektor Ravini, Roma.
Richard Greenleaf.
Hindi siya nagpakita.
Sinabi mo ba ang sinabi kong sabihin mo?
Oo.
Bawat salita.
"Ang di pagpapakita kay Inspektor Ravini
ang magtutulak na gumawa siya
nang di makakabuti sa iyo at sa kanya."
Sige.
Ganito, ang gusto kong malaman ay kung umalis ba talaga siya ng Palermo.
Maaaring hindi.
Paano ko malalaman?
Simulan mo sa lugar kung saan mo siya nakita.
Tapos?
Pag wala siya?
Tapos, Detective, maging detective ka.
Dito 'yon. Sigurado ako.
- Nandito 'yon. Mahahanap ko iyon. - Wag kang magmadali.
Heto, makikita mo naman.
Umalis siya noong ika-27 ng Enero.
Nasabi kung saan siya pupunta?
Natanong niya kung may ferry pa-Tunis noong gabi.
Pa-Tunis?
Tunis. Ika-27 ng Enero.
Mayro'n ba?
Oo.
Salamat.
Mukha siyang nanlulumo.
Nanlulumo.
Sa paanong paraan?
Alam mo na...
Malalim ang iniisip.
Magkaibang bagay 'yan.
Magkaiba ang "panlulumo" at "malalim ang iniisip," tama?
Nanlulumo na parang nagkasalang tao? Nagsisisi?
Hindi sa ganoon.
Paano ko malalaman 'yan?
Hindi ko alam paano mo nasabing nanlulumo
kung may iba lang na iniisip.
May iba akong iniisip nang nagbibihis ako kaninang umaga,
pero hindi ako nanlulumo.
Mukha akong nanlulumo?
Mukhang ganoon siya para sa 'kin, okay?
Akala yata ng desk clerk ay isa siyang sikolohista,
pero di naman magaling kahit sa trabaho niya.
Sa totoo lang, alam nila ang lahat.
Nakalutas sila ng mga pagpatay para sa 'kin.
Paanong nanlulumo?
Medyo malabo ang sinabi niya,
pero sa huli, "sumuko" na lang ang ginamit niyang salita.
Alam niya ba kung saan pupunta?
Hilagang Africa.
Ano?
Oo, nagtanong siya tungkol sa ferry pa-Tunis.
Inspektor...
Masasabi ko bang nagawa ko na ang bahagi ko sa imbestigasyon?
Oo, Tenyente. Salamat.
NAWAWALANG AMERIKANO HINAHANAP NG PULISYA
Sa Palermo huling nakita si G. Greenleaf.
Ang Pulisya ng Roma, at ako mismo, ay humiling sa kanyang bumalik dito
para sagutin ang mga tanong.
Di niya ginawa.
Ngayon, naniniwala kaming iniiwasan niya na matanong namin siya.
Kaya iisipin namin...
Bakit?
Lilinawin ko lang, kung sakaling binabasa ito ni G. Greenleaf,
sa pagtangging sagutin ang aming mga katanungan,
maaaring mapaghinalaan siya
na sangkot sa pagpatay kay G. Miles.
At sa pagkawala at posibleng pagpatay kay G. Ripley.
- Ikaw si Thomas Ripley? - Opo.
Nakita ko sa diyaryong iniisip ng lahat na nawawala ako.
Kakaibang makakita ng ganoon.
Sumama ka sa 'kin.
Hindi, mali 'yan.
Mayroon bang nakakapag-Italyano riyan?
Ingles?
Pasaporte ng Amerika.
Numero 1-6-7-6-4-8.
Ang pangalan,
Sumakay noong ika-28 ng Enero.
Mula Palermo papuntang Tunis.
Di ako magtatanong kung hindi mahalaga.
Oo, alam kong baka matatagalan.
Inspektor, ako si Tenyente Moretti ng Venice.
Kasama ko ngayon si Thomas Ripley.
Sigurado ka?
Oo. Nasa akin ang pasaporte niya.
Paano mo siya nakita?
Pumunta lang siya.
Nasaan siya ngayon?
Saan ka sa Venice ngayon?
Pakisabing pupuntahan ko siya mamayang gabi para makausap.
Ayaw mong siya ang pumunta riyan?
Hindi, ayos lang.
Matatanong ko siya rito.
Hindi, pupuntahan ko.
Sige.
Sige, G. Ripley. Ayos na.
Mamayang gabi, sa tirahan mo,
pupuntahan ka ng isang inspektor.
Siya na ang magpapaliwanag ng nangyayari.
'Yong inspektor sa diyaryo?
Hindi na mahalaga.
Ano 'yon?
Akin na ang pasaporte ko?
Puwede naman.
Bukas.
Ang ilaw.
Laging ang ilaw.
Ano'ng maitutulong ko?
Inaasahan kayo ni G. Ripley, Inspektor.
Sa may sala.
Inspektor Ravini, Pulisya ng Roma.
Oo, tuloy kayo.
Sana hindi ako nakakaabala.
Hindi. Sumusulat lang ako.
Maupo kayo.
Salamat.
Maganda rito.
Salamat. Gusto ko 'to.
Puwedeng manigarilyo?
Siyempre.
Malinaw na ang isang mahalagang bagay dahil magkasama tayo ngayon.
Di ka pinatay sa bangka.
Paumanhin?
Hindi mo 'to nabasa sa diyaryo?
Nasa maliliit na bayan ako bago magtungo rito.
At si Signor Greenleaf,
di niya ba sinabing hinahanap ka ng pulis?
Hindi.
May nakitang bangka sa San Remo
noong magkasama kayo ni G. Greenleaf.
Pinalubog. May mga marka ng dugo.
Siyempre, noong nawawala ka, di namin alam kung nasaan ka,
iisipin naming dugo mo iyon.
Akin?
Nagkita pa kami ni Dickie pagkatapos.
Kinuha ko ang gamit niya sa Atrani.
- Atrani? Taga-Atrani ang asawa ko. - Talaga?
Oo. Magandang lugar, pero napakaraming hagdan.
Oo.
Nasabi niyang dinala mo ang mga gamit niya pa-Roma,
pero hindi ako naniwala.
Sa huli, narito ka.
Hindi patay.
Isa ka sa iilang tao na kilala si Signor Greenleaf
na pumayag na kausapin ako.
Di maaasahan ang ibang kaibigan niya.
Siguro, kaugaliang Italyano.
Lalo na sa paligid ng Napoli,
ayaw nilang makipag-ugnayan sa pulis.
Payag naman ako.
Nang makausap ko siya sa Roma pagkatapos ng pagpatay...
Alam mo ang pagpatay kay Frederick Miles?
Oo, nabasa ko 'yon.
Pagkatapos no'n, nakikipagtulungan pa sa akin si G. Greenleaf,
akala ko lang iyon.
Kaya hinayaan kong umalis ng Roma,
basta ipapaalam niya kung saan siya titigil sa Palermo.
Hindi niya ginawa.
Umalis siya ng Palermo nang di nagsasabi sa akin.
Ngayon, mukhang umalis na siya ng bansa.
Papunta saan?
North Africa siguro.
Pabaya ang Tunisia immigrazione.
Pero naniniwala akong nandoon siya.
Hindi kaya naglalakbay lang siya mag-isa?
Ganoon siya minsan, para magpinta.
Magpinta? Oo, nakita ko ang mga pinta niya.
Hindi, di siya umalis para magpinta.
Sigurado akong umalis siya dahil sa ibang bagay.
- Tulad ng? - Ano sa tingin mo?
Wala akong ideya.
Dahil suspek sa pagpatay.
May kinalaman si Dickie sa nangyari kay Freddie Miles?
Di ba iyon ang ipinapakita niya?
At may testigo.
Sa ano?
Dalawang lalaki. Isang lasing na lasing, at isang isinasandal siya sa kotse.
Gaya sa kung saan natagpuan ang katawan ni Miles, sa Cinquecento.
Di pa namin masisiguro na si G. Greenleaf iyong isa,
napakalapit nito sa apartment niya.
Hindi mo ba naiisip na kaya di mo siya mahanap
ay dahil may nangyari sa kanya?
Sa kanya?
May pumatay sa kanya?
Ba't mo nasabi?
'Yong mga tsekeng nabasa ko. "May pumeke," ang sabi ro'n.
Baka may ginawa sila sa kanya.
'Yong tseke, hindi mga tseke.
Isang tseke lang 'yon.
At hindi, di 'yon pamemeke.
Kinumpirma ito sa isinulat niya sa bangko.
Di sa sinabi niya sa liham pero kung saan ito nai-type.
Parang fingerprint din ang mga pagkakamali sa typewriter.
Typewriter niya 'yon. Isang Hermes na medyo nakaangat ang "E."
Di 'yon maiisip ng magnanakaw.
Hindi.
Kilala mo si Miles.
Hindi. Nakita ko lang siya sa Naples
noong nakatira ako kay Dickie.
Di mo na siya gusto kahit minsan mo pa lang siyang nakita,
ang sabi ni Signor Greenleaf.
Oo, totoo 'yan.
Medyo ipinahiwatig niyang may kinalaman ka
sa pagpatay kay Signor Miles.
- Ako? - Oo, noong nasa Rome.
Pero alam kong di 'yon totoo.
Mabuti.
Sa tingin mo, posible kayang nagtalo sila?
Di ko alam.
Di mo alam kung nangyari 'yon,
pero baka alam mo kung may anumang problema sa pagitan nila.
Problema? Hindi, pero...
Pero?
Di ako ang dapat magkuwento sa buhay ni Dickie.
Sa tingin ko, ikaw.
Makakapagsabi ka siguro ng ugali niya
na di namin malalaman.
Ito ang dahilan kaya kita tinagpo.
Di ka ba kinausap ni Signor Greenleaf ng tungkol sa pag-ibig?
Ako na ang magsasabi dahil ayaw mo.
Di ko maipagkakailang
sina Signor Greenleaf at Miles ay maaaring...
magkarelasyon.
Wala siyang alibi noong gabi ng pagpatay.
Tumanggi siyang magpakita para matanong.
Umalis siya, at hindi para magpinta,
at walang pinagsabihan, kahit sa 'yo, kung nasaan siya.
Alam kong ayaw mong maniwala sa kasamaan ng kaibigan mo,
pero 'yon ang totoo.
Oo.
Salamat sa pakikipag-usap, Thomas.
Mahalaga ang kaalaman mo.
Sasabihin ko kay Tenente
na ibalik sa 'yo ang pasaporte mo bukas ng umaga.
Salamat.
Hindi, salamat na lang. Kaya ko na.
NAWAWALANG AMERIKANONG SI THOMAS RIPLEY NATAGPUANG BUHAY AT LIGTAS SA VENICE
RICHARD GREENLEAF PUGANTENG PLAYBOY
EKSKLUSIBONG LITRATO NI MARJORIE SHERWOOD AWTOR/LITRATISTA
Tommaso. Kadarating lang nito.
Iniimbitahan ka sa isang salo-salo ni Count Vittorio Araldi
sa ika-10 ng Marso sa Palazzo Araldi
sa San Marco, Venice, ng alas-tres ng hapon.
Nasaan kaya si Dickie? Alam mo, di ba?
Hindi. Baka sa Timog ng France.
Nagpipinta.
Nagpipinta siya? Di ko nabasa 'yan.
Magaling siyang pintor.
Guro niya si Di Massimo.
Minsan niya akong ipininta.
Gusto kong maging kinatawan niya.
Lalo kung pinatay niya si Miles.
Magiging mahal ang mga pinta niya.
Sana lang.
Aalis muna ako.
Nakakasabik ito.
Nakakabagot, tama?
Napakaraming pera at wala nang iba pa.
Nandito lang ako para sa Château Margaux.
Wag mong ipagsabi.
Reeves Minot. Maupo ka.
Tom.
Oo. Alam ko.
Nakausap mo ang konde?
Nag-hello lang.
Nagkakarera siya.
Gumagawa ng mga pelikula ang kondesa.
Sa madaling sabi,
wala silang ginagawa.
Ikaw ang bagong dugong kailangan ng anemia nila.
Taga-New York ka?
Oo.
Pero sa Italya ka na ngayon.
May tinitirhan ako sa Venice. Ikaw?
Kung wala ako sa iba, oo.
Sa ngayon, oo.
Ano'ng trabaho mo?
Magandang tanong 'yan.
Ano'ng trabaho ko?
Alam ko na. Art dealer ako.
Oo, ganoon nga.
Ikaw ba? Di sinabi sa article ang propesyon mo,
"matapat na kaibigan sa pugante" lang.
Art dealer din ako.
Mukha nga. Pansin ko.
Ako rin.
Kung gugustuhin mong...
pag-usapan ang...
sining...
tawagan mo ako.
Makikisalamuha muna ako.
Bayad sa wine.
Masaya akong makilala ka.
Nasa telepono si Binibining Marjorie Sherwood.
Tom? Si Marge 'to.
Marge. Hi.
Sino 'yon? Sino'ng sumagot?
Si Ugo 'yon, ang butler.
Ang ano?
Nasaan ka?
Nasa istasyon ako ng tren.
Dito? Santa Lucia?
Oo.
Magaling. Susunduin kita.
Hindi na. Wala naman akong dala.
Sige na. Mahihirapan kang hanapin itong lugar.
Kaya ko naman siguro.
Sa Madonna della Salute.
Oo.
Kung 'yan ang gusto mo.
Dahan-dahan sa may vaporetto.
Kanan pa kaunti.
Hindi, sobra na.
Taas pa. Kaunti pa.
Inilagay sa frame.
- Nagustuhan mo? - Oo, maganda. Salamat.
May darating akong kaibigan at baka kumain kami sa labas,
kaya puwede na kayong magpahinga.
Isang binibini?
Oo, tama ka.
Magaling, Thomas.
Di 'yon gano'n.
Dati pang kaibigan.
Sige.
Sige na.
Puwede na raw tayong magpahinga.
Marge, masaya akong makita ka.
Tingnan mo ikaw.
Ito. Alam mo, bakit hindi?
Pasok. Ito lang ang dala mo?
Dito.
Sa 'yo 'tong lahat?
Mura mo lang mauupahan ito kapag off-season.
At may butler?
At katulong. Kasama sila.
Grabe.
Ang ganda nito.
- Wine? - Sige.
Ang ganda.
Nakita ko ang mga litrato mo sa magazine.
- Talaga? - Oo.
- Ang gaganda. - Salamat.
Nasa dalawang magazine 'yon.
Oggi at Le Ore.
Talaga? Isa lang ang nakita ko.
Nakausap ko si G. Greenleaf.
Galit na galit siya.
Siyempre naman.
Baka pumunta siya rito at kausapin ka.
Pumunta rito?
Nasa Italya siya.
Sa Rome. Kausap ang mga pulis.
Sana nga pumunta siya.
Anuman ang maitutulong ko.
Di niya ako gano'n kagusto.
Katunayan, oo.
Inabuso mo raw kasi sila ni Dickie.
Nakakalungkot iyon.
Wala akong kinuha kay Dickie.
Kinausap ka na ng pulis?
Oo, nakausap ko na si Inspektor...
- Ravini. - Ravini. 'Yon nga.
Sinabi niya ba sa 'yo 'yong testigo?
Sa apartment ni Dickie?
Baka nga nakita no'n sina Freddie at Dickie.
Pero, ano naman?
Na may tinutulungan si Dickie sa kotse?
Walang sinasabing pinatay niya siya.
Sinabi niya ba 'yong mga tseke?
- Hindi. - Nag-withdraw si Dickie
ng libo-libo bago siya umalis ng Palermo.
Ano naman iyon?
Di mo 'yon gagawin kung magpapakamatay ka.
Sino'ng nagsabi no'n?
Ravini. Napakasamang tao.
Mukhang ayos siya. Pero...
Siguradong mali siya ro'n.
Kaya nga. Di 'yon gagawin ni Dickie.
- Pero nag-aalala ako sa kanya. - Ayos lang siya.
Baka nasa bar lang 'yon sa Tangier umiinom ng mint tea
at walang alam sa nangyayari dito.
Di ka niya sinulatan sa Palermo, ano?
Hindi. Bakit?
Iniisip ko lang ang iniisip niya.
Sinulatan mo ba siya?
Ayokong makialam.
Baka kasi nahihirapan siya noon, dahil doon
sa kay Freddie at paano siya itrato ng pulis.
Sinulatan ko siya.
Di 'yon masamang liham,
pero nalulungkot akong di rin 'yon maganda.
Di kaya iyon ang...
Magtutulak sa kanya?
Di ko nga alam kung ano ako sa kanya.
Seryoso, sino'ng namatay?
Ano?
Itong lugar. Palasyo 'to.
At dalawang katulong.
Tita ko.
Ano?
'Yong nagpalaki sa akin
matapos maaksidente ng mga magulang ko. Namatay siya.
Tom, nagbibiro ako.
Di ko akalaing may nangyari.
Akala mo habambuhay mabubuhay ang mahal mo, pero hindi.
Pasensiya na. Nahihiya ako.
Ayos lang. Masaya ang buhay niya.
Di gano'n kalaking pera. Naisip kong magsaya
matapos mamuhay na palaboy nitong taglamig.
'Yon ang gugustuhin niya.
Saan ka galing mula nang huling kita natin?
Nawala ka, sabi sa mga diyaryo.
Pero di ko kasama si Tom. Si Dickie.
Akala mo siguro, kasama ko siya,
pero halos di ko rin siya nakita noong taglamig.
- Ako na. - Naku. Tom, pasensiya na.
Ayos lang. Wala 'yan.
Ayos na.
Wala 'to. Ayos lang.
Ayos lang.
Libro lang 'to.
Pupunta na ako sa hotel ko.
Nakapag-book ka na agad?
Mula sa istasyon ng tren. Iyong Accademia.
Sa Accademia. Ayos 'yon.
Iimbitahin sana kita rito pero...
Talaga?
Salamat. Ikakansela ko.
Gusto ko pang malibot ito.
Ang kuwarto ko.
Ayos.
Sige.
Ang kuwarto mo.
Gusto ko 'to.
Mabuti.
Napakaromantiko.
Ngayong gabi ito.
Talaga? Marami akong natatanggap niyan.
Mula kay Peggy Guggenheim?
Anak niya 'yan.
Oo, "Pegeen Guggenheim."
Pumunta pa rin tayo.
Parang di ko gusto 'yan, Marge.
Sige na. Isipin mo kung sino'ng pupunta ro'n.
May teorya ako.
Nakipagpalit ng pasaporte si Dickie.
Isang mangingisdang Neopolitan, o tindero,
para makapamuhay siya nang tahimik.
Kaya di siya mahanap.
At 'yon ang nameke ng mga tseke.
Kaya kung mahahanap 'yon ng pulis,
mahahanap nila si Dickie.
Ang problema sa ideyang 'yan ay Enero ang sinasabing pamemeke,
at maraming nakakita kay Dickie noong Pebrero.
Sino?
Ako.
Talaga ba?
Biro lang.
Alam ko.
Mauna na ako.
Patay na yata siya.
Pinatay ng nameke.
Matapos ilabas 'yon ng Oggi kasama ng mga litrato ko,
kinausap ako ng dalawang publisher ng New York tungkol sa libro ko.
Tungkol sa inyo ni Dickie?
Tungkol sa Atrani. Photographic iyon.
Pero magiging tungkol sa amin ni Dickie ang sunod kong libro,
at ang buhay namin.
Tara na.
Ayoko pang umalis.
Mag-uusap lang kami.
Sige.
Bakit? Nakikipag-usap pa ako.
Marge, wala silang pakialam kay Dickie.
Gusto nilang malaman ang lahat sa kanya.
Para may mapaglibangan sila. 'Yon lang.
Di ako sang-ayon.
Di tamang hayaan nating gamitin nila si Dickie.
Nakakasuka.
Iinom pa ako.
Sapat na yata ang nainom mo.
Tara na.
Marge. Dito.
Gusto kong mag-gondola pabalik.
Hindi.
Sige na.
Matagal 'yon.
Pakiusap.
Pakiusap, Tommy.
Marge. Nandito na tayo.
Sige, tara.
- Di mo dinala ang susi. - Hindi. Alam mo ba kung bakit?
Ganito kasi 'yon kahaba at 'singbigat ng baril,
at di ako naggo-gondola pauwi.
Puwede ka bang bumalik?
Di puwede, sir.
Nakalimutan ko ang susi.
Pasensiya na, pauwi na ako. Ibang gondola na lang.
Nakakatawa 'yan.
Siguradong may daraan pa.
Akyatin natin 'yon at dumaan sa harap. May susi ako ro'n.
Di ako aakyat diyan.
Tusok-tusok 'yan.
Sige na. Madali lang 'yan.
Sige, ako na.
Paiwan ng coat mo.
Malamig.
Salamat.
"Tommy"?
Wag mo akong i-Tommy.
Hihintayin niya raw ako roon.
Akala ko ayos lang 'yon, kahit pa marami siyang nainom.
Baka nadulas siya at nabagok.
Madulas do'n. Sa daungan.
'Yong lumot.
Oo.
Nakuha ko na.
Mabuti.
Kumusta ka?
Di mabuti. May hangover.
Kape?
Sige.
Dumating 'to kaninang umaga. Mula kay G. Greenleaf.
GUSTO KONG MAKAUSAP TAYO E. GREENLEAF
"Gusto kong mag-usap tayo."
'Yong "mag-usap tayo" ay parang...
Nakakatakot?
Oo. Medyo.
Oo.
Puntahan siguro dapat natin siya.
Di ako dapat sumama.
Sumama ka. Bakit hindi?
Sabi niya, "tayo" na kayong dalawa.
"Tayo" na tatlo 'yon.
- Talaga? - Hindi ba?
Siguro.
Nagkamali siguro siya. Ikaw ang gusto niya, di ako.
Umaasa akong mag-isa ka lang.
Marami na akong nakita doon sa Marge na 'yon sa Rome.
Ano'ng tingin mo sa kanya?
Di ko siya ganoon kakilala.
Ako rin.
Di siya nakakapagod?
Minsan. Ayos naman siya.
Isang bagay lang ang gusto niya kay Richard.
Maupo ka.
Buweno, Tom, kakaibang katapusan 'to, di ba?
Katapusan?
Ang pagtira mo rito. Nasa kung saan si Richard.
Nakausap ko ang pulis sa Rome. 'Yong inspektor do'n.
Si Ravini?
Di niya dinerekta,
pero halatang iniisip niyang si Richard ang pumatay.
Tingin mo, magagawa niya 'yon?
Hindi.
Ikaw ba?
Mas kilala mo ang anak mo.
Pero hindi. At kasalanan ko iyon.
Di ko siya masyadong kinilala.
Sa tingin mo...
may ginawa siya sa sarili niya?
Ayokong isipin 'yan.
Ayos lang siya.
Talaga?
Sabi ko sa pulis, baka nagpipinta lang siya.
Kasama si Di Massimo? Kalokohan 'yan.
Walang nakakakilala doon.
Inimbento lang yata
para isipin kong seryoso siya sa pagpipinta niya.
Na dapat mas sineryoso ko.
Kumusta ba siya noong huli?
Parang...
nababagabag.
Sa totoo lang.
Oo, parang gano'n din sa huling sulat niya sa amin.
Ayos daw siya pero hindi.
Sa tingin ko, wag dapat sumuko na lang.
Hindi nga.
Hindi pa.
Tom.
Martinis.
Naghahanap ako ng panahi.
Ayos lang. Mayroon doon.
Singsing 'to ni Dickie.
Oo, inilagay ko riyan.
Bakit itinabi mo? Bakit nasa 'yo 'to?
Kasi ibinigay niya.
Hindi ibinigay. Para lang itabi ko.
Ano'ng sinasabi mo?
Noong nag-Palermo siya.
Nag-aalala yata siyang manakawan doon.
Di siya nag-aalala roon.
Di pa siya nakapuntang Sicily. Nag-alala raw siya.
Tom.
Alam niyang di na siya babalik.
Ano?
Kaya ba ganoon?
Alam niya na ang gagawin niya sa sarili niya?
Diyos ko. Sana hindi.
Oo naman.
Sige. Salamat, G. Greenleaf. Paalam.
Ano'ng sinabi niya?
Ganoon din ang iniisip niya.
Pumunta raw tayo.
May kasama siyang private detective mula New York.
Tom Ripley.
Napakahirap mong hanapin.
Ibinigay ko noong nag-21 siya.
Patingin?
Salamat.
Ang ganda.
Maaari kang makausap?
Siyempre.
Sandali lang.
Saan nanggaling lahat ng pera mo, Tom?
Paano mo talaga nakuha ang singsing?
Sa tingin mo, tanga ako? Sa tingin mo, bulag ako?
Pinatay mo si Dickie, 'no?
Pinatay mo silang dalawa.
Ginoong Ripley, magkuwento ka...
tungkol kay Dickie.
Di ko naiintindihan.
Sabihin mo lahat ng nalalaman mo sa kanya... bilang isang tao.
Wala akong ibang pagsasabihan.
Sige.
Alam mong galing siya sa mayamang pamilya.
Pumuntang Europa para matakasan iyon.
Gustong maging manunulat.
Pero walang naisulat.
Gustong maging pintor.
Pero alam na di rin siya magiging ganoon.
Inisip niya kung magiging magaling ba siya sa kahit ano.
Puro pagkukunwari lang siya.
Alam niyang... walang-wala siyang kakayahan.
Alam niyang di siya gusto ng ama niya.
At mabigat ito sa kalooban niya.
Mahal siya ni Marge,
pero di kayang mahalin si Marge gaya ng gusto nito.
Alam ni Marge bakit.
At alam niyang alam ni Marge.
Bakit?
Dahil ako ang mahal niya.
Ipinagtapat niya sa San Remo.
Kaya ako ang isinama niya, hindi si Marge.
Gusto niyang sumama na sa akin.
At ang sagot mo?
Ang sama ng sagot ko.
Sabi ko, kaawa-awa lang siya,
at ayaw ko nang makita pa siya.
Sana di ko sinabi nang ganoon.
Nasaktan siya.
Pinatay kaya niya si Freddie Miles?
Hindi na ako sigurado ngayon.
Nagpakamatay kaya siya?
Natatakot akong baka ginawa niya.
Sa tingin ko, ginawa niya.
Sa mga sinabi mo, mas naiintindihan ko na kung bakit.
Ang mga nalalaman natin ay ito.
Huling nakita ang anak ninyo
noong umalis siya sa Hotel Savona sa Palermo.
Sabi doon, nagtanong siya tungkol sa ferry pa-Tunisia.
Maipagpapalagay na doon siya patungo.
Sinabi rin ng clerk na parang nanlulumo siya, mukhang sumuko na.
Wala nang makapagsabi na nakita pa siyang muli.
At wala nang komunikasyon mula sa kanya.
Maliban sa isang liham sa kasera niya sa Rome,
na sa pag-aalala sa kalagayan niya,
dinala ito kay Ravini na ibinigay sa akin para iabot sa inyo.
Mula ito sa Palermo noong ika-27 ng Enero,
gabi na umalis siya pa-Tunisia.
Walang tala na dumating siya roon.
Sa pagitan ng Sicily at Hilaga ng Africa, sa isang ferry,
sa gitna ng gabi,
may nangyari.
Di nakakapag-Ingles ang kasera kaya sa Italian isinulat ni Richard.
Tom, pakibasa ang sulat kay G. Greenleaf.
"Signora Buffi,
Sana'y makarating ito sa 'yo.
Patawad at isinusulat ko ito sa halip na sabihin nang personal."
"Iiwan ko na ang apartment."
"Nagustuhan ko iyon."
"At salamat sa mga tulong mo na iparamdam na tahanan iyon."
"Pero di na ako babalik ng Rome."
"Pasensiya at ganito ako aalis
at may kalakip itong pera para mapunan ang gastos mo
para sa walang lamang apartment."
"At para sa mga naiwan, mga damit, libro, at gamit ko sa sining,
maaari mo itong ibenta o itapon."
"Siguradong itatapon mo ang mga pinta ko."
"Walang mga kuwenta."
Ipinagkibit-balikat ko lang ito,
pero nabasa ko sa diyaryo na nawawala siya.
"May mga liham din doon,
mula sa pamilya at kaibigan
at sa negosyo, bangko, at iba pa."
"Itapon mo na iyon. Di ko na iyon kailangan."
"Saan ako pupunta?"
"Di ko pa 'yon alam pati na ang gagawin ko."
"Sa katunayan, naliligaw ako."
"Alam ko ang mga rason, pero di ko na sasabihin pa
liban sa may pinagsisisihan ako
na mga bagay na nangyari,
mga bagay na nagawa ko."
"Salamat sa kabutihan mo sa akin."
"Isa ka sa mga naging mabuti sa akin."
"Gumagalang...
Richard."
Mukhang naliwanagan na ang mga bagay.
Pakiabot ang pakikiramay ko kay Gng. Greenleaf.
Sige.
Kuhanin mo ito.
Di ko matatanggap.
Sige na. Di siya takot na baka manakaw ito.
Alam niyang di na siya babalik. Kaya niya ibinigay ito sa 'yo. Kuhanin mo.
- Sigurado kayo? - Oo.
Kung sa akin niya ibibigay, sinabi niya.
- Salamat. - Salamat, Tom.
Pasensiya na kung pinagdudahan kita,
nakikita kong tapat ka gaya ng nakita at nagustuhan ko
sa 'yo noon, at pagpalain ka sana.
- Salamat. - Ingat.
Ayos ka lang?
Magiging.
Uuwi ka na?
Siguro. Oras na siguro.
Buweno...
ingat ka, Marge.
Ikaw rin.
Napakalungkot na araw.
Perpekto ito.
Kumusta iyon?
Matutuwa ka.
Magaling.
Matagal nang ginagawa ni Pascal.
Gusto ko ang pangalan.
Timothy Fanshaw.
AKING ATRANI
MALIGAYANG PAGBATI MARGE
PARA KAY RICHARD GREENLEAF NA BAHAGI NG AKING GISING NA PANAGINIP NG ATRANI
Tom.
Tom?
Sino si Tom?
Tom Ripley.
Baybayin mo.
Nagsalin ng Subtitle: Christianne