งงไปหมด ทำไมเมสัน บริกส์ ถึงเลือกเราให้ไขปริศนาของเขา
ใครสนล่ะ ถือเป็นเกียรติครั้งใหญ่
(แนวสืบสวน)
อะไรล่ะ ตามหาต้นฉบับที่ยังไม่ตีพิมพ์
แล้วส่งให้สำนักพิมพ์บอกว่า "เฮ้ พิมพ์นี่ให้หน่อย" รึ
รูเบ็นพูดถูก ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเราต้องทำอะไรต่อ
หรือทำไม
ไม่อยากจะพูดเลย แต่ฉันเบื่อปริศนานี่แล้วสิ
เรายอมแพ้ไปอย่างนี้ไม่ได้นะ ผีต้องการให้เราช่วยเขา
ถ้าไม่ทำล่ะ เขาจะมาหลอกเราตลอดไปเหรอ
ฉันไม่อยากคอยมองหาข้อความ ทุกครั้งที่ฉันผ่านกระดานดำ
ไม่เอาน่า เรามากันไกลขนาดนี้ ยอมแพ้ไม่ได้นะ
มีคนจัดงานปาร์ตี้คอสตูมเหรอ
ตัวละครหนังสือยุคโบราณอีกแล้ว
ออกมาจากหนังสือ การ์ตูนบ้างไม่ได้หรือไง
คุณครับ
(นักเดินทางบนดวงจันทร์)
(วิทยาศาสตร์)
สวัสดี เด็กๆ
ขอโทษด้วยจ้ะ ฉันมัวแต่ง่วน อยู่กับหนังสือเล่มนี้
นิยายชั้นดีทีเดียว คนแต่งช่างมีจินตนาการเลิศล้ำ
นิยายรึ
เธอคงอยู่ก่อนยุคสร้างจรวด
ใช่ มันไม่ใช่นิยายสักหน่อย
หนูขอทราบชื่อคุณได้มั้ยคะ
โจน วัตสัน แพทย์หญิงจ้ะ ยินดีที่ได้รู้จัก
เป็นคุณหมอจากทศวรรษที่ 1800 ยอดไปเลย
ไม่ยักรู้ว่ายุคสมัยนั้น มีแพทย์หญิงแล้วด้วย
เดี๋ยวนะ คุณคือคุณหมอวัตสันเหรอฮะ
ใช่จ้ะ คนส่วนใหญ่เรียกฉันแบบนั้น
ขออ่านต่อนะ มาถึงช่วงที่ตื่นเต้นมากๆ แล้ว
พวกเขากำลังจะไปดวงจันทร์ เหลวไหลสิ้นดี
นึกว่าหมอวัตสันคือผู้ชายซะอีก
รู้จักคนนี้ด้วยเหรอ
ฉันไม่รู้จักหรอก แต่หมอวัตสัน คือเพื่อนของเชอร์ล็อก โฮมส์
เชอร์ล็อก โฮมส์ นักสืบน่ะเหรอ
ใช่ นักสืบโด่งดังจากหนังสือ ของอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์
เรื่องพื้นๆ น่า วัตสันเอ๋ย
แต่วัตสันเป็นผู้ชาย ไม่น่าใช่เธอคนนี้นะ
มีทางเดียวที่จะรู้ได้
ขอโทษที่รบกวนนะคะ แต่คุณรู้จักเชอร์ล็อก โฮมส์รึเปล่า
ชื่อเสียงของเพื่อนฉัน ทำให้ฉันแปลกใจไม่หยุด
กระทั่งตอนนี้ เรื่องราวชีวิต ของเชิร์ลก็ดังกระฉ่อนข้ามทวีปได้
เชิร์ลเหรอฮะ
หล่อนไม่ชอบให้ใครเรียกว่า "เชอร์ล็อก"
หล่อน
ฉันเพิ่งนึกได้ สหายตัวน้อย พวกเธอคงไม่ได้ข่าวว่าเชิร์ลเสียแล้ว
เชอร์ล็อก โฮมส์ตายแล้วเหรอฮะ
สามปีมาแล้วล่ะ
เรื่องน่าเศร้าแท้ๆ
ฉันคิดถึงเพื่อนของฉันทุกวัน
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
นักสืบชื่อดังที่น่าจะช่วยเรา ไขปริศนาได้ตายแล้วเหรอ
นักเขียนสื่อวิญญาณ
หวังว่าคุณคงชอบ
ผมไม่เคยชงชามาก่อน
เอิร์ลเกรย์กับมะนาวฝานบางๆ เยี่ยมที่สุด
อย่างที่ฉันบอกไป
เชิร์ลมีคนนับหน้าถือตาอยู่เยอะ พอๆ กับที่มีศัตรูมากมาย
ศัตรูตัวฉกาจคนหนึ่งก็คือมอริอาร์ตี
เชิร์ลจับหล่อนเขาคุกหลายครั้ง มอริอาร์ตีสาบานจะเล่นงานคืนให้ได้
ทั้งคู่ก็เลยเสียชีวิต
ว้าว มืดหม่นจัง
หลังจากนั้นคุณทำอะไรต่อ
ฉันรู้สึกโศกเศร้าอาลัย ถึงเพื่อนรักมาตลอด
ฉันคิดว่าคงจะดีถ้าได้เดินทาง มาเจอสิ่งใหม่ๆ
แต่โลกเปลี่ยนไปมากภายในสามปีนี้
ในหนังสือ...
หมายถึง ผมสงสัยว่าคุณเคย ช่วยเชอร์ล็อกไขคดีบ้างมั้ยฮะ
บางครั้งเราก็คลี่คลายคดีด้วยกัน แต่ส่วนใหญ่เชิร์ลเป็นคนคิดออก
เพราะว่าพวกเรามีปริศนา ที่อยากให้ช่วยคลี่คลายฮะ
ฉันไม่ใช่เชิร์ล โฮมส์ แต่ฉันอยู่กับ หล่อนมานานพอจะเรียนรู้อะไรได้บ้าง
ฮะ นี่ดึกแล้ว ผมจะหาห้องนอน ข้างล่างให้คุณพักคืนนี้
เป็นพระคุณอย่างมากจ้ะ
พ่อฉันยื่นคำร้องเคลมประกัน แต่ไม่เห็นมีใครตอบกลับมา
ร้านของเราโดนรื้อค้นกระจุยกระจาย เราอยู่ในช่วงซ่อมแซมใหม่
และทุกอย่างต้องระงับ จนกว่าบริษัทของคุณ
จะจ่ายเงินประกันที่ควรให้เรา
ไม่โอเคค่ะ ที่คุณจะ ตรวจสอบก่อนแล้วจะติดต่อกลับมา
ก็ได้ ฉันจะรอ
- ลูกโมโหใครน่ะ - บริษัทประกันค่ะ
พวกเขาให้หนูรอสายอีกแล้ว ยังไม่ยอมจ่ายเงินให้เราสักที
พวกเขาบอกว่าจะตรวจสอบก่อน แต่ขอบอกเลยนะว่า
ต้องมีคนทำอะไรพลาด แล้วก็ไม่เจอ...
วางสายซะ
อะไรนะคะ ไม่หรอก หนูรอตั้งชั่วโมง กว่าจะได้คุยกับผู้จัดการ
พ่อรู้ว่าทำไม พวกเขาถึงไม่จ่ายเงินเคลม
เพราะว่าพ่อไม่ได้จ่ายบิล
เกิดอะไรขึ้นคะ
พ่อคงลืมจ่ายบิลไปสองสามเดือน ตั้งใจว่าจะบอกลูกอยู่
โธ่ พ่อ
ปกติแม่ของลูกจัดการเรื่องพวกนี้
มีอะไรเหรอฮะ
เปล่าหรอก เราแค่ไม่มีตังค์ พอที่จะปรับปรุงร้านใหม่
ขอโทษนะ เอมี่
ไม่เป็นไรค่ะ
เราจะลองหาทางอื่น
หนูจะโทรกลับหาบริษัทประกัน
คนที่ลูกเพิ่งด่าไปน่ะเหรอ
ค่ะ หนูจะขอโทษเขาก่อน
เป็นเพราะโลแกน เราเลยมี คนช่วยทำหนังสือรุ่นเพิ่มขึ้น
ฟังดูดีนะ
เธอมีสายข่าววงใน เกี่ยวกับนักเรียนใช่มั้ย
ใช่
คิดว่าฉันมีโอกาสที่จะ ชนะการเลือกตั้งสภานักเรียนมั้ย
อยากรู้จริงๆ เหรอ
ไม่ค่อยดีเท่าไหร่
พูดตรงชะมัด
ฟังนะ คนอื่นมองว่าเธอฉลาด แต่คนไม่ปลื้มที่เธอต่อต้านกีฬา
"ต่อต้านกีฬา"
เธอกันตัวเองออกจาก ทีมบาส ทีมเบสบอล
ทีมฟุตบอล กระทั่งทีมวอลเลย์บอลหญิง
นั่นก็พูดเกินไป
โอเค ฉันควรทำยังไง
ไม่รู้สิ แต่มีเวลาไม่มากนัก
การเลือกตั้งอีกไม่กี่วันแล้ว
เธอพูดอ้อมๆ ไม่เป็นใช่มั้ย
ฉันก็แค่พูดตามที่คิด ฉันคิดว่าเธอจะแพ้ โทษทีนะ
ฉันนึกอะไรออกเกี่ยวกับ หมอวัตสันแล้วล่ะ
เธอน่าจะมาจากหนังสือฉบับดัดแปลง
หมายถึงคนเขียนเปลี่ยนเรื่องเดิม ของเชอร์ล็อก โฮมส์เหรอ
- แล้วให้วัตสันเป็นผู้หญิง - ใช่แล้ว
เออ น่าแปลกที่ น.ผ. ไม่ส่ง
นักสืบตัวจริงมาช่วยไขปริศนาให้เรา
อาจมีเหตุผลบางอย่าง
นักเรียนหญิงคนใหม่ เขาเรียนวิชาอังกฤษกับฉัน
แอลลี่บอกว่าเธอโดนไล่ออก จากโรงเรียนเดิม
เพราะไปก่อเรื่องไม่ดีมากๆ
แค่ข่าวลือน่า เธอน่าจะนิสัยดี
เฮ้
หรือไม่ดี
ทุกคน เปิดหนังสือไปที่หน้า 124
ยังไม่มีหนังสือเหรอ สโลน
ดอนน่า เธอช่วยแบ่งให้เขาดูหน่อย
สวัสดี ฉันชื่อดอนน่า
ดอนน่า สโลนเพิ่งเข้าเรียนใหม่ ครูขอให้เธอคอยแนะนำเขาด้วยนะ
เพื่อนๆ ลูกอยู่ข้างบนจ้ะ
รู้แล้วฮะ ต้องทำรายงาน เรื่อง... ชีววิทยาของปลาวาฬ
ชีววิทยาของปลาวาฬ มัธยมต้นเนี่ยนะ
ขำอะไรเหรอฮะ
- ดูนี่สิ - นั่นแม่เหรอ
ใช่ นั่นคือแม่กับเกรก
ถ่ายหลังจากการแข่งขันโฮมคัมมิ่ง
ทรงผมของครูซอนเดอร์สเท่นะฮะ
ใช่ แม่ชอบมาก
แม่ชนะพนันแล้ว เขาจำไม่ได้ว่า เขาแต่งตัวเป็นฮอทดอกไปงานฮัลโลวีน
ตกลงแม่ยังคุยกับเขาเหรอฮะ
ก็ส่งข้อความหากันบ้างจ้ะ
เหมือนแม่จะชอบเขาเลย
เราคุยเรื่องนี้กันแล้วไง เขาเป็นครูของลูก
แม่จะไม่คบเขาหรอก คงรู้สึกแปลกพิกล
ไม่รู้สิ เขาก็เท่ดีนะฮะ
แล้วลูกจะไม่อึดอัดเหรอ
ตราบเท่าที่ผมไม่ต้อง ไปไหนมาไหนกับเขา
ไง
ฉันว่าแม่คงจะคบกับครูซอนเดอร์ส
จริงดิ ยอดไปเลย
จริงด้วย ฉันชอบครูนะ
เลิกคุยเรื่องครูซอนเดอร์สเถอะ
เรามีเรื่องสำคัญอย่างอื่นต้องคุย เช่นปริศนานี่ไง
ใช่ เจออะไรบ้างมั้ย
โอเค เราหาเจอว่าเชิร์ลกับโจน
มาจากหนังสือฉบับดัดแปลงจาก เรื่องดั้งเดิมของเชอร์ล็อก โฮมส์
นี่คือหนังสือรวบรวมเรื่องราว
ชื่อว่า "ปริศนาอันยิ่งใหญ่ของเชอร์ล็อก:
การผจญภัยของเชิร์ลกับวัตสัน"
เรื่องที่พวกเขาออกมาคือ "การผจญภัยในบ้านร้าง"
(ปริศนาอันยิ่งใหญ่ของเชอร์ล็อก การผจญภัยของเชิร์ลกับวัตสัน)
ว่างเปล่า
- ไปเอามาจากไหนน่ะ - ร้านหนังสือที่ไม่มีผี
ฟังนะ
ท้ายเรื่องเชอร์ล็อกกับ มอริอาร์ตีไปที่น้ำตก
ทุกคนคิดว่าทั้งคู่ตายแล้ว
แต่ปรากฏว่าเชิร์ลแค่แกล้งตาย
เดี๋ยว เชอร์ล็อกยังไม่ตายเหรอ
เธอตามหาผู้ชายที่ชื่อโมแรน ลูกน้องคนหนึ่งของมอริอาร์ตี
ในหนังสือเธอปลอมตัวเป็นคนขายผัก
ขนาดวัตสันยังไม่รู้เลย ว่าเธอมีชีวิตอยู่
ในเรื่องบอกมั้ยว่าเราจะหา เชอร์ล็อก เอ้ย เชิร์ล ยังไง
เธอจงใจขายผลไม้เน่าให้วัตสัน
พอวัตสันเอาผลไม้มาคืน เธอจะเผยตัว
สนุกจริงๆ
งั้นเราก็ควรไปที่ตลาดขายผักผลไม้
พรุ่งนี้หลังเลิกเรียนมั้ย
เหมาะเลย ลูกพลัมฉันหมดแล้วด้วย
เธอเป็นอะไรมากกับพลัมเนี่ย
น.ผ. ไม่เคยทำให้เราผิดหวัง
ไม่อยากเชื่อว่าครูเมนโดซา จะสั่งให้ฉันคอยดูแลสโลน
ฉันคงต้องกินมื้อเที่ยงกับเขาวันนี้ แต่ฉันยังไม่เข้าใจเขาเลย
ระวังล่ะ เดี๋ยวเขาจะกินเธอเป็นๆ
เขาคิดยังไงกับ การเลือกตั้งสภานักเรียน
- เขาจะโหวตให้ฉันมั้ย - คิดว่าไม่
ฉันอ่านเรื่องนั้นเมื่อคืน
ปริศนาซับซ้อนดี ฉันชอบที่พวกเขาเป็นผู้หญิง
ในฐานะที่เป็นเฟมินิสต์ ดีนะที่ สร้างตัวละครเก่าๆ เป็นผู้หญิงบ้าง
ก็ดีอยู่นะ ดอนน่า แต่คำถามคือ เชอร์ล็อกอยู่ที่ไหน
ฉันไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น
ฉันรู้ จำได้มั้ยว่านักเขียนผี เคยใช้น้ำผลไม้เขียนข้อความ
เดี๋ยวค่ะ อย่าเพิ่งเช็ดออก
เรากำลังจะ...
คิดอะไรไม่ออกเลย
ขอบคุณฮะ
เรื่องปกติน่ะ เด็กๆ ชอบทำเลอะเทอะเสมอล่ะ
คุณเพิ่งทำงานที่นี่เหรอฮะ
นั่นสิ เราไม่เคยเห็นคุณมาก่อน
แต่...
ผมรู้แล้วว่าคุณเป็นใคร
คุณคือเชอร์ล็อก โฮมส์ แต่ชอบให้เรียกว่าเชิร์ล
คุณแกล้งตาย
พวกเธอรู้เรื่องนั้นได้ยังไง
เราเป็น...
- พันธมิตรค่ะ - อือฮึ
วัตสันเพื่อนคุณจะต้อง ดีใจที่ได้เจอคุณแน่
โอ้ วัตสันที่รัก
ฉันอยากเจอหล่อนอีกครั้ง
แม้ว่าหล่อนอาจจะโกรธ ที่ฉันหายตัวไปนาน
เธอจะเข้าใจค่ะ
ฉันไม่เข้าใจ
เธอยังไม่ตายเหรอ
วัตสัน
ใจเย็น เดี๋ยวก็ดีขึ้นเอง หล่อนเป็นคนอารมณ์อ่อนไหวน่ะ
ตอนนี้ฉันพูดถึงไหนนะ อ้อ ใช่
อย่างหนึ่งที่ฉันไม่เข้าใจ คือฉันมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง
นาทีหนึ่งฉันกำลังปลอมตัว เป็นคนขายผักในลอนดอน
นาทีต่อมา ฉันก็มาอยู่ในโลกแปลกๆ นี้
เราบอกคุณได้ฮะ แต่คุณจะอึ้งแน่นอน
ไม่ต้องบอกหรอก บอกก็ไม่สนุกสิ
ฉันจะไขปริศนานี้ด้วยตัวเอง
มันไม่ใช่ความฝันใช่มั้ย
เธอยังมีชีวิตอยู่จริงๆ
ใช่จ้ะ วัตสันที่รัก ฉันขอโทษจริงๆ ที่หายตัวไป
แต่ฉันปล่อยให้ศัตรู คิดว่าฉันยังไม่ตายไม่ได้
แต่เธอน่าจะไว้ใจฉัน
ฉันไว้ใจแน่นอน
แต่ฉันไม่อยากจะทิ้งร่องรอยไว้ จนกว่าจะมีแผนดีๆ
ฉันดีใจอย่างมาก ที่ได้เจอกับเธออีกครั้ง
อ้อ แน่นอนล่ะ ตอนนี้ออกนอกเรื่องแล้ว
มาดูสมุดจดคำใบ้เล่มนี้ ที่เด็กคนนี้ทำขึ้นมา
พวกเขากำลังไขปริศนา ที่ซับซ้อนกันอยู่
มีผีที่คอยส่งข้อความมาหาพวกเรา
ทีแรกเราคิดว่าเป็นคุณยายของผม
แต่ตอนนี้เรารู้แล้วว่าเป็นนักเขียน นิยายลึกลึบชื่อเมสัน บริกส์
เราคิดว่าเขามี ต้นฉบับที่ยังไม่ตีพิมพ์
ที่เขาต้องการให้เราตามหา แล้วตีพิมพ์ซะ
แต่เราไม่รู้ว่าจะเริ่มตรงไหน และนานแล้วที่เขาไม่ได้ให้คำใบ้
น่าสนใจจริงๆ ขอดูทุกอย่างหน่อยสิ
ชายแปลกหน้ายกหนังสือเล่มนี้ให้ คุณยายของเธอ ซึ่งมีเช็คอยู่ข้างใน
ครับ และเราแน่ใจว่า
คุณยายน่าจะเกี่ยวข้อง บางอย่างกับเรื่องนี้
แต่เราไม่รู้ว่ายังไง
และอย่าลืมเรื่องจดหมาย
ผีพาเราไปเจอจดหมายนี้
มาจากคนที่ชื่อ "เอส" แต่เราไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร
ต่อจากนี้พวกเธอต้องค้นหา ทุกอย่างเกี่ยวกับเมสัน บริกส์
(ด้วยรัก เอส)
ฉันจะไปที่ศาลากลาง เพื่อหาข้อมูลเกี่ยวกับคนนี้
ไปไม่ได้ฮะ
เราไปเองดีกว่า
เธอจะหาข้อมูลของเมสัน บริกส์ไม่เจอ
ทำไมฮะ
เรื่องพื้นๆ น่ะเคอร์ติสที่รัก แต่ถ้าฉันเฉลยออกมา
ฉันก็คงสอนให้พวกเธอ เป็นนักสืบที่เก่งไม่ได้
คุณจะสอนวิธีการเป็นนักสืบ ให้พวกเราเหรอฮะ แจ๋วเลย
ฉันทึ่งกับทักษะพวกเธอมาก
ถ้าได้ฝึกเพิ่มสักหน่อย จะไม่มีปริศนาไหนที่พวกเธอไขไม่ได้
เอาล่ะ มองดูชัดๆ แล้วบอกว่าพวกเธอเห็นอะไร
นั่นคือลานกว้าง
แล้วนั่นก็ร้านอาหาร
แล้วภาพนี้ล่ะ
สะพาน
แล้ว
มีข้อความบางอย่างบนสะพาน
เขียนคล้ายๆ ว่า "เหล็ก"
"เหล็กของครอบครัวเมสัน"
เมสันเหรอ ไม่เข้าใจเลย
แล้วภาพนี้ล่ะ
รูปปั้นสิงโต
มีข้อความเขียนไว้
"ด้วยความอาลัยถึง นายพลเจมส์ บริกส์"
เจมส์ บริกส์
เขาเป็นญาติกับเมสัน บริกส์เหรอ บังเอิญจัง
สิ่งที่ฉันได้เรียนรู้ จากเชิร์ลที่รัก
ก็คือชีวิตเราไม่มีเรื่องบังเอิญ มีแต่คำใบ้
ถ้าไม่ใช่เรื่องบังเอิญที่สะพาน เขียนว่า "เหล็กของครอบครัวเมสัน"
และรูปปั้นมีไว้อาลัยถึง เจมส์ บริกส์
เดี๋ยวนะ ฉันรู้ละ
เมสัน บริกส์เป็นชื่อปลอม
ถูกต้อง เมสัน บริกส์เป็นนามแฝง
ถ้าเราเห็นหน้าเขาชัดขึ้นก็ดี
อย่างกับเขาจงใจปิดบังใบหน้า
ถ้างั้นเมสัน บริกส์ ก็ไม่มีตัวตนจริงเหรอ
แล้วเราจะหาต้นฉบับของเขาเจอได้ไง
อย่าเพิ่งหมดกำลังใจ
อุปสรรคเหล่านี้คือส่วนที่ น่าตื่นเต้นที่สุดของปริศนา
(ชายผู้ไร้กระดูก)
ฉันรู้แล้วว่าจะหาวิธี ดูหน้าเขาชัดๆ ได้ไง
ห้องศิลปะของโรงเรียน มีโปรแกรมตกแต่งรูป
จริงด้วย เราเอาไว้ใช้ทำโปสเตอร์
เราน่าจะลบเงาออกได้บ้าง
น่าจะได้ผลนะ
ขอบอกนะว่าถ้าสมัยเรา มีสิ่งประดิษฐ์นี้
- เธอตกงานแน่ เชิร์ล - เป็นไปไม่ได้ โจน
ของพวกนี้ทำให้หมดสนุก
เดินไปตามถนนเย็นเฉียบ ท่ามกลางสายฝนเพื่อหาร่องรอย
คิดถึงช่วงเวลานั้นจัง
เธอเกลียดฝนนี่ เคยบ่นว่าฝนชำระล้างร่องรอยหมด
ไม่รู้สิ ยังมองไม่ออกเลย
เหมือนเล่นเกมทายเมฆ ที่เราต้องทายรูปร่างมัน
ฉันชอบเกมนั้น
เปล่าประโยชน์
- ไม่ได้ผลสินะ - ไม่ได้ล้อเล่นนะ เชอร์ล็อก
ไง เจค รอก่อน
ไง เชวอน มีอะไรเหรอ
ขอถามตรงๆ เลยนะ คิดว่าฉันเป็นพวกต่อต้านกีฬารึเปล่า
ถามแปลกๆ แต่ใช่ พวกเราส่วนใหญ่โหวตให้แอชเชอร์
มีทางไหนมั้ยที่เธอจะเปลี่ยนใจ และเปลี่ยนโหวตให้ฉัน
พูดตามตรงคือ ทุกคนกลัวว่าถ้าเธอชนะ
เธอจะตัดงบของทีมบาสเกตบอล
ฉันจะทำแบบนั้นทำไมล่ะ ฉันชอบกีฬาจะตาย
ที่จริงฉันว่าจะสมัครเข้า ทีมวอลเลย์บอลด้วย
เข้าใจทำ ฉันมองออกน่าและ นักกีฬาคนอื่นก็มองออกทั้งนั้นล่ะ
เชวอน
ฉันคงไม่มีทางชนะเลือกตั้ง
ยกเว้นว่าฉันจะเป็นนักกีฬา ภายในข้ามคืน
เลิกพยายามเป็น ในสิ่งที่เธอไม่ใช่เถอะ
เธอพูดถูก ฉันแสร้งเป็นคนอื่นไม่ได้
- แต่ฉันลงสมัครร่วมกับคนอื่นได้ - อาจจะได้
เธอเอามั้ย ลงสมัครร่วมกับฉันมั้ย
ในสภานักเรียนน่ะเหรอ พูดเล่นน่า
ฉันดูเหมือนล้อเล่นรึไง
ดูไม่ออกนี่
เคอร์ติส เถอะนะ
ทุกคนชอบเธอ
ถ้าเราลงสมัครร่วมกัน เราชนะแน่ๆ
โทษนะ เชวอน แต่ฉันไม่ถนัดเรื่องการเมือง
มันคือการเลือกข้าง และฉันเกลียดการเลือกข้าง แล้วเจอกัน
ฉันเริ่มจะไขปริศนานี้ออกแล้ว
เยี่ยมฮะ เพราะผมนึกไม่ออกเลย
มีแค่เธอกับเพื่อนอีกสามคน ที่มองเห็นวัตสันกับฉัน
ปริศนานั่นนะเอง ผมบอกคุณเลยก็ได้นะ
ไม่เอาล่ะ ไม่มีคดีไหนที่ฉันคลี่คลายไม่ได้
มีเรื่องหนึ่งที่ฉันไม่เข้าใจ
มีมากกว่าหนึ่งเรื่อง ที่เธอไม่เข้าใจ โจน
เธอไม่เข้าใจภาษาเยอรมันหรือฝรั่งเศส
เปล่า ฉันไม่เข้าใจว่า เธอปลอมตัวได้ยังไง
ต้องมีใครสักคนช่วยเธอ
ไง รูเบ็น
สวัสดีฮะ แม่กำลังแต่งตัวอยู่ เข้ามาสิฮะ
โอเค ขอบใจ
จำไว้นะว่ามีแค่ผมกับเพื่อนๆ ที่มองเห็นพวกคุณ
เป็นนักสืบล่องหนนี่ก็ดีจริงๆ
คอยสังเกตคนอื่นได้ โดยไม่มีใครสังเกตเห็น
อย่าเปลี่ยนเรื่องสิ ฉันหงุดหงิดเรื่องนี้มากนะ
- เชิร์ล ฉันอยากจะคุยกับเธอ - ไม่ใช่ตอนนี้ โจน เกิดเรื่องอยู่
บอกไว้ก่อนนะฮะ ว่าผมทำการบ้านเสร็จแล้ว
ฉันไม่ได้มาที่นี่ในฐานะครู รูเบ็น แต่ก็ดีแล้ว
เกรก ไปกันรึยัง
ไปกันเถอะ
ไปล่ะนะ รูเบ็น
สวัสดีครับ ครูซอนเดอร์ส
ไปนะจ๊ะ ลูกรัก เดี๋ยวเจอกัน
- บายฮะ แม่ รักแม่ฮะ - รักลูกเช่นกันจ้ะ
แม่ดูมีความสุขมาก
เป็นฉันจะระวังไว้ ฉันไม่เชื่อใจชายคนนั้น
อะไรนะ ทำไมล่ะ
อย่าไปฟังหล่อน รูเบ็น
หล่อนทำแบบนี้เพื่อจะได้ ไม่ต้องคุยกับฉัน
ทุกอย่างในตัวคนบอกอะไรได้เยอะ
ตั้งแต่เชือกรองเท้าไปถึงปลายเล็บ
กรณีครูของเธอน่ะ เขามีรอยแผลไหม้เล็กๆ ที่นิ้ว
เวลาเขานั่งลง เขาทำท่า เหมือนคนที่ปวดหลังนั่ง
ผมไม่สังเกตเห็นอะไรเลย
เธอต้องเริ่มสังเกตสิ่งเหล่านี้แล้ว
รายละเอียดปลีกย่อย บอกอะไรได้มากมาย
ถ้าเขาปวดหลัง แล้วมันสำคัญตรงไหน
ฉันจะบอกว่าชายคนนั้นมีความลับ
เขาไม่ใช่คนเดียวที่มีความลับ
เฮ้ สโลน เธอมีหนังสือเรียนครบรึยัง
อาฮะ
วันนี้มีโยเกิร์ตฟรีที่โรงอาหารนะ
ฉันไม่กินพวกผลิตภัณฑ์นม
เธอไม่กินสินะ
ถ้างั้น บ๊ายบาย
ไม่เข้าใจเลย ฉันพยายามคุยดีๆ กับเขา
อย่าพยายามมากไป
ครูเมนโดซาอยากให้ฉันพาเขาชมโรงเรียน
แต่ฉันจะทำได้ไง ในเมื่อเขาไม่คุยกับฉัน
คิดออกแล้ว
ฉันเป็นตัวละครในนิยายจากหนังสือ ที่เขียนโดยนักเขียนไม่ดัง
และถูกพามาที่นี่ โดยเพื่อนผีของพวกเธอ
นั่นเป็นอย่างแรก
แต่ฉันต้องยอมรับว่าผิดหวังนิดหน่อย ที่ฉันเป็นเพียงเรื่องแต่ง
คุณดูสมจริงเสมอสำหรับพวกเรา
- ขอบใจจ้ะ - คุณคิดออกได้ยังไง
อย่างแรกฉันเจอ หนังสือเชอร์ล็อก โฮมส์
โดยเซอร์อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์
แปลกมากที่ฉันมีชื่อเดียวกับ ตัวละครตัวนั้น
แล้วฉันก็นึกได้ว่า ฉันถูกส่งมาที่นี่โดยเพื่อนผีของเธอ
เท่ากับว่าฉันก็เป็นตัวละครเหมือนกัน แล้วฉันก็เจอหนังสือในกระเป๋าเชวอน
น่าทึ่งจริงๆ
เคอร์ติสให้เราไปเจอกันที่ห้องศิลปะ
- ทำไมล่ะ - ไม่รู้ แต่ไปกันเถอะ
(ห้องศิลปะ)
เพื่อนพวกเธอมีความคิดที่ฉลาดมาก
อะไรเหรอ
รู้ใช่มั้ยว่าภาพหน้าเขา ครี่งนึงเป็นเงาดำ
อือฮึ
ถ้าเราก็อปปี้หน้าเขาอีกครึ่งหนึ่ง แล้วสลับด้านล่ะ
พี่บอกว่าเราต้อง จำลองหน้าของเขาใหม่เหรอ
อัจฉริยะเนาะ
เทคโนโลยีมหัศจรรย์จริงๆ
เธอเพิ่งพูดไปไม่ใช่เหรอว่า ยอดเยี่ยมแค่ไหน
ที่ตามหาร่องรอย ในคืนวันฝนตกที่ลอนดอนน่ะ
ได้หน้าคนมาจริงๆ
และเป็นใบหน้าที่เราเคยเห็นมาก่อน
กระจายบรรยากาศดีๆ ในร้านหนังสือนี้
จำตอนที่อยู่ในแสงวิบวับได้มั้ย
นั่นคือผู้ชายที่เอาเช็ค มาให้ยายที่ร้านหนังสือ
ไม่น่าเชื่อเลย
คนที่ให้เงินคุณยาย ทำร้านหนังสือนี้ก็คือ...
เมสัน บริกส์
(คำบรรยายโดย ศันสนีย์ บวรกีรติขจร)