สวัสดี รูเบ็น
สวัสดีครับ ลิเดีย ทุกคนอยู่ด้านหลัง
งั้นเริ่มกันเถอะ
ฉันมีลางสังหรณ์ว่า เธอจะโทรหาฉันวันนี้
อ๋อ เพราะว่าคุณเป็นคนทรง
ที่จริงก็ใช่นะ
ผมดีใจที่คุณมา เรามีเรื่องสำคัญจะถามคุณ
ตายจริง เกิดอะไรขึ้นที่นี่
เรากำลัง...
ปรับปรุงร้านใหม่
พวกเธอมีเรื่องจะถามฉันเหรอ
ค่ะ ตอนที่คุณคุยกับยายของรูเบ็น เรื่องร้านหนังสือมีผีสิง
- ยายเคยบอกมั้ยคะว่าผีคือใคร - ไม่ได้บอกจ้ะ
คุณช่วยเราคิดหน่อยได้มั้ยคะ
หรือคุยกับผีก็ได้
ฉันรับฟังได้
ถ้าวิญญาณอยากพูดกับฉัน ฉันอาจจะคุยด้วยได้
คุณน่าจะลืมตาฮะ เพราะปกติผีเราใช้วิธีเขียน
โอเค
ฉันรู้สึกได้ถึงวิญญาณ
แต่เขาไม่อยากคุยกับฉัน เขาอยากคุยผ่านพวกเธอ
เราต้องทำยังไงฮะ
เราคิดว่าก็ไม่เลว ถ้าผีที่มาหลอกคือคุณยาย
แต่ผีตัวนี้คือคนที่เราไม่รู้จัก
น่าเสียดายที่ฉันช่วยพวกเธอไม่ได้
ถ้าผียังมีเรื่องที่ค้างคาใจ มันจะไม่หยุดจนกว่าจะสำเร็จ
นักเขียนสื่อวิญญาณ
(ซื้อหนังสือ 10 เล่ม แถมฟรีหนึ่งเล่ม)
ซื้ออีกเก้าเล่ม คุณจะได้ฟรีเล่มนึงครับ
ฉันมาซื้อแน่นอนค่ะ ฉันชอบร้านหนังสือของคุณ
งั้นซื้ออีกแปดเล่มก็ได้ครับ
- อ่านให้สนุกครับ - แน่นอนค่ะ
ขอบคุณ โชคดีค่ะ
(ร้านหนังสือวิลเลจ)
เข้ามาได้ฮะ
ไงจ๊ะ
ลูกต้องเก็บห้องบ้างนะ
แม่เข้ามาเพื่อพูดแค่เรื่องนี้เหรอฮะ
ตาของลูกกับแม่คุยกัน
เนื่องจากเราวุ่นวายกับเรื่อง การปรับปรุงร้านใหม่
เราคิดว่าคงจะดี ถ้าลูกมาช่วยที่ร้านบ้าง
ผมช่วยนะ
ช่วยแบบที่แม่เคยช่วยตอนเด็กจ้ะ
ลองหัดใช้เครื่องคิดเงินดีมั้ย
น่าจะได้ประสบการณ์ที่ดีนะ
แต่แม่เคยบอกว่าตอนเด็กแม่เกลียด
ใช่ แต่พอเป็นผู้ใหญ่แล้ว แม่เก่งขึ้นเพราะเรื่องนั้น
ช่วยให้แม่ได้เรียนรู้ หลักการทำงาน
การจัดการเวลา การบัญชี วิธีการคุยกับคน...
แม่ พอเถอะ ผมจะช่วยเอง
ได้อยู่กับคุณตาก็น่าสนุกดี
อีกอย่าง แม่คงจ้างใครด้วยค่าจ้าง ที่มากกว่าให้ผมไม่ได้หรอก
ลูกเอ๋ย...
แม่ไม่มีเงินจ้างลูกด้วยซ้ำ
ไงจ๊ะ เชวอน อยู่บ้านเหรอ
ดีค่ะ แม่
ทุกอย่างเรียบร้อยดีมั้ย เราส่งข้อความหาน่ะ
ขอโทษค่ะ หนูมัวแต่ ทำรายงานประวัติศาสตร์อยู่
เราน่าจะไปกินซูชิด้วยกันคืนนี้นะ
ซื้อกลับมากินได้มั้ย
ขอโทษค่ะ หนูต้องทำรายงานนี้ แล้วก็ต้องเตรียมโต้วาที
อีกอย่างหนูต้องฝึกเล่นเปียโน เพลงของชูเบิร์ตด้วย
แล้วก็ต้องส่งอีเมลหาครูใหญ่ฟง เกี่ยวกับเรื่องยูเอ็นจำลอง
หมดแล้วเหรอ
ลูกน่าจะหยุดทำสักกิจกรรมนึง
- ไม่ได้ หนูวางแผนไว้แล้ว - ฟังนะลูกรัก
เราภูมิใจที่มาก ที่ลูกขยันขนาดนี้
แต่ลูกทำงานหนักมากไป สำหรับคนๆ เดียวนะจ๊ะ
หนูทำไหวค่ะ เชื่อหนู
โอเค หวังว่าจะเป็นอย่างนั้น
งั้นเรากินมื้อเย็นอย่างอื่นดีมั้ย ซูชิกลับบ้านมันไม่เหมือนในร้าน
เคอร์ติส ปิดหน้าต่างหน่อย มันหนาวนะ
ไม่ล่ะ ร้อนจะตาย
งั้นหรี่เสียงการแข่งหน่อย
ฉันต้องเปิดดังๆ เพื่อกลบเสียงกรนเธอ
ฉันไม่ได้กรน
เธอรู้ได้ไงในเมื่อเธอหลับอยู่
พอกันที ฉันจะปิดหน้าต่าง
ไม่นะ ห้ามเธอ...
เฮ้
หนวกหูอะไรกันน่ะ
ดอนน่ากรนฮะ แล้วมันก็ร้อนถ้าปิดหน้าต่าง
ฟังนะ พ่อขอโทษที่ลูกไม่มี ห้องตัวเองเหมือนที่บ้านแม่
แต่จะเป็นแบบนี้ต่อไปไม่ได้
คนหนึ่งต้องไปนอนที่โซฟา เลือกเอาเองละกัน
ผมนอนที่โซฟาไม่ได้ ผมมีแข่งบาสพรุ่งนี้
ผมอ่านหนังสือ และทำการบ้านเสริมมาตลอด
พี่ชายลูกพูดถูก ลูกไปนอนที่โซฟาได้มั้ย
ก็ได้
จะได้ดูทีวี
ไม่ได้ ลูกห้ามดู ถึงเวลานอนแล้ว
ไม่ยุติธรรมเลย
ปิดวิทยุซะ
- ได้ข่าวนักเขียนผีมั้ย - ไม่ เธอไม่โผล่มาเลย
หรือเขา หรือใครก็ตาม
ผีแปลกหน้า
ยังไม่ซ่อมอีกเหรอ รั่วมาเป็นเดือนแล้วเนี่ย
เดี๋ยวก็มีคนเตะถังล้มหรอก
ถ้าเธอไม่ชอบ เธอน่าจะ ลงสมัครเป็นประธานนักเรียนนะ
อยากอยู่นะ แต่ฉันไม่มีเวลาพอ
(ลงสมัครสภานักเรียนแฮมเมตต์)
พ่อแม่ฉันบอกว่าฉันมีกิจกรรมมากไป
อีกอย่างพวกเขาไม่รู้เรื่อง...
นักเขียนผีกลับมาแล้ว
จริงเหรอ
หวา สงสัยจังว่ามาจากหนังสืออะไร
ไง เจ้ามังกรน้อย เธอชื่ออะไรเหรอ
เราปล่อยมันไว้ที่นี่ดีมั้ย
ขอโทษนะ ฉันไม่ได้ตั้งใจทำให้กลัว
ขอสัมผัสเธอได้มั้ย
จั๊กจี๋นะ
อี๋
อะไร มันน่ารักออก
มันคือมังกรนะ
ฉันไม่แน่ใจว่า อยากจะให้มันเลียหน้า
ไม่รู้ฉันเป็นบ้าอะไร โยนพลาดอยู่เรื่อย
นายแค่ไม่ได้เล่นนาน ลองอีกครั้ง
ไม่เป็นไร เดี๋ยวก็จับจังหวะได้เอง
ไม่ต้องกลุ้มน่า
เพราะฉันทำแขนเสื้อนำโชคหาย
ในเครื่องซักผ้าที่บ้านพ่อแน่ๆ
ชู้ตเถอะ
อันใหม่ไม่ได้เรื่อง ฉันต้องใช้อันเก่า
นายคิดมากไปแล้ว ไม่เกี่ยวกับแขนเสื้อเลย
แต่ฉันสวมมันทุกการแข่ง ตลอดสามฤดูที่ผ่านมา
เออ สกปรกจะตาย
โอ้ ไง เจค เดี๋ยวเราจัดการต่อเอง
เคอร์ติส หุบข้อศอกหน่อย
เธอแนะนำถูก
ฉันยังไม่ได้ตั้งท่าเลย
อย่าให้เขาอยู่เย็นล่ะ
เจอกันพรุ่งนี้ ดีใจที่เห็นนายกลับเข้าทีม
จากสีหน้าพวกเธอ
ฉันแน่ใจเลยว่านักเขียนผี ปล่อยตัวละครออกมา
หวังว่าคงมาจากหนังสือสั้นๆ นะ
(ร้านหนังสือวิลเลจ)
พ่อคะ พ่อคิดยังไงกับอันนี้
อะไรน่ะ
เครื่องทำกาแฟ พอเราปรับปรุงห้องด้านหลังใหม่
มีร้านโดนัทตรงข้ามถนน ที่ขายกาแฟอยู่นะ
ค่ะ แล้วเงินก็เข้าร้านโดนัทนั้น แทนที่จะเข้าร้านหนังสือเรา
เราซื้อไม่ไหวหรอก
หนูกำลังหาทางอยู่ มาดูกันค่ะ
หนูอยากให้พ่อลองดู...
เว็บไซต์ใหม่ของเรา
เราจะมีเว็บไซต์ไปทำไม
เพราะไม่มีใครใช้สมุดโทรศัพท์อีกแล้ว
เรายังใช้ประกาศข่าวกิจกรรมได้ เช่นรับสัตว์ไปเลี้ยงที่เคยทำไงคะ
หนูว่ามันจะช่วยให้คนเข้าร้านมากขึ้น
พ่อต้องมองร้านนี้ในโฉมใหม่แล้วค่ะ
เธอวาดรูปเก่งนี่
ขอบคุณฮะ
ให้ผมช่วยหาอะไรมั้ย
ไม่หรอก แค่เดินดูน่ะ ร้านน่ารักมากนะ
ร้านของตาผมเอง
ผมชอบรองเท้าผ้าใบคุณ
ขอบใจ มันคือเฟยเฉิน
- คืออะไรฮะ - ชื่อยี่ห้อน่ะ
แปลว่า "เทพโบยบิน"
แจ๋ว
แล้วไว้เจอกันนะ
รูเบ็น คุณยายเธอ...
เอ้ย ผีแปลกหน้า ปล่อยตัวละครออกมาอีก
เอาล่ะทุกคน รู้แล้วนะว่าต้องทำอะไร
หาดูว่ามาจากหนังสือเล่มไหน
เรื่อง "มังกรชอบทาโก้" มั้ย จำเล่มนั้นได้รึเปล่า
ฉันไม่คิดว่าเรื่องค้างคาใจของ นักเขียนผีจะเกี่ยวกับทาโก้นะ
ก็ไม่แน่
รูเบ็น เป็นอะไรรึเปล่า
อาจจะฟังดูพิลึกนะ
แต่มังกรตัวนี้ดูเหมือน มังกรที่ฉันวาดเมื่อคืนเลย
ว่าแล้วเชียว
เมื่อคืนฉันวาดรูปมังกรตรงนี้ แล้วตอนนี้มันก็อยู่ที่นี่
นักเขียนผีคงปล่อยออกมาจากภาพวาด
ที่ผ่านมานักเขียนผีปล่อย แต่ตัวละครในหนังสือนะ
ที่ผ่านมาเราก็นึกว่า ยายของรูเบ็นคือนักเขียนผี
ถึงตอนนี้อะไรก็เป็นได้
เธอวาดอย่างอื่นอีกมั้ย
วาดสิ
- โอ ตายละ - อะไรเหรอ
เชวอน ฟังนะ ฉันต้องวาดรูป ทุกวันในวิชาศิลปะ
เหมือนบันทึกน่ะ ไม่ควรมีใครเห็นนอกจากฉัน
แล้วมาบอกฉันทำไม
จำวันที่เธอเอาแต่แก้ว่า
ฉันต้องออกเสียงคำว่า "กาน-สะ-ไหม" ได้มั้ย
"กา-ละ-สะ-ไหม" ต่างหาก
(ฉันรู้ทุกอย่าง)
เขาคือร่างโคลนของเชวอน
เหมือนกับเปี๊ยบ
ไม่เชิง ฉันคือเวอร์ชันรู้ทุกอย่าง
เพราะรูเบ็นคิดว่าเธอเป็นแบบนั้น
ฉันเลยใส่เสื้อ "ฉันรู้ทุกอย่าง"
นายคิดว่าฉันรู้ทุกอย่างเรอะ
เปล่า ฉันขอโทษ ตอนนั้นฉันแค่หงุดหงิด
เธอคิดว่านักเขียนผีเสกให้ ทุกภาพวาดเป็นจริงขึ้นมามั้ย
มีทางเดียวที่จะรู้
ลองวาดรูปดาวหรืออะไรสิ
ใจร้ายมากเลยนะ เธอน่าจะรู้ดี
ไม่ได้ตั้งใจให้เชวอนเห็นนี่
ช่างเถอะ ฉันไม่เป็นไร
เสร็จแล้ว แต่มันยังอยู่ตรงนี้
ไหน ขอลองบ้าง
งั้นเธอจะออกเสียง "กาลสมัย" ผิดต่อไปเรื่อยๆ เหรอ
คงงั้น
ไม่เกิดอะไรขึ้นเลย อาจจะเป็นเฉพาะภาพที่รูเบ็นวาด
รูเบ็น
นายลองวาดอะไรสักอย่าง
เพื่อน นายวาดเก่งนะ ฉันน้ำลายไหลแล้วเนี่ย
ขอบใจ
คิดว่าได้ผลมั้ย
ได้ผลนี่
รูเบ็น ลูกลืมแซนด์วิช ไว้ในครัวเหรอ
เอ่อ ฮะ โทษทีฮะ
เดี๋ยวนะ ถ้าแม่เห็นแซนด์วิชได้...
เธอก็เห็นอย่างอื่นได้หมด
เร็วเข้า เอามังกรเข้าไปในตู้นั้น
สวัสดีจ้ะ นี่แซนด์วิชของลูก รูเบ็น
ของผมเองฮะ ขอบคุณ
แม่เห็นเชวอนมาที่นี่มั้ย
เอ่อ เห็นสิจ๊ะ
- เสื้อสวยนะ - ขอบคุณค่ะ รูเบ็นทำให้
ลูกกับเพื่อนๆ ไปอยู่ข้างล่างกันได้มั้ย
ลูกจะได้ดูแลเครื่องคิดเงิน
ฮะ ขอโทษทีผมลืมไป เราจะลงไปเดี๋ยวนี้เลย
ขอบใจจ้ะ
มหัศจรรย์จริงๆ
นักเขียนผีทำให้ ภาพวาดของรูเบ็นมีชีวิตขึ้นมา
แต่ทำไมแม่ฉันถึงเห็น ร่างโคลนกับแซนด์วิชล่ะ
อาจเพราะพวกมันมาจาก ภาพวาดไม่ใช่หนังสือ
นักเขียนผีคงอยากให้เรา วาดอะไรบางอย่าง แต่อะไรล่ะ
ดูเหมือนเราจะได้รู้แล้ว
น.ผ. คงเบื่อภาษาอังกฤษน่ะ
บอกแล้วไง อะไรก็เกิดขึ้นได้
เชวอน หยิบมือถือออกมา เราต้องใช้แอปแปล
จริงด้วย ฉลาดชะมัด
แหงล่ะ ฉันคือเธอนี่
ภาษาจีนแปลว่า "มังกรทอง"
ดูเหมือนเราจะวาด สิ่งที่นักเขียนผีต้องการแล้ว
มันคือมังกรสีทอง
แล้วเราต้องทำอะไรกับมัน
ฉันจะลองคิดดู
แล้ว...
เขามากับฉันก็ได้ ที่จริงฉันน่าจะใช้ประโยชน์เขาได้
เหมือนที่พ่อแม่ฉันบอก ฉันมีแค่คนเดียว
เกือบสมบูรณ์แบบแล้ว เธอเร่งตรงท่อนเอไปนิดนึง
จริงด้วย ขอบใจ
คราวต่อไปได้แน่ รายงานประวัติศาสตร์เป็นไงบ้าง
ยังต้องถามด้วยเหรอ
เชวอน
ซ่อนเร็วเข้า
ไม่ เธอไปซ่อน ฉันจัดการเอง
เข้ามาได้ค่า
- พ่อนึกว่าลูกเล่นเปียโน - เล่นค่ะ
ตอนนี้หนูทำรายงานประวัติศาสตร์แล้ว
ขยันจริงๆ ทำต่อไปนะ
ขอบคุณค่ะ รักพ่อนะคะ
นี่มันสุดยอดจริงๆ
ถ้าเราร่วมมือกันก็ทำได้ทุกอย่าง
เราน่าจะลงสมัครประธานนักเรียนได้
โอเค เริ่มจากพื้นฐานก่อน นั่งลง
นั่งลงได้มั้ย
เป็นเด็กดีจริงๆ
ฉันชู้ตลูกไม่ลงเลย ฉันต้องใช้แขนเสื้อนำโชค
เคอร์ติส บอกว่าให้หยุดไง
ฉันมีการแข่งพรุ่งนี้ และฉันชู้ตลูกไม่ได้เลยตอนนี้
ฉันต้องซ้อม
ไม่ ปล่อยนะ ไอ้มังกรบ้า
- ดอนน่า บอกให้มันปล่อย - ปล่อย
- คืนนี้พี่ไปนอนที่โซฟานะ - ไม่มีทาง พ่อบอกแล้ว
ก็ได้ พี่อยากนอนกับมังกรเหรอ เพราะมันต้องอยู่ในห้องนี้
รอคโก ขอโทษนะ ฉันไม่คิดว่าแกจะอยากมาอยู่ห้องนี้
โอเค แต่ฉันเตือนแล้วนะ
ทำตัวดีๆ แล้วดมกลิ่นกันและกัน
พวกเธอเป็นเพื่อนกันได้
เคอร์ติส
ฉันต้องหาแขนเสื้อนำโชค เป็นความหวังเดียวเท่านั้น
พี่ต้องไปอยู่ห้องนั่งเล่น
รูเบ็น เขาวาดแขนเสื้อให้ฉันได้นี่ ทำไมไม่นึกได้ก่อนหน้านะ
เก็บเสื้อพี่ด้วยสิ
เห็นด้ายหลุดลุ่ยตรงนี้มั้ย
ตรงขอบเหรอ
ใช่ สำคัญนะ มันต้องเหมือนเดิมเป๊ะ
ดอนน่าส่งข้อความมาไม่หยุด
- นายน่าจะตอบกลับ - อะไรอีกล่ะ
มีรอยเปื้อนตรงข้อศอก
แล้วฉันก็เขียนชื่อตัวเอง ด้วยปากกาสีเหลือง
ไม่รู้สิ เคอร์ติส ฉันไม่คิดว่าเราควรทำเรื่องนี้
ได้โปรด ฉันหมดหวังแล้ว ทีมคาดหวังในตัวฉันอยู่
- เรามีการแข่งขันใหญ่พรุ่งนี้ - โอเค โอเค
ส่งรูปทั้งหมดมาให้ฉันละกัน
เฮ้ เคอร์ติสอยู่นั่นมั้ย
มังกรเคี้ยวเสื้อตัวนึงของพี่ ที่อยู่บนพื้น
และฉันไม่รู้จะหยุดมัน ไม่ให้เคี้ยวเสื้อตัวอื่นยังไง
- ทำไมเธอไม่เก็บขึ้นมาล่ะ - ไม่ใช่หน้าที่ฉันที่ต้องตามเก็บ
ฉันเกลียดการแชร์ห้องจริงๆ
เฮ้ พวก ขอบใจที่วาดแขนเสื้อให้ ช่วยชีวิตฉันไว้เลย
เป็นยังไงบ้าง
ไม่ไหว เคอร์ติสน่ารำคาญจริงๆ
เมื่อคืนฉันต้องนอนที่โซฟาเพราะเขา
และไม่มีที่จะซ่อนมังกรด้วย
อะพาร์ตเมนต์ของพ่อ เล็กเกินไปสำหรับพวกเรา
ฉันเข้าใจ ฉันก็ต้องแชร์ห้องน้ำ กับแม่แล้วก็ตาฉัน
ฉันแค่อยากมีห้องส่วนตัว
นี่ ฉันต้องกลับไปทำงานแล้ว
โอเค แล้วเจอกัน
เฮ้ ระวังเวลาเดินด้วยสิ
เฮ้
รอคโก
หยุดน่า รอคโก
ดอนน่า ตื่นเร็ว รูเบ็นทำสำเร็จ
แขนเสื้อนำโชคกลับมาแล้ว ได้ผล ฉันชู้ตได้อีกแน่
ฉันอยากจะนอนนะ
เด็กๆ ตื่นได้แล้ว
พ่อมีอะไรจะให้ดู
ที่นี่เพิ่งจะเปิดให้เช่า แล้วก็อยู่ในตึกเรา
พ่อได้ราคาดี เราย้ายเข้ามาวันนี้ได้เลย
ส่วนที่เจ๋งที่สุดนั้น
ก็คือคนเช่าคนก่อน ทิ้งข้าวของไว้ที่นี่หมด
มีจักรเย็บผ้าและบอร์ดสร้าง แรงบันดาลใจสำหรับการออกแบบของหนู
อย่างกับห้องนี้สร้างมาเพื่อหนูเลย
ผมไม่เห็นได้อะไรเลย
ลูกมีห้องส่วนตัวอยู่แล้วไง
ใช่ แล้วก็แขนเสื้อชู๊ตบาสนั่น
มาดูนี่สิ
เราให้ห้องส่วนตัวกับรอคโกด้วย
ที่จริงหนูว่า หนูจะใช้ทำอย่างอื่นดีกว่า
แล้วแต่ลูกเลย นี่ห้องของลูก
โอเค ตอนที่ฉันอยู่ที่โรงเรียน เธอจะทำรายงานประวัติศาสตร์ให้เสร็จ
หลังเลิกเรียน ฉันจะซ้อมเปียโน ตอนที่เธอไปโต้วาที
หัวข้อก็ง่ายมากๆ
"นักเรียนควรมีสิทธิ์ ให้คะแนนครูหรือไม่"
เธออยากจดพวกนี้ไว้มั้ย
ตอนที่เธอไปโรงเรียน ฉันจะทำรายงานประวัติศาสตร์ให้เสร็จ
หลังเลิกเรียนเธอจะซ้อมเปียโน แต่ฉันไปโต้วาที หัวข้อคือ...
โอเค โอเค เข้าใจแล้ว
- เธอรู้ทุกอย่าง - และรูเบ็นก็คิดว่าเป็นเรื่องไม่ดี
ขอพูดให้เคลียร์หน่อยนะ เธอวาดภาพห้องใหม่ให้พวกเขาเหรอ
ใช่ วิเศษมากๆ
เกือบจะมากเกินไปด้วย
ตู้เสื้อผ้าฉันใหญ่เท่า ห้องนอนเก่าของเรา
เธอน่าจะใส่มังกรไว้ในนั้นได้
ใช่ ส่วนแขนเสื้อนำโชคของฉัน ยิ่งกว่านำโชคอีก
เวทมนตร์ชัดๆ เลย ลองดูนี่สิ
ฉันกำลังจะกินนะ
รูเบ็น เธอทำอะไรน่ะ
ฉันไม่คิดว่านักเขียนผี ปล่อยภาพของเธอออกมา
เพื่อให้เธอวาดอะไรก็ตาม ที่เราต้องการ
อาจจะใช่ แต่เราขอสนุก สักหน่อยไม่ได้เหรอ
ฉันไม่ได้วาดเงินล้านดอลลาร์นี่
- โอเค - จริงเหรอ
ถึงเธอจะคิดยังไง ฉันก็ไม่ได้รู้ทุกอย่าง
ฉันไม่น่าเรียกเธอว่ารู้ทุกอย่างเลย ขอโทษนะ
ดีกันนะ
ได้
- นายไม่มีทางชู้ตจากตรงนั้นได้ - งั้นเรอะ ดูละกัน
แขนเสื้อนำโชคกลับมาแล้ว
เราจะเล่นงานโอ๊กมอนต์บ่ายนี้แน่
นายว่าฉันควรมี ที่รัดข้อมือนำโชคบ้างมั้ย
เอ่อ ที่จริงไม่ใช่เพราะ แขนเสื้อนำโชคหรอก ฉันฝึกซ้อมน่ะ
นายพูดถูก ฉันต้องฝึกให้คล่อง
ส่งลูกมาสิ
โทษที
ไม่เป็นไร ฝีมือนายกำลังเข้าที่ ไม่ควรไปขัดตอนนี้
- แล้วเจอกันในการแข่ง - โอเค
อะไรน่ะ
ว้าว ได้ผลดีจริงๆ
ใช่ ดีเกินไปหน่อย
แปลกมาก ฉันหยุดชู้ตเข้าเป้าไม่ได้เลย
ดูนะ ฉันจะส่งลูกให้เธอดู
เห็นมั้ย
ทำไงดีล่ะ ฉันส่งลูกไม่ได้
ก็ถอดแขนเสื้อนั่นทิ้งสิ
เออ จริงด้วย
ถอดไม่ออก
อาจเพราะรูเบ็นวาดรูปไว้บนแขนฉัน
แต่มันก็ดีกว่าตอนที่ พี่ชู้ตไม่เข้าเป้าเลย
- ไง - ไง รายงานประวัติศาสตร์ล่ะ
เสร็จแล้ว อยู่บนโต๊ะ
นี่ตั้ง 20 หน้า ควรมีแค่ห้าหน้าก็พอ
ถ้าเธอไม่ชอบก็ตัดทิ้งได้ แต่ฉันรับรองทุกคำในนั้น
ฉันไม่มีเวลาแล้ว ต้องฝึกซ้อมเปียโน
- เธอเตรียมโต้วาทีรึยัง - เตรียมแล้ว ง่ายมาก
ฉันทำคะแนนได้สูงที่สุด เพราะฉะนั้น ฉันจึงเป็นนักพูดที่น่าเชื่อถือ
เพราะฉะนั้นฉันจึงชนะโต้วาที
เธอพูดแบบนั้นไม่ได้
ทำไมล่ะ "เพราะฉะนั้น" ฟังดู เสแสร้งไปเหรอ ใช้ "ดังนั้น" ก็ได้
เปล่า แต่มันจะเป็นปัญหา
เราน่าจะวางแผนใหม่
เชวอน ลูกพร้อมยัง ถ้าลูกอยากติดรถไปโต้วาที
- เราต้องไปเดี๋ยวนี้ - กำลังไปค่ะ
เดี๋ยว
ดูลูกสิ ดูมืออาชีพมาก
หนูแต่งตัวแบบนักพูดที่น่าเชื่อถือ กรรมการจะได้เห็นแบบนั้น
เป็นกลยุทธ์ตื้นๆ แต่ได้ผลดีค่ะ
ก็ได้ ถ้าลูกว่างั้น
ยอมรับเถอะค่ะพ่อว่าเว็บไซต์ได้ผล ดูสิว่าคนเยอะแค่ไหน
ใจเย็นฮะแม่ มีแค่สิบคนเอง
- รูเบ็น - แม่ ผมแหย่เล่น
แม่เก่งมากจริงๆ ฮะ
พ่อน่าจะฟังลูกให้บ่อยขึ้นนะ
ในเมื่อพ่อรับฟังหนูแล้ว
พ่อจำได้ไหมว่าเคยเล่นกีตาร์ เพลงแจ๊สในร้านตอนที่หนูยังเด็ก
เราน่าจะจัดคืนดนตรีแจ๊สอีกครั้ง คนจะครึกครื้นแน่
พ่อเห็นด้วย
ไงจ้ะ เชวอน
สวัสดีค่ะ หนูขอคุยกับรูเบ็นแป๊บนึง
โอเคจ้า
เธอต้องหยุดร่างโคลนฉัน
ลบเขาทิ้ง วาดเขาไว้ บนดวงจันทร์ก็ได้ ฉันไม่แคร์
ที่ไหนก็ได้แต่ไม่ใช่โต้วาที ช่วยทีเถอะ
โอเค
ขอบใจมากที่ช่วยฉัน
พู่กันของฉันหายไปไหน
มีพู่กันตั้งเยอะในกระป๋องนั้น
นี่สำหรับภาพวาดน้ำมัน ฉันใช้สีน้ำสำหรับ...
รูเบ็น นี่เรื่องด่วนนะ ขอทีล่ะ ใช้พู่กันอันอื่นก็ได้
โอเค โอเค
(ฉันรู้ทุกอย่าง)
เธอคิดว่ายังไง
ยอดเยี่ยม ทำไมมันไม่ออกมาจากกระดาษล่ะ
รออีกแป๊บนึง
โอเค นักเขียนผี ทำหน้าที่คุณสิ
ทำไมมันถึงไม่ได้ผล
ไม่รู้สิ อย่างอื่นที่ฉันวาด ก่อนหน้านี้กลายเป็นจริงหมด
สิ่งเดียวที่แตกต่างคือ...
พู่กัน
โอเค งั้นพู่กันนั้นหายไปไหน
ไม่รู้เหมือนกัน มัน... หายไปแล้ว
(คำบรรยายโดย ศันสนีย์ บวรกีรติขจร)