Bekâr hayatı nasıl gidiyor?
İyi. İyice örgüye sardım.
Tüm malzemeleri alınca saracağım yani.
- Sen? - Ben…
Bayılıyorum. Evet, ben…
Tüm hafta sonu kulağımda kulaklıkla parkta yürüdüm.
Saatlerce okudum.
Bir buçuk hızda tarihî lezbiyen kurgusu dinlemek
bence okumak sayılmaz ama peki.
Medya tüketiyorum Margy.
Bunu yine yapacak mıyız cidden?
Ben…
Aman tanrım, Ted mi şu?
Tek başına sosisli yiyor.
Çok üzücü.
Sosisliler toplumsal yemektir.
Üstüne hardal döktün diyecek kimsesi olmadığı için
peçetesini gömleğine takması gerekmiştir.
O, peçete değil.
Bir yardım çağrısı.
İçler acısı, değil mi?
Yıkıcı.
- Resmini çekmeliyiz. - Evet.
Evet, takım sohbetine yükleyeceğim.
Tanrım.
Yalnız ölmek istemiyorum.
- Yeniden beraber olsak mı? - Aynı şeyi düşünüyordum.
Tanrı'ya şükür.
Evet demene çok seviniyorum.
- Seni seviyorum. - Seni seviyorum.
Vaktim geldi.
Vaktimiz geldi.
AFK RICHMOND, CHELSEA FUTBOL KULÜBÜNE KARŞI
Vay, sen mi yaptın?
Çok…
- Önemli, değil mi? - Çok.
- Kesinlikle önemli. - Çünkü önemli.
Nelson Yolu'ndaki ilk maçımıza çıkıyoruz.
Bence bu video, farkındalığı ve bilet satışlarını artırır.
Bir Premier Lig stadyumunda
ilk yıldan tüm biletleri satan bir kadın takımı.
- Ne inanılmaz, değil mi? - Çok inanılmaz.
- Ve önemli. - Evet.
Başka bir şey?
Evet, diyecektim ki…
- Son bir konu… - Tabii.
Biletleri 10 paunt yapmak iyi fikirdi.
Kesinlikle.
Zelda da cömertlik edip 2.000 bilet daha aldı.
- - Vay canına. - Biletleri
- yerel okullara bağışladım. - Harika.
Pardon Leslie.
Evet, diyecektim ki…
Pardon, unutma…
Devre arasında vakfına çek vereceksin, tamam mı?
Doğru, sağ ol ve konuşma da hazırladım.
Mükemmel. Pardon Leslie. Ne diyordun?
Sorun değil.
- Evet, diyecektim ki… - Tanrım. Üzgünüm Leslie.
Şimdi hatırladım.
Matthijs ve Jelka şehre geleceği için iki bilet lazım.
Harika. Parasını ödemek istemediğine emin misin?
Tanesi sadece 10 paunt.
Ben karşılarım.
Bu gerçekten oluyor.
- Çok heyecanlıyım. - Barbara'yı arayacağım.
Bir şey değişirse haber veririm.
Leslie, çok üzgünüm. Ne konuşmak istiyordun?
Evet, acaba biz…
Hayır…
Adam, hayır…
Eğer biz…
Tamamen unuttum.
Önemli değilmiş demek ki.
Hayır.
S-H-A-N-N-O-N.
Tamam.
Evet. İşte böyle.
Bu cumartesi için geçici takımımız.
Chelsea'nin karşısına çıkmak hiç kolay olmayacak.
Hatta sahada koşarak bitkin düşürücü 90 dakika geçireceğiz
- ama denemeliyiz. - Chelsea'yi yenemeyiz.
- Yeterince iyi değiliz. - Hadi ama.
- Biraz pozitif olsak? - Evet. Yok, üzgünüm, haklısın.
- Çok iyiler. - Sağ ol.
Neyi farklı yapmak isterdin Koç?
İlk olarak Shannon'ı oradan alıp antrenman takımında bırakırdım.
- Hazır değil. - Haklısın.
Aklıma ne geldi.
Bunu Henry anlattı. "Daha çok aldıkça daha çoğunu ardında bırakırsın." Ne bu?
- Ne yapıyorsun? - Bir daha söyle.
"Daha çok aldıkça daha çoğunu ardında bırakırsın." Ne bu?
- Dur lütfen. - Durmayacağım
ama duraksarım.
Bu hafta sonu büyük bir maç var.
- Patron. - Evet.
Sana birkaç soru sorabilir miyiz?
Şu internet testleri gibi mi?
Çünkü öyleyse her nedense hep Prenses Yasemin çıkıyorum.
Ted, evli misin?
- Pardon, ne? - Hep yalnız mı yersin?
Biriyle görüşüyor musun?
Yalnız mısın, ev hasreti mi çekiyorsun, ikisi birden mi?
- Kendini kötü hissetmene gerek yok. - Ediyorsan da sorun değil.
Şu anda neler oluyor?
Seni gördük.
Evet.
Hep bu pantolonu mu giyersin?
- Kot giymez misin? - Ben…
Evet, hep aynı şortu giyen Bart Simpson gibisin.
Evet ama ben kendiminkini yemiyorum.
Bart'ın kendi şortunu yediğini mi sanıyorsun?
O da doğru. Sanırım başkalarına yemelerini söylemesiyle meşhur.
- Anladınız mı? Tamam. - Evet, öyle.
Bakın, asıl soru, bu hafta sonu Chelsea'yi yenmek için ne yapacağız?
Ve cevabı da şu antrenman sahasına çıkacağız olacak.
O yüzden hadi!
Tamam mı? Tamam, hadi. Tamam, evet.
İlginç oldu.
- Kaka. - Pardon?
"Daha çok aldıkça daha çoğunu ardında bırakırsın." Cevabım kaka.
O da olur ama aradığım cevap yoldu.
Bu bir şakaydı.
Daha çok bilmeceydi
ama tuvalet mizahı seviyorsan koçun bel altı yaklaşımının
neden güldüreceğini anlarım.
- Ki ben severim. - Hayır, o değil. Şu.
İçeride olan her neyse. Sana randevu hayatını sormaları.
Ne?
Bir, uygunsuz ve iki, kimin umurunda?
İki.
Yani biraz hazırlıksız yakalandım ama bence mahzuru yok.
Sana sürekli olduğu için hassassın herhâlde.
Hayır, bana asla hiçbir şey sormadılar ve buna memnunum.
Çünkü aslında kendilerine kariyerlerinin
en büyük maçından önce götlerini neden toparlayamadıklarını
soruyor olmalılar.
Kendilerine illa bir şey soracaklarsa bunu soruyor olmalılar.
Bana sorarsanız
ki sormuyorsunuz.
Çünkü hiç kimse bana hiçbir şey sormuyor ve sorun değil.
Değil.
Hayır, sorun değil. Hiç…
Hiç umurumda değil. Hiç önemi yok.
Sorun değil.
BURASI NELSON YOLU
Hey mi dedin, Roy mu?
Neden fark ediyor ki?
İkisine de cevap veriyor gibisin.
Evet. Öyle sanırım.
Evet.
Cumartesi burada olmayacağım için üzgünüm. İkincil, boktan,
kimsenin umursamadığı erkek takımıyla Newcastle'da olmam lazım…
- Sorun değil. - …ama aklım burada olacak.
Bende mi, takımda mı?
Ne fark ediyor ki? İkisine de cevap veriyor gibisin.
Roy.
Meraktan soruyorum, kaçıncı randevundasın?
Dokuz.
İlginç.
Siktir.
- Selam. - Selam.
- Merhaba. - Selam Rebecca.
Son geldiğimde yediğim cipslerden var mı?
Tabii ki var. Özellikle aldım.
- Sağ ol. - Diğerlerinin yanında…
Hayır, yap!
Çılgın kal genç kadın! Seni ehlileştirmelerine izin verme!
Sence bu üniformaya alışabilecek miyim?
Bu yüzden mi pilot oldun?
Hayır, uçak yemekleri yüzünden.
Seni özledim.
Ben de seni.
Aslında seninle bunu konuşmak istiyordum.
Evet?
Virgin Atlantic'te iş buldum.
Londra'ya taşınıyorum.
Ne?
Vay canına.
Ya Jelka?
Onu işe almadılar.
Daha 10 yaşında.
Hayır. Annesine işten bahsettim
ve şirketinin Londra şubesinde bir işe başvurdu.
Ben Jelka ve seninle olabileyim diye.
İnanılmaz. Tanrım.
Koç. Alice bu hafta sana da normalden daha gergin geliyor mu?
Nelson Yolu'nda oynayınca insan öyle oluyor bence.
- Bulaşıcı olmalı o zaman, değil mi? - O neden?
Eminim, sosisli yedim diye
takım beni o yüzden sorguya çekmiştir. Değil mi?
Hayır. Bence seni daha iyi tanımak istiyorlar sadece.
Beard.
Dün gece Jane'in tek kişilik oyununu izledik.
Üçümüz de. Vay canına…
- Ne performans. - Evet.
Babam annemle beni terk edip döndüğünden beri
bu kadar ağlamamıştım. Bok herif.
Ben ağlamayı sana doğru yürümeye başladığımızda kestim.
Evet, harika oyun diyorlar.
Ne, izlemedin mi?
Tiyatroyu bu kadar sevdiğinizi bilmiyordum.
Hayır, sevmeyiz.
Tiyatro boktandır.
Birinin iki saat bağırıp çığlık atmasını dinlemek istersem anneme giderim.
Siktiğimin götü.
Sadece Beard'ın hayranıyız.
Oyunu izledikten sonra bile.
O oyunu izlemem lazım.
- İyi bir fikir mi sence Koç? - Hayır.
Benimle gelmek ister misin?
Kimin arabasıyla gideceğiz?
- Araba kullanmıyoruz. - Hayır, Hırsızlar Şehri'nden.
- Ne şehri? - Film olan.
Ne filmi?
Düğmeli olmadığına sevindim, ellerin üşüyünce
açıp kapatmak zor oluyor.
Ne oluyor?
Kızlar para toplayıp bana kot almış. Bedenimi bile doğru tahmin etmişler.
İlk işim Levi's'taydı, 100 metreden herkesin bedenini tahmin edebilirim.
İyi numara.
- Kuzenimiz Finley'nin bedeni dışında. - Çünkü o yalancı.
- Bir 30'a 30 görünce anlarım. - Evet, tamam…
Odada bu kadar çok insan yangın tehlikesi oluşturuyor,
işte… Ölebiliriz…
Yangın olsa yani.
Evet, koç çok haklı.
Hepinizle sahada görüşürüz, tamam mı?
Bunun için de sağ olun. Minnettarım.
Daha koyu bir renk isterseniz fişi bizde.
Hayır, ten rengine uyuyor. Böyle iyi.
Evet, işe bakın.
Çok düşünceliler.
Bottleneck'teki Cake konserinden beri seni kotla görmemiştim.
Doğru.
İkimiz de sonrasında vibeslap almıştık.
Şimdi bir de kot ceket almalısın.
Ne diyorlardı ona. Kanada smokini mi?
Evet, Kanada dışında, orada sadece smokin diyorlar.
Bir köpek yavrusu gibi Chelsea'nin topuklarını ısıracağız.
Küçük, mazlum yavru.
Shannon!
Solunda Gemma vardı ya da sağa gitsen
şut çekebilirdin ama bir şey yapmadın.
Bu takıma ait olmadığını biliyor gibi oynamayı kes.
Alice, bas geri.
- Ne dedin? - Gem, boş ver.
- Boş ver. - Beni duydun.
Onu rahat bırak.
Peki Shannon, senin adına karar vereyim. Beş tur koş.
Hayır, mecbur değilsin.
- Ona katılmak ister misin? - Sertsin demek, öyle mi?
- İkiniz de 10'ar tur koşun. - Hayır, siktir git.
Herkes, 15 tur.
Gidin.
Orospu.
Gem, hadi.
Koç, barbekü yapmayı bilir misin?
- Hayır. - Harikadır.
Sadece köfteyi ızgaraya atmaktan bahsetmiyorum.
Gerçek barbekü diyorum. Düşük ısıda ve yavaş, bol bol dumanla.
Komşunu çitin üstünden bahçene baktıran türde bir pişirme.
Bak, ilk öğrenmeye başladığımda hep acele ederdim.
Kapağı kaldırır, eti dürter, ısıyı sonuna kadar açardım
çünkü sabırsız ve açtım.
O zaman ne olur biliyor musun? Et sertleşir.
İçindeki tüm yumuşaklığı yok edersin.
İnsanların da öyle olduğunu gördüm.
Beş dakikada bir dürter ve zorlarsan biraz lastik gibi olabiliyorlar
ama sürece güvenip ısıyı güzel ve istikrarlı bir seviyede tutar,
gerektiğinde biraz baharat, tat vermek için biraz sos eklersen
işte o zaman sonunda gurur duyacağın bir şey ortaya çıkma şansı artar.
Aklımda tutarım.
Evet.
Vay be, çok acıktım.
- Birinin keyfi yerinde. - Pek sayılmaz.
Sadece şarkı bütün gün aklımdan çıkmadı.
Tam bir psikotik krizin öncülü olur mu diye endişeleniyorum
ama akılda kalıcı bir melodi de olabilir.
- Buyur. - Tanrı'ya şükür.
- Bunun faydası olabilir. - Eyvah. Birisi gerilmiş.
Hadi, paylaş bakalım Cheech Marin.
Ted, Matthijs Londra'ya taşınıyor.
Şu işe de bak sen.
- Harika. - Evet, bu…
Harika.
Bu cevaptan, tersini söyle günü havaları alıyorum.
- Hayır. Harika. - Harika.
- Değil mi? - Sanırım.
- Bilmiyorum. - Ben de.
Yani bu uzak mesafe meselesi uzun zamandır harika yürüyordu.
İlişkimizi küçük dozlar hâlinde yaşıyordum.
Şimdi tüm kafasını aynı anda yaşıyorum.
Peru'da bir kovaya kusmak gibi…
- Anlıyor musun? - Evet…
Uyuşturucu benzetmesini kullanacağın hiç aklıma gelmezdi.
- Ted, bir Amsterdam'lıyla çıkıyorum. - Sen de haklısın
ama anlamıyorum. Yani sorun ne Tommy Chong?
Bilmem. Ya benden nefret etmeye başlarsa?
Ya ben ondan nefret etmeye başlarsam?
Ya her şey boka sararsa?
Bunu bir daha yaşayabileceğimi sanmıyorum.
Bunu anlarım
ama bence endişelerinin çoğunun kökü geçmişte
ve dikiz aynasının, ön camdan küçük olmasının bir nedeni var.
Bunun faydası oldu.
Evet.
Dostluk varken kim uyuşturucu ister?
- Tereyağı. Evet. - Tereyağı. Evet.
Doğru.
Selam.
Cumartesi günkü maçta iyi şanslar.
Sağ ol. Size de.
Belki oradayken 10. randevuna çıkmayı deneyebilirsin
çünkü o zaman döndüğünde o hikâye bitmiş olur.
Sonrasını kim bilebilir?
Dün gece 10. randevuya çıktım.
Öyle mi?
Sana söylemek istiyordum,
son birkaç randevu aynı kadınlaydı.
Öyle mi?
Son birkaçı.
Kaçı?
Son dört randevu.
Vay canına, harika.
Evet.
Siktir, anahtarlarımı unutmuşum.
Ben…
Ne aptalım.
Bu hafta sonu canlarına okuyun.
PORTAKAL AĞACI TİYATROSU
BEBEĞE NE OLDU JANE?
Yeni kotların, eskisinin aksine sana oturma şekli dikte etmesini sevmiyorum.
Özür dilerim.
Sessizlik. Mahkemede sessizlik.
Jane Payne.
Partnerin Beard'ı evlenmeye ikna etmek için
hamile taklidi yapmakla suçlanıyorsun.
Ne diyorsun?
Suçlu değilim sürtük.
Bir daha.
- Selam. - Selam.
Tamam, geç kalacağım.
Siz ikiniz uslu durun lütfen…
…ve unutmayın, yatma vaktinden önce şeker yok.
Kâbus görüyorsun sonra. Aynısı senin için de geçerli.
Emredersiniz kaptan.
- Kim kâbusa hazır? - Ben!
Ben de!
- Jane? - Evet?
Senin sevgilin, tek dostun,
annen ve baban, muhasebecin ve efendinim.
Beard.
Sen her şeysin. Senin için her şeyi yaparım.
Her şeyi.
Selam, Koç Beard'ı barbekü yemek için Kansas City'ye götüreceğim…
Benim gibi.
…ama gitmeden önce Jane,
seni sikmek istiyorum.
Bu, benim gibi değil.
Üzgünüm.
Hepsi beni sikmek istedi.
Bebek gerçek miydi?
Kocam, ailem, Tanrı ve rakipleri için değildi.
Çünkü hepsini kandırdım
ama benim için gerçek olan tek şey yalandı.
Tamam, gitsek iyi olacak.
Onu görmeliyim.
- Hayır… Tamam. - İzninizle.
İzninizle.
- Öncesi için özür dilerim. Pardon. - Büyük çilek.
Beynim dondu.
Çabuk, dilini damağına yapıştır.
Vay canına, doktor gibisin.
Aslında bir bakayım.
Tanrım.
Evet ve teşhisime göre
sana mutlaka 200 miligram daha çilekli dondurma lazım.
Değiştirelim.
Peki…
Londra'ya taşınmak konusunda ne hissediyorsun?
Mutluyum sanırım.
Evet, annemin yeni işi için mutluyum.
Güzel
ama biliyorsun, annen Londra'ya babanın büyük işi için taşındı.
Hayır, yanlış.
Babamla ben Londra'ya annem için taşınıyoruz.
Tamam. Güzel. Bu güzel.
Güzel.
Bence bize daha çok dondurma lazım.
Girin.
Merhaba Jane.
Merhaba adın her neyse.
- Adımı gayet iyi biliyorsun. - Haklısın.
Oyunu görmeye geleceğini de biliyordum çünkü bana hâlâ âşık olan parçan
aslında benden nefret ediyor ve buna bayılıyorsun.
Bu oyunu kesmelisin.
İkna et beni.
Ne yapıyorsun?
Islık çalamazsın.
- Tabii çalabilirim. Dinle. - Hayır, hayır.
Hayır, çalma yani.
- Kötü şans getirir. - Kahretsin, üzgünüm.
Batıl inanç. Anladım, evet.
Bence birinin kendini rahatlatmak için
düşünmeden yaptığı bir şeyin
yerine bağlı olarak, olası bir kaosa yol açabilmesi harika.
Evet.
- Eğlenceli bir iş yeri olmalı, değil mi? - Evet, olabiliyor.
Evet. Sen ne yapıyorsun?
- Sahne amiriyim. - Bunu sevdim. Sahne amiri.
İşe nasıl girdin?
Cidden bilmek istiyor musun?
Evet. Evet ya da öylesini tercih ediyorsan dikilip telefonuma bakabilirim.
Tamam. On yaşında Shakespeare'in İskoç Oyunu'nu
sahnelenmesini izledim ve bütün oyun boyunca
sahnede nasıl bir dakika bir balkon varken
sonra dev bir ziyafet masası olduğunu çözmeye çalıştım.
Oyunda neler olduğu konusunda en ufak fikrim yoktu.
Evet çünkü perdenin arkasına bakmak istedin.
Evet.
- Ama hiç oyuncu olmak istemedin mi? - Tanrım, hayır.
Hepsi kaçık.
Elbette çok cesurlar, kendilerini sahneye atıyorlar
ama ben asla yapamam.
Sanırım en iyi yaptıkları şeyi yapmalarına yardım etmek istedim.
Evet. Bir tiyatro koçu gibi.
Ya da sahne amiri.
Doğru, bunun için bir teriminiz var zaten.
- Pardon, sen kimsin? - Arkadaşımı bekliyorum sadece.
Adım Ted. Ted Lasso.
- Oyundan, sen ve Jane. - Evet.
Yok, yok, öyle değil.
Yani o sanatsal yorumdu.
Öznel bakış ki buna büyük saygım var.
Orada duygusal bir gerçek var ama nesnel olarak yok.
A bölgesinde kötü bir sızıntı var.
- Evet, gitsem iyi olacak. - Evet.
Kot güzelmiş bu arada.
Sağ ol. Evet, yok. Bunu bana 22 genç kadın aldı.
Islık çaldığım için mi?
Evet.
İyi misin dostum?
İyi haber, Jane artık oyunu sahnelememeyi kabul etti.
- Harika. - Kötü haberse sebebi,
yapımcıların oyunu West End'e götürmek ve rolü Jennifer Lawrence
ya da Emma Stone'a verip Londra'nın en büyük oyunu
- yapmak istemesi. - Sen de aynaya yumruk attın.
- Hayır, kafa attım. - Tamam.
Evet, seni buradan çıkaralım. Hadi.
- Biri ıslık mı çalıyordu? - Evet, biri.
Kimdi bilmiyorum ama. Macbeth'i izledin mi?
Tamam.
- Günaydın. - Günaydın.
- İyi misin? - Evet.
Peki.
Seni seviyorum
ama bana sorun ne söylemen lazım.
Hiç. İyiyim.
İnsanlık tarihinde bir kez olsun
iyiyim diyen bir kadın gerçekten iyi olmamıştır.
Tamam.
Bak.
Elbette istediğin yere taşınabilirsin.
Sadece belki de bunu önceden konuşabilirdik gibi geliyor
ama konuşmadık.
Evet.
Haklısın ve üzgünüm.
Mutlu olacağını düşünmüştüm…
…ama sanki başka bir şeyler de var.
Evet, neden… Londra'ya gerçek taşınma sebebin ne?
- Ne? - Bana gerçeği söyle.
Eski eşinin buraya taşınması gerektiği için taşınıyorsun.
Tersi değil. Buraya onun işi için taşınıyorsun.
Neden bahsediyorsun? Ne…
- Neden böyle düşünüyorsun? - Jelka söyledi.
Yanılıyor. Karıştırmış. Yapma, daha 10 yaşında.
Bunu neden ona sordun ama?
Hayır, ben… Sadece taşınmanızı sormuştum.
Keşke sormasaydın.
Annesiyle benim sorunlarımızın arasında kalıyor zaten.
Bak, onu bunlardan korumak için çok çabaladım.
Bu işe sokulmasına gerek yok.
Tamam, peki. Bak, sorun değil.
Hayır, sorun.
Bak, ilişkimizin iyi gittiğini düşündüğüm için buraya taşınmak istedim.
Tamam. Özür dilerim.
Bence bir mola vermeliyiz.
Biraz ayrı kalıp gerçekten istediğimiz bu mu bakalım.
İkimiz de.
Baba!
Baba, gel, bana krep yap!
- Lütfen. - Üzgünüm.
Siktir.
Kısa tarihlerinde ilk kez
AFK Richmond kadın takımı, tarihî yuvaları, köpek yarışı hipodromu
güçlü Chelsea karşısındaki kışkırtıcı bir kupa maçında
Nelson Yolu'nda hayranlarına hoş geldiniz diyor.
SADECE VIP BİLET KONTROL
Ben Rebecca Lowe, yanımda da İngiliz efsanesi Jill Scott var.
Jill, bugün Richmond'ın hiç şansı var mı?
Ebedî soru bu, değil mi Rebecca?
Spor ve olasılığın en saf ilişkisi.
Buna evet diyelim.
Ayrıca bu, Richmond'ın televizyondan yayınlanan ilk maçı.
Başlama düdüğüne çok az kaldı.
Tamam. İşte başlıyoruz hanımlar. Hadi.
Kalabalık sizi korkutmasın.
Beni kimse korkutamaz.
Cynthia Erivo dışında belki ama o da daha çok hayranlık sayılır.
Onlara bir gösteri sunalım.
Bu atletler tüm biletleri satılan Nelson Yolu sahasına ilk kez çıkarken
kalabalığı dinleyelim.
Gözlerinizi zorlamayın, biletler satılmış olabilir ama sahanın yarısı boş.
- Vaktim geldi. - Vaktim geldi.
Vaktim geldi.
Stadyum bu kadar boşken videonun sesi çok yüksek geliyor.
- Trafik kötüdür belki. - Vaktim geldi.
Hayır, aslında normalden daha iyi çünkü erken geldim.
Kendimi bir tuvalet kabinine kapatıp kitabımı okudum.
Hatta…
Evet, bıraktım. Orada bıraktım. Gidip…
On dakika oldu ve sadece Chelsea hücum ediyor.
Gemma Jay'i tamamen bloke ettiler.
Topla oynama yüzdeleri %95
ve Richmond topa dokunacak kadar bile yaklaşamıyor.
Ayrıca bu seyrek kalabalığın üyeleri de
birbirlerine dokunacak kadar yakın değil.
Utanç verici.
Matthijs ve Jelka gelmedi bile.
Evet, o…
İşi vardı. Üzgünüm.
Merhaba sizi şanslı insanlar.
Burada oturan var mı?
Yok mu? Hayır mı? Harika.
Çantama da koltuk var. Bayıldı.
Tanrım, neredeyse kimse yok.
Hadi Keeley. İlerlemenin tek yolu, engeli aşmaktır
ve bazen aşmanın en iyi yolu da sarhoş olmaktır.
Değil mi?
Size afiyet olsun. Ben bugün yeterince dağıldım.
Hayır, döneceğim. Sorun değil, sağ ol.
Peki.
- Hadi. - Siktir et.
Küçük bir yudum.
Harika. Zilzurna olalım.
Şampiyonlar, kupada ilk kez oynayan takımı
bir kenara iterken tek taraflı oyun devam ediyor.
Grammer'dan içeri orta,
Grewal'dan kafa ve 15. dakikada durum 1-0.
Chelsea çok iyi.
Siktir.
Anlamıyorum.
O video internette çok destek aldı.
Şimdi burada kimse yok.
Ekranı tıklamakla kalkıp gelmek arasında büyük fark var,
değil mi?
Biliyorum, yaptığın şey senin için önemli.
Öyle olmasa KJHİ'den bu kadar uzak kalmazdın.
Bence bu eğlenceli de olabilir.
Yani bana eğlenmenin de ne kadar önemli olduğunu
sen gösterdin.
Haklısın.
Belki de buna bu kadar odaklanmamalıyım.
Hayır, odaklanmalısın.
Şirketi ben yönetebilirim.
O konuda endişelenme.
Patron olmaya bayılıyorum.
Herkes geldiğinde beni görüp başlarının dertte olduğunu sansın diye
işe erkenden gidip
masama oturmayı seviyorum.
Buna bayılıyorum. Cidden.
Odağını kaybetme.
Bu önemli.
Sadece bakış açın biraz daha eğlenceli olabilir bence.
- Sağ ol Barbara. - Tamam, peki.
Seni rahat bırakayım.
Devre arasında sıra iyice uzamadan
gidip kitabımı bitireceğim.
- Tamam. - Tamam.
- Sana yer ayırırım. - Tamam.
Chelsea sahada canının istediğini yapıyor.
Bu sadece an meselesi…
Mullan!
Ve 2-0 oldu.
Quinn istediği kadar bağırabilir
ya da enerjisini kaleci eldiveni almaya harcar.
Richmond'ın antrenörlerinin önünde çok zor bir devre arası var.
Tazıları bu işin içinden çıkarmak için cidden kafa kafaya vermeliler.
- O klasik Lasso pozitifliğini bulmalılar. - İşte…
İşte…
Gidip temiz hava alacağım.
- Evet. Üzgünüz, biz… - Üzülme.
Birazdan görüşürüz.
Tamam. Evet.
- Onun için zor. - Neden?
Çünkü hayalci biri, değil mi? Hayat onlar için zor olabiliyor.
Sana bu yüzden ihtiyacı var, iş bitiricisin.
- Evet. - Benim gibi yapıcısın.
Küçük hayalcim arada bir beni dinlese daha çok şey yapardım.
Meleklerin borularının gürültüsü yüzünden mantığın sesini duyması zor ama evet,
dünyanın ikisine de ihtiyacı var.
- Hayalcilere ve iş bitiricilere. - Evet.
Eurythmics gibi.
- Eurythmics'e bayılırım. - Eurythmics'e bayılırım.
Eurythmics'e bayılırım. İlk konserlerine gitmiştim.
- Hadi canım. - Gittim
ve sahnedeki insan sayısı, izleyicilerden fazlaydı.
- Sadece iki kişiler. - Biliyorum. Sadece ben vardım.
Rebecca.
Ne?
Leslie.
Devre arası. Hazır mısın? Çocuklar için çek.
Evet, o şimdiydi.
Yol verin.
İş bitiriciler devam eder.
Tamam.
Devam et, iş bitirici.
Evet, devam!
Acınası bir oyundu.
Televizyonda yayınlanan ilk maç ve böyle oynuyorsunuz.
Bu hafta bizi çok zorlamışsındır.
Bok gibi oynamanız benim hatam değil.
Kendinizi utandırıyorsunuz. Hepimizi utandırıyorsunuz.
Koç,
maçtan sonra sen ve ben biraz konuşalım, olur mu?
İyi bir fikir olduğundan emin değilim.
Katılmıyorum Leslie. Bence harika fikir.
Hatta herhangi birinin aklına gelmiş olan en iyi fikir.
Tamam. Tanrım.
SADECE YÜZ BİN PAUNT… VE R VAKFINA
AFK Richmond, bu topluma her zaman destek olmuştur
ve bugün AFK Reichmond'a destek olduğu için
bu topluma da çok teşekkür ederiz…
ÖZEL HABER - AFK RICHMOND'IN SAHİBİ, …VE R VAKFINA ÇEK VERİYOR…
…ama şimdi bir mesajım var.
Bugün burada olmayan,
dünyanın en büyük futbol taraftarlarına.
Neredesiniz?
Haksız mıyım?
- Evet! Evet, neredesiniz? - Neredesiniz?
Neredesiniz?
- Neredesiniz? Evet. - Neredesiniz?
Neredesiniz ulan?
Evet!
Evet! Neredesiniz?
Maça gitmeliydik belki de.
Bize katılın! Hadi!
Bu iş böyle yapılır!
Leslie, yürü!
Harika.
Tamam.
Chelsea oldukça iyi oynuyor ki şaşırtıcı değil.
Maç kaydını hepimiz izledik.
Real Housewife programlarından daha çok özet sahneleri var
ama sadece iki gol gerideyiz.
Son baktığımda iki, üç değildi ve hepinizin çabaladığını görüyorum.
Yani bana sorarsanız utanacağınız bir şey yok.
Utanmış.
Bakın biliyorum, biz koçlar bazen sizden çok şey isteyebiliyoruz
ve o anlardan bazılarında istediğimiz şeyi bize vermiyorsunuz
ama biliyorum ki sizin bizden bir şey istediğiniz bazı anlarda
biz de sizinle iletişim kurmada daha başarılı olabiliriz.
O yüzden başlıyorum.
Hayır, evli değilim.
Bir süreliğine evliydim.
Kahretsin, eski karımı tanıdığımda
bu odadaki bazılarınız daha doğmamıştınız
ve o ve ben, biz… Oğlumuz Henry'ye ortak ebeveynlik yapıyoruz.
Onunla birkaç kez karşılaştınız.
Her iki pazarda bir, onu annesine bıraktıktan sonra
tek başıma yemek yemeyi seçiyorum.
Hayır, kimseyle çıkmıyorum.
Ama artık hazırım galiba.
Sanırım
ve hayır, kendimi yalnız biri olarak tarif etmem.
Ağırlıklı olarak da sizler sayesinde ve de sizler
ve burada çalıştığımız başka bazı insanlar sayesinde.
Dürüst olacağım.
Çektiğiniz resmimi görünce biraz sarsılmıştım
çünkü kendimi tanımasam ve beni görsem
gördüğüm en yalnız adam olduğunu düşünürdüm.
Anlarsınız ya?
Evet
ve utanmıştım.
Utanmış.
O kadar işe yaramaz bir duygu ki kendisinden utanmalı
ama yine de hepimizi tuzağa düşürebiliyor.
Bizi küçük, korkak yapıyor,
ta ki biz patlayıp içinden çıkana dek.
O laf gibi. Neydi?
"Tomurcukta sıkıca kapalı kalmanın utancı…"
"Tomurcukta sıkıca kapalı kalmanın riski."
O işte. Evet, nasıldı?
"Ve sonra o gün geldi, tomurcukta sıkıca kapalı kalmanın riski,
çiçek açmak için göze alınan riskten daha acı verici oldu."
O işte.
Sağ ol Koç.
"Tomurcukta sıkıca kapalı kalmanın riski,
çiçek açmak için göze alınan riskten daha acı verici oldu."
Utanma riski de
denemek için göze alınan riskten daha acı verici olur.
Ben hangi riski göze alırdım biliyorum. Göze almam gerekeni biliyorum.
Sizin için de aynısını istiyorum, burada ve sahada.
O yüzden diyorum ki ikinci yarıda
bir gol atmaya çalışalım…
…ve ardından, kısa süre sonra bir tane daha atmaya çalışalım
ve maç berabere olunca
eğlenip bir tane daha atmaya çalışalım.
Olur mu? Sizce nasıl?
- Evet. - Tamam, değil mi?
- Tamam. - Evet.
Sahaya çıkmadan önce birkaç dakikamız daha var.
Bana başka sorusu olan var mı?
Evet. Tamam.
O herkesin bildiği söz gibi, ikinci yarıda her şey değişti.
Richmond değişti ve savaşma içgüdüsünü bulan
rakiplerine karşı Chelsea'nin başı dertte.
- Evet, oraya. - Devam.
İşte Harrigan'dan diğer Harrigan'a.
Gemma Jay, köpek balığı gibi.
Harrigan. İçeri yolluyor.
Ne gol!
Richmond cevap verdi ve durum 2-1 oldu.
Gemma Jay bir asri zaman devi gibi.
Gemma'nın yoluna çıkmayın.
Gol attığından beri Jay her yerde
ve Chelsea onun hızına ulaşamıyor.
Bu da bir yöntem.
Şaka yapıyorsun.
İyi mi o?
- İyi misin? - Evet.
- İyi misin? - Evet, sorun yok.
Jay ve El Sherif frikik için topun başında
ama şutu kimin çekeceğini stadyumdaki herkes biliyor.
Robbie mi yapalım, Gary mi?
Top kimde? Gemma Jay'de.
Tüm gözler Jay'de.
Gemma Jay.
İşte geliyor.
Hayır!
Ve Margy El Sherif'ten büyüleyici bir beraberlik golü!
Artık maç onların kontrolünde.
Bitime 10 dakika kaldı ama henüz hiçbir şey bitmiş değil.
Powell uzaktan vuruyor!
Richmond bir korner daha kazanıyor!
Maç nasıl da tersine döndü, Rebecca?
Tazıların mırıldanabildiğini bilmezdim.
Aman vermediler Jill.
Korneri Song kullanacak.
Davis!
Direkten dışarı gitti!
Bu şansları boşa harcama lüksleri yok.
Chelsea hücumu.
Grammer… Drumis!
Peretti!
- Evet! - Ever! Bot!
Bot Quinn'den büyüleyici bir üçlü kurtarış! Tanrım.
Genel kural olarak eldivensiz bir kaleciye,
kellesiz bir çerçiye güvendiğiniz kadar güvenirsiniz
ama bugünlük sorun değil.
Arka direğe geç!
Gemma Jay gidiyor.
Kaleci açıldı. O an geldi mi?
Hayır! Üst direkten dönüyor!
Handler topu ileri atıyor.
Mullan topu harika kontrol ediyor
ve işte, yine Chelsea hücumu.
Peretti!
Hayır.
Golü atıyor!
Chelsea başardı.
Şahit olanların uzun süre unutmayacağı
cesur ve kararlı bir ikinci yarı performansına rağmen
acımasız bir yön değişimi Richmond'ı katlediyor.
Onları görmeye gideceğim.
Harika.
Bugün tam bir felaketti.
Bebeğim, farkında değilsin
ama olabilecek en iyi şey oldu.
Buna gülerdim ama çok üzgünüm.
Anlamıyor musun?
Küçük hayalcin Keeley'nin kanatları eridi.
Evet, bugün üzgün. Yarın toparlanacak.
En önemlisi, seni dinlemeye daha istekli olacak.
Hepiniz harika oynadınız, bravo.
Çok az kalmıştı.
Cidden muhteşem bir çabaydı, değil mi?
Stadyum boş olduğu için çok üzgünüm. Başaramadım.
- Neden bahsediyorsun? - Ne?
Kendi sahamızda her zaman gelenin iki katı taraftar vardı. Farkında mısın?
Hayatımızda bu kadar çok insanın önünde oynamamıştık, tamam mı?
Kafandaki o seslere söyle, kapasınlar çenelerini, tamam mı?
Harikaydın.
Tamam.
Biliyorsun Ted,
bir koç sorunumuz olabilir.
Bir sorunumuz olabilir Koç demek istemedin mi?
Hayır.
Sonra görüşürüz.
Güle güle.
Benimle konuşmak mı istiyordun?
Evet, öyle.
Takımın bu kadar üstüne gitmeme konusunda seni cesaretlendirmiştim, değil mi?
Evet, şu barbekü hikâyesiyle.
Bu maç çok önemliydi. Kendilerini göstermeleri için bir şanstı.
Sporun harika taraflarından biri budur. Her zaman bir şans daha vardır.
Benim deneyimlerine göre öyle değil.
Biliyor musun Alice,
senin kadar ateşli başka bir koçla daha çalışma şansım olmuştu.
Ne yazık ki ben ona neler olduğunu fark edemeden…
Yandı, kül oldu.
Bu yüzden hatalarımdan ders alma umuduyla
sana farklı yaklaşacağım.
Seni bir maçlık açığa alıyorum.
Ama sadece bir maç kaldı, sonra Noel tatili var.
Belki bu sana, olanlar hakkında düşünecek vakit verir.
Bazı ayarlamalar yaparsın ve umarım seni yeni yılda görürüz.
…gevşedim ve kendimi hazır hissediyorum
- Eğlenmeye… - Eğlenmeye…
- …en iyileriyle. - …en iyileriyle.
Ve ineceğim nehre…
Bugün maçta tam böyleydin.
- Tanrım, dağılmıştım. - Hayır, dağılmadın.
Komikti.
En azından beni görecek sadece yedi kişi vardı.
Tanrım.
Tanrım, çok…
Çok duyarsızca davrandım… Berbat bir espriydi…
Hayır, güzel espriydi. Bayıldım.
Beni rezil etme pahasına acımasız, berbat espriler
yapabilen bir arkadaşım olması güzel çünkü acımasız ve berbat değilsin.
Sadece Roy için endişeliyim.
Hayır, ne?
Biriyle tanıştı
ve onunla evlenecek
ve bebekleri olacak ve ben berbat hâldeyim.
Hayır, berbat hâlde değilsin.
O benim.
Matthijs buraya taşınacağını söyledi ve ben…
Paniğe kapıldım ve ilişkimizi berbat ettim ve mola verdik.
- Aman tanrım. - Evet.
- Hayır. Çok kötü. - Bence de.
Yani berbat hâlde olan benim.
Siktir.
Sanırım ikimiz de öyleyiz.
Evet.
- Çok üzgünüm. - Tanrım.
Kafamın arkası ağrıyor.
Eminim ağrıyordur. Bugün çok eğlendin.
Votka sevmem aslında.
İyi misin?
Bilmem.
JOEL STEVENS'IN ANISINA
Alt yazı çevirmeni: Murat Lü