Ja pierdolę.
Idziemy.
Jest 4.00 rano.
Tak. Zaczynamy o 4.00 rano.
Nie żartowałeś?
Skąd ten pomysł?
Bo jest 4.00 rano.
Dzięki temu zdążysz zrobić trzy treningi zamiast dwóch.
No dobra, ale jest 4.00 rano.
Chcesz być lepszy od Zavy?
Nic nie widać. Jest jeszcze ciemno.
Ja pierdolę.
Ubieraj się albo zacznę pstrykać cię w jaja.
To już zboczenie.
Tak lepiej.
DZIĘKUJĘ ZA WSZYSTKO, CO DLA MNIE ZROBIŁEŚ. NATHAN
Dzień dobry, Smerfetko.
Dzień dobry, Marlboro.
Całą noc chrapałeś.
Przepraszam.
Nie szkodzi. To było kojące. Brzmiało jak szum morza.
Dobrze, że nie zawyła żadna syrena okrętowa,
biorąc pod uwagę, ile smażeniny wczoraj zjadłem.
Hej, tak sobie myślałem. Dobrze się razem bawimy, prawda?
Nazywają to orgazmem symultanicznym.
No tak, ale mówię też
o rozmowach, śmiechach i całej reszcie.
Jasne. Wyłączając twoje suche żarty.
Ciężka sprawa.
Czasami muszę, inaczej się uduszę.
Nie no, zmierzam do tego...
Zastanawiałem się, czy może...
wybralibyśmy się kiedyś na randkę?
Ty i ja, razem.
Boże, nie.
Miło, że to rozważyłaś.
Nie możemy się umawiać.
Dlaczego?
- Jesteś w rozsypce. - W rozsypce?
Oczywiście.
Ja też, ale moja rozsypka ma nad twoją trzy lata przewagi,
więc jestem już tylko pokruszona.
Raczej wodzisz na pokruszenie.
O Boże.
- Przepraszam. - W dniu ślubu mojego byłego
wypiłam butelkę wina przez słomkę
i wyznałam miłość kierowcy Ubera.
Kiedy odwiózł mnie do domu, zaczęłam rzygać tak bardzo,
że moje usta przypominały cholerną windę z Lśnienia.
Ocena pasażerki spadła mi do 3,9.
3,9?
Wal się. A co? Ty jaką masz?
O Boże, masz pięć gwiazdek, co?
Jakżeby inaczej. Jakim cudem masz pięć?
Jestem schludny. Mówię „proszę” i „dziękuję”.
Wyręczam ich, gdy są zmęczeni.
Jesteś w kompletnej rozsypce.
Podoba mi się nasz układ.
To tylko seks. Jesteśmy jak Natalie Portman i Ashton Kutcher.
Nie, masz na myśli inny rom-kom z 2011 roku
oparty na tym samym motywie.
Sex Story.
To tylko seks był z Milą Kunis i Justinem Timberlakiem.
Rany, 2011 był rokiem dupczących się przyjaciół.
Tak.
Zostańmy w 2011 roku – niezobowiązującym i rześkim.
Jak arabska wiosna.
Powodzenia z West Hamem w ten weekend.
Walić Ruperta
i zasuszone rodzynki, które nazywa jajami.
Czeka pan na Flo?
- Wsiadaj, złotko. - Dzięki.
Ale tu ładnie. Szare siedzenia? Ekstra.
...West Ham. To wielka szansa dla Wonder Kida, który może...
Sto jeden.
Sto.
Dziewięćdziesiąt dziewięć.
Czemu śpisz tylko w koszulce?
Bo góra mi marznie, a dół się przegrzewa.
Rozumiem.
Dzień dobry.
Posłuchaj, co powiedział Rupert.
„Nie mogę się doczekać spotkania z moim byłym klubem.
Richmond to drużyna wysokiej klasy”.
- Co za obwisły, tchórzliwy padalec. - Dzięki.
Idę do ośrodka treningowego. Jeszcze raz dzięki za tę szansę.
Wypracowałaś ją sobie, kochana.
Shandy wpadła na świetną reklamę Bantr. Wezmą w niej udział wolni piłkarze.
Tak.
Tajemniczy facet, z którym flirtujesz, może być zawodowym piłkarzem.
Świetny pomysł.
I zaangażujesz wszystkich wolnych piłkarzy?
Czyli Colina, Daniego, Sama i tak dalej?
Sam chyba odpuścił sobie tę apkę.
- Tak. - Wspaniale.
- Pani Jones. - Cześć, Barbaro.
- Jak leci, Barbs? - Wolę „Barbara”.
Czy mogłabym dostać dwa bilety na mecz Richmond z West Hamem?
Jack wpadnie na weekend do Londynu.
Oczywiście.
Kim jest Jack?
Jack Danvers.
Zarządza kapitałem, z którego sfinansowano pani firmę.
I nami.
No tak. Jack. Oczywiście.
Żaden problem, Barbaro.
Załatwię ci bilety w mojej loży.
Cudownie.
Bardzo dziękuję, Rebecco. To takie miłe i efektywne.
Keeley.
Dzięki, Barbaro.
W meczu z West Hamem fałszywa dziewiątka odpada.
- Bo to pomysł Nate'a. - Właśnie.
Postawiliśmy na klasyczne 4-4-2.
Czego ten złamas się spodziewa.
Więc zrobimy odwrotnie. Piątka z przodu. Pełen atak.
Ale Nate wie, że to zrobimy,
bo Nate wie, że próbujemy go przechytrzyć, myśląc jak on.
Jebać Nate'a, jebać myślenie i jebać jebanego Sokratesa.
Musimy przestać myśleć jak Nate i myśleć tak,
jak Nate myśli, że myślimy, gdyby Nate myślał jak my,
i zrobić ostatnią rzecz, o której myśli, że my myślimy, że on myśli, że my zrobimy.
Zavę wysłać do tyłu i zagrać fałszywą dziewiątką Nate'a.
Voi-kurwa-là.
Genialne.
- Beard to wykombinował. - Praca zespołowa.
Mam pytanie.
- Jasne. - Wsadź je sobie.
Zava na to pójdzie?
Kurwa mać!
- Dzień dobry. - Cześć.
- Co się stało? - Roy nie wierzy, że ogramy Nate'a.
- Higgins też! - Bo Beard tak powiedział!
- Na mnie zwalasz? Jak śmiesz... - Wszedłeś tu rano...
Nakapujesz na mnie?
Ganesha wskazuje drogę mniejszą ilością palców.
Musicie się uspokoić i dać sobie buziaka na zgodę.
Ma rację.
Nie ma co kombinować.
Rozwiązanie się pojawi, spokojnie.
A zanim tak się stanie, mam pytanko: jestem w rozsypce?
Sassy została na noc...
Cicho bądźcie, nie o to chodzi.
Rano zaprosiłem ją na randkę.
A ona dała mi kosza. Powiedziała, że jestem, cytuję, „w rozsypce”.
- Właśnie. - To sprawa dla Diamentowych psów!
Wypuścić ogary.
Tak jest! Zróbmy to.
Nie wyrobię.
Tak.
- Co „tak”? - Jesteś w rozsypce.
Rozwiniesz?
Gramy przeciwko Nate'owi, a ty zgrywasz luzaka.
Jakby w ogóle cię nie zranił.
Nie gadamy teraz o Nacie.
Gadamy o tym, czy jestem w rozsypce.
Higcio, co myślisz?
Myślę, że nie rozumiem, czemu nie jesteś zły na Nate'a?
Mamy powiedzenie w Anonimowych Współzależnych.
- Czym? - Jane mnie tam ciągnie.
No tak.
Ból jest jak czad.
Rozmawiając szczerze z osobą, która cię zraniła, otwierasz okno.
Trzymając go sobie, zatruwasz się.
Ładnie powiedziane. Ale Nate mnie nie zranił.
Gówno prawda!
Chcesz dołączyć do psiego zebrania?
- Roy! - No chodź, Roy!
No chodź, Roy.
PRZEGLĄD TYGODNIA
Meczem tygodnia jest starcie Richmond z West Hamem.
Obie drużyny pewnie rozpoczęły sezon,
jednak to Młoty są faworytami tego londyńskiego derby,
biorąc pod uwagę dryg taktyczny Wonder Kida, Nathana Shelleya.
Shelley jest błyskotliwy, bez dwóch zdań,
ale Zava jest geniuszem. Ja obstawiam wygraną Chartów.
Mój ziomeczek!
Nie możesz go mieć. On jest mój.
- Przejdźmy do sobotniego... - Chłopaki!
Kogo to obchodzi?
Dalej, trzeba potrenować.
Ma rację.
Trzeba zignorować te gadające głowy. Nawet jeśli są po naszej stronie.
Dziękuję, Zorro.
O to mi chodziło, ale właściwa wymowa to „Zoreaux”.
Czemu?
Nie wiem. Bo tak wymawiają to moi rodzice?
Przyjacielu, możesz być kimkolwiek chcesz.
Moje dzieci same wybierają sobie imiona, gdy tylko ukończą siedem lat.
Dlatego najstarsze nazywa się Śmigus-Dyngus.
Śnij o wielkich rzeczach, a może nigdy się nie obudzisz.
Dziękuję.
Jezu.
Nie wierzę, że to mówię, ale chłopaki, Zava ma rację.
Jasne, to ważny mecz, ale musimy się skupić i grać swoje.
- Czaicie bazę? - Tak. I nie zapominajcie.
- Wierzcie w „uwierz”. - Tak.
Co do...
Co?
- O kurde. - Co?
- Co ty odpieprzasz? - Sprawdzałem,
czy posiadam dar rozpoławiania.
A gdybyś go miał?
Sorry, nie przemyślałem tego.
Chłopaki, ktoś to rozdarł.
Że, kurwa, co?
Żartujesz.
Dzień dobry...
Jade.
Nathan.
Shelley.
Miło cię znów widzieć.
Okej.
Wybacz, że tu nie zaglądałem.
A nie zaglądałeś?
Nie. Byłem bardzo zajęty moją nową pracą.
Moja ważna nowa praca sprawia, że jestem bardzo zajęty.
Niedobrze. Może lepiej rzucić tę zajmującą pracę.
Przyszedłem odebrać zamówienie.
Kupiłem lunch dla całego zespołu.
Oprócz trenerów, bo jedzą jak krowy.
Przepraszam, to zabrzmiało... To wspaniali ludzie.
Tylko że wegetarianie.
SMAK ATEN
Ale jaja.
Patrzcie, kto przyszedł. Nie mogę w to uwierzyć!
- Wiesz, kto to jest? - Jason Jelly.
- Właśnie. - Nathan Shelley.
Właśnie, Nathan Shelley.
Główny trener West Hamu United w mojej restauracji!
- Ważny tydzień. - Tak.
Cholernie ważny tydzień. Jestem Derek. Zarządzam tą knajpą.
Jestem do twoich usług.
- Okej. - W końcu obaj kierujemy kadrą.
To nie do końca to samo...
Mecz przeciwko swoim.
Ciężka sprawa, co nie?
Nieźle obsmarowałeś ich w prasie.
- Ubawiłem się. - Mógłbym już zapłacić?
Nie. Wszystko na koszt firmy. Jasne?
Ten człowiek tu nie płaci.
Nigdy go nie kasuj. Chyba że za alko. Za alko trzeba płacić.
Nie zamawiałem. Jest 12.30.
Rozwal ich. Do boju, Młoty!
Ale jaja. Wiecie, kto to jest?
Do widzenia.
I cięcie!
Wspaniale, dziękuję.
W porządku. Dani, twoja kolej.
Stresuję się.
No coś ty. Siedź tutaj, patrz w kamerę i udawaj, że gadasz ze starym kumplem.
Najstarszy to Javiar.
Super. Jak długo znasz Javiara?
Tylko parę miesięcy, ale w przyszłym tygodniu kończy 108 lat.
- Świetnie. - No.
Ostatnie poprawki.
Dziękuję.
- Cześć, Keeley. - Hej.
Przesuń się troszkę w lewo.
Bardzo dobrze. Zaczynaj, Dani.
NIGDY NIE WIESZ...
Nie wiesz, kim jestem, ale najpiękniejsze w kobiecie
są jej wady.
Cięcie! Dziękuję, Dani. Następny!
- Przyniosłam ci kawę. - Dzięki.
- I jak idzie? - O matko, świetnie.
Oni są świetni.
Uwielbiam być szefową.
- Wypijmy za to. - Zdrowie.
Gotowy, Zoreaux?
Tak, ale teraz nazywam się „Van Damme”.
Świetnie. Akcja, Van Damme.
Nie wiesz, kim jestem,
ale szukam kogoś, kto lubi krótkie spacery,
żebyśmy mieli więcej czasu na, no wiesz...
Cięcie.
Bardzo dziękuję, Van Damme. Następny!
- Van Damme? - To moje nowe imię.
Spoko. A czemu akurat takie?
Bo uwielbiam Van Damme'a, a Zava mówił, że mogę być, kim chcę.
- Spoko. - No dobrze, Van Damme.
- Narka. - Trzymaj się.
Ale z niego ciacho.
- O co z nim biega? - Z Jamiem? Jest bardzo arogancki.
Ale w końcu odniósł wielki sukces.
Ale myśli tylko o sobie.
A przynajmniej tak było.
Ale jest nieodpowiedzialny i nie liczy się z innymi.
Chociaż coraz lepiej wychodzi mu przepraszanie.
Ale myśli wyłącznie swoim fiutem.
Chociaż od wieków z nikim się nie spotykał.
Pytałam, czy mogę go przelecieć.
Nie wiem.
Jego pytaj, w końcu to jego fiut.
Super. Zaczynaj, Jamie.
- Co wy tu jeszcze robicie? - Musisz to zobaczyć.
Czy to nagranie, jak rodzic wraca z misji wojskowej?
Jeśli tak, na kolację mam łzy i smarki.
Nie do końca.
(KAMERA 1) SZATNIA
Patrz teraz.
(KAMERA 1) POKÓJ TRENERSKI
Skąd to macie?
To on wpadł na to, żeby sprawdzić monitoring,
gdy dowiedział się o znaku.
Chłopa z dziennikarstwa wyrwiesz, ale dziennikarstwa z chłopa już nie.
Zepsułeś moment. Chodzi o to, że rozwiązanie właśnie się pojawiło.
O co ci chodzi?
To nagranie mogłoby zmotywować drużynę.
Dzięki, Trent.
Niech młody Robert Redford zagra cię w filmie.
Raczej Dustin Hoffman. Dobranoc.
Wracajcie do domów. Wyśpijcie się.
- Dobranoc, panowie. - Dobranoc.
Dobranoc.
Trenerze?
Myślałem o tej sytuacji z Sassy.
Tak?
Siostra Jane przyjechała.
- Nie, dziękuję. - Prawidłowa odpowiedź.
LASSO KONTRA WONDER KID
Wciąż pracujesz w pocie czoła?
Tak. Przepraszam za zapach.
Potu.
Czujesz się pewnie przed weekendem?
Tak myślę.
Rozwalimy ich, prawda?
Dobrze.
Nie no, po prostu...
Nie widziałem Teda, odkąd odszedłem...
Padło wiele gorzkich słów...
Chyba jestem mu winny przeprosiny.
Kierowałeś się własnym dobrem.
Co innego miałeś zrobić?
Wspierać Teda do końca swych dni?
Nie sądzę.
Nie zrobiłeś nic złego. Uwierz mi.
Zapracowałeś na tę pozycję.
Co mam powiedzieć, gdy go zobaczę?
Nic poza „dzień dobry”.
Spojrzysz mu w oczy. Uściśniesz dłoń.
A potem pokonasz.
I będziemy świętować.
Dobrze.
Dobrej nocy.
Dobrej nocy, Rupercie. Dziękuję.
Panie Mannion.
MICHELLE: NAGŁÓWKI DOTARŁY I DO NAS! POWODZENIA!
BĘDZIE SIĘ DZIAŁO! DZIĘKI!
DOKTOR JACOB
WIDZIMY SIĘ NA SESJI W ŚRODĘ O 10.00.
Hej.
Pracujesz do późna czy ledwo?
Ten żart szedł trochę inaczej.
Jaki żart?
Nieważne. Co tam?
Naprawdę chcę to wygrać.
Wiem.
Wszystko dobrze?
Jestem w rozsypce?
Tak, dlatego się dogadujemy.
Powiedziałabym, żebyś puścił to mimo uszu, ale Sassy zwykle ma rację.
Czyli już wiesz o... No tak, babskie pogaduchy.
Pogaduchy.
Wszystko w porządku?
Tak, jasne.
Oklahoma?
Próbuję zmieść się do kupy.
Dobranoc.
Wiesz, że już wygrałaś?
Pozbyłaś się tego tępaka.
Pokonaj ich.
Dobranoc, szefowo.
DO BOJU, ŻELAŹNI
Dobrze wyglądam?
Oczywiście. Czemu pytasz?
Jeśli Jack się pojawi,
chcę sprawiać wrażenie tajemniczej i silnej.
Dynamicznej.
- I w ogóle. - Jesteś tajemnicza, silna i dynamiczna.
Stresuję się.
Muszę poprawić konturówkę.
- Widzimy się w loży. - Jasne.
Witaj, Rebecco!
- Rupercie. - Wspaniale cię widzieć.
- Bex. Świetna nowa fryzura. - Cześć.
Nie zmieniałam jej.
I nie powinnaś. Idealnie ci pasuje.
Jak mała się chowa?
Diane. Zaczęła chodzić. Dasz wiarę?
Ślini się i załatwia w całym domu.
Po tatusiu.
No cóż. Dajcie nam fory.
Nie obiecuję.
Niech to szlag.
Przepraszam.
Mam tu mały problem.
Dziękuję. Ale nie o to chodzi.
Życie mi ratujesz!
Zazwyczaj trzyma się rozkładu, ale przez ten stres przyszedł wcześniej.
Jak dobrze, że jest duży, a nie taki supercienki.
Dla kogo oni je robią?
Moja cipka nie jest na diecie, tylko ma pieprzony okres.
Dzięki za pomoc.
Masz bajeranckie buty!
- Dzięki. Puść rewanż w obieg. - Jasne.
Przepraszam.
Cześć.
Aleś ty wysoki.
Twój ojciec jest drzewem?
Tak sobie żartuję.
A przy okazji, komu dziś kibicujecie?
West Ham.
No tak, to ma sens.
Śmiało, ja jadę piętro wyżej.
- Dziękuję. - Proszę.
Powodzenia.
Nate, to ty?
Cześć, nie zauważyłem cię.
- Nie szkodzi. Jak się masz? - Dobrze.
To dobrze.
Posłuchaj.
Chcę tylko powiedzieć, że sposób, w jaki odszedłem...
Nathan. Tu jesteś.
Tak.
Cześć.
- Ted. - Miło cię znów widzieć.
Powodzenia.
- Keeley? Tak. - Jest świetna.
Właśnie idzie.
- Cześć. - Keeley? To jest Jack Danvers.
Cześć.
Zdaje się, że masz coś mojego.
O kurwa. Ty jesteś Jack?
Ale się wygłupiłam.
- Coś ty. - Myślałyśmy, że jesteś facetem.
Właśnie, to też.
Jak w tej łamigłówce.
- Jakiej? - Każdy się na niej wykłada.
Ojciec i syn mają wypadek.
Ojciec umiera na miejscu, syna przewożą do szpitala.
Chirurg wchodzi i mówi:
„Nie mogę go operować. To mój syn”.
Jak to możliwe?
- Bo to kobieta. - Jest gejem.
- Dawca spermy. - Żyje w symulacji?
No tak. Trochę się zestarzała.
- Czyli „Jack” to skrót od „Jacqueline”? - Nie. To skrót od: ojciec chciał syna.
To ja już usiądę na zewnątrz. Czym prędzej.
Witamy cię.
Nie możemy wnosić drinków na trybuny.
Jeśli chcesz się spić, zróbmy to teraz.
Ty pierwsza.
Jesteś taka zabawna, Rebecco.
Barbara ma fisia na punkcie Rebekki.
Oby tylko jej nie zabiła i nie ubrała się w jej skórę.
Że, kurwa, co?
Zdrowie. To będzie dobry dzień.
Cześć, Baz.
W tym pubie kibicujemy Richmond.
W porządku, Mae. Znam go.
Wypierdzielaj!
Dalej, Richmond!
Stadion pęka w szwach
przed starciem West Hamu United z AFC Richmond Zavy.
Wygrana oznacza pierwsze miejsce w tabeli,
które obecnie zajmuje mocarny Manchester City.
To będzie wyrównana walka. Co przewidujesz?
Przestałem przewidywać, bo nigdy się nie mylę.
Zacząłem się obawiać, że to ja wprawiam zdarzenia w ruch.
- To ciekawe. - Wiedziałem, że to powiesz.
Znikają i umierają
Szczęście zawsze się chowa
Szukałem go wszędzie
Wiecznie puszczam bańki mydlane
Piękne bańki mydlane w powietrze
United!
Nate.
Niech to będzie dobra zabawa.
West Ham z chęcią trzyma się swojej połowy.
Nie podejmują ryzykownych akcji w starciu z, jakby nie patrzeć, Richmond.
- To świadczy o postępach Richmond. - Jest dobrze.
I strachu przed Zavą.
Richmond, do prawej! Ciaśniej! Nie bójcie się!
I wciąż mamy bezbramkowy remis dzięki wspaniałej obronie Zoreaux.
- Van Damme. - Van Damme!
Chce być nazywany Van Dammem.
Czemu?
Odpowiedź zapewne kryje się w jego dzieciństwie.
Richmond musi przełamać obronę Młotów. Może teraz się uda.
- Tartt w poprzeczkę. - Nie!
- Było blisko. - Zava był wolny.
Do Zavy!
Doliczono dwie minuty do pierwszej połowy tego bezbramkowego,
a mimo to porywającego meczu.
- Obisanya traci piłkę. - Nie.
Błyskawiczny kontratak West Hamu.
Armando zbliża się do bramki.
Piłka przeszła tuż pod Van Dammem.
Kanadyjski bramkarz nie jest tak niepowstrzymany,
jak Mięśnie z Brukseli.
To nie fair. Nikt nie jest.
- Wyjdziemy z tego. - Dalej.
Młoty zdobywają bramkę tuż przed końcem pierwszej połowy.
Kurwa mać.
Gramy dalej. Zakończmy połowę mocnym akcentem.
Zbiórka.
KAPITAN
Co to ma być?
Nie wiem.
- Niżej. Do prawej. Pięć. - Genialne.
- Teraz. Pięć. - Sędzia, gwiżdż już.
West Ham atakuje.
Młoty wprowadzają nową taktykę na kilka sekund przed końcem połowy.
Nigdy nie jest za późno na zmiany.
- Nie! - Kurwa mać!
I mamy dwa do zera. Co za mecz.
Przepraszam.
Jak to się stało?
I mamy przerwę.
Richmond dominował w posiadaniu piłki,
jednak zupełnie niespodziewanie to Młoty prowadzą dwiema bramkami.
To niesprawiedliwe.
Co tam się wydarzyło?
Nie wiem.
Zaraz do was dołączę, dobrze?
Gdzie ty leziesz?
- Wrócę za dwie minuty. - Co mamy im powiedzieć?
Zaskoczcie mnie.
Cześć, szefowo. Co tu robisz?
Chciałam ci tylko powiedzieć, że w ciebie wierzę.
Wiem, że naprawdę mocno naciskałam
na dzisiejszą wygraną, ale po prostu o tym zapomnij.
Bądź sobą i dobrze się baw.
Dobrze. Dziękuję.
Wierzę w ciebie.
I to intensywnie.
- Pójdę już. - Zmykaj.
Pamiętaj! Bawcie się!
Tak jest! Ale emocje!
Nie!
To wasza niespodzianka?
Minutę temu byli bez życia. A teraz spójrz.
- Poczuli żądzę mordu. - Czasami to dobrze.
O rany. Richmond wychodzi na boisko z wyraźną pretensją w oczach.
Na murawie aż iskrzy. To będzie ekscytująca połowa.
Richmond chce od razu zaznaczyć swoją dominację.
- Rozwalcie ich. - Roznieście w puch.
- Tak jest! - Zniszczcie.
Paskudny blok.
Będzie miał szczęście, jeśli skończy się na żółtej.
Zasłużona czerwona kartka.
Richmond niemal całą drugą połowę będzie grał w dziesiątkę.
Tak naprawdę to miły facet.
West Ham atakuje.
Van Damme schodzi z boiska.
- Gramy jak Włosi. - No wiem.
Super.
O rany.
Zrobiło się ostro.
Ostro? To istne vindaloo.
Nie.
Montlaur stracił rozum, a Richmond trzeciego zawodnika.
Noż kurwa mać!
Richmond kompletnie się pogubił.
Zava pewnie się zastanawia, czym sobie na to zasłużył.
DRUGA POŁOWA 4-1
Cztery do jednego dla Młotów.
Wyrównane potyczki przeszły w niewyrównane starcie,
które przeszło w burdę, a następnie regularną jatkę.
Przed czymś takim należy ostrzegać widzów.
Nawet piękna bramka Zavy nie osłodzi goryczy tego spotkania.
Richmond pokazał się od nieznanej strony.
Grali brutalnie, nieczysto i brzydko.
To również imiona najmłodszych dzieci Zavy.
Cholera.
- Już dobrze. - Cholera.
Podobało wam się?
Tak.
Przemoc to dobra rozrywka. W pewnym sensie.
Zdjęcie Van Damme'a było błędem.
Grał z pasją.
Słowa „pasja” używamy, mówiąc o miłości.
A także opisujemy nim zbrodnie.
A czasami to utwór muzyczny.
Przepraszam.
SIEDZIBA PREZESA
- Zjebaliśmy. - Przegięliśmy z agresją.
- Mógłbyś na nas nawrzeszczeć. - Proszę.
- Wyzwij nas od kretynów. - Teraz.
Możesz nas walnąć.
Wyrzuć to z siebie.
Spróbowaliście, nie wyszło. Trudno.
Konfiskuję wam tego pendrive'a.
Nie ma się co zadręczać. Sporo meczów przed nami.
- Co za kanalia. - No wiem.
Zapewne wspaniale się pan teraz czuje?
Tak. Richmond grał bardzo nerwowo.
Poszło łatwiej, niż sądziłem.
A co z Tedem? Niepodanie mu ręki było sporą zniewagą.
Nie podałem mu ręki? To nie było celowe.
Chyba dałem się ponieść radości z wygranej.
Przepraszam...
Pan Mannion kazał to panu przekazać.
KOŚCI I MIÓD PRZEPUSTKA DLA VIP-ÓW.
Czeka na pana za godzinę.
Dzięku...
- Dobrze było cię zobaczyć. - Wzajemnie, Bex.
Rebecco, moja droga.
- Współczuję ci przegranej. - Dziękuję.
Chodź, staruszku. Już dawno powinieneś spać.
Do zobaczenia.
Widziałam cię z asystentką.
Twoja córka i Bex zasługują na coś lepszego.
Skończ lecieć w chuja.
Proszę.
Zazwyczaj gramy dużo lepiej. I czyściej.
Nie jest dobrze, gdy twoja drużyna zdobywa więcej czerwonych kartek niż goli.
No nie.
Co za rozpierducha.
A z dobrych wieści – Bantr się wybija.
- Naprawdę? - Tak.
Zmiana sloganu zapewne pomogła.
O czym ty mówisz?
CHCESZ PRZELECIEĆ CELEBRYTĘ???
Kto to zrobił?
Ja, dzisiaj po południu, kiedy wrzucałam filmiki.
Nie ma za co.
- Shandy. - No?
To stoi w sprzeczności z misją firmy.
Żartujesz? Spodoba im się.
W godzinę potroiłam liczbę użytkowników.
Musisz to zmienić z powrotem. Teraz. Proszę.
Dobra.
Wspaniale było cię poznać.
- Wzajemnie. - Przepraszam.
Hej! Oto i on!
Wonder Kid we własnej osobie.
Bohater dnia!
Bardzo dziękuję, panie Mannion.
Proszę, mów mi Rupert.
Nathanie.
Dziękuje, panno Kakes. To...
Nathanie, pozwól, że przedstawię ci Anastasię.
Wielką fankę.
O matko. Jesteś sławna.
Ty również.
Gratuluję wygranej.
No tak. Dziękuję.
Jeszcze jeden przed kolacją!
Lecimy, trenerze.
To była męka dla oczu.
Po dzisiejszej wygranej West Hamu Ted Lasso został zdemaskowany
przez byłego asystenta, Nate'a Shelleya.
Uwielbiam te słowa chińskiego filozofa, Laoziego:
„Kiedy uczeń jest gotów, pojawia się nauczyciel.
Kiedy uczeń jest prawdziwie gotów, nauczyciel odchodzi”.
Charty...
- Cześć. - Hej.
Przykro mi.
To nic takiego. Trudny przeciwnik.
- Henry jest na urodzinach, ale... - Nie szkodzi.
Chciałem pogadać z tobą. Masz chwilę?
Jasne. Wszystko w porządku?
Tak. A w sumie nie...
Chcę coś z siebie wyrzucić.
Posłuchaj...
wiem, że nie jesteśmy już razem.
I szanuję to.
Ale, wiesz...
ta sprawa z doktorem Jacobem naprawdę mnie dotknęła.
Jestem wkurzony, bo dowiedziałem się dopiero po fakcie.
Tak.
I rozumiem, że może nie powinienem
ci tego mówić, ale...
czuję, że przemilczenie tego...
również...
nie byłoby właściwe.
Bo wspólnie wychowujemy syna.
Utknęliśmy razem. Będziemy mieć wspólne wnuki.
Kocham cię, Michelle.
I kocham Henry'ego.
I kocham naszą rodzinę.
Jakkolwiek ona wygląda.
Rozumiesz?
Oczywiście.
No dobrze, pogadamy wkrótce.
Dobrej nocy. Przekaż Henry'emu, że go kocham.
Dobranoc.
PAMIĘCI GRANTA WAHLA
Napisy: Daria Okoniewska