Επικοινωνήστε μαζί μας στο tamyalastablender@gmail.com
Θα σου κάνω μερικές ερωτήσεις.
Δεν υπάρχει σωστή ή λάθος απάντηση.
Όταν σκέφτεσαι το μέλλον,
πώς το φαντάζεσαι;
Πώς θα είναι η φύση;
Πώς θα αλλάξει η πόλη σου;
Οι οικογένειες θα είναι ίδιες;
Τι θα κρατήσεις και τι θα ξεχάσεις;
Τι σε τρομάζει; Τι σε θυμώνει;
Νιώθεις μοναξιά;
Τι σε χαροποιεί;
Η ΖΩΗ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΝΤΙΤΡΟΪΤ
Γυρίζουμε όλη τη χώρα.
Παίρνουμε συνεντεύξεις από παιδιά από διάφορες πόλεις,
διάφορων ηλικιών, σχετικά με τη ζωή τους.
Πώς βλέπουν το μέλλον.
Αν σε ρωτήσω κάτι που δεν θέλεις να απαντήσεις,
ή δεν σου αρέσει η ερώτηση, μπορείς να πεις "όχι".
Θέλω να νιώθεις άνετα.
Αν ρωτήσω κάτι για το οποίο δεν θέλεις να μιλήσεις,
δεν θα μιλήσουμε γι' αυτό.
Οι ενήλικοι πιστεύουν πως αυτοί είναι το αφεντικό.
Θέλουν να ελέγχουν τα πάντα.
Νομίζουν πως έχουν συνέχεια δίκιο κι εμείς άδικο.
Όταν σκέφτεσαι το μέλλον, πώς το φαντάζεσαι;
Φαντάζομαι κι ελπίζω πως θα είναι καλό.
Πώς μπορούν οι ενήλικες να σιγουρευτούν ότι βρισκόμαστε στον σωστό δρόμο;
Κατά κύριο λόγο, παρατηρώντας τι γίνεται γύρω τους.
Νιώθω πως αυτό είναι το πρόβλημα με τα πάντα.
Είναι μεγάλο θέμα.
Όταν μαθαίνουν πως είμαι από το Ντιτρόιτ, λένε πως είναι επικίνδυνα.
"Τα σχολεία είναι απαίσια. Δεν υπάρχει τίποτα καλό".
Εγώ τους λέω ότι δεν μπορούν να ξέρουν. Δεν ζουν, ούτε μεγάλωσαν εδώ.
Εγώ μένω εδώ όλη μου τη ζωή.
Στην Αμερική υπάρχει...
πολλή τραγωδία.
Κάποιοι αντιμετωπίζονται άδικα
λόγω χρώματος, σεξουαλικού προσανατολισμού,
κρίνονται για το πού μένουν, πόσα λεφτά έχουν.
Θα ήθελα να γίνει καλύτερο μέρος.
Να ξέρει ο κόσμος πως είμαστε διαφορετικοί και αυτό δεν είναι κακό.
Δεν είμαι σίγουρη.
Βρισκόμαστε σε ένα σημείο που...
πρέπει να κάνουμε αλλαγές με βάση την ηθική του καθενός.
Δεν βλέπω να το καταφέρνουμε σύντομα.
Έχεις ελπίδα για το μέλλον;
Πιστεύεις ότι θα είναι καλύτερο ή χειρότερο;
Νιώθω πως θα καλυτερεύσουν τα πράγματα.
Έχω πολλές ευκαιρίες.
Έχω ελπίδα για εμένα και για τους άλλους.
Δεν ξέρω αν θα υπάρξει βελτίωση.
Δεν το σκέφτομαι πολύ, αλλά το ελπίζω.
Όσον αφορά τον υπόλοιπο κόσμο,
ελπίζω να γίνει καλύτερος κι αυτός, αλλά ίσως δεν γίνει.
Αν είχες μια υπερδύναμη, τι θα ήταν;
Δύσκολη ερώτηση...
Είναι δημοφιλής. Την κάνω συχνά στον κόσμο.
Κάποιοι λένε...
Το Ντιτρόιτ ήταν το μέλλον.
Γι' αυτό...
ήρθαμε στο Ντιτρόιτ για να μιλήσουμε σε νέα άτομα, παιδιά.
Ήρθαμε να μιλήσουμε σε νέα παιδιά.
Να τα ρωτήσουμε...
πώς περίμεναν να είναι η ζωή τους.
Πώς αυτή έχει αλλάξει.
Τι τα εμπνέει, τι τα ενθουσιάζει.
Πώς είναι η ζωή τους τώρα.
Διανομή υποτίτλων: ΤαΜυαλάΣταΜπλέντερ™ Sunshine, Neritina, Nanneta, YiorgosX,
Alex, Oulaos, Spica23, Mohock, daesu, MistaPotta και Τα Μυαλά Στα Μπλέντερ
facebook: ΤαΜυαλάΣταΜπλέντερ™
Γεια.
Γεια σου.
Καλά έκανες που τηλεφώνησες.
Δεν ήξερα αν θα καλούσα ή αν θα το έκανες εσύ...
Αν δεν το έκανε κανείς.
Είναι καλή μέρα να μιλήσουμε.
Ίσως ακούει η μαμά.
Ναι...
Ίσως.
Δεν μου φαίνεται σαν να έχει περάσει ένας χρόνος.
Εσένα;
Όχι, είναι παράξενο.
Δεν ήξερα τι να κάνω σήμερα.
Καταλαβαίνω.
Αν δουλεύω,
είναι σαν να μη θρηνώ όπως πρέπει.
Αν κάτσω στο καταθλιπτικό δωμάτιο του ξενοδοχείου
και σκέφτομαι τη μαμά,
τότε είναι βάναυσο.
Γι' αυτό σε κάλεσα.
Πού είσαι;
Στο Ντιτρόιτ. Παίρνω συνεντεύξεις από παιδιά.
Καλό είναι.
- "Καλό"; - Ναι.
- Ο Τζέσι σε άκουσε στο ραδιόφωνο. - Αλήθεια;
Ναι, ήμασταν στο αυτοκίνητο.
Ήσουν στον αέρα, ως συνήθως.
Του είπα ότι ήσουν εσύ.
- Αλήθεια; - Είναι εννιά χρονών.
Έχει να σε ακούσει ένα χρόνο.
Είναι πολύς καιρός για ένα παιδί.
Μάλιστα.
Ναι.
Πώς είναι ο Τζέσι;
Είναι πολύ καλά.
Είναι έξυπνος και τόσο περίεργος.
Μεγάλωσε, κάνει αστεία.
Είναι ένα ολοκληρωμένο άτομο.
Ο Πολ μετακόμισε στο Όκλαντ.
Σοβαρά;
Ναι.
Ώστε έτσι;
Όλα είναι εντάξει. Έτσι νομίζω.
Ο Τζέσι το έχει πάρει καλά, μέχρι στιγμής.
Ο Πολ, όχι.
Είναι εντάξει. Απλώς πρέπει να πάω να τον βοηθήσω να εγκατασταθεί.
Ναι;
Ναι.
Ετοιμάζομαι να πάω σύντομα. Είμαστε εντάξει.
Θα πάρεις μαζί σου τον Τζέσι;
Όχι.
Δεν είναι τέτοιο ταξίδι.
Ποιος θα προσέχει τον Τζέσι;
Δεν το έχω σκεφτεί ακόμη.
ΛΟΣ ΑΝΤΖΕΛΕΣ
- Γεια σας. - Γεια.
Πες "γεια".
"Γεια, πώς είσαι;"
Πώς είσαι;
Είμαι καλά. Εσύ;
Είμαι καλά.
Θα πεις του θείου Τζόνι να μπει μέσα;
Πρέπει να μου το ζητήσεις.
- Έλα μέσα. - Ευχαριστώ.
Αγκαλίτσα;
Εδώ είναι τα φορέματα της μαμάς.
Τα μαθήματα μου.
Ωραία.
Η μαμά λέει πως θα κοιμηθείς εδώ, στο άνετο κρεβάτι της.
Είναι το καλύτερο στο σπίτι.
Υπάρχουν κάτι πολύ μεγάλοι,
τεράστιοι σωλήνες από μύκητες.
Ή σωλήνες που είναι μύκητες.
Συνδέουν τα δέντρα μεταξύ τους.
Είναι τόσα.
Είναι πολύ ψηλά.
Μαζεύουν την τροφή.
Τη μεταφέρουν μέσα από τους σωλήνες σε άλλο δέντρο.
Έπειτα...
μαζεύουν όλη την τροφή και τη μεταφέρουν.
Τι συμβαίνει με τον Πολ; Πώς τα πάει;
Του προσέφεραν μια απίστευτη θέση στην Ορχήστρα του Σαν Φρανσίσκο.
Την οποία αξίζει.
Η αλλαγή τον έχει διαλύσει.
Έτσι είναι οι αλλαγές.
Ύστερα πήρε σκύλο.
Ήταν κακή ιδέα.
Είναι ένα χάος, ως συνήθως.
Εσύ μαζεύεις το χάος;
Ναι.
Έτσι είναι ο Πολ.
Ο Τζέσι τι γνωρίζει;
Του είπα πως θα τον βοηθήσω να οργανωθεί,
για να πάμε αργότερα μαζί.
Θα νιώθει άνετα με εμένα;
Του αρέσει όταν λείπω.
-Θα το διασκεδάσει. -Αλήθεια;
Χαίρομαι που είσαι εδώ.
Παρακαλώ;
Είναι κανείς εδώ;
Είσαι έτοιμος γι' αυτό;
Τι πράγμα;
Ετοιμάσου.
Είναι ένα ορφανό που με επισκέπτεται.
Λογικά θα επισκέπτεται κι εσένα.
Προσποιείται ότι έχω νεκρά παιδιά.
Κάνει πολλές ερωτήσεις σχετικά με το τι έκαναν,
ώστε να κάνει τα ίδια.
Διεστραμμένο.
Αλήθεια, είναι φυσιολογικό.
Όλα τα παιδιά το κάνουν.
Είναι κανείς εδώ;
Έρχομαι.
Είσαι το ορφανό;
Να κοιμηθώ εδώ απόψε;
Έχουν μόνο κουκέτες στο ορφανοτροφείο και όλοι ροχαλίζουν.
Φυσικά μπορείς.
Μάλιστα, ο γιος μου λείπει απόψε.
Θα μπορούσα να πάρω τη θέση του αν θέλεις.
Ωραία ιδέα.
Πάει για ύπνο τέτοια ώρα.
Έτσι τυχαίνει να έχω ένα δωμάτιο
με ένα κρεβάτι στο μέγεθος σου. Θέλεις να το δεις;
"Η Ντόροθι ζούσε καταμεσής των λιβαδιών του Κάνσας,
με τον θείο Χένρι, που ήταν αγρότης,
και τη θεία Εμ, που ήταν η γυναίκα του".
Με αγκάλιασε και μου φάνηκε διαφορετική.
Ή εγώ είμαι διαφορετικός.
Ίσως ο Τζέσι να με θυμήθηκε αμυδρά.
Ίσως. Ίσως κι όχι.
Μου μίλησε για...
τα δέντρα που επικοινωνούν μεταξύ τους.
Για το πόσο συνδεδεμένα ήταν,
μέσω ενός υπόγειου δικτύου μυκήτων.
Σ' αγαπώ, σ' αγαπώ.
Σ' αγαπώ.
Είσαι άνετα. Κοιμήσου πάλι.
Καλημέρα.
Είναι δυνατά.
Είναι Σάββατο.
Το βάζω δυνατά τα Σάββατα.
Η μαμά έφυγε;
- Είπε πως ίσως είσαι λίγο παράξενος. - Τι;
Είπε πως ίσως είσαι λίγο παράξενος.
Αλλά συνηθίζεις.
Το χαμηλώνεις λίγο;
Σου άφησε κάτι σημειώσεις στην κουζίνα.
Είναι μικρόφωνο ή είναι ενσωματωμένο στα ακουστικά;
Τα ακουστικά έχουν μικρόφωνο ή αυτό είναι το μικρόφωνο;
Αυτό είναι.
Θα ρυθμίσω την ένταση. Πρόσεχε.
Όταν σκέφτεσαι το μέλλον,
τι φαντάζεσαι;
Δεν θέλω...
- Δεν θέλεις να το φαντάζεσαι; - Δεν θέλω ν' απαντήσω στις ερωτήσεις.
Εντάξει.
Τι είναι αυτό;
Το περιστρεφόμενο και τα κουμπιά.
- Είναι ο ρυθμιστής. - Ρυθμιστής;
Είναι για να ελέγχεις...
Πάρε, φόρεσε τα.
Βλέπεις αυτό;
- Το ακούς; - Το ακούω.
Αυτό...
- ρυθμίζει την ένταση του ήχου. - Είναι πολύ ήσυχα.
Δυνάμωσε το τώρα.
- Διασκεδάζεις; - Όλα ακούγονται υπέροχα.
Θα άρεσε πολύ στον μπαμπά.
- Τζόνι. - Χρειάζεσαι κάτι;
Η μαμά μού λέει ιστορίες.
Μπορεί να είναι μυθοπλασία ή μη μυθοπλασία.
Δεν ξέρω ιστορίες.
Μπορούμε να μιλήσουμε, να γνωριστούμε καλύτερα.
Γιατί σταμάτησε να σου μιλάει;
- Μιλάμε. - Δεν μιλάτε.
Τι να πω.
Μιλούσατε πολύ;
Ναι.
Τζόνι, πού ήσουν;
Βοήθησε με.
- Τι χρειάζεσαι; - Έρχεται να με πάρει.
- Ποιος; - Πρέπει να ντυθώ.
Ο μπαμπάς θα με πάει στο Υπουργείο Συγκοινωνιών.
Η μπλούζα μου είναι εκεί. Βοήθησε με να σηκωθώ.
Θα πάρω το δίπλωμα μου.
Δεν ξέρω γιατί υποκύπτεις στις ψευδαισθήσεις έτσι απλά.
- Σοβαρολογείς; - Ναι.
Σοβαρολογείς γαμώτο;
Ήρεμα, σε προσέχω.
Βιάσου.
Γιατί να μην το κάνει;
Άφησε την να το κάνει.
Τι συμβαίνει;
- Ο μπαμπάς μου έρχεται να με πάρει. - Μαμά, γιατί δεν...
Γιατί δεν περιμένεις τον μπαμπά ξαπλωμένη;
- Υποκύπτεις διαρκώς. Σε ό,τι θέλει. - Σε τι υποκύπτω; Τι εννοείς;
Μα δεν είναι εκείνη. Δεν είναι καν η ίδια.
- Τι πρόβλημα έχεις; - Τι πρόβλημα έχω;
Σε όλη μας τη ζωή, είμαι η μόνη που τους προκάλεσε.
- Αλήθεια; Σε όλη μας τη ζωή; - Ναι, αλήθεια.
Είναι τόσο εύκολο για σένα.
Με έκαναν να αισθάνομαι τρελή κι εσύ συμβιβαζόσουν.
Δεν μου το κάνεις εύκολο για να σε βοηθήσω.
Ίσως, αλλά χρειαζόμουν τη βοήθεια σου.
Χάνεις μια μητέρα που σε λάτρευε.
Αληθινά.
Εγώ χάνω μία που δεν με κατάλαβε ποτέ.
Αχ, μαμά...
"'Ευγενικό που το φοράς' είπε ο Μποκ. 'Μπλε είναι το χρώμα των Λιχουδένιων'".
"'Το άσπρο είναι της μάγισσας. Ξέρουμε πως είσαι φιλική'".
"Η Ντόροθι δεν ήξερε τι να πει".
"Δεν ήξερε τι να απαντήσει".
"Όλοι τη νόμιζαν για μάγισσα".
Γιατί δεν είσαι παντρεμένος;
Ήμουν με κάποια για καιρό, τη Λουίζα.
"Ήξερε πως ήταν μονάχα ένα συνηθισμένο κορίτσι".
"Την έφερε τυχαία ένας κυκλώνας
- σε μια άγνωστη χώρα". - Την αγαπούσες;
Ακόμα την αγαπώ.
Τότε γιατί χωρίσατε;
Δεν ξέρω.
"Όταν κουράστηκε να βλέπει τον χορό,
ο Μποκ την οδήγησε στο σπίτι,
σε ένα δωμάτιο με όμορφο κρεβάτι..."
Δεν ήταν δική μου επιλογή.
Πιστεύω...
πως κάποιοι αγαπιούνται.
Ύστερα συνεχίζουν να αγαπιούνται,
αλλά τους είναι δύσκολο να εκφράσουν την αγάπη μεταξύ τους.
Συνεπώς κοιτάζονται κάπως έτσι
Τότε καταλαβαίνουν.
Ελπίζω να μην το ζήσεις, αλλά μάλλον θα γίνει.
Είναι εντάξει, βασικά.
"...με όμορφο κρεβάτι και μπλε σεντόνια. Η Ντόροθι κοιμήθηκε καλά..."
Καληνύχτα.
Συνήθως μου λέει "όνειρα γλυκά", με φιλάει και κλείνει τα φώτα.
Του διάβασα τον Μάγο του Οζ,
τον φίλησα,
του είπα καληνύχτα.
Με ρώτησε γιατί δεν είμαι παντρεμένος.
Δεν του είπα πως θέλω να είμαι.
Πως μου λείπει η Λουίζα.
Το μετέτρεψα σε αστείο.
Γιατί το έκανα;
"Η ΔΙΠΟΛΙΚΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΑΡΚΟΥΔΩΝ" ΑΝΤΖΕΛΑ ΧΟΛΟΓΟΥΕΪ
"Μια φορά κι έναν καιρό,
σε ένα αρκτικό χωριό πολύ μακριά,
ζούσε μια οικογένεια πολικών αρκούδων".
"Ο μπαμπάς αρκούδος, η μαμά αρκούδα,
με το αρκουδάκι τους".
"Αγαπούσαν ο ένας τον άλλο".
"Όμως κάτι δεν πήγαινε καλά".
"Το αρκουδάκι ήξερε πως κάτι ήταν λάθος".
"Δεν έλεγε τίποτα, αλλά ανησυχούσε συνεχώς".
"Ανησυχούσε για τον μπαμπά του".
"Ο μπαμπάς αρκούδος δεν μπορούσε να ελέγχει τα συναισθήματα του".
"Κάποιες φορές έκανε πράγματα που τάραζαν
και φόβιζαν τη μαμά και το αρκουδάκι".
Να σε λέω "μπαμπάκα", "μπαμπά" ή σκέτο "Τζόνι";
Μπορείς να με λες
όπως νιώθεις άνετα.
Δεν ξέρω, δεν έχω συνηθίσει να μπορώ να διαλέγω.
Ίσως να το επεξεργαστούμε με την ησυχία μας.
Να δούμε πώς νιώθεις.
Ναι.
Πραγματικά λυπάμαι που πέθαναν τα παιδιά σου.
Δεν ξέρω αν μπορώ να το κάνω αυτό.
Σου είπα πως έτσι το κάνουμε με τη μαμά.
Ίσως η μαμά σου βρίσκει το νόημα. Εγώ δεν το καταλαβαίνω.
Γιατί δεν βγάζεις νόημα;
- Επειδή είναι γελοίο. - Αλήθεια;
Είναι στενάχωρο.
Αναρωτιέμαι γιατί το κάνεις.
Είσαι...
- φρικτός σε αυτό. - Φίλε, προσπαθώ.
Να σε ρωτήσω κάτι;
Γιατί πρέπει ό,τι κάνεις να είναι περίεργο, εκκεντρικό;
Επειδή μου αρέσει.
Γιατί δεν κάνεις κάτι φυσιολογικό;
- Όπως στην αληθινή ζωή... - Τι είναι φυσιολογικό;
Εντάξει, καλό επιχείρημα.
Το μόνο που έχω είναι η γνώση πως είμαι ασφαλής.
Έχω ένα σπίτι και άτομα που με νοιάζονται...
ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΜΙΛΗΣΕΙΣ;
ΜΟΝΟΣ;
ΟΚΛΑΝΤ
Είναι εντελώς τυχαία.
Εδώ ένα τρίγωνο, εδώ τετράγωνο και το άλλο μισό είναι τρίγωνο.
Το άλλο μισό είναι λέξη να μαντέψεις. Σαν αυτό το πάτωμα.
Γεια.
Τι γίνεται;
Είναι πολύ άσχημα.
Πρέπει να πάει κάπου για βοήθεια.
Δεν με αφήνει να τον πάω.
Κοιμάμαι, δουλεύω...
- Κοιμάσαι; - Ναι.
Πόσες ώρες συνήθως;
Έχει σημασία; Κοιμάμαι.
Είναι παρανοϊκός.
Μόλις το αναφέρω, βάζω κάποια πράγματα στη τσάντα,
και το χάνει εντελώς.
Κάνεις λες και πας για κάνα-δυο μήνες. Θέλω εκεί τα πράγματα μου.
Μπορώ να τον κλείσω κάπου.
Αλλά λέω καλύτερα να το πάρω πιο χαλαρά.
Μπορείς να μείνεις με τον Τζέσι μερικές μέρες ακόμα;
Ειδοποίησα το σχολείο και έδωσα το όνομα σου.
Μπορείς να τον πηγαίνεις και να τον φέρνεις.
Μπορείς;
Ναι, μπορώ.
Σε ευχαριστώ.
Βιβ, θα κάνω κάποιες συνεντεύξεις την Παρασκευή.
Στη Νέα Υόρκη.
- Κάτι θα σκεφτώ - Αλήθεια; Θα το κάνεις;
Ναι, κάτι θα βρω.
Εντάξει.
Σε ευχαριστώ.
Μην του πεις τίποτα, εντάξει;
Καλά. Ναι.
Η πρώτη μας είναι...
το Σάββατο στις 9:00. Προλαβαίνεις να έρθεις;
Οπωσδήποτε.
Ωραία.
Αυτό σημαίνει πως θα σε δω πιο πριν;
Ή να σου στείλω σημειώσεις για την προκαταρκτική συνέντευξη
που μας έδωσε ο Φερνάντο, να τις δεις στο αεροπλάνο;
Θα έχω έρθει.
Στείλε τα, να τα έχω. Θα τα κοιτάξω.
Θα έρθω την Παρασκευή. Δεν έχω κλείσει ακόμα εισιτήριο.
Κάτι θα σκεφτώ.
Πώς τα πάει η Βιβ;
Καλά.
- Αλήθεια; - Καλά, ναι.
Ακόμα το δουλεύουμε, αλλά το παιδί είναι καταπληκτικό.
Έχει βάλει τον εξοπλισμό.
Του έδειξες πώς να ηχογραφεί;
Έχεις πάει στη Νέα Υόρκη;
Όχι.
- Ποτέ δεν πήγες στη Νέα Υόρκη; - Ποτέ δεν πήγα στη Νέα Υόρκη.
Δεν νομίζεις πως όλη η λιακάδα, η άμμος...
τα ξαπλωμένα κορμιά είναι βαρετά;
Όχι.
Φιλαράκο...
Ίσως πρέπει να έρθεις μαζί μου.
Τι;
Έλα μαζί μου στη Νέα Υόρκη.
Τώρα αμέσως;
Όχι αμέσως.
Θα πάω το Σαββατοκύριακο για κάτι συνεντεύξεις.
Θα μπορούσες να με βοηθήσεις.
Θα κάνουμε ηχογράφηση.
Ίσως να σε βάλω στην εκπομπή. Θα είναι ωραία.
Θα μου άρεσε.
Χαίρεται.
Έλα δω.
Πολ;
Ο Πολ έφυγε.
Δεν απαντάει το τηλέφωνο. Δεν ξέρω πού πήγε.
Θέλει όντως βοήθεια;
Έχω την αίσθηση πως σε θέλει για να τον φροντίζεις.
Μην αρχίζεις.
Δεν το αντέχω.
Ξέρω πως είσαι αναστατωμένη, αλλά άκουσε με.
Τι λες να πάρω τον Τζέσι στη Νέα Υόρκη;
Είπε πως θέλει και νομίζω...
Τι εννοείς θέλει; Του το είπες ήδη;
- Μιλούσαμε για τη Νέα Υόρκη. - Του το είπες;
Είπε πως δεν έχει πάει.
Δεν ρωτάς ένα παιδί αν θέλει να πάει κάπου πριν το πεις στη μητέρα του.
Ήθελα να βοηθήσω, προσπαθώ...
Έτσι μπορώ να σε βοηθήσω.
Δεν βοηθάς έτσι.
Θα τηλεφωνήσω κάποιον άλλο. Κάτι θα βρω.
Κάθισα στον τοίχο και τον περίμενα να σχολάσει.
Άκουσα τα άλλα παιδιά να βγαίνουν,
να κατεβαίνουν τα σκαλοπάτια, να μιλάνε δυνατά.
Έπειτα ήρθε,
με την χαζή φωνούλα του,
τα χαριτωμένα μαλλάκια και το προσωπάκι του.
Με ρώτησε "Μίλησες στη μαμά;".
Είπα "Ναι".
"Και τι είπε;"
"Πως σε αγαπάει πάρα πολύ".
Δεν μπορούσα να του το πω.
Γεια.
Υπάρχει κανείς στη Νέα Υόρκη να τον προσέχει όσο δουλεύεις;
Πιστεύεις πως μπορείς να το κάνεις;
Ναι.
- Ναι; - Ναι.
Ποιος θα είναι;
Θα βρω κάποιον.
Κάτι θα βρω, το υπόσχομαι.
Εντάξει.
Κάλεσα το σχολείο.
Είπα πως θα λείπω μία εβδομάδα λόγω οικογενειακού θέματος.
- Θα σου στείλω τις εργασίες του. - Μην ανησυχείς.
Εντάξει.
- Εντάξει. - Εντάξει.
"ΜΗΤΕΡΕΣ: ΕΝΑ ΔΟΚΙΜΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΚΛΗΡΟΤΗΤΑ" ΖΑΚΛΙΝ ΡΟΟΥΖ
"Η μητρότητα είναι το μέρος στον πολιτισμό μας
που τοποθετούμε, ή μάλλον, θάβουμε τις ανησυχίες μας,
ό,τι αφορά τη φύση της ανθρωπιάς μας".
"Είναι ο αποδιοπομπαίος τράγος όλων των αποτυχιών μας,
για ό,τι είναι λάθος στον κόσμο".
"Ασυνείδητα, γίνεται καθήκον της μητέρας να το διορθώσει".
"Τι περνάνε οι μητέρες;"
"Περιμένουμε να κουβαλάνε το βάρος των σκληρότερων προβλημάτων
της κοινωνίας και του εαυτού μας".
"Εκ των πραγμάτων, έχουν επαφή με τις δυσκολότερες πτυχές
μιας ολοκληρωμένης ζωής".
"Γιατί είναι ευθύνη τους να κάνουν τα πάντα χαρούμενα,
αθώα και ασφαλή;"
ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ
Είναι τεράστιο.
Σου αρέσει εδώ;
Τι;
Σου αρέσει η Νέα Υόρκη;
Ναι.
Προτιμάς να ηχογραφείς εδώ ή στην παραλία;
Εδώ.
Μου αρέσουν οι σκέιτερ.
Σου αρέσουν οι σκέιτερ;
Ξέρεις τι λατρεύω στην ηχογράφηση;
Τι λατρεύω στην ηχογράφηση;
Με ακούς;
- Ναι. - Δεν σε νοιάζει...
Όχι, όχι.
Δεν έχεις θέμα, θα κρατήσεις τους ήχους. Θα τους έχεις για πάντα.
Φτιάχνεις κάτι ασήμαντο και γίνεσαι αθάνατος.
Έχει πλάκα.
ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΛΕΕΙ ΠΩΣ Η Ν.Υ. ΤΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΑΠ' ΤΟ Λ.Α.
ΒΡΕ ΤΟΝ ΠΡΟΔΟΤΗ
ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΤΟΝ ΕΒΛΕΠΑ
Γεια.
- Γεια. - Τι κάνεις;
- Χάρηκα. - Από εδώ ο Τζέσι.
Αυτός είναι ο Φερν, ο πιο γλυκός άνθρωπος εδώ.
Θα σε προσέχει όσο δουλεύω.
Δες πως λάμπει ο Τζόνι.
Βλέπω.
- Είναι σαν ένας μικρός Τζόνι. - Ακριβώς.
Με τις κουκούλες και τα ανακατεμένα μαλλιά.
Τι;
Απλώς μιλάμε.
Αυτό θα περιμένει μέχρι να φάμε κι άλλο.
Συγγνώμη.
Αυτό θα περιμένει μέχρι να φάμε κι άλλο.
Ορίστε.
Το άλλο λιώνει.
Αν φας αυτό γρήγορα,
μην πνιγείς, απλώς φάε λίγο ακόμα,
μετά μπορείς να φας παγωτό.
Αρκετά.
Τι βλέπεις στο διαδίκτυο;
Μου αρέσουν οι συνωμοσίες.
Τέλεια.
Υπέροχα. Ας φάμε λίγο μπρόκολο,
μετά θα μιλήσουμε για συνωμοσίες.
Η κυβέρνηση πήρε μια αποικία μυρμηγκιών.
Τουλάχιστον έτσι πιστεύω ότι έγινε.
Την έβαλαν σε πέτρα.
- Τη βάζουν μέσα σε πτώμα. - Ναι.
Τον ζωντανεύουν και έχει χιλιάδες μυρμήγκια μέσα του.
Αυτά είναι τρομακτικά.
Ξέρω μια σελίδα. Λέγεται SCP.
- Όχι οθόνες. - Ψάξε την.
Βρήκαν ένα τεράστιο από αυτά σε δάσος.
Του αφαίρεσαν το πρόσωπο.
Εννοείς…
Του έκαναν ένα σωρό ενέσεις για να το κάνουν παντοδύναμο.
Προοριζόταν για κυβερνητικό όπλο.
Θα το χρησιμοποιούσαν.
Είναι οι φίλοι σου σαν εσένα;
Απαντώ με ένα μεγάλο όχι.
Τι γίνεται "Sunny Spa E Broadway";
Δεν ξέρω τι λέει εδώ.
Τι συμβαίνει;
Γυρίσαμε σπίτι.
Ήμουν κουρασμένος.
Τόσο κουρασμένος.
Αλλά εκείνος δεν ήταν.
Έχεις την οδοντόβουρτσα σου;
Όχι.
Σου είπα να την πάρεις. Δεν την έφερες;
Δεν την έφερα.
Δυσκολεύεσαι να εκφράζεσαι συναισθηματικά;
Νιώθω αρκετά εκνευρισμένος τώρα.
Καλό είναι.
Κάτσε να τα βγάλεις όλα από μέσα σου.
Είσαι καλά;
Οι φίλοι μου δεν μιλάνε σαν εμένα επειδή…
δεν έχω φίλους.
Συνήθως κάνω παρέα με μεγάλους.
Όχι, Τζέσι. Γύρνα στο κρεβάτι σου.
Δεν θυμάμαι να το λέω αυτό.
Τον πήγα στον καναπέ, τον έβαλα να ξαπλώσει.
Έκατσα μαζί του μέχρι να αποκοιμηθεί.
Σηκώθηκα.
Άρχισα να πηγαίνω στο δωμάτιο μου.
Μπορώ να κοιμηθώ μαζί σου απόψε;
Γιατί με άφησες να φάω τόση ζάχαρη;
Η μαμά δεν θα με άφηνε.
Είπες ότι σε αφήνει.
Μπορείς να μου πεις για τη μαμά όταν ήταν…
μικρό κοριτσάκι;
Είπα "Ήταν χαριτωμένη".
Εκείνος είπε
Ξέρω για τα αγόρια της.
Το έσκαγε από το σπίτι και έμπλεκε όλη την ώρα.
Επίσης έμαθα πως έκανε έκτρωση.
Τι διάολο απαντάω σε αυτό;
Ούτε που το ήξερα.
Το σώμα μιας γυναίκας…
είναι...
Ή μάλλον, κάθε άνθρωπος...
Όπως εσύ έχεις αυτονομία στο δικό σου σώμα,
αντίστοιχα, μια γυναίκα έχει το ίδιο δικαίωμα.
Αυτό λέγεται "δικαίωμα επιλογής".
Άσ' τα τώρα αυτά.
Θα σου πω πώς με βάζει η μαμά για ύπνο.
Ξάπλωσε.
Εντάξει.
Χαλάρωσε τις πατούσες σου.
Τα πόδια σου.
Χαλάρωσε τις παλάμες σου.
Τα χέρια σου.
Η μαμά μου δεν θα το έκανε ποτέ αυτό.
Χαλάρωσε τα μάτια σου.
Το στόμα σου.
Το πηγούνι σου.
Το μυαλό σου.
Τέλος οι σκέψεις για σήμερα.
Τέλος οι ανησυχίες.
Μόνο αστέρια στον ουρανό.
Τι ακριβώς έχει;
- Είναι πρόβλημα ύπνου; - Μάλλον είχε υπερένταση.
Του έδωσες ζάχαρη; Είδε βλακείες στον υπολογιστή;
Όχι.
Επειδή αυτά τον τρελαίνουν.
Εσύ έχεις…
- συνηθίσει. - Γιατί έχει τόσες γρατζουνιές;
Δεν έχω συνηθίσει.
Μερικές φορές το μισώ.
Τον αγαπώ περισσότερο απ' όσο αντιλαμβάνομαι.
Κι αυτό το κάνει χειρότερο,
όταν με το ζόρι είμαι στο ίδιο δωμάτιο μαζί του.
Μιλώντας συνεχώς για το απόλυτο τίποτα,
διακόπτοντας κάθε μου σκέψη.
Στο μαγείρεμα του μεσημεριανού, στο πλύσιμο των πιάτων,
στο δείπνο, στα πιάτα από το μεσημέρι και μετά στα ψώνια.
Συνεχώς, δεν σταματάει ποτέ.
Μέλισσες.
- Σκέτος εφιάλτης. - Ναι.
Πιο σιγά.
Νομίζεις ότι είμαι φριχτή;
Όχι, σε κατανοώ απόλυτα.
Θα βοηθήσει να του δώσεις πρωτεΐνη.
Εκείνα τα αηδιαστικά ρολά σαλαμιού και τυριού.
Τα λατρεύει.
Πού πάμε;
Να σου βρούμε αηδιαστικά ρολά σαλαμιού και τυριού.
Ανέκαθεν, η Νέα Υόρκη αντιπροσώπευε το μέλλον
και τις δυνατότητες για τους μετανάστες.
Ρωτάμε παιδιά μεταναστών τι πιστεύουν για το μέλλον
και το σήμερα.
Δεν πίστευα ότι θα φοβόμουν τόσο
για το τι θα συμβεί στο μέλλον.
Τώρα όμως, αρχίζω να το σκέφτομαι.
Δεν μπορώ να διανοηθώ την εξαφάνιση ειδών, τη μόλυνση του περιβάλλοντος,
τη Γη να αργοπεθαίνει, στην ουσία.
Ένας από τους φόβους μου είναι η μοναξιά.
Να μη σε καταλαβαίνουν οι άλλοι, παρόλο που γι' αυτό είναι εκεί.
Είναι τρομακτικό, νιώθεις πως δεν έχεις κανέναν.
Η μαμά μου λέει πως μισεί τα παιδιά που κλαίνε.
Μια φορά της είπα "Θεέ μου, μπορώ..."
"Θα μπορούσα να κλάψω, είναι κάτι ανθρώπινο".
Μου είπε "Όχι, πρέπει να είσαι...
δυνατός".
Αυτό είναι που μισώ περισσότερο.
Όταν οι άνθρωποι λένε "Τα λόγια δεν πονάνε",
με πειράζει πολύ.
Σε κρίνουν χωρίς να σε ξέρουν.
Δεν φταίνε γι' αυτό.
Μάλλον δεν μεγάλωσαν όπως εγώ.
Δεν ξέρουν πώς να φερθούν στους άλλους.
Δεν μου αρέσει όταν όλοι είναι νευρικοί
και κλεισμένοι στον εαυτό τους.
Δεν μιλούν ο ένας στον άλλο, κρύβονται από την πραγματική ζωή.
Νιώθω πως όσοι προσπαθούν να εκφραστούν
δέχονται πολύ μίσος.
Αυτό γινόταν συχνά στον εικοστό αιώνα.
Αντί να τους αφήνουν να είναι ο εαυτός τους,
ήταν εναντίον τους με απαίσιο τρόπο.
Νιώθω πως τώρα μπορείς να εκφραστείς πιο εύκολα,
αλλά όχι με ευκολία.
ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΡΦΑΝΟ ΜΟΥ;
Συγγνώμη.
ΤΕΛΕΙΑ. ΜΕ ΔΟΥΛΕΥΕΙ
Μήνυμα. Στέλνω...
ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΟΛ;
Τι κάνεις;
Ποιον μιμείσαι με τα μηνύματα;
ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΠΡΟΘΥΜΟΣ ΝΑ ΠΑΕΙ
- Εσένα. - Εγώ τα στέλνω.
Ψέματα.
"Υγεία και ομορφιά".
ΜΙΛΟΥΣΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΗΛΙΘΙΟΥΣ ΤΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΓΙΑ ΩΡΕΣ
Πάρε μια, θα βρω οδοντόκρεμα.
Για κάποιο λόγο δεν είναι στον ίδιο διάδρομο.
Όχι τέτοια. Θα φρικάρει η μάνα σου.
ΛΥΠΑΜΑΙ ΒΙΒ
Όχι αυτή.
Διάλεξε άλλη.
- Δεν είναι εδώ. - Όμως έχει δίκιο.
Σε παρακαλώ, να την πάρω;
Δεν χρειάζεσαι τραγούδι για να πλύνεις τα δόντια σου.
Σε λίγο θα θέλεις ηλεκτρονικά ερεθίσματα
για τα πάντα.
Είναι σημαντικό να ζεις τη στιγμή, να ηρεμείς.
Η γενιά σου είναι τελείως χαμένη.
Τζέσι;
Είδατε κανένα παιδί εδώ γύρω;
- Είδατε ένα παιδί; - Όχι.
Τζέσι;
Τι κάνεις;
- Έπρεπε να έβλεπες το πρόσωπό σου. - Δεν κάνουμε τέτοια.
Φρίκαρες.
- Σταμάτα. - Εσύ σταμάτα.
Σταμάτα. Αρκετά.
- Σταμάτα τώρα. - Άσε με.
Συγγνώμη, είναι γελοίο.
Απλά είπα "Όχι αυτή την οδοντόβουρτσα".
Τον άφησα για δευτερόλεπτα να πάρω οδοντόκρεμα.
Εξαφανίστηκε. Έψαχνα να τον βρω.
Βγήκε και με τρόμαξε.
Θύμωσα.
Του φώναξα, κανονικά.
Είναι απαίσιο.
Το έχω κάνει.
Ξέρω το βλέμμα στα ματάκια του, είναι ό,τι χειρότερο.
Αλλά είναι εντάξει.
Πρέπει να...
του εξηγήσεις ότι φοβήθηκες και μετά να του πεις συγγνώμη.
Είναι άνθρωπος, να είσαι ειλικρινής μαζί του.
Λέγεται "επισκευή σχέσεων", υπάρχουν οδηγίες στο διαδίκτυο.
Εντάξει...
Εύκολο μου ακούγεται.
Δεν είναι.
- Δεν είναι εύκολο. - Ξέρω, δεν είναι.
Άσε να του μιλήσω και θα του φωνάξω.
Ευχαριστώ που με ηρέμησες.
Στάσου.
Τζέσι, η μαμά σου.
- Γεια. - Γεια σου γλυκιέ μου.
- Είσαι καλά; - Καλά είμαι.
Πλάκα έκανα, δεν χρειαζόταν να σου τηλεφωνήσει.
Το ξέρω.
Όμως τον τρόμαξες.
Δεν μπορείς να το κάνεις αυτό.
Γιατί παίρνεις το μέρος του;
Δεν παίρνω το μέρος κανενός.
Πρέπει να ακούς τον Τζόνι. Μένεις στο σπίτι του, σε φροντίζει.
Γιατί;
Γιατί με φροντίζει;
Έλα τώρα, γλυκέ μου.
Να φέρεσαι καλά στον Τζόνι.
Ούτε που σε ξέρω.
Γιατί με άφησε μαζί σου;
Έλα τώρα.
Ήθελες να έρθεις.
Δεν είχα κι επιλογή.
Είναι απαίσια μαμά.
Ξέρω πως δεν νιώθεις όντως έτσι.
Τα αισθήματα μου είναι μέσα μου.
Δεν ξέρεις τι είναι.
Νομίζω πως μου έχεις θυμώσει
γιατί σε τρόμαξα.
- Κάνει πάντα ό,τι θέλει. - Δεν είναι αλήθεια.
Δεν ξέρεις τι λες, αυτό κάνει.
Γιατί νομίζεις είσαι εδώ;
Νομίζεις πως θέλει να είναι μακριά σου;
Πραγματικά;
Προσπαθεί να βοηθήσει τον μπαμπά σου.
Γιατί χρειάζεται βοήθεια;
Τι έχει;
Θέλεις να της τηλεφωνήσεις;
Θέλω τη μαμά μου.
Λυπάμαι πολύ.
Τζέσι.
Νόμιζα πως βοηθούσα.
Μου ξέφυγε, δεν ξέρω πώς.
Τι ξέρει; Ήξερε;
Τα ξέρει όλα;
Ξέρει.
Άσε με να του μιλήσω.
Τζέσι;
- Πες της πως είμαι καλά. - Μίλησε της.
- Είναι ανυπόφορη. - Περίμενε.
Βιβ, είσαι σε ανοιχτή ακρόαση.
Γλυκέ μου, άκουσε με, ο μπαμπάς θα γίνει καλά.
Εντάξει;
Είναι όπως πριν;
Ναι.
Είναι όπως πριν.
Αλλά θα γίνει καλά.
Δεν ήθελα να σε ανησυχήσω, τα έκανα θάλασσα.
- Έπρεπε να στο είχα πει. - Πες της πως είμαι καλά.
Βιβ, λυπάμαι.
Δεν πειράζει.
Πες του ότι τον αγαπώ και μου λείπει.
Εντάξει.
Πάω να τον βρω.
Το παιδί σου τσακώνεται για το λούσιμο;
Θα μπορούσα να το κάνω ανά πάσα στιγμή.
Δεν θες να μιλήσεις;
Μιλάω.
- Κανονικά; - Μιλάω, κανονικά.
Εντάξει.
Πρέπει να λουζόμαστε μόνοι μας στο ορφανοτροφείο.
- Σκληρό. - Είναι.
Λυπάμαι για αυτό.
Είναι σκληρό.
Ούτε σαν τιμωρία.
"Λουστείτε, βλαμμένα".
Ναι.
Τι απαίσιο μέρος.
Θέλεις...
...να μαλώσουμε για το λούσιμο και μετά να σε λούσω;
Πρέπει να λουστείς, νεαρέ.
Γιατί δεν λούζεσαι εσύ, γέρο;
Εσύ πρώτος.
Όχι, εσύ πρώτος.
Σου το λέω, πρέπει να λουστείς.
Σου το λέω, πρέπει να λουστείς, γέρο.
- Έτσι ακούγομαι; - Ναι.
Εσύ είσαι ο γερο-Τζόνι, Τζόνι. Εγώ είμαι ο Τζόνι.
Έτσι λούζεσαι, γέρο.
"Ο τενεκεδένιος ξυλοκόπος αναστέναξε και χαμήλωσε το τσεκούρι".
"'Είναι μεγάλη ανακούφιση' είπε".
"'Κρατούσα το τσεκούρι στον αέρα από τότε που σκούριασα'.
'Χαίρομαι που επιτέλους το αφήνω κάτω'.
'Αν μου λαδώσεις τις αρθρώσεις των ποδιών μου, θα είμαι πάλι σωστός'".
"Λάδωσαν τα πόδια του μέχρι να τα κινήσει ελεύθερα
και τους ευχαρίστησε ξανά και ξανά για την απελευθέρωσή του".
Με παρακολουθείτε;
Συνέχισε να διαβάζεις, μαμά.
Εντάξει.
"'Θα έμενα εκεί για πάντα αν δεν ερχόσασταν'.
'Πώς έτυχε να έρθετε;'
'Πάμε στη Σμαραγδένια Πόλη να δούμε τον Οζ' απάντησε".
ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΚΟΙΜΗΘΗΚΕ
Του αρέσει να μπαίνει σε ένα δωμάτιο και να κάνει το ορφανό;
Πολλά παίζουν. Άκου...
- Καλύτερα να μην ξέρεις. - Ας μείνει μεταξύ σας.
Ψάχνω πώς να του μιλήσω και πάω με τα νερά του.
Έμμεσα, αλλά είναι γελοίο.
Όταν θέλει να πει κάτι, πρέπει να είμαι ανοιχτός.
Του λέω "Θέλεις να μιλήσεις για κάτι;".
Τον κοιτάζω κάπως έτσι, με ειλικρίνεια.
Μετά, απλώς με περιφρονεί. Νιώθω ηλίθιος και γίνομαι ράκος.
Είναι αστείο τώρα. Όταν συμβαίνει είναι εκνευριστικό.
Ναι.
Φαίνεται ότι τα πάει καλά.
Ναι, αλλά για να ηχογραφήσει, πρέπει να κρατήσει ψηλά το μικρόφωνο.
Θα βρει δικό του τρόπο.
Έτσι κάναμε όλοι μας.
Ας πούμε ότι κάποιος στην ηλικία σου, ερχόταν από μια άλλη χώρα.
Τι θα τους έλεγες για τις ΗΠΑ;
Θα έρθετε και θα δείτε πολλά άσχημα, αλλά είναι πανέμορφα.
Παρόλο που υπάρχουν προβλήματα,
βλέπεις όλους αυτούς τους καλόκαρδους ανθρώπους
και δεν σε ξέρουν καν.
Υπήρξαν πολλά θέματα με τον πατέρα μου.
Είναι στη φυλακή αυτήν τη στιγμή, οπότε όλα είναι άνω κάτω.
Η μικρή μου αδελφή δεν έβλεπε τι πραγματικά συνέβαινε.
Όλα όσα πέρασα,
δεν θέλω να ξέρει τίποτα από αυτά ή να χρειάζεται να τα σκέφτεται.
Έχεις πολλές ευθύνες στη ζωή σου.
Μερικές φορές απλώς σου έρχονται
και δεν μπορείς να κάνεις κάτι. Μένουν.
Αισθάνομαι περήφανος να αναλάβω μια τέτοια ευθύνη,
επειδή την αγαπώ πολύ.
Δεν θα είχε σημασία για εμένα
αν με βλέπει σαν πατέρα ή αδελφό.
Αυτά πάνω κάτω.
Είσαι καλός άνθρωπος.
Πόσο συχνά επισκέπτεσαι τον πατέρα σου;
Πάντα.
Ένα από τα κίνητρά μου είναι να σκέφτομαι το μέλλον.
Τι μπορεί να συμβεί…
"Ζητώ εμπιστοσύνη, συνεργασία και άδεια
"ΟΙ ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ ΠΟΥ ΔΙΝΕΙ Η ΚΑΜΕΡΑ" ΚΡΙΣΤΕΝ ΤΖΟΝΣΟΝ
χωρίς να γνωρίζω πού θα οδηγήσει η εμπειρία".
"Εγώ μπορώ και θα φύγω από ένα μέρος, μια κατάσταση, ένα πρόβλημα,
αλλά οι άνθρωποι από τους οποίους παίρνω συνέντευξη, δεν μπορούν".
"Η δουλειά προσφέρει στον δημοσιογράφο πρόσβαση και αφορμή
να μείνει σε κόσμο που δεν είναι δικός μου".
"Πλήρη απόσπαση προσοχής από τη ζωή μου".
"Αίσθηση παράλυσης, αορατότητας".
"Ταξιδεύω με ελπίδα, χωρίς να ξέρω τι θα συμβεί στο μέλλον".
"Τα υποκείμενα έχουν ευκαιρία να μιλήσουν για πράγματα που δεν έχουν μιλήσει ποτέ".
"Μια ευκαιρία να δουν τον εαυτό τους ως υποκείμενα
που αξίζουν χρόνο και προσοχή".
"Το έργο προσφέρει σ' αυτά τη δημιουργία μιας εικόνας του εαυτού τους,
τη διανομή της οποίας δεν μπορούν να ελέγξουν,
σε παγκόσμια κλίμακα, στο διηνεκές".
Υπάρχουν πολλοί Κινέζοι εδώ, οπότε δεν είναι δύσκολη η επικοινωνία.
Μερικές φορές σε άλλα μέρη, έχω μεγάλη άνεση…
- Σου πήρε συνέντευξη ο Τζόνι; - Θεέ μου, όχι.
Φαίνεται έξυπνη κίνηση.
Ο τύπος έχει πολλές ερωτήσεις.
Όχι αρκετές απαντήσεις.
Μου λείπεις τόσο πολύ, μωρό μου.
Κι εμένα μου λείπεις, μαμά.
Με συγχωρείτε.
Σας ευχαριστώ.
Γυρίζουμε τη χώρα ρωτώντας παιδιά
πώς πιστεύουν ότι θα είναι το μέλλον.
Αν υπάρχει κάτι που δεν θέλεις να απαντήσεις,
μπορείς απλώς να πεις "παράλειψε"
ή "όχι"
ή "Δεν θέλω να απαντήσω σε αυτήν την ερώτηση".
Εντάξει.
Γιατί εσύ και η μαμά δεν συμπεριφέρεστε σαν αδερφός και αδερφή;
- Αυτή θέλεις; - Ναι.
Γιατί είσαι μόνος;
Ποιος νοιάζεται;
Είναι όλο…
Ναι, ακριβώς, ποιος νοιάζεται;
Είπες στη μαμά να αφήσει τον μπαμπά όταν αρρώστησε;
Το είπες;
Της είπα να φροντίσει τον εαυτό της.
- Μπλα, μπλα, μπλα. - Δεν είναι βλακείες.
- Είναι. - Όχι, δεν είναι.
Είναι.
- Άρα το είπες. - Έγιναν πολλά.
Όλοι είπαν πολλά πράγματα, υπήρχε μεγάλη ανησυχία.
Μερικές φορές δεν καταλαβαίνουμε πλήρως γιατί κάνουμε ό,τι κάνουμε.
Ποτέ δεν έκανα κάτι επειδή ήθελα να πληγώσω τη μαμά σου
ή τον μπαμπά σου ή εσένα.
Ήθελα μόνο να είναι όλα εντάξει.
Μπλα, μπλα, μπλα.
Ίσως είναι μπλα, μπλα, μπλα.
Μπλα, μπλα, μπλα.
Ακριβώς.
Έρχεται από κάποιο μέρος άγνωστο,
είναι τόσο ψηλός όσο ένας μικρός άνθρωπος.
Ο Τζέσι ο άντρας.
Περίμενε, πρέπει να πάρω κι εγώ το ύφος μου.
Δεν μπορείς να πηδήξεις κατευθείαν.
- Πίσω. - Κάνε την εισαγωγή σου.
Εντάξει.
ΓΕΙΑ
Θα σε καταστρέψει.
ΕΙΣΑΙ ΕΚΕΙ;
Έτσι θα το κάνεις.
Τότε είπε "Πάρε τα πράγματα μου, πήγαινε με στο νοσοκομείο".
"Αν δεν το κάνεις, θα το σκάσω πάλι".
Που είναι αλήθεια.
Τον πήγα στα επείγοντα,
το οποίο ήταν απαίσιο.
- Η δόση είναι συγκεκριμένη. - Θα είναι.
Ο Δρ. Μάρκλιν το είπε, το δούλευε για τρεις μήνες.
Δεν μπορείς να το πιστέψεις, είναι ταπεινωτικό.
Τον ρωτούσαν τα ίδια ξανά και ξανά.
Τρώω και κοιμάμαι με τον συνηθισμένο μου ρυθμό.
Με ρωτάς, απαντώ και μετά ρωτάς εκείνη.
Γιατί δεν ρωτάς εκείνη εξ αρχής;
Επιτέλους τον βάλαμε σε κανονικό κέντρο.
- Το έχω ξανακάνει και ξέρω. - Χωρίς κορδόνια, ναι.
Φοβόταν.
- Υπόγραψε ότι θα πάρεις τα πράγματα του. - Εδώ;
Όταν έφευγα, με ρώτησε με τον πιο γλυκό…
τον πιο γλυκό τρόπο αν μπορούσα να μείνω μέχρι να γίνει λίγο καλύτερα.
Αυτό είπε "Λίγο καλύτερα".
Λυπάμαι πολύ.
Θέλω ο Τζέσι να έχει τον μπαμπά του.
Τι στο διάολο μπορώ να κάνω;
Πρέπει να…
Ναι, πρέπει να μείνεις μαζί του.
Αλήθεια, Βιβ, τα πάμε καλά.
Εσύ κάνε αυτό που πρέπει.
Ο Τζέσι μπορεί να μένει εδώ μαζί μου.
Περνάμε υπέροχα.
Κάποιος στη Νέα Ορλεάνη θα βρει παιδιά. Πρέπει να το κάνουμε.
Το ξέρω, αλλά έχω τον Τζέσι.
Δεν ξέρω αν μπορώ να κάνω αυτό το ταξίδι τώρα.
Δεν θέλω να πάω μόνη μου.
Είπαμε στο κοινό και στους χορηγούς
ότι θα πάμε σε πολλά μέρη.
- Τζόνι, πάμε στο πάρκο. - Σταμάτα. Σε παρακαλώ.
- Σταμάτα. - Άσε το τηλέφωνο.
Είσαι με τον Τζέσι;
- Πώς πάει; - Μια χαρά.
Πού βρισκόμαστε;
Νομίζω ότι η Νέα Ορλεάνη είναι καλή ιδέα.
Ξέρω κάποια εκεί. Θα μας βρει παιδιά.
Θα τους πούμε ότι θα το κάνουμε. Μετά ο Φερν θα κάνει τις κρατήσεις μας.
Έχουν μαζευτεί πολλά…
Τζέσι;
- Με ακούς; - Περίμενε λίγο.
Λάτρευες την ιδέα πριν από δύο μέρες.
- Τζέσι; - Έλεγες ότι πρέπει να σε ξαναγυρίσουμε.
Δεν είναι καλή στιγμή.
Εντάξει.
Άκου, θα…
- Θα σε ξαναπάρω, εντάξει; - Εντάξει.
Τζέσι;
Τζέσι.
Γαμώτο.
Τζέσι;
Τζέσι.
Περίμενε, Τζέσι.
- Πού ήσουν; - Μαζί σου.
- Δεν ήσουν. - Μιλούσα στο τηλέφωνο και εξαφανίστηκες.
Μην το κάνεις αυτό.
- Με έχασες. - Δεν σε έχασα.
Ωραία, σε έχασα. Είμαι ο χειρότερος θείος του κόσμου.
Τι κάνεις; Έλα εδώ.
- Τι κάνουμε εδώ; - Δεν ξέρω.
Θα μπορούσε κάτι να πάει πολύ στραβά.
Δεν σε χρειάζομαι.
Με χρειάζεσαι.
Νιώθει πόσο χάλια είναι τα πράγματα αυτόν τον καιρό.
Με τον δικό του τρόπο του λέει "Νιώθω εκτός ελέγχου αυτή τη στιγμή".
"Μπορείς να το διαχειριστείς; Να με φροντίσεις που νιώθω έτσι;"
"Αν τρέξω μακριά σου, αν κρυφτώ,
ακόμη κι αν ανέβω στο λεωφορείο, θα είμαι ασφαλής;"
Κατάλαβα, βρίσκομαι σε μια φαντασίωση.
Έχω τα πάντα υπό έλεγχο.
Λύνω κάθε πρόβλημα, έχω τα πάντα στην εντέλεια,
ενώ δεν έχω ιδέα τι διάολο κάνω.
Καλώς ήρθες στην αναθεματισμένη ζωή μου. Κανείς δεν ξέρει τι κάνει.
Κανείς δεν ξέρει τι να κάνει με τα παιδιά.
Απλά να συνεχίζεις να το κάνεις.
Έτρεχα πάνω κάτω στον δρόμο φωνάζοντας τ' όνομά του.
Τον είδα στο απέναντι πεζοδρόμιο καθώς περνούσε ένα λεωφορείο.
Έτρεξα προς το μέρος του φωνάζοντας τ' όνομά του, "Τζέσι".
Μου είχε θυμώσει. Ήταν φοβισμένος.
Μου γύρισε την πλάτη και έφυγε.
Ανέβηκε σε λεωφορείο.
Δεν μου αρέσει που νιώθω έτσι,
όμως νιώθω ότι είναι κακομαθημένος
ή εγώ είμαι.
Δεν το πιστεύω ότι το κάνεις αυτό.
Δεν μπορώ να σε προσέχω αυτόν τον καιρό.
- Μπορείς. - Μόλις τελειώσω τη δουλειά,
θα γυρίσω στο Λ. Α. και θα κάνουμε ό,τι θέλεις.
Πώς σου φαίνεται;
Πονάει η κοιλιά μου.
Λυπάμαι.
Θέλω τουαλέτα.
- Αλήθεια; - Αυτή τη στιγμή.
- Σοβαρά; - Θέλω τουαλέτα.
Δεν μπορείς να κρατηθείς;
Δεν μπορώ να κρατηθώ.
Μπορείτε να σταματήσετε σε βενζινάδικο ή εστιατόριο;
- Εντάξει. - Ευχαριστώ.
Κρατήσου.
Έρχομαι αμέσως.
- Η τουαλέτα; - Εκεί.
Ευχαριστώ.
Κρατήσου.
- Είσαι καλά; - Όχι.
Βιάσου γιατί πρέπει να πάμε στο αεροδρόμιο.
- Όχι. - Τι;
- Θέλεις τουαλέτα; - Όχι.
Δεν χρειάζεσαι τελικά την τουαλέτα;
Όχι.
Μου την έφερες.
Το αστείο τέλειωσε, φεύγουμε.
Όχι.
Τζέσι βγες έξω.
- Όχι. - Τζέσι βγες αμέσως.
Συγγνώμη.
Που κρύφτηκα και μπήκα στο λεωφορείο. Συγγνώμη Τζόνι.
Σε άκουσα που έλεγες στο τηλέφωνο ότι δεν μπορείς να με κρατήσεις.
Δεν θέλω να γυρίσω σπίτι.
Η μαμά θα είναι λυπημένη με τον μπαμπά και εκείνος δεν θα είναι εκεί.
Εντάξει.
Γυρίζω αμέσως, μείνε εκεί.
ΝΕΑ ΟΡΛΕΑΝΗ
Η Νέα Ορλεάνη είναι διαφορετική.
Δεν υπάρχει πουθενά αλλού.
Καταλαβαίνω γιατί πολλοί θέλουν να έρθουν,
είναι τόσο όμορφη και διαφορετική.
Μερικές φορές χρειαζόμαστε κάτι διαφορετικό στη ζωή μας.
Κάποιες φορές οι άνθρωποι είναι εγωιστές όταν έρχονται εδώ.
Θέλουν να δουν κάτι διαφορετικό,
αλλά δεν έχουν στον νου τους πού βρίσκονται.
Αν συνεχιστεί η κατάσταση με τα airbnb
όλο αυτό θα χαθεί. Δεν θα υπάρχει πια Νέα Ορλεάνη.
Ταυτόχρονα, πιστεύω πως...
οι άνθρωποι της Νέας Ορλεάνης την κάνουμε αυτό που είναι.
- Σωστά. - Ναι.
- Γεια, τι κάνεις; - Καλά.
- Αυτός είναι ο Τζέσι. - Χάρηκα, Τζέσι. Είμαι η Σάνι.
- Ευχαριστούμε που μας δέχτηκες. - Φυσικά. Ελάτε μέσα.
- Γεια, είμαι ο Φερν. - Γεια σου, Φερν. Χάρηκα.
Εδώ είναι η κουζίνα.
Υπάρχουν δύο δωμάτια εδώ πίσω.
Τζόνι και Τζέσι, μπορείτε να μείνετε εδώ.
Ανέφερε πως δεν πιστεύει ότι οι άνθρωποι είναι εκ φύσεως βίαιοι.
Το βρήκα πολύ ενδιαφέρον.
Είπε πως πιστεύει ότι η βία συνέβη πριν από πολύ καιρό.
Πέρασε από γενιά σε γενιά.
Ναι, μίλησε γι' αυτό.
Είπε ότι οι άνθρωποι είναι γενετικά φτιαγμένοι έτσι.
Όμως, έχουμε τη δύναμη να το παρακάμψουμε.
Το οποίο με εντυπωσίασε.
Τη ρωτάω "Τι διαβάζεις;".
Μπορείς να το πιστέψεις;
Ένας από τους φόβους μου είναι η μοναξιά.
Να μη σε καταλαβαίνουν οι άλλοι, παρόλο που γι' αυτό είναι εκεί.
Είναι τρομακτικό, νιώθεις πως δεν έχεις κανέναν.
Πρόσεξε, είναι ώρα για μάθημα.
"Αρχικά, ως ενήλικας,
πάρε χρόνο για τα στενάχωρα,
τρελά, ή φοβισμένα συναισθήματα, για να τα επεξεργαστείς".
"Η διαδικασία εξαρτάται από την προσωπικότητα σου".
"Παρότρυνε το παιδί σου να σε ακούσει".
"Μπορείς να δοκιμάσεις":
'Έκανα ένα λάθος, θα ήθελα να σου μιλήσω γι' αυτό'.
'Μπορώ να περάσω';
Βέβαια.
"Δοκίμασε κάτι σαν"...
'Αισθάνθηκες πληγωμένος που θα σε έστελνα σπίτι';
Ναι, αισθάνθηκα.
Τώρα, εγώ λέω...
'Αισθάνομαι άσχημα για το πώς φέρθηκα'.
'Είσαι θυμωμένος μαζί μου';
'Δεν πειράζει αν είσαι'.
'Θα ήθελα να ακούσω τι νιώθεις και σκέφτεσαι'.
Σκέφτηκα ότι ήσουν ανυπόφορος.
Ναι.
"Μετά, 'Εγώ...
αισθάνομαι πολύ...' χρησιμοποίησε μια λέξη για το συναίσθημα".
Άχρηστος, ηλίθιος, εντελώς εκτός πραγματικότητας
και...
επίσης...
στεναχωρημένος.
Συγγνώμη.
"Στη συνέχεια, από τα βάθη της καρδιάς σου,
κοίτα το παιδί σου στα μάτια και ζήτα συγγνώμη".
Έλα τώρα.
Πες το.
Συγγνώμη.
Κι εγώ συγγνώμη.
- Η μαμά τα κάνει όλα αυτά; - Ναι, αλλά δεν τα διαβάζει από το κινητό.
Τέρμα το κινητό για εσένα τώρα.
Όχι άλλο χρόνο στην οθόνη.
Μπορώ να κοιμηθώ μαζί σου;
- Μπορώ να κοιμηθώ μαζί σου; - Ναι.
Μπορώ να γίνω το ορφανό;
Είσαι καλά;
- Απλώς θέλω να είμαι το ορφανό. - Εντάξει.
Υπάρχει κάτι για το παρελθόν μου που θα ήθελες να με ρωτήσεις;
Πώς ήταν η μαμά σου;
Ήταν καλή.
Ναι;
Τη θυμάσαι;
Ναι.
Πάντα έκανε αφρόλουτρα.
Συμπεριφερόταν σαν να μην έκανε ποτέ, αλλά πάντα έκανε.
Όταν γύριζε σπίτι από τη δουλειά, καθάριζε την κουζίνα, με πολλή φασαρία.
Της έλεγα "Γιατί κάνεις τόση φασαρία;"
"Έχεις νεύρα;" Κι εκείνη έλεγε "Δεν κάνω φασαρία".
Έγραφε βιβλία, μυθοπλασία και μη μυθοπλασία.
Πάντα τραγουδούσε παλιά τραγούδια από τότε που ήταν παιδί.
Κι εκεί...
Σκεφτόταν περίεργα πράγματα, όπως φαντάσματα,
μετενσάρκωση και τέτοια πράγματα.
Θα της άρεσε εδώ.
Δίδασκε τις τάξεις της.
Όταν ήταν αγχωμένη, έψηνε μια μεγάλη μπριζόλα
και την έτρωγε.
Της άρεσε να βρίσκεται με τους φίλους της.
Λέει ότι παρόλο που αγαπάμε ο ένας τον άλλον,
δεν θα μάθει ποτέ τα πάντα για εμένα
κι εγώ δεν θα μάθω ποτέ τα πάντα γι' αυτήν.
Έτσι είναι τα πράγματα.
Σταμάτα.
Είσαι παράξενος.
Μπορεί κάτσει στην οθόνη.
Μπορεί να δει ό,τι θέλει.
- Ό,τι κι αν είναι. - Πάρε τον χρόνο σου.
Κράτα τα βλέφαρα ανοιχτά. Δες όσο περισσότερο μπορείς.
Αν κλάψει, τότε δεν έχει οθόνη.
Τέλος η οθόνη.
Ωραία.
- Χόρτασες; - Χόρτασα.
Οθονιάστηκα.
Αισθάνεσαι ότι οι ενήλικες καταλαβαίνουν τι περνάνε τα παιδιά;
Πιστεύω ότι...
πολλές μαμάδες καταλαβαίνουν, επειδή...
απλώς καταλαβαίνουν.
Είπες πως ήταν μια από τις πληγείσες περιοχές της Κατρίνα,
τι ιστορίες έχεις ακούσει;
Ένας τύπος πέθανε σ' αυτό το σπίτι.
Πιστεύω, όμως, πως τα φαντάσματα είναι καλά.
Δεν προσπαθούν να τρομάξουν τους ανθρώπους.
Εκτός αν αυτή είναι η πρόθεση τους.
Πες μου για το τατουάζ που έχεις στο χέρι σου.
Δεν είναι τίποτα.
Αυτό έχω μάθει για τον Ντεβάντε μέχρι στιγμής.
Θα πει "Αυτό είναι δική μου δουλειά", "Δεν θέλω να μιλήσω γι' αυτό τώρα".
"Αυτό τατουάζ μη σε απασχολεί". Ξέρεις, κάτι τέτοιο.
Ξέρεις τι εκτιμώ σε εσένα;
Εκτιμώ το γεγονός ότι...
Τιμάς ό,τι έχεις ιερό.
Τι νομίζεις ότι θα συμβεί μετά τον θάνατο σου;
Εγώ και η μαμά μου είμαστε βαπτιστές. Πιστεύουμε στον παράδεισο.
Δεν ξέρω πώς θα είναι, αλλά από ό,τι φαντάζομαι...
θα έλεγα ένα λιβάδι με ένα μεγάλο δέντρο.
Θα ξαπλώνεις στο γρασίδι με τα λουλούδια
και θα κοιτάς τον ήλιο,
με πολύ αεράκι, προφανώς.
Δεν θέλεις να είναι πολύ ζεστά.
Κάπως έτσι το φαντάζομαι.
Είναι πολύ όμορφο.
Νομίζεις ότι ο κόσμος είναι δίκαιος;
Όχι, τίποτα δεν είναι πραγματικά δίκαιο.
Πάντα θα υπάρχουν πόλεμοι.
Υπάρχουν περισσότεροι λόγοι για διαμάχες
ειδικά εφόσον διαιωνίζουμε όσα συνέβησαν στο παρελθόν.
Τι προκαλεί κατακλυσμό μέσα σου,
είτε είναι μέσα στο μυαλό σου, στην καρδιά σου, στο πνεύμα σου;
Τι προκαλεί κατακλυσμό μέσα σου;
Νομίζω ότι είναι
να αισθάνομαι
ότι κανείς δεν νοιάζεται, ή απλώς να αισθάνομαι
ότι είμαι μόνη μου μερικές φορές.
Ξέρω ότι πολλά παιδιά λένε, "Θα έρθει το τέλος του κόσμου".
Δεν πιστεύω ότι θα έρθει το τέλος.
Απλώς πιστεύω ότι ο κόσμος δεν θα είναι όσο καθαρός όσο πριν.
Ας πούμε ότι οι γονείς σου ήταν τα παιδιά σου.
Τι είναι αυτό που θα ήθελες να μάθουν;
Τι θα τους μάθαινες;
Να μην είναι εγωιστές, να μην είναι κακοί,
να μην είναι ασεβείς και να μην έχουν...
Να νοιάζονται για τους φίλους τους, τους γονείς τους.
Να μην είναι...
Να μη θέλουν να ελέγχουν τα πάντα.
Αν μπορούσες να αλλάξεις ένα πράγμα στον εαυτό σου,
τι θα ήταν αυτό;
Η συμπεριφορά μου.
Τι έχει η συμπεριφορά σου; Φαίνεται να είναι υπέροχη.
Τι θα άλλαζες στον εαυτό σου;
Τον θυμό μου.
"Χρώματα, αισθήσεις, ήχοι
θα σε κατακλύζουν συνεχώς".
"Θα δεις τόσα όντα..."
- Γεια. - Γεια, πώς πάει;
"...πέρα από κάθε φαντασία".
"Αισθήσεις και ήχοι θα σε κατακλύζουν συνεχώς".
- Κανένα πρόβλημα. - Είσαι καλά;
- Ναι. - Συγγνώμη.
- Τι συνέβη; - Δεν πειράζει.
Απλώς είχαμε κάτι κλάματα. Τελείωσαν οι λιχουδιές, το iPad έκλεισε.
Μαζεύτηκαν πολλά. Έμειναν μόνο σταφίδες. Δεν μας αρέσουν.
- Δεν το σχεδίασα καλά, λυπάμαι. - Μη σκας.
- Συγγνώμη. - Δεν πειράζει.
- Είσαι καλά; - Θα βρω τον Μορίς.
- Επιστρέφω. - Ευχαριστώ, Φερν.
- Είσαι καλά; - Ντρέπομαι.
- Ντρέπεσαι; - Που έκλαψα.
Ντρέπεσαι που έκλαψες, μην ντρέπεσαι.
Συνήθως δεν κλαίω και τόσο.
- Συνήθως δεν κλαίω και τόσο. - Δεν πειράζει.
Όλα καλά.
Μου έχεις θυμώσει;
Όχι.
Θα μου τελειώσεις το βιβλίο;
- Ναι. - Παρακαλώ;
"Για να επισκεφτείς τον πλανήτη Γη, πρέπει να γεννηθείς ως ανθρώπινο παιδί".
"Στην αρχή, θα πρέπει να μάθεις το νέο σου σώμα,
πώς να κουνάς χέρια και πόδια, πώς να στέκεσαι όρθιος".
"ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΤΩΝ ΑΣΤΕΡΙΩΝ" ΚΛΕΡ Α. ΝΙΒΟΛΑ
"Θα μάθεις να περπατάς και να τρέχεις, να χρησιμοποιείς τα χέρια σου,
να κάνεις ήχους και να δημιουργείς λέξεις".
"Σιγά, σιγά, θα μάθεις να φροντίζεις τον εαυτό σου".
"Εδώ, όλα είναι ήρεμα και γαλήνια,
αλλά εκεί, τα χρώματα, οι αισθήσεις,
και οι ήχοι θα σε κατακλύζουν συνεχώς".
"Θα δεις τόσα όντα,
φυτά και ζώα, πέρα από κάθε φαντασία".
"Εδώ, όλα είναι πάντα ίδια,
αλλά εκεί, τα πάντα κινούνται".
"Τα πάντα".
"Συνεχώς αλλάζουν".
"Θα βουτήξεις στον ποταμό του Χρόνου της Γης".
"Θα έχεις τόσα να μάθεις".
"Τόσα να νιώσεις,
ευχαρίστηση και φόβο,
χαρά και απογοήτευση,
θλίψη και θαυμασμό".
"Μέσα στη σύγχυση και την ευδαιμονία σου, θα ξεχάσεις από που ήρθες".
"Θα μεγαλώσεις, θα ταξιδέψεις και θα δουλέψεις".
"Ίσως κάνεις παιδιά,
ακόμα και εγγόνια".
"Ανά τα χρόνια θα προσπαθείς να καταλάβεις αυτή την ευτυχισμένη, στενάχωρη,
γεμάτη, άδεια,
συνεχώς μεταβαλλόμενη ζωή σου".
"Όταν έρθει η ώρα να επιστρέψεις στο αστέρι σου,
μπορεί να είναι δύσκολο να πεις 'αντίο' σε εκείνο τον παράξενα όμορφο κόσμο".
Καταραμένο βιβλίο.
- Κλαις. - Όχι, δεν κλαίω.
Ναι, κλαις.
Σίγουρα...
Βλέπεις; Κλαις.
Όχι, απλώς είναι αλήθεια.
Ξεχνάμε τα πάντα.
Όχι εγώ. Εσύ ναι.
Είσαι χαζός.
Μετά βίας θα το θυμάσαι αυτό.
Θα έχεις λίγες θολές αναμνήσεις
όλου αυτού.
Αυτό είναι πολύ χαζό.
Είσαι το πιο χαζό άτομο.
Ολόκληρου του κόσμου.
Το μυαλό σου είναι κατώτερο από ενός πεθαμένου ανθρώπου.
Μου είπε για τις μπριζόλες. Τώρα το γνωρίζω.
Ζάλιζες τη μαμά συνεχώς γι' αυτό.
- Το έκανα, έτσι; - Δεν το πιστεύω.
Το μικρό σκατό πρέπει να μάθει να κρατάει μυστικά.
Γιατί είσαι ακόμα ξύπνιος;
Καλή ερώτηση. Είμαι τόσο εξαντλημένος.
Δεν μπορώ να κοιμηθώ.
Θα σου πω κάτι που σαν μητέρα δεν θα το καταλάβεις,
αλλά εμπιστεύσου με.
Το να τον φροντίζω και να δουλεύω ταυτόχρονα,
είναι πάρα πολύ.
Απλώς σε εξαντλεί.
Αύριο θα τον πάω σε μία παρέλαση που μου πρότεινε η Σάνι.
Τα πας τόσο καλά.
Είναι τόσο υπάκουος. Του το οφείλω να περάσει καλά.
Εξακολουθεί να με ρωτάει γιατί δεν μιλάμε.
Ωραία. Το αγαπώ αυτό το παιδί.
Τι του απαντάς;
Προφανώς κάποια μαλακία.
Έτσι εύκολα σου τη χάρισε;
Όχι.
Απλά δεν ξέρω τι να κάνω πια.
Φαντάζομαι πως θα μου τελειώσουν οι μαλακίες.
Θα μπορούσες να του πεις την αλήθεια.
Καλό ακούγεται. Απλά πες στο εννιάχρονο την αλήθεια.
Τι απ' όλα;
Πως εγώ...
μπλέχτηκα με εσένα και τον Πολ, σε κάτι που δεν καταλάβαινα;
Αυτό;
Ναι, αυτό είναι καλό. Πολύ καλή αρχή.
Ή το ότι...
όταν πέθανε η μαμά τα κάναμε μπάχαλο μεταξύ μας;
Αυτό;
Εννοείς το μπάχαλο σε ολόκληρη την ζωή μας;
Αυτά;
Ναι, ολόκληρης της ζωής μας.
Ή όταν με παράτησε η Λουίζα
και τα πάντα απλώς
τινάχτηκαν στον αέρα.
Το ξέρεις πως είναι η πρώτη φορά που το λες αυτό;
Τι απ' όλα;
Όλα.
Τζόνι;
- Είμαι εντάξει. - Είσαι εντάξει;
- Είσαι καλά; - Όλα καλά.
Τζόνι, στάσου.
- Ηρέμησε. - Όλα καλά.
Όλα καλά.
Σε έριξα;
Κατέβηκα.
Ωραία. Καλή κίνηση.
Δεν ξέρω τι έγινε.
Λιποθύμησες.
Τι;
Εντάξει, λιποθύμησα.
Να μην το πούμε σε κανέναν γιατί είναι ντροπιαστικό.
Δεν είναι ντροπιαστικό.
Θα πρέπει να ήταν τρομακτικό.
Όχι; Αλήθεια;
Μια χαρά ήμουν.
Εγώ πάντως δεν ήμουν και νομίζω ούτε κι εσύ.
Έχουμε ένα όριο ψυχικής αντοχής.
Όταν βγούμε από αυτό, μπορούμε να διαλογιστούμε.
Απλώς σκέψου κάτι που σου φέρνει χαρά.
Όταν αγχώνεσαι, μπορείς να χρησιμοποιείς αυτές τις τεχνικές.
Χτύπημα στον ώμο, πετάς και πιάνεις πέτρα,
ακουμπάς τα δάχτυλά σου,
ή ελέγχεις την αναπνοή σου.
Ή απλώς...
το τινάζεις από πάνω σου σαν ζώο.
Είναι καταπληκτικό. Σ' ευχαριστώ.
Νομίζεις ότι μοιάζουμε;
Μη χειρότερα.
Ναι, μοιάζουμε.
- Ναι, μοιάζουμε. - Όχι, δεν μοιάζουμε.
Όχι, δεν μοιάζουμε.
- Θέλω να μοιάζουμε. - Δεν λιποθυμώ όπως εσύ.
Ξέρω ότι πολλά παιδιά λένε, "Θα έρθει το τέλος του κόσμου".
Δεν νομίζω πως θα γίνει αυτό.
Απλώς νομίζω ότι ο κόσμος δεν θα είναι τόσο καθαρός
δεν θα είναι εύκολο να ζούμε ή να αναπνέουμε.
Σ' ευχαριστούμε. Ήταν πολύ ωραία.
Έχεις σκεφτεί ποτέ το μέλλον;
"Έχεις σκεφτεί ποτέ το μέλλον;"
Ναι.
Αυτά που σχεδιάζεις να κάνεις δεν γίνονται ποτέ.
Συμβαίνουν πράγματα που ποτέ δεν πίστευες ότι θα συμβούν.
Πρέπει απλώς να συνεχίσεις.
Έλα, συνέχισε.
Έλα.
Κοιμήθηκε.
Για δύο ολόκληρες νύχτες. Ανταποκρίνεται στα φάρμακά του.
Είπαν πως μπορεί να έχει φροντίδα κατ' οίκον.
Θα γυρίσει σπίτι.
- Αλήθεια; - Ναι.
Εσύ πώς είσαι; Πώς τα πας;
Δεν ξέρω. Καλά.
Θέλεις να το πεις στον Τζέσι τώρα;
Ναι.
Τζόνι, σε ευχαριστώ πολύ.
Εντάξει.
Η μαμά σου.
Γεια.
Γεια σου αγάπη μου. Πώς είσαι;
- Καλά είμαι. - Ωραία.
Ο μπαμπάς σου τα πάει πολύ καλύτερα.
Χρειάζεται ακόμα ιατρική φροντίδα, αλλά μπορεί να γυρίσει σπίτι.
Θα έρθω να σε πάρω.
Τώρα πάω στο σπίτι του Μόουζις κι αύριο θα πάρω την πρώτη πτήση.
Είμαι ενθουσιασμένη. Ανυπομονώ να σε δω.
Ναι.
- Τζέσι; - Πάρε το τηλέφωνο.
Τζέσι, καλέ μου, είσαι εκεί;
Τζέσι;
Μη με ακολουθείς παντού.
Έλα τώρα.
Είμαι καλά.
Ναι;
Επιτρέπεται να μην είσαι καλά.
Αλλά είμαι καλά.
Όταν δεν βρίσκεσαι μέσα στο όριο της ψυχικής σου αντοχής...
είναι εντάξει να μην είσαι καλά.
Μπορεί να είσαι...
θυμωμένος, θλιμμένος,
χαμένος, μπερδεμένος
και δεν πειράζει.
Μα είμαι μια χαρά.
Αν ποτέ δεν είσαι καλά,
κλώτσησε τον αέρα, ρίξε μια μπουνιά,
φώναξε.
Θα είναι εντάξει.
- Είμαι καλά. - Θα ήταν απόλυτα λογική αντίδραση.
- Δεν είσαι καλά. - Είμαι.
- Δεν είμαι καλά. - Εγώ είμαι.
Δεν είμαι καλά. Είναι απόλυτα λογική αντίδραση.
Έλα τώρα.
Ναι.
- Δεν είμαι καλά. - Ναι.
Είναι απόλυτα λογική αντίδραση.
Είναι όλα μπάχαλο και αυτό βγάζει νόημα.
Πώς μπορεί όλο αυτό το μπάχαλο να βγάζει νόημα;
Είναι μπάχαλο.
Ναι.
Κλαις ή γελάς; Δεν καταλαβαίνω για να ξέρω πώς θα αντιδράσω.
Έλα εδώ.
Κάτσε να σε δω.
Γελάς;
Χαμόγελο είναι αυτό;
Ένα μεγάλο, χαζό χαμόγελο;
- Είσαι εντάξει; - Ναι.
Ωραία.
Θα λιποθυμήσεις;
Όχι.
Μπορώ να χτυπήσω τον ώμο, να ακουμπήσω τα δάχτυλα μου,
τις πέτρες...
Γιατί είπαμε πετάς και πιάνεις πέτρες;
Πιστεύεις θα είμαι σαν τον μπαμπά όταν μεγαλώσω;
Θα είσαι καλύτερα, Τζέσι.
Γιατί;
Γιατί εσύ...
Γνωρίζεις τον εαυτό σου καλύτερα.
Εκφράζεις τα συναισθήματα σου, έτσι σε έμαθε η μαμά σου.
Έχεις μεγάλο πλεονέκτημα, πίστεψε με.
Θα τα πας καλύτερα.
Πολύ μπλα, μπλα, μπλα.
Όντως, πολύ μπλα, μπλα, μπλα.
Να είσαι αστείος, κόμμα, όταν μπορείς, τελεία.
Τι είναι αυτό;
Ο μπαμπάς το έλεγε.
- Αλήθεια; - Ναι.
Είναι αστείο.
Γεια.
Μαμά.
Έλα να δω το πρόσωπο σου.
- Γεια. - Γεια.
Δύο. Τρία.
- Αντίο σας. - Αντίο.
Θέλει πρωτεΐνη σε κάθε γεύμα.
Καθόλου οθόνες τις καθημερινές.
Τα Σαββατοκύριακα, μία ώρα την μέρα.
- Αντίο. - Αντίο.
Σε αγαπώ.
Κι εγώ.
Έχεις σκεφτεί ποτέ το μέλλον;
"Έχεις σκεφτεί ποτέ το μέλλον;"
Ναι.
Αυτά που σχεδιάζεις να κάνεις, δεν γίνονται ποτέ.
Γίνονται πράγματα που ποτέ δεν πίστευες ότι θα συμβούν.
Πρέπει απλώς να συνεχίσεις.
Έλα, συνέχισε.
Έλα.
Τζόνι, τζόνι.
Ο Τζόνι είναι λίγο περίεργος.
Έχει πολλή πλάκα.
Με κάνει να γελάω.
Είναι πολύ αστείος όταν παλεύουμε.
Ίσως είναι ο καλύτερος μου φίλος.
Εκείνος έχει μόνο δύο...
Έχει μόνο δύο φίλους.
Αλλά ίσως είναι ο καλύτερος μου.
Δεν ξέρω.
Έτοιμος;
Γεια, Τζέσι.
Είμαι ο Μότσαρτ,
ο υπερβολικός και συναισθηματικός σου θείος.
Όταν ξύπνησα, είχες στη διαπασών μουσική όπερας.
Μου έκανε εντύπωση που ενώ είχε φύγει η μαμά σου,
εσύ δεν φάνηκες ενοχλημένος.
Εσύ απλά...
με αποδέχτηκες.
Σου έδειξα τον ηχολήπτη μου, αλλά δεν ήθελες να σου πάρω συνέντευξη.
Έγραψες ήχους από την παραλία και την πόλη.
Έπρεπε να γυρίσω στην Νέα Υόρκη και σου ζήτησα να έρθεις.
Μου είπες "Θα μου άρεσε".
Ύστερα δεν κοιμόσουν και μιλούσες ασταμάτητα.
Είχες τόσα να πεις,
για τις διάφορες προσεγγίσεις στην ηχογράφηση...
Δεν μπορούσα να σε σταματήσω.
Προσπαθούσα συνεχώς. Μακάρι να μην το έκανα.
Τώρα θέλω να ακούω όλες σου τις σκέψεις και περίεργες ιδέες.
Όταν είχαμε ξαπλώσει, με ρώτησες,
Θα τα θυμάσαι όλα αυτά;
Ίσως.
Αυτές είναι οι περιπέτειες μας.
Είπες πως δεν θα τις θυμάσαι.
Είπα πως εσύ δεν θα τις θυμάσαι.
Εγώ θα τις θυμάμαι.
Δεν θα τις θυμάμαι;
Είπα "Ελπίζω να τις θυμάσαι".
Ταράχτηκες τόσο πολύ.
Σου απάντησα
"Θα σου τα θυμίσω όλα".
[Ακολουθούν συνεντεύξεις]
Επικοινωνήστε μαζί μας στο tamyalastablender@gmail.com
Διανομή υποτίτλων: ΤαΜυαλάΣταΜπλέντερ™ Sunshine, Neritina, Nanneta, YiorgosX,
Alex, Oulaos, Spica23, Mohock, daesu, MistaPotta και Τα Μυαλά Στα Μπλέντερ
facebook: ΤαΜυαλάΣταΜπλέντερ™
Καταλαβαίνεις εύκολα τα αισθήματα σου; Έχεις επαφή με αυτά;
Το μόνο που έχω είναι η γνώση πως είμαι ασφαλής.
Αυτό είναι πανέμορφο.
Τι σε κάνει να νιώθεις ασφαλής;
Το ότι είμαι σε ένα σπίτι με άτομα που με νοιάζονται
και έχω φίλους που με νοιάζονται.
Όλα αυτά.
Θα λάβω υπό όψιν αυτά που έκαναν οι γονείς μου
όταν θα μεγαλώνω παιδιά μου.
Θα τους μιλάω για ό,τι θέλουν.
Για ό,τι θα αισθάνονται πως είναι καλό γι' αυτά.
Θα ξεκαθάριζα πως μπορούν να μιλάνε, χωρίς να το επέβαλα.
Δεν θα έλεγα, "Μπορούμε να μιλάμε συνέχεια".
Οι γονείς το κάνουν αυτό και γίνεται ενοχλητικό.
Είναι τρομακτικό να μιλάς σε άλλους ανθρώπους μερικές φορές.
Γιατί...
νιώθω ότι δεν ξέρω τι θα πουν μετά.
Αν είχες μια υπερδύναμη, τι θα έκανες;
- Τι θα ήταν; - Δεν ξέρω.
Δεν νομίζω πως θα χρησιμοποιούσα μία υπερδύναμη
Θα ήμουν ο εαυτός μου. Αυτή είναι η υπερδύναμη μου.
Με αυτή βοηθάω ανθρώπους με καινούριους τρόπους.
ΣΤΗΝ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΝΤΕΒΑΝΤΕ ΜΠΡΑΪΑΝΤ
Αυτό είναι τέλειο.
Ποιο είναι το χειρότερο πράγμα που σου έτυχε ποτέ;
Μάλλον είτε το γεγονός ότι έχω μια προσωπικότητα
που έρχεται σε σύγκρουση με τα αδέλφια μου,
ή ότι πρέπει να χειρουργηθεί αυτό το δόντι μου όταν μεγαλώσω.
Ίσως θα τελειώσει η ανθρωπότητα, οι άνθρωποι θα εξαφανιστούν από τη Γη.
Δεν ξέρω αν αυτό είναι καλό ή κακό.
Θέλω όλοι να είμαστε καλοί μεταξύ μας,
να μη βλάπτουμε,
να μη θυμώνουμε με κανέναν.
Γιατί δεν το κάνουμε;
Δεν είναι πιο εύκολο να μην έχουμε διχόνοιες μεταξύ μας;
Γιατί να μην μπορούμε να συνυπάρχουμε;
Περίγραψε μου έναν ενήλικα.
Πώς νομίζεις ότι είναι ένας ενήλικας;
Ένας ενήλικας...
βγάζει λεφτά για να πληρώνει φοιτητικά δάνεια.
Το βρήκα.
Νομίζω θα ενθουσιαζόμουν
επειδή ξέρω τι χρειάζεται ο κόσμος για να καλυτερεύσει
αλλά θα με συγκλόνιζε γιατί είμαι 14,
γιατί να ανησυχώ για τον κόσμο;
Σκέφτεσαι ποτέ
τι υπάρχει μετά τον θάνατο;
Οι επιστήμονες λένε
ότι παύουμε να σκεφτόμαστε.
Το σώμα μας αποσυντίθεται
και η ζωή συνεχίζεται χωρίς εμάς.
Αλλά γιατί είμαστε πλασμένοι για να πεθαίνουμε;
Πιθανώς δεν υπάρχει λόγος.
Όμως, ίσως και να υπάρχει.
Με κάποιον τρόπο. Δεν είμαι σίγουρη.
Τα παιδιά τείνουν να σκέφτονται ελεύθερα.
Οι ενήλικες σκέφτονται αεροστεγώς.
Είναι δύσκολο.
Θα έλεγα κάτι ανάμεσα σε τηλεπάθεια και πέταγμα.
Τηλεπάθεια επειδή όταν κάποιος είναι λυπημένος, δεν λέει τι συμβαίνει.
Κι εγώ είμαι λιγάκι...
τέτοιος άνθρωπος...
Σύμφωνα με επιστημονικές μελέτες,
δεν λέω ότι είναι απόλυτα αληθές απλώς αυτό άκουσα,
ο εγκέφαλος διώχνει παλιές αναμνήσεις για να αποθηκεύσει καινούριες.
Πιστεύω ότι υπάρχουν δύο είδη Αμερικανών.
Αυτοί που παίρνουν ό,τι θέλουν κι έχουν ό,τι χρειάζονται,
από την άλλη, εκείνοι που αγωνίζονται
δουλεύουν σκληρά γι' αυτά που χρειάζονται.
Δεν είναι το πώς φαινόμαστε. Το μέσα είναι αυτό που μετράει.
Δεν μπορείς να κρίνεις ένα βιβλίο από το εξώφυλλο,
ισχύει το ίδιο για τους ανθρώπους.
Μου αρέσει να βλέπω τη θετική πλευρά των πραγμάτων.
Μου αρέσει να σκέφτομαι για...
καινούριες εφευρέσεις που θα βοηθήσουν να σωθεί ο κόσμος.
Μου αρέσει να σκέφτομαι το διάστημα και την ανακάλυψη νέων πλανητών
ίσως εκεί να χτίσουμε μια νέα ζωή.
Τι ελπίζεις να θυμάσαι από τους γονείς σου;
Ότι ήταν πάντα δίπλα μου.
Ότι με αγαπάνε πάντα, όπως λένε.
Εγώ της λέω...
"καληνύχτα" κάθε βράδυ.
Πάντα της λέω ότι την αγαπάω, χωρίς λόγο, κι εκείνη το ίδιο.
Νιώθω έναν δυνατό δεσμό μαζί της.
Αν μπορούσες να έχεις οποιαδήποτε υπερδύναμη,
ποια θα ήταν;
Η ικανότητα να ελέγχω τον χωροχρόνο.
Αν ήσουν αυτό που εσύ θεωρείς καλό άνθρωπο
και ρωτούσες όποιον πιστεύεις,
"Μπορώ να ξαναγεννηθώ τίγρη;"
Επειδή θα ήσουν καλός, θα σου έλεγαν "Ναι, μπορείς να γίνεις τίγρη".
Πιστεύω πως όταν πεθαίνουμε
δεν αισθανόμαστε τίποτα.
Όλες μας οι αναμνήσεις χάνονται.
Μετά περιμένουμε μέχρι...
να γίνουμε μωρά.
Ξαναγεννιόμαστε κι αρχίζουμε πάλι να ζούμε.
Δεν είμαι σίγουρος γιατί δεν έχω πεθάνει ποτέ.
Κάτσε,
κλείσε τα μάτια σου
και προσπάθησε να βρεις τον εαυτό σου.
Πιστεύω ότι αυτό πρέπει να κάνεις.
Να ξέρεις τι θέλεις.
Βρες έναν τρόπο που θα σε βοηθήσει να ανακαλύψεις τον εαυτό σου.
Πρέπει να τον βρεις για να ανακαλύψεις.