ตายจริง อะไรกันเนี่ย
โอเค ฉันต้องไปดูคนอื่นแต่งตัวได้ละ
นี่ไม่ใช่นิกกี้เมื่อ 11.15 น. แล้ว นี่คือ… นี่คือนิกกี้ตอน 11.28 น.
ถ้าไม่ชอบเธอละก็ ลองนึกดูว่านิกกี้ตอนเที่ยงจะเป็นไง
เพราะงั้นก็รีบแต่งตัวซะ ลอร์นาๆ
ฉันอยากให้คุณไปคุยกับตากล้อง
เพราะเขามัวแต่ถ่ายรูปห่านในสนาม
และพวกมันไม่เกี่ยวข้องกับงานแต่ง
ขืนเขาถ่ายรูปอีก ทุกคนจะคิดว่าธีมงานคือห่าน
ซึ่งเราดีกว่านั้น
- โอเค - โอเคนะ โอเค
แม่คุยกับคนดูแลงานแล้ว
เราพลาดมื้อเช้าไป แต่เขาบอกว่า แม่เอาไส้กรอกที่เหลือมากินได้
ให้ตายสิ เขาทำอะไรน่ะ
นางน่าจะจ่ายเงินจ้างคนมีฝีมือหน่อย
ใครเขาใช้ช่างตัดผมของคู่หมั้นกันล่ะ
- โอเค ผมว่าได้แล้ว - โอเค
ใกล้เสร็จรึยัง
เอมี่เสร็จเรียบร้อยแล้ว
เหมือนป๊อปสตาร์ เซ็บเนม เฟราห์ ผสมกับเลอเวนต์ ยุกเซลผู้ยิ่งใหญ่
โอเค
ฉันไม่รู้ว่าคนพวกนั้นเป็นใคร หรือทำไมพวกเขาต้องผสมกัน
ฉันพูดได้แค่ว่า ทรงผมมันประหลาดขนาดไหน
สำหรับธีมใหม่ ขอทรงผมสวยๆ ผสมเร็วจี๋นะ โอเคไหม
ให้ตายสิ
สุดยอด งานแต่งนี่สนุกจัง
(แคมเดนล็อก)
ผมได้บอกคุณรึยัง ว่าผมเลิกเขียนหนังสือแล้ว
- อ้าวเหรอ - ใช่
กลับไปทำด้านการเงินเหมือนเดิม
เฟรดดี้ๆ
- ขอคุยด้วยหน่อยสิ - อือ
และผมรู้ว่าคุณจะพูดไง
"โทษนะ สก็อตต์ ผมจำได้ว่า คุณเคยประกาศตัวเองเป็นนักสังคมนิยม
เมื่อวันที่ 18 มิถุนายน 2011
หลังจากที่ตัดสินใจแล้วว่าทุนนิยม หรือจะเรียกว่าศักดินาสมัยใหม่ก็ได้
มันเข้ากับประชาธิปไตยไม่ได้"
ผมขอตอบแบบนี้แล้วกัน…
อือ
นี่ ฟังนะพวก ฉันอยากได้คำแนะนำด้านความสัมพันธ์
คือว่าฉันโสด
และตอนนี้ฉันมางานแต่ง กับเมียฉันและแฟนเธอ
งั้นก็คงได้แหละ ฉันเหมาะจะแนะนำนายสุดๆ
โอเค ฉันคิดว่าจะขอนิกกี้แต่งงาน
พวก แจ๋วไปเลย
- ยินดีด้วย - แต่ที่นี่นะ
อะไร ในงานแต่งเนี่ยเหรอ
ใช่ เราคงไม่บอกใครเรื่องนี้อยู่แล้ว
โอย ไม่รู้ว่ะเพื่อน
ขอใครสักคนแต่งงานในงานแต่ง
ไม่ต่างจากฆ่าใครสักคนในงานศพ
เด่นแน่งานนี้
นายว่ามันเยอะไปหน่อยเหรอ
ไม่ใช่เรื่องเลยพวก
- อือๆ คงถูกของนาย - อือ
เอาละ ฉันต้องไปแล้ว จองคิวแว็กซ์ขนไว้
คุณคิดว่าไง
เดี๋ยว ฮัลโหล
ฮัลโหล
แถวนี้มีสัญญาณไหม
ไม่รู้สิ ผมปิดเครื่องไว้ จะได้ทำสปาเพลินๆ
- มีสปาด้วยเหรอ - ใช่ ข้างๆ สวนส้ม
- มีสวนส้มด้วยเหรอ - ใช่ อยู่หลังชานอาบแดด
มีชาน… ไม่ละ โอเค หยุดเลย
แต่ผมต้องแจกช่อดอกไม้ติดเสื้อ หกอันก่อนบ่ายสอง
และผมไม่อยากเครียด เพราะมีเรื่องนี้คาอยู่
- โอเค - คุณล่ะทำอะไร
- ทำงานได้เยี่ยมมาก - อ้อเหรอ
ฉันเป็นผู้จัดการแล้วนี่ ฉันรู้วิธีจัดการงานต่างๆ
- โอ๊ย บ้าจริง ฉันต้องไปแล้ว - ไปไหน
อย่าลืมแหวนล่ะ
เฮ้ หยุดถ่ายห่านได้แล้ว
ไม่ๆ ไม่ๆ หยุดถ่ายห่านซะที
พวกมันก็น่ารักนะ แต่… นี่ไม่ใช่งานแต่งธีมห่าน
- คาเรนๆ - มีอะไรเหรอ
- นางไม่ยอมออกมาน่ะสิ - ไหงงั้นล่ะ
คงเพราะฝั่งนี้ของประตูจะทำให้นาง เข้าใกล้งานแต่งกับสก็อตต์มากขึ้น
ว่าไงนะ ทำไมงั้นล่ะ
เขาเป็นพวกชอบโกนขนตัวเอง และเจ้าสำอางไม่ใช่เหรอ
ไม่ ฉันหมายถึง…
เหมือนพวกคนที่ชอบนั่งไขว่ห้าง แบบให้เข่าซ้อนตรงกัน
นั่นแหละ ใช่เลย
- คาซ - เรายังพอมีเวลา
คาซ ขอเข้าไปได้ไหม
ฉันดูโอเคไหม
แน่นอนอยู่แล้ว
ฉันไม่ชอบให้คนเยอะๆ มองมาที่ฉัน
อือ เธอเป็นครูไม่ใช่รึไง
เด็กๆ ไม่ใช่คนซะหน่อย
คาเรน
เธอสวยมาก
ฉันรู้สึกไม่เป็นตัวเองเลย
ไม่ นี่แหละเธอ
อุ๊ย ลืมเลย พวกเขาถามเรื่องเพลง
อ้อ ฉันจะเปิดจากโทรศัพท์ของฉันเอา
อือ
แอปนั้นมีโฆษณาคั่นไหม
มันจะไม่โผล่มาคั่น และทำให้เสียบรรยากาศเหรอ
ฉันไม่จ่ายเงินซื้อพรีเมียม เพื่อใช้แค่คืนเดียวหรอก
- อือ - บ้าจริง
นี่แหละเธอตัวจริง
(คาเรนกับสก็อตต์)
นึกว่าเราจะจัดในสนามซะอีก
เปล่า เขาบอกว่าเปลี่ยนแผน และเราต้องเดินตรงไปเรื่อยๆ
- อ้อ - ฟังนะ
- นิกกี้ - อะไร
- เธอเห็นพระผู้ช่วยไหม - คุณ…
- โคตรน่ากินเลย ใช่ - ผม…
- ไม่เห็น - ว่าไหมล่ะ
เห็นละ เธอปิ๊งเขาเหรอ
- อือ เขาแซ่บเว่อร์ - จริงอะ
ฉันชอบผู้ชายที่มีงานทำ
ไง หวัดดีๆ เฟรดดี้นะ
เอลเลียต
ลืมแจ็กเก็ตไว้บนรถไฟน่ะ
เสื้อเชิ้ตด้วย
อยู่ไกลจากห้องน้ำเหลือเกิน
ผมไม่รู้ว่าทำไมทุกคนถึงตามผมมา
ถึงแล้ว ประตูอยู่นี่
- โห ว้าว - ว้าว
- ควรเคาะไหม - ควรสิ ควรเคาะก่อนเสมอ
- ตายจริง - เนอะ
(ยินดีต้อนรับสู่สวนปริศนา)
- สวนปริศนานี่เอง - ใช่
เจส นี่คุณ…
ไม่เลย ไม่ ผมไม่รู้เรื่องเลย
- หวัดดีค่ะ - หวัดดี ไงครับ
- เจส - หวัดดีค่ะ
อ๊ะ สก็อตต์
หวัดดี รูปหล่อ
- ดูสิเนี่ย - สวยจัง
นี่ต้นไฮเดรนเยียของเรารึเปล่า
ใช่ แค่ให้ยืมน่ะ
เขาเป็นคนมารยาทงาม แต่ไร้สมองเรื่องต้นไม้
ให้ตายสิ ทั้งหมดนี้ราคาเท่าไรกันเนี่ย
แค่สงสัยน่ะ
เอริก้ามีหนังสือเล่มโปรดไหม
หวัดดีครับ
ยินดีต้อนรับสู่สวนปริศนาค่ะ
ขอถามหน่อยค่ะ พวกคุณนั่งฝั่งของสก็อตต์ได้ไหม…
- โอเค - เพราะมันค่อนข้าง…
- เพื่อนและครอบครัวไม่สมดุลกันค่ะ - เหรอ
- โอเค ได้ครับ - โอเคค่ะ
ขอบคุณมากค่ะ
- หวัดดี - หวัดดี เป็นไงบ้าง
สวนปริศนา เรานั่งฝั่งของสก็อตต์ใช่ไหม
ท้องไส้คุณปั่นป่วนไหม
- ผมปกติดีครับ - เป็นแค่ผมเหรอ
คุณโอเคไหม
แล้วยังไง เราจะได้ไฮเดรนเยียพวกนั้นคืนไหม
อือ เดี๋ยวก็ได้คืน
ดูสิ
พ่อรู้เรื่องพวกนี้รึเปล่า
ก็ไม่เชิง พ่อเป็นคนสร้างซุ้มโค้งเอง แต่ว่า…
พ่อ… สุดยอดเลย
อะไรกัน แค่ซุ้มไม้แบบเรียบง่ายเอง
โธ่ หนูร้องไม่ได้นะ
คอนซีลเลอร์นี้โคตรห่วย แถมยังแพงอีก
โอ้โฮ ว้าว
ร้องไห้ครั้งแรกตั้งแต่ปี 2012
- โม ฟาราห์ - อ้อ นั่นสินะ
ไงจ๊ะ
ขอบคุณนะคะ
ไม่เป็นไร
ในฐานะนวนิยาย
ผมยังคิดว่ามันยืนยันหนักแน่น ถึงจักรวาลด้านศีลธรรมอยู่ แต่ว่า…
ขอบคุณค่ะ
ต่อหน้าพระผู้เป็นเจ้า พระบิดา พระบุตร และพระจิต
เราได้มารวมตัวกัน เพื่อเป็นสักขีพยานการสมรส
ระหว่างคาเรน แมรี่ นิวแมน
กับสก็อตต์ เอ็กซ์คาลิเบอร์ อทาลันทา ฟิลเบิร์ต
"จงมีรักแล้วหัวใจของคุณจะเหนื่อยล้า และอาจแตกสลาย
หากคุณอยากรักษามันไว้ให้เหมือนเดิม คุณต้องไม่มอบความรักนั้นให้ใครอื่น"
ซุ้มนั่นใช้โหนออกกำลังกายได้ไหม
"แต่มันจะไม่มีวันแตกหัก
- โอ๊ยตาย… - การรักคือการเผยด้านอ่อนแอ"
เพราะมาก คุณแต่งได้ดีจริงๆ
อ๋อเปล่า ผมไม่ได้…
วิเศษมาก
พวกเขาคิดว่าผมแต่งเองเหรอ
ถ้าคนแต่งมีชื่อเสียง คุณคงพูดชื่อคนแต่งไปแล้ว
การจะรักผู้อื่นนั้น เราต้องรักตัวเองให้ได้ก่อน
คุณจะรักเธอ ทะนุถนอมเธอ
ไม่ว่าในยามป่วยไข้และยามทุกข์
จะอยู่ครองคู่กันไป ตราบชีวิตจะหาไม่หรือไม่
รับครับ
ขอประกาศให้ทั้งสองเป็นสามีภรรยากัน
ขอบคุณครับ
ค่อยยังชั่ว ฉันฉี่จะแตกอยู่แล้ว
ผมดีใจที่คำพูดของผมกินใจคุณ แต่ไม่หรอก ผมยังไม่วางแผนจะตีพิมพ์
อืม นายเข้าใจ โครงสร้างของความเศร้าดีใช่ไหม
อ้อครับ ผมรู้ว่าอะไรทำให้น้ำตาไหลได้ ใช่ๆ
- รู้ไหมว่าคนเดียว - ต่อเลยครับ
ที่ไม่เคยทำให้ฉันผิดหวังคือพระเยซู
ครับ ยังไงก็ดีใจที่ได้คุยกันนะครับ
หวัดดี
- คุณโอเคนะ พ่อเชกสเปียร์ส - อือๆ คุณล่ะ
- ค่ะ - งานน่ารักดีเนอะ
ไม่เคยมีใครไปงานแต่ง แล้วไม่พูดแบบนี้ทีหลัง
แต่ใช่แล้วล่ะ มันน่ารักดี
อือ เราไปทางโน้นกันเถอะ
เดี๋ยว เราจะไปไหน โต๊ะต้อนรับอยู่ทางโน้น
คุณเดินไปกับผมแป๊บนึงได้ไหม
ก่อนที่จะขึ้นพูด
- โอเคไหม อือ - โอเค
แต่ฉันไม่อยากอยู่นานนัก ฉันต้องไปอธิบายเรื่องของชำร่วย
ฉันไม่อยากให้นางคิดว่า เราเลือกของถูกที่สุดเป็นอันดับสาม
เหมือนคนอื่นๆ
แม้ว่านั่นจะเป็นสิ่งที่เราทำก็ตาม
ตายจริง
ผมรักคุณ…
นิกกี้
และผมรู้ว่าการขอแต่งงานในงานแต่ง
มันออกจะไม่จำเป็นไปหน่อย
แต่เมื่อผมรู้ว่าผมควรทำ และทุกๆ วันที่ไม่ได้ทำซะที
มันเลยรู้สึกแปลกประหลาด และเกือบรู้สึกเหมือนหักหลังกันเลย
คุณคือคนที่มหัศจรรย์มากเป็นสองเท่า
ให้ผมได้รักคุณ ไปตลอดชีวิตของเราสองคน
ทั้งหมดนี้ คือความมหัศจรรย์ที่เหลือที่ผมไม่…
ถ้าตอนนี้มีผมอีกคนอยู่ตรงนี้ด้วย
ความมหัศจรรย์นั้นจะมีมากพอ ให้เขาได้รักไปตลอดชีวิตเขาเช่นกัน
นิกกี้ นิวแมน
คุณจะ…
นิกกี้ นิวแมน
เวรละสิ นิกกี้ นี่คุณจะตอบปฏิเสธผมเหรอ
อะ…
หวัดดี
เวลานี้เหมาะรึเปล่า
ขอโทษที่โผล่มาโดยไม่ได้รับเชิญ
- ฉันลองโทรหาแล้ว - ไม่มีสัญญาณค่ะ
- มีแค่ตรงห้องโถง - มีห้องโถงด้วยเหรอ
ตอนท้ายได้โทรไปที่ทำงานคุณ และคุยกับเจน
ฉันกุเรื่องเอาก็ได้ แต่จริงๆ นางรู้รหัสผ่านอีเมลคุณ
ไม่นะ
แต่นางดีนะที่แสร้งว่าเดาถูก
แล้วเกิดเรื่องอะไรขึ้น
โอเค คือ… คืองี้นะ เราพบว่าเราตกอยู่ในสถานการณ์นึง
การย้ายบ้านของพรินเซสกับไทเลอร์ ถูกยกเลิกไปแล้ว
แล้วเหรอ ทำไมล่ะคะ
นิกกี้ เด็กๆ พวกนี้มีความซับซ้อน
และไม่ใช่ทุกคนจะพร้อมเจอความวุ่นวาย
ตอนนี้เลยมีเด็กสองคนนั่งอยู่ ที่สำนักงานคณะกรรมการโดยไม่มีที่ไป
ศูนย์อุปการะรับพวกแกกลับไปไม่ได้ เพราะเตียงไม่ว่างแล้ว
ฉันเลยมาถามว่าพวกคุณจะรับพรินเซสไหม
แค่ชั่วคราวก่อน แต่กับพวกคุณแล้ว มีโอกาสที่จะรับได้ถาวรต่อไป
ไม่งั้นก็ต้องไปบ้านอุปการะอีกหลัง ที่อยู่ไหนก็ไม่รู้
เอาแต่จะทำให้ปัญหายืดเยื้อไปเรื่อยๆ
แต่เราจะขอให้คุณรับเด็กมาเลี้ยง ซึ่งอาจจะไม่ได้อยู่กับคุณไปตลอด
ทำไมถึงเป็นเราล่ะคะ
เพราะคุณทุ่มใจเต็มที่และมุ่งมั่นมาก
แถมยังสร้างห้องนอนเพิ่มอีกห้องได้ ภายในวันเดียว
และเรามีทางเลือกไม่มากนัก
โอเค เราขอเวลาเดี๋ยวนึงได้ไหม
ได้ๆ ตามสบายเลยภายใน 60 วินาที สบายมากเลย
โอเค เราขอคุยกันตรงนั้นหน่อย
- ได้ๆ ไปเลยๆ - โอเค
- บ้าจริง - ใช่ นั่นสิ โอเค
- เอาละ คุณรู้สึกยังไง - ปั่นป่วน
- ปั่นป่วนแบบดีหรือไม่ดี หรือว่า… - ไม่รู้สิ เจสัน
ฉันสวมกางเกงรัดพุงอยู่ มันทำให้คิดอะไรไม่ออก
เราอาจไม่ได้เลี้ยงแกถาวรนะ
แกนั่งอยู่ที่สำนักงานนะ เจสัน
- อยู่คนเดียว ไม่มีใครเลย - ผมรู้ๆ
ผมรู้แล้ว
โอ๊ยตาย ใส่รองเท้าคู่นี้ แล้วคิดอะไรไม่ออกเลย
เราทำใจเดินหน้าต่อแล้ว ฉันกลัวที่จะกลับไป
ผมรู้ๆ
งั้น…
มาเถอะ
- ลุยกันเลย - ได้ โอเค มาเร็ว
โอเค
- คาเรน เราต้องกลับก่อน - ว่าไงนะ
พรินเซสน่ะ
มันซับซ้อน แต่เราอาจได้รับอุปการะแก
ล้อเล่นน่า
ขอโทษจริงๆ นะ
ไม่ต้องขอโทษเลย ตายแล้ว รีบไปหาลูกสาวเธอเร็ว
- ฉันรักเธอนะ อื้ม - ฉันก็รักเธอ
เร็วเข้า ไปกันเถอะ
- จ้ะ ไปเลยๆ - เจอกันนะ
เดี๋ยวผมส่งบทพูดให้ทางข้อความ โอเคนะ โทษที
- ตามฉันมาเลย - ได้ครับ โอเค
เอ้า โอเค ไปสิ ไปๆ
เจสัน เบรกมือ
- คุณโอเคนะ อือ - อือ
จิ้งจอกที่อยู่รวมกันเยอะๆ เรียกว่าไรนะ
ไม่รู้ เจส ทำไมเหรอ
เพราะว่ามันน่าจะเป็น สิ่งที่เราควรรู้ตอนนี้
คุณค้นให้ผมทีได้ไหม
อือ โอเค
นี่คุณขโมยแชมพูขวดเล็กๆ มาจากโรงแรมงั้นเหรอ
แหงสิ ฉันขโมยแชมพูมาจากโรงแรม เรามีครอบครัวกันแล้วนะ
มันเรียกว่าฝูง ฝูงจิ้งจอก
- ฝูงเหรอ - ใช่
คุณแน่ใจนะ
แล้วต้นไม้ที่ผลัดใบมันคือ…
- เจส ค่อยๆ หายใจ - เหรอ โอเค ก็ได้
เราพร้อมน่า
ใช่ๆ
คุณค้นไม้ผลัดใบให้ผมหน่อยได้ไหม
ได้ โอเค
เสียใจจังที่อยู่ไม่ทันตอนขึ้นพูด
มันต้องไพเราะแน่ๆ
ฉันมีรายชื่ออยู่ในมือ
ชื่อคนที่พูดเจาะจงมา ว่างานนี้จะไม่มีวันเกิดขึ้น
"อบิเกล เทิร์นเนอร์"
ค่ะ ไม่ต้อง เราไม่ต้องมองเธอหรอก เธอรู้ว่าตัวเองเป็นใคร
"เซเลสต์ เดวีส์" นั่นแหละค่ะ
"แคทเทอรีน เมอร์ฟี"
ใช่ อยู่นั่นเอง
มาคนเดียวเหรอ โอเค
- หวัดดี - หวัดดีค่ะ
- สบายดีนะคะ - ดีค่ะ ดี
- หวัดดี - หวัดดีค่ะ
นี่คือนิกกี้กับเจสัน
และพวกเขาอยากรู้ว่าหนูอยากไป
อยู่กับพวกเขาสักพักไหม
เหรอ ดีมากจ้ะ
มาเร็ว ไทเลอร์ ไปกันเถอะ
ไม่ได้จ้ะหนู เพราะว่า…
หนูจำได้ไหม ว่าวันนี้ไทเลอร์จะไม่ได้ไปด้วย
แต่เราจะได้เจอเขาวันอังคาร ใช่ไหม
โอเคนะ
งั้นหนูก็กอดลาไทเลอร์แน่นๆ เลยนะ
แล้วเราค่อยมาเจอเขาวันอังคาร
ดีมากจ้ะ
โอเค หนูจ๊ะ มานี่มา เด็กดี
เกร็กก์ ช่วยที
มาเถอะจ้ะหนู มานี่เร็ว
ฉันรู้ว่ามันลำบากใจ
- มาเถอะ ไทเลอร์ - เราขอเวลาแป๊บนึงนะคะ
- ค่ะ - ได้ครับ
พรินเซส ไม่เอาน่า ยายหนู ขอร้องละ
ทุกอย่างจะต้องเรียบร้อยดี หนูจะมี…
เนอะ
- ไงจ๊ะ - หวัดดีค่ะ
หวัดดีจ้ะ ว่าไง
- ไม่เป็นไรนะหนู - ไปขึ้นรถกันดีกว่าเนอะ
- ไปสิจ๊ะ ไม่เป็นไรหรอก - ไม่เป็นไร
เก่งมากจ้ะ ดูสิ
ตรงนี้เอง เราจอดรถตรงนี้เอง ดูสิ
มาเถอะ
เก่งมาก
เรียบร้อย
เป็นคุณอยากแวะมาค้างคืนนี้สักคืน
แล้วจากนั้นก็อยู่ด้วยกัน… ตลอดไปเลยไหม
ไม่ๆ ไม่มีเวลาขนาดนั้นหรอก
พวกคุณเป็นพ่อแม่แล้ว… ในตอนนี้
พวกคุณมีหน้าที่ต้องทำ
พวกคุณเป็นคนคอยดูแลแก
แกก็แค่ดูว่าทุกอย่างโอเคดี
โอเคไหม
คุณต้องทำได้ดีแน่ๆ
สุภาพบุรุษและสุภาพสตรีครับ
กรุณามอบความรักและความเอ็นดู ให้แก่คาเรนกับสก็อตต์
ขณะที่พวกเขาเต้นรำกันครั้งแรก
ในเพลงนึงที่มีความหมายกับสก็อตต์มาก
- พร้อมนะ - ค่ะ
อย่างี่เง่าน่า มาเร็ว
กลุ่มจิ้งจอกหลายๆ ตัวเรียกว่าฝูง
ไม่เอา เจส คุยให้เป็นธรรมชาติหน่อย
เอาละ
ถึงบ้านแสนสุขแล้ว
ไปกันเลย
มาเลยจ้ะ
หนูโอเคไหมจ๊ะ
ใช่ นี่แหละบ้านของเรา
เราต้องเอากระเป๋าแกมาด้วย
อ้อ ได้
มาเถอะ
ขอฉันหากุญแจก่อนนะ
นิกกี้
- นิกกี้ - มีอะไร
คุณมานี่หน่อยสิ
แค่เอากระเป๋าแกมาเอง
ไม่ ผมพูดจริง คุณมานี่หน่อย
อะไรเหรอ
ตาเถรตกกะได
โอเค
เราจะทำไงกันดี
ไม่รู้สิ
พาแกออกมาสิ
- มาเร็ว เจ้าหนู โอเคนะ - หวัดดีจ้ะ
- เข้าไปทำอะไรในนั้น - ทำอะไรในนั้นน่ะ หา
พรินเซสล่ะฮะ
- อยู่ตรงโน้นเอง - ตรงโน้นจ้ะ
- พรินเซส - ไทเลอร์
ไม่อยากเชื่อเลยว่านายอยู่นี่
- ทำไงดีล่ะทีนี้ - ไม่รู้สิ
ตายแล้ว เจส พูดจริงนะ เราจะทำไงกันดี
ผมไม่รู้ คุณเพิ่งถามผมไป นิกกี้ และผมก็ยังไม่รู้ โอเคนะ
เราควรพาแกเข้าบ้านไหม
ไม่ๆ ทำแบบนั้นไม่ได้ นี่มันลักพาตัวชัดๆ
- แต่เราลักพาตัวแกมาแล้ว - ไม่ๆ มัน…
เราไม่ได้ทำ เพราะเราไม่รู้ว่าแกอยู่ในนั้น
ตอนนี้รู้แล้ว ถ้าเราย้ายที่แก มันคือการลักพาตัว
แต่ถ้าแกอยู่กับที่…
ถ้าเราอยู่นิ่งๆ พวกเขาจะไม่จับเรา
คุณรู้ใช่ไหมว่านั่นมันไม่ใช่แผน แค่ยืนเฉยๆ มันไม่ใช่แผน
โทรหาเพนนี
ที่ดาวเดนส์ คิตเชนส์
เราจะเนรมิตห้องครัว ที่สมบูรณ์แบบให้คุณจากศูนย์
กับราคาที่ถูกกว่าในโชว์รูม สูงสุดถึง 50%
ไม่มีเวลาไหนจะเหมาะกว่านี้อีกแล้ว ที่จะไปยังดาวเดนส์
ดาวเดนส์ เปรียบดังบ้านอีกหลังของคุณ
มีราคารับเหมาขั้นต่ำ ดูรายละเอียดในข้อตกลงและเงื่อนไข
ครับ ไม่ๆ ผมเข้าใจ
โอเค
ขอบคุณมากครับ ขอบคุณ
- พวกเขาว่าไงบ้าง - พวกเขาบอกว่า…
ให้เราดูแลแกคืนนี้ไปก่อน และพรุ่งนี้พวกเขาจะ…
มารับแกไป
น่าจะใช่ อือ
- พวกเขาเอาแกไปไม่ได้ - โธ่ นิกกี้
ไม่ พวกเขาทำแบบนั้นไม่ได้ ดูพวกแกสิ
อือ แต่เรายังมีพื้นที่ไม่พอเลย
เจส ขอทีเถอะ
เราทิ้งแกไว้คนเดียว แล้วแกหนีมา ซ่อนตัวในท้ายรถเราเป็นชั่วโมง
และตอนนี้แกจับมือพี่ไม่ปล่อย จับแน่นจนข้อนิ้วเลือดไม่เดินแล้ว
ถ้าจะมีสิ่งนึงที่เด็กนั่นไม่ต้องการ สิ่งนั้นคงเป็นพื้นที่ส่วนตัวของแก
ในที่สุด เราก็มีครอบครัวของเราแล้ว เจส
สิ่งเดียวที่เราต้องทำตอนนี้ คือรักษามันไว้
- อ๊ะ ตายละ - อะไรเหรอ
คุณขอฉันแต่งงานนี่นา
ใช่ ก็นะ… ในทางเทคนิคแล้ว มันยังไม่ถึงไหนเลย
เจสัน
ไม่อยากเชื่อว่าฉันลืมได้ลง ว่าคุณขอฉันแต่งงาน
ไม่เป็นไรหรอก เราค่อย…
เราค่อยทำใหม่อีกทีก็ได้
ผมว่าตอนนี้… เรามีเรื่องที่สำคัญกว่าต้องทำ
- ฉันจะกลับไปทำใหม่แน่ ฉันสัญญา - ได้ๆ เรารอได้
ใช้เงินเยอะทีละเรื่องดีกว่าเนอะ
มาคิดดูอีกที ผมว่าเรารอมานานเกินพอแล้ว
รู้อะไรไหม
ฉันว่าเราเอาอยู่
เหรอ ผมก็เหมือนกัน
นิกกี้ ผมกลัว
ใช่ เหมือนกันเลย
หนูโอเคไหมจ๊ะ
คำบรรยายโดย ชลันธร เรืองภักดี