KUZEY LONDRA DİL ENSTİTÜSÜ
Pantolonlarınız ne hoş.
-Ne? -Sel mi bekliyorsunuz?
ANNE NİNEN GÖLDÜ
BÖLDÜ
ÖLÜDÜ
ÖLDÜ
Kahretsin.
CORNWALL'A GEL
Annen annesini kaybetti. Ona destek olalım.
Evet ama ninemle üç kere karşılaştın.
Onu daha iyi tanısaydın daha az üzülürdün, tamam mı?
Üstüne kaymak koyduklarını biliyor muydun?
Evet ama dikkatli ol, o şey seni öldürür.
Umarım öldürmez.
Çünkü biraz da eve götüreceğim.
Tanrım, burası çok güzel Jase.
Evet, biliyorum. Çocukken burada bir sürü yaz geçirdim.
Bir sürü anım var.
Olamaz.
-Ne? -Yoksa o…
Olamaz. Şuraya bak, şunu görüyor musun? JR.
Bir sürü anı.
Tamam. Devam edelim mi?
Direkle geçmişi yâd etmeyeceksen.
Tamam.
Komik. Peki.
Çok komik.
Ninen neden ta buraya taşındı?
Irkçılık.
Londra'daki evden ayrılmayacağına yeminliydi.
Otoyolu bile etrafından dolaştırmalarını sağladı.
Dilekçesine 10.000 imza topladı. Kendini ağaca zincirledi, tamam mı?
Ona bir servet teklif ettiler.
-Evet. -Yerinden oynatmak imkânsızdı.
Derken yan tarafına Uzak Doğulu tatlı bir aile yerleşti.
Ninem jet hızıyla buraya taşındı.
Kahretsin.
-Selam. -Selam.
-Nasılsın? -İyi. Ya sen?
-İyiyim, evet. Ya sen? -Evet, ben de iyiyim.
Annen için çiçek bıraktım da.
Nikki Newman. Bu, Sky. Sky Jones.
Pekâlâ. Niye tam adımızla tanıştırıyorsun?
-Merhaba. -Selam.
Çok üzüldüm…
-Hayır, sorun değil. Korkunç biriydi. -Evet, öyleydi.
Ama bizimdi.
-Evet. -O…
Kumsaldaki anma törenine gelecek misin?
-Evet. Annen için önemli. -Evet.
-Ben gidiyorum. -Tamam. Peki, evet.
Tamam o zaman. Sonra görüşürüz.
-Görüşürüz. -Hoşça kalın.
Karşılaştığımıza…
-Haydi. -Tuhaf bir sohbetti.
Hayır, değildi. İyiydi. İyi bir sohbetti.
-Dalga mı geçiyorsun? -Ne?
Sanki siperde sıkışmıştın da telsizle üssü arıyordun.
"İyi, evet. Tamam, evet."
-"Tamam." O kimdi? -Hiç kimse. Eskiden tanıdığım biri.
-Öyle mi? -Öyle.
Sky Jones?
-Tamam. -Ne?
-Direkteki SJ o mu? -Belki.
Niye tuhaf davranıyordu Jase? Ona kötü mi davrandın?
-Ondan ayrıldın mı? -Hayır.
Hâlâ birlikteyiz.
Unutma, beni teyzenle yalnız bırakma. Aklıma asla konuşacak bir şey gelmiyor.
Londra'daki pahalı şeylerden bahset. Buna bayılırlar.
-İşte geldi. -Merhaba.
-Selam dostum. -Selam.
Nasılsın?
Merhaba.
-Girin içeri, girin. -Teşekkürler.
-Herkes içeride. -Tamam.
-Selam anne. İyi misin? -Jason.
Merhaba Janet.
İkinize de merhaba.
Merhaba.
Nasılız Sandra?
Ne?
Bilmem. O durumlardan biri işte.
Tabii. Evet sanırım… İyi bir bakış açısı.
Başın sağ olsun Janet.
Üç gün önceydi. Köprünün altından çok sular aktı.
Tabii. Evet.
Hayatın gerçekleri. Herkesin başına gelecek. Arkadaşlar, aile.
Beatles'ın en iyi üyeleri.
Sanırım Python'lar umduğum sırayla ölüyor.
Her şey yıkılıyor.
Sandra, böyle hissettiğinde
olumlu şeyler düşünmeyi çok faydalı bulurum.
Baraka yıkılıyor Nikki.
Belki gidip olumlu düşünerek yeniden dikersin.
Tabii.
Evet.
Kaç tane "İlan atmayın" etiketi yapıştırmak zorunda?
İlanlardan nefret ederdi.
Hayır, bu iyi değil.
Hayır, sorun yok. Kireç taşları yüzünden tadı tuhaf.
Sanırım Emmy'nin bana biraz yanık olduğunu söylemeliydim.
Son birkaç yılda oldu. Önemli bir şey değil.
O yaşlarda, bilirsin. Ben de seksi kuzeniyim.
Pekâlâ. Emin misin?
Bana güven. Erkekler anlar.
Heteroseksüel kadınlar birbirine öyle bakmaz Jason.
Tabii hapiste değillerse.
Kahretsin Nikki. Her genç, lezbiyen değildir.
-Annen çok öfkeliymiş gibi geliyor. -Emmy!
Sanki bir saniyesi bile huzurlu değil.
Ama buna alıştı.
Dağda yaşayan ve fazla oksijene ihtiyaç duymayan insanlar gibi.
Annesi öldü. O…
Duygularıyla yüzleşmeli.
Lütfen annemi bozma.
Hayır… Sorun değil. Bu bir süreç.
Yıkılmasını ve her şeyle yüzleşmesini sağlarız, sonra da onu toparlarız.
Gerçi sadece iki günlüğüne buradayız.
Hayır. Hallederiz.
Selam Sandra.
Bir dakikan var mı?
Bir dakikanı ayırıp…
…benimle nefes alman hoş olur dedim.
Bazen ortalık karıştığında
nefes almaya vakit ayırmak önemlidir.
Gün boyunca yeterince nefes alıyorum Nikki.
-İyileşti mi? -Hayır.
Tüm o öfkenin altında ne var, biliyor musun?
Öfkenin altında da öfke olduğundan eminim.
Öfke çok manasız bir duygu. Başka bir şeyler dönüyor.
-Sanmam. -Öyle olmalı. Annesi öldü.
-Evet ama nefret dolu bir ırkçıydı. -Fark etmez.
Acısını azaltıyor, değil mi?
Ailen tuhaf.
Evet ama normal ölçüde tuhaflar, değil mi?
Hesabı alabilir miyiz? Teşekkürler.
"Kafadan kontak" türü tuhaf değil.
-Aman Tanrım. -Ne?
Ona o yüzden mi Sky diyorlar?
-Her yerde olduğu için. -Nerede ki?
Evet. Ne komik.
Onu araştırdım. Sanatçıymış.
Hayır, kumsaldan topladığı tahtaları satıyor.
Evet burada o, sanat.
Hep sanatsal şeyler yapmak istemişimdir.
Burada herkes bohem olabilir.
Haftada bir bambu sabunluk satsan yeter.
Londra'da hepsi evsiz kalırdı.
-Keser misin? Lütfen. -Ne?
15 küsur yıl önceydi, tamam mı?
Birbirimizin eski sevgililerini kıskanma aşamasını geçmedik mi?
-Ben hiç de… -Dinle.
Arabamızın sigortası hâlâ eski sevgilinin üstüne.
Evet çünkü onu çıkarırsam ödemelerim yükseliyor.
-Ne? -O çocuk sana çok benziyor.
-Hangisi? -Koca kafalı olan.
Buyurun.
-Teşekkürler. -Sağ olun.
Mutlu yıllar sana
Ne zaman birlikteydik demiştin?
15 küsur…
Mutlu yıllar sana sevgili Tristan
-Mutlu yıllar sana -…yıl.
"Frank Carter gölgelerin içinden çıkar, 52'dir ve yaşını göstermektedir.
Gözlerinde boş bakışlar, duygudan yoksun, hep en kötüsünü bekleyen biri.
Bir hiç, bir boşluk, söylenmemiş bir söz.
Adamı yere devirir ama kalkmasına da yardım eder.
Kanunu bu. Buna göre yaşar.
28 yaşında, çekici bir kadının yanında duruyor.
Onu kendisini öldürmeye yolladıklarını biliyor.
Ama yalnız yağmur yüzlerini ıslatırken
bu kadının belki de kendisini kurtaracağını anlıyor."
Yağmur nasıl yalnız olabilir ki?
Ve insanlar âşık olduğunda kitaplarda ve filmlerde niye hep yağmur yağar?
Gerçek hayata pek benzemiyor, haksız mıyım?
Tamam… Bu ses tonu var ya,
yaratıcılık açısından öz güvenimi kaybettiriyor.
Bence daha kişisel konularda yazmalısın.
Tamam.
Ve yazarlar eleştiri kaldırmasını bilmelidir.
En iyisi sona atlayalım
çünkü sona doğru bayağı hızlanıyor.
Harika. Belki yemekten önce biraz düğün hazırlığı yapabiliriz.
Ama bağlam lazım, değil mi?
Yoksa anlamazsın…
Tamam, baştan başlayalım ve bu sefer gerçekten dinlemeye çalış.
-Evet, tamam o zaman. -Tamam.
"Frank Carter gölgelerin içinden çıkar…"
Dinliyorum.
Bana benzemiyor.
Dalga mı geçiyorsun? Koca kafasını görmedin mi?
Evet ama tarihlerin tutmadığından eminim, tamam mı?
-Neyse, kafası o kadar da büyük değildi. -Ciddi misin?
Paskalya adasındaki heykellere benziyordu. Devrilmemesine şaşırdım.
Tüm çocuklar koca kafalı değil midir?
O yüzden kazaklar hep takılır.
Annem benimkilerin yakasını kesmek zorunda kalırdı.
DNA testi sayılmaz ya?
Doktora gidip
"Kafası kocaman. Yeterince yakın." demezsin.
Jase, buraya taşınmak zorunda mı kalacağız? Kimseyi tanımıyorum.
Hayır, tanıyorsun. Sky var,
çocuğum olabilecek koca kafalı çocuk var.
-Bunu ciddiye alıyor musun? -Pek sayılmaz, hayır.
Biz… Bir durabilir miyiz?
Koca kafalı, kıvırcık saçlı bir çocuk gördün
ve ev bakmaya mı başladık?
Neyse, ben…
…tarihlerin tutmadığından görece eminim.
Haydi.
ÖDEME İÇİN TEŞEKKÜRLER! DIANA BELL'İN GELİN ÇİÇEKLERİ
GELEN KUTUSU SCOTT
HARİKA BİR FOTOĞRAFÇI BULDUM!
PORTRE. BEŞ FOTOĞRAF SADECE 600 STERLİN.
Tanrım.
Saklanıyor musunuz?
Grammy'ymiş gibi karnını gösteren bir kadın var.
Ben de mola verdim.
-Siz Bayan Newman'sınız. -Evet.
Ben Deven. Raina'nın babası.
Raina.
Raina ve çorapları.
Evet. Üstünde çalışıyorum.
Büyük hayranınız.
Şans. Çoğu benden nefret eder.
Hayır, onlara karşı dürüstsünüz. Uzun vadede daha iyi.
Belki.
Tüm öğretmenler Sakıncalı Düşünceler'deki Michelle Pfeiffer gibi değildir.
Bazılarımız bu işi sadece 12 haftalık tatil için yapıyor.
Komiksiniz.
Ne? Komik olduğunuzu bilmiyor musunuz?
İltifatları ne yapacağımı pek bilmem.
Kalbinize yakın tutun.
Görüşmek üzere Bayan Newman. Umarım.
Bunu niye yaptığımızı bilmiyorum.
Kilise istemedi, yakılmak istedi. Öyle söylemişti.
Çayı yok mu? Mutlaka vardır.
Gidip alırız.
Hayır, benimle barakayı temizlemeni istiyorum.
Onarılmayacağına göre yıkılacak.
Tamam, geliyoruz. Çokmuş.
Janet.
Yaz için buraya son gelişimi hatırlıyor musun?
-18, 19 oldu mu? -Evet, yaklaşık.
İşte. Teşekkürler.
Hayır, yalan oldu.
Köpeği kaybettiğimiz yıldı.
16 küsur. Neredeyse 17.
Tanrım. Ergen evlat edinmek ister misin?
Haydi!
Tanrım. Düşündüğümden de kötü.
Bak Nikki, bu hiçbir şeyi ispatlamaz.
-O benim oğlumsa… -Princess'in bir kardeşi var.
Ne? Neden bize söylemediler?
Az önce söylediler.
Videodaki kardeşi.
-Ne? -Evet.
İkisini birden alacak kimse yokmuş, o yüzden ayırmak zorundaymışlar.
Princess'in kardeşi var.
Onlara bak Jase. Onları nasıl ayırabilirler?
Seçenekleri yok sanırım. Onlar…
Hayır. Hayır… Hayır, bu… yanlış.
Özür dilerim, bu…
Böyle olması yanlış.
Beni ve Karen'ı ayırmak isteseler yıkılırdım.
Üstelik Karen'ı 31 yaşıma kadar sevmedim bile.
Ona yardım edemez miyiz? İşimizin bir parçası da bu.
Hayır, bu… Haksızlık!
Adil olmayan bir sürü şey var!
Gerçekten Jase, bu adaletsizlikleri soruşturmalılar.
Çünkü iyi biri olmaya çalışan, hoş dondurmalarının tadını çıkaran
kişiler var ve derken Tanrı diyor ki,
"Nihayet mutlu hissediyor.
Ona koca kafalı bir oğlan atalım. Mutluluğunu bozalım."
"Dokuz yaşındaki o kızın tüm dünyada güvenebileceği
tek bir kişi mi var?
Onu ondan alalım o zaman."
Ve bazılarının ihtiyaç duyduklarından fazla oğulları var
ve diğerlerinin yeterince yok. Bu adil mi şimdi?
-Tamam, bir sürü şey söyledin. -"Değil." Cevap bu!
Boktan! Boktan bir durum ve… Bundan bıktım.
Tanrım.
Bunu yapmamız gerektiği için üzgünüm.
Nikki.
-Ne yapıyorsun? -Nikki!
Neden her şey bu kadar zor?
-Ben… Özür… Özür dilerim. -Sorun değil.
Neden beni seni geri aramadan öldün?
Sistem!
Genel olarak!
Herkesin çok çalıştığını biliyorum.
-Lanet kanser! -Sandra? Canım?
"Proseccco zamanı" diyen insanlar!
Torunu olmayanların yanında
torunlarından bahsetmen!
Doğuştan… kıvırcık…
…sarışın… sürtükler!
Ölmek istemiyorum!
Ben…
Size iş kalmamış oldu, değil mi?
Neden sen…
O gitti ve sırada ben varım.
Geç oluyor ve şu hayatta ne yaptım?
Bir sürü şey.
Benim…
…bitter çikolatayı 70'imde tattığımı biliyor muydun?
-Çok… acı tatlıydı. -Evet. Korkunç.
Çünkü onu yemediğim tüm o yılları düşünüyorum.
Anlıyorum. Evet.
Daha önce yapmadığım bir şey yapmak istiyorum.
Öyle mi?
Ben…
…Yemen'e gitmek istiyorum.
Tamam. Evet… Yemen'e gidebilirsin.
-Gidebilir miyim? -Evet.
Veya başka bir yere. Mesela kumsalı olan bir yere.
Veya hükûmeti.
Ne istersen yapabilirsin.
Teşekkürler.
Yakılmak istemişti.
Yaşlıysan insanlar sana kulak vermez.
Sandra.
İnsanların sana kulak vermemesine imkân yok.
REKLAM ATMAYINIZ
Neden ilanları alıyorsun? Ne yapıyorsun?
Ona kulak veriyorum.
İyi misin Rambo?
-Evet, sanırım. -Öyle mi?
Öfkemi barakadan çıkardım.
-Sorun değil ama biraz korktum. -Neden?
Bir barakamız yok.
Ya bir şeyleri değiştirirse?
Değiştirmeyecek.
Ya oğlun varsa ve başka çocuk istemezsen?
Kalbin çocuk kotası olduğunu sanmam. İşler öyle yürümez.
Bence çocuklar kalbini büyütür
ve her şeye daha çok yer açılır.
Hepsini daha önce yaptığın için yalnız hissetmek istemiyorum.
Birlikte denediğimiz şeyi sen çoktan yaptığın için.
Bir şey yaptığım yok. Çocuk 16 yaşında.
İyi bölümleri kaçırdım.
McCartney konserine gidip "Hey, Jude"u kaçırmak,
kurbağa korosuna yetişmek gibi.
Bak, ne olursa olsun…
…birlikte çuvallayacağız.
Tamam mı?
Haydi.
Onu yakamıyorsak en azından ilanları yakabiliriz.
Bu bir anma töreniyse iyi bir şeyler söylemeliyiz.
-Hepimiz mi? -Evet.
Başlamak isteyen?
-Jase. -Kendimi zorluyorum…
Kimse mağazaya kıyafetleri onun kadar iyi geri götüremezdi, değil mi?
Hatırladınız mı? Fatura yok mu? Sorun değil.
Gerçekten, süper güçtü, Rakhi.
Arayıp eve güven içinde vardığımızı haber verene dek yatmazdı.
Evet.
Erken yatabilsin diye Swindon'dan arardık.
Şapkayı hatırlıyor musunuz?
Kameralara güvenmediği için Londra'ya gittiğinde kocaman şapka takardı.
Hiç dikkat çekmezdi yani. 80 yaşında, koca şapkalı bir kadın.
Eski topraktı.
İki koca, üç kız kardeş ve birkaç kediyi önden gönderdi.
Ve bir sürü duyguyu.
Evet.
Kediler onun değildi ama şey…
Haydi, külleri serpiştir.
Ateşin ortasına.
-Seni seviyoruz nine. -Görüşürüz nine.
Toprağın bol olsun.
Şuna bak.
İyi misin?
Git.
Gideyim mi?
Evet.
Dinle, annen Yemen'e gidebiliyorsa ben de bunu atlatabilirim.
Tamam.
-Kim Yemen'e gidiyor? -Git işte.
-Gidip dedene bak. -Tamam.
-Selam. -Selam.
-İyi misin? -Evet.
Evet. İyi misin?
-Nasılsın? -İyiyim. Ya sen?
Ben de iyiyim. Geldiğin için sağ ol.
-Lafı bile olmaz. -Dinle…
Şarap iyi olurdu.
Almaya gidebilir misiniz?
-Evet. -Evet, kesinlikle.
Evet mi? Tamam. Yazmalıyım.
Janet, kalemin var mı?
Şarap konusunda titizimdir. Birkaç yere bakmanız gerekebilir.
-Tamam. Sorun değil. -Kesinlikle.
Öyle mi? Tamam. Peki…
Seninle konuşmak istediğim bir şey var.
Evet, ben de.
-Harika. Teşekkürler. -Haydi, gidelim.
Geçen hafta Leicester Meydanı'nda yarım kadeh kırmızı şarap içtim.
Bana dokuz sterlin 20 sente patladı.
"Keyfinize bakın"?
Sağ ol Nikki.
Özgürlük.
Şey… kafası kocaman, değil mi?
O zamanlar birlikteydik, tarihler tutuyor.
Evet, tutuyor.
Sana o zaman söylemeliydim.
Tamam.
Ama şey…
Seni aldattım.
-Ne? -Hem de çok.
Kiminle?
-Brian'la tanışmış mıydın? -Hayır.
-Evlat. Seni görmek güzel. -Evet.
Gelir, gider.
Tamam.
Çok özür dilerim.
Bu…
Önemli değil.
-Peki… -Görüştüğümüze sevindim.
-Ben de. -Haydi!
Soğuk. Çok soğuk.
-Gelecek misin canım? -Gelmiyor musun Vic?
-Hayır mı? Canın istemiyor mu? -Haydi Jan!
-Gelmiyor. Geliyor! -Geliyor mu?
-Haydi Janet! Çok hoş. -Haydi!
Bunları tutar mısın? Güzel.
İç çamaşırımı ıslattım.
Şu hâline bak.
Bu yosun bana taktı!
Az önce onunla konuştum…
Onunki daha bile büyükmüş.
-Haydi. -Al bakalım.
Ve bu.
Bak.
Gördün mü?
Tamam, sen kazandın.
DEVEN RAINA BABA
Tamam.
NEWMAN ÖĞRETMEN CERRINGTON İLKOKULU
Pardon, bir saniye durabilir miyiz?
Nikki, nereye gidiyorsun?
Ne yapıyor?
Alt yazı çevirmeni: Zeynep Simpson