(สถาบันสอนภาษานอร์ทลอนดอน)
กางเกงสวยดีนี่ทุกคน
- อะไร - บ้านน้ำท่วมเหรอ
(แม่ ยายของลูกตานแล้ว)
(ตาบแล้ว)
(ตาญแล้ว)
(ตายแล้ว)
เวรละ
(มาคอร์นวอลล์ด้วย)
แม่ของคุณเพิ่งเสียแม่ไป เราไปอยู่ข้างๆ แกกันเถอะ
ก็นะ คุณเคยเจอยายผมแค่สามครั้งเอง
ยิ่งคุณรู้จักแกมากเท่าไร คุณจะยิ่งเศร้าน้อยลง จบนะ
รู้ไหมว่าพวกเขาโปะคลอตเต็ดครีม ไว้ด้านบนด้วย
รู้ แต่ระวังด้วยนะ ของพรรค์นั้นทำให้คุณตายได้
อ้อ แหม หวังว่าคงไม่นะ
เพราะฉันพกกลับไปด้วย
ตายจริง ที่นี่สวยจัง เจส
ใช่ ผมรู้ ตอนผมยังเด็ก เราใช้เวลาช่วงฤดูร้อนที่นี่บ่อยๆ
ที่นี่มีความทรงจำเยอะแยะเลย
เฮ้ย ไม่จริงน่า
- อะไรเหรอ - นั่นใช่…
ไม่จริงน่า ดูนี่สิ เห็นไหม เจอาร์
ความทรงจำเยอะจริงๆ
โอเค เราจะไปต่อได้รึยัง
เว้นแต่ว่า คุณอยากจะถามไถ่ทุกข์สุขก่อน
ไม่ๆ
ตลกดีออก โอเค
ตลกจัง
(แคมเดนล็อก)
ทำไมยายคุณย้ายมาอยู่ถึงที่นี่เลยล่ะ
เหยียดเชื้อชาติน่ะ
แก เอ่อ สาบานว่า จะไม่ออกจากบ้านที่ลอนดอน
แกทำให้มอเตอร์เวย์ ต้องสร้างเบี่ยงออกไปรอบบ้านด้วย
แกล่ารายชื่อได้ 10,000 คน แกล่ามโซ่ตัวเองไว้กับต้นไม้
พวกเขาเสนอเงินให้แกก้อนโตเลยล่ะ
- ค่ะ - แกไม่ยอมไปไหนทั้งนั้น
แล้วมีครอบครัวคนเอเชียที่น่ารัก ย้ายมาอยู่ข้างๆ
แกเลยรีบแจ้นย้ายมาอยู่ที่นี่แทน
อ๊ะ ไม่จริงน่า
อ๊ะ เวรละ เวร
- ไง - ว่าไง
- เป็นไงบ้าง - สบายดี คุณล่ะ
- สบายดี อือ คุณล่ะ - ค่ะ สบายดี
แค่แวะเอาดอกไม้จากแม่มาให้น่ะ
นิกกี้ นิวแมน นี่สกายนะ สกาย โจนส์
อือ ทำไมต้องแนะนำชื่อเต็มขนาดนี้
- หวัดดีค่ะ - หวัดดี
เสียใจด้วยนะ เรื่อง…
- อ๊ะ ไม่เป็นไร แกนิสัยเสียอยู่ละ - ใช่ จริงด้วย
แต่ก็ยังเป็นยายเราอยู่ดี
- ใช่ - แก…
คุณจะไปร่วมพิธีรำลึกที่ชายหาดไหม
- ไปค่ะไป มันสำคัญสำหรับแม่ - ใช่
- ฉันไปก่อนนะ - โอเค ได้เลย ได้ๆ
งั้นไว้เจอกันนะ
- เจอกัน - บาย
ยินดีที่…
- มาเถอะ - คุยกันประหลาดมาก
ไม่นี่ ดีออก คุยกันราบรื่นดี
- ล้อเล่นรึไง - อะไร
อย่างกับคุณติดอยู่ในหลุมหลบภัย แล้ววิทยุกลับมาที่ฐานเลย
"ดี ใช่ สบายดี ใช่
- เปลี่ยน" นางเป็นใคร - ไม่มีอะไรหรอก แค่คนเคยรู้จัก
- อ๋อเหรอ - ใช่
สกาย โจนส์เหรอ
- อ้อ โอเค - อะไร
- ใช่ชื่อย่อ "เอสเจ" ที่เสานั่นไหม - ใช่มั้ง
ทำไมนางทำตัวแปลกๆ ล่ะ เจส คุณปฏิบัติกับนางไม่ดีเหรอ
- คุณเป็นฝ่ายเลิกกับนางเหรอ - เปล่าๆ
เรายังเป็นเพื่อนกันอยู่
อ้อ อย่าลืมนะ อย่าทิ้งฉันให้อยู่ กับป้าของคุณ ฉันไม่รู้จะพูดอะไรดี
คุยว่าข้าวของในลอนดอนแพงขนาดไหน พวกเขาชอบคุยอะไรแบบนี้
- เขามาแล้ว - หวัดดี
- หวัดดีครับ - ว่าไง
เป็นไงบ้าง
หวัดดีค่ะ
- ไปเลย เข้าไปข้างในเลย - ขอบคุณค่ะ
- ทุกคนอยู่ข้างในแล้ว - โอเค
- หวัดดีครับแม่ เป็นไงบ้าง - เจสัน
หวัดดี เจเน็ต
ไง เธอสองคน
หวัดดีๆ
เป็นไงบ้างคะ แซนดรา
ว่าไงนะ
ไม่รู้สิ พูดไม่ถูกเหมือนกัน
ค่ะ ฉันว่า… นั่นคงเป็นวิธีดีๆ ในการคิดถึงเรื่องนี้
เสียใจกับการสูญเสียของคุณด้วยนะคะ เจเน็ต
ผ่านมาสามวันแล้ว หายห่วงแล้วล่ะ
ค่ะ นั่นสินะ
ชีวิตก็แบบนี้ ทุกคนก็ต้องเจอ ทั้งเพื่อน ครอบครัว
คนดีๆ ทั้งหมดจากวง The Beatles
ฉันละหวังอยากให้คณะตลก Pythons ตายแบบไม่สวย
ทุกอย่างมันพังทลายไปหมด
รู้ไหมคะ แซนดรา เวลาที่รู้สึกแบบนั้น
ฉันว่าการมองหาพลังบวก มันมีประโยชน์มากๆ
เพิงเก็บของกำลังพัง นิกกี้
เธอน่าจะออกไปสร้างพลังบวก ด้วยการซ่อมให้มันใช้ได้เหมือนเดิม
ค่ะ
อือ
เธอต้องติดสติ๊กเกอร์ "ไม่รับจดหมายขยะ" อีกกี่ชิ้นกัน
แกเกลียดจดหมายขยะน่ะ
ไม่นะ แบบนี้ไม่ถูกต้องเลย
อ๋อ ไม่เลย ปกติดี หินปูนมันทำให้น้ำรสชาติแปลกๆ หน่อย
อ้อ ผมน่าจะบอกคุณไว้ก่อน ผมคิดว่าเอ็มมี่แอบปิ๊งผมอยู่นิดๆ
ความรู้สึกมันพัฒนาช่วงไม่กี่ปีมานี้ แต่ไม่ใช่เรื่องใหญ่
แกอายุเท่านั้นเอง ส่วนผมก็เป็นญาติสุดฮอต
ค่ะ คุณแน่ใจนะ
เชื่อผมเหอะ ผู้ชายรู้ดี
ผู้หญิงที่ชอบผู้ชาย ไม่มองผู้หญิงด้วยกันแบบนั้น เจสัน
เว้นแต่ว่าพวกเขาอยู่ในคุก
ให้ตายสิ นิกกี้ ไม่ใช่คนสาวทุกคนจะเป็นเลสเบี้ยนนะ
- ฉันว่าแม่คุณอารมณ์เสียสุดๆ เลย - เอ็มมี่
ฉันรู้สึกว่าแกไม่เคยมีช่วงเวลา ที่ใจเย็นๆ สงบสุขแม้แต่แวบเดียว
แต่แกก็ปรับตัวเข้ากับมันได้แล้ว
แกเหมือนคนที่อาศัยอยู่บนภูเขา และไม่ต้องการออกซิเจนมากนัก
แม่แกเพิ่งตายนะ แก…
แกต้องมีอารมณ์อ่อนไหวบ้างสิ
อย่าบีบให้แม่ผมทำนะขอร้อง
เปล่า ก็แค่… ไม่เป็นไรหรอก มันต้องใช้เวลา
เราทำให้แกปลดปล่อยอารมณ์ออกมา จัดการทุกอย่าง แล้วแกจะรู้สึกดีขึ้น
แต่ฉันว่าเราอยู่ที่นี่กันแค่สองวัน
ไม่ๆ ไม่เป็นไรหรอก
หวัดดีค่ะ แซนดรา
มีเวลาสักเดี๋ยวไหมคะ
ฉันคิดว่ามันคงดี…
ถ้าคุณจะใช้เวลาสักครู่ ค่อยๆ หายใจไปกับฉัน
บางทีเวลาทุกอย่างยุ่งเหยิงวุ่นวาย
มันสำคัญมากที่ต้องหาเวลา ไว้หายใจหายคอบ้าง
ฉันก็หายใจอยู่นี่ไง นิกกี้
- แกหายรึยัง - ยัง
คุณไม่อยากรู้เหรอ ว่าอะไรทำให้แกโกรธขนาดนั้น
ไม่ ผมค่อนข้างมั่นใจ ว่ามันก็แค่ความโกรธล้วนๆ
ความโกรธคืออารมณ์ที่ไร้จุดหมาย มันต้องมีอะไรแน่ๆ
- ผมว่าไม่มีหรอก - ต้องมีสิ แม่แกเพิ่งตายไปนะ
- ใช่ แต่แกคือยายแก่เหยียดเชื้อชาติ - ไม่สำคัญหรอก
แต่มันก็ทำให้ไม่เศร้านี่นา
ครอบครัวคุณนี่ประหลาดจริงๆ
ใช่ แต่พวกเขาก็ประหลาดเป็นปกติ
คิดเงินด้วยครับ ขอบคุณ
พวกเขาไม่ได้แปลกแบบ "แอบเช็กฮาร์ดดิสก์แล้วเจอ"
- โอ๊ยตาย - อะไรเหรอ
พวกเขาเรียกนางว่าสกายเพราะงี้ใช่ไหม
- เพราะนางแม่งอยู่ทุกที่เลย - อยู่ไหนเหรอ
จริงด้วย ตลกจัง
ฉันไปแอบส่องนางมาแล้ว นางเป็นศิลปิน
ไม่หรอก ผมว่าเธอก็แค่ขายเศษไม้เก่าๆ
ใช่ และนั่นถือเป็นงานศิลป์ที่นี่
ฉันอยากลองทำอะไรแนวศิลปะดูบ้าง
ฟังนะ ที่นี่ใครๆ ก็เป็นโบฮีเมียนได้
แค่ต้องขายน้ำยาล้างจานจากไผ่ สัปดาห์ละขวด
ถ้าอยู่ลอนดอนนี่เป็นคนไร้บ้านไปแล้ว
- พอทีได้ไหม ขอร้อง - อะไร
เรื่องมันผ่านไปตั้ง 15 ปีแล้ว เคนะ
เราก้าวผ่านช่วงหึงหวงแฟนเก่า ของกันและกันแล้วไม่ใช่เหรอ
- ฉันไม่ได้… - ฟังนะ
ยังมีชื่อแฟนเก่าคุณ ในประกันรถเราอยู่เลย
ใช่ เพราะถ้าฉันถอดชื่อเขาออก ฉันต้องจ่ายมากขึ้นน่ะสิ
- อะไร - เด็กนั่นเหมือนคุณเลย
- คนไหน - คนที่หัวโตๆ น่ะ
ได้แล้วครับ
- ขอบคุณค่ะ - ขอบคุณ ขอบคุณมาก
สุขสันต์วันเกิด
คุณบอกว่าคุณสองคนคบกันเมื่อไรนะ
ประมาณ 15 ปีได้มั้ง…
สุขสันต์วันเกิด ทริสตันที่รัก
- สุขสันต์วันเกิด - หลายปีแล้ว
"แฟรงก์ คาร์เตอร์ก้าวออกมาจากมุมมืด อายุ 52 และดูสมวัย
คนที่ไร้หัวใจ เหมือนวิสกี้แรงๆ และความว่างเปล่าในดวงตาเขา
ความว่างเปล่า ระยะห่าง สิ่งที่ไม่ได้พูดออกมา
เขาจะทำให้คนอื่นล้มลง แต่เขาจะช่วยให้ลุกขึ้นมา
นั่นคือหลักการของเขา กฎเหล็กของเขา
เขายืนอยู่ข้างผู้หญิงวัย 28 ที่มีเสน่ห์ดึงดูดใจ
เขารู้ว่าพวกมันส่งเธอมาฆ่าเขา
แต่ในขณะที่เม็ดฝนที่โดดเดี่ยว ตกกระทบบนใบหน้าพวกเขา
เขาก็ตระหนักได้ว่าบางที แค่บางทีนะ เธอจะช่วยชีวิตเขาได้เช่นกัน"
เม็ดฝนจะโดดเดี่ยวได้ไงกัน
ทำไมในหนังสือและในหนัง ถึงชอบมีฉากฝนตกตอนคนตกหลุมรักกัน
ชีวิตจริงไม่ใช่แบบนั้นซะหน่อย
โอเค นั่น… น้ำเสียงคุณเมื่อกี๊น่ะ
มันทำให้ความคิดสร้างสรรค์ของผมฝ่อนะ
ฉันแค่คิดว่าคุณควรเขียนอะไร ที่เป็นเรื่องส่วนตัวกว่านี้
อือ
และรู้ไหม นักเขียนต้องรับฟังคำวิจารณ์ได้
เราข้ามไปตอนท้ายเลยดีกว่า
เพราะมัน… มันเร้าใจมากขึ้นจริงๆ นะ
เยี่ยม เราน่าจะเตรียมเรื่องงานแต่ง ก่อนทานมื้อเย็นนะ
แต่คุณต้องมีบริบทก่อนใช่ไหม
เพราะคุณจะไม่เข้าใจ…
โอเค เรามาเริ่มต้นตั้งแต่แรกเลย และคราวนี้ก็พยายามตั้งใจฟังดีๆ
- ค่ะ ตามนั้นก็ได้ - โอเค
"แฟรงก์ คาร์เตอร์ ก้าวออกมาจากมุมมืด…"
ฉันฟังอยู่
แกไม่ได้หน้าตาเหมือนผมซะหน่อย
ล้อเล่นรึเปล่า ไม่เห็นเหรอว่าเขาหัวโตขนาดนั้น
อือ ผมมั่นใจว่าเวลามันไม่ตรงกัน
- อีกอย่าง หัวเขาไม่ได้โตขนาดนั้น - พูดจริง
เขาดูเหมือนรูปปั้นบนเกาะอีสเตอร์ ฉันละแปลกใจที่เขาไม่ยืนง่อนแง่น
เด็กๆ ก็หัวโตกันทุกคนแหละ จริงไหม
เพราะงี้ถึงสวมเสื้อจัมเปอร์ไม่ได้ เพราะติดหัว
แม่ผมเคยตัดปกเสื้อให้ผมด้วย
มันไม่ใช่การทดสอบดีเอ็นเอซะหน่อย
ใช่ว่าคุณไปหาหมอและเขาจะบอกว่า
"อือใช่ แกหัวโต แค่นี้ก็ใกล้เคียงมากพอแล้ว"
เจส เราต้องย้ายมาอยู่นี่จริงๆ เหรอ ฉันไม่รู้จักใครเลย
รู้สิ คุณรู้จักสกายแล้ว
คุณรู้จักเด็กหัวโตที่อาจเป็นลูกผม
- คุณจริงจังรึเปล่าเนี่ย - ไม่เลย ไม่
เรา… เราใจเย็นๆ กันก่อนดีไหม
คุณเห็นเด็กหัวโตคนนึง ที่มีผมหยักศกเล็กน้อย
จู่ๆ ตอนนี้ ก็จะหาบ้านที่นี่อยู่เลยเหรอ
อีกอย่างนะ ผม…
มั่นใจว่าช่วงเวลามันไม่ตรงกันหรอก
มาเถอะ
(ขอบคุณที่ชำระเงิน ร้านดอกไม้เจ้าสาว โดยไดอานา เบลล์)
(กล่องข้อความเข้า สก็อตต์)
(สก็อตต์ เจอช่างถ่ายรูปฝีมือดีแล้ว!)
(ภาพถ่ายท่อนบน ห้ารูปแค่ 600 ปอนด์)
ให้ตายสิ
แอบใครอยู่เหรอ
อ้อ มีผู้หญิงคนนึงอวดลูก ราวกับว่ามันคือรางวัลแกรมมี
ฉันเลยปลีกตัวออกมาหน่อย
- คุณนิวแมนใช่ไหม - ใช่ค่ะ
ผมเดเวน พ่อของเรนา
เรนา
เรนากับถุงเท้า
ใช่ ผมกำลังหาทางอยู่
แกเป็นแฟนตัวยงเลยนะ
แหม โชคดีจัง พวกแกส่วนใหญ่เกลียดฉันกันทั้งนั้น
ไม่หรอก คุณแค่ตรงๆ กับพวกแก มันดีกว่าในระยะยาว
คงงั้นค่ะ
ใช่ว่าครูทุกคนเหมือนมิเชลล์ ไฟเฟอร์ ในเรื่อง "ใจอันตรายวัยบริสุทธิ์"
พวกเราบางคนทำแบบนี้ช่วงวันหยุด ตลอด 12 สัปดาห์
คุณตลกจัง
อะไร คุณไม่รู้เหรอว่าตัวเองตลก
ฉันไม่เคยรู้ว่าควรทำยังไง เมื่อได้คำชม
ให้มันซึมซับไว้ในหัวใจสิ
ไว้เจอกันนะครับ คุณนิวแมน หวังว่านะ
ไม่รู้ทำไมเราต้องทำแบบนี้
แกไม่อยากให้จัดงานในโบสถ์ แกอยากให้เผาศพ แกพูดเอง
ไม่มีชาบ้างเลยรึไง แกต้องมีชาติดบ้านบ้างสิ
เดี๋ยวเราไปซื้อให้ค่ะ
ไม่ ฉันอยากให้เธออยู่ทำความสะอาด เพิงเก็บของกับฉัน
มันไม่ได้ซ่อมให้เหมือนเดิม มันเลยพังลงมา
ไม่เป็นไร เจอแล้ว เยอะแยะเลย
เจเน็ต
จำครั้งสุดท้ายที่ผมมาที่นี่ ช่วงฤดูร้อนได้ไหม
- ผ่านมา 18 หรือ 19 ปีแล้วใช่ไหม - ใช่ ประมาณนั้น
ใช่ นั่นไงล่ะ ขอบคุณ
ไม่ใช่ ฉันโกหก
เป็นปีที่เราเสียหมาไปต่างหาก
สิบหกปีกว่าๆ เกือบ 17 ปี
โอ๊ยตาย อยากรับวัยรุ่นมาอุปการะเหรอ
(เจอาร์ เอสเจ)
มาเร็ว
โอ๊ยตาย แย่กว่าที่คิดไว้อีก
นี่ นิกกี้ มันไม่ได้พิสูจน์อะไรซะหน่อย
- ถ้าแกเป็นลูกชายผม งั้นเรา… - พรินเซสมีน้องชาย
ว่าไงนะ ทำไมพวกเขาไม่บอกเรา
เพิ่งบอก
ในวิดีโอคือน้องชายของแก
- อะไรกัน - ใช่
ไม่มีใครรับพวกแกไปเป็นคู่ พวกเขาเลยต้องแยกพวกแกจากกัน
พรินเซสมีน้องชาย
ดูพวกแกสิ เจส พวกเขาแยกพวกแกลงได้ไงกัน
พวกเขาไม่มีทางเลือกน่ะสิผมว่า พวกเขา…
ไม่ๆ… แบบนั้นมัน… มันไม่ถูกต้อง
มันแค่… โทษนะ แต่มัน…
มันไม่ถูกที่มันต้องเป็นแบบนี้
ฉันคงใจสลายถ้าถูกจับแยกจากคาเรน
นั่นคาเรนนะ ฉันไม่เคยชอบนางจนฉันอายุ 31 ปีแน่ะ
เราช่วยแกได้ใช่ไหม มันคือส่วนหนึ่งของหน้าที่เรานี่
ไม่ มันแค่ มันไม่… มันไม่แฟร์เลย
มีหลายอย่างเลยที่ไม่แฟร์
บอกตรงๆ นะ เจส คนเราต้องเริ่มจัดการ เรื่องความไม่แฟร์ทั้งหลายนี่ได้แล้ว
เพราะจริงๆ แล้วมีคนมากมาย ที่ใช้ชีวิตโดยพยายามเป็นคนดี
กินไอศกรีมอร่อยๆ เพลินๆ แล้วจากนั้นพระเจ้าก็คิดว่า
"ดูเหมือนว่าในที่สุด เธอก็รู้สึกมีความสุขแล้ว
งั้นโยนเด็กหัวโตเข้าไปให้เธอดีกว่า ทำให้เรื่องมันยุ่งเหยิงหน่อย"
"เด็กหญิงวัยเก้าขวบคนนั้น มีแค่คนเดียว
ในโลกทั้งใบนี้ที่แกไว้ใจได้งั้นเหรอ
ได้ งั้นพรากน้องชายแก ไปจากแกก็แล้วกัน"
บางคนก็มีลูกชายมากเกินจำเป็น
และบางคนก็ไม่มีลูกเอาซะเลย แบบนี้มันแฟร์ตรงไหนกัน
- โอเค ต้องทำความเข้าใจอีกเยอะเลย - คำตอบคือ "ไม่แฟร์"
แย่ฉิบเป๋ง โคตรแย่เลย และฉัน… ฉันเบื่อเต็มทีแล้ว
เวร
ขอโทษจริงๆ ที่เราต้องทำแบบนี้
เฮ้ นิกกี้
- ทำอะไรของคุณน่ะ - นิกกี้
ทำไมทุกอย่างมันยากอย่างนี้วะ
- ฉัน… ฉันขอ… ฉันขอโทษ - ไม่เป็นไร
ทำไมแม่ถึงตายก่อนที่ฉันจะโทรกลับล่ะ
ไอ้ระบบบ้า
พูดรวมๆ น่ะ
แต่ฉันรู้ว่าทุกคนทำดีที่สุดแล้ว
- ไอ้มะเร็งบ้า - แซนดรา เธอจ๋า
ไอ้พวกที่พูดว่า "ถึงเวลาดื่มโปรเซกโก"
ไอ้พวกที่พร่ำพูดเรื่องหลานตัวเอง
ต่อหน้าคนที่ไม่มีหลานเลยสักคน
ผมหยักศก… ธรรมชาติ…
สีบลอนด์ทอง… อีบ้าเอ๊ย
ฉันไม่อยากตาย
ฉันแค่จะ…
ไม่ต้องเหนื่อยทำเองแล้วเนอะ
ทำไมคุณถึงคิดว่าคุณ…
แกตายไปแล้ว ฉันก็เป็นรายต่อไป
ฉันเริ่มแก่ลงทุกที ฉันทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอันบ้าง
ตายจริง คุณ… คุณทำอะไรตั้งเยอะแยะ
รู้ไหม…
ฉันอายุ 70 ถึงได้ลองกินดาร์กช็อกโกแลตดีๆ
- มันช่าง… หวานอมขมกลืน - ฉันรู้ มันแย่มากเลย
เพราะฉันคิดถึงหลายปีที่เสียไป โดยไม่ยอมลองกินมันเลย
ฉันเข้าใจค่ะ
ฉันอยากทำสิ่งที่ฉันไม่เคยทำมาก่อน
เหรอคะ
ฉันอยาก…
ไปเยเมน
โอเค ค่ะ คุณไปเยเมนก็ได้
- ได้เหรอ - ได้สิคะ
หรือที่อื่นก็ได้ อาจจะเป็นที่ที่มีชายหาด
หรือรัฐบาล
คุณทำได้ทุกอย่างที่ต้องการ
ขอบใจนะ
แกอยากให้เผาศพแก
พอแก่ตัว คนเราก็ถูกละเลย
แซนดรา
เป็นไปไม่ได้เลยที่คนอื่นจะละเลยคุณ
(ไม่รับจดหมายขยะ)
คุณเก็บจดหมายขยะมาทำไม ทำอะไรของคุณ
ไม่ละเลยแกยังไงล่ะ
คุณโอเคไหม แรมโบ้
- ค่ะ ฉันว่านะ - เหรอ
แค่ระบายความโกรธลงที่เพิงเก็บของ
- ไม่เป็นไร แต่ผมแอบกลัวอยู่นิดๆ - ทำไมเหรอ
เพราะบ้านเราไม่มีเพิงเก็บของ
ถ้ามันเปลี่ยนสิ่งต่างๆ ไปล่ะ
ไม่เปลี่ยนหรอก
ถ้าคุณรู้ว่าคุณมีลูกชายอยู่แล้ว และคุณไม่อยากมีลูกเพิ่มอีกล่ะ
ผมว่าเรื่องลูกมันไม่ใช่แบบนั้น พวกแกไม่ได้ทำให้เรารักใครไม่ได้อีก
พวกแกทำให้เรามีรักในใจมากขึ้น
ทำให้หัวใจ มีพื้นที่สำหรับความรักมากขึ้น
ฉันไม่อยากรู้สึกโดดเดี่ยว เพราะคุณเคยทำมาหมดแล้ว
สิ่งที่เราทั้งคู่พยายามทำร่วมกัน แต่คุณกลับเคยทำมันมาแล้ว
ผมไม่ได้ทำอะไรเลย แกอายุ 16 ปีแล้ว
ผมพลาดส่วนดีๆ ทั้งหมดเลย
เหมือนไปคอนเสิร์ตแมคคาร์ตนีย์ และเขาเล่น "Hey, Jude" แล้ว
และกำลังร้องเพลงประกอบการ์ตูนอยู่
ฟังนะ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น…
เราจะสร้างเรื่องวุ่นๆ ไปด้วยกัน
ดีไหม
มาเถอะ
ถ้าเราเผาศพแกไม่ได้ อย่างน้อยเผาจดหมายขยะให้แกก็ยังดี
ถ้านี่เป็นงานรำลึก เราควรพูดอะไรดีๆ ถึงคุณยายหน่อย
- ทุกคนเลยเหรอ - ใช่
มีใครอยากเริ่มไหม
- เจส - ไม่เอา ผมคิดจนปวด…
ไม่มีใครเอาเสื้อผ้าไปคืนร้าน ได้ดีกว่าคุณยายเลยเนอะ
จำได้ไหม ไม่มีใบเสร็จก็ไม่มีปัญหา
บอกตามตรง พลังวิเศษเลยนะนั่น รักคี
และแกไม่เคยเข้านอนจนกว่า เราจะโทรไปบอกว่าถึงบ้านปลอดภัยแล้ว
ใช่
เราเคยโทรมาจากสวินดอนด้วย… แกจะได้เข้านอนไวๆ
จำหมวกได้ไหมคะ
แกไม่ไว้ใจกล้องวงจรปิด ตอนไปลอนดอน แกสวมหมวกใบเขื่องเลย
ปิดบังตัวตนสุดๆ คุณยายวัย 80 สวมหมวกปีกกว้าง
แกเป็นยายแก่หญิงเหล็กตัวจริง
ฝังศพสามีไปสองคน พี่น้องสามคน และแมวอีกสองตัว
ความรู้สึกท่วมท้นไปหมด
จริงด้วย
จริงๆ แล้วไม่ใช่แมวของแกหรอก แต่ว่า…
มาเร็ว โปรยเถ้ากัน
โปรยไปในกองไฟเลย
- เรารักยายนะ - ไว้เจอกันนะยาย
สู่สุคตินะคะ
ดูสิเนี่ย
(โกสตาเดลโซล)
คุณโอเคนะ
ไปเถอะ
จะดีเหรอ
ดีสิ
ฟังนะ ถ้าแม่คุณไปเยเมนได้ ฉันก็รับมือได้ทุกอย่างแหละ
โอเค
- ใครจะไปเยเมนนะ - ไปเถอะน่า
- ไปตามหาคุณตาซิลูก - อ้อ ได้ครับ
- ว่าไง - ไง
- สบายดีนะ - ค่ะ
อือ คุณโอเคนะ
- เป็นไงบ้าง - ค่ะ ก็ดี คุณล่ะ
ก็ดี ขอบคุณที่มานะ
- ไม่เป็นไร - ฟังนะ…
อยากจิบไวน์จริงๆ เลย
เธออยากขยับแข้งขาหน่อยไหม
- ได้ค่ะ - ได้ แน่นอนเลย
เหรอ โอเค ขอจดก่อนนะ
เจเน็ต มีปากกาไหมคะ
ฉันค่อนข้างเรื่องมากเรื่องไวน์ เธออาจต้องไปหลายที่หน่อย
- ได้ค่ะ ไม่เป็นไรเลย - ใช่ จริงๆ
เหรอ ดีเลย งั้น…
ผมมีเรื่องอยากคุยกับคุณหน่อย
ค่ะ ฉันก็เหมือนกัน
- แจ๋ว ขอบใจนะ - เร็วเข้า ไปกันเถอะ
สัปดาห์ก่อนดื่มไวน์แดงแก้วกลาง ที่เลสเตอร์สแควร์ไป
ราคาตั้ง 9.20 ปอนด์แน่ะ
"ขอให้สนุกนะ" งั้นเหรอ
เยี่ยมเลย นิกกี้
เป็นอิสระแล้ว
ก็แค่… หัวเขาค่อนข้างโตนะ ว่าไหม
และตอนนั้นเรายังคบกันอยู่ แปลว่าช่วงเวลาก็ตรงกัน
ใช่ค่ะ
ฉันน่าจะบอกคุณตั้งแต่ตอนนั้น…
อือ
แต่ว่า…
ฉันนอกใจคุณ
- ว่าไงนะ - บ่อยด้วย
กับใคร
- คุณเคยเจอไบรอันไหม - ไม่เคย
- ไงลูก ดีใจที่ได้เจอนะ - ครับ
อือ เขาไปๆ มาๆ น่ะ
โอเค
ฉันขอโทษจริงๆ
มัน… มัน…
ไม่เป็นไรหรอก
- งั้น… - ดีใจที่ได้เจอกันนะ
- เช่นกัน - ลุยกันเลย
เย็นจัง เย็นเจี๊ยบเลย
- ไม่ลงมาด้วยกันเหรอ - ไม่มาเหรอคะ วิค
- ไม่เอาเหรอ ไม่ชอบเหรอคะ - มาเร็ว เจน
- นางไม่มาหรอก มาแล้วๆ - จริงเหรอๆ
- มาเร็ว เจเน็ต รู้สึกดีจริงๆ นะ - มาเลย เย่!
เฮ้พ่อ ฝากถือนี่หน่อยได้ไหม ขอบคุณครับ
กางเกงในเปียกหมดแล้ว
ดูเธอสิ ดูสิ
สาบานเลยว่าสาหร่ายนี่มันตามฉันมา
ผมเพิ่งคุยกับเธอมา…
หัวเขาโตกว่าผมตั้งเยอะ
(แท็กซี่)
- เอาละ - ได้เวลาแล้ว
นี่ด้วย
ดูสิ
เห็นไหม
เอาละ แม่นจริงๆ
(ดั๊กดั๊กโก เดเวน พ่อของเรนา)
ไงคะ
(ดั๊กดั๊กโก นิวแมน ครูโรงเรียนประถมเคอร์ริงตัน)
คุณแวะตรงนี้แป๊บนึงได้ไหมคะ
นิกกี้ จะไปไหนน่ะ
ทำอะไรของเธอ
(เจอาร์ + เอสเจ)
(เจอาร์ + เอ็นเอ็น)
คำบรรยายโดย ชลันธร เรืองภักดี