Bunu niye yaptığımızı bilmiyorum. İş gömleğim zaten var.
Bir kıyafetten fazlası lazım Jase. Çizgi film karakteri değilsin.
Artık müdürsün.
Amcanı gömdüğün gömlekle işe gidemezsin.
Ve evde oturup James'ten haber gelmesini bekleyemeyiz.
Unuttuğun anda, olmasını beklediğin şey olur.
Bunu herkes bilir.
Başarılı olur olmaz değişen insanlardan olmak istemiyorum.
Müdür oldum ve birden geldiğim yeri unutmuş gibi
34 sterlinlik gömlek giyiyorum.
Jase, Dylan'ın elektriğe geçmesi değil bu.
Senin terfinin ilk gününde profesyonel görünmen.
Hayır, sadece Karen'mış.
Gelinlik alışverişine çıkmamızı istiyor.
Hiç benimle böyle şeyler yapmak istemezdi.
Tamam, on ikiden vurmalıyım.
Belki yarın sabah işten izin alıp bir ruh hâli panosu hazırlamalıyım.
Hayır, delilik bu. Bu gece eve dönünce birkaç saat hazırlanırım.
-Bak! Bu hoş. -Evet.
-Bu hoş. -Beğendin mi? Bir bakalım.
Evet. Aslında hiç fena değil, değil mi?
-Evet mi? -Evet, ben…
-Hayır, bir dakika. -Evet?
-Bunlar küçük ördekler. -Biliyorum.
-Hayır. Onları nokta sanmıştım. -Hayır, küçük ördekler.
Nikki, babam Dagenham'dan. 16 yaşında okulu bırakmış.
-Ördekli gömlek giyemem. -Bunlar hoş ördekler.
Günüm insanların onların nokta değil ördek olduğunu görecek kadar
yaklaşmamasına dikkat etmekle geçecek.
-Bir de bu stresle uğraşamam. -Pardon ama bunu alacağız.
Seni yetişkin gibi gösteriyor. Bir müdüre, babaya benziyorsun.
-Evet ama havalı baba olmak istiyorum. -Hayır. Hayır.
Kimse havalı ebeveyn istemez. Arkadaşım Cecile'inkiler havalıydı
ve ev ödevini mini trambolinde yapması gerekirdi
çünkü annesi palyaçoluk atölyesi için mutfak masasını satmıştı.
Biz… Sıkıcı olacağız, tamam mı?
-James için. -Hey.
Onu aldığımız kesin değil, farkındasın değil mi?
-Evet, evet. -Evet mi?
Hayır, biliyorum ama… İçimde iyi bir his var.
-Bir bakalım. -Mm-hmm.
-Tamam, peki. -Tamam mı?
Bu… Evet, doğru beden. Alalım. Tamam.
-Bence hoş. -Tamam.
Dostum, haberin olsun, onlar küçük ördekler.
Nokta gibi görünsün diye küçük yapmışlar ama değiller. Onlar ördek.
Haberin olsun.
JAMES - YAŞ 7 İLGİLENİLDİĞİ İLETİLDİ
-Merhaba. -Ne haber?
Selam.
James'ten haber var mı?
Hayır, henüz yok ama bugün haber almayı umuyoruz.
-Peki. -Tamam, öyleyse…
Bazıları gibi…
KAREN'IN DÜĞÜN DOSYASI
…abartmak istemiyorum.
Evet, elbette istemiyorsun.
Çocukluğumdan beri bir hayalim yok sonuçta.
O kadınlardan değilim.
Parfüm bile sürmem.
Hayır kurumundan aldığım gömleğin sahibi gibi kokarım.
Önemli değil. Sadece bir elbise.
Tamam.
-Aman Tanrım. -Tanrım.
Bu kılık ne?
-Merhaba. -Merhaba.
-Selam tatlım. Bu yeterince iyi mi? -Mağazaya gitmek için mi? Evet, anne.
Evet ama şık, değil mi?
Yeterince şık değilse seve seve dışarıda beklerim.
-Saçmalama. -Dışarıda durmayacaksın.
-Boya mı yapıyordun? -Ne?
Hayır, bu benim gömleğim.
-Gidelim mi? -Tanrım.
Haydi. Gidelim.
-Nerede bu mağaza? -Tamam. Hemen şurada.
Şahane.
KUZEY LONDRA DİL ENSTİTÜSÜ
Selam çocuklar.
Şekerlemeler orada. Millet… Pekâlâ.
Millet. Ne… Millet.
Haydi millet, bir saniye dinleyin lütfen.
Çocuklar!
Kötü cadı öldü.
Sonunda halk özgür kaldı.
Hayır, cidden.
Konuşmak istediğim birkaç konu var.
Birkaç sıkıcı konu. Aradan çıkaralım.
Şimdi müdür olarak konuşuyorum.
Birkaç şey yazdım. Bir saniye.
BİR ŞEY DUYARSAN ARA. NX
ARARIM
TAMAM
Tamam, neyse. Evet. Konuya dönersek.
Hepinizin programları online günlüğe eklendi. Lütfen okuyun.
Dostum, sınavlar için Anne Frank'ın günlüğünü okumadıysam
senin şansın ne? Bilmem anlatabildim mi?
İyi espriydi.
Hayır… Cidden ama. Bir okuyun.
Tamam. Ders planlarından bahsetmek istiyorum çünkü…
Pardon. Bunu açmalıyım… Efendim.
-Alo. -Haber var mı?
-Toplantıdayım. -Tamam, telefonun çekiyor mu?
Londra'dayım ve telefonda seninle konuşuyorum, yani…
Kaia, onlar herkes için. Tamam mı?
-Telefonunun şarjı tam mı? -Evet ama arayıp duruyorsun.
-Jack, ahbap. -Haydi.
Dinle, kapamalıyım.
Haydi.
Evet. Pardon.
Çocuklar, şey diyordum…
Pekâlâ. Tamam, bunu da yapalım, sonra…
Hey! Tamam, haydi… Oturun.
Herkes dursun…
Astra, Sienna, Lavinia.
Tüm bu elbiselerin adları
okulda olsak beni ezecek kızların adları gibi.
Bunlar aşırı zarif. En iyisi ben gideyim.
-İçki alır mıydınız? -Şampanya mı?
-Teşekkürler. -Bir şey değil.
-Çok hoş. -Bunu beklemiyordum.
-Şerefinize. -Şerefe.
Evet. Telaş yok.
Tamam hanımlar. Nasılız?
-Selam. -Daryl.
-Selam. -Nasılsınız?
Eşim rahatsız. Pardon, genelde buraya ben bakmam, yani…
Elbiselerden pek anlamam ama şansımı bir deneyeyim.
Genelde egzoza bakarım.
Evet, mağazayı kapayacaktı ama dürüst olursak
bunlardan bir tanesi on egzoz değerinde.
Ben de onun yerine garajı kapadım. Anlatabildim mi?
Evet, haydi. Kim evleniyor?
-Karen. -Kızım.
Tamam. Güzel. Tebrikler.
-Nişanlının adı ne? -Scott.
Scott? Bu benim göbek adım.
-Ne komik. -Komik.
Bunun olma ihtimali nedir ki? Sihir. Harika.
Tabii.
Peki, tarz olarak nasıl bir şey…
Ne peşindesin?
Bok gibi görünmek istemiyorum.
Tamam, evet. Haklısın tabii.
Melinda.
"Bok gibi olmayan" bir şey arıyoruz.
-Tabii, bunu sağlayabiliriz. -Sağ ol canım.
-Benimle gelir misiniz? -Haydi Karen.
Haydi. Keyfini çıkar.
İyi vakit geçirecek.
-"Aplike korse…" -Beğenmedim.
Tamam.
Evet, ben de uzun şeylileri severim…
-Kollu? -Evet, uzun kollu. Ondan.
Evet, kol.
"Kat kat şifon kullanılan bu klasik A kesim gelinlik…"
-Hayır! -Bu…
-Yine gidiyor. -Evet.
-Eşinizin durumu çok mu kötü? -Evet.
Evet. Üstten, alttan. Feci. Evet.
İşte. Şuna bakın. Çok hoş.
-Karen. -Sevdim.
-Evet. Onunla çok hoş. -Evet.
Külkedisi "Hayal, kalbinizin tuttuğu dilektir." der.
Bilirsiniz.
Bilmem. Fena değil. Nasıl hissetmeliyim?
Carol'a göre doğru elbiseyi bulunca ağlarmışsın. Oradan anlarmışsın.
2012'den beri ağlamadım.
Pek ağlamam ama ağlayınca da…
…tam ağlarım. Anlatabildim mi?
-Öyle mi? -Evet.
-Saatini çıkar. -Neden?
2.000 sterlinlik gelinlikle Casio saat takılmaz.
O zaman saati nereden bileceğim?
Düğün günün. İnsanlar sana saati söyler.
O yüzden gelinler kiliseye zamanında varmıyor.
İnsanlar saatlerini onlardan aldığı için.
Bana dokunma.
İlk düğünü mü?
-Evet. -Evet.
Evet. Tabii. En iyisi odur, değil mi?
Haydi.
Evet!
Tamam, lütfen.
-40 yapacağız. -40, 40, 40, 40.
Tamam. Pekâlâ.
Hayır. Durun, gitmeyin. Üstünden geçilecek çok şey var.
Çocuklar, üstünden geçilecek çok şey var, gidemezsiniz…
Bu neydi şimdi?
Söyleyecek şeyin yoksa niye toplantı yaparsın?
Kahretsin.
İyi vakit geçiriyorum.
Hep kadınlar hapishanesinde olmak istemişimdir.
Kardeşlik falan çok güçlü olur.
Ya bu?
-Hayır. -Hayır.
Sence mutlu mu?
Evet. Evet, mutlu.
Sen hep mutluydun.
Kendince.
Gülümsediğini görmek istiyorum, hepsi bu.
Haber var mı?
Hayır, henüz yok.
Ama içimde iyi bir his var.
Nasıl bir şey?
Ne?
Çocuk sahibi olmak. Bunlara sahip olmak.
Arkanda güneşi hissetmek gibi.
-Bir keresinde bir kızı öpmüştüm. -Tamam. Pekâlâ.
-Bu fena değil. -Haydi ama.
Geliyoruz. Geliyoruz.
Evet.
-Geliyoruz. -Geliyoruz.
Karen.
-Bu çok güzel. -Evet.
-Öyle. -Değil mi?
Öyle. Evet, öyle. Bu mükemmel.
-Değil mi? Evet. Kesin… -Evet.
Kesinlikle nefes kesici.
-Gözlerim doldu, değil mi? -Evet.
Buraya gel.
Haydi be! 3.000 mi?
Senden müdür olmakla ilgili öğüt istesem
kibirli ve sinir bozucu olmadan cevaplayabilir misin?
-Elbette dostum. -Freddy.
-Emin misin? -Eminim.
Tamam. Pekâlâ. E, ne yapacağım?
Peki. Sorun şu. İyi müdür doğuştan olunur.
Müdürlük öğrenilmez.
-Bunu işletme okurken öğrendim. -Kibirli ve sinir bozucu.
-Hey, Jase. -Selam. Ufak bir kucak. Tamam.
İşte.
Amma İngiliz'sin.
-James'ten haber var mı? -Hayır. Umarım bugün veya yarın.
Kimyonlu ekmek alır mısın?
-Hayır, sağ ol. Bırakmaya çalışıyorum. -Bir dene.
Öyle mi?
Tamam. Böyle mi? Peki.
-Aman Tanrım. -Biliyorum.
Bak bu… Evet.
Saplantı hâline getirdim. Daire alamamamın esas sebebi bu.
-Neler oluyor? -Jason personele söz geçiremiyor.
Hayır, ondan değil. Biraz karışık.
Çünkü… Onlar arkadaşlarım.
Evet de öyle olmaz.
Patronlarıysan arkadaşları olamazsın.
Nedenmiş?
Çünkü insanlar patronlarından nefret etmeyi sever.
Hep değil.
-Son patronundan nefret ettin mi? -Evet ama o farklıydı çünkü…
Bakın, biz birlikte bara falan gidiyoruz.
Evet ama gitmemelisin çünkü oraya seni çekiştirmeye gidiyorlar.
Bak, sen pilotsun, onlar yolcu.
Pilot uçağı uçurmayı bırakıp,
gelip yanına otursa ve fıstık yemeye başlasa ne hissederdin?
Ödün patlardı. Çünkü "Uçağı kim uçuruyor?" diye sorardın.
Sen bir yetişkinsin. Herkesin seni sevmesi gerekmez.
Evet, tamam.
Tamam, 20 dakikaya hazır olur musun?
-Evet. -Bu seferki büyük olacak.
-Bolivyalılar gelecek. -Hepsi mi?
Evet.
-Teşekkürler. -Bir şey değil.
Harika. Zekice.
-Nasıl gidiyor dostum? -Evet, harika.
-Yorgunluktan ölüyorum. -Öyle mi?
Sabaha karşı dörtte döndük
ve yedide kalkıp Walthamstow'da arkadaşının taşınmasına yardım ettik.
Olamaz.
Çok neşeli ve iyimser.
Omuzları daha çökmemiş. Bu ne zaman olur?
Şehirde 29, küçük kasabalarda 32 yaşında.
Tamam. Güzel.
Alo.
-Ne? Ne zaman? -Git, git.
Tamam, geliyorum.
-Geliyorum. Görüşürüz dostum. -İyi şanslar.
Sebebini söylediler mi?
Söyleyebilirsin.
Mesela Jason kendini iyi pazarlayamamışsa
ve fotoğrafta çok ciddi görünmüşse.
-Tamamen benim suçum, öyle mi? -Hayır, pardon, hayır…
Benim suçum da olabilir.
Belki annelik için genç durduğumu düşündüler.
Tamam.
James yaşında çocuğu olan bir çifti seçtiler.
Tamam.
Yani, pek adil gelmiyor,
zaten bir çocukları varmış.
Hayır, bu… mantıklı.
Oynayacak bir kardeşinin olması hoş, yani…
Olabilecek en iyi şey olmuş, değil mi?
Kendinizi kaptırdığınızı biliyorum ama Saygon'dan kalkan son helikopter değil bu.
Sırada ne var?
Her şey tam oturmadığında
anahtarı kilitte biraz oynatırız, değil mi?
Pekâlâ, bazı çocuklarla tanışmaya ne dersiniz?
Evet mi? Evet, harika. Evet, getirin bakalım.
Evet. Bence öyle şansımız daha yüksek olur.
-Yarın. -Yarın mı?
"Evlat Edinme Etkinliği Günü." Ha.
Altı ayda bir ev bulamayan tüm çocuklarla
çocuk arayanları bir araya toplarız ve büyük bir parti verip
ne olacağına bakarız.
Kusurlu bir sistemin göstergesi
ama pasta var, biz de katlanıyoruz.
Kaç çocuktan bahsediyoruz?
25 kadar. Migren olmaya yetecek kadar.
Aslında randevulaşmaya yaklaşımım da aynı.
Emlak gezer gibi hepsini bir araya topla.
Zamandan kâr çünkü benim yaşımdaki erkekler çekiciliklerini çabuk kaybediyor.
Neyse ki benimkini azar azar kaybediyorum. Yani avantaj Penny'de.
Tamam, özetle bir çocukla bağ kurmak ve bizi sevmesini sağlamak için
iki saatimiz olacak.
Kostüm giyilecek. Vay canına.
Evet. Tema "Büyüyünce ne olmak istiyorum."
-Biraz düşünün. -Tamam.
Hayır. Endişelenmeyin. Parkta çocuklarla futbol, hepsi bu.
Futbol mu? Parkta biraz futbol…
-Güzel. Evet, tamam. -Evet.
Aceleci olmayın, duygusal açıdan kendinizi fazla kaptırmayın.
Tanrım, hayır. Bunu yapmıyoruz, değil mi?
-Hayır. Tanrım. Hayır. -Hayır.
Bazen biriyle fırsatı kaçırırsın.
Biliyorum.
Birinden ayrılmak gibi.
Unutup hayatına devam etmelisin.
Hayır, onu pek yapamam.
Yattığım herkesle hâlâ arkadaşım, yani…
Bu biraz rahatsız edici.
Kostüm konusunda ne yapacağız?
Evet ya. Büyüdüğünde ne olmak isterdin?
Araba kiralama şirketinde telefona bakmak isterdim. Yani…
-İşte cevabın. -Tam on ikiden.
-Bom. -Teşekkürler. Ya sen?
-Babamın arkadaşı Michael. -Öyle mi?
Evet. Ben küçükken çok eğlenceli biriydi.
Ama büyüdüğümde alkolik olduğunu anladım. Evet.
Tamam.
Evet, öleli çok oldu. Toprağı bol olsun.
Ölümüne içti.
İyi miyiz?
Evet.
Çocuklar bizi sevecek, değil mi?
Evet.
Penny haklı. Kafaya takmamalıyız.
-Evet. -Çocuklarla
futbol oynayacağız.
Evet.
Kahretsin.
Tamam, 20 dakikamız var. Hemen girip çıkmalıyız.
Sorun değil. Ne istediğimi biliyorum.
KOSTÜMLER VE ESKİ KIYAFETLER
-Ya bu? -Hayır.
Burada uygun bir şey yok.
Seksileştiremeyecekleri bir hayvan yok mu?
Armadillo? Onu seksileştiremedik.
Pardon. Merhaba.
Kadın kostümü olarak daha olumlu örnekler var mı?
İleride, solda seksi kostümler var.
Hayır. Yani tema, "Büyüyünce ne olmak istiyorsunuz?"
İş kadını, doktor, avukat gibi bir şey.
Evet, öyle bir şeyler.
Yargıcımız var.
Evet. Mükemmel.
Bu çok kötü.
Evet.
Hayır, üzgünüm ama bu kılıkta gidemem.
Bak, sen…
Hayır, tamam. Prensese ne dersin?
Prensesler çok başarılıdır.
Hiç gerçek prenses gördün mü? Mutsuzdurlar.
Her kız, prenses olmak istemez.
Kızımın olmasını isteyeceğim son şey, prenses.
Bu dükkânda kadınları küçük düşürmeyen bir şey var mı?
-Biraz gerginim. -Ne dedin?
Biraz gerginim dedim.
-Evet. Biliyorum. -Ve terledim.
Kenya'da bu kılıkta olduğunu bir düşün.
Düşünüyordum da
onları etkilemek için dövüş sanatları numaralarımı gösterebilirim.
-Gençken öğrendiklerini mi? -Evet. Ne dersin?
Bana göster.
-Tamam. Şunu bir tut. -Şapkayı alayım.
Sen şey olacaksın…
Bunu uyduruyor musun?
Hayır ama… çoğunu unutmuşum.
Ama bu… aslında iyi
çünkü ben ne yapacağımı bilmezsem rakibim de bilemez.
-Evet. -Yani…
Boş ver derim.
-Şapkamı alabilir miyim? -Evet, şapkan.
İTFAİYECİ
Sadece bizim kostüm giyeceğimizi biliyordum.
-Güzel. -Evet ama…
-Akıllarında kalırız. -Evet.
-Gidip bir çocukla konuşmalıyız sanırım. -Evet.
Bak. O tek başına.
Evet. Tamam, başkası ona ulaşmadan, çabuk.
Merhaba.
-Selam dostum. İyi misin? -Merhaba.
-Ben Nikki. Bu da Jason.
Selam.
-Adın ne? -Ethan.
-Selam Ethan. Bu kim? -Arkadaşım.
Neden buradayız, biliyor musun?
Seninle oynayıp bizi seviyor musun, görmek için.
Neden?
Belki o zaman bizim evimize gelip bizimle yaşarsın diye.
Hayır.
Hayır. Sorun yok. Hemen değil.
-Hayır. -Ethan?
Sorun yok. Bir şey yapmadık.
İyi ki doğdun
-Kahretsin. -Tamam.
-Gitmek istemiyorum. -Biz… Pardon. Özür dileriz.
-Özür dileriz. -Evet, özür dileriz.
-Doğru yer demiştin. -Evet, öyle sandım.
-Cumberland Gate. -Hayır, burası Cumberland Green.
Bu yakınlardadır.
Hayır. Hayır, Cumberland Gate Hyde Park'ta Nikki.
-Burası Regent's Park. -Kahretsin.
-Tamam. Onunla koşabilir misin? -Evet.
Pekâlâ, haydi. Gidelim.
Otobüs. Jase.
Teşekkürler.
Sorun yok. Bak.
-Yetişeceğiz, tamam mı? Ucu ucuna. -Peki.
-Her şey yolunda. -Tanrım.
Oraya ulaşacağız.
Bonjour. Mermer Kemer.
Hangi Mermer Kemer? Metro mu değil mi?
Mermer Kemer metrosunu mu istiyorsunuz?
Metro? Durak?
-Haydi ama. Lanet olsun. -Aman Tanrım.
Hayır, Mermer Kemer. İçinde mermer olan bâtiment.
Tamam, peki.
-Selam. -Merhaba, nereye ulaşmaya çalışıyorsunuz?
-Mermer Kemer -Mermer Kemer.
Mermer Kemer mi? Niye onu görmek istiyorsunuz? Mermer Kemer boktan. Küçük.
Bunu herkes bilir. Nerelisiniz?
Paris.
Paris mi? Paris'ten Mermer Kemer'i görmeye mi geldiniz? Deli misiniz?
Arc de Triomphe'a uzaktan bakın. İşte Mermer Kemer.
Mermer Kemer.
-Aman Tanrım. -Haydi. Gidelim.
Mermer Kemer.
Cumberland Gate, tamam.
Ne taraftan?
-Bu taraftan. -Öyle mi?
-Niye bizi alkışlıyorlar? -Yardım koşusundayız sandılar.
-Selam dostum. -Merhaba.
Bizi parkın diğer tarafına götürür müsünüz?
Hayır, dostum. Pes etmeyin. Neredeyse vardınız.
-Haydi. Başarabilirsiniz. -Yardım koşusundan değiliz.
Bak, hile yapmanıza yardım edemem. Ötekilere haksızlık olur.
-Evet ama koşuya… -Hayır.
-Hilekârlara yardım etmem. Olmaz. -Haydi.
-Pardon. -Pardon.
-Sağ ol.
-Selam. -Selam. Nerede kaldınız?
-Hiç çocuk kaldı mı? -Ne?
-Çocuklar. -Hiç sanmıyorum.
Sorun değil.
Harika bir küçük kızla tanıştık.
Öğleden sonrayı birlikte geçirdik. Bizden hoşlandı ve…
-Nikki. -Çok hoştu.
Nikki.
Affedersiniz. O…
Demek buradasın. Beni endişelendirdin.
-Otobüse dönelim mi? -Çantamı almalıyım.
Oh. Haydi. Gidip alalım.
-Tamam. Yaka kartını çıkarayım. -Tamam.
Hemen dönerim. Uzun sürmez.
Bazıları henüz hazır değil.
-Tamam tatlım. Haydi. Gidelim. -Tamam.
Hey.
Neden ağlıyorsun?
Çünkü doğru olanı bulduğunda
ağlarsın.
İLGİ BİLDİRİMİ FORMU
İSİM(LER): NIKKI NEWMAN, JASON ROSS
HAKKINDA DAHA FAZLA BİLGİ EDİNMEK İSTEDİĞİNİZ ÇOCUK/LAR: PRINCESS
Mutlu musun?
Evet.
Öyleyse başın neden ellerinin arasında?
Kapa çeneni.
Alt yazı çevirmeni: Zeynep Simpson